‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫مری!
‫امروز گفتم اینجا جمع شید
‫که ازتون قدردانی کنم.
کمک شما برامون اهمیت داره
‫مفتخریم که میزبان سناتورها،سرمایه گذارها
‫و اشخاص والامقام دیگه باشیم.
‫و چون تعداد پذیرایی پذیرایی کننده ها کمه
‫همه شما به مراسم دعوتید.
‫اوه. خیلی خب.
‫ولی هشدار میدم، با جیب زنی، داد و هوار ‫راه انداختن به شدت برخورد میشه.
‫پسرها؟
‫اوضاع چطوره؟
‫داریم واسه مراسم آماده میشیم.
‫گوش کن. همونطوری که گفتم افتادی ‫دنبال سوئدیه؟
‫آره. ولی هیچی پیدا نکردیم.
‫خیلی بچه زرنگه.
‫دیشب از شهر رفت.
‫می‌دونین کجا رفت؟
‫نه.
‫ولی قبل رفتنش از استارلایت دوتا شیشه ‫نوشیدنی گرفت.
‫حتماً رفته خوش گذرونی.
‫سوئدی نمی‌نوشه.
‫پس گمونم رفته دیدن کسی که می‌نوشه.
‫[تجارتگاه، نزدیک کاونسیل بلافز، آیووا]
‫اون شب اونجا نبودم.
‫تاریخ مرخص شدنم رو ببین.
‫دو هفته قبل از مریدین، ‫توی استارک‌ویل آسیب دیده بودم.
‫پس از کجا خبر داری اون شب چی شد.
‫بعد جنگ با جانسون و پسرها در ارتباط موندم.
‫اونا برام تعریف کردن.
‫پس می‌تونی شهادت بدی که چرا بوهانن
‫انگیزه قتل جانسون و بقیه رو داشته.
‫فکر کردی دیوونه‌م؟
‫یه بار سعی کرده من رو بکشه. ‫اگه برگردم، دوباره سعی می‌کنه بکشتم.
‫این مرد دست بردار نیست.
‫می‌تونی سعی کنی فرار کنی،
‫ولی یه روز میاد دم خونه‌ت و خلاصت می‌کنه.
‫بیا کارمون رو تموم کنیم، خب؟
‫حالا.
‫هی.
‫- نوشیدنی باید بره تو چادر مراسم . ‫- چشم قربان.
‫نه توی چادر خودتون.
‫بعداً بهشون سر میزنم که یه وقت دو سه‌تا ‫شیشه تموم نکرده باشن.
‫مردشورت رو ببرن!
‫خب.
‫با تخته کف چادرت به مشکل خوردین، خانم؟
‫خیلی زرنگی‌ها، نه؟
‫متاسفانه زیاد نجاری بلد نیستم.
‫نه خانم، نیستین.
‫میشه کمکم کنی؟
‫البته اگه مشغول کشتن کسی نیستی.
‫خب، دیگه از تو که نمی‌تونم بیشتر گند بزنم.
‫عالیه.
‫کار با چکش و میخ رو خوب بلدی‌ها.
‫واقعاً قبل جنگ کشاورز بودی؟
‫باورش خیلی سخته؟
‫آره راستش.
‫تصور کردنت توی یه زندگی عادی عجیبه.
‫تصورش واسه خودمم عجیب بود. ‫همیشه به فکر رفتن بودم.
‫پس متاهل بودی.
‫بودم. یه پسر هم داشتم.
‫جنگ شد
‫و منم از اون فرصت استفاده کردم.
‫مری نمی‌خواست برم جنگ ولی...
‫جلوم رو هم نگرفت.
‫الان حاضرم هر چی دارم بدم که برم خونه و...
‫پس جفتشون رو از دست دادی؟
‫پسرت و زنت رو.
‫واقعاً متاسفم.
‫عیبی نداره.
‫تموم شد.
‫وایسا. خواهش می‌کنم، عذر می‌خوام.
‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم. خواهش می‌کنم...
‫آقای دورنت.
‫فکر می‌کردم دیگه رفته باشی.
‫تصمیم گرفتم بمونم.
‫تصمیم عاقلانه‌ایه؟
‫هیچوقت به عاقل بودن معروف نبودم، قربان.
‫پس امشب توی مراسم می‌بینیمت؟
‫اگه بیام آره.
‫سفارش ویژه از نیویورک.
‫اوه، توماس. نمی‌تونم قبولش کنم.
‫اوه، هدیه نیست. یه جور حقوق در نظر بگیرش.
‫واسه چی؟
‫امشب یه عالمه سرمایه گذار احتمالی ‫رو واسه جشن دعوت کردم.
‫چه ربطی به من داره؟
‫حس کردم این راه آهن بهتره به ‫یه نفر شناخته بشه،
‫البته جز خودم.
‫منظورت به دختر غربی مو بلونده.
‫آره.
‫فکر می‌کنی می‌تونه سرمایه گذارها رو جذب کنه.
‫مثل پروانه به شعله، عزیزم.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫به یه شرط.
‫چرا واسه همه چی شرط و شروط می‌ذاری؟
‫می‌خوام یه سهمی داشته باشم.
‫از چی؟
‫ساخت راه آهن. ‫می‌خوام تا تکمیل شدنش اینجا باشم.
‫قبول؟
‫شرطت رو می‌پذیرم، خانم.
‫شرمنده.
‫نمی‌خوام مزاحم دعا کردنت بشم، واعظ.
‫چه کمکی ازم ساخته‌ست، پسرم؟
‫خب، من تو مسیر تاریکی هستم، قربان.
‫یه مدتی هست اوضاعم همینه.
‫این مسیر تاریک به کجا میرسه؟
‫خونریزی بیشتر.
‫نفرت بیشتر.
‫امروز یکی رو دیدم که بهم رو انداخت
‫و گفت از اون تاریکی رو برگردونم.
‫می‌خواستی واسه‌م موعظه کنی،
‫اینم از فرصتت.
‫خب، خدایی هست.
‫از اینش مطمئنم.
‫ولی... شیطانی هم هست.
‫منظورت چیه، واعظ؟
‫نفرت رو انتخاب کن.
‫خیلی آسون‌تره.
‫برادر!
‫نفرت رو انتخاب کن.
‫فکر کردم امروز همه مرخصی هستن.
‫همه جز ما. ‫جای مخالفت نداشتیم.
‫می‌خوای با دورنت صحبت کنم؟
‫می‌بینم که اوضاعت خوب شده، نه پسر؟
‫درست صحبت کن، سالمز. من هنوز رئیستم.
‫فکر کردی با این لباس‌های شیک و پیکت کی هستی؟
‫کی اوقاتت رو تلخ کرده، پسر؟
‫تو.
‫قرار نشد رئیس ما باشی.
‫قرار شد رهبر ما باشی.
‫فکر کردیم قراره هوامون رو داشته باشی.
‫معلوم شد فقط حواست به خودته.
‫کس دیگه‌ای قرار نیست مراقب من باشه.
‫من اربابت که نیستم.
‫هر کی باید حواسش به خودش باشه، نه؟
‫کارلتون.
‫کالن.
‫آقای بوهانن. ‫همه جا دنبالت بودم.
‫چه خبره، شان؟
‫دارم واسه سوئدی نقشه می‌ریزم. ‫تازه برگشته،
‫و تنها نیست.
‫جدی؟ کی همراهشه؟
‫خب، اسمش رو نشنیدم.
‫ولی ژاکت یونیون تنش بود با نوار گروهبانی.
‫ژاکت گروهبانی؟
‫آره فکر کنم. ‫ببین، می‌دونم ما با هم یه سری مشکل داشتیم...
‫مطمئنی نوار گروهبانی دیدی؟
‫آره!
‫کجان؟
‫واگن سوئدی.
‫الان بابت دعوا مساوی شدیم؟
‫بوهانن.
‫چندتا مارشال فدرال امشب میان دستگیرم کنن.
‫واسه چی؟
‫قتل.
‫خب چرا نمیری؟
‫گروهبانه اینجاست.
‫سوئدی آوردتش اینجا.
‫گمونم راضیش کرده علیه من شهادت بده.
‫از کجا می‌دونی هارپر همونیه که دنبالشی؟
‫- باید باشه. ‫- از کجا معلوم.
‫این وسط به تو چی میرسه؟
‫هیچی.
‫پس به تو چه؟
‫یه بار یه چیزی بهم گفتی.
‫تنها چیزی بود که آزادم کرد.
‫خب، چی گفتم؟
‫باید بیخیال گذشته‌ها بشی.
‫قراره بشید پادشاه مراسم.
‫متاسفانه ملکه‌ای ندارم.
‫- اوه، خانم لیلی بل رو می‌گید؟ ‫- هوم.
‫قربان، بریم پیاده روی؟
‫آقای گاندرسن، تا حالا شده زنی دلت رو بشکنه؟
‫یه بار ازدواج کرده بودم، قربان. ‫ولی با یه کولی فرار کرد.
‫قلبم نشکست، ولی ساعت کوکیم رو دزدید.
‫خب، کولی من بوهاننه.
‫لوکی، درسته.
‫- چی؟ ‫- پس اون و خانم لیلی بل رو می‌گید.
‫بهش فرصت فرار دادم، ولی قبول نکرد.
‫فرار کنه؟ واسه چی؟
‫آقای گاندرسن، قضیه مارشال‌های ‫فدرال رو بهش گفتم.
‫می‌دونه داری یه کارهایی می‌کنی.
‫اوه!
‫چرا بهش گفتین؟
‫می‌خواستم از شرش خلاص شم.
‫احمق فرار نکرد.
‫چرا دارین به من میگین؟
‫چون می‌خوام نقشه‌ت موفقیت آمیز بشه، آقای گاندرسن.
‫هوم.
‫باید از اینجا بری.
‫- حالا. ‫- چرا؟
‫داره میاد.
‫- برو یه جا قایم شو. ‫- کجا؟
‫- نمی‌خوام بدونم. ‫- چرا؟
‫که بوهانن از زیر زبونم نکشه بیرون. ‫گوش بده،
‫هر چی شد، باید بری پیش قطار.
‫وقتی رسید، مارشال‌ها ازت حفاظت می‌کنن.
‫کجاست؟
‫کی؟
‫تو اسطوره شناسی کشور من، یه خدا ‫به اسم لوکی هست.
‫لوکی خدای هرج و مرجه.
‫هر جا میره، فقط آشوب به پا می‌کنه.
‫هر چقدر بقیه خدایان سعی می‌کنن ‫بگیرنش،
‫اون اهریمن کوچولوی زرنگ فرار می‌کنه.
‫سه ثانیه وقت داری بگی کجاست.
‫جدی نمی‌دونم.
‫اگه می‌دونستم هم نمی‌گفتم.
‫بکش.
‫با خوشحالی می‌میرم،
‫چون می‌دونم من باعث شدم گیر بیفتی.
‫همونی شد که فکر می‌کردم.
‫کشتن من با حساب و کتاب اخلاقی تو نمی‌خونه.
‫ایوا!
‫هویی! عزیزم.
‫عجب تیپی دست و پا کردی.
‫از وقتی یادمه در حال فرار بودم.
‫قبل از اینکه سرخپوست‌ها اسیرم کنن.
‫داشتم فکر می‌کردم خوب میشه یه جا ‫سر و سامون بگیریم.
‫منظورت چیه؟
‫خب، ما که داریم ازدواج می‌کنیم،
‫چرا مثل یه زن و شوهر واقعی یه جا ساکن نشیم
‫- و یه خانواده تشکیل ندیم. ‫- ازدواج؟
‫همونطور که درباره‌ش صحبت کردیم.
‫من درباره ازدواج کردن چیزی نگفتم.
‫ولی... فکر کردم گفتی
‫می‌خوای مال تو بشم.
‫آره.
‫خب، فکر کردم منظورت...
‫به اونجاش دیگه فکر نکرده بودم.
‫تازه توی یه شهر دور افتاده‌ی راه آهنی هم نمی‌مونم.
‫من رو نگاه کن.
‫وقتی آزادم کردن، یه قرون هم نداشتم، ایوا.
‫حالا دارم واسه آقای توماس دورنت کار می‌کنم.
‫اوه!
‫که اینطور.
‫واسه اولین بار تو زندگیم، پول خودم رو دارم.
‫پول خودم تو جیب خودم.
‫ممکنه یه آینده واقعی در انتظارم باشه.
‫- بدون من؟ ‫- نه.
‫با تو.
‫یعنی چی؟ به عنوان دوست شخصیت؟
‫منتظر آقای فرگوسن نیستین؟
‫نه.
‫افتخار میدین منو همراهی کنین؟
‫شرمنده آقای تول. زیاد حوصله ندارم.
‫درک می‌کنم.
‫ممنون، خانم.
‫آقای تول.
‫افتادی دنبال من؟
‫نه، نه قربان.
‫دارم از هوای عصرگاه لذت می‌برم.
‫چه خبره؟
‫مشکل ما تقاصه.
‫نه، الان نه. هی!
‫هی! این طناب کثیف رو از دورم باز کن!
‫آشغال! به من دست نزنین!
‫دست کثیفتون رو بکشین!
‫ما اومدیم بدهیمون رو بگیریم، آقای سوئدی.
‫حواست رو جمع کن، پسر ایرلندی،
‫مراقب باش قراره چیکار کنی. ‫آشغال...
‫خوشت اومد؟
‫کثافت‌ها! دستتون رو بکشین، ایرلندی‌های کثیف.
‫لعنتی!
‫دوست دارید اجرا کنید، آقا؟
‫مطمئنم آقایون دیگه از من بهتر بلدن
‫جدی؟
‫اوهوم.
‫یه لحظه ببخشین.
‫با زن من چیکار داری؟
‫من زن تو نیستم. ‫حرف دلت رو واضح زدی.
‫هیچ حرفی نزدم. ‫هنوز مال منی.
‫مگه یه وسیله‌م؟
‫من همینجا می‌مونم، ایلم.
‫نه، من و اونی در کار نیست.
‫ما فقط دو نفریم که دلمون نمی‌خواد دیگه ‫ولگرد باشیم.
‫ولی از خونه به دوشی خسته شدم.
‫لعنتی.
‫نیاز نیست همچین کاری بکنی.
‫من اونجا نبودم، آقای بوهانن.
‫دروغ میگی.
‫جانسون گفت گروهبانه زنم رو خفه کرد.
‫عکسه رو هم دیدم.
‫- تو گروهبان جوخه بودی. ‫- اونموقع نبودم.
‫زنم رو کشتی و اذیتش کردی.
‫من اونجا نبودم.
‫- اعتراف کن. ‫- می‌تونم ثابت کنم.
‫نه.
‫مطمئنم کار توئه.
‫می‌تونم ثابت کنم.
‫هی.
‫دنبالت بودم. مارشال‌ها رو دیدم.
‫هوم.
‫کشتیش؟
‫آره.
‫ولی اونجا نبود.
‫مرد اشتباهی رو کشتم.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫[پاداش دویست و پنج دلاری] ‫[تحت تعقیب: کالن بوهانن]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»