‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[اردوگاه چوب‌بری] ‫[ ۳۲کیلومتری شهر هل‌آن‌ویلز]
‫کسی اونجاست؟
‫تفنگ رو بنداز.
‫برگرد.
‫- تو هارپری؟ ‫- نه، قربان.
‫کجاست؟
‫کی می‌خواد بدونه؟
‫من سرکارگر جدیدم.
‫چرا باید حرفتو باور کنم؟
‫گمونم آقای دورنت وقت نداشته ‫بیاد اینجا و خودش بهت بگه.
‫دورنت؟
‫- آره، بهم گفت بیام دنبال هارپر بگردم. ‫- چرا؟
‫به خودش ربط داره. هارپر کجاست؟
‫هارپر خیلی سریع رفت.
‫- کِی؟ ‫- چند ساعت پیش.
‫- از کدوم طرف؟ ‫- شمال.
‫به سمت تپه.
‫- چیزی که از جانسون میگن راسته؟ ‫- آره، راسته.
‫دنیا به کجا داره می‌رسه، قربان؟
‫دنیا به هیچی نمی‌رسه، پسرم. ‫همونیه که قبلا بود
‫هارپر!
‫هارپر! تویی؟
‫وای!
‫لعنتی.
‫خانم بل؟ خانم بل، منم، توماس دورنت.
‫گفتن که شما این بالایین.
‫می‌دونم کی هستین، آقای دورنت.
‫تمام دنیا داره دنبال ‫شما می‌گرده و اونوقت شما اینجایین.
‫و من اینجام.
‫باید ظاهر منو ببخشین.
‫باید یکم مراقبت پزشکی ازتون بکنیم.
‫لطفا، اجازه بدین همراه‌تون بیام.
‫تو...
‫دیگه به این نیازی ندارین.
‫سختی شما به پایان رسیده.
‫به خاطر از دست دادن عزیزتون ‫از صمیم قلب تسلیت میگم، خانم بل.
‫ممنونم.
‫محض رضای خدا چطوری ‫تونستین تا اینجا برگردین؟
‫اوه.
‫اسمش رو یادم نمیاد، ‫یه جنوبی بود، فکر کنم.
‫- بوهانن؟ ‫- آره، گمون کنم.
‫بهت گفتم که با یکی ‫ملاقات داشتم؟
هیچی از ‫این دختر کم نداشته، باور کن.
بهمون بگو، پسر.
‫تا حالا در تمام زندگیم اینطور نبودم، پسرها.
خیلی عجیب بود
‫و از زبون خودش شنیدم، که هنر زندگی داری رو
خیلی سال هست که میدونه
همه میدونن چقدر رفتارش خوبه
‫راستش، فقط یکی هست که
‫که قبول نکرده پای حرفاش بشینه
‫و اون موجود چیه؟
‫خب، معلومه با کاکاسیاه ‫آمریکایی بی‌‌سر و پا.
‫- لعنتی، به اندازه کافی شنیدم... ‫- هی، هی، هی، هی!
‫خوبه.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫دوباره ببینم. کشتیش؟
‫کجا میری؟
‫دیر یا زود باید چند تا ‫دستور بهمون بدی، جناب رییس.
‫فوت نقشه‌بردار اصلی رابرت بل و بقیه ‫برای راه‌آهن فقدان بزرگیه. نقطه.
‫کار بل باید ادامه پیدا کنه. نقطه.
‫بلافاصله هزینه نقشه‌بردارهای ‫جدید رو بفرستین. نقطه.
‫چه خبر؟
‫حقوق‌ها دیر شده.
‫کار بی‌نظم و کند پیش میره.
‫این سرکارگر جدید شما ‫هم همین دیروز اومد و رفت.
‫از اون موقع هیچکس ندیدش.
‫رفته با یه گروه ‫چوب‌بری دیدار داشته باشه.
‫دیروز صبح در جلسه‌مون ‫بهم خبر داد.
‫این مرد یه چیز مشکوکی داره.
‫قصد داره یه کاری بکنه.
‫- در راه به خانم بل برخورد کردم. ‫- بوهانن؟
‫اون خانم بل رو اورده.
‫- نقشه‌ها دستشه؟ ‫- هیس! همین اتاق کناریه.
‫نقشه‌ها رو نداشت.
‫چطوری بدون نقشه‌ها ‫به پاسیفیک برسیم؟
‫بذار من نگرانش باشم.
‫راستی، یه قطار آذوقه فردا صبح می‌رسه...
‫که یه محموله پودر سیاه هم داره.
‫افرادم میرن کنار قطار ‫و تمام صبح ازش نگهبانی میدن.
‫تلگرام جدید، به دلال سهام کوفتی من.
‫۱۴۷ هزار دلار رو...
‫همونطور که حرف زدیم روی سهام شرکت ‫راه‌آهن آر اند آر سرمایه‌گذاری کن. نقطه.
‫دست از سرش بردار.
‫چی میگی، بلوندی؟ سرخپوست‌ها ‫چیزی بهت یاد دادن؟
‫مراقب حرف زدنت باش!
‫هی، شرمنده، خانم.
‫اینا فرق ‫یه خانم متشخص با خودشونو تشخیص نمیدن.
‫جایی که تنفر وجود دارد، عشق را به من ‫نشان بده. جایی که زخم است، رحمت را.
‫جایی که شک است، ایمان را. آمین.
‫- جوزف؟ ‫- خانم بل.
‫انگار حالتون خیلی بهتر شده.
‫شگفت‌انگیزه که با یکم ‫صابون و آب میشه چی کار کرد.
‫اون شب قصد نداشتم برم.
‫- ولی اون مرد.. ‫- نه. نیازی نیست توضیح بدی.
‫- موهاتو کوتاه کردی. ‫- بله، خانم.
‫- برای دعا کردن اومدین؟ ‫- نه، اومدم اینو بهت بدم.
‫پول جایزه‌س. نه، لطفا بگیرش.
‫نمی‌تونم.
‫برات دردسر نمیشه، هیچکس ‫نمی‌فهمه تو بودی.
‫نه، مسئله این نیست.
‫من جایزه‌بگیر نیستم.
‫- وظیفه دارم کمک کنم. ‫- جوزف، با اون پول میشه کلی انجیل خرید.
‫خانم بل، کشیش کول
‫- کشیش ‫- همیشه از کمک‌های شما استقبال می‌کنم.
‫لطفا.
‫ممنونم.
‫خب، ایشون همون دوشیزه‌ی ‫زیبای غرب هستن؟
‫ببخشید؟
‫رابرت بل شجاعانه جنگید تا ‫از شرف همسر زیباش دفاع کنه...
‫با آخرین نفسش ‫یه وحشی رو کشت.
‫- مگه همینطوری اتفاق نیافتاد؟ ‫- چرا.
‫شوهرم، جونمو نجات داد.
‫خب، بقیه‌ش چی؟
‫ده به یک حریف همه شد؟
‫- وحشی‌ها تیکه پاره‌ش کردن؟ ‫- من اونو ننوشتم.
‫- درسته، ولی این حقیقت داره؟ ‫- البته که نه.
‫خب، سرخپوست‌ها به ‫خاطر همین مقاله می‌میرن.
‫سرخپوستها به ما حمله کردن. ‫اگه بمیرن، اونا رو باید سرزنش کرد نه منو.
‫شاید از کشتار سند کریک ‫چیزی شنیده باشین؟
‫نیومدم اینجا در این مورد حرف بزنم.
‫می‌دونی، قبیله شایان پرچم ‫آمریکا رو در اردوگاه‌شون برافراشته کردن...
‫و بازم جلوی سواره‌نظام آمریکا رو نگرفت...
‫تا صد زن و بچه بی‌گناه رو بکشن.
‫اتفاق خیلی وحشتناکی بوده. ‫ولی من درش نقشی نداشتم.
‫نه، نه، لطفا، سعی دارم بگم ‫سعی کنین از بالا به جریان نگاه کنین.
‫شوهرم درست جلوی ‫چشم من سلاخی شد.
‫یکم سخته که از بالا به ‫همه چی نگاه کنی.
‫روز خوش.
‫سلام.
‫هی. هی!
‫اون کثافت به خاطر تو فرار کرد.
‫به خاطر من؟ چطور به این نتیجه رسیدی؟
‫جانسون رو قبل از اینکه بتونه ‫اسم هارپر رو بهم بگه کشتی.
‫- چی؟ ‫- جانسون رو قبل از اینکه تو رو بکشه کشتم.
‫نه.
‫و یه اسم از زیر زبونش بیرون می‌کشیدم.
‫و اینطوری مغزتو منفجر می‌کرد.
‫و بعدش می‌تونستم هارپر رو ‫قبل از اینکه فرصت فرار داشته باشه بکشم.
‫یا گیج شدی یا دیوونه یا هر دو.
‫هیچ می‌دونی ازم چی گرفتن؟
‫هیچی از تو نگرفتن که ‫از من نگرفته باشن.
‫به خونه پرواز کنین، هر نمایش ‫فقط یه سکه خرج داره.
‫مه رو روی گونه‌هاتون حس کنین.
‫یکم بیخیال شو، میک.
‫از شانون قدرتمند دیگه حسابی خسته شدن...
‫و از دست اون بلارنی استون. ‫باتلاق کوفتی ایرلندی.
‫- خب، پس به عکس‌های جدید نیاز داریم. ‫- عکس جدید پول لازم داره.
‫اگه یکم پول پس‌انداز کردی، برادر...
‫حالا وقتشه بهم بگی.
‫شاید بهتر باشه بریم یه جای دیگه.
‫اجاره کنار قصابی پایینه، درسته؟
‫اجاره در ویکلو هم پایین بود، میک.
‫آه!
‫دیگه از این کثافت خسته شدیم.
‫رویای اجاره بالا بود ‫که ما رو به اینجا اورد.
‫نمیذارم اون سوئدی کثافت ‫رویای ما رو بکشه.
‫درست میگم؟ میک؟
‫یه فکر بکر به سرم زد.
‫- وای، نه. ‫- یه فکر تجاریه.
‫فکرهای بکر تو زیاد بکر نیستن، میک.
‫این یکی طلاییه. بهت ثابت می‌کنم.
‫به خودم اجازه دادم و به ‫خونواده‌ت در انگلستان تلگراف زدم.
‫- فقط می‌خواستم بدونن شما سالمین. ‫- متشکرم، آقای دورنت.
‫می‌ترسم از تشکر کردن من خسته بشین.
‫نمی‌دونم که کدوم خبر از ‫حمله ممکنه بهشون رسیده باشه.
‫نمی‌خواستم بی‌جهت پدرتون نگران بشه.
‫مطمئنم که پدرم خوشحال شده ‫که شنیده حق با اون بوده.
‫در مورد اومدنم به آمریکا.
‫شک ندارم مخالفش بوده؟
‫پدرم برای هر جنبه از زندگیم ‫برنامه‌ریزی کرده بود...
‫از جمله اینکه با کی ازدواج کنم.
‫رابرت در اون برنامه‌ها دخالت کرد.
‫وقتی داشت در موزه تاریخ طبیعی انگلیس ‫سخنرانی می‌کرد دیدمش.
‫از غرب آمریکایی حرف زد.
‫عاشق شدم.
‫عاشق اون و این سرزمین.
‫منم مجذوب جادوی رابرت شدم.
‫رویا راه‌آهن در سرتاسر ‫قاره تبدیل به رویای من شد.
‫پس حیف شد که شما دو ‫تا اینقدر بد از هم جدا شدین.
‫خب، رابرت و من در مورد ‫همه چی با هم موافق نبودیم.
‫مثلا چطوری تا جایی که میشه ‫از راه‌آهن پول دربیارین.
‫خانم بل، شوهر شما ‫یه رویاپرداز ایده‌آلگرا بود.
‫من یه واقع‌گرام. بدون من، رویاش ‫فقط در حد یه رویا می‌موند.
‫از مهمون‌نوازی‌تون ممنونم، آقای دورنت.
‫خانم بل، لطفا، ببخشید.
‫قصد عیب گرفتن از رابرت رو نداشتم.
‫بله، بهم نیاز داشت، ‫ولی منم بهش نیاز داشتم.
‫پیوند ما بی‌عیب نبود، ولی جواب داد.
‫خانم بل، برای شما اون ‫بیرون چیزی وجود نداره.
‫لطفا، عذرخواهی منو بپذیرین.
‫بهم افتخار بدین و ‫مهمون من بمونین.
‫چرا منو تعقیب می‌کنی؟ ‫می‌خوای منو به کشتن بدی؟
‫آقا، اگه پیش یه ‫زن سفیدپوست دیده بشی خودتو به کشتن دادی.
‫پس چی می‌خوای؟
‫بازم می‌خوای منو بچرخونی؟
‫فکر کردم کاملا برات روشن بود ‫که جایگاه و نظرت چیه.
همه میدونن من اگه گرسنم باشم میمیرم
‫نگاش کن.
‫دستمالتو انداختی...
‫خانم؟
‫باشه، باشه، پسرها.
‫شک دارم آقای دورنت بخواد ‫سرکارگر جدیدش کشته بشه.
‫درست بغل گوش من شلیک کرد، سوئدی.
‫خیلی حیف شد که ‫به زبونت شلیک نکرده.
‫برو کنار.
‫آقای بولان، باید همین ‫الان از اینجا بری.
‫لعنتی.
‫زود باش، تامی، بیا بریم.
‫بیا بریم. زود باش.
‫ماگنولیا، بیرون دروازه‌های ‫بیرون آندرسون‌ویل رشد می‌کنن.
‫برخی از شب‌ها، عطرشون ‫اینقدر زیاد بودن...
‫تا بوی گند به مشام نرسه.
‫خیلی سخت میشه شما ‫رو شناخت، آقای بوهانن.
‫بذار یه نوشیدنی برات بخرم.
‫نوشیدنی مجانی رو رد نمی‌کنم.
‫- یه لیوان دیگه لازم دارم. ‫- ممنونم. نه.
‫می‌دونم جانسون رو کشتی.
‫چیزی که هنوز نمی‌دونم دلیلشه.
‫کی هستی؟
‫ها؟
‫اه!
‫خودم ازش سر درمیارم.
‫وقتی فهمیدی به منم بگو، باشه؟
‫خیالت راحت باشه، ‫اول از همه به تو میگم.
‫ولی تا اون موقع...
‫یه پیشنهاد کاری برات دارم.
‫خب، یه چیز...
‫یکم پودر سیاه داره ‫با قطار فردا صبح...
‫میاد.
‫اینم از سهم تو.
‫و خودتو به اون راه بزن ‫تا پسرهای من...
‫چند تا بشکه رو خالی کنن.
حساب و کتاب داری، آقای سوئدی؟
‫بسیار خب.
‫- قبوله. ‫- آره.
‫اگه پنج تا دیگه بدی.
‫ها.
‫اوه!
‫به‌به، به‌به. اینجا رو ببین.
‫۶۴ کیلومتر، ۶۴ کیلومتر. ‫کی اون عدد رو گرفته؟
‫کاملا قراردادیه.
‫اینقدر وقت ندارم تا ‫نگران وحشی‌ها...
‫و آدمکش‌هایی باشم ‫که برام کار می‌کنن.
‫حتما جای شما بودن سخته.
‫اون مردهای ضعیف در واشنگتن...
‫بهشون التماس کردم سرباز ‫بیشتری بفرستن، ولی هیچی بهم ندادن.
‫و سرمایه‌گذارهام، فکر می‌کنین ‫حتی یه پول سیاه بهم میدن...
‫تا نقشه‌بردار جدید بیارم؟
‫دل و جرات تو رو ندارن، توماس.
‫رابرت مرد خوش‌شانسی بوده ‫که تو کنارش بودی.
‫توماس، نقشه‌بردارهای جدید ‫برای تموم کردن کار رابرت میان؟
‫بله، این بار.
‫منو ببخش. فکر کردم بیشتر ‫سهم کار رابرت تموم شده بود.
‫بله، شده بود، ولی هنوزم ‫چند تا نقشه بهم بدهکار بود.
‫فکر کنم اونا رو ازم قایم کرده بود ‫چون با هم دعوامون شده بود.
‫که اینطور.
‫چه جور نقشه‌هایی؟
‫اونجا.
‫کوهستان راکی؟
‫یه مانع ۴۲۰۰ متری از ‫سنگ و برف.
‫ولی فکر کنم رابرت راه ‫رد شدن ازش رو می‌دونست.
‫ولی چون شما نقشه‌هاشو نداشتین، من...
‫اوه...
‫مرد بیچاره. حتما خیلی له شدی.
‫شده بودم.
‫نمیشه گفت که
‫بیا یه آهنگ بخونیم، باشه؟ هنری؟
‫شب تاریکی در هتل شده برادران ‫و خواهران. بیاین تو.
‫تخم‌مرغ، قهوه و متن مقدس دارم.
‫آقای بوهانن.
‫سلام، آقای بوهانن.
‫خدای مهربون شما رو از چوبه دار نجات داد ‫تا خودتو غرق نوشیدنی کنی؟
‫یکم برای دین‌دار شدن ‫دیر شده، مگه نه، موعظه‌گر؟
‫می‌دونی، حق داشتی. ‫آخه تو لیاقت بخشش رو نداری.
‫- آره. ‫- منم نداشتم.
‫اما بازم اینجام...
‫شرارت من با خون بره شسته شد.
‫آخه تو از شرارت چی می‌دونی؟
‫تا حالا از کانزاس خونین چیزی شنیدی؟
‫می‌دونی، با جان براون شهید سواری کردم.
‫جان براون یه قاتل سنگدل بود.
‫در موقعیتی هستی که در ‫این مورد نظر بدی، آقای بوهانن؟
‫درسته.
‫چون، می‌دونی، یه شب ‫اجازه مرگ پنج تا مرد رو دادی.
‫صاحبان برده.
‫اونا رو از خونه‌هاشون کشیدیم بیرون ‫و با شمشیر قصابی‌شون کردیم.
‫می‎‌دونی، چون خودم نبودم، حواسم ‫نبود و شمشیرم رو درست نگرفته بودم.
‫کار سختی بود، برادر، ولی...
‫همینطوری زدم و زدم...
‫و زدم تا دیگه نتونستم بزنم.
‫خب به این میگن کانزاس خونین.
‫چرا بهشون شلیک نکردی؟
‫رحم گلوله چیزی بود ‫که لیاقتش رو نداشتن.
‫خب، منم برده داشتم.
‫آره، خب، شانس اوردی ‫که اون شب در کانزاس نبودی.
‫نه، موعظه‌گر.
‫تو شانس اوردی.
‫هیچکس لیاقت بخشش رو نداره، برادر.
‫زیبایی رحمت الهی همینه.
‫آره.
‫به خاطر موعظه‌ت ممنونم، موعظه‌گر.
‫قبلا خیلی شبیه تو بودم، کالن.
‫تنها تفاوتش این بود یه هدف داشتم.
‫هدف تو چیه؟
‫آره، جان براون مرده.
‫درسته.
‫آره، مطمئنم که دارش زدیم.
‫روتو برگردون، ایالت جنوبی.
‫مراقب اینا باشین، پسرها.
‫هی.
‫امروز صبح توی سرت ‫آجر خورده، جناب رییس؟
‫تپه‌ای که ازش بالا اومدیم شیب درستی ‫نداره یا باید منفجرش کنیم یا دورش بزنیم.
‫منفجرش کنین.
‫افرادم تا حالا با پودر سیاه کار نکردن.
‫مشکل من نیست.
‫تو هم بهتر از جانسون نیستی، می‌دونی؟
‫چطور هر بار که برمی‌گردم، تا ‫زانو توی کارم دخالت می‌کنی؟
‫چون تو رییسی. می‌خوام ‫کارمو نگه دارم.
‫پس بهتره بری مشغول کار بشی.
‫افرادت آماده کار هستن ولی ‫نه وسیله دارن و نه سرکارگر.
‫باید تن لشتو بلند کنی و بری بیرون.
‫پودر سیاه توی قطار کوفتی تجهیزاته.
‫منم اربابت نیستم.
‫آزادی می‌خواستی، بهش رسیدی.
‫خودت لعنتیت یه فکری بکن دیگه.
‫میک، کدوم گوری بودی؟
‫برای خودمون پول ‫درمی‌اوردی، شان.
‫از اینطرف رفقا. ‫قول میدم که ناامید نمیشین.
‫صبح‌بخیر.
‫گمونم شب خوب خوابیدین؟
‫بهترین تختی بود که ‫بعد از مدتها روش خوابیدم.
‫به خاطر رفتار دیشبم عذر می‌خوام.
‫- متاسفانه زیاده‌روی کردم. ‫- لطفا عذرخواهی نکن.
‫من خودم خیلی لذت بردم.
‫و امروز امیدوار بودم که ‫بیشتر راه‌آهن شما رو ببینم...
‫چیزی که بهش دست یافتین ‫و چیزی که در ادامه هست.
‫از این گذشته، اشتیاق شما برای ‫این هدف بزرگ مایه الهام بوده.
‫خب در این صورت، باید گردش ‫بزرگ رو داشته باشی، عزیزم.
‫البته اگه اینقدر برای ‫سواری کردن خوب شدی.
‫فکر کنم...
‫برگردین. برین!
‫بدو، بولان، بدو!
‫بدویین، بدویین!
‫برو گمشو دیگه!
‫از اونجا فاصله بگیر!
‫- لعنتی. ‫- خفه خون بگیر.
‫الان منفجر میشن!
‫پام!
‫- پام. ‫- اینقدر گریه و زاری نکن، دختر.
‫از اونجا دور شو!
‫زود باشین، رفقا، بکشینش بالا.
‫بلندش کنین. بلندش کنین.
‫یه سطل دیگه. یه سطل دیگه.
‫درستش همینه، رفقا. همینطوری بیارین.
‫مراقب باش. سرشو نگه دار.
‫اجازه هست؟
‫دست رو بلند کن، روی رگ فشار بده.
‫- اونجا؟ یا اینجا؟ ‫- بالاتر. همونجا.
‫- گرفتیش؟ ‫- فکر کنم.
‫باشه. باید برم. پیشش بمون.
‫باشه! علافی کردن دیگه بسه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»