‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫- تسلیت میگم. ‫ ممنون.
‫از نیروهای معنوی شرور دست می‌کشی؟
‫قدرت‌های اهریمنی این دنیا را رد می‌کنی،
‫و از گناهانت توبه می‌کنی؟
‫بله.
‫آزادی و قدرتی که خداوند به تو می‌دهد را
‫برای مقاومت در برابر اهریمن
‫و سرکوب هر فُرمی از اهریمن می‌پذیری؟
‫بله.
‫اعتراف می‌کنی که عیسی مسیح نجات دهنده‌ی توست
‫و قول می‌دهی که به او به عنوان پیامبرت خدمت کنی؟
‫بله.
‫گرگوری تول هر جا که هست
‫مطمئنم آرزو می‌کرد که
‫اون کار رو نکرده بود.
‫ذات اینجا همینه.
‫نه؟
‫آدم رو وادار به کارهایی می‌کنه که
‫نمیشه درستشون کرد.
‫با همه منصف بود.
‫همیشه سهم ما رو... منصفانه می‌داد.
‫عاشق نوشیدن بود.
‫عاشق زنش بود.
‫امروز
‫امروز برادرمون رو دفن می‌کنیم.
‫به امید اینکه نسلی از فرزندان
‫فرزندان
‫فرزندان شما پرورش پیدا کنن.
‫آمین.
‫روز بخیر، آقای دورنت.
‫فکر کردم با هم یه توافقی کرده بودیم، آقای فرگوسن.
‫- کاری که باید انجام بدم... ‫- جا زدی.
‫هوم؟
‫فکر می‌کردم
‫دلت می‌خواد... زمینت،
‫خونه‌ت
‫آینده‌ت رو نگه داری.
‫گفتین بعد پُل
‫پُل تکمیل شد.
‫وقتشه، آقای فرگوسن.
‫پسر خوب. پسر خوب.
‫«از سرگرد جاشوا شورت، ارتش آمریکا. ‫توماس جان
‫درخواستی که برای ارسال نیروی نظامی فرستاده بودی ‫رو دریافت کردم.
‫ای کاش می‌تونستم تمام این مدل درخواست‌ها رو ‫برآورده کنم،
‫ولی اگه نیروت نتونه
‫اطلاعات بهتری رو بهمون بده»
‫«متاسفانه در حال حاضر نمی‌تونیم نیرویی بفرستیم.»
‫عجب مزخرفی!
‫دنیای ما همینه دیگه.
‫نمیشه هر دفعه هر کی یه سرخپوست دید
‫و خواست کار رو متوقف کنه ما وحشت کنیم.
‫خب، حدس بزن چی شده؟ ‫افراد همین الانش هم وحشت کردن.
‫- لعنتی! ‫ توماس.
‫چیکار کنیم
‫که به کارشون ادامه بدن؟
‫کالن؟
‫آقای فرگوسن.
‫بشین.
‫از فرستادنش منصرف شدی؟
‫محض اینکه بلایی سرت بیاد؟
‫اگه کاری که آقای دورنت میخواد انجام بشه، ‫فردا صبح می‎فرستمش.
‫اومدی من رو بکشی.
‫آقای دورنت بهم وعده‌ی زمین
‫و خونه‌م کنار رودخونه رو داد.
‫ارزش زندگی من... ‫به چندتا آکر زمین کنار رودخونه‌ست.
‫جای خوبیه.
‫چطوری می‌خوای من رو بکشی؟
‫خفه‌ت کنم یا سرت رو ببرم.
‫احتمالاً سرت رو ببرم.
‫می‌تونی منصرفم کنی؟
‫به نظرم تو آدمی نیستی که دورنت فکر می‌کنه.
‫منم کم آدم نکشتم.
‫نه این شکلی.
‫دوست داری بشی سرپرست عملیات‌های امنیتی راه‌آهن؟
‫مسئولش که کالن بوهاننه.
‫بعد دستگیر شدن خانم و آقای دورنت،
‫مسلماً من و آقای بوهانن میشیم جایگزینش.
‫خانواده دورنت چطوری قراره دستگیر بشن؟
‫اون بسته که برسه به مقصدش
‫حکم دستگیری آقای دورنت رو صادر می‌کنن.
‫تو هم
‫یه شغل ثابت و بااحترام توی راه‌آهن نصیبت میشه.
‫قبول؟
‫این چیه دیگه؟
‫- سرخپوسته؟ ‫ نه، خانم.
‫آقای گاندرسن!
‫آقای فرگوسن دیشب اومد دیدنم.
‫اه.
‫خب، تو
‫فرصتت رو از دست دادی، لیلی.
‫مثل آدم بهت گفتیم از شهر برو.
‫گفته بودم، توماس. ‫نمی‌ذارم من رو بندازین بیرون.
‫من رو به بوهانن فروختی
‫اونم سر عشق و عاشقی.
‫پس تصمیم گرفتی بگی من رو بکشن.
‫کار پستی کردی، توماس. خاک تو سرت.
‫- راه‌آهن تو خطره راه‌آهن.
‫راه‌آهن؟
‫من واسه خاطر این راه‌آهن از همه چی زدم!
‫شوهرم رو از دست دادم، یکی رو کشتم،
‫از طرف زنت تا دلت بخواد
‫تحقیر شدم!
‫حتی حرفای تو رو تحمل کردم.
‫پس لیلی، آدم آشغالی هستی.
‫پس بدون که
‫وقتی راه‌آهن عزیزت رو از اون دست کلفتت گرفتن،
‫مغز متفکرش یه آشغال بوده.
‫چرا؟
‫چیکار کردی؟
‫میرم که به... کارت برسی.
‫وقتی سعی کردم
‫قانعشون کنم
‫که روح سفیدشون هستم
‫اونا
‫بدنم رو
‫تیکه تیکه آتیش زدن.
‫وای خدا!
‫- حتماً درد وحشتناکی دارین. ‫- نه!
‫از اول هم نباید می‌رفتم
‫سراغ سرخپوست‌ها.
‫از اول هم نباید جایگاهتون رو توی این شهر ‫از دست می‌دادین.
‫من... من
‫دلم برای
‫دیدن شما
‫کنار شوهرتون تنگ شده بود، خب؟
‫هیس
‫من دیگه اینجام.
‫باید از اینجا برید.
‫وایسا! چرا؟
‫چرا باید برم، آقای گاندرسن؟
‫قبیله سو
‫قراره ماه خونین
‫حمله کنن!
‫آره. کِی اونوقت؟
‫فردا شب!
‫وای خدا!
‫نیازی به این کار نیست، آقای بوهانن. ‫نگاهش کنین.
‫فکر نکنم تا شب زنده بمونه.
‫خب، دوست شما باشه یا نباشه، ‫باید واسه تخریب راه‌آهن دار زده بشه.
‫یکی رو می‌ذارم نگهبانیش رو بده.
‫هی، تو!
‫وایسا! این که نشد کار!
‫- کثافت اومده بود تو رو بکشه؟ ‫- وایسا!
‫وایسا!
‫حق نداری با عصبانیت یکی دیگه رو بکشی. ‫نمی‌خوام خون خانواده دورنت بیفته گردن من.
‫- پس چرا اومدی بهم گفتی؟ ‫- که بالاخره بهت ثابت کنم
‫که این آدم باید بره.
‫ولی نه این شکلی.
‫من و تو می‌تونیم با هم این راه‌آهن رو بسازیم.
‫دفتر کل رو فرستادم.
‫ولی هیئت مدیره حرف یه زن رو جدی نمی‌گیره.
‫تو نباشی نمی‌تونم.
‫و تو
‫من کنارت باشم حالت بهتره.
‫نه؟
‫آره
‫بهترم.
‫می‌خوام با اولین قطار از اینجا بری.
‫- نمیری، نه؟ ‫ نه.
‫خودمم همین فکر رو می‌کردم.
‫مراقب پُلمون باش.
‫وقتی برگردی همینجا منتظرتم.
‫- می‌دونی چطوری باید با یه توپ کار کنی؟ ‫- توپ؟
‫زیاد دیدم باهاش کار کنن.
‫جدی یه توپ داری؟
‫پاشو بریم. اینجا جای مُردن نیست.
‫ممنون که خانمم رو نکشتی.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- ولی باید ازت بپرسم.
‫یه روزی میاد که بکشیش؟
‫انجیل خوندی؟
‫یه مقدار.
‫می‌دونستی یه فرشته اومد و قبل اینکه ‫حضرت ابراهیم سر
‫- پسرش اسحاق رو ببره، دستش رو گرفت؟ ‫- خب؟
‫اونجوری نبود.
‫نزدیک بود اونم من رو بزنه.
‫زنی نیست که بشه باهاش درافتاد.
‫آره. راست میگی.
‫هوم. بزن بریم.
‫اهم.
‫اگه امکانش هست... یه کم باهاش صحبت کنم.
‫دفترهای شخصیم
‫تا چه حد اتهام برانگیزن؟
‫داری می‌پرسی چون
‫گمشون کردی،
‫نه؟
‫چقدر اتهام برانگیزن؟
‫چه حد
‫قراره
‫ممکنه که مستقیم بیفتی
‫تو خود جهنم.
‫حداقل
‫میری زندان
‫تو شمال نیویورک.
‫چه غلطی بکنم؟!
‫داری رنج می‌کشی.
‫چه خوب.
‫عذاب کشیدن... پوست آدم رو کلفت می‌کنه.
‫تو دوران حبست
‫به این پوست کلفتیت نیاز داری.
‫تو زندان می‌میرم.
‫اینطور نیست.
‫بیا.
‫راستش
‫تو زندان نه... ولی همینجا می‌میری.
‫به زودی
‫تو خیابون‌های
‫هل‌آن‌ویلز.
‫بیا.
‫بذار یه بوسه خداحافظی بزنم به پیشونیت!
‫دست کثیفت رو به من نزن!
‫دورنت در جریان حمله‌ی محتمل الوقوع بود؟
‫هر کاری از دستمون برمیومد
‫کردیم.
‫زن‌ها و بچه‌ها رو از اونجا تخلیه کردیم، ‫بقیه رو مسلح کردیم.
‫آقای دورنت سعی کرد فرار کنه؟
‫حداقل با زن و بچه‌ها که نه. ‫دورنت کجاست؟
‫بازداشته.
‫خدا به همراهتون. و همینطور شما.
‫خیلی خب، بریم.
‫عذر می‌خوام.
‫شب یه قطار دیگه میاد.
‫خواهش می‌کنم دوستان، برید عقب.
‫واسه همه جا هست. ‫مراقب باشین. خوبین؟
‫خیلی خب، صف ببندین. تک تک.
‫کیفت رو بده من.
‫بذارید کمکتون کنم.
‫داری میری؟ ‫میری کاونسیل بلافز؟
‫نگو کیف سفری خودت رو نشناختی، روث.
‫وسایلم رو جمع کردی؟
‫- چرا؟ همونطور که گفتی
‫دارم میرم کاونسیل بلافز.
‫تو هم همراهم میای.
‫خونه من اینجاست.
‫کلیسام اینجاست.
‫به خودم اجازه دادم
‫و به مبلغین مذهبی پیام دادم.
‫می‌تونیم فردا... ازدواج کنیم
‫- ظهر. ‫ شان، من نمی‌تونم.
‫هر مانعی سر راهمون بود برداشتم.
‫هر کاری خواستی کردم.
‫و منم جوابم رو بهت دادم.
‫من آماده نیستم، شان.
‫متاسفم.
‫- مهمات ما همینه؟ ‫- می‌تونین بگین مسئول کیه؟
‫- جلوتون وایساده. ‫- نشون بدین ببینم چی آوردین.
‫اوه اوه!
‫بابایی عاشق این بند و بساطه. ‫اوهوم.
‫- چرا سوار قطار کوفتی نشدی؟ ‫- من فرار نمی‌کنم.
‫- اگه بوهانن نتونه جلوشون رو بگیره... ‫- میرم خونه تو بمونم.
‫خونه من؟
‫موضوع من و تو نیستیم. من
‫- امن‌ترین جا تا رفتن سو همونجاست. ‫- بعد رفتن سو چی؟
‫نمی‌دونم.
‫حالا
‫خون یکی رو دستمه، ایلم.
‫یه نفرین بده که نیاز نیست گردن تو رو هم بگیره.
‫گوش بده. مرگ آقای تول تقصیر تو نیست. ‫خودش خواست بزدل بازی دربیاره.
‫نه.
‫نه، هر کسی تا یه حدی تحمل داره، ایلم، و
‫اتفاقی که افتاد حقش نبود.
‫حق هیچکس نیست.
‫سختی‌هایی که می‌کشی مگه حقته؟
‫شده به فکر خودکشی بیفتی؟
‫- نه نه. چون قوی هستی.
‫و اون بچه هم قوی بار میاد.
‫- بیا ببرمت خونه. ‫- آره، خودم راه رو بلدم.
‫تو قطار هم جا واسه دخترها نبود.
‫اگه بهشون پناه بدی ممنونت میشم.
‫- بازیمون رو تموم کنیم؟ ‫- استراحت
‫من
‫باید استراحت کنم.
‫استراحت.
‫خوبی؟
‫استراحت!
‫هیس هیس هیس هیس.
‫هیس
‫اومدن!
‫آماده شین!
‫خب رفقا، همه بخوابین روی زمین. ‫اسلحه‌ها رو بیارین بالا.
‫حواستون بهشون باشه.
‫پناه بگیرین!
‫بخوابین رو زمین!
‫اه!
‫توی موقعیت قرار بگیرین!
‫هدف بگیرین
‫بزنین!
‫سالمز، حالا!
‫لعنتی! توپچی کو؟!
‫برید پیداش کنین!
‫اونجا رو. نگاه!
‫دارن از کنار بهمون حمله می‌کنن، میکی!
‫اومدن.
‫- گیلبرت، سمت راست. ‫- چشم، قربان.
‫آماده!
‫آماده‌ی شلیک بشید!
‫بزن!
‫روزگارشون رو سیاه کنین!
‫توماس؟ توماس!
‫توماس! توماس، دارن میان!
‫دارن میان!
‫چیزی نمیشه، هانا! ‫بلایی سرمون نمیاد.
‫حالا این رو بگیر. بگیرش. پُره.
‫اونجا قایم شو.
‫برو.
‫و هر کی وارد شد رو بزن.
‫داداشم... تو شهره.
‫اگه لازمه برگرد. من پُل رو ول نمی‌کنم.
‫- من... ‫ برو!
‫ای خدا!
‫کثافت!
‫بس کن! کمکم کنین!
‫اه!
‫از اینجا برید!
‫برید! ‫الان منفجر میشه!
‫برید!
‫اسلحه رو بده من!
‫اه!
‫ایلم؟
‫بوهانن کو؟
‫جایی که باید باشه. ‫ایلم!
‫گلوله‌هام تموم شدن.
‫اوه، جینی! اوه، جینی، نه!
‫ببریدش روی تخت.
‫کمکش کنین!
‫خانم‌ها، از اینجا برید.
‫- باید کمکش کنیم. ‫- الان کسی نمی‌تونه کمکش کنه. برید!
‫برید! یالا!
‫ایوا.
‫بیا بریم. بیا.
‫شلیک می‌کنم.
‫بله.
‫سرنوشت دیگه کمکت نمی‌کنه.
‫نه!
‫اه! اه!
‫نه!
‫نه! خواهش می‌کنم!
‫- خواهش می‌کنم! نه! ‫ هیس.
‫زود می‌کشمت.
‫من باهات خوب رفتار کردم.
‫بله.
‫ازت ممنونم.
‫کالن می‌کشتت.
‫بله.
‫اوه، هر کاری می‌کنم از لج اونه.
‫نه!
‫اه!
‫چرا تصمیم گرفتی
‫از پُل دفاع کنی نه مردم شهر؟
‫توی جنگ یاد گرفتم از دارایی‌های استراتژیک ‫دفاع کنم.
‫شهر.
‫شهر یه مشت چوب و چادره. ‫قابل تعویضه.
‫و ساکنینش؟
‫اونا هم قابل تعویض هستن.
‫اه... چه پُل زیبایی، آقای بوهانن.
‫یه اثر تاریخی همونطور که
‫خانم لیلی بل می‌خواست.
‫و تمرکز فکری سطحی نگر خودت.
‫سورپرایز شدم
‫که کاری کردی
‫تونستم اینقدر راحت
‫ازت بگیرمش.
‫ممنون.
‫اه
‫لذت غیرقابل توضیحی داشت.
‫ولی نه اندازه تاب خوردن خودت از دار.
‫کثافت روانی.
‫متاسفانه اینطور نیست،
‫آقای بوهانن.
‫چون من و شما الان
‫به کمال رسیدیم.
‫نه؟
‫روز خوبی داشته باشی.
‫نه!
‫آقای بوهانن
‫یه کم طول می‌کشه همه چی رو حل کنیم.
‫تا اونموقع، رئیس جمهور ایالات متحده
‫دستور داده ساخت راه‌آهن ادامه پیدا کنه.
‫قبول می‌کنین که نقش آقای دورنت رو بگیرین
‫و ساخت راه‌آهن رو به غرب ادامه بدید؟
‫آقای بوهانن
‫راه‌آهن رو تموم می‌کنین؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»