‫تو شهر تازه‌واردی؟
‫آره.
‫دنبال کار می‌گردی؟
‫دنبال کار تو راه‌آهن می‌گردم.
‫به گروه‌های تک‌نفری و دو نفری تقسیم می‌شیم.
‫مورگان اینجا. برتی اینجا. ‫تو برو سمت چوب‌بری،
‫تو هم مراقب کافه و ساختمونا باش.
‫و دنیس، تو دخل نگهبان واگن رو بیار.
‫جیمی، تو از رستوران کشیک بده.
‫من، فیتز و لوییز، می‌ریم سراغ دفتر.
‫خانم.
‫یه دختر مو طلایی و یه بزدل ‫با 50 هزار دلار تو گاوصندوق اونجا هستن.
‫وقتی اون شمالیا میان بیرون، ما می‌ریم تو
‫و حقوقشون رو بر می‌داریم.
‫مثل آب خوردن می‌مونه، پسرها.
‫فقط یه نگهبان هست که باید نگرانش باشیم؟
‫اون نگهبان کاکاسیاهه رو ‫تو قطار یادته که تفنگ داشت؟
‫همونی که بوهانن رو فراری داد؟
‫مثل یه خروس قلچماق سیاه اونجا پرسه می‌زنه.
‫می‌دونستم یه خبرایی بین اون و بوهانن هست.
‫اینو بشنوید،
‫خود بوهانن تو خط آهن کار می‌کنه.
‫بهتره به بوهانن بر نخوریم.
‫لعنتی، من نگران نیستم.
‫تازه، وقتی 50 هزارتا رو بر می‌داریم
‫چندین کیلومتر دور از اینجاست.
‫کالن زنده‌ست؟
‫این دفعه حواستون به قطار باشه.
‫مثل مسیح زنده‌شده تو خیابونا رژه میره.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |
‫بکشید، کثافت‌ها!
‫طناب رو محکم بکشید!
‫بذاریدش زمین!
‫با همدیگه!
‫بکشید!
‫ای وای!
‫زود باشید، بکشید!
‫زود باشید، بکشید، ضعیفه‌ها.
‫زود باشید دیگه. ته زورتون همینه؟
‫یالا دیگه!
‫یالا!
‫با همدیگه، آقای تول... و بکشید!
‫بکشید!
‫مراقب باش.
‫- زور بزنید! ‫- بکشید!
‫یه بار دیگه زور بزنید ‫تا بلندش کنیم! بکشید!
‫بکشید!
‫خیلی‌خب.
‫راهش همینه، رفقا!
‫ردیفش کردیم!
‫آفرین!
‫باریکلا، آقای تول.
‫شمام همینطور... آقای بوهانن.
‫خیلی‌خب، اینو پایه رو علم کنید ‫و تا آخر روز اون یکی رو آماده کنید، خب؟
‫یه بار یه سگ شکاری اینطور نگاهم کرد.
‫شدنیه، آقای تول.
‫باشه، مسخره بازی بسه!
‫- یه قسمت دیگه‌ش رو هم باید سرپا کنیم. ‫- باشه، قربان!
‫لباسای شورشی‌ها رو در بیارید، پسرها.
‫بهتره جلب توجه نکنیم.
‫دکتر.
‫بیا اینجا.
‫به خیالت کجا داری میری؟
‫- کار آخره، درسته؟ ‫- خب، بهت نیاز داریم
‫اگه یوقت کسی زخمی شد.
‫اگه مشکلی نیست می‌خوام همراه شماها بیام.
‫اگه قصد داری به رفیقت ‫می‌سی‌سی‌پی هشداری چیزی بدی،
‫اصلاً عاقبت خوبی برای اون یا خودت نداره.
‫کاش بهم می‌گفتی
‫تو فکرت چی می‌گذره.
‫همش به این فکر می‌کنم
‫وقتی برسیم پسفیک چی کار می‌کنم.
‫پسفیک؟
‫به زور از تنگراه رد شدیم.
‫با شناختی که ازت دارم، ‫همین الانش سخنرانی پیروزیت رو نوشتی.
‫آره، کلی سخنرانی و قرارداد تو راهه..
‫بعدش بر می‌گردی نیویورک.
‫خب، نیویورک خونه‌مه.
‫در عجب بودم...
‫من چی میشم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫صبح بخیر، کشیش.
‫برای خودمون
‫قهوه قوی دم کردم.
‫با نون فطیر خوشمزه.
‫مطمئنم خوب خوابیدی، هان؟
‫فقط یه نوشیدنی دیگه.
‫شبیه اردکی هستی که سیاه‌ها تو شعراشون می‌خونن.
‫اگه رودخونه نوشیدنی بود، ‫توش شیرجه می‌زدی و هیچ وقت بالا نمی‌اومدی.
‫هان؟
‫هی، هی، هی.
‫- دیگه نمی‌خوام به این کار ادامه بدم. ‫- خوبه!
‫ازم قول گرفتی اگه یوقت از این حرفا زدی ‫حبست کنم.
‫منظورم الانه. ‫اون موقع هم جدّی بودم.
‫بگیر بشین!
‫نمی‌تونم ادامه بدم...
‫وقتی با خوردن صبحانه
‫جون گرفتی،
‫شاید بتونی بیانیه‌ت رو کامل کنی. هان؟
‫- هیچ کی بهش اهمیت نمیده. ‫- داشتی در خصوص...
‫اظهارنظر سفیدپوستا ‫در مورد ریشه‌کن سازی نژادی می‌نوشتی.
‫باید بگم خیلی خوب نوشتی.
‫با شور و اشتیاق بدون غلو غیرضروری.
‫هر چند فکر کنم یه حرف کلمه انتقام رو
‫جاانداختی.
‫خوبی، خانم؟
‫خوبم. ممنون که پرسیدید.
‫خواهش می‌کنم.
‫یه بطری بیار.
‫پولشو میدی؟
‫بذار به حسابم.
‫حسابت دیگه جا نداره.
‫بهتره توش جا پیدا کنی.
‫باشه. من...
‫الان میام.
‫- گفتم یکی دیگه بریز. ‫- باشه.
‫اومدم بابا.
‫اجازه میدی کاکاسیاه‌ها اینجا نوشیدنی بخورن؟
‫به چی نگاه می‌کنی، پسر؟
‫این آشغال اسمم داره؟
‫- یا همون آشغال اسمته؟ ‫- آقای فرگوسن،
‫- دیگه نمی‌خوام تیراندازی راه بندازی. ‫- آقای فرگوسن. آقای فرگوسن.
‫خیلی جالبه.
‫هفت‌تیر رو از کجا آوردی، آقای آشغال؟
‫- اینو میگی؟ ‫- اگه بهش دست بزنی، سرت رو می‌ترکونم.
‫آتش‌بس، آقایون!
‫رفیقم وقتی نوشیدنی می‌خوره هار میشه. ‫عذر می‌خوام.
‫میشه اجازه بدید برای ‫این آقای سیاه‌پوست نوشیدنی بخرم.
‫معمولاً یه بطری می‌نوشه.
‫پس یه بطری بده.
‫داریم می‌ریم و دنبال شر نیستیم.
‫آره...
‫روز خوش.
‫دو تا مشتری دیگه رو هم پروندی، آقای فرگوسن.
‫داری ورشکستم می‌کنی! و دیگه برنگرد!
‫آخرین بار که این هفت‌تیر رو دیدم،
‫کالن بوهانن بهم نشونه گرفته بود.
‫یه اسلحه رایج بین جنوبیاست.
‫شاید همون جنوبیا باشن که به قطارتون دستبرد زدن.
‫- قیافه‌هاشون رو شناختی؟ ‫- نه، قربان.
‫- ولی حس می‌کنم یه خبراییه. ‫- چطور؟
‫پول حقوق روزی می‌رسه که اینا اومدن.
‫دو تا سفید یاغی برای ‫یه سیاه‌پوست نوشیدنی می‌خرن؟ بوداره.
‫به هر کسی تو شهره تفنگ بده ‫و بگو از دفتر راه‌آهن محافظت کنن.
‫کسی جز فروشنده‌ها و مریضا تو شهر باقی نمونده.
‫خب، اونا رو مسلح کن!
‫اطاعت، قربان.
‫یه سوار سریع بفرست دنبال بوهانن.
‫اطاعت، قربان.
‫- متوجه هستم، ولی باید... ‫- شما دو نفر همراهم بیایید.
‫آقای فرگوسن، چه کاری از دستمون بر میاد؟
‫تفنگ لازم دارید. زود باشید.
‫تفنگ؟ به‌خاطر آلمانیا!
‫نه. قراره دردسر درست بشه.
‫- افرادی می‌خوام که بتونن آدم بکشن. ‫- صبر کنید.
‫پس چرا اومدید سراغ ما؟
‫- ما تفنگدار نیستیم. ‫- آره، کاسبیم، آدمکش نیستیم.
‫امروز هر چی میگم می‌شید.
‫زود باشید.
‫لعنتی.
‫کارل تو کافه تفنگ داره.
‫برید بگیرید.
‫باشه.
‫برید بگیرید! برید دیگه!
‫باز تو لیست مریضا هستی.
‫- فردا بر می‌گردم سر کار. ‫- امروز به کمکت نیاز دارم.
‫بهم نیاز نداری.
‫ببین، اونایی که از قطار سرقت می‌کردن.
‫الان تو شهرن.
‫اومدن پول حقوق‌ها رو بدزدن. ‫به کمکت نیاز دارم.
‫فکر نمی‌کنم به کارت بیام.
‫می‌تونی جاده غربی رو پوشش بدی
‫- محض احتیاط اگه فرار کردن؟ ‫- نه!
‫لیلی؟
‫- به نظرم باید برگردی به واگنت. ‫- چه خبر شده؟
‫این خبر شده.
‫باشه، مو طلایی، ‫بیا اینجا و در گاوصندوق رو باز کن.
‫- این کار رو نکن، لیلی. ‫- شما کی باشی؟
‫توماس دورانت هستم. این راه‌آهن منه.
‫و اون پول منه.
‫دیگه نیست. زود باش، برو اونور.
‫بس کنید!
‫نه! توماس!
‫بیا اینجا و گاوصندوق لعنتی رو باز کن.
‫خواهش می‌کنم!
‫- لطفاً. ‫- بازش کن!
‫- صدای شلیک شنیدم. ‫- می‌دونم.
‫از تلگراف دورانت استفاده کن. ‫به فورت پیام بفرست که یاغی‌ها بهمون دستبرد زدن.
‫- فورت خیلی دوره تا کمکمون کنه. ‫- هر اتفاقی بیفته،
‫یکی باید بدونه کار کی بوده.
‫شما خانما برگردید تو.
‫می‌خواید بمیرید؟ ‫خبر مرگتون برگردید تو چادر!
‫همین الان برید! برید تو!
‫زن، اگه گاوصندوق رو باز نکنی، ‫کار پیرمرده رو یکسره می‌کنیم.
‫- متوجه‌ای؟ ‫- آره.
‫آره.
‫بازش کن!
‫با این نمی‌تونم فکر کنم!
‫زود باش دیگه.
‫نفس عمیق بکش.
‫یالا، برو کنار. برو!
‫کیسه رو بیار! زود باش، پرش کن. ‫سکه‌ها رو هم بردارید!
‫زود باشید، عجله کنید!
‫یه مجرمی!
‫بجنبید، بریم.
‫لعنتی، بوهانن اومده! ‫عوضی، پول رو بردار! زود باش!
‫هی، دنیس!
‫بیا بریم.
‫دوستای خوبی داری.
‫کُشتنشون حال نمیده، ‫ولی لازمه بمیرن.
‫- حق گفتی. ‫- بریم تو کارش.
‫کشیش. گوش کن.
‫صدا رو می‌شنوی؟
‫- رعد و برقه. ‫- نه، نه، نه.
‫خیلی شیرین‌تر از رعد و برقه. ‫شیپوره.
‫لعنتی.
‫صدای شیپور شکسته شدن ‫عهدها رو اعلام می‌کنه. پیشگوییت.
‫وای، نه!
‫زود باش، زود باش.
‫یالا.
‫یالا!
‫زود باش!
‫الان پرت می‌کنم، پسر.
‫پرت می‌کنم!
‫توماس؟
‫هی، هی! آره.
‫یه خودیِ غیرمسلح و زخمی رو نمی‌کشی، نه؟
‫یکی کمک کنه!
‫آقای دورانت داره می‌میره!
‫دکتر کجاست؟
‫کمک!
‫بگو کجاست، پست‌فطرت.
‫هلفایر، بوهانن!
‫کمپ کنار رودخونه، سه کیلومتری شرق.
‫تو واگن خوک‌ها حبسش کن، الان میام.
‫خبر مرگت بلند شو، یارو.
‫پاشو.
‫- چی هست؟ ‫- خاک رس و خردل سیاه.
‫ترفند سرخپوستاس.
‫از قابلگی چیزی سرم میشه.
‫اول باید جلوی خونریزی رو بگیریم.
‫ممنون.
‫آب می‌خوام.
‫برو بالا.
‫شاید برات آوردم.
‫باشه... باشه، باشه.
‫زود باش. آب.
‫آب می‌خوام. لعنتی.
‫آب.
‫خواهش می‌کنم.
‫بیا.
‫تازه و هنوز سرده.
‫لعنتی، کالن. باورم نمیشه...
‫یه عده زخمی شدن. ‫کیفت رو بردار. سوار شو.
‫- بقیه کجا... ‫- همه‌شون مردن.
‫جز هاکینز. بریم!
‫برید کنار.
‫میز رو خالی کنید.
‫خالی کنید.
‫کالن، کمک کن بذارمش رو میز.
‫یک، دو، سه.
‫این کیه؟
‫دکتره. همین قدر بدونی کافیه.
‫خیلی دیر شده؟
‫کالن!
‫محکم بگیرش، محض رضای خدا.
‫از خودم خجالت می‌کشم.
‫هر کاری تونستی کردی.
‫واسه یه لحظه...
‫از اینکه ممکن بود بمیره نفس راحت کشیدم.
‫تو هم از بدهیات به
‫راه‌ آهن آزاد می‌شدی.
‫هنوز نمرده.
‫باید به زنش تلگراف بفرستم.
‫باید بدونه.
‫یه جراح درخورتر لازم داره، خانم
‫نه یه بهیار میدون نبرد مثل من.
‫اگه تو جنگ بهش بر می‌خوردم ‫می‌رفتم سراغ نفر بعدی.
‫هر کاری می‌تونی بکن تا زنده بمونه.
‫باید جراحی بشه، کالن.
‫گلوله داخل بدنش رو پاره کرده. ‫به ستون فقراتش صدمه زده.
‫من نه ابزارش رو دارم نه تخصصش رو.
‫میشه ببریمش شیکاگو؟
‫شاید تو راه از دست بره.
‫هر کاری می‌تونم می‌کنم.
‫نتونستی بذاری بری مکزیک، نه؟
‫- خواستم بهت بگم، کالن، صد بار خواستم... ‫- نه.
‫چون هیچ وقت مکزیکی در کار نبود، نه؟
‫مگه نه، دکتر؟
‫ببین چی پیدا کردم.
‫خوبه.
‫ببندش.
‫- هی! هی، کجا می‌ریم؟ ‫- خیلی زود می‌فهمی.
‫این درست نیست. عادلانه نیست!
‫من کاری نکردم که تو نکرده باشی، بوهانن!
‫هیچ کار! می‌شنوی با توام، پسر؟
‫باید برم دادگاه.
‫نمی‌تونی بدون دادگاه کسی رو اعدام کنی. ‫قانون میگه.
‫هنوز قانون داریم!
‫- رئیس جمهور ایالات متحده حرف زده. ‫- هنوز قانون داریم!
‫تمام مدت طرف راه‌ آهن بودی...
‫نه؟
‫منو ببین، لعنتی.
‫چطور با این شمالیای عوضی دمخور شدی؟
‫چرا اینجایی؟
‫وصیتی چیزی نداری؟
‫چرا.
‫دارم.
‫بزدلی، بوهانن.
‫بزدلی و همیشه می‌دونستم.
‫به کشورت خیانت کردی، پسر.
‫و مردمش.
‫می‌دونستم یه چیزی مشکوک می‌زنه ‫وقتی گذاشتی این سیاهه
‫خفتت کنه. ولی...
‫نمی‌دونستم عشق سیاه‌ها رو داری.
‫لعنتی، ایلم، هنوز وصیت نکرده بود.
‫چرا، کرد.
‫بهتره خودت بری اونجا!
‫پنج دقیقه وقت داری!
‫به هوش اومدی.
‫دردت چطوره؟
‫اگه می‌خوای یه کم افیون دارم.
‫نه.
‫کمک می‌کنه بخوابی.
‫نه. نه.
‫پاتو حس می‌کنی؟
‫نه.
‫آقای دورانت...
‫می‌دونم دکتری، ‫پس صاف و پوست کنده بهتون میگم.
‫گلوله نخاع رو پاره کرده.
‫احتمالاً تو ستون فقراتتون باشه.
‫فکر می‌کنم سرخرگ طحالی رو سوراخ کرده،
‫ولی، متاسفم، قربان
‫وسایلش رو ندارم بتونم جراحی کنم.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫خونریزی کم شده.
‫قلب قوی‌ای داره.
‫من بودم با قطار می‌بردمش.
‫باشه.
‫خوش‌تیپ شدی.
‫ممنون، ثور.
‫ولی... چرا؟
‫چرا؟
‫چرا نجاتم دادی؟
‫بیا و ببین.
‫بیا. بیا. بیا.
‫بیا، بیا.
‫خدای تعالی و راستین نجاتت داده، کشیش، ‫نه من.
‫برای قضاوت و انتقام به اسم بی‌بندوباری...
‫شمشیر بزرگی به تو داده شده.
‫هر وقت می‌خواستی دماغت رو تمیز می‌کرد.
‫آره.
‫همصحبت و همنشین خیلی خوبی بود.
‫فلان و بیسار.
‫سرت رو نوازش می‌کرد...
‫مجبورت می‌کرد لباسات رو عوض کنی.
‫همیشه به من می‌گفت...
‫«چیزی نیست، میکی.
‫چیزی نیست.»
‫و به افتحار آقای بوهانن!
‫شاید عوضی باشه،
‫ولی عوضی خودمونه.
‫آقای فرگوسن، بهتره امشب بری یه جای دیگه بنوشی.
‫امشب همینجا می‌نوشم.
‫خب، دیدنت حین سرقت
‫اطراف دفتر قایم شده بودی.
‫من وسط معرکه بودم.
‫آره... که آقای بوهانن تن لش سیاهت رو نجات داد.
‫جانی رب مثل یه خفاش جهنمی اومد سراغم.
‫چشمای وحشی، اسبش صفیر می‌کشید.
‫یا من زنده می‌موندم یا اون.
‫پس من تفنگ رو برداشتم...
‫بوم!
‫درسته. نقش زمینش کردم. درسته.
‫دست نگه دارید. دست نگه دارید.
‫راه گم کردی، نه، پسر؟ ‫کافه سفیدها اون طرفه.
‫اومدم با هم نوشیدنی بخوریم.
‫هان؟
‫خیلی‌خب.
‫ببینم چی گرفتی.
‫تنسی.
‫خوب چیزیه.
‫نه اون زغنبوتی که شماها می‌خورید.
‫خب، بگیرید بازش کنید.
‫نوش جونتون باشه.
‫به گمونم من و تو باید همون زغنبوت رو بخوریم.
‫خوب چیزیه.
‫این کوفتی آدمو کور می‌کنه.
‫اوهوم.
‫باعث میشه اول خدا رو ببینی.
‫تا حالا فکر کردی اگه دورانت بمیره ‫چه بلایی سرتون میاد؟
‫به گمونم با اولین قطار بر می‌گردیم جورجیا.
‫تو چی؟
‫من چی؟
‫به نظرت چقدر می‌تونی بدون محافظت اون ‫تو این شهر دووم بیاری؟
‫هان؟
‫یه کاکاسیاه دیگه تو دنیای سفیدا میشی.
‫اوهوم.
‫مُرد؟
‫نه.
‫نه. هاکینز رو دفن کردم.
‫نوشته «تمام کسانی که همدست بودن.»
‫آخه دکتر...
‫دکتر فقط از اسب‌ها نگهداری می‌کرد.
‫متاسفم، کالن.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |