‫می‌دونید چرا تو این کوپه هستید، نه؟
‫آقای دورانت کار احداث پل رو به شما محول کرده.
‫هر کسی می‌تونه ریل کار بذاره. درست میگم؟
‫بله، خانم. تقریباً درسته.
‫پس میشه توضیح بدید چرا کل انرژی‌تون رو گذاشتید
‫رو ساخت ریل بجای اینکه برید محل احداث پل؟
‫جبران میشه، خانم.
‫ممنون.
‫شنیدید خانم چی گفت.
‫اینجاست که باید بگم مردها دوست ندارن ‫از یه زن دستور بگیرن؟
‫- لزومی نداره دوست داشته باشن. ‫- نه، دوست ندارن.
‫ولی اگه می‌خوای دل آقای دورانت رو به دست بیاری،
‫کفری کردن این یارو راه خوبی نیست.
‫مهم نیست، به شرط اینکه خط آهن ساخته بشه.
‫اگه مراقب نباشی، ‫کم کم شبیه مردها میشی.
‫صحیح.
‫خیلی‌خب، مشغول بشید!
‫شروع کنید!
‫یه بار دیگه.
‫شما برید سراغ تنگراه،
‫- جا باز کنید. ‫- باشه.
‫از بقیه شما عوضیا انتظار دارم ‫تا وقتی از ناهار بر می‌گردم
‫یه کیلومتر و نیم ریل کشیده باشید.
‫هر چی دلت میخواد اعداد رو عوض کن، ‫مشکل این نیست.
‫56 نفر؟ 23...
‫46 نفر دیگه‌م دارن میان.
‫یه بیستای...
‫- باید فلمینگ باشه. ‫- نگهبانه؟
‫باید یه کاری بکنی.
‫تفنگ دوربین‌دار رو بیار!
‫خیلی زیادن. تو بلندی هم هستن.
‫اگه مشغولشون نگه داری، ‫می‌تونیم دور بزنیم و از پشت بهشون حمله کنیم.
‫لعنتی، گفتم تفنگ رو برام بیارید.
‫برید عقب.
‫فلمینگ رو زد!
‫ازت می‌خوام به... درون قلبت نگاه کنی.
‫- درون قلبت. ‫- شرمنده، کشیش.
‫متاسفانه خالیه.
‫همینطور کیف پول.
‫هی.
‫خوب شد؟
‫- کشیش. ‫- کالن.
‫میشه یه نوشیدنی برای همسفرت بخری؟
‫- الساعه میارم. ‫- کارل.
‫فقط یکی.
‫امروز باید مراسم دفن انجام بدی.
‫اینو باید از اون دختره عوضی بخوای ‫که منو انداخت بیرون.
‫منظورت دخترته؟
‫آره. زنیکه گناهکار...
‫کلیسام رو دزدیده.
‫آره، الان دیگه اون راه
‫رسیدن به خداست.
‫اشکال نداره بپرسم کجا می‌خوابی؟
‫تو گورستان می‌خوابم.
‫شبا یخبندونه. هیچ سرپناهی هم نیست.
‫آره، مرده‌ها بهم آرامش میدن.
‫یعنی چی شده؟
‫می‌تونی پیش من بخوابی ‫تا یه جایی پیدا کنی. کارل، براش بیار.
‫کارل، بیشتر برام بریز.
‫اینجا چه خبره؟
‫چرا سر کارتون نیستید؟ ‫برگردین سر...
‫آقای تول!
‫میشه بگی چرا اینا سرکارشون نیستن؟
‫با احترامی که قائلم...
‫یه نفر رو از دست دادیم.
‫- آره. ‫- رفیقمون بود.
‫- درسته! ‫- کار روزانه‌تون رو تموم کنید.
‫بعدش برگردید و تو مراسمش نوشیدنی بخورید.
‫راجبش حرف زدیم. همه موافقیم.
‫- درسته. ‫- امنیت نداریم.
‫اگه برنگردید سر کارتون ‫اینجام امنیت ندارید.
‫متاسفانه مجبوری بهمون شلیک کنی.
‫درسته!
‫اگه بریم سمت جنوب، ‫اونوقت می‌تونیم رو رودخانه‌ی اینجا پل بزنیم...
‫و از مشکل زمین مقدس اجتناب کنیم.
‫آره.
‫با هزینه‌ی قابل‌توجه.
‫چند تا سکه بیشتر هزینه کن ‫و نیروی کارت رو نگه دار، توماس.
‫سکه. نمی‌تونم از سو فرار کنیم.
‫- اگه این یکی تنگراه نباشه، بعدی هست. ‫- کارگرها از ترسشون کار نمی‌کنن.
‫خب افرادی پیدا کن که نمی‌ترسن.
‫فکر می‌کنن اگه سرخپوستای سو اونا رو نکشن، ‫شاید تو می‌کشی.
‫- چرته. ‫- البته.
‫وقتی منطق طرفت نباشه، ‫به ناسزا گفتن رو میاری.
‫باشه...حقایق رو برات میگم. اینجا.
‫اینجا. اینجا.
‫شاید مقدس نباشه، ولی قلمروز سو ـه.
‫موقعیت این طرف تنگراه رو مشخص کردیم.
‫واسه یه بار ذکاوت به خرج بدید! ‫تغییر مسیر بدید و به کارگرها نشون بدید
‫- می‌تونیم از خطر دورشون کنیم. ‫- خونه‌ی سرخپوستا در خطره، خانم جوان!
‫- تا رسیدن به راکیز باهامون می‌جنگن. ‫- پس معرکه رو باختیم!
‫اگه با دیدن اولین دردسر تسلیم بشیم، آره.
‫تو نمی‌تونی...
‫نقشه‌ت چیه، آقای بوهانن؟
‫همینجا و همین حالا باهاشون بجنگیم.
‫- با چی؟ با این لات و لوتا؟ ‫- فقط همونا رو دارم.
‫خب، اونا...
‫حتی واست کار نمی‌کنن.
‫شما غصه اینو نخور.
‫فقط مسیر ریل رو عوض نکنید.
‫من میارم.
‫ممنون.
‫شوهرت در مورد چیزی که بهم گفتی می‌دونه؟
‫نه.
‫هیچ کی جز من و تو نمی‌دونه.
‫خوبه.
‫کل زندگیم رو صرف آزاد شدن کردم.
‫بعد یه زن میاد... یه زن سفید،
‫یه زن شوهردار، ‫میگه بچه‌ی تو توی شکممه.
‫هیچ فکری جز فرار کردن به ذهنم نرسید.
‫بعدش فکرامو کردم.
‫خب؟
‫هر خطری تهدیدت کنه من دیوونه میشم.
‫دیوونه هستی.
‫تمام طلاهای دنیا پشیزی ارزش ندارن
‫اگه نتونی ازش برای کمک به عزیزانت استفاده کنی.
‫ایلم...
‫چی میگی؟
‫میگی برات مهم هستم؟
‫عاشقتم.
‫عاشقتم، زن.
‫این دو سکه رو بگیر
‫و سقطش کن.
‫سقطش کنم؟
‫نمی‌تونی بچه سیاه پوست داشته باشی، ‫شوهرت بچه یا خودتو می‌کشه،
‫- یا هر جفتتون رو. ‫- ایلم، می‌دونی کارم چی بود.
‫اگه بخوام از شر بچه خلاص بشم، ‫خودم بلدم.
‫و لازم نیست بترسی که ‫به‌خاطر من آزادیت رو از دست میدی.
‫اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫اومدم به آقای فلمینگ ادای احترام کنم.
‫مرد خوبی بود.
‫آره. عاقبت بدی داشت.
‫متاسفانه آخرین نفر نخواهد بود.
‫آقای مایکل فلمینگ...
‫خب...
‫حقش این نبود...
‫ولی به هر حال عایدش شد.
‫زندگی عادلانه نیست.
‫اصلاً عادلانه نیست.
‫اکثرمون تو دو جبهه‌ی جنگ جنگیدیم.
‫شاید مرگ همرزم‌هامون بودیم.
‫براشون دعا کردیم، نوشیدنی خوردیم.
‫ولی تسلیم نشدیم.
‫بهترین راه برای ارج نهادن ‫به دوستتون اینه که کوتاه نیاید.
‫کار رو تموم کنید.
‫آقای بوهانن، آقای بوهانن.
‫قصد بی‌احترامی ندارم،
‫- ولی واسه خط آهن شما جونمون رو نمی‌دیم. ‫- آره.
‫عمراً!
‫دوستتون مجبور نبود بمیره.
‫به نفعته حرف حساب بگی.
‫وضعیت همه‌مون یکیه.
‫سیاه و سفید واسشون فرق نداره.
‫فقط آدم می‌کشن.
‫توضیح نمیده چرا مزاحم جلسه‌مون شدی!
‫ما حاضریم از انتهای خط آهن و پل محافظت کنیم.
‫اگه بهمون تفنگ بدید، می‌ریم و...
‫تفنگ بدیم؟
‫- جدّی نمیگی. ‫- کشیک قبیله سو رو می‌دیم.
‫آقای دورانت برده‌های سابق رو مسلح نمی‌کنه ‫و این مردهام این کار رو تحمل نمی‌کنن.
‫- درسته. ‫- آره. آره!
‫بهتره برید بیرون.
‫پس ما هم دیگه کار نمی‌کنیم.
‫به نفعته این موضع رو نگیری.
‫ما هم کار نمی‌کنیم! ‫مگه اینکه ازمون محافظت کنی.
‫نمی‌خوایم هدف آسون اونا بشیم!
‫لعنتی، گوش کنید چی میگم.
‫خط آهن با وجود شما یا بدون شما ساخته میشه.
‫اگه برنگردید سر کار، ‫خودتون ضرر می‌کنید.
‫بهم اعتماد کنید.
‫می‌بازید و اوضاع ناجور میشه.
‫تسلیت میگم.
‫دارش بزنین!
‫منو به چوب کردن دارن آتیش می‌زنن ‫و مجبورم بیام دنبال تو بگردم؟
‫- ممنون. ‫- بله، خانم.
‫خواسته‌شون چیه؟
‫می‌خوان ازشون محافظت بشه.
‫نمی‌تونیم امنیت‌شون رو در برابر سو تضمین کنیم.
‫- از خطرات شغلیه. ‫- بازم لوبیا میاری؟
‫- و آزاد‌ها شده‌ها؟ ‫- می‌خوان مسلح بشن.
‫به یه ارتش برده‌ی سابق تفنگ بدیم؟
‫نه، نه. اجازه نمیدم.
‫- منم همینو بهشون گفتم. ‫- واسه همین مسیر رو تغییر می‌دیم.
‫وارد زمین متبرک نمیشیم. ‫با تامین امنیت کارگرها
‫- دوباره اعتمادشون رو جلب می‌کنیم. ‫- اگه این کار رو بکنی، خط آهن رو از دست میدی.
‫حداقل برده‌های آزادشده کار می‌کنن. ‫هر کاری بهشون بگیم انجام میدن.
‫تمام شواهد خلاف اینه.
‫اون سیاه‌ها جز دارایی‌های راه‌آهن هستن،
‫آقای بوهانن.
‫دارایی؟
‫آره. بیشترشون جنایتکارن،
‫و حکماشون رو
‫از ایالت‌هایی که توش حبس می‌گذروندن خریدیم.
‫اونا رو خریدی، منو خریدی، ‫ربطی نداره.
‫نباید مطالبه داشته باشن. ‫وقتی استخدامم کردی بهت گفتم،
‫- مثل جنگ می‌مونه. ‫- آره.
‫و ازت انتظار دارم نقشه جنگی داشته باشی.
‫- خب؟ ‫- بذار یه چیزی رو روشن کنم.
‫بدون اختیارات کامل نمی‌تونم کاری از پیش ببرم.
‫پس باید این مشکل رو حل کنی.
‫پس آره...
‫نقشه دارم.
‫شنیدم راه‌آهن رو گروگان گرفتی، هان؟
‫ازت به عنوان بره قربانی واسه سرخپوستا استفاده می‌کنه.
‫تو نگران مردم خودت باش. ‫منم نگران مردم خودمم.
‫پسرا موقع بازی کردن با تفنگ ‫خودشونو به کشتن میدن.
‫تا وقتی مثل اونا اسلحه نداشته باشیم ‫ما رو برابر نمی‌دونن.
‫عه.
‫به گمونم وقتی آدم کِرم ور میاره ‫همه یه شکلی میشن.
‫اوهوم.
همیشه شبیه یه رویایی
‫زیباییت هرگز از چشمام مخفی نمی مونه.
‫حالتون خوش نیست، آقای تول؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫همیشه وقتی ناخوش احوالی
‫شاعرانه حرف می‌زنی.
‫- بازم روده‌ی خوک داریم؟ ‫- آره.
‫من باردارم.
‫و بچه‌ی تو نیست.
‫نمی‌تونم بهت دروغ بگم.
‫تو یکی از شریف‌ترین مردایی هستی ‫که باهاش آشنا شدم ولی...
‫این بچه برای تو نیست.
‫یعنی می‌خوای ترکم کنی؟
‫انگار حسابی کارت در اومده، رئیس.
‫چیزی نیست که نتونم از پسش بر بیام.
‫می‌تونی یه پیام به دفتر کانسل بلافس بفرستی؟
‫«مذاکره با کارگران متوقف شده.
‫کار متوقف شده.
‫نقطه.
‫تو قطار بعدی...
‫200 کارگر جایگزین بفرستید». نقطه. نوشتی؟
‫خیلی‌خب.
‫خون و خونریزی میشه.
‫به تو چه؟
‫تو برده آزاد‌شده نیستی.
‫مطمئناً آلمانی یا ایرلندی هم نیستی.
‫گندکاری تو رو پاک نمی‌کنم.
‫نه.
‫کاری رو می‌کنی که آقای دورانت می‌خواد بکنی.
‫مگه نه؟
‫تو شهر داره طوفان به پا میشه.
‫به نظر من...
‫- مناقشه کارگرانه. ‫- و خون بیشتر.
‫جسد بیشتر.
‫تابوت بیشتر.
‫تا حالا شغلمون اینقدر رونق نداشته.
‫میشه یه رازی رو
‫بهت بگم، کشیش؟
‫جنگ تو راهه.
‫دوباره.
‫اعتصاب کارگرها و این چیزا نیست.
‫یه جنگ واقعی.
‫هی!
‫حالا وقتشه...
‫همه چیو
‫واضح‌تر ببینیم.
‫باید تصمیم بگیریم...
‫کدوم طرف هستیم.
‫هان؟
‫عذر می‌خوام، آقا.
‫- به خیالت کجا میری؟ ‫- برو کنار.
‫یه بار بهت میگم.
‫دست روش بلند کنی...
‫می‌کشمت.
‫عه، می‌تونی به حسابم برسی؟
‫باشه.
‫تو مرد واقعی نیستی.
‫می‌خوام همه چی روشن باشه.
‫ادعا داری و یه تفنگ گنده.
‫برو به جهنم.
‫چه جور مردی هستی؟
‫بیشترمون برای پدر شدن جون می‌دیم، ‫ولی تو رو ببین.
‫هان؟
‫حتی قبلاً هم کنارش نموندی.
‫و الان کجایی؟
‫وسط شهر،
‫انگشتت رو گذاشتی رو ماشه.
‫پدر خوبی نیستی.
‫فقط یه بزدلی.
‫شب بخیر، ترسو.
‫کشیش.
‫جوراب داری که بخوام بشورم؟
‫چرا نمیری کافه؟
‫یه بطری برامون بگیر.
‫- قطار به این دیروقتی اینجا چی کار می‌کنه؟ ‫- کارگرهای جدید اومدن.
‫اومدن جایگزین اونایی بشن که کار نمی‌کنن.
‫- جایگزینشون می‌کنی؟ ‫- ریل کشیدن که سواد نمی‌خواد.
‫اگه یه عده نمی‌خوان کار کنن، ‫صدتا بیشتر هستن که جاشون رو بگیرن.
‫حالا برو یه بطری نوشیدنی بگیر.
‫هر چی موند، واسه خودت.
‫باشه.
‫از منظره لذت می‌بری؟
‫راستش نه.
‫برید! کارمون رو بگیریم!
‫فکر می‌کنن می‌تونن از قطار بیان پایین ‫و صاحب کارشون بشن.
‫اگه خوب مبارزه کنن، شاید بتونن.
پسرها دارن بیچاره می شن
‫بریم سروقتشون، پسرا!
‫این کار رو نکن. این کار رو نکن.
‫دیگه این طرفا پیدات نشه.
‫سوار قطار بشید!
‫به بقیه که می‌خوان بیان اینجا تعریف کنید چی شد!
‫شنیدید؟
‫- از اینجا برید! ‫- زود باشید! برید!
‫برید! برگردید همون جایی که ازش اومدید!
‫ایولا!
‫بذار ببینم. چی داری؟
‫هی، مبارکه.
‫به یه شرط حاضریم برگردیم سر کارمون.
‫شاید حالیت نشده.
‫یه قطار دیگه پر از کارگر فردا صبح میاد.
‫حالیمونه.
‫کاکاسیاه‌ها حاضرن از ما ‫در مقابل سرخپوستای سو محافظت کنن.
‫مشکلی نداریم اگه بهشون تفنگ بدید.
‫برو یه کم استراحت کن، آقای تول.
‫به خودت می‌بالی؟
‫به غرور و افتخار ربطی نداره.
‫پس نقشه همین بود؟ ‫قراره همه به خوبی و خوشی کنار بیان؟
‫هنوز نه.
‫باید مردمت رو راضی کنی برگردن سر کار.
‫منطقی نیست یه اسب داشته باشی ‫و نتونی رامش کنی و ازش سواری بگیری.
‫جز اینکه طرف حسابمون اسب نیست. ‫آدم هست.
‫قانونش یکیه.
‫دیگه برای آقای دورانت کار می‌کنی.
‫مثل من.
‫یعنی افسار دست ما دو نفره.
‫عمراً خوشش بیاد!
‫به نظرم غذا بدک نیست.
‫چی می‌خواد؟
‫بیا اینجا.
‫شماها حق انتخاب دارید.
‫یا برگردید سر کارتون،
‫یا برگردید زندان.
‫کی گفته؟
‫رئیس.
‫پس باید از زبون خود رئیس بشنویم.
‫از زبون منم بشنوید افاقه می‌کنه.
‫هیچی نمی‌شنوم جز یه مشت مزخرف...
‫که چکمه‌لیس رئیس بلغور می‌کنه.
‫خودتو ببین.
‫ببین چی شدی.
‫بلند شو، پسر!
‫بزنش!
‫نمی‌دونم سیاه هستی، نمی‌دونم سفیدی!
‫هیچی نیستی! می‌شنوی؟
‫بلند شو! پاشو!
‫هیچی. هیچی نیستی.
‫بلند شو عوضی!
‫بلند شو ببینم.
‫آره، نشونت میدم.
‫گازم گرفتی! گازم گرفتی!
‫هنوز کاکاسیاه منی.
‫اعتصاب تموم شد.
‫کوتاه اومدن؟
‫زندانیای آزاد‌شده‌ قبول کردن ‫بدون هیچ شرطی برگردن.
‫وقتی هوشیار شدن، ‫به سیاه‌ها اسلحه می‌دیم
‫و همه رو می‌فرستیم سر کارشون.
‫خودت گفتی نباید به خواسته‌هاشون تن بدیم.
‫- نکته اینه که تن نمیدم. ‫- بهشون اسلحه نمیدم.
‫اگه می‌خوای راه‌آهنت ساخته بشه، ‫یکی باید تو این زمین گشت بزنه.
‫اجازه میدی کارمو بکنم یا نه؟
‫خب، اگه...
‫اگه می‌خوان خوراک توپ بشن... خب بشن.
‫ولی دو روز و هشت کیلومتر عقب افتادیم.
‫اون مردها تا پای جون برای کارشون جنگیدن.
‫- خیلی زود هشت کیلومتر رو جبران می‌کنیم. ‫- پس همینه. کار پیش میره.
‫به چه قیمتی؟
‫تو گفتی احداث راه‌آهن تنها چیزیه که اهمیت داره.
‫ذکاوت به خرج دادن و تغییر مسیر
‫به معنای ضعیف بودن نیست.
‫من و تو اختلاف‌نظر داریم.
‫آره. چون معلومه همه چی باید طبق شرایط تو پیش بره، نه؟
‫اگه شبهه‌ای تو کار باشه... جواب نمیده.
‫نیروی کار حسابی نصیبتون شد.
‫خانم تول...
‫شوهرت برگشته خونه.
‫کشیش؟
‫داری میری؟
‫خب، همه رو مطیع خواسته‌ت کردی.
‫به گمونم منم توش نقش داشتم.
‫آره.
‫حقیقت داره؟
‫به نظرت با قبیله سو وارد جنگ شدید؟
‫آره، قربان. همینطوره.
‫حالا هم نیروی برای انجام کار داری.
‫نمی تونم باهات بمونم.
‫به تصمیمت احترام می‌ذارم.
‫تفنگ تو دست چپ، فشنگ دست راست.
‫- به صف بشید. یه دست فاصله بگیرید لطفاً. ‫- به نظرت عاقلانه نیست؟
‫احتمالاً.
‫ولی این...
‫سر تفنگ رو بیارید پایین، آقایون.
‫اما واجبه، آقای تول.
‫از جانب خودت حرف می‌زنی، آقای بوهانن.
‫تفنگ تو دست چپ، فشنگ دست راست.
‫تبریک میگم.
‫خیلی‌خب، آقایون، بقیه‌تون
‫اسلحه تو دست چپ باشه، ‫سر تفنگ به اسمون،
‫انگشت رو از روی ماشه بردارید. ‫یه فشنگ از تو دست راستتون بردارید.
‫فشنگ رو داخل
‫تفنگ قرار بدید،
‫حالا برای آماده شدن، ‫اهرم رو می‌کشید جلو
‫و می‌کشید عقب، ‫و فشنگ تو جاش قرار می‌گیره، و...
‫آماده کنید!
‫فشنگت رو انداختی.
‫برش دار.
‫دوباره شروع کنید.
‫آماده کنید!
‫رئیس داره میاد. شلیک نکنید.
‫زئیس داره میاد! شلیک نکنید!
‫هر چی تکون خورد...
‫دخلشو بیارید.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |