‫به گمونم می‌خواد وصیت کنی، سید.
‫ای وای، جوزه، ‫هیچ وقت اهل شعر و شاعری نبودم.
‫دست درازی به خواهرشون داره به کشتنت میده.
‫خیلی کفریه، نیست؟
‫آره.
‫- به چی فکر می‌کنی، رفیق؟ ‫- به ویرجینیا سیتی.
‫- تو ویرجینیا سیتی فقط دو نفر بودن. ‫- آره، اون قسمتش رو بسپر به من.
‫- کِی؟ ‫- هر وقت گفتم.
‫- یک. ‫- وای! وایسا بابا!
‫اون چی...
‫زندگی یه معماست.
‫- واسه وصیتت میگی؟ ‫- آره.
‫دو.
‫شاید حس شاعرانه تو وجودت باشه، سید.
‫- واقعاً میگی یا یه چیز پروندی؟ ‫- یه چیز پروندم.
‫تا آخر راه صادق بودی، جوزه.
‫اینو قبول دارم.
‫سه!
‫راست گفتی، جوزه.
‫زندگی حقاً که معماست، رفیق.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫این تو گهواره پسرمون بود.
‫باشه، بریم یه کم تخته بیارم.
‫بچه چهاردیواری لازم داره و دری که قفل میشه.
‫خودم می‌دونم.
‫خونه می‌خواد.
‫دارم جورش می‌کنم.
‫به دستور فرماندار،
‫همراه داشتن سلاح‌ گرم به کازینو ممنوع می‌باشد
‫و اسلحه‌تون رو درون ‫این بشکه بیرون کازینو می‌ذارید.
‫بو!
‫هر کسی تخطی کنه
‫طبق قانون محاکمه خواهد شد.
‫موفق باشید، آقایون.
‫از معامله‌ت راضی هستی، آقای مک‌گینز؟
‫برای هیچ و پوچ بخشیدمش.
‫بهای آزادیم بود.
‫آزادی از دست کمبل و از دست تو.
‫می‌خواستم آزادت کنم.
‫تو این قضیه با هم بودیم، میکی.
‫الان تنهایی.
‫و الان منم تنهام.
‫آخر خطه. شایان.
‫شایان! آخر خطه.
‫ایستگاه آخره!
‫بیا از این پشت بریم.
‫شما چی، جناب؟
‫سرهنگ بوهانن!
‫اون یارو که اون بالاست می‌شناستت.
‫آره...
‫هر کی هست...
‫الان دیگه منو نمی‌شناسه.
‫تو سرهنگ کالن بوهانن هستی؟
‫کالن بوهانن هستم.
‫سید.
‫سید اسنو.
‫دسته هجدهم ویرجینیا؟ ‫سال 64 هنگ‌هامون ادغام شدن؟
‫یه جنگ طولانی مال خیلی وقت پیشه.
‫طولانی‌تر از وقتی دوباره دیدمت.
‫تا حالا یه شمالی‌کُش بد ذات مثل تو ‫تو عمرم ندیده بودم.
‫خب، الان باید تخته‌ها رو بار بزنم، آقای اسنو...
‫- به گمونم منم باید بار بزنم. ‫- بالا بذار و سفت ببندشون.
‫کالن بوهانن!
‫دفعه قبل که با هم رو قطار کار کردیم...
‫چی بود، گذرگاه لافتون تو ویرجینیا شمالی؟
‫همون. انگار همین دیروز بود.
‫- سوار شید! ‫- خب، قطار می‌خواد حرکت کنه.
‫هی، واسه یه سرباز مؤتلفه دیگه جا دارید؟
‫تنها کار باقیمونده جمع کردن سنگه. ‫کار دیگه‌ای داری؟
‫سر هیچ کاری نیستم.
‫هی، سالمز؟
‫- هان؟ ‫- برای یه نفر دیگه جا داری؟
‫اسمش سید ـه.
‫با منه.
‫خوب بیل می‌زنی، سید؟
‫- سریع یاد می‌گیرم. ‫- یاد گرفتن نمی‌خواد.
‫به یونیون پسفیک خوش اومدی.
‫سوار بشید!
‫راه درازی رو از جنوب اومدیم، نه؟
‫آره. اما یه مسیر بیشتر نمونده.
‫می‌دونم منطقی نیست،
‫ولی چند روزه که مشغول منفجر کردن این کوهیم،
‫سنگ‌ها رو جمع می‌کنیم، می‌ذاریم توی گاری.
‫لعنتی، باید کل کوه رو منفجر کنیم؟
‫- آره، کل راه تا سالت‌لیک سیتی. ‫- یوتا؟
‫گاهی برای ناهار استراحت می‌کنیم.
‫- غذاش خوبه؟ ‫- گوشت آب‌پز.
‫اگه دنبال عزت و افتخاری، پسرم ‫بهتره جای دیگه دنبالش بگردی.
‫تو جنگ دنبالت بودم، ‫گفتم اینجام دنباله‌روت باشم.
‫مشکل چیه، مونرو؟
‫با این تن لش مشکل دارم.
‫- گفتی تن لش؟ ‫- حرفی نزدم.
‫بوهانن.
‫ببین این کاکاسیاه‌ها چطور باهامون حرف می‌زنن.
‫هی. یه دقیقه بیا کارت دارم.
‫اینجا رو می‌بینی؟
‫اینجا محل کارمه.
‫با این مردها کار می‌کنم. ‫و مردی که اونجاست رئیسمه.
‫رئیس کاکاسیاه داری.
‫اگه می‌خوای اینجا کار کنی، ‫رئیس تو هم هست. باشه؟
‫خب... زندگی یه معماست.
‫اینو قبول دارم، بوهانن.
‫لعنتی.
‫گویا شهروندان از قانون ممنوعیت شکایت دارن.
‫از امروز صبح کسی شلیک نکرده.
‫تو هم می‌شنوی؟
‫به خیالت داری چه غلطی می‌کنی؟
‫روزنامه شایان لیدر رو می‌خونم.
‫ممکن بود کشته بشیم!
‫صد نه افسوس.
‫مجوز از رئیس دفتر اراضی عمومی
‫برای گرفتن حق تملک زمین مرتفع ‫به منظوراحداث تعمیرگاه راه‌آهن.
‫نمی‌تونی ساختمون دولتی رو خراب کنی!
‫و شمام نمی‌تونی با زور کازینو رو صاحب بشی. ‫و حالام اینجاییم.
‫آقای کمبل، تو این زمین ‫تعمیرگاه راه‌آهن رو می‌سازیم.
‫قطار میره داخلش و با چرخش یه اهرم،
‫قطار می‌چرخه و می‌چرخه،
‫تا اینکه در جهت مخالف قرار بگیره،
‫و آماده‌ی رفتن به شرق میشه.
‫جایی که بعضیا بهش تعلق دارن.
‫- تفنگاتون رو بندازید تو بشکه. ‫- فکر کردم اومدم غرب.
‫اشتباه فکر کردی. قانون جدیده.
‫- قانون من نیست. ‫- اومدیم سریع یه نوشیدنی بزنیم.
‫چرا یه مرد رو از تفنگش جدا می‌کنی؟
‫- زود باش. ‫- شرط‌‌بندها همش کشته میشن.
‫- واسه همین اسمش شرطبندیه. ‫- اولی به حساب من.
‫- خودشه، رفقا. ‫- زود باش، بجنب.
‫من نیستم. نه، نه، نه. موفق باشید، رفقا.
‫- والس، رفیق خودم. ‫- سلام.
‫بین خودمون باشه؟ ‫چندماهه کسی شصت‌تا نبرده.
‫شما یه آقای محترم و باسوادی، آقای شهردار. ‫وقتت رو نمی‌گیرم.
‫- موفق باشی. ‫- ممنون.
‫جناب شهردار برات یه نوشیدنی می‌خره، ‫مارشال جساپ.
‫به حساب اینجا، مثل قبل.
‫- پولت اینجا به درد نمی‌خوره. ‫- اصرار دارم، یه نوشیدنی.
‫منظورم اینه،
‫دیگه به حمایت احمقای ایرلندی از قماش تو نیاز نداریم.
‫مثل قبل.
‫عاقلانه نیست به مردی که افتاده زمین لگد بزنی.
‫مقابله به مثل می‌کنه.
‫بیا. یه چیزی برات دارم.
‫تر و تازه‌س. از یه مرد شیک‌پوش انگلیسی گرفتم ‫که تو خوارز باهاش آشنا شدم.
‫تازه‌ست.
‫بوی خونه رو میده، نه؟
‫زود باش. خودبه‌خود جویده نمیشه.
‫اگه می‌خوای استخدامت کنن، لب تر کن، ‫با سالمز حرف می‌زنم.
‫پول نمیدن. غذای فاسد. شونزده ساعت در روز.
‫هیچ دلیلی پیدا نمی‌کنم که استخدام نشم.
‫نمی‌دونم چرا از شب تا صبح اینقدر جون می‌کنی.
‫- من شروعش کردم. ‫- خب بیا بیرون. می‌ریم دنور.
‫نه. همین الانشم خیلیش مونده.
‫خوب میشه اگه کمکم کنی تمومش کنم.
‫واسه این کار ساخته نشدم.
‫برای زندگی لب مرز راه بهتری پیدا کردی؟
‫می‌گذرونم.
‫چون اگه مراقب نباشی،
‫بلیت قطار به شایان... ‫ممکنه به گواهی مرگت تبدیل بشه.
‫تا حالا به کسی برنخوردم ‫که نتونم از پیش بر بیام.
‫تو مکزیک همین کار رو کردی؟ ‫از پس همه چی بر اومدی؟
‫تا حالا ندیده بودم طناب ‫گردن آدم زنده رو سوزونده باشه.
‫کاری تو مکزیک نکردم.
‫مگه اینکه سوء‌تفاهم با یه خانم ‫باعث بشه دارت بزنن.
‫به گمونم اونجا جرم نیست.
‫آره، در مورد دخترای اونجا می‌دونی، نه؟
‫شنیدم.
‫جای خواب پیدا کردی؟
‫شبی پنج سنت میدم ‫تو اصطبل روی کاه‌ها بخوابم.
‫پیش من و همسرم بمون.
‫چیز زیادی نیست. یه سقف و غذا.
‫به گمونم ارزش داره رام‌کننده شیری ‫که کالن بوهانن رو تو قفس انداخته ببینم.
‫خیلی‌خب.
‫دروازه رو باز کنید!
‫شیر خداوند، پدر پیامبر،
‫برادر یانگ.
‫به فورت اسمیت خوش اومدید.
‫بله.
‫من برادر ارون هچ هستم،
‫سرپرست بزرگان، و فرمانده‌ی شبه نظامیا.
‫- شما اون نامه رو نوشتی؟ ‫- بله.
‫ممنون که قدم رنجه فرمودید.
‫دستور اعدام یه اسقف... مسئله‌ی خیلی جدّیه.
‫امیدوارم اتهامات شما ثابت‌شده باشه ‫و وقتم تلف نشه.
‫در حالی که از اینجا دیدن می‌کنید،
‫اینا دوشیزه‌های جامعه‌مون هستن.
‫برای قضاوت اومدم نه زن گرفتن.
‫نام پیامبر جوزف به همه‌تون برکت بده. ‫پُر روزی باشید.
‫اون شیاد رو نشونم بدید.
‫میگم استیک‌هایی که تو حمله ‫به پرینس جورج کانتی خوردیم رو یادته؟
‫سه هزار راس گاو رو از بیخ گوش ‫گرنت دزدیدیم. با پسرای تگزاسی بردیمشون.
‫واسه یه ماه دلی از عزا در آوردیم، یادته؟
‫یادمه از خوردن گوشت گاو خسته شدم.
‫آره، اما بار اول خیلی خوب بود.
‫به پای غذای خوشمزه شما نمی‌رسه، خانم.
‫عذر می‌خوام اگه با خاطرات گذشته خسته‌تون کردیم.
‫راستش یاد خونه‌م می‌افتم.
‫پدر نائومی فرمانده‌ی ‫گروه شبه نظامیان مورمون تو شماله.
‫پدر با بهترین سربازها تمرین دیده، ‫سواره نظام ایالات متحده تو یوتا.
‫سرباز‌های شمالی؟
‫دوست دارم ببینمش و براش نوشیدنی بخرم.
‫ما الکل نمی‌خوریم.
‫منظورت غیر از شوهرتونه.
‫تا حالا از گذرگاه لافتون حرف زده؟
‫شوهرم از جنگ حرف نمی‌زنه.
‫عذر می‌خوام. من حرف زدم ‫چون گفتید عادت کردید.
‫لازم نیست ملاحظه‌ی منو بکنید.
‫باورم نمیشه اون داستان رو تعریف نکرده.
‫بهترین روزای عمرمون بود. ‫ژوئن 1864.
‫تو نواحی جنگلی ویرجینیا ‫به یه قطار خالی برخوردیم.
‫هدف از این آسون‌تر نمیشد. ‫ولی وقتی رفتیم توش...
‫عاشق این قسمتش می‌شید، ‫وقتی رفتیم تو قطار،
‫قطار درمانگاه بود و خالی نبود، ‫پر از سربازهای شمالی بود.
‫همه رو تخت بودن. ‫با گریه مامانشون رو می‌خواستن.
‫تفنگ نداشتن.
‫چند تا نگهبان رو قلع و قم کردیم ‫و بعدش تق،
‫تق، تق، تق.
‫همه‌شون مُردن.
‫دیگه تموم شده.
‫جنگ تموم شده.
‫لعنتی، بوهانن، حقشون بود.
‫مگه نه؟
‫جان.
‫بشین.
‫نوشیدنی؟
‫از طرف رئیس جمهور بعدی آمریکا
‫ماموریت دارم نظم رو تو شهر برقرار کنم.
‫میگی نظم و قانون آوردی،
‫ولی هنوز ملت از تیر سقف به دار آویخته میشن.
‫مجازات بدون محاکمه، ‫سوزاندن، زورگویی یا دفن کردن.
‫هر کاری لازم باشه ‫برای ریشه‌کن کردن فساد می‌کنم،
‫بعدش خط‌آهنت رو توقیف کنم.
‫خط‌آهن منو؟
‫سردرد داری، جان؟
‫هان؟
‫به‌خاطر اون ورم میگم.
‫ببخشیدا،
‫از دانشکده پزشکی آلبانی
‫مدرک چشم‌پزشکی دارم.
‫می‌دونی، ناهنجاری چشمی
‫می‌تونه مانع پردازش‌های ذهنی بشه،
‫دید آدم رو ضعیف می‌کنه،
‫باعث توهم میشه.
‫بیناییم خیلی خوبه.
‫در حقیقت، می‌تونم آینده رو ببینم، دکتر.
‫تو توش نیستی.
‫یه لحظه، جهان مثل روز روشن و واضحه.
‫لحظه بعد...
‫تاریک میشه.
‫اول شهرت، بعد خط‌آهنت.
‫به حساب اینجا، مثل قبل.
‫می‌دونم اون قطار رو یادته.
‫منم می‌دونم به‌خاطر یه خفتی ‫که تو مکزیک کردی دنبالتن.
‫هان؟
‫اگه تفنگت دم دستت باشه، ‫سرت رو به باد میدی،
‫فقط یه بار یه تفنگ از جنس نقره دیدم
‫و برای مردی بود که با مکزیکی‌ها قاطی بود.
‫بعد میای جلوی زنم موقع شام اون حرفا رو میگی؟
‫اینو بدون که کسی اینجا پیدام نمی‌کنه، بوهانن.
‫پس دنبالتن.
‫به گمونم دنبال پاداش هستن.
‫کسی پیدام نمی‌کنه.
‫اگه پول لازم داری، بهت میدم.
‫اگه کسی اومد سراغت، هیچی نمیگم.
‫ولی جا برای موندنت؟
‫نمیشه اینجا بمونی.
‫مرد جنوبی در خونه‌ش رو باز نمی‌کنه، ‫بعدش بی‌احترامی می‌کنه.
‫زن و بچه دارم. خطر نمی‌کنم.
‫چه خطری؟ ‫با سیاه‌ها سنگ جمع می‌کنی؟
‫اون چادر آشغالیت که موش داره؟
‫لعنت، می‌دونم قضیه چیه. ‫اون زنیکه مورمون
‫حسابی افسارت رو به دست گرفته.
‫اسم زنم... نائومی ـه.
‫از همینت خوشم میاد، بوهانن.
‫نگران هر جفتمون هستی.
‫خدافظ.
‫زود باش.
‫سیدنی دیگه برنگشت؟
‫احتمالاً تا الان وسط راه دنوره.
‫یه بخشی از وجودت آرزو می‌کنه ‫کاش باهاش می‌رفتی؟
‫حرفای دیشب سیدنی در مورد قطار حقیقت داشت.
‫سربازهای مریض و مجروح...
‫همه‌شون رو کشتیم.
‫دکترها رو هم کشتیم.
‫نمی‌تونم کارم رو درک کنم.
‫نمی‌تونم.
‫از شکست خوردن خسته بودیم...
‫مردایی از قماش سیدنی
‫دوست دارن فکر کنن اون روز بُرد کردیم.
‫من...
‫فقط یادمه بعد از اینکه تیراندازی تموم شد، ‫اسلحه‌م خیلی داغ بود.
‫بوی...
‫خون و مرهم می‌اومد.
‫پس وقتی از سیدنی حرف می‌زنیم...
‫آره...
‫من از اون بهتر نیستم.
‫نه، اشتباهت همینه.
‫به تنها کسایی که می‌تونم پول ببازم، ‫خانم‌های خوشگل هستن.
‫با اصطلاح «دست مُرده» آشنایی داری؟
‫عزیزم، من همیشه دستم زنده‌س.
‫اگه قرار بود بمیرم، ‫گمون کنم نفس آخرم رو با تو می‌کشیدم.
‫همش رو شرط می‌بندم.
‫نامردیه پول یه مرد رو بگیری و فرار کنی.
‫در جایگاه نیستی که بهم بگی چه منصفانه‌س، نه؟
‫هستی؟
‫هی، بپا کجا میری.
‫جلوی پاتو ببین.
‫آقای اسنو!
‫- دستا بالا! ‫- سخت نگیر.
‫گندش بزنن.
‫بنداز.
‫بندازش!
‫بشین زمین.
‫زندگی یه معماست.
‫وصیتی نداری؟
‫یه بچه رو کشتی.
‫- نه، وسط تیراندازی کشته شد. ‫- نه. تو بهش شلیک کردی.
‫خیلی آروم برگرد.
‫هیس.
‫ببرش.
‫هیس.
‫خوبی؟ خوبی؟
‫اومدم نون بگیرم.
‫هیس.
‫تنهامون بذارید.
‫برادر بریگهام.
‫شیر خداوند.
‫در برابر جلال شما سر تعظیم فرود میارم.
‫اینو بدون...
‫که دستم با مشت‌های خدای متعال محشور می‌شود
‫تا امروز قضاوت لازم انجام بشه.
‫قضاوت شما رو قبول دارم...
‫انگار قضاوت خود پدر آسمانیه.
‫برادر هچ تو رو متهم کرده ‫که بعد از قتل اسقف داتسون و خانواده‌ش
‫خودت رو به جای اون جا زدی.
‫در مقابل این اتهامات چه دفاعی داری؟
‫من سابقاً
‫مهاجر بودم.
‫سرباز.
‫اسیر جنگی.
‫متولد شدم و همینطور موندم،
‫تا به امروز که زائرم.
‫مرد تنهایی که در هجرتش...
‫به غرب به سرزمین موعود
‫از هر خونه‌ای که پیدا می‌کرد
‫رانده شد.
‫زمانی که کشیش اینجا بودم...
‫قبلاش شاهد معجزه بودم.
‫معجزه‌م کالن بوهاننه.
‫مردی که منو بیرون انداخت،
‫قصد کشتنم رو داشت،
‫آوردمش اینجا
‫تا به واسطه‌ی دست خدا نجات پیدا کنه.
‫بعد از یه زمستان التیام‌بخش معنوی...
‫اون کافر، گناهکار، قاتل، برده‌دار،
‫به زانو در اومد...
‫و تقاضای بخشش کرد.
‫اگه این
‫مشیت الهی نبوده
‫پس، برادر...
‫منو دار بزن.
‫پدر آسمانی در گوشت زمزمه نکرده،
‫و دستانش را روی شانه‌هایت نذاشته.
‫هیچی جز گرگ در لباس میش نیستی.
‫اتهامی که بهت وارد شده،
‫ریختن خون یه معصوم،
‫جرم شنیع و معصیت‌آمیزیه
‫که مجازاتش باید
‫به همان اندازه باشه.
‫آره.
‫و با این وجود زمانی
‫که برای سفر
‫به غرب به سرزمین موعود لازمه،
‫در دوران تصدی تو دو برابر پیشرفت کرده
‫نسبت به متصدیان قبلی.
‫تو راه‌آهن کافرها کار می‌کردی؟
‫زیر دست توماس دورنت، رئیس...
‫می‌شناسمش.
‫نظرت درباره‌ی اون مرد چی بود؟
‫به اندازه‌ی
‫آتش
‫هزاران خورشید ازش بیزار بودم.
‫شاید پدر آسمانی هنوز برات برنامه داره.
‫اون مرد... یه بچه رو کشت.
‫به سزای عملش می‌رسه.
‫پسرمون نفر بعدی بود.
‫هی.
‫من نمی‌ذاشتم اون اتفاق بیفته.
‫فکر کردم می‌کُشیش.
‫خودت می‌دونی نمی‌خواستم بهش شلیک کنم.
‫همونطور که من می‌دونستم منو نمی‌کشی.
‫اوهوم...
‫کاش کشته بودم.
‫این طور نیست، بوهانن.
‫راستش حتی آرزو می‌کنی ‫کاش اینجا همراه من باشی،
‫و منتظر باشیم یکی مثل خودمون فراری‌مون بده.
‫غیر از اینه؟
‫دلت تنگ شده.
‫نه.
‫خوشحال میشم اعدام شدنت رو ببینم.
‫قبلاً دارم زدن.
‫زندگی حقاً که معماست، نه، بوهانن؟
‫اگه با فرماندار کار دارید باید تا صبح صبر کنید.
‫بگو چرا اون کار رو کردی.
‫چی کار؟
‫جساپ مرده.
‫اصلاً نمی دونم از چی حرف می‌زنی.
‫دوستم بود.
‫دوستت بود؟
‫عجب.
‫هر کاری که فکر می‌کنی من کردم، ‫بهت اطمینان‌خاطر میدم اشتباه می‌کنی.
‫دروغ... نگو!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»