‫کالن.
‫زمستون درازی بوده، پسرم.
‫رو تختت دراز بکش.
‫یه کم بخواب.
‫برو رد کارت، دکتر.
‫تو... واقعی نیستی.
‫دارم خیال می‌کنم.
‫شمعت داره آب میشه، کالن.
‫خیلی زود خاموش میشه.
‫باد بود.
‫فقط... باد بود.
‫از اینجا برو!
‫گمشو برو، پست‌فطرت بدبخت!
‫گورتو از خط‌آهن گفتیم کم کن.
‫از خط‌آهنم گمشو بیرون.
‫اسپارکی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |
‫[اوماها، نبراسکا - ۱۸۶۷]
‫یه کاکاسیاه با یه زن سفیدپوست ‫خالکوبی‌شده رو می‌شناسی؟
‫پایین‌تر پشت چوب‌بریه.
‫لعنت به من.
‫آره.
‫شنیدم یخ زدی مُردی.
‫ممنون پیگیرم بودی.
‫در رو ببند!
‫زنه داره درد می‌کشه.
‫وقتش نزدیکه؟
‫اوهوم.
‫چه باشی چه نباشی بچه به دنیا میاد.
‫این حرفت یعنی چی؟
‫می‌خوام همراهم بیای نیویورک.
‫برای کار راه‌آهن.
‫فعلاً به خط‌آهن کاری ندارم.
‫من رئیس خط‌آهنم، ‫و اینجام شهر راه‌آهنه.
‫الان همراهم میای ‫یا وقتی برگشتم اینجا نبینمت.
‫لطفاً برید بیرون حرف بزنید.
‫ازم می‌خوای چی کار کنم؟
‫ازم محافظت کنی.
‫در مقابل کی؟
‫بعضیا رو می‌تونی ببینی و بعضیا رو نه.
‫تو برف و کولاک عقلت رو از دست دادی.
‫دیوونه شدی.
‫بر عکس، رفیق سیاهم...
‫تا حالا اینقدر فکرم درست کار نکرده.
‫خدافظی کن و کتت رو بردار.
‫قطار منتظره.
‫شنیدم.
‫برو.
‫- نمی‌تونم با این وضع ولت کنم. ‫- خب، راست میگه.
‫به هر حال بچه به دنیا میاد.
‫آره.
‫- می‌خوام در کنارتون باشم. ‫- گفتم برو.
‫زایمان یه کار مردونه نیست.
‫بهترین کاری که می‌تونی انجام بدی ‫رفتن سر کاره.
‫هی، پسر.
‫واگن سیاه‌ها دو تا واگن پایین‌تره.
‫من می‌خوام همین جا باشم.
‫مجبورم نکن از قطار بندازمت بیرون.
‫اشکال نداره. با منه.
‫چطور الان پیدات شد؟
‫برف تموم شد.
‫گوش ـت چی شده؟
‫کار متجاوزها به زمینه.
‫[نیویورک - نیویورک]
‫زود باش بریم.
‫آقای بوهانن؟
‫من کلمنت بیل هستم، منشی شرکت «کریدیت موبیلیر».
‫خوبه، تلگرامم به دستتون رسید. بریم.
‫آقای بوهانن، متاسفانه سفرتون بیهوده بوده.
‫منظورتون از «بیهوده» چیه؟
‫هیئت‌مدیره کریدیت موبیلیر
‫و معاون وزارتخانه راه‌‌آهن
‫ماه قبل مهندس ارشد رو استخدام کردن.
‫سعی کردم به تلگرامتون جواب بدم.
‫- می‌دونستم بیخودی اومدیم. ‫- صبر کنید.
‫خودِ سناتور هاوارد پاییز گذشته ‫این شغل رو بهم پیشنهاد دادن.
‫سناتور هاوارد تو انتخابات پیروز نشدن.
‫راستشو بگم، آقای بوهانن،
‫به ما خبر دادن شما تو زمستون زنده نموندید.
‫- اشتباه خبر دادن. ‫- آره، خوشبختانه
‫ولی تصمیم از قبل گرفته شده.
‫من اومدم بی‌اثرش کنم.
‫دورانت برگشته؟ آره؟
‫نه. آقای دورانت هنوز تو زندان هادسون هستن.
‫قطار برگشت به اوماها رو نشونم بدید.
‫دندون رو جیگر بذار.
‫همین الان منو ببر پیش دورانت.
‫اگه برای انتقام باشه نمی‌برم.
‫نه برای انتقام نیست.
‫واسه چایی آب جوش می‌خوام.
‫ملاقاتی داری، آقای دورانت.
‫هان؟
‫خدای بزرگ.
‫فکر کردم مُردی.
‫با اینحال اینجا ایستادم.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫وایسا، نمی‌خواد بگی. نه.
‫- اومدی فخرفروشی. ‫- نه، آقا.
‫نه.
‫نه. فخرفروشی تو شخصیتت نیست،
‫مگه نه، بوهانن؟
‫زیادی بزرگواری.
‫همیشه مشکلت همین بوده.
‫اومدم درخواست کمک کنم.
‫مگه نشنیدی؟
‫نابود شدم.
‫هیچ کاری از دستم بر نمیاد برات بکنم.
‫حتی اگه خودم می‌خواستم.
‫یونیون پسفیک بهم کار پیشنهاد کرد،
‫و الان دادن به یه نفر دیگه.
‫می‌خوام بهشون بگی من مناسب این کارم.
‫می‌خوام ضمانتم رو بکنی.
‫ضمانتت رو بکنم؟
‫اون راسوهای کور بزدل
‫حوصله‌ی گوش کردن به حرفای منو ندارن.
‫جراتت رو از دست دادی.
‫دیگه مطمئن نیستی از پس خط‌آهن بر میای یا نه.
‫و روزی روزگاری،
‫من بهت گفتم از پسش بر میای.
‫واسه همین اومدی. ترسیدی.
‫اومدم به‌خاطر کاری که کردی ‫پشت میله‌ها ببینمت.
‫یه زمانی بود از پسش بر می‌اومدی.
‫زمانی که من قهرمانت بودم.
‫وقتی من پشتت بودم.
‫حالا خودتو ببین.
‫خیلی بیچاره شدی.
‫دوره‌ت گذشته.
‫خط‌آهنت بدون من موفق نمیشه.
‫دیگه خط‌آهن من نیست.
‫فعلاً نیست.
‫هیئت‌مدیره قبولت نمی‌کنن.
‫می‌خوای دلیلش رو بدونی؟
‫چون خودی نیستی.
‫اهل ماساچوست یا نیویورک نیستی.
‫همیشه می‌سی‌سی‌پی باقی می‌مونی.
‫مشکلت حساب و کتاب معکوس
‫احتمالاته.
‫مثل تمام جنوبی‌ها فریب‌خورده‌ای.
‫و بو گند میدی.
‫چه نوع لباسی لازم دارید؟
‫کاری.
‫چه جور کاری؟
‫خط‌آهن، ولی جوری برش بده،
‫- که بتونم اینو به کمرم ببندم. ‫- بسیار خب.
‫شاید یه کت بلند با کمر فولر چطوره؟
‫خوبه. چندسانت سردستش بلندتر باشه.
‫شلوار ساده، ‫سمت چپش گشادتر باشه.
‫و آقای آقا چی؟
‫چطور من آقای آقا شدم؟
‫چرا نمیشه آقای خالی باشم؟
‫راست میگه.
‫جنگ به سیاه‌ها حق انتخاب داده ‫که چی می‌خوان، پس...
‫چه کت و شلواری مناسبش داری، آقا؟
‫بذارید ببینم.
‫پول این یکی رو دارم.
‫آره، خوشم میاد ازش.
‫اینو برام آماده کن.
‫سیاه‌پوست انتخاب می‌کنه، ‫سفیدپوست پولشو میده.
‫حساب و کتاب دنیا عوض شده، آقای کولیر.
‫درسته، آقای بوهانن.
‫ممنون، آقای بوهانن.
‫وقتی برای خط‌آهن آدم استخدام می‌کنید،
‫ایرلندی‌ها رو فراموش نکنید.
‫وقتی شغل رو گرفتم، ‫به دوتا سه‌تاشون نیاز دارم.
‫مطمئناً. صدتا؟
‫هزارتا.
‫باید برید سراغ مردی
‫به اسم دافی سه تیکه تو پوینتس.
‫تمام کارگرهای راه‌آهن رو می‌شناسه.
‫اگه با یونیون پسفیک باشی، پیداتون می‌کنه.
‫با هیچ کی نیست.
‫به زور با منه.
‫راستی، آقای بوهانن.
‫بسوزونش.
‫ولی قبلش با تیر بزنش.
‫[شرکت کریدیت موبیلیر آمریکا]
‫کالن بوهانن هستم، هیئت‌مدیره منتظرمه.
‫ایلم فرگوسن.
‫از این طرف، آقا.
‫آقای بوهانن.
‫بابت کارایی که برای راه‌آهن کردید متشکریم.
‫هم دکتر دورانت و هم خانم لیلی بل مرحوم
‫از دستاوردها و توانایی‌های شما تعریف می‌کردن.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫منصب مهندس ارشد و معاونت اول
‫یونیون پسفیک به شخص دیگری داده شده.
‫بله، قربان.
‫و می‌خوام قبل از اینکه از در برم بیرون
‫جایگاهش رو مال خودم کنم.
‫- مشکل چیه؟ ‫- دیدگاه.
‫و خلق و خوی.
‫یه آدم اصیل چه تو واشینگتون چه تو بیابون
‫با حرف زدن کار رو انجام میده.
‫تا حالا رفتید واشینگتون، آقای بوهانن؟
‫آشنایی دارم.
‫پس می‌دونید،
‫که حتی در بالاترین سطوح
‫کسی به کسی رحم نمی‌کنه.
‫پس مردی که استخدام کردید ‫باید یه جنگجوی واقعی باشه؟
‫خودم این شخص رو توصیه کردم.
‫مهندس ارشد
‫خط‌آهن «وست‌وود» و «آپکلیر» بوده.
‫آره، به نظر میاد خطوط‌آهن کوتاهی بودن.
‫25 کیلومتر بوده، ولی ناظر احداث
‫دو پل خیلی مهم بوده.
‫آره، پارتی دامادتون کلفته.
‫خصوصاً با مقام جدیدتون
‫به عنوان معاون وزراتخانه راه‌آهن.
‫کهنه سرباز هم هست.
‫دوشادوش «بلک دیو هانتر» در جبهه‌ی پیروز جنگیده.
‫با احترامی که قائلم، ‫به توانایی دامادتون
‫سر ساخت پل‌های زیبا ‫روی نهرهای سنگی تردید ندارم،
‫ولی فعلاً تو غرب این چیزی نیست
‫که قراره باهاش روبرو بشیم.
‫بهترین نقشه‌ای که دارید؟
‫- جدیده. ‫- زیاد دقیق نیست.
‫ما اینجاییم.
‫دشت اینجا وسیع میشه.
‫اینجام صحرای سرخ شروع میشه.
‫تا اینجا مشکلی نیست.
‫چراگاه‌های زیادی برای گله‌مون هست،
‫آب و هوای خوب.
‫اینجاست که آبمون تموم میشه.
‫چندتا واگن آب طراحی کردم.
‫اینم طراحیِ واگن‌های خوابگاه.
‫اگه کارگرها بیرون نباشن خیلی سالم‌تره.
‫مثمرثمرتره.
‫اینا رو کی می‌سازه؟
‫با همدیگه می‌سازیمشون،
‫همون طور که خط‌آهن رو ساختیم.
‫اینجا وارد قلمرو سرخپوست‌ها می‌شیم.
‫شوشانی، کرو، کیوا... ‫بعضیا دوستانه هستن و بعضیا نه.
‫راستی، دامادتون
‫تا حالا تو قلمرو سرخپوستا بوده؟
‫ریل‌ و چوب‌ها رو اینجا انبار می‌کنیم،
‫صبر می‌کنیم یخ دریاچه میسوری آب بشه.
‫یخ رودخونه اینجا تو جنوب داره آب میشه.
‫وقتی می‌اومدم دیدم.
‫سنترال پسفیک تونست
‫تو اکثر روزای زمستون کار رو پیش ببره.
‫کالیس هانگتینتون
‫جلوتر از برنامه پیش رفته.
‫پس رقابت شروع شده، آقایون.
‫نباید وقت تلف کرد.
‫حالا این...
‫برای سازماندهی کارگران ریل و چوب‌هاست.
‫به نظرم می‌تونیم ریل آهنی بیشتری بگیرم.
‫اگه این دستورالعمل رو دنبال کنیم
‫احتمالاً سی درصد بیشتر آهن می‌گیریم.
‫اگه قرار باشه استخدامتون کنیم،
‫در ازای حقوق سهام یونیون پسفیک بهتون پرداخت میشه.
‫معتقدیم اینطور مشارکت شما
‫بیشتر مثل سرمایه‌گذاری شخصی می‌مونه.
‫نماینده کنگره آمز،
‫من همین الانم بیشتر از چیزی که فکر می‌کنید ‫رو این کار حساب باز کردم.
‫قبرهای گمنام یا با نام زیادی
‫کنار خط‌آهن هست.
‫بعضیا رو خودم دفن کردم و بعضیا...
‫می‌خوام بگم
‫بابت خلق و خوم معذرت‌خواهی نمی‌کنم.
‫آقای بوهانن، خونریزی دارید.
‫معلومه با تیغ اصلاح نبریده.
‫راستش کار گرگ‌ها بود.
‫اونایی که گاز می‌گیرن.
‫چرا با مهندس ارشد جدید
‫خط‌آهن یونیون پسفیک دست نمیدی؟
‫ترجیح میدم با شیطان دست بدم.
‫قبل از تموم شدن این شاید دست دادی.
‫جلوشون جوری رفتار کردی که من خدمتکارتم؟
‫آره، و جواب داد.
‫کار رو گرفتیم.
‫حالا باید کارگر استخدام کنیم. بیا بریم.
‫اصلاً از اینجا خوشم نمیاد.
‫تو خونه با سرخپوستا در امان‌تریم.
‫اگه جدا شدیم پشت هتل می‌بینمت.
‫مثل کنه بهت چسبیدم.
‫محل کارشون رو نشون بده.
‫یه شب تو مهمونی تیر خوردم.
‫یه کم عفونت کرده.
‫«یا باید تیر رو در بیارن یا پام قطع بشه.»
‫سلمونی گفت.
‫بابت بوی بد شرمنده.
‫کالن بوهانن هستم،
‫- مهندس ارشد جدید... ‫- می‌دونم کی هستی...
‫و تظاهر می‌کنی کی باشی.
‫تظاهر نمی‌کنم، آقای دافی.
‫- کارگر خط‌آهن نیاز دارم. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫به خیالت چه خری تو این دوسال
‫کارگرهای دورانت رو جور می‌کرده؟
‫امیدوار بودم برای منم جور کنی.
‫از کیفیت کارگرها راضی بودی؟
‫بیشترشون.
‫«بیشترشون.»
‫بهترینا رو برای دورانت می‌فرستادم.
‫نه یه مشت آدم بی‌بنیه تن لش.
‫خودم گلچین می‌کردم.
‫دلیلش رو می‌دونی؟
‫آقای دورانت مرد کاردرستی بود.
‫با یه کوه طلا سر قولش می‌موند.
‫الان زندانه.
‫به‌خاطر تاترداک‌ها.
‫به زیرکیش حسادت می‌کنن.
‫طرف نابغه‌س.
‫موافق نیستی، آقای بوهانن؟
‫خب، به گمونم حتی یه نابغه
‫می‌تونه گرفتار قانون بشه، آقای دافی.
‫هزار دلار به صورت سکه‌ی طلا،
‫برای هر ۵۰۰ نفری که سوار قطار میشن.
‫مک‌فی برام شمارش می‌کنه.
‫شاید بخوای به سیاهه بگی بیاد برات بشمره.
‫البته اگه فراتر از انگشتای دست و پاش
‫شمردن بلد باشه.
‫اونایی که از قطار می‌افتن پایین
‫یا می‌میرن به من مربوط نیستن.
‫آقای دورانت بهش می‌گفت فرسایش نیرو.
‫می‌خوای چیزی بگی، پسر؟
‫روزی که فقط من و تو باشیم
‫روزیه که شانس ایرلندی بودنت تموم میشه.
‫به کاکاسیاهت اجازه میدی
‫اینطور با من حرف بزنه، آقای بوهانن؟
‫کاکاسیاه من نیست.
‫خب به نظرت کِی می‌تونی
‫اولین گروه رو بفرستی؟
‫اول طلا رو نشون بده ببینم.
‫حتی اگه پول همراهم بود نشونت نمی‌دادم.
‫پس اومدی داری وقتم رو تلف می‌کنی
‫به جای اینکه تجارت کنیم؟
‫آقای دورانت هرگز چنین کاری نمی‌کرد.
‫چقدر سکه همراهت داری؟
‫اونقدر نیست که به زحمت بیفتی، آقای دافی.
‫اصلاً زحمتی نیست، آقا.
‫هر چی همراهت داری
‫جبران گرفتن وقتم رو می‌کنه.
‫من آدم شناسم، آقای بوهانن،
‫و معلومه هیچ علاقه‌ای
‫به تجارت با من یا شرکتم نداری.
‫از وقتی آشنا شدیم ‫اولین باره یه حرف راست گفتی.
‫حالام من و دوستم آهسته از اینجا می‌ریم،
‫و همه چی تموم میشه.
‫پسر، دیگه هیچ وقت پاتو از گلیمت درازتر نکن.
‫تفنگ منو برندار.
‫نزدیک بود به کشتنمون بدی.
‫خب، باید می‌ذاشتی منم تفنگ بردارم.
‫بابابزرگم درباره شماها راست می‌گفت.
‫منظورت وقتیه که صاحبمون بود؟
‫از هیچی یه زمین کشاورزی هزار هکتاری
‫ساخت.
‫خب، به بابابزرگت بگو
‫ما الان آزادیم.
‫- اینو بهش بگو. ‫- آزاد؟
‫لعنتی.
‫دیگه درباره‌ی آزادیت بهم نگی، پسر.
‫خودم بهتر می‌دونم.
‫من بودم که بهاشو پرداختم.
‫شاید آزاد باشی، ولی مطمئن باش با من برابر نیستی.
‫درشون بیار.
‫جداً؟
‫خیلی خب.
‫شاید صاحبخونه باشه.
‫بیا تو.
‫آقای بیل.
‫آقای بوهانن.
‫تلگرام دارید.
‫راستش برای آقای فرگوسنه.
‫ممنون، آقا.
‫آره، خوندن بلده.
‫همینطور یه مرد آزاده اگه نشنیدی.
‫ایوا زایمان کرده.
‫آره.
‫چیه؟
‫باز داری حرف مفت می‌زنی.
‫منظورم دختره یا پسر؟
‫ننوشته.
‫پسر خوبه. دختر هم شیرینه.
‫- فقط نوشته سالمه. ‫- هی.
‫این لحظه رو یادت بمونه، خب؟
‫شاید یه بار اتفاق بیفته.
‫بله، آقا.
‫بچه‌دار شدم.
‫بابت کارایی که کردم معذرت می‌خوام.
‫و برای کارهای ناتمومم.
‫حس می‌کنم لقمه بزرگ‌تر از دهنم برداشتم، می‌دونی؟
‫البته که می‌دونی.
‫تفنگت رو در بیار!
‫تو منزل خداوند تفنگ حمل نمی‌کنیم.
‫گالری تیراندازی نیست، جناب.
‫کشیش کورنر.
‫منم، کالن بوهانن.
‫سال 56 من و مری الیزابت تیت رو اینجا
‫به عقد هم در آوردید.
‫خب...
‫نمی‌شناسیمت.
‫می‌تونی بمونی و باهامون دعا کنی،
‫ولی...
‫باید تفنگت رو بذاری بیرون.
‫روز شما هم خوش.
‫کاری رو کردم که باید می‌کردم.
‫علیه بوهانن رای دادم.
‫کارت این بود بر ضدش رای ندی.
‫کارت این بود بقیه رو راضی کنی ‫به بوهانن رای ندن.
‫حرفاش خیلی مجاب‌کننده بود.
‫خب، این حرف رو به رای‌دهنده‌هات بگو
‫وقتی یونیون پسفیک باعث ورشکستگی خزانه ایالتت میشه.
‫قول دادی این طور نمیشه.
‫نه.
‫نه وقتی می‌تونستم
‫اوضاع رو از طریق داماد ابله‌ت بچرخونم.
‫باید از اینجا درم بیاری.
‫توماس، فکر نمی‌کنم بتونم درت بیارم.
‫حقیقتش قاضی آشنا برامون نمونده.
‫همیشه یه گماشته جدید هست،
‫یکی که به تازگی انتخاب شده،
‫یه جیره‌خور،
‫یه شاهد با حافظه درهم.
‫شاید یه چشم‌چرون یا خدمتکار دم‌دار.
‫گوش کن چی میگم، مرتیکه آشغال!
‫خیلی بدتر از من زمین می‌خوری
‫اگه جلوی بوهانن رو نگیری
‫و منو برنگردونی راه‌آهن.
‫متوجه شدم.
‫خوبه.
‫شبیه کوپه قدیمی دورانته.
‫کوپه قدیمی دورانته که بازسازی شده.
‫تخت‌خواب و وسایل گرمایش بهتری داره.
‫میشه برای برگشت به اوماها
‫یه تختی چیزی برای آقای فرگوسن بزنی؟
‫برای ورود به واگن سیاه‌ها به آقای فرگوسن پول دادم.
‫آقای هانتینگتون.
‫کالیس هانتینگون، سرپرست راه‌آهن سنترال پسفیک.
‫خوشحالم دیدمتون، آقا. ‫می‌خواستم باهاتون آشنا بشم.
‫خصوصاً وقتی شنیدم زنده موندید.
‫آقای بیل، میشه با آقای بوهانن تنها حرف بزنم؟
‫بسته‌ی روی میز سهام مقررشده‌س.
‫ممنون، آقای بیل.
‫عوض پول بهتون سهام میدن
‫چون وام‌دهنده‌های یونیون پسفیک
‫دفتر حساب و کتابشون رو بستن.
‫دولت از نظر مالی تامین‌مون می‌کنه.
‫هرج و مرج دولت رو فرا گرفته.
‫مجلس سنا می‌خواد رئیس جمهور رو ‫برای برنامه بازسازیش زیر سوال ببره.
‫مجلس هم داره برای ترور
‫لینکولن درباره‌ش تحقیق می‌کنه.
‫تا فصل بعدی هیچ رای جدیدی
‫به بودجه‌ی راه‌آهن تخصیص پیدا نمی‌کنه.
‫خلاصه بگم، آقای بوهانن، ‫شما و خط‌آهنتون ورشکست شدید.
‫ریل‌ و چوب‌ها تو میسوری انبار شدن.
‫پاییز رسیدم وایومینگ.
‫نه، نمی‌رسید، آقای بوهانن. ‫هر چقدر هم سریع باشید.
‫قبلاً روزی سه کیلومتر و نیم ریل ‌ساختم.
‫گاهی وقتی کارگرها خوب کار می‌کردن ‫روزی هشت کیلومتر.
‫از وضعیت پیشرفت من خبر دارید؟
‫- هان؟ ‫- روزی ۱۹ تا.
‫۱۹ کیلومتر؟
‫۱۹ متر.
‫به سنگ گرانیت خوردیم.
‫شاید زیاد به نظر نیاد،
‫ولی تقریباً زمین سنگی رو پشت سر گذاشتم.
‫و دو هزار و دویست کیلو مواد منفجره
‫و 11 هزارتا کارگر چینی گرفتم که مریض نمیشن
‫و با حقوق نصف راضین کار کنن.
‫بانک انگلستان پشتمه،
‫که چندین تن طلا
‫که در رودخونه‌های کالیفرنیا پیدا کردن پشتوانه‌شه.
‫ایالت طلاییه، آقای بوهانن.
‫بی‌صبرانه منتظرم لب مرز ببینمتون.
‫روزنامه‌ها رو نخوندی، آقا.
‫دوستانم در کنگره به تازگی
‫رای به برداشتن محدودیت‌های ساختمان‌سازیم دادن.
‫وقتی از کوهستان رد بشم، همش سراشیبیه.
‫قصد دارم از مرز کالیفرنیا عبور کنم
‫و تا چشم به هم بزنید به اردوگاهتون برسم.
‫زمین بین نبراسکا و کالیفرنیا مال منه.
‫نه، آقا، مال کسیه که بتونه اول ازش عبور کنه.
‫حالا با توجه به شهرت شما،
‫بهتون فرصت میدم ‫که با من ازش عبور کنید،
‫ولی از طرف غرب، و دستمزدتون طلاست.
‫نه چندتا کاغذ بی‌ارزش.
‫خب، قبلاً به آقایون
‫شرکت کریدیت موبیلیر قول دادم،
‫و باید سر قولم بمونم، پس...
‫سوار بشید.
‫همه سوار بشن.
‫شیکاگو، اوماها،
‫و تمام ایستگاه‌های غرب.
‫از آشناییتون خوشوقت شدم، آقای بوهانن.
‫سوار بشید!
‫اوماها. ایستگاه اوماها.
‫چه شیک و پیک شدی.
‫چطوری؟
‫دختره با گریه و لگد اومد بیرون.
‫- دختر؟ ‫- اوهوم.
‫میشه ببینمش؟
‫آره.
‫دست و پاش خوب تکون می‌خوره.
‫- خودت خوبی؟ ‫- آره.
‫هنوز قیافه‌ش مشخص نیست.
‫پر از چروک
‫و لک مکه.
‫خوشگله.
‫ممنون.
‫بابایش رو دوست داره.
‫خوشحالم برگشتی.
‫خانم‌ها.
‫بله، آقای بوهانن.
‫چه خوشتیپ شدید. ‫نیویورک چطور بود؟
‫مثل چاه فاضلاب بود، آقای مک‌گینس.
‫اوهوم.
‫کلاه جدیدم اندازه‌م نیست.
‫خوش برگشتی، قربان.
‫همه‌مون واسه رفتن به غرب هیجانزده‌ایم،
‫- مگه نه، دخترها؟ ‫- آره.
‫چند روز دیگه راه می‌افتیم.
‫قبلش بایذ کارگر پیدا کنیم.
‫راستش...
‫وقتی خبر رسید مهندس ارشد جدید شدی،
‫کارگرها از همه جا اومدن،
‫شروع کردن به بار زدن قطار.
‫به نظرم به شما اعتماد دارن.
‫این طور نیست، آقای بوهانن؟
‫کِی حرکت کنیم؟
‫هر وقت شما بخوای.
‫قربان.
‫بله، قربان.
‫آقای بوهانن.
‫مردان آزادشده برای کار حاضرن؟
‫کارهای با دستمزد پایین و بیخود
‫باعث شد پول پس‌اندازمون از راه‌آهن تموم بشه.
‫مثل برده باهامون رفتار می‌کنن.
‫بله، قربان.
‫هر جایی حاضریم بریم جز اینجا.
‫حتی هل‌آن‌ویلز؟
‫وقتی شما میگی مثل بهشته.
‫وقتی دارید ناظرها رو انتخاب می‌کنید
‫منو یادتون نره، خب؟
‫یه خانم جلوی لوکوموتیوه، آقای بوهانن.
‫زنده یا مرده؟
‫مطمئن نیستم چه خبره.
‫آقای بوهانن،
‫اون پیپ اسپارکی نیست؟
‫بود.
‫روث؟
‫خیلی متاسفم، آقای بوهانن.
‫می‌خواستم قبل از اینکه راه بیفتیم دعا کنم.
‫اگه می‌خواید می‌تونید با من دعا کنید.
‫این بخش رو می‌سپارم به شما.
‫ای پدر آسمانی،
‫فکر ساخت خط‌آهن را به ما عطا کردی
‫تا باعث پیوند مردم‌مون شود.
‫عیسی مسیح، وقتی میان ما آمدی
‫گفتی قلمرو خداوند
‫در این شهرها و مکان‌های دورافتاده مثل اینجاست.
‫همان طور که خط‌آهن در ‫سراسر این سرزمین ساخته می‌شود
‫در کنار ما حضور داشته باش.
‫به کسانی که در راه‌آهن کار می‌کنن رحم کن.
‫رهبران درستکار و توانا برایمان بفرست.
‫باشد که صلح با نیکوکاری
‫و عدالت با نظم همراه شود، ‫و به ما برای ریشه‌کن کردن فقر،
‫و ظلم یاری ده.
‫خصوصاً شیطان را از میان بردار.
‫تمام چیزایی که خواستاریم
‫توسط خداوند متعال مستجاب می‌شود.
‫آمین.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»