‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫چند روز پیش این دفتر کل رسیده دفتر من،
‫با یه نامه از طرف خانم لیلیان بل.
‫«سناتور هاوارد عزیز
‫و اعضای کمیته سنای راه‌آهن‌ها.»
‫«در تلاشم تا افراد مسئول عاقبت کار خود را ببینند.»
‫جناب؟ صدای من رو می‌شنوین؟
‫ما می‌خوایم بفهمیم ارتباط بین فساد این راه‌آهن
‫و قتل عامش چیه.
‫جناب، ما فقط سعی داریم بفهمیم چه اتفاقی افتاده.
‫نه! نه! نه! نه!
‫روح سفید.
‫من و دخترها داریم شرط می‌بندیم که کی قراره ‫مادرخونده‌ی بچه‌ت بشه.
‫اگه یکی از شما عوضی‌ها پاتون رو بذارین تو کلیسا، ‫احتمالش هست آتیش بگیرین.
‫به شرط اینکه خودت اول از همه نسوزی، دختره‌ی پررو.
‫چطوری، ایوا؟
‫بچه خوبه؟
‫بی‌قراره. ‫همین الانش هم داره خسته‌م می‌کنه.
‫مثل باباشه دیگه...
‫- خوک رفته اون داخل؟ ‫- دورنته.
‫خل شده.
‫خواهش می‌کنم...
‫خواهش...
‫- آقای دورنت، بیاید بریم بیرون. ‫- داروم تموم شد!
‫من توی کیفم دارم.
‫- ها؟ ‫- درست میشه.
‫- مخلوط افیون؟ ‫- نه. افیون خالص.
‫خوبه؟
‫- بدش... ‫- آروم باشین.
‫وای خدا...
‫جدی جدی می‌خواستم از یه معلول دارو بدزدم.
‫حتماً خیلی درد دارین.
‫- بهتر میشین. ‫- آره. بهتر میشم.
‫بعدش دیگه برام مهم نیست چی میشه.
‫کل دم و دستگاهمون رو سرمون خراب میشه.
‫عه... این چه حرفیه.
‫از وقتی تیر خوردم هوش و حواسم سر جاش نیست.
‫بدبخت میشیم.
‫سلام.
‫فردا می‌خوام قطاری که کمک کردی بسازیم رو ‫از پل رد کنم.
‫میای تماشا؟
‫الان دیگه شدم متصدی هزینه حمل و نقل بار.
‫تحقیر آمیزه.
‫می‌دونم. تحمل کن.
‫من نمی‌خوام از اینجا برم.
‫حرف‌هایی که سر شام به دورنت زدی...
‫می‌تونستی به منم بگی.
‫گذشته اگه وجود نداشته باشه که دیگه ‫گذشته به حساب نمیاد.
‫دانشگاه هم رفتی؟
‫یه مدت.
‫منِ احمق رو بیشتر دوست داری؟
‫وقتی فکر می‌کردم می‌شناسمت بیشتر دوستت داشتم.
‫لیلی، من الان جز تو و شغلم... ‫هیچی ندارم.
‫دکترتون تو شیکاگو اینا رو بهم داد که یه وقت ‫زایمان سختی نداشته باشم.
‫برات باز سفارش میدم.
‫آقای دورنت... ‫یه کم بهم ریخته بود.
‫شلوغ بازی درآورد؟
‫حالشون خوب نیست، خانم.
‫خب... هوم. ‫ممنون که آوردیش خونه.
‫شوهرت، آقای تول...
‫ترتیب میدم که حقوقش بیشتر بشه.
‫اوه. خب، ممنون خانم.
‫- اه... ‫- رفته بودی دنبال افیون.
‫حس می‌کنم دارم می‌میرم.
‫پس باید برت گردونیم بیمارستانِ شیکاگو.
‫تو دردسر افتادیم، هانا.
‫هیئت مدیره که بیاد، ‫می‌بینن که سهام راه‌آهن رو پیش ‌فروش کردم.
‫- کی میان؟ ‫- به زودی.
‫و اگه نباشم که توجیهشون کنم، ‫یکی دیگه رو می‌ذارن جام.
‫توضیح دادنش مهم نیست.
‫باید قانعشون کنیم.
‫- کالن بوهانن از پسش برمیاد. ‫- اه...
‫مخصوصاً اگه با خودت شریکش کنی.
‫قبول نمی‌کنه.
‫می‌کنه... وقتی بگی چقدر قراره پول دربیاره.
‫بوهانن فقط موقع فرار از بی‌احتیاطی‌های خودش موفقه.
‫مثل خودت، عزیزم.
‫ممنون.
‫خیلی از دیدنتون خوشحالم. ‫ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫- خدا همراهتون. ‫- بله.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫صحبتی نمونده.
‫بابت رفتارم... عذر می‌خوام.
‫تو حال خودت نبودی.
‫تصمیم گرفتم که... ببخشمت.
‫رفت و آمدت با جوزف رو.
‫تو تصمیم گرفتی من رو ببخشی.
‫آره.
‫چون حق با تو بود.
‫من خودت رو می‌خوام.
‫منظورت به ازدواجه؟
‫البته.
‫تو کاتولیکی، شان.
‫من سرپرست کلیسای کنگره‌گرایان هستم.
‫نمی‌تونم با یه طرفدار پاپ ازدواج کنم.
‫اون روز صبح بیدار که شدم...
‫دیدم یه چی جلوی در وایساده.
‫آره. یکی یه چی خورده بوده.
‫واسه در قفل می‌ذاریم.
‫نگران نباش.
‫یه مرد... قرمز بود.
‫انگار تو خون فرو رفته بود.
‫داشتی خواب می‌دیدی.
‫وایساد داخل خونه رو نگاه کرد، انگار داشت ‫خونه رو نفرین می‌کرد.
‫حرف نزن دیگه.
‫باید یکی رو واسه آقای دورنت بکشم.
‫قبلاً هم همچین کاری کرده بودی.
‫قبلاً کسایی رو می‌کشتم که حقشون بود.
‫این یکی فرق داره.
‫نگرانم اگه بکشمش،
‫این خونه و ساکنینش نفرین میشن.
‫پس نکشش.
‫دورنت میگه به شرطی می‌ذاره اینجا بمونم ‫که طرف رو بکشم.
‫بیا، آخری رو خودت بزن.
‫محض خوش شانسی.
‫واسه خانم تول مهم نیست که اومدم اینجا.
‫به زور حضورم رو تحمل می‌کنه.
‫حاضرم هر کاری بکنم اونجوری که خانم بل شما رو نگاه ‫می‌کنه، زنم نگاهم کنه.
‫خب...
‫تو...
‫کارگر خوبی هستی.
‫زنت باید ممنونت باشه.
‫فکر می‌کردم اگه ذات واقعیم رو بشناسه، بیشتر ‫ازم خوشش میاد.
‫عجب خری هستم.
‫خب...
‫من نگرانم که...
‫خانم بل اگه ذات واقعی من رو بشناسه،
‫ازم بدش بیاد.
‫جالبیش اینه که...
‫هر چی بیشتر می‌شناسمش،
‫بیشتر...
‫می‌دونی.
‫اگه یه زن کم جربزه‌تری بود خیلی وقت پیش فرار می‌کرد.
‫آقای بوهانن، من یاد گرفتم که...
‫اگه چیزی مانع شما و خانمت شد...
‫باید ریشه کنش کنی.
‫هیس، هیس.
‫می‌شنوی؟
‫چی رو؟
‫روی اون تپه...
‫اسب‌های سرخپوست‌ها هستن با سوارهاشون.
‫چیکار می‌کنن؟
‫تماشا می‌کنن.
‫همیشه آخر شب میان.
‫هر لحظه می‌تونن بیان و گردنمون رو ببُرن.
‫خب، چرا نمیان؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی می‌خوام دلیلش رو بفهمم.
‫باید می‌فهمیدم چه کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌شونه.
‫همیشه قبل جنگ میان واسه بررسی.
‫چرا یکی رو نفرستادین سراغشون؟
‫هر کی رو می‌فرستادم زنده برنمی‌گشت.
‫باید زنده نگهشون می‌داشتم.
‫پُل داشت تموم میشد.
‫به نظرتون کوتاه بینی کردین؟
‫چه کفش‌های قشنگی.
‫تمیز.
‫خودت حاضر بودی بری و بپای هزارتا سو رو بدی؟
‫- میری پُل؟ ‫- بله.
‫برات لحظه مهمیه.
‫واسه همه‌مون مهمه.
‫وقت خوبیه درباره نقشه‌هایی که واسه آینده داری ‫صحبت کنیم.
‫میای؟
‫یالا! بیاید!
‫از نیویورک خوشت نمیاد؟
‫پره از زن‌هایی مثل شما.
‫اوه...
‫فکر می‌کنی من بدجنسم؟ هوم.
‫بگو ببینم... ‫جای من بودی چیکار می‌کردی؟
‫توماس برات یه چک می‌نویسه و توصیه‌ت می‌کنه
‫به خانواده‌ای که در به در دنبال معلم خونگی می‌گردن.
‫معلم خونگی؟
‫خواهش می‌کنم سعی کن بدبین نباشی.
‫خانواده محترمی هستن. ‫با مردهای جوون دم بخت.
‫دارم آینده درخشانی رو جلو روت می‌ذارم.
‫بله. ممنون.
‫ممنون که اولین کسی بودین که سوارش ‫بشین، آقای بوهانن.
‫کس دیگه‌ای داوطلب نشد، کاپیتان.
‫خب، بیشتر مردم دلشون نمی‌خواد تصادف کنن، ‫ذوب بشن یا غرق بشن.
‫موفق باشین، قربان.
‫آخ!
‫اه!
‫چیزی نیست، آقای دورنت. ‫چرخ‌ها دارن توی ریل جا میفتن.
‫یالا آشغال.
‫پوف...
‫- موفق شدی عوضی! ‫- خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
‫- اینجا نیستش، آقای بوهانن. ‫- پُل خیلی خوبی رو ساختی، آقای تول.
‫خیلی خب. گوش کنین رفقا!
‫هنوز یه روز دیگه کار داریم.
‫امشب آقای دورنت همه‌مون رو تو استارلایت یه دور ‫نوشیدنی مهمون می‌کنه!
‫یالا دوستان! برگردین سر کارتون!
‫قابلت رو نداشت.
‫پررو نشو.
‫هنوز نصف کارمون هم تکمیل نشده.
‫به هیئت مدیره گفتی به کجا رسیدیم؟
‫ام... بذار افراد به کارشون برسن.
‫وای... آروم، آروم باش.
‫باید صحبت کنیم.
‫خوبین، خانم بل؟
‫آقای فرگوسن.
‫بله. داشتم دفتر رو تعطیل می‌کردم.
‫آقای دورنت رفته دم پل.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫نه، خانم. ‫روز خوبی داشته باشین.
‫همچنین.
‫خوبه آدم دیوار داشته باشه. ‫سرما وارد نمیشه.
‫آدم گرم می‌مونه.
‫اگه دنبال شوهرم می‌گردی، سر کارشه.
‫می‌دونم کجاست.
‫اومدم درباره موضوعی صحبت کنیم که قبل رفتنت ‫قرار بود بحث کنیم.
‫خب، یه مدتی میشه برگشتم.
‫چرا تازه اومدی؟
‫یه سورپرایز برات دارم.
‫خب، من از سورپرایز خاطره خوبی ندارم.
‫خب، این یکی خوبه. ‫هم واسه تو، هم بچه.
‫دیگه نیاز نیست دل نگرون بچه باشی.
‫چطور؟
‫چون دیگه یه چیزیه بین من و شوهرم.
‫خب، شوهرم تو راه‌آهن واسه خودش آینده داره. ‫شنیدم تو استعفا دادی.
‫دیگه تنها کار می‌کنم.
‫کنار رودخونه یه خونه ساختم.
‫آب تازه، زمین... ‫یه جایی که بچه بتونه توش بزرگ بشه.
‫زمین محکم و آزادی.
‫یه اجاقی که زیاد دود نمیده...
‫بس کن.
‫- کل عشقمون می‌تونه اونجا زندگی کنه. ‫- میشه بس کنی؟
‫- این چیزها واقعی نیستن. ‫- چرا، هستن.
‫نه، نیستن.
‫و باید وانمود کنم این زندگی وجود نداره.
‫بیا بریم. پاشو.
‫نه، باید این رو بدوزم.
‫آقای تول بفهمه اینجا بودی عصبانی میشه.
‫بهتره بری.
‫دوست داری پولدار بشی؟
‫مردهای پولدار زیادی رو دیدم که کارشون به ‫گور رسیده.
‫هیئت مدیره که بیاد،
‫می‌فهمن که از طرفشون دولت رو گول زدم.
‫باهام به اختلاف می‌خورن. ‫حتی ممکنه من رو بندازن زندان.
‫راه‌آهن به احتمال زیاد از دست میره و تو هم ‫بیکار میشی.
‫من بدتر از اینا رو هم تجربه کردم.
‫دارم بهت پیشنهاد شراکت کامل میدم،
‫اگه کمک کنی قانعشون کنیم که هر کاری
‫تا الان کردیم ضروری بوده.
‫- چرا باید حرف من رو باور کنن؟ ‫- تو...
‫ناهنجاری جالبی هستی، آقای بوهانن.
‫هفت‌تیر کش و نجیب زاده.
‫آره، تو هیچکدوم از اینا به جایی نرسیدم.
‫ببین، من حالم خوب نیست.
‫ازت می‌خوام هوام رو داشته باشی.
‫اگه حرفم رو باور نکنن چی؟
‫خب، احتمالش هست که تو رو هم مقصر بدونن.
‫و بیفتم زندان.
‫پیشنهادم رو که قبول کنی،
‫چشمم رو به هر بدهی که بهم داری می‌بندم.
‫می‌دونی، کل بدهی من به تو با دکتر وایت‌هد دفن شد.
‫چک رو امضا کن.
‫اه... من می‌شناسمش.
‫از راه‌آهن نمیره.
‫بهترین راه واسه اینکه از شرش خلاص بشیم همینه.
‫جدی؟
‫نکنه کاری کردی و من خبر ندارم؟
‫اگه روش تو شکست بخوره، به روش خودم ‫کار می‌کنیم.
‫روش تو.
‫به شرط اینکه گندی نزنی. ‫قول میدی؟
‫چک رو امضا می‌کنم.
‫بعد سرنوشتش به مدت کوتاهی میفته دست خودش...
‫قبل اینکه بیفته دست من.
‫آقای دورنت بهم پیشنهاد یه شغل ثابت ‫توی راه‌آهن داده.
‫هوم! اه...
‫بهم پیشنهاد شراکت داد.
‫پس یعنی داره کار شما رو به من پیشنهاد میده.
‫واو، واو. یکی از اسب‌های خودمونه.
‫لعنتی.
‫خطرناکه این وقت شب اومدی اینجا.
‫به حرفی که زدی فکر کردم.
‫که هر چی داری شغلته... ‫و من.
‫منم جز راه‌آهن و تو هیچی ندارم.
‫می‌تونیم با هم بسازیمش.
‫داریم می‌سازیمش.
‫همه چی... همه چی واسه حذف دورنت توی ‫این دفتر کله.
‫سهام غلط، کلاهبرداری از سود، هر چی بگی.
‫از پسش برمیایم.
‫هی، نه! وایسا!
‫می‌سوزونمش تا دورنت نفهمیده و نداده بکشنت.
‫شرط می‌بندم کشتنت به فکرش رسیده.
‫از کجا می‌دونی؟
‫همونطور که گفتی، من و اون دو سمت یه سکه‌ایم.
‫آقای بوهانن!
‫کیه؟
‫یه سرخپوسته.
‫نمی‌دونم، قربان.
‫- آقای بوهانن! ‫- فانوس رو بردار بیار.
‫اون بالا؟
‫نورش رو بنداز اینجا.
‫یافتمش.
‫با تول برگرد اردوگاه.
‫لیلی... اون دفتر رو هم بسوزون.
‫میشه این رو واسه‌م نگه داری و بفرستیش شرق...
‫اگه اتفاقی افتاد بفرستیش شرق؟
‫چجور اتفاقی؟
‫محض اینکه کشته شدم، آقای فرگوسن.
‫چرا؟
‫اگه یه زن سفیدپوست بمیره و یه مرد سیاه‌پوست ‫نگران بشه، کی رو اعدام می‌کنن؟
‫فقط ازت می‌خوام نگهش داری.
‫- منم میگم نه. ‫- مگه چیکار کردم که از دستم ناراحتی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- از اینجا برو.
‫توی ملک منی.
‫اینجا واسه ایواست.
‫خوشگله.
‫بسته کوفتی رو بده من.
‫ممنون، ممنون.
‫هیا! هیا!
‫وقتی یه سرخپوست خودش رو سفید می‌کنه، یعنی چی؟
‫روح سفید رو کجا دیدی؟
‫دم گردنه کوه. ‫معنیش چیه؟
‫ملت سو می‌خواد هر کی اینجاست بمیره.
‫کِی؟
‫به زودی.
‫قتل عام راه میفته.
‫هر بلایی سر هر کی بیاد واسه‌م مهم نیست... ‫جز روث.
‫به دل نگرفتم.
‫عوض شدی، آقای بوهانن.
‫جدی؟ به نظر من اونی که عوض شده تویی.
‫من رو ببر اونجا.
‫اگه ما رو بگیرن، می‌کشنت.
‫همین الان من رو ببر اونجا.
‫می‌خواستی من رو ببینی؟
‫سهمت از رستوران.
‫- پس جدی ازم قایمش کرده بودی. ‫- اوه، به صلاح خودت بود.
‫در برابر اون دختره که... کلیسا داره.
‫شنیدم جدا شدین، آره؟
‫راستش، از همیشه به هم نزدیک‌تریم.
‫- هیچوقت نمیاد دینش رو تغییر بده. ‫- من دینم رو به دین اون تغییر میدم.
‫حالیت میشه چی میگی؟ ‫دختره روت تاثیر گذاشته.
‫- خوب بهش فکر کردم. ‫- مامان بود و این حرفت رو می‌شنید دق می‌کرد.
‫میری جهنم، شان.
‫«تا ابد در دریاچه‌ای از آتش گیر خواهی افتاد.»
‫- کتاب دینی بچه‌ها... ‫- تو خود انجیل اومده.
‫من اومدم آمریکا که واسه خودم یه زندگی توی ‫این دنیا بسازم،
‫نه تو دنیای بعدی.
‫پس... باید عاقت کنم.
‫پوف.
‫من رو می‌شناسی؟
‫دوست ایلمی.
‫برادرشم. ‫میشم عموی بچه.
‫ممنون که اینقدر محبت داری،
‫ولی من خانم تول هستم و این بچه‌ی اونه.
‫اگه اینطور فکر می‌کنی باید با ایلم صحبت کنی،
‫چون دلش خونه.
‫وقت دورهمی قبایل نیست.
‫ماه خونین در راهه.
‫ماه خونین چیه؟
‫وقت آدمکشی... ‫وقت بی‌حساب شدن.
‫بین کی؟ قبایل؟
‫میان سراغ شما.
‫بیا خودت به دورنت بگو که فکر نکنه ‫من خل شدم.
‫دیگه قرار نیست من رو ببینی.
‫بعد اینکه در جریان تهدید سو
‫قرار گرفتی چیکار کردی؟
‫تلگراف زدم به پادگان و گفتم سرباز بفرستن.
‫سرباز و سلاح فرستادیم.
‫آره، پنج‌تا سرباز داوطلب و یدونه توپ. ‫لطف کردین.
‫تعمید دادن یعنی پاکسازی مذهبی زندگی.
‫متوجهی؟
‫البته.
‫مهم‌تر از هر چیزی اینه که شهادت بدی هیچی رو ‫بیشتر از خدا دوست نداری.
‫هیچ کسی رو.
‫خوش به حال خدا.
‫قضیه جدیه، شان.
‫باید از دینت دست بکشی.
‫باید بیخیال رستورانت بشی،
‫بیخیال کافه‌ت...
‫- و؟ ‫- و...
‫باورم نمیشه قراره این کار رو بکنی.
‫مگه کلیسات...
‫مجبورت نمی‌کنه هر کسی که می‌خواد رو ‫غسل تعمید بدی؟
‫به شرط اینکه صادق باشی، شان.
‫و خدا بهت اجازه میده که نذاری در درگاهش دعا کنم؟
‫معلومه که نه.
‫خب...
‫پس بریم رودخونه.
‫اه...
‫خیلی داغونه؟
‫اه... نه.
‫خوشگله.
‫می‌دونستم ببینیش و بفهمی جدی هستم...
‫میای اینجا.
‫اه... من متاهلم، ایلم.
‫می‌تونی جدا شی.
‫نه. شوهرم...
‫نون آور خونه‌ست و...
‫قراره... پدر خوبی بشه.
‫منم میشم.
‫- نه. ‫- بهش فکر کن.
‫نه...
‫همیشه عاشقت می‌مونم، ایلم، ولی...
‫آینده من کنار آقای توله.
‫می‌دونی که همچین چیزی رو نمی‌خوای.
‫مهم نیست چی می‌خوام.
‫مهم اینه که چی به صلاحمه.
‫- خداحافظ. ‫- ایوا!
‫وای... وای نه.
‫همه جا دنبالت گشتم.
‫به درگاه خدا و مسیح دعا کردم اینجا نباشی، ‫ولی هستی.
‫اونطور که فکر می‌کنی نیست.
‫نیا جلو، آقای فرگوسن!
‫فکر کردم داریم زندگی خودمون رو تشکیل میدیم.
‫- درسته. ‫- خدا یه بار بهم رحم کرد.
‫واسه چی؟ فکر می‌کردم به خاطر توئه.
‫الان می‌بینم خدا در واقع در حقم ظلم کرده.
‫نه. اومدم بهش بگم دیگه چیزی بین ما نیست، ‫به خدا قسم.
‫من دوستت دارم، ایوا، و باعث شدی فکر کنم
‫تو هم یه کم دوستم داری.
‫دارم.
‫قلبت متعلق به این آشغال سیاه پوسته!
‫خواهش می‌کنم نکن.
‫خواهش می‌کنم.
‫من رو ببخش، پدر.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»