‫خوبه این فداکاری رو جایی بکنی ‫که خورشید پایین رو نگاه کنه و تو رو ببینه.
‫افتخار بزرگیه که با خورشید برقصی.
‫فداکاری سخت خواهد بود، ‫ولی تو قوی و شجاعی.
‫تسلیم نخواهی شد، همونطور ‫که من تسلیم نشدم...
‫وقتی پدرم منو به اینجا اورد.
‫خورشید رو تمام روز دنبال و دعا کن.
‫اگه قوی و حقیقی باشی...
‫فداکاریت پاداش داده میشه ‫و یه الهام خواهی داشت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫عجب کار خوبیه، آقای بوهانن.
‫خانم.
‫تمام رفتار شما بد نیست، آقای بوهانن. ‫همین رفتار شماست.
‫ببخشید؟
‫دیروز وقتی همه داشتن ‫از فاجعه فرار می‌کردن...
‫با آرامش راه می‌رفتی.
‫تو قهرمان اونایی، آقای بوهانن.
‫لیلی! تازه از پدرت خبر گرفتم. ‫همه چیز مهیا شده.
‫فرض کنم برای دیدن من اومدی؟
‫بله، قربان.
‫حقوق با قطار امروز صبح نیومد.
‫آقای بوهانن، یکی از دلایلی ‫که تو رو اینجا گذاشتم...
‫این بوده که فکر می‌کردم مرد ‫توانایی هستی. اشتباه می‌کردم؟
‫نه، قربان، ولی افراد از الان غر می‌زنن که ‫چرا حقوق هفته پیش‌شونو نگرفتن، قربان.
‫بله، خب، در مورد پولهای نقد ‫جزیی برو سراغ سوئدی.
‫آقای دورنت، جای حقوق افراد رو نمی‌گیره.
‫البته که نمی‌گیره، احمق‌جون. ‫پول روسا رو که میده.
‫ولی سر و صداشو درنیار. ‫نمی‌خوایم شورش هم بشه
‫پس افراد رو کنترل کن تا وقتی ‫که مشکل پولت برطرف بشه.
‫مشکلاتم به شما ربطی نداره، آقای بوهانن.
‫راستش، امروز، آقای دورنت، ‫مشکلات شما مشکلات منه.
‫ولی شما پیک‌نیک خیلی ‫خوبی داشته باشین، باشه؟
‫کشیش؟
‫می‌تونم یکی دیگه رو برای ‫کمک پیدا کنم.
‫یه لحظه می‌خوام تا نفسم تازه بشه.
‫از سر راه برو کنار.
‫باید راه بیافتیم و بلافاصله ‫با منی هورسس حرف بزنیم.
‫افراد پدرم با چهار نفر تهدید نمیشن.
‫خب، این فراد چشم‌های ‫ارتش اتحادیه هستن.
‫فقط نوک سرنیزه‌ن.
‫بریم.
‫کسب و کار کند بوده، آقای سوئدی.
‫ولی پول شما رو میدیم.
‫- باشه. ‫- فقط یکم وقت بیشتری نیاز داریم.
‫خب، ممنونم، آقایون.
‫ممنون که بهم میگین توانایی ‫دادن قرض‌تونو ندارین.
‫به شما یکم وقت بیشتری میدم.
‫می‌بینی، بهت گفتم ‫آقای سوئدی آدم منطقی ـه.
‫آره.
‫نه، نگفتی.
‫یکی از عکس‌های ما رو برداشت.
‫مطمئنی می‌تونیم پیداش کنیم؟
‫بله، ولی از دیدن ‫ما خوشحال نمیشن.
‫آخه چرا؟
‫این مراسم مذهبی رو ‫قرار نیست مردان سفید ببینن.
‫پدر؟
‫روث هستم.
‫دخترت.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫مادر مرد.
‫اومدم پیدات کنم.
‫خب، تو رو به کلیسای ‫کانسل بلافز می‌فرستیم.
‫ازت مراقبت می‌کنن.
‫- کلیسا منو فرستاد اینجا، گفتن... ‫- آره.
‫اینجا نمی‌مونی.
‫جای دیگه‌ای ندارم که برم.
‫می‌تونه توی چادر کلیسا بمونه.
‫حداقل تا وقتی که برگردیم.
‫وقتی برگردیم تصمیم می‌گیرم کجا بری. ‫تا اون موقع یه تخت اون پشت هست.
‫ممنونم، پدر.
‫از آخرین باری که دیدیش ‫چقدر می‌گذره؟
‫دوازده، پونزده سال.
‫دقیق یادم نمیاد.
‫و می‌خوای همینجا ولش کنی؟
‫در چنین جایی؟
‫راست میگی.
‫یه چیزهایی هست که باید بهت بگم.
‫یه...
‫توی انباری گوشت و ‫قهوه و آرد هست.
‫نذار آدم‌های گیج و منگ بیان ‫و روی نیمکت کلیسا بخوابن.
‫اگه لازم شد یه چاقوی ‫قصابی زیر اون محراب هست.
‫و می‌دونی سعی کن ‫به درد یه کاری بخوری.
‫از چادر بیرون نرو.
‫می‌دونی، مگه اینکه آتیش بگیره.
‫فهمیدی؟
‫یا پشت بومه یا موی مامان...
‫که برادران هاریگان به ‫آتیش کشیدنش.
‫ای عوضی‌ها. گفتن که تونستن ‫آتیش رو خاموش کنن یا نه؟
‫- این باد عجیب دیگه چیه؟ ‫- آخرین صفحه کوفتیش نیست.
‫خدایا! یه گردباده!
‫کجا...
‫نه، نه، نه، نه!
‫گندش بزنن.
‫چی کار...
‫فکر کردم گفتی که وقت ‫بیشتری بهمون میدی.
‫یکم وقت بیشتری خواستین...
‫و منم همینو بهتون دادم، یکم وقت بیشتر.
‫آه!
‫دل به کار بدین، پسرها!
‫زود باشین، کار کنین قاطرها.
‫هی گوش کنین! می‌خوام روسای ‫هر قسمت الان بیان اینجا.
‫زود باش، آقای تول.
‫به شما حقوق میدیم تا وقتی ‫که وضعیت حقوق بقیه مشخص بشه.
‫دوباره؟ اگه حقوق نگیرن، ‫اعتصاب می‌‍‌کنن، آقای بوهانن.
‫پس تا وقتی که می‌تونی ‫آروم نگهش دار.
‫هی، فقط باید روسا اینجا باشن.
‫منم یه رییسم. بهم بگو ‫که منم رییس کردی.
‫برگرد سر کار.
‫دوباره فقط می‌خواین ‫به روسای هر قسمت پول بدین...
‫و دوباره چیزی گیر ما نیاد، درسته؟
‫یه چیزی بهت بگم، دهنتو ‫بسته نگه دار تا کارتو نگه داری.
‫برگرد سر کار. زود باش!
‫یکی باید اون پسر رو ‫سر جاش بشونه.
‫۳۲۰۰ کیلومتر اونطرف اقیانوس ‫آرام قرار داره و من هنوز اینجا سرگردونم...
‫کوهستان راکی بزرگ جلوی منو گرفته.
‫کوهستان راکی؟ ‫اون که تا اینجا ۸۰۰ کیلومتر فاصله داره.
‫پشت اون تپه، رود پلات ‫چند شاخه میشه.
‫به سمت شمال برم یا جنوب؟
‫اینجا اشتباه کنیم ممکنه تا صدها ‫کیلومتر از راکی دور بشیم.
‫فرض کنم از روشی که ‫پیش برید به کوهستان بخورین.
‫مشکل برخورد با کوه نیست، لیلی.
‫مشکل رد شدن از کوهستانه.
‫و فکر می‌کنی رابرت تنها ‫کسی بود که راه‌شو بلد بود؟
‫هفت سال براش طول کشید ‫و حسابی ولخرجی کردم...
‫ولی، بله، بهم گفت پیداش کرده.
‫حتما نقشه‌بردارهای دیگه هم هستن؟
‫اوه، بله.
‫بله، یکی این راه‌آهن رو می‌سازه...
‫ولی بدون رازی که رابرت ‫به قبرش برد، اون آدم من نخواهم بود.
‫اگه به یاد سپرده بشم، مردی ‫خواهم بود که شکست خورده.
‫متاسفانه، رابرت احتمالا ‫اصلا به یاد سپرده نمیشه.
‫پول بگیرم، دو بار میرم حموم آب ‫داغ و روغن مالیدنی هم می‌خرم.
‫و یه بطری نوشیدنی که موقع ‫خوردنش گلوم نسوزه.
‫قرار نیست بهمون پول بدن.
‫خب، هفته پیش بهمون پول ندادن. ‫امروز روی دو برابر حقوقم حساب باز کردم.
‫شاید بد نباشه اون ابزار ‫رو بذاری زمین و برگردی اردوگاه.
‫من که میرم اونجا.
‫هی! هی!
‫وقت استراحت کردن نیست.
‫برای من هست. تمام عمر مجانی کار کردم، ‫دیگه این کار رو انجام نمیدم.
‫برمی‌گردی سر اون چاله.
‫از اسب پیاده شو و منو برگردون.
‫امروز همینو کم دارم ‫که برده‌ها برام شورش کنن.
‫اینطوری بهش نگاه می‌کنی؟
‫تنها چیزی که می‌بینم یه کارگره ‫که مثل یه پسر بچه لوس رفتار می‌کنه.
‫اون اسلحه رو در بیار. درش بیار.
‫- زود باش ‫- بهش نشون بده، پسر!
‫ببخشید.
‫آقای بوهانن!
‫استخدامت کردم تا این آدمها ‫رو برای ساخت راه‌آهنم اداره کنی...
‫نه اینکه با دارایی سابقت ‫توی کثافت کُشتی بگیری.
‫- معنای این کارها چیه؟ ‫- حقوق!
‫نبود حقوق.
‫و کی به افراد گفته که حقوقی در کار نیست؟
‫من گفتم.
‫پس بهشون مزخرف گفتی.
‫آقایون...
‫می‌بینم شایعات بی‌پایه و اساس ‫باعث شعله‌ور شدن احساسات شدن.
‫باور کنین، حقوق در راهه، فقط تاخیر کرده.
‫در مورد تو و رفیق کشتی‌ت...
‫آقای بوهانن، پیشنهاد میدم...
‫اختلافات‌تونو مثل آقایون ‫محترمی که می‌دونم هستین برطرف کنین.
‫امشب، وقتی کارتون تموم شد...
‫پیشنهاد یه مسابقه مشت‌زنی رو میدم...
‫بین آقای بوهانن و ‫رقیب سیاهپوستش.
‫- یه مبارزه واقعی. ‫- آره! آره!
‫و برای جبران خستگی ‫تمام زحماتی که می‌کشین...
‫ده تا جعبه نوشیدنی برای ‫سرحال اومدن شما پخش می‌کنم.
‫نمی‌دونستم دختر داری.
‫خب، حالا می‌دونی.
‫چرا هیچوقت ازش حرف نمی‌زنی؟
‫واقعا می‌خوای بفرستیش بره؟
‫می‌دونی، عیسی میگه...
‫اگه هر مردی پیشم اومد ‫و از پدرش متنفر نبود...
‫و از مادرش متنفر نبود و از همسر ‫و بچه‌هاش و زندگی خودش...
‫اونوقت نمی‌تونه پیروی من باشه.
‫فکر نکنم اینقدر تنفر در قلبم ندارم ‫که یه مسیحی خوب بشم.
‫هی! هی!
‫- بلک مون ‫- پدر.
‫چرا این مرد رو به مکان مقدس ما اوردی؟
‫تو رو نفرین می‌کنه.
‫بهت میگه عنکبوت سیاه چون ‫پسرمو در تار خودت گیر انداختی.
‫جوزف با میل خودش پیش مسیح اومد.
‫جدی میگی؟
‫بگو ببینم، تو خودت بچه نداری؟
‫یه دختر دارم.
‫که تازه برگشته پیشش. خدا رو شکر.
‫کجا بوده؟
‫ترکش کردم.
‫بچه خودتو ول کردی و بچه منو می‌دزدی.
‫چه جور مردی هستی؟
‫یه مرد خطاکار.
‫پدر، کشیش کول اومده چون ‫نگران مردم ماست.
‫رییس، سربازها که اومدن.
‫آره.
‫چهار سرباز سوار بر اسب اومدن.
‫ولی بیشتر میان، اینقدر که برای ‫محو کردن انسان از روی زمین کافیه.
‫ولی شاید یه راه دیگه باشه.
‫اگه بیاین به شهر، در ‫مورد صلح حرف می‌زنیم.
‫من میام، ولی فقط اگه پسرم، ‫بلک مون، ازم بخواد بیام.
‫لطفا بیا.
‫به خاطر من.
‫بیاین داخل، آقایون...
‫و شاهد بزرگترین رقابت در ‫تاریخ هل‌آن‌ویلز باشید!
‫بهترین نوشیدنی ذرت با ‫لطف و مهربانی آقای توماس دورنت...
‫باید بتونی اسمت رو هجی کنی ‫تا شرط ببندی، احمق.
‫خب، کی اون نقره رو انداخت اینطرف؟
‫اینقدر فلفل داره که یه ‫مکزیکی رو به گریه بندازه.
‫احتمالا تو رو می‌کشه.
‫شان هر چی داره روی تو شرط بسته.
‫فکر کردم ورشکسته شدین؟
‫فانوس جادویی رو گرو گذاشتیم.
‫- مطمئنی فکر خوبی بوده؟ ‫- حتما
‫تمام شهر روی تو شرط بستن.
‫اگه بخوای روی خودت ‫شرط ببندی وقت کافی هست.
‫نه.
‫این کار رو برای پول انجام نمیدم، میک.
‫پس چرا این کار رو می‌کنی؟
‫اون مرد رو باید سر جاش نشوند.
‫فقط یه چیز حالیش میشه.
‫اگه خدای نکرده ببازی چی؟
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫این مبارزه رو برنده بشی، ‫حتما تو رو می‌کشن.
‫و اگه ببازی، به خاطر اینکه فکر ‫کردی می‌تونی برنده بشی می‌کشنت.
‫متوجه نیستی. ‫این کار رو باید انجام بدم.
‫چرا؟ چون نیمه سفیدی یا چون نیمه سیاه؟
‫تمام عمرم مردم بهم گفتن کی هستم.
‫یه مرد سفید بهم میگه من یه برده‌م ‫و یکی دیگه بهم میگه آزادم.
‫امشب، من میگم کی هستم.
‫سلام.
‫امشب و تنها امشب ‫اجازه دارین بیاین تو.
‫کوچکترین بدرفتاری از شما ببینم ‫همه‌تونو به زنجیر می‌کشم.
‫فهمیدین؟
‫خوبه.
‫خوش اومدین. بیاین تو.
‫آره. خودشه.
‫شما اینجایی. جای آقای فرگوسن.
‫گندش بزنن.
‫ببینین کثافت با خودش چی اورده.
‫برو گمشو بیرون.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫راه رو برای آقای بوهانن باز کنین!
‫زود باش! آفرین!
‫باید این مبارزه رو ببری، باشه؟
‫برای ما این مبارزه رو ببر. شنیدی؟
‫- یا خدا، خیلی گنده‌س، آقای بوهانن. ‫- فقط که به زور بازو نیست، میک.
‫گاز نمی‌گیرین.
‫بیخودی هم لگد نمی‌زنین.
‫خب، مبارزها از گوشه ‫خودشون میان و به این خط می‌رسن.
‫آقای دیکس قراره داور...
‫این رقابت بشه.
‫- نه! منصفانه نیست! ‫- خب، فکر کنم هر دو مبارز...
‫آماده مبارزه هستن.
‫زود باش!
‫مبارزه کن!
‫میشه عقب نگهشون داری؟
‫باشه، پسرها به گوشه خودتون برگردین. ‫برگردین عقب.
‫سی ثانیه!
‫برو کنار.
‫بشین.
‫بانک درخواست شما برای ‫افزایش اعتبار رو رد می‌کنه.
‫جواب بده.
‫اگه اعتبار بی‌درنگ افزایش پیدا نکنه...
‫تمام سهام گفته شده بانک ‫رو به فروش میذاریم...
‫تا به چهار سرمایه‌گذار بزرگ ملحق بشیم.
‫نقطه.
‫پیش‌بینی میشه تا آخر روز ‫کاری فردا بانک از هم بپاشه. نقطه.
‫و بفرست.
‫سمسون معبد رو روی سرش خراب کرد.
‫منم با کمال میل این کار رو می‌کنم.
‫- ادبش کن، آقای بوهانن! ‫- دو تا مشت که خورده، رفیق!
‫به خودت بیا و بجنگ، پسر. مبارزه کن.
‫به حسابش برس!
‫بیهوشش کن!
‫بلند شو دیگه. زود باش، بلند شو!
‫بی‌شرف رو له و داغون کن!
‫همچین مشت بزن برگرده آفریقا!
‫بلند شو! وایستا.
‫- بلند شو ‫- بلند شو.
‫می‌خوای مبارزه رو ‫شروع کنی یا نه؟
‫زود باش، مبارزه کن!
‫جداشون کنین. بلندشون کنین.
‫بلندش کنین!
‫یکم فضا بدین! ‫برگردین عقب! راه رو باز کنین!
‫ببرش اون گوشه.
‫آخه چه مرگت شده؟
‫- چیزی که می‌بینم رو می‌بینی؟ ‫- چی؟
‫مبارزه نمی‌کنه.
‫چه مرگت شده، پسر؟
‫به خاطر اینه که تا حالا ‫هیچ مرد سفیدی رو نزدی؟
‫همینه؟
‫اینجا رو ببین، پسرم.
‫اون مردی که صاحبت بوده...
‫پدرت نیست.
‫اون مرد به مادرت حمله کرد.
‫می‌شنوی؟
‫همون مردی که تمام ‫عمر تو رو کتک زد...
‫پاشو روی گردنت گذاشت.
‫ها؟
‫همون مردی که میگه اربابته ‫وقتی که قراره آزاد باشی.
‫ها؟
‫اینجا رو ببین.
‫همون مرد سفید اونجا تمرگیده
‫می‌خوام بری اونجا...
‫و می‌خوام بکشیش
‫شنیدی؟ برو بکشش.
‫این کار رو برای ما نمی‌کنی.
‫این کار رو برای خودت بکن.
‫محکم وایستا، آقای بوهانن. ‫محکم وایستا!
‫زود باش! زود باش! زود باش!
‫برگرد عقب!
‫- زود باش! ‫- می‌دونستم از پسش برمیای! بهت گفتم، پسر!
‫زود باش!
‫حالت خوبه. هنوز توی بازی هستی.
‫هنوز می‌تونی، آقای بوهانن. ‫هنوز از پسش برمیای، نگران نباش.
‫یه نفسی تازه کن، پسر. نفس بکش.
‫در زمان نیاز به همسایه‌ت قرض بده...
‫و به وقتش دوباره به ‫همسایه‌ت کمک کن.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره. ‫تقریبا کارمون تموم شده.
‫تقریبا تموم شده.
‫خانم بل؟
‫کجا بودی؟ همه جا رو دنبالت گشتم.
‫رفتم قدم بزنم.
‫و صدای کلی هیاهو رو شنیدم.
‫متاسفانه با سلیقه ‫یک خانم اصلا جور درنمیاد.
‫آه!
‫متاسفانه لاتین من چندان خوب نیست.
‫سرگرمی‌های عمومیه دیگه.
‫ها.
‫شما این مبارزه رو ترتیب دادین...
‫برای حواس‌پرتی، تا بتونی حقوق رو بدی.
‫درست مثل کار رومی‌ها با جمعیت ‫ناآروم. بهشون غذا و سرگرمی میدی.
‫فکر کنم توانایی‌های منو ‫دست بالا گرفتی، لیلی.
‫امیدوارم به خاطر خودمون ‫هم شده اینطور نباشه.
‫مادر مقدس، ما رو نگران کرده بودی.
‫یه لحظه فکر کردم که ‫شرط‌مونو باختیم.
‫درسته، شان؟
‫شان؟
‫شما رو تا واگن همراهی کنم؟
‫نقشه‌های رابرت دست منه.
‫و بله. مسیر رو پیدا کرد.
‫به سمت کوه راکی؟
‫و بعد از اون.
‫و این همه مدت دست تو بودن؟
‫آره.
‫می‌دونستم! می‌دونستم!
‫می‌تونم همزمان هم ‫خفه‌ت کنم و هم بهت محبت کنم.
‫- کجان؟ ‫- جای امنی هستن.
‫آه!
‫چقدر؟
‫هر چی رابرت طلبکار بود.
‫باشه. بزن بریم. بریم.
‫باشه. خوبه. درسته.
‫از پسش برمیای. باشه؟
‫وقتشه!
‫حالا، پسر، حالا!
‫پاشو برو. می‌تونی.
‫تو می‌تونی.
‫یه بار دیگه. برو اونجا.
‫دستهاتو بالا بگیر. ‫دستهاتو بالا بگیر. بزنش!
‫زود باش، پسر. زود باش!
‫بجنب، بوهانن.
‫درسته. برو توی دلش.
‫تمومه! تمومه!
‫چرا اینقدر راحتی؟
‫همه چیزو از دست دادیم.
‫همه‌شو روی سیاه شرط بستم.
‫سی به یک.
‫پولدار شدیم، برادر.
‫از چی استفاده کردی؟
‫روغن؟
‫یکم پودر فلفل توی ‫چشم‌هاش ریختی، نه؟
‫می‌خوای هر دوی ما رو به کشتن بدی؟
‫و آقای بوهانن ‫تنها دوست واقعی ماست.
‫این تنها دوست منه.
‫حالت خوبه؟
‫بهتر از این نبودم.
‫خوبه.
‫- از مبارزه لذت بردی؟ ‫- خیلی زیاد.
‫خوبه.
‫به خاطر آب ممنون.
‫بعدی.
‫گریگوری تول، رییس گروه ‫سه چوب‌بری.
‫و باید کاملا باهات ‫روراست باشم، آقای بوهانن...
‫فکر می‌کردیم بیشتر از این عرضه داشته باشی.
‫زندگی غافلگیری‌های ‫خودشو داره، آقای تول؟
‫بعدی.
‫ایلم فرگوسن.
‫رییس بخش مردان ‫آزاد چوب‌بری.
‫موفق شدی، پسرم. فداکاری تموم شد.
‫پدر.
‫سعادتمند شدم.
‫یه خوابی دیدم.
‫هیولای فولادی بزرگ رو دیدم.
‫نفسش دود بود.
‫زمین رو لرزوند.
‫من کشتمش.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»