‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آب.
‫اه!
‫نه، وایسا، برگرد.
‫اه!
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫لیست بیمارهای امروز.
‫از در و دیوار درمانگاه داره بیمار می‌ریزه.
‫اون‌هایی که اسمشون خط خورده یعنی ‫برگشتن سر کارشون؟
‫یعنی مُردن.
‫تشنشونه، ولی وقتی بهشون آب میدیم...
‫دچار اسهال و استفراغ میشن تا بمیرن.
‫شیر مخزن‌های آب رو باز کنین.
‫همینجوریش هم آب کم داریم.
‫باز کنین، داچ.
‫آب کثیف داره مریضمون می‌کنه.
‫خشکسالی باعث شده موش‌ها و مارها ‫بیان تو مخزن‌ها.
‫ممکنه تو اردوگاه وبا افتاده باشه.
‫راه حلمون چیه، بوهانن؟
‫آب. آبِ تمیز.
‫وبا رو درمان می‌کنه. ‫میرم آب پیدا کنم.
‫ما چیکار کنیم؟
‫خب، اگه حالتون خوبه برگردین سر کار...
‫اگه نیستین برگردین درمانگاه.
‫به بقیه هم بگین.
‫لعنتی.
‫قبل از اینکه برین دستتون رو چک کنین.
‫خب؟ ‫اگه اینطوری زرد بود،
‫یعنی باید برید درمانگاه.
‫یالا، پاشید.
‫پس بدون آب کار کنیم؟
‫تو این گرما؟
‫یا تو درمانگاه بمیریم؟ ‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم؟
‫مخزن‌های آب تا دم نهار پر میشن، آقای هرش.
‫قول میدم.
‫من نمیام صدتا از بهترین افرادم رو
‫بفرستم درمانگاه.
‫همینجوریش هم سر این راه‌آهن کوفتی ‫کلی کارگر از دست دادم.
‫ها؟
‫میشه دستت رو ببینم، آقای بوهانن؟
‫اوماها کلی آب داره، آقای هرش،
‫می‌تونی بری اونجا.
‫خدای بزرگ...
‫اونقدری لطف داشت که بهم انگشت شست داد.
‫و انگشت اشاره‌م رو.
‫یه بلیط به مقصد اوماها براش بگیرین و ‫حقوق نصف روزش رو بهش بدین.
‫تبریک میگم، آقای کویین. ‫شما شدی مسئول.
‫چطوری قراره اینجا آب پیدا کنیم؟
‫نزدیک‌ترین رودخونه به اینجا پنج روز سواری ‫فاصله داره.
‫کارگرها دووم نمیارن.
‫دورنت پیش شایان‌ها آب داره.
‫تحویلمون نمیده که.
‫مثل آدم ازش خواهش می‌کنم.
‫هیا!
‫عکس کشتی‌هایی که کنار هم دم اسکله‌ی
‫رودخونه تیمز صف کشیده بودن رو که ‫دیدی، نه نیتن؟
‫فکر کن... قطار پشت قطار،
‫توی مسیرهای فرعی پشت هم صف کشیدن.
‫شمال، جنوب، شرق و غرب شهر.
‫محل زندگی شایان‌ها رو پُر می‌کنن،
‫همونطوری که کشتی‌ها بندر لندن رو پر کردن.
‫پس می‌خوای شهری که تو
‫فکرته رو بسازی؟
‫خب، فکر کنم، برنامه ریزی کنم، بسازم.
‫ما امپراتوری سازها همین کار رو می‌کنیم دیگه.
‫از هیچ و پوچ یه امپراتوری می‌سازیم.
‫تو هم اینجا همین رو داری... هیچ و پوچ.
‫وسط ناکجاآباد.
‫با حق کنترلم تو کریدیت موبیلیر
‫اینجا رو می‌سازم.
‫می‌خوای تنها چیز باارزشی که داری رو
‫سر این خراب شده به باد بدی؟
‫نه، تموم شد، توماس.
‫ما باختیم.
‫از حکومت خبر امده.
‫رفتن واسه بازرسیِ خزانه ایالتیم.
‫باید تا هفته دیگه برگردم بوستون،
‫و خزانه‌م باید تا اونموقع پر بشه،
‫وگرنه از پشت
‫میله‌های زندان باید بگذرونم.
‫کل دار و ندار من اینجاست.
‫نمی‌تونم...
‫جز حق کنترلت تو کریدیت موبیلیر.
‫چی... نیتن!
‫وایسا، نیتن!
‫من برداشتم مدیر
‫یونیون پاسیفیک رو آوردم اینجا.
‫واسه نمایش بزرگت
‫رئیس جمهور بعدی آمریکا رو آوردم، توماس،
‫و شکست خوردی.
‫من پولدارت کردم!
‫و باعث شد همه چی رو از دست بدم.
‫وعده وعیدهات همه پوچن،
‫مثل این... ‫اتاق کوچولوی خفه کننده،
‫که پیشبینی می‌کنم بشه آرامگاهت.
‫جالبه که یه
‫احمقی مثل تو این حرف رو میزنه.
‫اسناد کجان؟
‫- نه. ‫- هی!
‫امروز باید امضاشون کنی به اسمم!
‫نه!
‫پس یه کاری می‌کنم
‫برگردی زندان،
‫ولی نه به زندان هادسون،
‫بلکه یه زندان تو ایالت خودم
‫که گاهی اوقات یه روزنامه می‌رسه دستت،
‫و می‌تونی بخونی که کالیز هانتینگتون
‫چه افتخاری رو...
‫نه، افتخاری که باید با ساخت راه‌آهن
‫برای تو میشد رو کسب کرده.
‫اعصابم رو خرد نکن، نیتن.
‫تهدید توخالیه، تام.
‫ارزشش به اندازه این شهر رویاهاته.
‫- نه. ‫- نه.
‫ببین، باید امضا...
‫آقای دورنت؟
‫وای خدا.
‫چیکار کردی؟
‫من چیکار کردم؟
‫دورنت؟
‫کالن بوهاننم. ‫برای ماموریت کاری اومدم.
‫دورنت؟
‫بوهانن! ‫چی می‌خوای؟
‫کار دارم.
‫بیا پایین.
‫اومدم سراغ آب.
‫هر چقدر حاضر باشی بهم بفروشی.
‫من این شهر رو وسط سه‌تا نهر ساختم.
‫خشک شدن.
‫یک و نیم برابر بیشتر از بازار میدم، نقدی.
‫چرا اینقدر ترسیدی؟
‫این راه‌آهن هیچوقت ساخته نمیشه.
‫تنهام بذار.
‫اگه لازم باشه، به زور آب میبرم.
‫زورت رو بزن!
‫و منم آب انبارها رو باز می‌کنم و قبل اینکه بتونی
‫تیری بزنی، خیابون رو پر آب می‌کنم.
‫آره.
‫آره، واقعاً حاضری همچین کاری کنی، نه؟
‫پس چی.
‫بدبخت.
‫شان.
‫اه...
‫سلام، مایکل.
‫مایکل، آره؟
‫ایندفعه چقدر تو دردسر افتادی؟
‫بدجور.
‫ایوا، مریض شدی؟
‫نه.
‫تا جایی که می‌تونی از این آقایون فاصله بگیر.
‫اینجا خسته‌م کرده، ایوا.
‫نه می‌تونم آبمیوه بنوشم...
‫نه آب.
‫خواست خداست با قطار برگردم خونه.
‫منم می‌خوام همراهت بیام نیویورک.
‫هر دلیلی داری،
‫تصمیم درستی گرفتی.
‫بچه اینجا دووم نمیاره.
‫به آقای فرگوسن چی گفتی؟
‫تو قطار آخر می‌بینمت.
‫ایوا...
‫ممنون.
‫وایسا.
‫افرادت کدوم گوری میرن، داچ؟
‫گفتی تا نهار آب میاری. ولی خبری نشد.
‫مردها همه‌شون هلاک میشن، آقای بوهانن،
‫ما نمی‌خوایم بمیریم.
‫پس دارین فرار می‌کنین؟
‫میریم مورمون فورت.
‫کلی آب، غذا و خانم واسه ازدواج دارن.
‫- چند روز تا اونجا راهه. ‫- کی گفته؟
‫دیروز مسافرهای مورمونی اومدن.
‫اینا گاری و اسب‌های یونیون پاسیفیک هستن.
‫بیاید پایین.
‫آقای بوهانن، با این گرما
‫پیاده نمی‌تونیم برسیم.
‫خواهش نکردم، داچ.
‫من ترجیح میدم تو راه بمیرم تا توی ‫هل‌آن‌ویلز گیر کنم.
‫لعنتی.
‫این سواره‌های مورمونی چی میگن؟
‫دو بار تا حالا فراریشون دادم.
‫اگه آب نباشه نمی‌تونیم افراد رو
‫اینجا نگه داریم.
‫دورنت آب نداد؟
‫کسی هوامون رو نداره. این رو.
‫طبق حرف نقشه بردارها،
‫ممکنه اینجا چشمه باشه.
‫شونزده کیلومتر با اینجا فاصله داره.
‫انگار کوچیک هم هست.
‫بهرحال چشمه‌ست.
‫امید به اینکه چشمه باشه ازش چشمه نمی‌سازه.
‫چطوری یه چشمه که شونزده کیلومتر ‫از اینجا دوره قراره بهمون آب بده؟
‫آب رو پمپ می‌کنیم تو آسیاب بادی که داریم می‌سازیم
‫بعد با قطار میاریمش اینجا.
‫هر چی نجار و آسیابان داریم رو جمع کن،
‫شروع کنیم.
‫کجا میری؟
‫برم ببینم یه چشمه درست و حسابیه یا نه.
‫حالت واسه سواری خوب نیست.
‫آب آلوده رو نوشیدی؟
‫ممکنه.
‫ولی این آبم سالمه.
‫اگه وبا بگیری نمی‌تونی آب پیدا کنی.
‫اگه تا چند روز دیگه برنگشتم،
‫اردوگاه رو تخلیه کنین و به دورنت بگو ‫حق با اون بود.
‫خودش می‌فهمه منظورت رو.
‫اوه.
‫پوف.
‫خیلی خب.
‫بیا.
‫بو میاد؟
‫دو سه سالی میشه اینقدر
‫گرمم نشده بود.
‫پوف! ام.
‫شبیه آب و هوای آلاباماست، نه؟
‫پوف.
‫تو این گرما اینقدر حرف نزن، داداش.
‫اه. من که غر نمیزنم.
‫آره، مرد روزهای سختم.
‫توی این هوا پیشرفت میکنم.
‫واسه‌ش زنده‌م، می‌شنوی؟
‫فکر می‌کردم هر جور گرمایی هست رو چشیدم.
‫آها.
‫گرمای خشکی،
‫گرمای رطوبت، گرمای باد،
‫گرمای کم.
‫لعنتی، حتی گرمای سرد رو هم از سر گذروندم.
‫گرمای سرد چیه دیگه؟
‫وقتی حسش کنی می‌فهمی چی میگم.
‫آره.
‫آره، از وقتی بچه به دنیا اومده
‫خونه‌مون هواش همینجوری شده.
‫هوم. مگه نمی‌دونی؟
‫همیشه همینجوریه.
‫بچه‌ها همه چی رو تغییر میدن.
‫ازدواج کنی،
‫همه چی درست میشه.
‫میونه‌تون درست میشه، ها؟
‫ببین، سر و سامون بگیر، بچه رو ‫غسل تعمید بده،
‫براش اسم بذار، همه چی درست میشه.
‫امیدوارم حق با تو باشه.
‫چرا واسه‌ش اسم نذاشتی؟
‫آخه انگار هر دفعه واسه یه چی اسم می‌ذاره،
‫یکی از دستم می‌گیرتش.
‫آخ، پسر... مریضی اومده
‫حالت رو گرفته، ها؟
‫نه قراره بلایی سر تو بیاد، نه من،
‫نه سر ایوا و نه بچه.
‫آره.
‫هوم.
‫می‌دونی چیه؟
‫اگه ندونی کولرا یعنی چی، ‫[به معنای وبا]
‫اسم قشنگی میشه.
‫دیوونه.
‫همیشه دلم می‌خواست اسمش رو بذار رز.
‫رز، ها؟ قشنگه.
‫- رز. ‫- اوهوم.
‫- جدی؟ ‫- یه چیزی رو می‌دونی؟
‫قراره کار کنه.
‫آره.
‫آب میاد پره‌هاش رو تکون میده،
‫میله‌ش آب رو پمپ می‌کنه،
‫و آب می‌ریزه.
‫هوم.
‫وقتی داشتیم امتحانش می‌کردیم یه صدایی شنیدم.
‫هاه.
‫شبیه صدای طناب بازی خواهرم
‫تو حیاط کثیفِ خونه‌مون بود.
‫می‌دونی؟
‫کلیکی کلیک. ‫کلیکی کلیک.
‫صدای طناب بازیشون چطوریه؟
‫اه، خودت می‌دونی.
‫تو بگو.
‫پاش رو بگیر.
‫کمکم می‌کنی یا نه؟
‫تو هم تو کشتنش دخالت داشتی؟
‫اومدم تو اتاق
‫دیدم زده کشتتش.
‫دورنت اسلحه رو داد بهم.
‫گرفتی؟
‫رئیسم اسلحه رو داد بهم!
‫دورنت استخدامم کرد کمکش کنم،
‫منم دارم کمکش می‌کنم.
‫می‌خواد قتلش رو بندازه تقصیر تو.
‫فکر کردی قانون حرف کی رو باور می‌کنه؟
‫حرف اون یا تو؟
‫اه...
‫فکر کردی پای قانون میاد وسط؟
‫یارو سناتور ایالات متحده‌ست.
‫از ماساچوست.
‫که بوستون توشه!
‫به اینجاش فکر کردی؟
‫کمکم کن. کمک کن.
‫خسته شدم از بس گند کاری‌هات رو جمع کردم!
‫خسته شدم دیگه.
‫دیگه نمیام گند یکی دیگه رو جمع کنم.
‫میک، تو رو خدا الان ولم نکن.
‫شنیدم یه جادوگر خوب می‌خوای.
‫یکی که بتونه کل مشکلاتت رو...
‫پوف کنه.
‫می‌دونم الان چه حسی داری.
‫یکی رو زدی کشتی.
‫و نمی‌دونی باید چیکار کنی.
‫پاهات جون ندارن.
‫نمی‌تونی چیزی بخوری.
‫نمی‌تونی بخوابی و...
‫نوشیدنی...
‫انگار دیگه روت تاثیری نداره.
‫گمشو، شان.
‫برو بالا.
‫اتاق آقای دورنت رو تمیز کن.
‫قرار نیست فرار کنی.
‫قرار نیست توجه کسی رو جلب کنی.
‫هر کاری میگم بکن، می‌شنوی؟
‫می‌شنوم؟
‫ولی تو...
‫رستوران داری...
‫تو صاحب هتلی بابا.
‫چرا باید به حرف تو گوش بدم؟
‫اه، اون...
‫دوستم بود.
‫الان دیگه این وظیفه منه.
هرقدر هم اذیت بشیم.
‫ولی درست میشه.
‫درسته خب، اینجا آمریکاست.
‫تو احتمالاً اولین نفری نیستی
‫که یه بلایی سر سناتور ایالات متحده آوردی.
‫اوه.
‫مهم نیست.
‫جادو...
‫ایندفعه نجاتت میده.
‫هوم.
‫اوه، واو.
‫نترس.
‫می‌بینی؟
‫این رو از کجا آوردی؟
‫وایسا.
‫واو.
‫یکی دیگه رو آوردیم بسوزونیم.
‫پاهاش رو بگیر.
‫ممنون... میکی.
‫دیگه...
‫هیچوقت نمی‌خوام...
‫ببینمت، شان.
‫هرگز.
‫جوزف داتسون؟
‫اسقف داتسون... صدام کن.
‫عذر می‌خوام، اسقف.
‫چند هفته پیش چشم انتظارتون بودیم.
‫ریش سفیدها ما رو فرستادن که شما و خانواده‌تون رو
‫صحیح و سالم ببریم اردوگاه.
‫سرخپوست‌ها.
‫به خانواده‌م حمله کردن.
‫زنم رو کشتن.
‫پسرم رو.
‫حموم...
‫خون راه افتاده بود.
‫سعی کردم نجاتشون بدم، ولی...
‫پسرم.
‫هشت سال بیشتر نداشت.
‫چقدر وحشتناک.
‫بیاید ببریمتون اردوگاه، باشه؟
‫هوم.
‫ببین.
‫پیداش کردم!
‫یالا. ببینیم میشه چرخوندش یا نه.
‫ولش کن.
‫هی، بس کن. بسه.
‫آره. ایول.
‫آره.
‫داره پمپ میشه.
‫- یالا. ‫- آره.
‫بدو.
‫آره.
‫داره پمپ میشه.
‫یالا. زود باش.
‫پمپ شو.
‫مستقیم داره میره.
‫آره. آره، جناب.
‫یالا. زود باش.
‫هنوز خیلی کثیفه.
‫ایول.
‫- هنوز نیومده. ‫- گله.
‫- آره. داره کار می‌کنه. ‫- آره.
‫- اوهوم. ‫- آب تازه.
‫یالا، آب تازه.
‫آب تازه، آب تمیز.
‫یالا. آب تازه.
‫خدا رو شکر.
‫هی، برو کنار! ‫برو عقب ببینم.
‫- بده بهش. ‫- باشه.
‫اینم از آب تازه، آقای بوهانن.
‫اه! اه!
‫مخزن‌ها رو پر کنین!
‫اه. پرشون کنین.
‫با پسره تو همچین جایی
‫چیکار کنیم؟
‫امیدوار بودم خودت بدونی.
‫خوبی؟
‫اوه، هی، چیزی نیست.
‫هیچی نیست.
‫اینا وسایل تو هستن؟
‫آره.
‫منم همیشه آدم کم حرفی بودم.
‫خیلی خب.
‫می‌دونی اینجا به این چی میگیم؟
‫انجیل راه‌آهن.
‫خوشت اومد؟
‫آره.
‫مردها میگن خدا واسه ما فقط شانس گذاشته.
‫گمونم تو امروز شانس من بودی.
‫چیه، می‌خوای بازی کنی؟
‫منم بلدم‌ها.
‫اوه.
‫مطمئنی می‌خوای بازی کنی؟
‫اوه.
‫آره، یه چیزهایی بلدی.
‫خیلی خب، بهترین ورق دوتایی از بین این سه‌تا.
‫اوه. عالی آوردی.
‫عاشق شهر میشی.
‫مراقبش باش، آقای تول.
‫شنیدی؟
‫تو نمیای؟
‫هی...
‫ایوا...
‫خداحافظ.
‫من حتی اسمشم نمی‌دونم.
‫رز.
‫اسمش رزه.
‫سوار شید!
‫به سمت شرق.
‫اولین مقصد، اوماها.
‫هر کی مسافر شرقه سوار بشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»