‫یکی دزدیدتش!
‫یه نفر اومده تو چادر و بچه‌م رو برده.
‫نباید زیاد دور شده باشه.
‫هی!
‫- مرغ؟ ‫- من کاری نکردم.
‫گورتو گم کن برو.
‫آخه کی بچه می‌دزده؟ ‫کجاست؟
‫- بچه. ‫- می‌دونم پیش کیه.
‫نه، ایلم.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫همون کاری که اگه خودت بودی می‌کردی.
‫خودتو به کشتن میدی.
‫چشمش دنبال دخترم بود.
‫- اینجا نیست. ‫- خودش هم نیست.
‫دکلن تول بچه‌مون رو دزدیده. ‫می‌دونم کار اونه، ایوا.
‫ایلم.
‫- بچه کجاست؟ ‫- ولم کن.
‫- بچه کجاست؟ ‫- ولم کن، پسر.
‫دخترم کجاست؟
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫- آروم باش، سالمز. ‫- بچه‌م کجاست؟
‫آروم باشید!
‫آقای تول، تو بچه‌ی آقای فرگوسن رو برداشتی؟
‫نه.
‫آقای تول، اگه می‌دونی کجاست،
‫- باید بهمون بگی. ‫- نمی‌دونم.
‫دروغ میگی.
‫دروغ نمیگم، آقای بوهانن.
‫بچه دست من نیست و اگر بود،
‫اجازه نمی‌دادم درست زیر بیخ گوشم
‫بچه رو ازم بدزدن.
‫- کجا بردیش؟ ‫- کجا بردیش؟
‫آقای کویین؟
‫کل صبح پیش ما بوده.
‫ولش کنید.
‫دلیلی وجود نداره حرفشو باور کنیم.
‫دلیلی وجود نداره باور نکنیم.
‫ایرلندی جماعت به‌خاطر هم دروغ میگن، آقای بوهانن.
‫راست میگه.
‫ایلم، نکن.
‫ارزشش رو نداره.
‫بچه دیگه نیست.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |
‫خیلی‌خب، بچه‌ی ایلم و ایوا رو دزدیدن.
‫قبل از اینکه بریم باید پیداش کنیم،
‫ولی زیاد وقت نداریم.
‫رودخونه از یکشنبه سی سانت بالا اومده.
‫نقشه‌کش‌ها گزارش دادن ‫تو بخش غربی بارون شدت می‌گیره.
‫اگه وسایل رو بار نزنیم و نریم،
‫ممکنه گیر سیل بیفتیم.
‫بدون پیدا کردن بچه که نمی‌ریم،
‫مگه نه، آقای بوهانن؟
‫می‌دونم منظورتون این نیست.
‫نمیگم دنبالش نگردید، ‫ولی بار و بنه‌مون رو جمع می‌کنیم.
‫اول دام‌ها و تجهیزات راه‌آهن رو می‌فرستیم،
‫ولی باید تا وسط ظهر از اینجا بریم.
‫جابه‌جا کردن شهر از
‫پیدا کردن بچه‌ی من و ایوا مهم‌تره؟
‫من این حرف رو نزدم.
‫ولی نگفتی تا پیداش نکردیم نمی‌ریم.
‫بچه‌ی اون زنیکه برام مهم نیست.
‫اگه بارون بگیره، ‫چطور می‌خوایم واگن‌ها رو بار بزنیم؟
‫۲۷۰ کیلو ریل، چند تن آهن و تجهیزات.
‫قطعاً سیل ما رو می‌بره.
‫ممنون، آقای کویین.
‫جابه‌جا نشیم، کار براتون نیست،
‫کار نکنید، دستمزد نمی‌گیرید.
‫اگه دستمزد بهمون ندید، ‫خبری از کارگر نیست.
‫- درسته! ‫- از راه‌آهن می‌ریم.
‫- صبر کن ببینم. ‫- آره.
‫- صبر کنید. ‫- آقای بوهانن،
‫می‌دونم باید کار کنیم، ‫ولی از جانب مردان آزادشده میگم
‫قبل از اینکه کاری کنیم ‫باید بچه‌ی ایلم رو پیدا کنیم.
‫اون بچه مال سیاه‌ها نیست.
‫چی؟ چی ور ور می‌کنی؟
‫بچه‌ی برادرم، گرگوری تول ـه.
‫چرت نگو!
‫من اینجام عموی با حُسن نیتش.
‫- بچه‌ی ایلم فرگوسن ـه. ‫- آره؟
‫پیداش می‌کنیم، جوش نزن.
‫- چی میگی؟ ‫- واسه این چیزا
‫- وقت ندارم... ‫- بچه‌م رو دزدیدن.
‫ایرلندیا پیداش می‌کنن، نه شما!
‫بس کنید! همه‌تون بس کنید!
‫بچه‌ی منه که دزدیدن.
‫هیچ ربطی به شماها نداره.
‫ایوا.
‫سرخپوستا اومدن و بردنش، ایلم.
‫- می‌دونم همین طور شده. ‫- منظورت چیه؟
‫هیچ سرخپوستی تو روز روشن نمیاد اینجا.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫فقط می‌دونم دیگه هیچ وقت نمی‌بینیمش.
‫این راه‌آهن توئه، آقای بوهانن.
‫و به من مربوط نیست چطور کار رو پیش می‌بری،
‫ولی مطمئناً موافقی
‫که برای پیدا شدن بچه تاخیر کوتاه داریم.
‫این ۲۰ سکه‌ی طلا رو
‫که بیشتر از دو ماه دستمزده
‫به زن یا مردی جایزه میدم
‫که بچه‌ رو پیدا کنه ‫و صحیح و سالم به مادرش برگردونه.
‫صبر کنید... هی، صبر کنید!
‫باشه، می‌تونم پنج تیم پنج نفره بفرستم.
‫سوراخ و سنبه‌های کمپ رو بگردید.
‫بقیه‌ بارتون رو ببندید.
‫وقتی بچه پیدا شد، حرکت می‌کنیم.
‫قربان، کارهای کثیف و پست زیاد کردید،
‫ولی این جزوشون نیست.
‫متشکرم.
‫خواهش می‌کنم، آقای فرگوسن.
‫پیداش می‌کنیم.
‫ایوا، تقصیر تو نیست.
‫همش یه دقیقه رفتیم بیرون.
‫بوهانن تیم جستجو فرستاده...
‫پیداش نمی‌کنن، ایلم.
‫به‌خاطر کارهای بدی
‫که در حق آقای تول کردم نفرین شدم.
‫نه، این حرف رو نزن.
‫بهت گفتم یه اتفاق بد می‌افته، و افتاد.
‫اتفاق افتاد.
‫بس کن، زن. این حرفا چیه میگی.
‫این حرفا چیه. نفرین کجا بود.
‫یه نفر بچه‌مون رو دزدیده، همین.
‫بچه‌مون رو بر می‌گردونم.
‫همه چیو درست می‌کنم، ایوا.
‫بهت قول میدم.
‫ایوا، شنیدی، زن؟
‫تمام واگن‌ها، هتل،
‫چادرها و کشتارگاه رو گشتن.
‫کلی آدم دروری و کثیف تو این کمپ هست،
‫قاتل، ولگرد، خائن.
‫- بله، قربان. ‫- و دورانت زمانی اومد
‫که بچه رو دزدیدن و قراره کمپ رو جابه‌جا کنیم،
‫و پاداشی گذاشت
‫که پیشرفتمون رو کندتر می‌کنه.
‫تو که چیزی در این مورد نمی‌دونی، نه، شان؟
‫نه، قربان.
‫اینو می‌دونم که آقای دورانت ظهر
‫با کالسکه از اینجا میرن...
‫اگه کمکی می‌کنه.
‫باشه.
‫اسب‌ها رو نگه دار.
‫خب...
‫کجا میری؟
‫متاسفانه یه جای دیگه کار فوری پیش اومده.
‫مطمئنم در نبود من جستجو ادامه پیدا می‌کنه.
‫تا تو اومدی بچه گم شد.
‫مطمئنم منظورت این نیست که
‫من تو ربودن بچه دست داشتم.
‫این چیزا اتفاقی نیست.
‫دلت می‌خواد ساکم رو بگرد.
‫خصومت ما به کنار، آقای بوهانن
‫پاداشی که گذاشتتم کاملاً صادقانه بود.
‫اگه بچه پیدا بشه، ‫مژدگانی خوبی میدم.
‫آقای بوهانن، زود بیایید. ‫قضیه بچه‌س.
‫اینجا زمین راه‌آهنه، دورانت.
‫اگه برگردی، میگم به جرم ‫ورود غیرمجاز دستگیرت کنن.
‫غافلگیر نشی اگه خیلی زود
‫لطفت رو تلافی کردم.
‫اون...
‫اون می‌دونه.
‫از حرفاش مشخصه.
‫شان، اگه می‌دونست،
‫الان یه سوراخ وسط پیشونیت بود.
‫مرد باش و جرات داشته باش.
‫آخر بازیه.
‫دوتا اسب اینجا بودن،
‫زین شده و آماده‌ی حرکت، ‫و بعدش نبودن.
‫- این دو تا اسب رو دزدیدن؟ ‫- و زین‌ها.
‫ارزش زین‌ها از اسب‌ها بیشتر بود.
‫هرشل گفت یکراست رفتن سمت جنوب.
‫میگه معلوم نبود بچه باهاشون بود یا نه،
‫- ولی چشماش سو نداره. ‫- اسب دزد.
‫هیچ اسب دزدی خطر اعدام رو به جون نمی‌خره
‫که روز روشن فرار کنه.
‫راست میگه. به نظرم اسب دزدی نبوده.
‫حرفم اینه که اسب دزد بچه می‌خواد چی کار؟
‫ولی بچه دزدها اسب لازم دارن.
‫- کجا میری؟ ‫- افسار رو ول کن.
‫نمی‌دونی این آدما کین، ایلم،
‫یا اگه بچه‌ت دست اوناست.
‫بچه رو هنوز پیدا نکردیم. ‫باید کار خودشون باشه.
‫حالا افسار رو ول کن.
‫نمی‌تونم منتظرت بمونم. ‫باید کمپ رو جابه‌جا کنم.
‫جابه‌جا کن.
‫زود باش. برو.
‫برو، حیوون!
‫ازرا جیکوب داتسون، تو روز تولد هشت سالگیت،
‫بر طبق آموزه‌های پیامبرمان جوزف اسمیت،
‫برای خدمت در کلیسای عیسی مسیح ‫قدیسان آخر الزمان غسل تعمید داده شدی.
‫زانو بزن، پسرم.
‫بله، پدر.
‫خداوندا...
‫به این بنده‌ت نظر کن،
‫که با دلی آکنده از پارسایی انجام وظیفه کند.
‫با داشتن اختیار از طرف خداوند متعال،
‫تو را غسل تعمید کردم،
‫برای گواه به اینکه عهد کردی
‫تا زمانی که زنده‌ای به خدا خدمت کنی،
‫و وی به تو زندگی جاودان می‌دهد.
‫تولدت مبارک، ازرا.
‫فکر کردم کمپ بدون تو حرکت نمی‌کنه.
‫نمی‌تونه و نمی‌کنه. اینا رد اسبه؟
‫ظاهراً. مشخص نیست از کدوم طرف رفتن.
‫دنور.
‫دنور؟ رد پای اسب‌ها به اون سمته.
‫جز یه ردپا که رفته سمت کمپ قدیمی نقشه‌کش‌ها.
‫- فایده نداره برن اونجا. ‫- ۲۴۰ کیلومتر تا دنور راهه.
‫اگه رفته باشن دنور، تا ابد از دستش میدیم.
‫مامانش نیست که بهش شیر بده.
‫- چطور تا دنور زنده می‌مونه؟
‫زنده نمی‌مونه.
‫دلکن تول هستم.
‫چی می‌خوای؟
‫- میشه بیام تو؟ ‫- برو پی کارت.
‫هیچ حرفی باهات ندارم.
‫بیا یه کم حرف می‌زنیم.
‫عوضی،
‫مثل ماهی دل و روده‌ت رو می‌ریزم بیرون.
‫شنیدی؟
‫- تو نیویورک پلیسم. ‫- اینجا...
‫کوفتم نیستی.
‫کافیه!
‫من بچه رو ندزدیدم.
‫منم مثل شماها داشتم دنبالش می‌گشتم.
‫تو چادر ایلم دنبالش می‌گشتی؟
‫منطقی نیست.
‫چرا باید بچه رو بدزدم؟
‫چون نمی‌خوای به دست سیاه‌پوستا بزرگ بشه،
‫دلیلش اینه.
‫اون بچه از خون و گوشت خودمه،
‫و هیچ کاری نمی‌کنم جونش به خطر بیفته.
‫بگو ببینم، برادرزاده‌م کجاست؟
‫هان؟
‫آروم باش.
‫هیچ اسبی نمی‌بینم.
‫لعنتی، ایلم.
‫چیه؟ چی پیدا کردی؟
‫این مال بچه‌س.
‫کار بیهوده‌اییه. می‌دونی، نه؟
‫همه چی مشخص شد.
‫نمی‌دونیم مرده یا زنده‌س.
‫- خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تا وقتی مطمئن نشم بیخیال نمیشم.
‫شاید بهتره اصلاً ندونی.
‫تو اونا رو کشتی...
‫می‌دونستی خانواده‌ت بر نمی‌گرده.
‫چرا؟
‫حس بهتری پیدا کردی؟
‫به آرامش رسیدی؟
‫اگه می‌خوای برگرد.
‫منم هر کاری برای دختر کوچولوم ‫از دستم بر بیاد می‌کنم.
‫زود باش!
‫گندش بزنن.
‫ایوا.
‫داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫همون بهتر
‫که پیش من نیست.
‫نمی‌تونستم چیزی بهش بدم.
‫می‌تونستی عشق مادری بهش بدی.
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫ایوا.
‫ایوا، یه زمانی بود که من با جوزف صمیمی بودم.
‫پدرم نابود شد ولی...
‫منم با تاریکی و گناه احاطه شده بودم.
‫یه مدت گذشت،
‫فهمیدم...
‫باردار هستم.
‫وحشت کردم.
‫من...
‫به تمام احتمالات ممکن فکر کردم
‫اگه می‌خواستم بچه رو نگه دارم، و...
‫هیچ کدومش خوب نبودن.
‫هر شب به درگاه خداوند دعا می‌کردم...
‫تا بچه رو ازم بگیره.
‫بعدش...
‫طبیعت کار خودشو کرد.
‫لیاقت مادر شدن نداشتم و حس کردم...
‫لیاقت عشق خداوند رو ندارم.
‫گناهکار بودم...
‫و مرتکب گناه شده بودم.
‫ولی خدا منو از خودش نروند...
‫بر خلاف دیگران که این کار رو می‌کردن.
‫هر چند به افکار شیطانی فکر کرده بودم،
‫ازم سرافکنده نشده بود.
‫خداوند به من اجازه داد احساسی که داشتم رو حس کنم،
‫و شاید همین احساسی که تو داریه، ایوا
‫و خدا ایراد نمی‌گیره.
‫خداوند ظرفیت بینهایت
‫برای قبول گناه‌هان‌مون داره.
‫فقط باید بهش اجازه بدی.
‫هنوز تو وجودت مهربونی داری، سالمز.
‫زیاد نه.
‫اسمتو از رو یه بخش انجیل گذاشتن.
‫اوهوم.
‫مامانم اسمم رو بعد از آیه ۳۷ گذاشته،
‫همونی که خداوند آدم شرور رو می‌کشه
‫برای اینکه به فرد مظلوم آرامش بده.
‫به کاری که می‌کنی فکر کردی؟
‫می‌دونم دارم چی کار می‌کنم.
‫تو مسیحیت هست؟
‫مجبورت می‌کنم بچه رو بهم بدی.
‫به اندازه کافی تو دینم هست.
‫چیزی رو که ندارم نمی‌تونم بهت بدم.
‫اینقدر بهم مشت و لگد زدی
‫که اگه چیزی می‌دونستم بهش اعتراف می‌کردم.
‫مجبوری منو بکشی
‫یا بذاری برم.
‫تو قاتل نیستی، سالمز.
‫خیال می‌کنی اولین سفیدپوستی هستی که کشتم؟
‫بهم آب دادی...
‫آرامش.
‫نمی‌خوای خون یه مرد بیگناه
‫روی روحت سنگینی کنه.
‫آزادم کن،
‫و به مریم مقدس
‫قسم می‌خورم،
‫کسی رو نمیندازم به جونت.
‫تو تمام عمرم...
‫کاری رو کردم که سفیدپوستا بهم می‌گفتن...
‫تا منو نکشن.
‫سفیدپوستا میگن کِی کار کنم،
‫کجا کار کنم، چقدر کار کنم.
‫سفیدا پس‌مونده غذاشون رو بهم میدن،
‫نه چیزی که خودشون می‌خورن.
‫سفیدپوستا بهترین زن‌ها رو مال خودشون بر می‌دارن،
‫حتی بهترین قسمتای انجیل رو بر می‌دارن.
‫اوهوم.
‫ببین، سفیدا چیز زیادی برای سالمز نمی‌ذارن
‫جز چیزی که نمی‌خواد.
‫ولی سالمز پیر...
‫آخر از همه می‌خنده.
‫آقای تول؟
‫حالا بهم میگی بچه کجاست،
‫یا مریم مقدس
‫اینجا پیشم می‌شینه
‫و مردنت رو تماشا می‌کنه.
‫- بچه‌م کجاست؟ ‫- شرمنده.
‫- کجاست؟ ‫- منظوری نداشتم.
‫اگه بمیره نمی‌تونه بهت بگه، نه؟
‫فکر کردم تا الان باید می‌رسیدیم دنور.
‫حالش خوبه... بچه‌ی نازیه.
‫فکر کنم گرسنه‌ش شده.
‫لطفاً کاریش نداشته باشید.
‫- ایلم. ‫- اون کار رو به‌خاطر من کرد.
‫کشتنشون باعث نمیشه حالت بهتر بشه.
‫شاید بشه.
‫نمی‌خواستیم بهش صدمه بزنیم. ‫می‌خواستیم یه خانواده باشیم.
‫به نظر نمی‌اومد ایوا بچه‌ش رو بخواد.
‫بچه رو گرفتیم. بیا بریم.
‫سارا بدجور خونریزی داره.
‫نمی‌دونم چی کار کنم.
‫می‌تونی سواری کنه؟
‫نه خیلی.
‫باید بریم. دخترم گرسنه‌ش شده.
‫اینو بگیر و برید.
‫اگه برگردید هل‌آن‌ویلز، هر جفتتون رو دار می‌زنم.
‫اگه به سرخپوستا برخوردید، ‫دو تا گلوله توشه...
‫یکی برای اون، یکی برای خودت.
‫اول اونو بکش.
‫ولشون کن. باید بریم.
‫آقای بوهانن...
‫اینجا ولمون نکن.
‫همه اینجا رها شدیم، پسرم.
‫شنیدم آماده‌ی حرکت شدی.
‫آره، آماده‌ی حرکتم.
‫با اینکه هنوز آقای بوهانن با بچه برنگشته.
‫اوهوم.
‫کی می‌دونه کِی بر می‌گرده؟
‫احتمالاً از خداته نیاد، نه؟
‫وقتی آقای بوهانن بیاد،
‫قطار آماده‌ی حرکته، خب؟
‫اگه نیاد،
‫قطار برای دوستت، آقای دورانت آماده‌ست.
‫من کار دارم.
‫تو هم برگرد سر کارت، خب؟
‫یه بازی خطرناک راه انداختی، شان.
‫شرط‌بندی اشتباه ممکنه ‫به قیمت جونت تموم بشه، مرد.
‫شرط‌ بندی عاقلانه همیشه برنده میشه.
‫شرط بندی عاقلانه روی آقای بوهاننه.
‫اینجا رو ببین.
‫داره می‌خوره.
‫اگه نمی‌خورد فحش می‌دادم.
‫هوا داره بد میشه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫تو جنگ تیر خوردم.
‫هر وقت می‌خواد طوفان بشه ‫زانوم ورم می‌کنه.
‫خیلی کمک کردی.
‫تو برو. کمپ رو جابه‌جا کن.
‫من خودم میام.
‫اونجا چی کار می‌کردی؟
‫یه بار اینو میگم.
‫بچه سفیده. اینو می‌دونم.
‫می‌دونم، ولی مال منه.
‫مهم نیست رنگ پوستش چیه.
‫بچه‌ی منه.
‫پدری جز من نداره.
‫دیگه کی می‌خواد عاشقش باشه؟
‫ایلم...
‫این بچه هیچی برات به ارمغان نمیاره ‫جز یه کوه دردسر
‫و محنت تا آخر عمرت.
‫مهم نیست چی فکر می‌کنی.
‫مثل تو خانواده‌ی منو هم ازم گرفتن.
‫این اولین داراییه که دارم...
‫مال منه، بچه‌ی خودمه.
‫نگهش می‌دارم.
‫بزرگ شدنش رو می‌بینم...
‫خیلی باهوش و خوشگل میشه.
‫می‌دونه من باباشم...
‫و دوستش دارم.
‫حقیقت رو بهت میگم، ایلم.
‫سعی کن زیاد بهش وابسته نشی.
‫نمی‌تونم.
‫خیلی دیر شده.
‫دیگه دلم گیره.
‫سپیده زد حرکت می‌کنیم.
‫چی بهت گفتم؟
‫گفتم پیداش می‌کنم.
‫حالش خوبه.
‫گفتم که هیچی بین من،
‫این دختر کوچولو و مامانش قرار نمی‌گیره.
‫فکر کردم دیگه نمی‌بینمش.
‫چی بهت گفتم؟
‫الان بارون می‌گیره! باید حرکت کنیم.
‫«اگر جماعت پلیدی باشن،
‫مرتکب اعمال بد می‌شوند
‫که برخاسته از تقصیر و پلیدی خودشان است...
‫ولی با حضور خداوند
‫عقب می‌کشند...
‫و به بدبختی
‫و عذاب بی‌پایان دچار می‌شوند
‫که راه برگشتی برایشان نیست.
‫از این رو، لعنت و نفرین
‫روانه‌ی روح‌شان می‌شود.
‫بایست از این خواب عمیق
‫بیدار شوید.
‫گرچه
‫خواب جهنمی باشد.
‫از این خواب عمیق
‫بیدار خواهید شد.
‫بله...
‫حتی از خواب جهنم،
‫و غل و زنجیرتان را
‫در هم بشکنید،
‫که این زنجیرها
‫فرزندان آدم را در بند کردند.
‫آنان
‫اسیر و زندانی
‫به درون گرداب ابدیِ
‫فلاکت
‫پریشانی وارد می‌شوند.»
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |