‫مطمئن شو محکم باشه.
‫نزدیکتر. به سکو نزدیکترش کن.
‫موسیقیدان‌ها، بیاین ‫اینطرف، زود باشین.
‫ممنونم.
‫چی می‌خوای بنوازی؟
‫- دیکسی. ‫- دیکسی نه، احمق.
‫سرود نبرد جمهوری رو بلدی؟
‫آره، آره، آره، خوبه. ‫مرسی، ممنونم. مرسی.
‫عکاس، لطفا بیا اینجا، ‫روی سکو کنار من...
‫و آماده باش.
‫حالا با علامت من آماده ‫زدن باشین و بلند بزنین.
‫بازوی منو می‌گیره با ‫اینکه از پشت بهم خنجر می‌زنه.
‫به پیشنهادم بیشتر فکر کردین؟
‫منظورت پولیه که داری از ‫نقشه‌های رابرت به زور ازم می‌گیری؟
‫فقط چیزی که منصفانه‌ست رو می‌خوام، توماس.
‫اخاذی اصلا مناسب یک خانم نیست.
‫منم توی دامش نمی‌افتم.
‫ببخشید.
‫بزنین، بزنین، بزنین.
‫جوردن. خوش اومدی، خوش اومدی.
‫آقایون و خانم‌ها، برام مایه افتخاره...
‫که دوست واقعی ‫راه‌آهن رو به شما معرفی کنم...
‫که با حمایت کامل سنای ‫ایالات متحده به اینجا اومده...
‫تا با سرخپوستها دیدار داشته باشه ‫و مخالفتشون با هدف ما رو از میان برداره.
‫از ایالت بزرگ ایلینوی، سناتور جوردن کرین.
‫از طرف اعضای کمیته خودم...
‫از شما به خاطر این ‫استقبال گرم ممنونم.
‫ولی بریم سر کار.
‫همونطور که آقای دورنت گفت، اینجام...
‫تا از در صلح با سرخپوستها دربیام.
‫ولی از طرف دیگه یه چماق دستم گرفتم...
‫و اون چماق نیرو کامل و قدرتمند ‫ارتش ایالات متحده‌س.
‫اگه این وحشی‌ها دنبال ‫جنگیدن هستن، به خدا قسم...
‫بهشون جنگی نشون میدیم که ‫به زودی یادشون نره.
‫آفرین. آفرین.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫اول، بزدل‌ها و حالا سرخپوستها ‫اجازه دارن برای مهمونی بیان.
‫باور کنین، رفقا، به زودی ‫برای اینجور آدمها کار می‌کنیم.
‫- واقعا اوضاع بد شده ‫- به افتخارش می‌نوشم.
‫کشیش...
‫برای نوشیدنی که نیومدی، نه؟
‫نه، یه روح متفاوت الان منو تسخیر کرده.
‫اینجا اومدم، آقای بوهانن...
‫و فروتن هستم.
‫ای کاش اینقدر زور ‫نمی‌زدی که نجاتم بدی، موعظه‌گر.
‫نگران نباش، پسرم، ‫دارم حد و حدودم رو یاد می‌گیرم...
‫آها.
‫ولی خدا باور داره که ‫یه کار خوب لیاقت یه کار خوب دیگه رو داره.
‫و چون برای تو سرپناه جور کردم، ‫اومدم اینجا ازت کمک بخوام.
‫آخه من چه جور ‫کمکی می‌تونم بهت بکنم؟
‫خب، یه گروه از شایان برای مذاکرات ‫صلح با سناتور و آقای دورنت میان.
‫آره، شنیدم.
‫فکر کدوم آدم احمق و دیوونه‌ای بوده؟
‫خیلی ببخشید، موعظه‌گر، ولی ‫گمون نکنم به خوبی و خوشی تموم بشه.
‫فقط می‌خوام با روسای هر بخشت حرف بزنی...
‫بهشون بگی مراقب افرادشون باشن...
‫چون اگه این کار رو نکنی، ‫حموم خون به پا میشه.
‫هر کاری بتونم می‌کنم.
‫بهم قول میدی؟
‫به افتخار بانوی زیبای غرب.
‫روحیه شما الگویی برای تمام ماست.
‫ممنونم، سناتور.
‫حتما خیلی دوست دارین ‫زودتر به اجتماع برگردین.
‫بله، ولی اول باید به یه ‫سری کار ناتموم رسیدگی کنم.
‫خب، حالا که حرفش شد، بدتون نمیاد...
‫اگه آقای دورنت و من ‫در مورد کار خودمون حرف بزنیم؟
‫به هیچ وجه، سناتور، بفرمایین.
‫خب، دکتر، شنیدم که ‫حقوقت با تاخیر رسیده.
‫چرا مشکل مالی داری؟
‫اوه.
‫یه مشکل کوچیک ارتباطی ‫بین بانک و شرکت پینکرتون بود.
‫نه، نه، نه، حقوق ‫رسید و پرداخت شد.
‫خب، پس مشکل اعتبار پیش ‫بانک‌ها هم باید حل شده باشه؟
‫مشکل اعتبار؟
‫خب، جزییاتش رو نمی‌دونم...
‫ولی خبرش رسیده که اعتبار ‫یونیون پاسیفیک دیگه افزایش پیدا نکرده.
‫سناتور، اگه خط اعتباری ما باز نبود ‫که الان نمی‌تونستیم کار کنیم.
‫مسیر رسیدن به کوه راکی چی؟
‫کوه راکی. مگه چی شده؟
‫توماس سعی کرده برام توضیحش بده.
‫فکر کنم بالاخره تونستم درکش کنم.
‫همون مسیری که شوهرم ‫از بین کوهستان راکی کشیدش...
‫و عامل اصلی انتخاب مسیر درست برای ‫توماس تا ۶۴ کیلومترش تا اینجا رو درست کنه.
‫درست میگه، دکتر؟
‫- خب، من که... ‫- این نقشه‌ها رو داری؟
‫نه.
‫خب...
‫خب، خیلی حیف شد.
‫تا شونزدهم می به ۶۴ کیلومتر ‫نرسیده باشه، از کمکهای دولت هم خبری نیست.
‫حتما شنیدی که سنترال پاسیفیک ‫به ۶۴ کیلومتر خودشون رسیدن، مگه نه؟
‫نه.
‫اوه، بله.
‫انگار این چینی‌ها زنبورهای ‫کارگر خیلی فعالی هستن.
‫بعدش میگه، با یکی از ‫اینا می‌تونم هر چی بخوابم بخرم.
‫لازم نیست نگران ما باشی ‫که با سرخپوستها دربیافتیم.
‫هیچ مرد سرخی تا حالا ‫بهم آسیبی نرسونده.
‫پس بهم قول میدی؟
‫خوبه.
‫دیگه نیازی به مبارزه ‫بیشتری نداریم که، نه؟
‫بعد از اینکه درب و داغونت کردم ‫بایدم این حس و حال رو داشته باشی.
‫یه خبری برات دارم، پسرم، ‫می‌دونم تقلب کردی.
‫- چی داری میگی؟ ‫- خودت خوب می‌دونی چی میگم.
‫روی پارچه‌ای که به دستت بسته ‫بودی فلفل زده بودی، چشیدمش.
‫ولی باید تحسینت کنم ‫خیلی هوشمندانه بود.
‫باید یکی دیگه رو تحسین کنی.
‫من از هیچ فلفلی خبر ندارم.
‫ها.
‫مشخصه یکی بدجور تقلب کرده.
‫اگه خواستی دوباره مبارزه کنی، ‫می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫آره.
‫مادرت چطوری مرد؟
‫از سل.
‫الان پیش خداست.
‫بله، هست.
‫مادرم وقتی من بچه بودم فوت کرد.
‫یادمه منو کنار رود می‌برد ‫تا صبح‌ها شستشو رو انجام بده.
‫وانمود می‌کرد که داره ‫منو میندازه و سریع منو می‌گرفت.
‫مهم نبود چند بار این کار رو می‌کرد...
‫همیشه منو به خنده مینداخت.
‫اونم الان پیش خداست.
‫مادرت مسیحی بوده؟
‫نه.
‫پس چطور می‌تونه پیش خدا باشه؟
‫متاسفم که پدرت تو ‫و مادرت رو ترک کرده.
‫پدرم ما رو ترک نکرد.
‫برای ماموریت بزرگ مسیحی‌ش فراخوانده شد.
‫خدمتکار خداست، و ‫فراخونده شد تا به آدم‌های پست...
‫مثل سیاهپوستها کمک کنه.
‫و سرخپوستها؟
‫میشه برای من نگهش داری ‫یا اطلاعاتی داری؟
‫آقای دورنت از صندوق راه‌آهن ‫برای مصارف شخصیش پول برداشته.
‫چقدر و برای چی؟
‫۱۴۷ هزار دلار.
‫داره با سهام راه‌آهن بازی می‌کنه.
‫این بار پول لازم نیست.
‫اوه.
‫به جاش دوست دارم اطلاعات بدی.
‫منظورت چیه؟
‫یه مردی به اسم هارپر هست...
‫سرباز سابق اتحادیه، گروهبان فرانک هارپر.
‫قبلا برای ما کار می‌کرد.
‫فرار کرد. دوست دارم بدونم کجاست.
‫من چطوری باید پیداش کنم؟
‫شنیدم گروهبان هارپر از ‫ایالت خود شما، ایلینوی میاد.
‫راستشو بخوای، هنوز خونواده‌ای داره ‫که در شهر شیکاگو زندگی می‌کنن.
‫فرانک هارپر. خب، به افرادم میگم...
‫بله، میگی.
‫یه جایی همینجا بذارش.
‫آفرین، پسرها.
‫همینطوری جلو ببرینش، رفقا.
‫چی شده، پسر؟
‫خوبه!
‫بذارینش زمین!
‫لعنت به من.
‫زود باشین دیگه، برین اونجا، پسرها.
‫نوبت ماست تا چند تا ‫پوست سر جمع کنیم.
‫شما سیاه‌ها برگردین سر کارتون.
‫با اون سرخپوستها هیچ جنگی نداریم.
‫شنیدین طرف چی گفت.
‫خب، خب. چی شده، پسرجون؟
‫شما سیاه‌ها می‌ترسین که سرخپوستها ‫پوست سر شما رو تیکه تیکه ببرن، نه؟
‫ما در این جنگ طرف کسی نیستیم.
‫شما تنهایین.
‫تو و من با هم کار داریم ‫و یه روزی خودم تمومش می‌کنم.
‫چرا وایستادیم؟
‫- واینستادیم. ‫- تول، به افرادت بگو برگردن سر کار!
‫باید جاده رو بسازیم. ‫می‌خوام شما کثافت‌ها کار کنین...
‫همه‌تون.
‫از مردی که یه کاکاسیاه ‫درب و داغونش کرده دستور نمی‌گیرم.
‫اخراجی. از زمین من برو بیرون
‫به خاطر این کارت حسابتو می‌رسم، بوهانن. ‫بهت قول میدم.
‫جدی؟ گمشو بیرون.
‫زود باشین، رفقا، بزن بریم.
‫به جهنم.
‫از سر راه من برین کنار.
‫باشه، باید کار رو انجام بدین.
‫سرخپوستها رو فراموش کنین ‫و با تمام توان کار کنین...
‫حسابی جون بکنین وگرنه ‫خیلی‌هاتونو اخراج می‌کنم.
‫انگار برای همه چی یه ‫جواب داری، توماس.
‫همیشه دارم.
‫ولی چرا باید حرفتو باور کنم؟
‫خب، چرا نباید باور کنی، جوردن؟ ‫حقیقت همینه.
‫اینقدر با هم کار کردیم که یکم ‫بیشتر از اینا برام احترام قائل بشی.
‫سعی داری منظوری رو برسونی، جوردن؟
‫بریم سر منظورم.
‫از نقشه‌های تو خیلی خوب خبر دارم...
‫و برای اینکه ساده‌ش کنم، ‫اصلا نگرانم نمی‌کنه...
‫به جز وقتی که نگرانم می‌کنن.
‫جوردن، واقعا چرا اومدی اینجا؟
‫اومدم بهت بگم که کش رفتن از ‫صندوق راه‌آهن یونیون پاسیفیک...
‫برای مصارف شخصی ‫بدجوری منو نگران می‌کنه.
‫یه شایعه بی‌اساس دیگه ‫که رقبای من درست کردن.
‫۱۴۷ هزار دلار.
‫برای یه شایعه بی‌اساس چطوره؟
‫مردم میگن که تو در ‫بازار پول زیادی رو از دست دادی، دکتر.
‫اینقدر بده که کار به اینجا رسیده؟
‫در این مورد دیگه حرفی ندارم.
‫اومدین پوست سر بیشتری ‫بردارین، مگه نه؟
‫به شهر ما خوش اومدین.
‫نترسین. بین دوستان هستین.
‫کشیش کول هستم.
‫اینا بچه‌هام، جوزف و روث هستن.
‫خوشحالیم که برای صلح ‫و دوستی به اینجا اومدین.
‫همون دختری که رهاش کرده هستی؟
‫شاید صلح و دوستی براش ‫از خونواده خودش هم مهمتره.
‫ایشون، سناتور کرین، ‫از طرف دولت ایالات متحده هستن.
‫متوجه میشی؟
‫زبون شما رو بلدم.
‫خب، خوبه.
‫سناتور به این اومده تا به مردم ‫شما روش بهتر زندگی رو پیشنهاد بده.
‫بهتر از چی؟
‫بهتر از چیزی که دارین.
‫از چیزی که دارم خوشم میاد.
‫متوجه هستم.
‫ولی مردم شما در عصر سنگی زندگی می‌‌کنن.
‫ما در آغاز یه انقلاب بزرگ ‫صنعتی زندگی می‌کنیم.
‫- متوجه نمیشه چرا... ‫- رییس، رییس، رییس
‫دولت ایالات متحده یه تیکه ‫از زمین خودتونو بهتون پیشنهاد میده.
‫- زمین خودمونو داریم. ‫- نه، مال شما نیست.
‫مال دولت آمریکاست.
‫- اونا خریدنش؟ ‫- نه.
‫- براش معامله کردن؟ ‫- اینطوریا نیست. ما...
‫پس چطور ممکنه صاحبش باشن؟
‫راست میگه.
‫اگه پیشنهاد ما رو قبول کنین...
‫لازم نیست دیگه بوفالو شکار کنین ‫و در دشت سرگردون باشین.
‫می‌تونین به کشورتون تکیه ‫کنین تا از شما مراقبت کنه.
‫شما کشور من نیستین.
‫هر چی که نیاز داری بهت میدیم...
‫اگه فقط قبول کنی در ‫یک زمین اختصاصی زندگی کنی.
‫هیچی از شما نمی‌خوایم.
‫- آقای دورنت، اگه بتونیم... ‫- دیگه حرفی ندارم، کشیش!
‫موفق باشین.
‫عیسی مسیح؟
‫پرسید عیسی مسیح کیه.
‫بهش گفتم عیسی مسیح ‫ناجی ماست و از یه باکره زاده شده.
‫چی گفت، جوزف؟
‫گفتش دوست داره از داستان مریم مقدس بشنوه.
‫آقای بوهانن.
‫خانم.
‫اینجا چی کار می‌کنین؟
‫خب، گمونم به یه نفر ‫یه قول احمقانه دادم.
‫فکر کردم آخرین چیزی که بخواین ‫ببینین یه سرخپوست باشه.
‫خب، اینا سرخپوست‌های صلح‌طلبن. ‫مردم جوزف هستن.
‫آره، درسته. آره، ‫تو مشکلی نداری، برو.
‫نه، زیاد نگران سرخپوست‌ها نیستم.
‫خوشحال میشی بدونی که ‫به توصیه تو گوش کردم.
‫دارم آماده میشم تا ‫به سمت شرق برگردم.
‫بهترین جا برای شماست.
‫درسته. خب، اگه منو ببخشی...
‫چی شده؟
‫خانم بل؟
‫از کجا اونو گیر اوردی؟ مال منه!
‫مال تو نیست.
‫- بس کن. اشکالی نداره. ‫- به کلاه من دست نزن! برو!
‫آروم باش!
‫ولم...
‫اون کلاه شوهرته، مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫چی شده، آقای بوهانن؟
‫تو. تو بهم دروغ گفتی.
‫کار مردم تو بوده.
‫کجا میری؟
‫میرم به آقای دورنت بگم ‫که اینجان...
‫همونایی که کشتار رو انجام دادن، ‫اونایی که شوهرمو کشتن.
‫- مطمئنی که می‌خوای این کار رو بکنی؟ ‫- بله، معلومه مطمئنم. چرا نخوام؟
‫چون منجر به کشتار بیشتر میشه، ‫نه فقط کشتار آدمهای شجاع...
‫بلکه زنها و بچه‌ها هم کشته میشن.
‫از این شرایط چه نفعی می‌بری، آقای بوهانن؟
‫خانم، هیچ نفعی ندارم.
‫پس چرا برات مهمه؟
‫خانم، هر چیزی یه بهایی داره.
‫فکر می‌کنی می‌تونی هزینه‌شو بدی ‫و بعدش به زندگیت برسی.
‫باید به فکر زنها و بچه‌ها باشی.
‫به فکرشون هستم.
‫چطور ازشون بخوام برای این ‫از چیزی که دارن دست بکشن؟
‫تا حالا چنین جای کثیف ‫و تاریکی رو ندیدم.
‫اگه بدون معامله از اینجا بری، ‫یعنی می‌خوای وارد جنگ بشی.
‫نه. شما جنگ می‌خواین.
‫منطقی باش. مردمت سلاخی میشن.
‫همینطور مردم شما.
‫آقایون! برای پیدا کردن ‫راه صلح اینجاییم، نه جنگ.
‫مراقب باشین. ما شایان‎‌ها زیادیم، و افراد ‫شجاعم تشنه یه جنگ خوبن.
‫کافیه، جوردن، هر چی ‫زور الکی زدی کافیه.
‫فقط یه چیزو می‌فهمن، زور.
‫خب، بذار ساده و رک بهت بگم، رییس.
‫این قطار یعنی پایان ‫زندگی که می‌شناسی.
‫پسرم یه خواب دید.
‫اون قطار تو رو شکست میده.
‫صبر کن. رییس، شاید پسرت...
‫دوست داشته باشه تعبیر ‫خوابشو ببینه؟
‫سلام، خانم‌ها.
‫جریان چیه؟
‫انگار یه سرخپوست می‌خواد ‫با قطار تا شهر مسابقه بده.
‫گمونم نظرت عوض شد.
‫فعلا.
‫اون آتیش رو روشن کن.
‫زود باش. زود باش.
‫زود باش! زود باش!
‫ها!
‫خب، فکر کنم رییس ‫پیام منو واضح و روشن شنید.
‫- مگه نه؟ ‫- آفرین، دکتر.
‫یه کلمه حرف بزنم یه گله بازرس...
‫تمام دفاترتو زیر و رو می‌کنن.
‫- بلوف می‌زنی. ‫- برای چی اینطور فکر می‌کنی؟
‫چون اگه من سقوط کنم، تو ‫هم با من سقوط می‌کنی.
‫نه چندان، دکتر.
‫نه چندان.
‫تمام زمین‌هام در نبراسکا رو فروختم...
‫و خودمو از سهام ‫کریدیت موبیلیر خلاص کردم...
‫باید اضافه کنم که ‫سود خوبی هم بردم.
‫دیگه هیچی از من نداری.
‫زمانی منو بدجوری لای ‫منگنه گذاشته بودی، توماس.
‫حالا من تو رو توی مشتم گرفتم.
‫امشب میرم سمت شیکاگو ‫و به محض اینکه برسم گزارش میدم.
‫باید لباس شیکت رو با ‫لباس زندان عوض کنی.
‫کارت تمومه، دورنت. ‫تمام اینا از بین میره.
‫جوردن، لطفا.
‫می‌خواد اینو قبول کنین.
‫و می‌خواست به شما بگه ‫که اونم شوهرشو از دست داده.
‫در نبردی با یکی از ‫تیرهای خودش کشته شده.
‫بقیه جنگجوها این ‫کلاه رو براش اوردن.
‫بهش بگو ازش ممنونم.
‫- ما برنمی‌گردیم. ‫- رییس، التماس می‌کنم تجدید نظر کنین.
‫پسرم، این آدم‌ها خوب نیستن.
‫اگه اینجا بمونی، می‌میری.
‫با من برگرد.
‫لطفا. با پدرت به خونه بیا.
‫نمی‌تونم، پدر.
‫نمی‌تونم.
‫رییس پدرته؟
‫چرا ولش کردی؟
‫تا بتونم به آدم‌های پست کمک کنم.
‫حق با تو بود.
‫بگیر بشین.
‫رابرت همونقدری که ‫تو بهش نیاز داشتی بهت نیاز داشت.
‫شوهرم برای رویاش مرد.
‫حالا تو باید به واقعیت تبدیلش کنی.
‫شیاطین سرخ الان روی ‫تپه ایستادن.
‫من میگم الان بریم حسابشونو برسیم ‫و سرشونو بذاریم روی نیزه.
‫خب الان کجا دارین میرین؟
‫از سر راه برو کنار، بوهانن.
‫داریم میریم سراغ سرخپوست‌ها، ‫و کاری از دست تو ساخته نیست.
‫اصلا هم ساخته نیست.
‫حریف ما نمیشی. ‫نمی‌تونی همه ما رو بکشی، رفیق.
‫می‌تونم پنج نفرتونو بکشم.
‫شنیدی؟ حتی اسلحه‌ش پر هم نیست.
‫فقط پنج تا گلوله داره.
‫شش تا گلوله دارم. ‫می‌خواستم دو بار به تو شلیک کنم.
‫- مشکلی هست؟ ‫- آره.
‫بازم دو نفرین.
‫من جات بودم دوباره می‌شمردم.
‫ببین، خیلی مهمه...
‫برای آقای دورنت تا ‫سرخپوست‌ها آسیبی نبینن.
‫مطمئنم شما پسرها می‌تونین ‫یه سرگرمی دیگه در شهر پیدا کنین.
‫بیاین بریم، پسرها.
‫مراقب باش.
‫ایوا رو می‌خوایم. همونی ‫که علامت سرخپوستی داره.
‫خب، اون اینجا نیست.
‫اون زنیکه کجاست؟
‫نمی‌دونم. از بعد مسابقه قطار ندیدمش.
‫می‌دونم کجا پیداش کنم.
‫راه بیافت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»