‫ازرا، وایسا. گوش بده.
‫کاریت ندارم. فرار نکن.
‫ازرا!
‫چاقو من رو نمی‌ترسونه، مرد جوون.
‫وایسا.
‫این بچه رو یه دست کتک بزنی آدم میشه.
‫آره.
‫اول باید موهاش رو بزنم.
‫اوهوم.
‫بیا بریم.
‫باشه.
‫همچین زنی هم مذهبیه هم تو استفاده ‫از قیچی وارده؟
‫باید باهاش ازدواج کنی، آقای بوهانن،
‫تا یه عوضیِ شیک پوش ولگرد دیگه نیومده
‫و دل خانم روث رو نبرده.
‫من رو عوضیِ شیک پوش ولگرد
‫صدا می‌کنی، سالمز؟
‫اه، نه آقای بوهانن.
‫امروز همه باید حواسشون پی رسیدن
‫به زمین شایان تا فردا باشه.
‫چشم، آقای بوهانن.
‫خیلی خب، گوش بدین!
‫اونی که تو افق می‌بینین شایانه!
‫به ژنرال گرنت قول دادم...
‫تا فردا غروب می‌رسیم اونجا.
‫یعنی دو روز وقت داریم هشت کیلومتر ‫ریل بزنیم.
‫آقای بوهانن، من از طرف ایرلندی‌ها ‫صحبت می‌کنم،
‫در کمال احترام، قربان، ولی فردا یکشنبه‌ست.
‫روز خداست، نه روز کار کردن.
‫- آره. ‫- راست میگه.
‫حتی خدا هم استثنا قائل میشه، آقای کویین.
‫و فداکاری هم می‌کنه.
‫تنها کاری که خدا نمی‌کنه
‫نمیاد پولی که با تکمیل کردن مسیر شایان ‫من تو جیبتون
‫می‌ذارم رو بهتون بده.
‫آره، درسته.
‫اینی که اینجاست...
‫بقیه سهام منه.
‫می‌خوام نقدش کنم.
‫بین همه پخش کنم. کی می‌خواد؟
‫- آره. ‫- من یه سهم می‌خوام.
‫خب، گمونم گناه نیست بخوایم تو روز خدا ‫کار کنیم.
‫به شرط اینکه عادت نکنیم.
‫گروه منم سهام می‌خواد.
‫ما با کار کردن میریم بهشت.
‫سوار قطار میشیم و با سهام
‫میریم شایان.
‫کم بدبختی نکشیدیم.
‫سرخپوست‌ها، بارون، خشکسالی...
‫وبا.
‫کارتون عالی بود.
‫به همه‌تون افتخار می‌کنم.
‫حالا...
‫تا فردا شب ما رو ببرین شایان،
‫دو دور اول نوشیدنیتون به حساب من!
‫ایول.
‫غذا به حساب داچ.
‫ایول!
‫برید سر کارتون!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫وای خدا، می‌خواد انجامش بده.
‫کی؟
‫بوهانن!
‫اونجاست.
‫فردا میاد اینجا،
‫و تو شهر من ریل میزنه.
‫جلو چشم همه جیبم رو میزنه.
‫شهر ماست.
‫هی یادت میره بگی شهر ما.
‫هوم. دیشب چطور خوابیدی، آقای دورنت؟
‫اون تشک‌های جنس پر غاز خیلی گرونن.
‫چیه؟
‫تو به بوهانن احشام می‌فروشی.
‫به من پول قرض میدی شهرمون رو بسازیم.
‫تو بهترین بخش شایان هتل ساختی
‫و ازم هزینه کامل یه اتاق رو گرفتی.
‫اگه حالیم نبود،
‫می‌گفتم داری وسط بازی می‌کنی،
‫خانم پالمر.
‫هوم.
‫ممنون، ابیگیل.
‫من و تو معمولاً سودمون توی یه چیزه.
‫گاهی اوقات هم نیست.
‫سودمون توی یه چیزه؟
‫فکر کنم برعکس گفتی.
‫هوم.
‫بلدرچین؟
‫کبوتر.
‫فرانسوی‌ها بهش میگن آشتی.
‫بهتره قبل اینکه بوهانن برسه شایان،
‫با هم آشتی کنین.
‫با بوهانن آتش بس کنم؟
‫بهم چی می‌رسه؟
‫بهم قول دادی شایان میشه
‫مهم‌ترین شهر راه‌آهن دار آمریکا.
‫بدون همکاری راه‌آهن
‫چطوری می‌خوای پای قولت وایسی؟
‫خانم بی‌اعصابی هستی، خانم پالمر.
‫چرا؟ چون رک و راست حرفم رو میزنم؟
‫به بوهانن تلگراف بزن.
‫دعوتش کن واسه نهار.
‫امروز.
‫حلش کنین.
‫بوهانن آدم کله شقیه.
‫فکر نکنم مشکل از اون باشه.
‫خودشه.
‫کلی اسلحه دارن.
‫کل اسلحه‌های دنیا هم
‫نمی‌تونن از کالن بوهانن محافظت کنن.
‫روث.
‫آقای بوهانن.
‫این واسه شما اومد.
‫مطمئنی واسه من نوشته؟
‫بله، قربان.
‫ممنون، لوک.
‫روث.
‫روث کو؟
‫هی، موهات رو کوتاه کرده.
‫قشنگ شدی.
‫روث؟
‫به اندازه کافی تختتون رو قرق کردم، آقای بوهانن.
‫ظهر یه قطار میره اوماها.
‫تو کاونسیل بلافز یه پرورشگاهه.
‫- می‌تونم ازرا رو ببرم... ‫- روث...
‫بس کن.
‫شرمنده، ولی اگه یکی از اساس آموزه‌های مسیح
‫از خود گذشتگی بوده باشه، پس من ‫شاگرد خوبی نبودم.
‫شان مک‌گینز آدم بدی بود.
‫برادرش از مشکلاتش خلاصش کرد.
‫تو بی‌تقصیر بودی.
‫شان اومد پیشم اعتراف کنه.
‫اومد که بهش دلداری بدم.
‫و...
‫ردش کردم.
‫شاید بهتر باشه
‫یه کم از اینجا دور بشم.
‫مردم بهت نیاز دارن، روث.
‫من نتونستم
‫کمکشون کنم.
‫خب، خیال من رو راحت کردی.
‫اذیتم هم کردی.
‫نصف نصف، همونجوری که حقمه.
‫فقط منم نبودم.
‫می‌خوای بمونم، آقای بوهانن؟
‫هل‌آن‌ویلز به یه واعظ خوب نیاز داره، روث.
‫تو هم هستی.
‫واعظ خوبی هستی.
‫فردا یکشنبه‌ست.
‫مردم می‌خوان موعظه بشنون.
‫انتظار دارن تو براشون صحبت کنی.
‫همین دیگه.
‫بیا بریم پسر، کلاهت رو بگیر.
‫میریم شایان.
‫بگیر بشین.
‫تکون نخور.
‫- میکی. ‫- به موقع اومدی.
‫رئیس پلیس تا خرخره خورده،
‫و مطمئنم والاس هم
‫داره با تقلب بازی می‌کنه.
‫ممنون.
‫دوتا بردار.
‫تن لشت رو بردار برو.
‫- اوه، این رو نمی‌خواد ببری. ‫- پولمه.
‫دیگه نیست.
‫ام...
‫بدش من. یه دلار پاش دادم.
‫اه!
‫ممنون که هشدار دادی.
‫اه!
‫می‌دونی این چیه؟
‫تلگراف.
‫از دورنت.
‫گفت برم شایان.
‫واسه چی؟
‫اگه نمی‌دونستم می‌گفتم داره تسلیم میشه.
‫می‌دونه فردا قراره بریم شایان،
‫می‌خواد باهام به توافق برسه.
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫هی.
‫ما جنگ لعنتی رو بردیم.
‫هیچکدوممون هیچی نبردیم.
‫هیچوقت هم نمی‌بریم.
‫اگه می‌بردیم اصلاً اینجا نبودیم.
‫اینقدر زر زر نکن.
‫باید بیای شایان. پاشو.
‫من رو می‌خوای چیکار؟
‫پیروزی بیننده می‌خواد، تو هم بیننده مایی.
‫پاشو رفیق.
‫پولم کو؟
‫کلاهت رو بذار. شاید پیداش کردی.
‫نذار. بریم.
‫مونده بودم کی میای.
‫من رو ببخش.
‫اگه داری دعا می‌کنی، می‌تونم برم بعداً برگردم.
‫چی می‌خوای چاپ کنی؟
‫هابیل و قابیل؟
‫کشیش زن بدبخت، قتل را به کلیسایش می‌کشاند؟
‫خودت رو...
‫به چشم یه کشیش زن بدبخت می‌بینی؟
‫نیاز نیست درباره روزنامه صحبت کنیم.
‫تا حالا برات سوال شده چطوری کار ما ‫به این خراب شده رسید؟
‫خب...
‫اگه آدم مذهبی بودم،
‫که نیستم...
‫می‌گفتم به خاطر گناهانم.
‫من اینقدری باایمان هستم که به خاطر ‫گناهانی که از وقتی
‫اومدم اینجا مرتکب شدم، خودم رو سرزنش کنم.
‫چه گناهی؟
‫دعا کردم که بتونم درک کنم.
‫خب...
‫دعا برای درک کردن که گناه نیست، هست؟
‫اوه، ما از خواست خدا خبر نداریم.
‫خب...
‫حالا چی میشه؟
‫برمی‌گردی شرق؟
‫آقای بوهانن...
‫ازم خواست بمونم با راه‌آهن.
‫خب... شاید جواب دعاهات اون باشه.
‫مردی که شبیه قابیله.
‫جالب میشد.
‫دوستش داری.
‫نه؟
‫چرا قراره بریم شایان؟
‫- گفتم که. ‫- نه، نگفتی.
‫- کی میگی؟ ‫- میشه خفه...
‫خفه شو.
‫سرم رو درد آوردی.
‫هو.
‫چیکار داریم می‌کنیم؟
‫دنبالمون می‌کنن. برنگرد عقب.
‫کی هستن؟
‫گفتم برنگرد عقب.
‫اینا کی هستن؟
‫بمیری، ایلم!
‫یالا. پاشو.
‫سوار شو.
‫پسره رو زود باش ببر شایان.
‫هیا!
‫اه!
‫هیا!
‫صندلی رو بیار!
‫بیا!
‫تکون نخور.
‫بوهانن! چه خبره؟
‫اگه من جات بودم سرم رو می‌دزدیدم!
‫اوه!
‫برو!
‫اه!
‫- هیا! ‫- هیا!
‫- کیه اون بیرون؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بوی چی میاد؟
‫- من نوشیدنی خوردم. ‫- عجبا!
‫آره.
‫- پسره رو ببر بالا! ‫- خودت ببرش.
‫اینجا هتل منه، و اون پنجره‌ها خیلی گرونن!
‫اوتیس! ‫اسلحه یلوبویم کو؟
‫- هدف گیریت خوبه؟ ‫- می‌تونم گوش یه خرگوش رو
‫از فاصله صد و هشتاد متری بزنم... جفت گوش‌هاش رو.
‫- اوتیس، قهوه داری؟ ‫- اون پشته.
‫بیارش! ‫بگیر.
‫هر کی وارد شد،
‫بزنش. بیا بریم.
‫بلدی ازش استفاده کنی؟
‫خیلی خب.
‫همینجا بمون.
‫لعنتی!
‫هر چی هم شد،
‫هر چی شنیدی،
‫نمیای بیرون تا من بیام، فهمیدی؟
‫خیلی خب.
‫ولت نمی‌کنم، پسرم.
‫بنوشش.
‫وسط راه افتادن دنبالمون.
‫بعد دعوت تو.
‫هر اتفاقی که برات میفته
‫- تقصیر من نیست، بوهانن. ‫- بیشترش هست.
‫گفتم که یه جنگ خشونت آمیز تو راهه.
‫همسایه‌هام راضی نیستن که به
‫راه‌آهن احشام می‌فروشم.
‫یا این شهر رو ساختم.
‫نه، مشکلشون با منه.
‫فکر نکنم برات جدید باشه، بوهانن.
‫هر کی هستن، تعداد و مهماتشون
‫از ما بیشتره.
‫باید یه نقشه بکشیم.
‫اوتیس، آب و غذا داری؟
‫نه زیاد.
‫لعنتی.
‫اینجا زن و بچه‌ست.
‫فقط کافیه وایسن تا بریم بیرون.
‫این شهر دفتر تلگراف داره دیگه؟
‫آره. بالای خیابون.
‫سرگرد بندیکس زیاد با اینجا فاصله نداره.
‫اگه بری بیرون، می‌میری
‫و تازه چند ساعت بعدش نیروی پشتیبانی میاد.
‫شکی نیست.
‫سرشون رو گرم کنین تا من برم اون سمت خیابون،
‫شاید نجات پیدا کنیم.
‫پسره طبقه بالاست.
‫من میرم.
‫چی؟
‫می‌خوای هوات رو داشته باشم؟
‫تو سرحال باشی یا نباشی، تیراندازیت از من بهتره.
‫من باید برم.
‫بوهانن!
‫محاصره شدین!
‫بیا بیرون!
‫اسلحه‌هاتون رو بذارین کنار!
‫قول میدم، کسی آسیب نمی‌بینه.
‫ما فقط با بوهانن کار داریم!
‫حرفش رو که باور نمی‌کنی.
‫دلیلی نداره همه‌مون رو بخوان بکشن.
‫راست میگی.
‫من میرم باهاشون صحبت کنم،
‫ببینم چی می‌خوان، با هم به ‫توافق برسیم.
‫اوه!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اوتیس، چقدر الکل داری؟
‫اه!
‫لعنتی.
‫اه!
‫دیر کردیم.
‫آخ. ببین چی میگم.
‫کارهای راه‌آهن از این مزخرفات باحال‌تره.
‫بهتر از اینکه که از اول تا آخر عمرت پنبه بچینی.
‫اولین سال جنگ فکر می‌کردم...
‫«جنگ بهترین اتفاقیه که برام افتاده.»
‫از مزرعه داری متنفر بودم.
‫ترجیح می‌دادم
‫تا گردن تو گل و لجن میسیسیپی فرو رفته باشم...
‫تا بخوام کل روز پشت سر قاطرها بدوام.
‫چقدر طول کشید نظرت عوض بشه؟
‫همین الان نظرم عوض شد.
‫اون پسربچه منتظرته.
‫هر چی هم که شد،
‫باید برگردی به هتل، شنیدی؟
‫اگه زنده نموندم...
‫جاده رو تکمیل کنین.
‫و ایلم...
‫من هیچوقت برده‌هام رو آزاد نکردم.
‫از اول هم می‌دونستم دروغ میگی.
‫- حاضری؟ ‫- اوهوم.
‫ایلم.
‫می‌دونم.
‫اه!
‫پیس.
‫- اه! ‫- اه! مثل وحشی‌ها حمله کردن.
‫پسره کو؟
‫بردنش.
‫پسره رو بردن که دستشون به تو برسه.
‫هی.
‫شاید این لازمتون بشه.
‫من از پشت میرم.
‫پسره رو ول کن.
‫به شرطی که کمربند اسلحه‌ت رو بذاری زمین.
‫پسره هیچ کاره‌ست.
‫چی می‌خوای؟
‫تو در ازای این بچه.
‫باشه.
‫ولش کن.
‫کمربند اسلحه‌ت رو بنداز زمین
‫و بیا بیرون جلوی چشمم.
‫آقای فرگوسن اون پشته.
‫همراهش برگرد هتل.
‫برو.
‫ازرا.
‫هر چی خانم روث گفت بگو چشم، فهمیدی؟
‫برو.
‫گفتن چرا بردنش؟
‫فکر کنم مورمون‌ها اومدن به خاطر ‫گرفتن کارگرها ببرنش.
‫هانتینگتون هشدار داده بودها.
‫می‌دونم اینقدری احمق نیستی که بری دنبالش.
‫میرم کاری که لازمه رو انجام بدم.
‫بوهانن گفت با اون یا بدون اون
‫راه‌آهن رو بسازیم.
‫- من می‌خوام با خودش بسازمش. ‫- آقای فرگوسن.
‫آقای فرگوسن!
‫بری دنبالش خودت رو به کشتن میدی.
‫دور و ورت رو ببین.
‫می‌خوای باز تنهایی باهاشون روبرو بشی؟
‫من سر قولی که به بوهانن دادم می‌مونم.
‫بعد آزادش می‌کنم. ‫مطمئن باش.
‫اه، خانم الیسون.
‫بله؟
‫اه...
‫متاسفانه خانم تول قراره ترکمون کنه.
‫منظورتون چیه؟
‫خب، خانمه بیکاره، خانم الیسون.
‫خانم تول بیکار نیست.
‫اگه بود هم، دلم می‌خواست همونقدر که
‫گند کاری‌های سابق شما برای من بی‌اهمیته،
‫واسه شما هم مهم نباشه.
‫من کار و بار آبرومندی دارم.
‫قبل از اینکه بشین آقای مورتیمر رمزی،
‫مالک این هتل، تو اوماها زندگی می‌کردین؟
‫اسمتون دکتر هنری ویتفورد بود.
‫تا مرگ سه‌تا از بیمارهاتون باعث شد
‫سریع اسمتون رو عوض کنین و برین غرب.
‫کاملاً در اشتباهین.
‫دلیل مرگشون اوردوز
‫با «نور آفتاب همیشگی» ذکر شده...
‫یه اکسیر معجز‌ه‌گر که شما خیلی تجویز می‌کردین،
‫و ادعا کردین که می‌تونه هر بیماری رو ‫درمان کنه،
‫که گمونم میشه از نظر فنی گفت مرگ هر چیزی ‫رو درمان می‌کنه، درسته؟
‫من تو کار چاپ روزنامه هستم، آقای رمزی.
‫مردم درباره هر چی فکر کنین باهام ‫صحبت می‌کنن.
‫مهمون من هم
‫اینجا می‌مونه
‫تا بتونه یه منزل راحت‌تر پیدا کنه.
‫مفهوم بود؟
‫بله.
‫عالیه. روز خوش.
‫اوه، لعنتی.
‫گفتم که... در عوض جونی که ازم گرفتی،
‫یه جون بهم بدهکاری.
‫من برادرم رو کشتم، روث.
‫کرم از خودش بود.
‫وقتش شد من باید تقاص
‫مرگش رو پس بدم، نه تو.
‫کارآگاه فکر می‌کرد شان تو بوستون چیکار کرده؟
‫کسی رو خفه کرده؟
‫یه زن رو؟
‫قانعش کردی باور کنه شان می‌خواست ‫من رو هم خفه کنه.
‫به روح مادرم قسم.
‫فکر کردم می‌خواد خفه‌ت کنه.
‫هیچوقت قرار نیست بفهمیم، نه؟
‫حقیقت رو.
‫که چجور آدمی بود.
‫حقیقت اینه که من جونت رو نجات دادم.
‫من ایمان دارم.
‫یه روز می‌فهمی.
‫گوش کنین، آقایون.
‫کالن بوهانن رفته.
‫یه گروه اسب سوار تو شایان اومدن سراغمون
‫و بردنش.
‫نمی‌دونم کجا،
‫یا اینکه برمی‌گرده یا نه.
‫نمی‌دونم زنده‌ست یا نه.
‫یه گروه مسلح جمع کن، آقای فرگوسن.
‫- پیداش می‌کنیم! ‫- آره!
‫نمیشه ریسک کنیم افرادمون رو سر نیروی مسلح ‫از دست بدیم، امروز نه.
‫میگی ولش کنیم تا بمیره؟
‫اول میریم شایان.
‫بعد میفتیم دنبالش.
‫بوهانن خودش گفت راه‌آهن در اولویته.
‫اگه به خاطر اون و کارهاش
‫و نحوه انجام کارهاش نبود،
‫هیچکدوم از ما الان اینجا نبودیم.
‫اگه صدقه سری اون نبود...
‫به اینجا نمی‌رسیدیم.
‫- شکی درش نیست. ‫- مطمئنم.
‫اگه تا فردا شب نرسیم شایان،
‫دورنت برمی‌گرده سر راه‌آهن.
‫چه بوهانن اینجا باشه یا نه.
‫بوهانن تا مرگ از من کار می‌کشید.
‫ولی خودش هم همونقدر زحمت می‌کشید.
‫اگه برای پول زحمت نمی‌کشیدیم،
‫هیچی بهمون نمی‌داد.
‫- درسته! ‫- و وقتی پول می‌داد،
‫عقب نمی‌کشید.
‫بوهانن به من گفت سیاه...
‫ولی هیچوقت مثل برده‌ها باهام رفتار نکرد.
‫دورنت آدمیه که بهمون دروغ گفت، رکب زد،
‫و به تک تکمون بی‌احترامی کرد!
‫این ریل رو می‌رسونیم شایان.
‫- آره! ‫- آره!
‫همونطوری که بوهانن انجامش می‌داد.
‫قدم به قدم!
‫آره!
‫- قدم به قدم! ‫- آره!
‫قدم به قدم!
‫خیلی خب پسرها! ‫برید سر کارتون!
‫- بیاید شروع کنیم! ‫- میخ‌ها رو بیارین!
‫آماده شین! یالا!
‫بلندش کنین!
‫♪ دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ این خونه زمینی ♪
‫♪ به زودی خراب میشه ♪
‫♪ و روحم باید ♪
‫♪ یه منزل داشته باشه ♪
‫♪ هر وقت صدای گریه‌م رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ هر وقت صدای گریه‌م رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ هر وقت صدای دعا کردنم رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ هر وقت صدای دعا کردنم رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ این خونه زمینی ♪
‫♪ به زودی خراب میشه ♪
‫♪ و روحم باید ♪
‫♪ یه منزل داشته باشه ♪
‫پدر ما...
‫♪ هر وقت صدای فریاد زدنم رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ هر وقت صدای فریاد زدنم رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ این خونه زمینی ♪
‫♪ به زودی خراب میشه ♪
‫♪ و روحم باید ♪
‫♪ یه منزل داشته باشه ♪
‫♪ هر وقت صدای دعا کردنم رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ هر وقت صدای گریه‌م رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ هر وقت صدای فریاد زدنم رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ این خونه زمینی ♪
‫♪ به زودی خراب میشه ♪
‫♪ دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ و روحم باید ♪
‫♪ یه منزل داشته باشه ♪
‫♪ دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫من آوردمت تو خونه‌م.
‫با خانواده‌م غذا خوردی.
‫بعدش پسرم رو دار زدی.
‫باید تقاص پس بدی.
‫♪ دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ هر وقت صدای فریاد زدنم رو شنیدی ♪
‫♪ خدا را حمد باد ♪
‫♪ هر وقت صدای فریاد زدنم رو شنیدی ♪
‫♪ یعنی دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫♪ دارم یه خونه واسه خودم می‌سازم ♪
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»