‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫توماس.
‫چی شد یه دفعه؟ ‫چرا وایسادیم؟
‫ببخشید.
‫یالا. ‫بیا اینجا.
‫بذار کمکت کنم.
‫توماس دورنت؟
‫یه کاری می‌کنیم اون سرخپوست‌ها ‫بهای از ریل خارج کردن قطار رو بدن.
‫فعلاً،
‫ازت می‌خوام برگردی هل‌آن‌ویلز ‫و اون سواره نظام‌های نشئه‌ رو از خواب بیدار کنی.
‫بله قربان.
‫بوهانن رو هم ببر. ‫می‌خوام اونم همراهشون بره.
‫آقای بوهانن یه فراریه، قربان.
‫فراری؟ از چی؟ ‫از دست کی؟
‫یه اتفاقی توی کافه افتاد.
‫وقتی میخواستیم اون سیاه پوسته رو دار بزنیم، ‫آقای بوهانن یکی از افرادمون رو کشت.
‫داشتید توی کافه یه سیاه پوست رو دار می‌زدید؟
‫همراه یه زن سفیدپوست گیرش انداخته بودن.
‫- یه زن سفیدپوست؟ ‫- بله.
‫- منظورت اون زن مجردهاست؟ ‫- بله، قربان.
‫می‌خواستید یه سیاه پوست رو بابت آشنایی ‫با یه زن دار بزنید؟
‫به نظر کار درستی می‌اومد.
‫اون برده‌های آزاد شده با نصف حقوق ‫اندازه دوبرابر بقیه کار می‌کنن.
‫ولمون کردن رفتن؟
‫فقط همونی که داشتن دارش می‌زدن.
‫بوهانن آزادش کرد و باهم فرار کردن.
‫و منم یه گروه مسلح فرستادم دنبالشون.
‫یعنی مردی که می‌خواستم بفرستم ‫بره دنبال وحشی‌ها رو فراری دادی.
‫آفرین، آقای گاندرسن.
‫من مسلح نیستم، ‫خواهش می‌کنم!
‫التماس می‌کنم بهم رحم کنی.
‫نه! نه! نه!
‫آروم باش، پسر.
‫تکون نخور.
‫آقای بوهانن.
‫این چه کاریه می‌کنی؟
‫تموم شد؟
‫آقای بوهانن!
‫کافیه.
‫می‌خوام الساعه برگردی هل‌آن‎ویلز.
‫نکن.
‫مهندسه، ‫بدجوری سوخته.
‫کدوم هیولایی همچین کاری می‌کنه؟
‫وای خدای من. ‫همه چی از دست رفته.
‫- همه چی از دست رفته. ‫- این حرف رو نزن.
‫خیلی احمق بودم که باور داشتم ‫عشق می‌تونه بر نفرت غلبه کنه.
‫نه.
‫الان باید بیشتر از همیشه بهش باور داشته باشی.
‫همراهمون دعا کن، پدر.
‫دعا؟
‫خدا این مکان مخوف رو ترک کرده.
‫خدای اینجا خونه.
‫درست مثل کانزاس
‫یا بابل که توی انجیل اومده.
‫همیشه همینطور بوده و همینطور هم خواهد موند.
‫نه، کشیش، ‫خواهش می‌کنم.
‫دارن سرباز می‌فرستن که مردمت رو بکشن، جوزف.
‫متاسفم که نا امیدت کردم. ‫کل زندگیم...
‫کل زندگیم شده یه شکست مفتضحانه.
‫کل زندگیم.
‫یا مسیح.
‫یا عیسی مسیح!
‫بله، مسیح.
‫بابا؟
‫چی شده؟
‫روث.
‫پدر؟
‫- من اینجا استخدام نشدم که با سرخپوست‌ها بجنگم. ‫- تو اصلاً استخدام نشدی.
‫واسه این اعدامت نکردم
‫چون بهم گفتی ساخت یه راه آهن ‫مثل نبرد توی یه جنگ می‌مونه.
‫این خود اون جنگه، آقای بوهانن.
‫یعنی داری میگی می‌خوای این جنوبی شورشی رو ‫همراهم ببرم؟
‫- آره. ‫- نه.
‫راه نداره. ‫من از تو دستور نمی‌گیرم.
‫ولی از دوست خوبم ژنرال داج دستور می‌گیری.
‫خبر داری که قبل از جنگ واسه من کار می‌کرده دیگه؟
‫اگه حرفم رو باور نداری می‌تونم تلگراف بفرستم ‫مطمئن بشی.
‫اون چی؟
‫این جوزف بلک مونه.
‫حاضره شما رو ببره سمت اردوگاه پدرش.
‫چرا باید همچین غلطی بکنه؟
‫جوزف قراره با پدرش
‫درباره تحویل اون پیمان شکن‌هایی که ‫باعث شدن قطار از ریل خارج بشه، مذاکره کنه،
‫البته در ازای یه تضمین.
‫آسیبی به زن‌ها و بچه‌ها نرسه.
‫تو فکر کردی من چه سربازی‌ام؟
‫نمی‌دونم. ‫واسه همین تضمینت رو می‌خوام.
‫قبوله؟
‫قبوله.
‫ولی هیچ دل خوشی از این کار ندارم.
‫ممنون جوزف. ‫می‌تونی بری.
‫حالا می‌خواید من چیکار کنم، قربان؟
‫نمی‌تونیم ریسک کنیم و بذاریم اون گریگز بی اعصاب ‫با سرخپوست‌های شایان جنگ راه بندازه.
‫نیروی کافی نداریم.
‫ولی نمی‌تونم بذارم هی کارگرهای خط آهنم رو بترسونن.
‫- دنبال انتقامی؟ ‫- دنبال عدالتم.
‫کلمات متفاوت برای یه مسئله.
‫اون پیمان شکن‌ها رو بکش، آقای بوهانن.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫انگلیس رفتنت چی شد پس؟
‫وقتی رفتم شیکاگو برام کافی بود
‫حتماً خیلی بد بوده که برگشتی اومدی اینجا
‫و با امثال اون کنار اومدی
‫من باهاش سنمی ندارم
‫لیلی؟
‫- هرچی تو بگی. ‫- لیلی!
‫اگه همچین منظوری داری که من از اون زن‌های اسیر نیستم.
‫یعنی قراره از ملافه‌های ابریشمی دست بکشی
‫و به جاش بیای اینجا وسط گند و کثافت ‫با ما عمله‌ها زندگی کنی؟
‫لیلی، وقت نهاره.
‫این یعنی نه دیگه.
‫آقای بوهانن،
‫تاحالا کسی بهت گفته چقدر غیرقابل تحملی؟
‫آره.
‫خیلی خب پسرها، ‫بیاید کلک قضیه رو بکنیم.
‫حتماً تعقیب و گریزه خیلی برات خوب لود ‫که حاضری دوباره جونت رو به خطر بندازی.
‫این سری اوضاع فرق داره.
‫آره خب، ببین چی میگم.
‫دورنت ازم خواسته همراه اون یانکی‌ها برم
‫و اونایی که قطار رو از ریل خارج کردن بکشم.
‫اون سربازها همونقدر که حاضرن پوست سر سرخپوست‌ها ‫رو ببرن، آماده‌ان که شورشی ها رو هم بکشن
‫می‌دونم. ‫واسه همین ازت می‌خوام همراهم بیای.
‫واسه این می‌خوای چون هنوز فکر می‌کنی ‫یکی بهت بدهکارم.
‫نه.
‫حسابمون صاف شده.
‫واسه این میگم چون بهت اعتماد دارم.
‫در حال حاضر فقط تو رو دارم.
‫عجب. ‫رئیس بهم احتیاج داره.
‫خیلی خب باشه. ‫ولی اول باید یه سر برم داخل.
‫نمی‌خواد زیاد بمونی که من رو تحت تاثیر قرار بدی.
‫پدرت چطوره؟
‫خیلی ضعیف شده.
‫باید بهش برسی.
‫- تو کجا میری؟ ‫- میرم کمکشون کنم برادرم رو پیدا کنن.
‫برادر خودت رو؟
‫باید قبل از اینکه جنگ راه بندازه جلوش گرفته بشه.
‫مراقب باش، جوزف.
‫اینجا رو داشته باش.
‫یه سرخپوست، ‫یه کاکاسیاه و یه شورشی.
‫رنگین کمون واسه خودمون جور کردیم، پسرها.
‫راه بیفتید.
‫دلیلی واسه ترس وجود نداره، لیلی.
‫من نترسیدم، توماس.
‫دارم میرم.
‫آخه کجا می‌خوای بری؟
‫هنوز چادر خودم و رابرت رو دارم.
‫یه جایی رو پیدا می‌کنم.
‫دیوونه شدی؟ ‫می‌خوای وسط اون اوباش زندگی کنی؟
‫تازه احتمال حمله سرخپوست‌ها هم تهدیدمون می‌کنه.
‫خیلی خطرناکه. ‫بهت اجازه نمیدم.
‫تصمیم گیریش با تو نیست.
‫اوه!
‫که اینطور.
‫فکر می‌کردم از اینکه تصمیم گرفتی باهام ‫بیای مشخصه،
‫ولی مثل اینکه اشتباه می‌کردم.
‫برگشتم چون بهت باور داشتم.
‫به این راه آهن.
‫با هم می‌تونیم تمومش کنیم.
‫ولی نه ما دوتا.
‫متاسفم.
‫هوم.
‫منم همینطور.
‫آوردنت، آروم کردنت،
‫مرهم دادن یاد و خاطره‌ی رابرت تو هر قدم.
‫بابتش تا ابد ازت ممنونم.
‫توماس، خواهش می‌کنم،
‫میشه دوستانه تمومش کنیم؟
‫من رو بازی دادی، نه؟
‫جلوی چشمم،
‫که هر روز بتونم ببینمت، صدات رو بشنوم
‫من باید برم.
‫میشه بگی هنری وسایلم رو بیاره؟
‫نه.
‫خودت ببرشون.
‫وایسین!
‫یه روز میریم دنبال نهر لیتل بر سمت شمال، ‫بعدش میریم غرب.
‫چند نفر توی اردوگاه پدرته؟
‫پنجاه نفر، شاید هم شصت نفر.
‫بیشترشون زن و بچه‌ن.
‫- جنگجوها کجان؟ ‫- شکار.
‫قاتل پانی چی؟
‫پدرم می‌دونه کجاست.
‫بهتره که بدونه.
‫به نظرت عاقلانه بود بهش بگی فقط زن و بچه ‫داخل اردوگاهه؟
‫منظورت چیه؟
‫اگه پدرت قاتل پانی رو تحویل نده چی؟
‫ستوان گریگز بهم تضمین داد.
‫پس سفیدپوسته بهت قول داد، ها؟
‫ستوان؟
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه.
‫اون شمشیر موتلفه‌ست به کمربندت آویزون کردی؟
‫آره.
‫از کجا آوردیش؟
‫آنتی‌تام.
‫غنایم پیروزی.
‫به شارپزبرگ میگی پیروزی؟
‫آنتی‌تام. و آره، به نظرم پیروزی باشکوهی بود.
‫بشینید بریم!
‫میشه شش سکه.
‫شش سکه؟
‫هفتاد و پنج سنت، مگر اینکه...
‫مگر اینکه یه فکر دیگه داشته باشی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- می‌تونی بزنی به حسابم. ‫- خیلی خب، ایوا.
‫بعداً میام ازت بگیرم.
‫می‌دونی کجام. به سلامت.
‫- ممنون. پولت رو پس میدم. ‫- کِی؟
‫یه کیف کوچولوی پر سکه دارم.
‫آره، فعلاً بیخیالش.
‫من جات بودم اول یه نجار پیدا می‌کردم که ‫روی زمین چادرت چوب بذاره.
‫وگرنه پاهات یخ میزنه.
‫خوب با یخ زدن پا آشنام.
‫یک سال تو طبیعت گذروندم.
‫گمونم پوست کلفت‌تر از اونی هستی که ‫نشون میدی، نه خانم بل؟
‫- خواهش می‌کنم لیلی صدام کن. ‫- باشه، لیلی.
‫ولی بهرحال پیشنهاد میدم روی زمین ‫چادرت چوب بذاری.
‫البته من هزار بار التماس اون نجار چهارچشمه کردم
‫تا چوب انداخت کف چادرم.
‫درباره پیروزی باشکوهت توی شارپزبرگ تعریف کن، ‫ستوان.
‫آنتی‌تام.
‫همراه دسته‌ی پنسیلوانیا پنجاه و یک بودم.
‫از پل برن‌ساید رد شدیم.
‫با شورشی‌ها کنار ساحل با خمپاره انداز جنگیدیم.
‫بعد به اون پل حمله کردیم.
‫باید می‌دیدین شورشی‌ها چطوری فرار می‌کردن.
‫پس چی.
‫بد جور شکستشون دادیم.
‫اون روز من اون سمت پل بودم.
‫جدی؟
‫آره.
‫می‌خوای بدونی چرا عقب نشینی کردیم؟
‫از بس یانکی کشته بودیم،
‫مهماتمون تموم شده بود.
‫اشتباه نشه، چندتایی آدم شجاع هم بینشون بود.
‫شجاع.
‫کاری که ژنرال مک‌کلن کرد،
‫فرقی با فرستادنشون جلوی جوخه آتش نداشت.
‫هی حمله می‌کردن،
‫ما هی شلیک می‌کردیم،
‫مثل چندتا ماهی توی یه بشکه خونی.
‫کارمون که تموم شد، یه پل پر از جسد ‫اون سمت رودخونه بود.
‫آره.
‫احتمالاً اون موقع تازه رد شدی.
‫وقتی کشت و کشتار تموم شد.
‫آره.
‫فکر کنم اون روز پونصدتایی یانکی کشتیم.
‫پس...
‫اگه می‌خوای بهش بگی پیروزی باشکوه،
‫راحت باش.
‫پونصد نفر،
‫هزار نفر، ده هزار نفر،
‫مهم نیست.
‫هی.
‫هی!
‫ما بُردیم.
‫و شماها باختین.
‫شمشیر دستمه که پیروزیمون رو ثابت کنم.
‫آره.
‫گمونم باید ازت بگیرمش
‫- و فرو کنم تو حلقت. ‫- نه بابا؟
‫گوش بده.
‫گوش کن.
‫گاهی اوقات باید زبونت رو گاز بگیری ‫و حرف بشنوی.
‫وای خدا. پاشین! هی، پاشین!
‫جنسن!
‫خدای من.
‫- اسب‌ها رو بُردن. ‫- چی؟
‫خدا ازتون نگذره.
‫بابای عوضیت خیلی باهوشه‌ها، ‫باریکلا بهش.
‫ربطی به بابام نداره.
‫کار داداشمه.
‫- داداشت؟ ‫- کار اونه.
‫اونجا هم همین اتفاق افتاد.
‫اینا وحشی بازی‌های داداشت هستن،
‫اونوقت انتظار داری از جون بابات بگذریم؟
‫هی! مشکلات مهم‌تری داریم.
‫- مثلاً اسب نداریم. ‫- آره، خودم می‌دونم.
‫باید برگردیم.
‫نقشه عوض نشده. ‫به روستا پیشروی می‌کنیم.
‫پیشروی؟
‫دیوونه‌ای یا احمق؟
‫تو می‌تونی عقب نشینی کنی، آقای بوهانن. ‫ما بهت نیاز نداریم.
‫بیاید ادامه بدیم، آقایون.
‫باید برگردیم. ‫دنبال کردن این یارو مثل خودکشی می‌مونه.
‫نه. اگه از هم جدا شیم، تبدیل به شکار آسون‌تری میشیم.
‫برادرم همین رو می‌خواد.
‫هی.
‫هی!
‫باید بدونم طرف کی هستی.
‫منظور؟
‫قاتل پانی داره عقب نشینی می‌کنه،
‫می‌خواد واسه روستاش وقت بخره، ‫یعنی هنوز جایی نرفتن.
‫اگه برسیم ببینیم سرخپوست‌ها هنوز اینجان چی؟
‫مطمئن باش گریگز به حرف نمیاد.
‫خب، منم نمیرم زن و بچه بکشم.
‫آماده باش.
‫ممکنه جای کشتن شایان‌ها، مجبور شیم ‫ارتشی‌ها رو بکشیم.
‫پدر؟
‫برات سوپ آوردم.
‫مادر گفت همیشه عشق اول و آخرت ‫این بوده.
‫بچه بودم،
‫ولی داد زدن‌های شبونه رو یادمه.
‫زخم و زیلی‌های صورتش سر صبحی رو یادمه.
‫بعد رفتنت، می‌ترسید برگردی،
‫ولی دست از دعا واسه برگشتنت برنداشت.
‫دست از دوست داشتنت برنداشت.
‫حرفی برای گفتن نداری؟
‫تنهام بذار.
‫نه.
‫تویی که میری، یادته؟
‫بذار من برات بریزم.
‫بیا، بخور.
‫من مادرم نیستم.
‫ازت نمی‌ترسم.
‫چه فکری تو سرته، پسر؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- اینجا یه پیچ دیگه از همون رودخونه‌ست.
‫دومین باره داریم دورش می‌چرخیم.
‫دیگه تا الان قاتل پانی وقت کرده بره ‫قضیه‌ی از ریل خارج شدن قطار رو بگه.
‫داری واسه مردم روستات وقت می‌خری که ‫فرار کنن، نه؟
‫به تو چه؟
‫ما رو اینجا بچرخونی، به کشتنمون میدی.
‫حاضرم ریسک کنم.
‫پس از اول هم قصد نداشتی بری سراغ ‫قاتل پانی، نه؟
‫اینطور نیست.
‫می‌خواستم اول مطمئن بشم خانواده‌م سالم می‌مونن.
‫هی! چرا جدا شدین؟ ‫باید کنار هم بمونیم.
‫نزن. نزن! ‫داری مهمات رو تلف می‌کنی.
‫- چرا حمله نمی‌کنن؟ ‫- می‌کنن.
‫دیر یا زود.
‫امروز روز مورد علاقه‌م از هفته‌ست،
‫جز دوشنبه‌ها که استراحت می‌کنم.
‫هی، بیشتر بریز دوس.
‫سلام.
‫اوه!
‫خانم‌ها بهم میگن دوس چون دوتا زن دارم.
‫ممنون، دوس.
‫اگه سرخپوست‌ها امشب بهمون حمله نکنن، ‫می‌خوام از فردا دوباره شروع به کار کنیم.
‫آقای دورنت، بوهانن یه قاتله.
‫می‌تونم ثابتش کنم. خب؟
‫این کاغذهایی که توی چادرش پیدا کردم رو ببینین.
‫الان آقای بوهانن رفته شکار سرخپوست‌هایی که ‫بهمون حمله کردن.
‫- وظیفه تو برگردوندن افراد سر کارشونه. ‫- باشه.
‫توی واشینگتن.
‫توی واشینگتن آدم کشته.
‫جانسون می‌دونسته کسی رو کشته، ‫واسه همین جانسون رو هم کشت.
‫- آقای گاندرسن. ‫- هوم؟
‫افراد رو توی محل کارشون مسلح می‌کنیم.
‫- کار باید ادامه پیدا کنه. ‫- نه.
‫کشتارش تموم نشده.
‫این رو ببین. ‫بین ما دنبال قربانی می‌گرده.
‫این اسامی رو ببینین.
‫گوش کن.
‫نصف این افراد بیرون قاتلن. ‫نصف دیگه‌شون شریک قتل.
‫همه‌شون از بوهانن می‌ترسن.
‫مامور پیشرفته و توی کار به من کمک می‌کنه.
‫مهم نیست چه انگیزه‌ای داره.
‫این فکر و خیال‌های انتقامت رو بنداز آشغالی.
‫فردا اگه خدا بخواد، کار راه آهنم رو ادامه میدیم.
‫چشم.
‫آقای دورنت.
‫واسه رسیدن به سوئد باید مسیر زیادی رو ‫از وسط قلمرو سرخپوست‌ها رد بشین، آقای گاندرسن.
‫سوئد؟
‫من اهل نروژم.
‫من نروژی هستم.
‫آخ!
‫لیلی؟
‫رفتن.
‫- انگار دم پای ما رفتن، قربان. ‫- آشغال.
‫می‌دونستی قراره اینطوری بشه.
‫با برادرت برنامه ریزی کرده بودی، نه؟
‫ستوان!
‫بچه‌ست.
‫نه!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»