‫برای ساخت راه‌آهن ترا اقلیمی،
‫توماس «دکتر» دورنت یک بار گفت،
‫یه مرد باید با شیاطین خود روبرو شود ‫و نابودشون کند
‫یا توسط آن‌ها نابود شود.
‫هل‌آن‌ویلز سال 1868 جایی برای مردان کمرو،
‫فریب‌خورده یا بدون اعتماد به نفس نیست.
‫جایی برای مردان شلخته،
گیج و نامرتب در لباس آخرت
‫که زود راهی گور می‌شوند نیست.
‫خط‌آهن در سه سال گذشته با اسب آهنی
‫و ریل‌های چسبیده به زمین غرب را در برگرفته.
‫هر روز با خود تمدن به ارمغان آورده،
‫اگر نیک‌رفتاری نبوده.
‫اکنون مردان کت و شلواری ‫با خودکار کارشان را پیش می‌برن
‫در حالی که قبلاً مردان خشن‌تر ‫با زور اسلحه این کار را می‌کردند.
‫کالن بوهانن، کارمند سابق یونیون پسفیک،
‫بیشتر تفنگدار است تا کت و شلوار به تن.
‫بازگشت وی به شهر شایان،
‫که این روزها «شهر جادویی علفزار» لقب گرفته،
‫به همراه همسر مورمون و طفلش،
‫شاید تنها روغنی باشد
‫که برای چرخاندن چرخ‌های ‫دغدغه‌ی فکری‌مان لازم داریم،
‫که در این زمستان طولانی در برف مدفون بود ‫و اکنون چرخ‌هایش به گِل نشسته.
‫یا که بسا کبریتی برای خودسوزی باشد؟
‫همواره بزرگواری و صداقت آقای بوهانن
‫بار سنگینی بر گردنش بوده.
‫سلام.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- می‌تونی بری اونور.
‫بوهانن برگشته!
‫- کارت چیه؟ ‫- به تو چه.
‫شنیدی، معاون؟ به ما مربوط نیست.
‫مورمون‌ها هیچی نیستن جز دردسر، رفیق.
‫دنبال دردسر نیستم.
‫اونایین که تو شهرم دردسر میره دنبالشون.
‫محل اسکان مورمون‌ها
‫تو هشتاد نود کیلومتری شمال غربی هست.
‫- اونجا به پیشوازتون میان. ‫- اسبم رو ول کن.
‫اسبم رو ول کن.
‫به من دست نزن.
‫من بودم به حرفش گوش می‌کردم.
‫پیشنهاد می‌کنم برگردی و...
‫هنوز جلو راهم رو گرفتی.
‫ممنون.
‫برو حیوون.
‫کالن بوهانن به خانه برگشته، خوانندگان عزیز.
‫و در دنیای کوچیک‌مون در غرب،
‫یک بار دیگر به لطف او خود را پیدا می‌کنیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫یعنی میگی غیرممکنه
‫تو کوه تونل بزنیم؟ ‫هیچ کی نمی‌تونه این کار رو بکنه؟
‫بیشتر از یه هفته‌س که داریم منفجرش می‌کنیم. ‫کوه لعنتی آوار میشه تو خودش.
‫محض رضای خدا، دلینی، ‫کوه سیرا نوادا نتونست جلوی هانتینگتون رو بگیره!
‫این تپه قرار نیست جلوی منو بگیره!
‫کوه سیرا از جنس گرانیته، آقای دورنت.
‫ما اینجا با خاک بی‌ثابت‌تری طرفیم. ‫صخره‌های رُسی و سست.
‫با بهانه آوردن تونلم ساخته نمیشه.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫شیفت اضافی بذار که خرده سنگ‌ها رو جمع کنن ‫و برگه سهام بیشتری چاپ کن تا به کارگرها بدی.
‫مجانی که کار نمی‌کنن، ‫حتی مردان آزادشده.
‫- آقای دورنت... ‫- همین بود. ممنون، دلینی.
‫اینجا دفتر راه‌آهنه، نه دفتر خرید بلیت.
‫پشت ساختمونه. ‫اون طرف ریل‌.
‫کالن بوهانن هستم.
‫اومدم دورنت رو ببینم.
‫مارتین دلینی هستم.
‫- سازنده‌ی پل‌های استونی بروک. ‫- مهندس ارشد یونیون پسفیک.
‫شبح کالن بوهانن اومده.
‫و مورمون... و لا غیر.
‫اگه مدرکی بود که نشون می‌داد ‫نامیرایی، این همون مدرکه.
‫بار آخر که دیدمت یه دسته
‫یاغی ماسک‌دار کشیدن بردنت ‫و دیگه پیدات نشد.
‫باباش منو گرفت. ‫شبه نظامیای مورمون. به خاطر...
‫این همسرم نائومی و اینم پسرم ویلیام.
‫زمستون تو فورت اسمیت بودیم. ‫یه کم کار داشتم ولی الان برگشتم.
‫چندتا مورمون رو از پای در آوردی ‫که بتونی فرار کنی؟
‫این طور نبود.
‫روشت همیشه همینه، بوهانن.
‫تو شهر تیراندازی راه انداختی، ‫نزدیک بود همه رو به کشتن بدی، و برای چی؟
‫سر یه دختر که دوست داشتی.
‫برای کار سابقم اومدم. ‫مال من هست یا نه؟
‫- نه. نیست. ‫- به بن‌بست خوردی، دورنت.
‫فقط من می‌تونم دوباره راهش بندازم.
‫حتی اگه می‌شد آقای دلینی رو اخراج کنم، ‫کاری نکرده که بهونه داشته باشم.
‫از طرف دیگه تو، در فساد اخلاقی غرق شدی،
‫و الان اقرار کردی هیچ توجهی
‫برای اساسی‌ترین اصلی که برای ‫پیشبرد راه‌آهن لازمه نداری.
‫قابلیت اعتماد.
‫چیزی که برای ساخت راه‌آهنت نیاز داری ‫مردیه که بتونه از بالای قله‌ی شرمن ردت کنه.
‫- اون نیست. ‫- نمی‌خوام از بالاش رد بشم، بوهانن.
‫می‌خوام از توش رد بشم. و بدون تو.
‫به شایان خوش اومدید، خانم.
‫اون طور که فکر می‌کردم پیش نرفت.
‫شایان رو این طور تصور نکرده بودم.
‫یه کاریش می‌کنم.
‫با هم یه کاریش می‌کنیم.
‫بیا.
‫آقای بوهانن!
‫چشمم به جمالت روشن شد.
‫درست وقتی که فکر کردم شانس بهم پشت کرده، ‫شما اومدی.
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- با یه دختر مورمون ازدواج کردم،
‫و کار لازم دارم.
‫سوال دیگه‌ای نداری؟
‫گرنت یه فرصت‌طلب رو فرستاده اینجا ‫تا نظم و قانون رو برقرار کنه.
‫یه نفر رو از تیر سقف کافه م حلقه‌آویز کرد.
‫مردی مثل تو به کارم میاد.
‫اوهوم.
‫نه، ممنون.
‫الان گفتی کار لازم داری.
‫این جور کار نه.
‫از دیدنت خوشحال شدم، میک.
‫راستی الان شهردار شدم.
‫مبارکه.
‫دوست صمیمیته؟
‫برادرش رو کشت ‫و منم کمکش کردم خاکش کنه.
‫به گمونم یه چیزی هستیم دیگه.
‫28 دلار برای این اسلحه دادم.
‫می‌تونی ازش بگیری.
‫- کِی؟ ‫- هر وقت گفتم.
‫یه بلغاری کمیاب بود.
‫با یه نگاه جیبتون رو خالی می‌کرد.
‫نقشه‌بردار یونیون پسفیک بود.
‫کارمند آقای دورنت،
‫که بر حسب اتفاق تو کافه باهاش شریکم.
‫بو گند میده.
‫از اینجا ببرش بیرون.
‫اینو به خودتون می‌سپرم.
‫- ببرش بیرون، مک‌گینز. ‫- زباله خودتونه.
‫و دفعه بعد که تصمیم می‌گیرید ‫کار و کاسبیم رو به چوبه دار تبدیل کنید...
‫قبل از رفتن گندکاری‌تون رو تمیز کنید.
‫آقایون.
‫هی، میای ناهار بخوری؟
‫اینم از وسایلت.
‫اگه می‌دونستم بر می‌گردی،
‫به اون یه کم پول که جلو ‫و کنارش قایم کرده بودی دست نمی‌زدم.
‫اون پول یه ماه شکممون رو سیر کرد.
‫باهاش حال و هول هم کردیم.
‫یه کار بهم بده، ‫قضیه پول رو فراموش می‌کنیم.
‫طاقت آفتاب رو نداری، آقای بوهانن.
‫باید شکم خانواده‌م رو سیر کنم.
‫کار مردان آزاد‌شده‌، با دستمزد مردان آزادشده‌.
‫منصفانه‌س.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم رئیس رئیسم بشم.
‫خیلی بهش عادت نکن، سالمز.
‫روث.
‫داشتم می‌اومدم دیدنت. خب...
‫همه‌مون امروز شوکه شدیم، نه؟
‫که آقای بوهانن برگشته.
‫آره.
‫چند ماهه که دعا می‌کردم این معجزه اتفاق بیفته.
‫چطوری، روث؟
‫هنوز مشغول دعام.
‫فکر نکنم کسی با موندنتون ‫تو اینجا مشکل داشته باشه.
‫خوبه.
‫بیا.
‫بخور.
‫آره، بدش من.
‫حالا...
‫اگه مشکل داشتی، ‫می‌تونی بری بانوی کلیسا رو ببینی.
‫اسمش روثه. کمکت می‌کنه.
‫کمک لازم ندارم.
‫مشکلی ندارم.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫تو چی میگی؟
‫مشکلی پیش نمیاد؟
‫هان؟
‫آره؟
‫معلومه خانم روث از برگشتنت خوشحال شده.
‫روزی که گم شدی خیلی ضربه خورد.
‫پسره هم وبال گردنش شده.
‫آره، ولی فکر نکنم زیاد خوشحال بشه ‫وقتی ببینه زن گرفتی.
‫بچه‌م داری.
‫اون یکی مشکلت از راه رسید.
‫ایلم مثل همیشه راه خودشو رفت.
‫ایوا، آروم باش...
‫تو غیبت زد و اون رفت دنبالت!
‫- مثل همیشه! ‫- متاسفم، ایوا.
‫تاسف خوردن اونو بر نمی‌گردونه.
‫باشه، بار بزنید، بچه‌ها.
‫دارید وقت رو هدر می‌دید، شنیدید؟ ‫دیگه بهتون کار نمیدم.
‫کنجکاوم بدونم حالا که آقای بوهانن برگشته
‫به نقشش به عنوان مهندس ارشد ادامه میده.
‫نه، الان آقای دلینی مهندس ارشده ‫و تا آینده‌ی نامعلوم همینطور باقی می‌مونه.
‫انتظار ندارید واشینگتون برای
‫انتصاب مجدد آقای بوهانن فشار بیاره؟
‫- نه، چرا؟ ‫- چون یه پسربچه رو نجات داده.
‫مردم این اطراف به چشم قهرمان می‌بیننش.
‫واشینگتون عاشق قهرماناست.
‫بین قهرمان و مردی که راهش رو گم کرده ‫تفاوت وجود داره، خانم الیسون.
‫چیزی که نه شما نه واشینگتون متوجه‌ش نیستید.
‫اگه بهتر از اینا نمی‌دونستم،
‫وسواس فکریتون به بوهانن رو بیشتر...
‫شخصی قلمداد می‌کردم.
‫اونقدرها هم آدم جالبی نیست.
‫ببخشید، خانم الیسون.
‫من برم...
‫پرچم منطقه جدید وایومینگـه.
‫- جای عجیبی نصب کردن. ‫- یه روز وقتی مردم با قطارت می‌رسن،
‫بالا رو نگاه می‌کنن، ‫می‌بینن که اون پرچم برفراز مجلس من افراشته شده،
‫و می‌فهمن مهم‌ترین چیز ‫بر قراری نظم و قانون در اینجاست.
‫مردم مطیعِ قانون که
‫مصادره‌ی املاک خصوصی رو تحسین می‌کنن، هان؟
‫- اون زمین راه‌آهنه. ‫- از نظر فنی،
‫اگه توسط راه‌آهن برای اهدافش استفاده نشه،
‫زمین برای تملک دولت در دسترسه.
‫قانون اینو میگه، آقای دورنت.
‫نه از برداشتت از قانون می‌ترسم، آقای کمبل.
‫نه از نمایش مسخره ‫چند روز پیش آدمات تو کافه.
‫اون زمین در آینده میشه ‫ایستگاه بارگیری مواد غذایی یونیون پسفیک.
‫الان که داریم صحبت می‌کنیم ‫مهندسانم دارن نقشه‌ش رو می‌کشن.
‫اگه تا 24 ساعت آینده روی اون تپه ‫چیزی نسازی، آقای دورنت
‫دفترم یه پرونده با شماره 0939 تشکیل میده ‫که اون ملک بر اساس
‫لایحه راه‌آهن ایالات متحده ‫برای استفاده دولت مصادره میشه.
‫منصفانه‌س، آقای کمبل.
‫منصفانه‌س.
‫آقای کمبل.
‫خانم الیسون. رنگ قشنگیه.
‫ببخشید؟
‫رنگ لباستون رو میگم.
‫ممنون.
‫اجازه بدید.
‫خودم می‌تونم. ممنون.
‫می‌خوام تا فردا صبح ‫شش هفت تا قفس مرغ ببرید
‫رو اون تپه که شرق کلیساس.
‫هر چی کارگر و تجهیزات لازم داری ببر.
‫تازه یه شیفت دیگه اضافه کردم، ‫شما دستور دادید.
‫ممنون، دلینی. وقتی تموم شد خبرم کن.
‫- دیر کردی. ‫- حالا دیگه فارو هم بازی می‌کنید؟
‫متوجه نمیشم چه ربطی به تو داره، ایوا.
‫- سه دست آخر چقدر سود داشته؟ ‫- میزها رو تمیز کن.
‫تو این فکر نیستی که تو کافه م بازی کنی؟
‫چرا، فکر کنم بازی کنم، میکی.
‫- ممکنه همه‌ی پولات رو از دست بدی. ‫- چیزی برای از دست دادن ندارم.
‫پس یه نصحیت کوچیک بهت بکنم.
‫سراغ میز فارو نرو.
‫توش دست بردم.
‫گم شدی، خانم کوچولو؟
‫چطور؟
‫پولم به اندازه کافی براتون خوب نیست؟
‫- برای من که خوبه. ‫- هی.
‫می‌خواید داستان کَنده شدن پوست سرم رو بشنوید؟
‫نه دوباره، والس. هستم.
‫با کمال میل.
‫- ممنون. ‫- بله، قربان.
‫- بوهانن هستم. ‫- بله، آقا.
‫بله، آقا.
‫تا حالا یه سگ شکاری افتاده دنبالتون؟
‫کم و بیش.
‫خب، شرمن داشته به سمت دریا لشکرکشی می‌کرده، ‫و به افرادش میگه،
‫«اگه سگ شکاری دیدید، با تیر بزنید.»
‫می‌رسن ساوانا و یه سرباز،
‫تو خیابون راه می‌رفته ‫و یه خانم رو می‌بینه که سگ پودل داره.
‫تا نگاهش به پودل می‌افته، ‫اسلحه‌ش رو در میاره و صاف می‌زنه تو سرش.
‫شرمن فوراً میاد میگه،
‫«پسرم، چرا اون پودل رو کشتی؟» ‫سرباز میگه، «قربان،
‫به خاطر اینکه هیچ وقتی نمی‌دونی ‫چی از آب در میان.»
‫ای بابا.
‫پودل چیه؟
‫میشه نه دلار و بیست و سه سنت.
‫یا پول نقد می‌گیرم با برگه سهام.
‫- می‌تونم نسیه بگیرم. ‫- نسیه نمی‌دیم.
‫اگه پول یا برگه سهام نداری، ‫هیچی نمی‌تونم بهت بفروشم.
‫آخه... این چیزا رو لازم دارم.
‫منم کار و کاسبیم اینه.
‫ایراد نداره، آقای ادلر.
‫امروز پول خرده‌ ریزهای خانم بوهانن رو میدم.
‫مطمئنم آقای بوهانن حرفی نداره.
‫بله، قربان... آقای کمبل. ‫هر چی شما بگید.
‫شرط رو زیاد می‌کنم.
‫باشه، خانم جوان. قبول می‌کنم.
‫فول هاوس.
‫بی‌بی با ده لو.
‫آروم باش.
‫نه به این سرعت.
‫می‌دونی، شکست دادن یه خانم خیلی سخته.
‫مگه اینکه شاه باشی.
‫ولی چطور اون کار رو کردی؟
‫- نه، درست نیست. ‫- گریه نکن. پول چرک کف دسته.
‫سلام، خانم.
‫قسم می‌خورم پولم رو نمی‌خوام.
‫فقط می‌خوام بدونم چطور سرم کلاه گذاشتی.
‫به حرکات دستت بستگی داره.
‫فرض کنیم...
‫یه نفر می‌خواد تقلب کنه،
‫شست،
‫سر انگشت‌ها، شست،
‫سر انگشت‌ها.
‫یادم بده.
‫چیزی که چند سال طول کشید توش متبحر بشم؟
‫احمق که نیستم.
‫باروت دو تا چاشنی رو دو برابر کن.
‫بله، قربان.
‫اون همه باروت همه‌مون رو به کشتن میده.
‫رئیس تصمیم می‌گیره چقدر استفاده کنیم. ‫تو دیگه رئیس نیستی.
‫آقای دلینی.
‫اون صخره... خاک رُسه.
‫هر جا رس باشه گاز متان هم هست.
‫اگه مواد منفجره رو دو برابر کنی... ‫به احتمال زیاد ترکش‌هاش هر کسی رو
‫تو فاصله پنجاه متری این دیوار می‌کشه.
‫برگرد سر کارت، بوهانن.
‫اگه ازت مشورت خواستم، می‌پرسم.
‫خیلی‌خب. میزها رو برگردونید. ‫قبل از اینکه منفجر بشه برید پشت میزا.
‫می‌دونی که نمی‌خوام وسط ‫دشمنی دوتا سفیدپوست قرار بگیرم.
‫همینطور نمی‌خوای که بمیری.
‫میز‌ها رو برگردونید!
‫فیوز رو روشن کنید.
‫آقای بوهانن، چیزی نمونده کارت رو پس بگیری.
‫لعنتی.
‫چی می‌خوای؟
‫نمی‌دونستم ایلم رفته دنبالم.
‫باید می‌دونستی اگه اینطور غیبت بزنه، ‫اون میاد دنبالت.
‫غیبم نزد. بر خلاف اراده‌م منو اسیر کردن.
‫ولی گوشش بدهکار نبود.
‫همش خواب ایلم رو می‌بینم.
‫هر شب نه، ولی بیشتر شب‌ها.
‫تو یه شهر بزرگم.
‫شیکاگو،
‫نیویورک.
‫گم شدم. تو خیابونا می‌چرخم.
‫میرم دم خونه‌های مردم،
‫پنجره‌های قشنگ‌شون.
‫من بیرونم،
‫همیشه بیرونم.
‫همه ازم می‌ترسن.
‫فکر می‌کنم به‌خاطر خالکوبیم باشه.
‫بعدش می‌فهمم...
‫مشکل این نیست.
‫انعکاس تصویرم رو می‌بینم.
‫دیگه خودم نیستم.
‫یه خرسم...
‫دارم دنبال ایلم می‌گردم.
‫همش خوابه، ایوا.
‫معنای خاصی ندارن.
‫تو رو مثل دوستش می‌دونست، آقای بوهانن.
‫انتظار دارم یه معنایی برات داشته باشه ‫از اونجایی که دوستان زیادی نداشتی.
‫خب، الان یکیش کمتر شده.
‫آقای توماس دورنت از یونیون پسفیک
‫اولین کسی نیست که باهامون ساز مخالف می‌زنه.
‫نه، قربان.
‫اگه مردم باور داشته باشن از قانون بالاترن،
‫هیچ قانونی پابرجا نمی‌مونه.
‫دورنت؟
‫می‌خوام نظر قاضی وبر رو هم بدونم.
‫این وقت از ساعت باید سر میز فارو باشه...
‫یا مشغول خوشگذورنی.
‫اطاعت، قربان.
‫ولش کن!
‫زود باش!
‫روزت چطور بود، شوهرم؟
‫خوب بود.
‫- روز تو چی؟ ‫- خوب.
‫آقای بوهانن!
‫خونه هستید؟
‫آقای بوهانن.
‫فرماندار کمبل هستم.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمتون، خانم بوهانن.
‫اگه با زنم کار داری، به من بگو.
‫فقط براش یه وعده غذا خریدم.
‫ازش لذت می‌برید؟
‫من می‌تونم غذای خودمو بخرم.
‫دیروز جلوی افرادم
‫خوب از پس خودت بر اومدی.
‫همون طور که گفتم دنبال دردسر نیستم.
‫شب خوش.
‫ژنرال گرنت ازت به بزرگی یاد می‌کنه، آقای بوهانن.
‫چی می‌خواید؟
‫مردی با این جایگاه اجتماعی اینجا بین...
‫سیاه‌ها زندگی می‌کنه؟
‫مردان آزادشده.
‫مجبور نیستی تو کثافت زندگی کنی، آقای بوهانن. ‫برای من کار کن.
‫- دستمزد درخوری بهت میدم. ‫- کار پیدا کردم.
‫من سه برابرش رو بهت میدم.
‫کمک می‌کنم برای خانواده‌ت خونه بسازی.
‫تا اون موقع، اجازه بده یه اتاق تو هتل براتون بگیرم.
‫حمام گرم، تخت گرم و نرم.
‫امشب می‌تونید برید اونجا، خانم بوهانن.
‫برای یه فرصت‌طلب کار کنم؟
‫عمراً.
‫جناب، نهاد مردان آزادشده
‫از میراث بازسازی جنوبه
‫که معتقدم به‌خاطرش در یادها خواهم ماند.
‫اگه نظرت عوض شد...
‫از وقتی اومدیم شمردم ‫پیشنهاد دو تا کار خوب رو رد کردی.
‫باید چی کار کنیم؟
‫نائومی، من هر کاری می‌کنم،
‫این همه مرگ و ویرانی که مرتکب شدم
‫یا بهم تحمیل شد...
‫اگه خط‌آهن رو تموم نکنم همش بیهوده میشه.
‫آقای بوهانن!
‫تعجب کردم هنوز اینجایید.
‫به همچنین.
‫اینجا کشش خاصی داره.
‫بی شک به‌خاطر غذاهاشه.
‫فکر می‌کردم بدو بدو برگشتید نیویورک.
‫خبرها منو اینجا نگه می‌داره.
‫خب، مراقب باش به کشتنت ندن.
‫- شما رو که نکشته. ‫- فعلاً.
‫شنیدم ازدواج کردی.
‫آره.
‫با یه دختر مورمون خوب.
‫علاقمندم داستانتون رو بشنوم، آقای بوهانن.
‫خواننده‌های روزنامه هم می‌خوان.
‫داستان نیست، خانم الیسون.
‫زندگیه.
‫من باید زندگیش کنم، ‫هیچ کی نباید بخوندش.
‫ببخشید مزاحم شامتون شدم.
‫گفتم یه سر بهتون بزنم.
‫هی.
‫فکر کردیم مُردی.
‫آره؟ چرا این فکر رو کردید؟
‫وگرنه بر می‌گشتی.
‫چطوره بری بیرون منتظر باشی، پسر. برو.
‫ارزا دلش برات تنگ شده، آقای بوهانن.
‫برات سوگواری کرد.
‫منم کردم.
‫ازش خوب نگهداری کردی. بلندتر شده.
‫آره.
‫الان یه خانواده کوچیک شدیم.
‫ما دو نفر.
‫روث.
‫ببخشید.
‫حالا که برگشتی.
‫با زن جدید و بچه.
‫مطمئنم وقتی خط‌آهن حرکت کنه، شمام باهاش میری.
‫من باید مراقب کلیسام باشم.
‫و پسره.
‫اینجا می‌مونیم.
‫یه خواهشی ازت دارم.
‫فکر نکنم بتونم کمک کنم.
‫نائومی و پسرم ویلیام.
‫وقتی سر کارم... اونا تک و تنها می‌مونن.
‫می‌دونم چه حسی...
‫به مورمون‌ها داری.
‫امیدوار بودم بتونی از روی خوش‌قلبیت ‫اگه لازم شد کمک‌شون کنی.
‫دیوارهای کلیسام رو برای یاری‌رسانی ‫به نیازمندان ساختم، آقای بوهانن.
‫اگه زن و بچه‌ت دم کلیسا بیان...
‫مثل هر کس دیگه‌ای تو این شهر،
‫در کلیسا به روشون بازه.
‫می‌دونی، هیچ کدوم از اینا تقصیر تو نیست، پسرم.
‫به جای من تو رفتی.
‫بیخیال. اگه تو هم بودی همین کار رو می‌کردی.
‫بگذریم...
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بازگشت مهندس ارشد عزل شده به شایان
‫به این معنیست که بازیگر دیگری وارد بازی شده،
‫که نیمی‌ـش تمام شده.
‫میراث اون خیال‌پرداز توخالی ‫به تکمیل شدن خط‌آهن بستگی دارد.
‫و مامور دولت فرصت‌طلب
‫ماموریت دارد که تمدن را به سرزمینی آورد ‫که دیروز وحشی و آزاد بود.
‫کالن بوهانن، به دلایلی که این روزنامه‌نگار می‌پندارد
‫به نظر مصمم است که ‫خط‌آهن را به سرانجام برساند.
‫چه این کار را به عنوان کارگر یا رئیس کند،
‫زنده یا مرده،
‫فقط زمان این را مشخص خواهد کرد، خوانندگان عزیز.
‫فقط زمان این را مشخص می‌کند.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»