‫بیا، جنی.
‫یه کم غذا بخور.
‫بسی...
‫آقای تول!
‫پاشید صبح شده!
‫صبح بخیر، ساموئل.
‫ساموئل؟
‫ساموئل، تو هم شنیدی؟
‫بذارم زمین!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |
‫خب، آقای بوهانن،
‫به جرم سرقت مسلحانه و آشوب ‫که مستوجب اعدامه گناهکار هستی.
‫اگه اسامی همدستات رو بدی،
‫شاید بتونم به حبس ابد تقلیلش بدم.
‫آره. اگه بال در بیارم شاید بتونم از اینجا فلنگو ببندم.
‫خب...
‫دوباره امتحان می‌کنیم.
‫اسامی جنوبی‌هایی که باهاشون بودی رو بده.
‫خیال می‌کنی اگه جات بودن ‫سر یه ثانیه اسمتو لو نمی‌دادن؟
‫وایسا، وایسا، وایسا! صبر کنید. بهت میگم!
‫اسماشون رو میگم، خب؟
‫تصمیم عاقلانه‌ایه.
‫اسماشون...
‫رابرت...
‫الی...
‫استونوال جکسون،
‫جب استوارت، نیتان بدفورد فور...
‫ولش کنید!
‫باز چی شده...
‫شرمنده مزاحم خوابتون شدم...
‫ولی داشتم از کنار دفتر راه‌آهن رد میشدم.
‫یه پیام مهم و اضطراری رسیده.
‫می‌تونی تو یه ساعت معقول‌تر بیای ‫ظرفم رو برداری، گاندرسن.
‫البته.
‫روز خوش.
‫توماس، چی شده؟
‫سرخپوست‌ها.
‫به دورانت حمله کردن.
‫از قرار معلوم...
‫اونجا رو آتیش زدن.
‫بریم! حرکت می‌کنیم!
‫آقای فرگوسن!
‫به خیالت داری کجا میری؟
‫- فکر کردم به کمکم نیاز دارید، قربان. ‫- نه، اینجا بهت نیاز دارم.
‫تا از خط آهنم محافظت کنی.
‫اطاعت، قربان.
‫آقای دورانت... قربان.
‫سیب‌زمینی، گوشت، یه کم پنیر.
‫این پتو نازکه، پس دکمه‌های کتت رو ببند.
‫روث، فقط یه روز نیستم.
‫اینم برای اینکه در امان باشی.
‫فرزندم.
‫منو ول کردی.
‫- پدر! ‫- وقتی خبر رو شنیدی
‫- چرا نیومدی پیشم؟ ‫- چون شما به دردمون نمی‌خوری.
‫ولی می‌تونم جلوی قتل و کشتار رو بگیرم. ‫مسیح گفته...
‫کتاب مقدس هیچ معنایی براشون نداره، کشیش.
‫می‌دونم به رابطه‌مون با این وحشی‌ها
‫به چشم ماموریت الهی نگاه می‌کنی.
‫باور کن، خدا همه‌مون رو به حال خود گذاشته.
‫به خدماتت نیازی نیست.
‫پدر... ببخشید.
‫زود بر می‌گردم خونه.
‫بشین بابا.
‫چی شد، آقای تول؟
‫یه گروه سرخپوست از غرب اومدن،
‫کلّه سحر حمله کردن،
‫همه جا رو با خاک یکسان کردن.
‫به ریل‌ها آسیب زدن؟
‫تا جایی که می‌دونم نه، قربان.
‫- چیزی ندزدیدن؟ ‫- نه، قربان.
‫چند نفر کشته شدن؟
‫هفت مرد و دو زن.
‫وحشیای خونخوار.
‫کدوم قبیله بود؟
‫- اصلاً می‌تونی مشخصاتشون رو بگی؟ ‫- شرمنده. مشغول
‫نجات جون خودم بودم، اگه می‌دونی منظورم چیه.
‫اگه برات سواله، به نظرم شایان نبودن.
‫اوناهاشن!
‫اونا سانتی سو هستن.
‫سو؟
‫آخه اینجا قلمروی شایاناست.
‫چرا دور از خونه‌شون دارن حمله می‌کنن؟
‫قتل‌عام بوده.
‫دارن براتون پیغام می‌فرستن.
‫چه پیغامی؟
‫که با قبیله سو وارد جنگ شدید.
‫مراقب جلو پاتون باشید، ملت.
‫برو پایین...
‫اومدش. ایوا.
‫وقتی از سکو رفتید پایین بقیه کمک‌تون می‌کنن.
‫[فورت لرند، کانزاس]
‫ملاقاتی داری.
‫ملاقاتی؟
‫زود تمومش کن.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫نگران نباش.
‫یه پول قلنبه به نگهبانا دادم.
‫ابله.
‫اونا....
‫هنوز نگفتن کِی؟
‫به همین زودیا. ‫کسی براشون باقی نمونده اعدام کنن.
‫متاسفم، کالن.
‫شروع نکن، دکتر.
‫از همون اول من تو این مخمصه انداختمت. من...
‫- نباید پاتو به این کار باز می‌کردم. ‫- من و تو بی‌حساب شدیم.
‫حالا از اینجا گورتو گم کن.
‫اشهدت رو خوندی، پسر جون؟
‫به نظرت خدا راجع به ‫کسی مثل من چه فکری می‌کنه؟
‫می‌دونه تو قبلت چی میگذره.
‫یه مرد رو کشتم.
‫بیگناه بود.
‫دستامو پیچیدم دور گردنش ‫و تو چشماش نگاه کردم
‫و جونش رو گرفتم.
‫می‌دونم حتماً حس بدی درباره‌ش داری، پسر جون.
‫مشکل همینه.
‫هیچ حسی بهش ندارم.
‫عین خیالم نیست.
‫وقتشه. زود باش.
‫برات دعا می‌کنم، پسر جون.
‫اگه می‌خوای دعا کنی...
‫دعا کن مرگ خوبی داشته باشم، دکتر. ‫فقط همین واسم مونده.
‫در عوض یه سپرده اندک می‌تونید ‫صاحب یه چادر بشید.
‫هر چند چادرها برای فروش هستن، نه اجاره.
‫ولی در عوض یه سپرده بزرگ‌تر، ‫می‌تونید صاحب زمین نزدیک شهر بشید.
‫- آقای مک‌گینز. ‫- بله.
‫این مردم دار و ندارشون رو از دست دادن. ‫سرپناه لازم دارن.
‫هزینه‌ی چه مقدار زمین رو می‌تونن بدن؟
‫جدّی میگم، آقای مک‌گینز. ‫ما از بدبختی مردم سود نمی‌بریم.
‫جالبه یه خانم انگلیسی این حرف رو می‌زنه.
‫ببخشید؟
‫شماها رو کمر ایرلندی‌ها و بقیه یه کوه بدبختی ساختید،
‫- غیر از اینه؟ ‫- آقای مک‌گینز، حرفم اینه که
‫این مردم یه جا برای زندگی کردن می‌خوان ‫و ما کلی زمین برای همه داریم.
‫آقای دورانت که باهاش توافق کردم زمین دارن. ‫از جانب ایشون حرف می‌زنی؟
‫در حقیقت آره.
‫توافقنامه‌م با آقای دورانت شامل ‫سهمم برای فروش زمین
‫بعلاوه‌ی تمام چادرهاییه که فراهم می‌کنم.
‫پس یه قرارداد می‌بندیم. چطوره، آقای مک‌گینز؟
‫- و حق دلالیم. ‫- البته. هر چی نباشه،
‫اینجا انگلستان یا ایرلند نیست، نه؟
‫در حقیقت آمریکاس، خانم بل.
‫آره. خوش اومدی بهش.
‫روز بخیر، آقای مک‌گینز.
‫ممنون.
‫داشتم می‌گفتم...
‫آماده باشید...
‫آتش!
‫عصر بخیر، پسرها. ‫باز قراره بریم بیرون آب‌بازی؟
‫لعنتی!
‫ببریدش بیرون!
‫فکر می‌کردم ازم خوشتون میاد، پسرها.
‫- برو بیرون! ‫- بگیریدش!
‫ای بابا، سه نفری از پس کشتن یه جنوبی بر نمیاید؟
‫- باید از خودتو خجالت بکشید. ‫- برو!
‫پست‌فطرتا نمی‌خواید جوابم رو بدید؟
‫انجامش بدید. تمومش کنید بره.
‫هنوز اونجایید؟
‫کدوم گوری رفتید؟
‫من آماده بودم.
‫برگردید اینجا.
‫پوستتون رو زنده زنده می‌کَنم ‫و تو بول‌ران می‌چرخونمتون.
‫زود باشید کارتون رو همین حالا تموم کنید.
‫این همه عجله برای چیه، آقای بوهانن؟
‫تازه درباره‌ی...
‫دختره که چند روز قبل اینجا مُرد شنیدم.
‫آره، همون که به قتل رسید.
‫دوستم بود.
‫متاسفم.
‫باید بدونی، ایوا...
‫ترتیب دادم به طرز درخوری دفن بشه.
‫آره. با تمام احترامی که قائلم،
‫خاکسپاری هیچ دردی از دخترایی ‫که هنوز اونجان دوا نمی‌کنه.
‫و می‌خوام مردی که مسئول این کار بوده ‫تاوان بده.
‫ایوا، وضعیت...
‫خیلی سخته بخوای مردم رو متقاعد کنی ‫که کار درست رو انجام بدن.
‫- چون شغلش اون بود؟ ‫- نه، این حرف رو نزدم.
‫حقش این نبود.
‫می‌فهمم.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫این...
‫حکم اعدامته.
‫آره. نه بابا.
‫و این...
‫حکم عفو ـه.
‫که دوستم ادوین استنتون، وزیر جنگ امضاش کرده.
‫نقش خدا رو بازی کردن برات ذاتیه، نه؟
‫خب، آره.
‫ولی مثل هر خدای خیرخواهی...
‫من اومدم کمکت کنم.
‫باید باور کنم این وسط هیچی عایدت نمیشه؟
‫بر عکس.
‫انگیزه‌م کاملاً خودخواهانه‌س.
‫ولی دلیل نمیشه تو هم نفع نبری.
‫کلی کار ناتموم تو این دنیا داری، آقای بوهانن.
‫کدومو انتخاب می‌کنی؟
‫زندگی...
‫یا مرگ؟
‫خدا کنه فرست کلاس باشه.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫مطمئنی باید این کار رو بکنی؟
‫این برای دستبرد زدن به قطارمه.
‫- واسه پر شدن کلیسا یه اتفاق ناگوار لازمه. ‫- کار خداست.
‫حکمتشه.
‫خدای تو هم سخت تلاش می‌کنه.
‫خدای هر دومونه، جوزف.
‫پدر. باید تو تخت باشی.
‫داشتن فرزند ناسپاس خیلی تیزتر از دندان ماره!
‫و وی...
‫فرشته‌ای رو به دست باد می‌سپارد
‫و کشیشش را به زبانه‌های آتش.
‫پدر، بس کن.
‫این مردم خونه و زندگی‌شون رو از دست دادن.
‫الان وقتش نیست.
‫برو...
‫خواهش می‌کنم.
‫قضاوت نکن، وگرنه خودتم قضاوت میشی.
‫تو هم همینطور!
‫کشیش...
‫- لطفاً، پدر. ‫- نه.
‫اینجا کلیسای منه!
‫بهتره بری.
‫خوش برگشتی.
‫خب، آقای فرگوسن تشریف آورده.
‫این جریانات خیلی غم‌انگیزه.
‫- اومدی فخرفروشی؟ ‫- نه.
‫نه. اومدم اینو بهت بدم.
‫تا وقتی رو پای خودت وایسی.
‫این طور فکر نمی‌کنم.
‫- شوهرت قبول نمی‌کنه؟ ‫- نه، خودم قبول نمی‌کنم.
‫چرا پولت رو واسه یه دست ‫کت و شلوار شیک نگه نمی داری؟
‫فقط خواستم کمک کنم.
‫کل نسل بشر توسط این هیولای آهنی
‫- از روی زمین محو میشه. ‫- شاید.
‫بازم بگم...
‫شاید قبیله سو هیولای خودشون رو دارن.
‫اسم «روح سفید» به گوشت خورده، کشیش کول؟
‫- یه افسانۀ قدیمی سرخپوستیه. ‫- آره!
‫صرفاً یه افسانه نیست.
‫الان فصلشه.
‫روح سفید با سرما میاد،
‫با خون و گوشت آدمیزاد ضیافت می‌گیره،
‫چیزی جز قحطی و طاعون ‫برای دشمناش باقی نمی‌ذاره.
‫وقتی به آنجا نگاه کردم...
‫اسب رنگ پریده‌ای را دیدم.
‫که نام سوارش...
‫نام سوارش... مرگ بود.
‫و جهنم به دنبالش می‌آمد.
‫مکاشفه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫لابد
‫- آخرالزمانی میشه. ‫- آره.
‫جایی که جوی خون جاری میشه.
‫- بدون شک خون سرخپوستان. ‫- نه، نه، نه.
‫روح سفید پیروز میشه.
‫به این چیزا اعتقاد ندارم، سوئدی.
‫خیلی‌خب...
‫پس می‌تونم یه چیزی نشونت بدم؟
‫- چی؟ ‫- اینو از کنار رودخونه پیدا کردم.
‫این دیگه...
‫این دیگه چیه؟
‫چیزایی بیشتری تو زمین و آسمون هستن
‫تا چیزی که تو فلسفه‌ت می‌بینی، کشیش کول.
‫میشه بشینم؟
‫مطمئنید جای درستی اومدید، خانم؟
‫یه کار برات دارم.
‫خودم کار دارم.
‫نوشیدنی میل کنید.
‫بهش لب نزدم اگه براتون جای سواله.
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫می‌خوام...
‫ترتیب...
‫قاتل اون دختره رو بدی.
‫منظورتون از «ترتیب» چیه؟
‫می‌خوام مطمئن بشم دیگه کارشو تکرار نمی‌کنه.
‫یعنی می‌خواید سر عقلش بیارم.
‫- می‌دونی منظورم این نیست. ‫- پس بگید.
‫- آقای فرگوسن. ‫- بگید.
‫می‌خوام مجازات بشه.
‫متاسفانه نمی‌تونم این کار رو براتون بکنم، خانم.
‫به ایوا میگم...
‫- چی گفتی. ‫- ایوا؟
‫فکر می‌کنی کی ازم خواست بیام اینجا؟
‫همش تو این فکرم...
‫این کارم اشتباهه یا نه.
‫منم کم کم دارم به این نتیجه می‌رسم.
‫به نظرم باید ازم تشکر کنی.
‫ببین چی میگم...
‫میگم قابلت رو نداشت.
‫همیشه می‌تونستم دخلت رو بیارم.
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫تو...
‫کوفتم درباره‌م نمی‌دونی، بوهانن.
‫خب، می‌دونم...
‫می‌دونم از این تیپ آدما هستی ‫که دوست داره کار کثیفش رو
‫از راه دور انجام بده.
‫نه به این نزدیکی.
‫الان جلاد کیه، هان؟
‫چرا ازم درخواست بخشش نمی‌کنی؟
‫نه.
‫یوقتایی به نظر میاد...
‫آدم مجبوره با شیطان معامله کنه.
‫تو این معامله شیطان کیه، هان؟
‫بیا.
‫کاری از دستم بر میاد؟
‫نمی‌دونم.
‫بر میاد؟
‫شاید یه کاری هست که بتونی برام بکنی.
‫اون کار چیه؟
‫می‌خوام یه زن رو بکشی.
‫- نمی‌تونم کمکت کنم. ‫- شنیدم می‌تونی.
‫شنیدم تو آخرین کسی بودی
‫که شب قبل از مرگ ‫دختره بیچاره حسابی کتکش زدی.
‫بهتره مراقب خودت باشی، پسر.
‫تنها چیز کم ارزش‌تر از
‫یه کاکا‌سیاه‌س که جایگاه خودشو نمی‌دونه.
‫پس این کار رو برام می‌کنی؟
‫می‌دونی من کیم؟
‫بله، آقا.
‫آقای اشمیت، سرکارگر راه‌آهن.
و آدم کش
‫قبل از اینکه یه تیر تو شکمت خالی کنم ‫بگو تو این کار رو کردی.
‫به من شلیک نمی‌کنی.
‫همه می‌شنون.
‫آره، من اون زنیکه رو کشتم.
‫راست میگی.
‫بهت شلیک نمی‌کنم.
‫از کاری که با اینجا کردی خوشم میاد.
‫همونطور که گفتم...
‫کار مختص به خودتو داری، بوهانن.
‫چی مانعم میشه تو اولین فرصت ‫اینجا رو به آتیش نکشم، هان؟
‫واسه مردی مثل تو، ‫قولش قوی‌تر از هر غل و زنجیریه.
‫ولی اگه اشتباه کنم...
‫همیشه می‌تونم بهش بگم ‫با یه تیر خلاصت کنه.
‫تفنگ نداری؟
‫یکی لازمت میشه.
‫[زن‌کُش]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |