‫آقای دورنت.
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫- تو خبرنگار شیکاگو تریبیون هستی؟ ‫- آره.
‫از این جسد عکس گرفتی؟
‫بله، آقای دورنت. فقط از یه جسد.
‫چه مرگت شده، مرد؟
‫- ببخشید. خیال کردم... ‫- یکی افاقه نمی‌کنه.
‫اجساد رو از تو گاری بیارید بیرون.
‫زود باشید، پسرها.
‫می‌خوام از این صحنه دقیقاً ‫همونطور که پیداش کردی عکس بگیری.
‫می‌خوام از این صحنه وحشتناک چشم بر ندارن.
‫تیر بیشتر. ‫تیر بیشتری باید باشه.
‫هیچی رو حس نمی‌کنه. ‫محض رضای خدا مرده.
‫نقشه‌ها.
‫- پیداشون کردی؟ ‫- نه، قربان. هیچ جا نبودن.
‫بازم بگرد.
‫آقای دورنت، بیایید اینجا.
‫رابرت.
‫همه چیو جمع کنید. ‫همش رو می‌بریم شهر.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫جسد جانسون رو پیدا کردن. ‫همه تو اردوگاه ازش حرف می‌زنن.
‫برگرد سر کارت.
‫کالن بوهانن؟
‫شنیدی دنیل جانسون رو کشتن؟
‫کی می‌خواد بدونه؟
‫چرا اینقدر گرخیدی، پسر؟
‫به گمونم هنوز به منظره نیروهای اتحادیه ‫که دارن سمتم میان عادت نکردم.
‫باید از دیدنمون خوشحال باشی.
‫آره، چطور؟
‫رئیس می‌خواد باهات حرف بزنه ‫کار جانسون رو بهت بده.
‫زود باش.
‫بفرما، میکی.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫پروردگارا، برای نعمتی ‫که به من عطا کردی سپاسگزارم.
‫بشین. بشین.
‫دزد اسبه.
‫ثور گاندرسن هستم.
‫مسئول تیم محافظتی آقای توماس دورنت.
‫سوئدی صدام می‌کنن.
‫ولی نروژی هستم.
‫ولی مهم نیست. ‫الان همه آمریکایی هستیم، نه؟
‫حتی شما یاغی‌ها، آره؟
‫دنیل جانسون بهم گفت ‫جفتتون عین همید.
‫آره، اینطور فکر نمی‌کنم.
‫چرا؟
‫ازش خوشت نمی‌اومد؟
‫رئیسم بود. فقط همین.
‫و رفیق باده خوردنت، آره؟
‫گاهی با هم می‌خوردیم.
‫فهمیدم شبی که به قتل رسید
‫شماها با هم بودید.
‫در حقیقت دیدن با اون از کافه رفتی بیرون.
‫آره؟
‫بله.
‫نیومدم اینجا از کار جانسون حرف بزنم، نه؟
‫این طور بهت گفتن؟
‫مرد قانونی، آقای سوئدی؟
‫هان؟
‫چون هیچ نشونی رو سینه‌ت نیست.
‫نه. هیچ مامور قانونی رسمی اینجا نیست.
‫پس با چه اختیاری ازم بازجویی می‌کنی؟
‫آقای دورنت خاطرنشان کردن ‫نظم رو جایگزین هرج و مرج کنم.
‫آخرین بار کِی بیرون رو دیدی، آقای سوئدی؟
‫به نظر من که هرج و مرج در حال برنده شدنه.
‫وقتی دائم‌الخمری و بی‌بند و باری از بین بره،
‫اون موقعست که شبا چشم رو هم می‌ذارم.
‫ولی دنیل جانسون ‫مهره ارزشمندی برای آقای دورنت بود.
‫دنیل جانسون کسی بود ‫که تمام کارگرها ازش متنفر بودن.
‫کسی دلیلی براش کشتنش داشت؟
‫شاید یکی از کاکاسیاه‌ها؟
‫شنیدم باهاشون مشکل داشت.
‫من بی‌خبرم.
‫آره. باشه.
‫خب، فقط تو می‌مونی.
‫می‌دونی چیه؟ دیگه کافیه. ‫اینجا دادگاه نیست.
‫این خوشگله رو ببین.
‫خیلی قدیمیه، ولی هنوز کار می‌کنه.
‫بهت فرصت میدم به جرمت اعتراف کنی.
‫کجاست؟
‫سلام، برادر کوچیکه. ‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫زنه کجاست؟
‫هنوز پیداش نکردم.
‫کشتن سفیدپوست‌ها یه چیزه.
‫ولی اگه یکی از زن‌هاشون رو بگیری،
‫تک تک‌شون می‌افتن دنبالتون.
‫اینطور درگیری میشه ‫و پوست سر بیشتری گیر میارم.
‫خدا کنه ارزشش رو داشته باشه.
‫پوست ‌سرهایی که خودت جمع کردی چی؟
‫حالا خیلی پاک و معصوم رفتار می‌کنی،
‫ولی یادمه یه زمانی عاشق مزه خون بودی.
‫مسیح منو بخشیده.
‫شاید مسیح تو رو بخشیده باشه،
‫ولی به خیالت دوستان سفیدت می‌بخشنت؟
‫به نفعته قبل از من پیداش کنی.
‫هی.
‫هی!
‫تعجب می‌کنی چقدر سریع ‫به غل و زنجیر شدن عادت می‌کنی.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫می‌خوام بدونم علیه من شهادت میدی.
‫نمی‌دونم، هنوز تصمیم نگرفتم.
‫درباره گروهبان می‌دونم.
‫حرفای جانسون رو شنیدم.
‫یه چیزی در مورد قتل دو نفر تو کلیسا گفت.
‫آره، حرف حسابت چیه؟
‫حرفم اینه اگه به جرم قتل جانسون حلقه‌آویزم کنن،
‫تو رو هم کنار من به‌خاطر ‫قتل اونا دار می‌زنن.
‫ببین چی میگم.
‫تو داستانت رو بگو، بعدش من میگم.
‫ببین حرف کیو باور می‌کنن.
‫آره.
‫کی حرف یه برده رو باور می‌کنه ‫تا یه مرد سفیدپوست؟
‫آروم باش، پسرم.
‫هیچ کی حلقه‌آویز نمیشه.
‫من پسر لعنتیت نیستم.
‫تا فردا از اینجا اومدم بیرون.
‫فکر کنم سارق اسب هم همینو گفته بود.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون. بازم می‌بینمتون.
‫- موفق باشی. ‫- ممنون.
‫موفق باشید.
‫از نمایش خوشتون اومد، قربان؟
‫تصاویر خیلی احساس‌برانگیزی از خونه بود، پسرها.
‫ولی به نظر نمیاد شما ایرلندی باشید.
‫نیستم، ولی بازم تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫همه‌مون تو این مکان غریب ‫دلتنگ زادگاهمون هستیم.
‫ببخشید، آقا، با هم آشنا شدیم؟
‫خیر.
‫مردم اینجا سوئدی صدام می‌کنن.
‫جای خوبی هم نصیبتون شده، پسرها.
‫بله، قربان. بین قهوه‌خونه و کارگرها.
‫خودم انتخابش کردم.
‫شما چی می‌خواید، آقای سوئدی؟
‫خوشم اومد، رفتی سر اصل مطلب.
‫اصل مطلب اینه که،
‫یه جای به این خوبی قیمت خوبی هم داره.
‫باید می‌فهمیدم چرا این مکان خالی مونده.
‫- باید زودتر متوجه می‌شدم. ‫- فکر کنم باهوشه توئی.
‫- آره. ‫- آره؟
‫خب چقدر می‌خواید، آقای سوئدی؟
‫دوباره رفتی سر اصل مطلب.
‫هفته‌ای دو دلار. ‫اولین پرداختی همین جمعه‌س.
‫ولی نصف پولیه که در میاریم.
‫فعلاً اجاره‌ش دو دلاره،
‫تو این وادی بی در و پیکر
‫در مقابل افراد شرور ازتون محافظت می‌کنم.
‫اگه پول ندیم چی؟
‫همیشه می‌تونید برگردید به کشتارگاه.
‫و اگه از اینجا نریم چی؟
‫خیال کردم تو عاقله هستی.
‫قبلاً حسابدار بودم.
‫قیافه‌ت به حسابدارها می‌خوره.
‫همیشه با اعداد راحت‌تر بودم تا آدما.
‫می‌تونستم اعداد رو کنترل کنم.
‫جنگ به کارت پایان داد، نه؟
‫از اختلال روانی بعد ‫از جنگ رنج می‌بری، آقای سوئدی.
‫آره، می‌تونم تو چشمات ببینم.
‫هنوز داری می‌جنگی.
‫شاهد هیچ نبردی نبودم. ‫مسئول انباری بودم.
‫ارقام بیشتر.
‫تا حالا دشمن رو ندیده بودم
‫تا اینکه قطار آذوقه‌مون رو گرفتن
‫و اسیر جنگی شدم.
‫آندرسون‌ویل؟
‫درسته.
‫تو ایالت بزرگ جورجیا.
‫آشوب و بی‌نظمی موج میزد.
‫سی هزار زندانی، چهارده هزار تلفات.
‫وقتی اسیر شدم 90 کیلو بودم ‫و وقتی آزاد شدم 40 کیلو شدم.
‫فقط اعدادش به هم نمی‌خورد.
‫یه شب بیدار شدم چون یکی از زندانیا
‫سعی داشت گوشت بازوم رو بخوره.
‫فکر می‌کردم مُرده‌م.
‫اون شب فهمیدم مجبورم آدما رو
‫مثل اعداد کنترل کنم،
‫پس یاد گرفتم یه جور
‫حساب و کتاب غیراخلاقی رو تمرین کنم.
‫و...
‫کارای ناخوشایندی تو آندرسون‌ویل کردم، آقای بوهانن.
‫آخرش، فهمیدم می‌تونم کاری کنم همه چی جور در بیاد.
‫فکر کردی اعتراف کنی؟
‫گفتم هر جور حساب کنی، منو دار می‌زنی.
‫آره.
‫می‌دونی چرا اون مرد ‫از خوردنت دست کشید؟
‫هان؟
‫چون شما یانکی‌ها مزه‌ کثافت می‌دید.
‫حرفات رو با خدا بزن، آقای بوهانن.
‫به محض اینکه جسد سارق اسب رو آوردیم پایین،
‫نوبت توئه.
‫اینو بنویس.
‫با برتری پنج نفر به یک نفر،
‫هشت سفیدپوست مسیحی
‫به دست وحشی‌های تشنه به خون و غارتگر سلاخی شدن.
‫تعدا کم‌شون؟
‫بکنش ده نفر به یه نفر بودن.
‫در بین مقتولان رابرت بل،
‫نقشه‌بردار راه‌آهن یونیون پاسیفیک به چشم می‌خورد.
‫همسر زیبایش لیلی،
‫دختر مو طلایی اهل غرب،
‫به دست یه مشت وحشی بی‌عفت شد،
‫و بعد در اردوگاه کثیفشون به بردگی گرفته شد
‫بی‌عفت یعنی چی؟
‫هر چی که خواننده برداشت کنه.
‫ریل قطارم به این زمین‌های غربی رام‌نشده تمدن میاره.
‫و دختر مو طلایی اهل غرب
‫نشان دهنده هیچ چیز نیست جزء تمدن.
‫اینو به چشم اتحاد می‌بینید؟
‫آره. تازه داره گوشی دستت میاد.
‫به هر قیمتی شده نجاتش بدیم.
‫آره، البته که نجاتش بدید.
‫همینطور می‌خوام ارتش فدرال بیاد اینجا
‫و تک تک اون وحشی‌ها رو از سر راهم پاک کنه.
‫خوش اومدی، برادر.
‫باید همونی باشی که می‌خوان دارش بزنن.
‫می‌دونی، خود پطرس قدیس
‫اینطور غل و زنجیر بود ‫و به مرگ محکوم شد.
‫و توسط یه فرشته آزاد شد.
‫من پطرس قدیس نیستم، جناب.
‫آره، و منم فرشته نیستم.
‫رحمت خدا بر شما، جناب.
‫و بر تو، کشیش.
‫شنیدم یه زندانی فرار کرده.
‫دیر یا زود پیداش می‌کنیم.
‫منم حواسم بهش هست.
‫مراقب باشید. مرد خطرناکیه.
‫برادر، باید حرف بزنیم.
‫فکر کردم می‌خوای تحویل بدی.
‫نه. خداوند به من دستور داده ‫حتی به محکومین پناه بدم.
‫جدّی؟
‫در مورد بشکستن غل و زنجیر چی گفته؟
‫خودتی و خودت.
‫می‌دونی،
‫قبل از اینکه به دار آویخته بشی ‫باید با قلبت رو راست باشی، پسرم.
‫دارم نمی‌زنن.
‫خب، در هر صورت،
‫یه روز نوبتت میشه.
‫و تو اون روز، باید جوابگوی اعمالت باشی.
‫می‌دونم.
‫آره؟ چی میگی؟
‫تو بدترین زمان بهترین کاری ‫که از دستم بر اومد رو کردم.
‫من بهتر از تو اینو درک می‌کنم،
‫ولی این برای خداوند افاقه نمی‌کنه.
‫پس لازمه به زانو بیفتی...
‫آره. خیلیا رو دیدم زانو زدن ‫و تو زمانای وحشتناک اسمشو صدا زدن.
‫دیدم جواب دعاهاشون یه گلوله بوده.
‫می‌دونم درکش سخته، پسرم.
‫گاهی غیرممکنه، اما...
‫اون اینجاست، ‫و رحم و مروتش بی حد و مرزه.
‫پس زانو بزن و طلب بخشش کن.
‫نه، آقا. این کار رو نمی‌کنم.
‫چون جنگ ایمانت رو ازت گرفت؟
‫چون لیاقت بخشیده بودن ندارم.
‫هوی! نمی‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫مامان درک می‌کنه.
‫هفته بعد و هفته بعدش چی؟
‫تمومی نداره. هیچ جوره نمی‌تونم ‫از شر این پست‌فطرت خلاص شیم.
‫تو بوستون هم همینو گفتی.
‫فکر کردم گفتی دیگه راجبش حرف نمی‌زنیم.
‫از اون مخمصه بیرون آوردمون، ‫از اینم بیرون میارممون.
‫آخه چطور؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫به روز اینو می‌فرستیم برای مامان
‫و بیشتر از اینه.
‫خدا هوامو داره.
‫منم یه زمانی تو این وضع بودم.
‫اربابم یه جفت دستبند خوشگل بهم داده بود باهاش بخوابم.
‫اگه یکی غل و زنجیره‌ت کنه، ‫طبیعیه بخوای ازش فرار کنی.
‫درست نمیگم؟
‫آره. درست میگی.
‫بریم.
‫دارن میان.
‫می‌خوای فرار کنی؟
‫از اینجا نمیرم.
‫پیدات می‌کنن.
‫نه جایی که میرم.
‫پس، درسته.
‫اوهوم.
‫همه‌شون؟
‫همه غیر زنه.
‫سرخپوستا گرفتنش؟
‫نمی‌دونم.
‫اینو بخش کن، ‫صد دلار جایزه برای کسی که پیداش کنه.
‫ولی در مورد نقشه‌ها هیچی نگو.
‫باشه.
‫آقای دورنت.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫کالن بوهانن، ‫مردی که می‌خوان دار بزنن.
‫به جرم کشتن جانسون؟
‫به گمونم اومدی بهم بگی بیگناهی؟
‫نه، قربان.
‫اومدم درخواست کنم کارشو بهم بدید.
‫چطور هنوز زنده موندی، پسرم؟
‫قربان؟
‫با این همه بی‌پروایی؟
‫دو دقیقه. فقط همین خواهش رو دارم.
‫دو دقیقه.
‫تو جنگ جنگیدی، آقای دورنت؟
‫من از راه‌های دیگه به کشورم خدمت کردم.
‫خب،
‫ساختن راه‌آهن دست‌کمی از جنگ نداره.
‫یه ارتش اون بیرون دارید، ‫و به رهبر باید بالا سرشون باشه.
‫مشخصه برای جنوب جنگیدی، آقای بوهانن.
‫بله، قربان.
‫دقیقاً واسه همین باید منو استخدام کنید.
‫دلیلش رو توضیح بده.
‫یادم نمیاد بدون تفنگ،
‫بدون افراد کافی، یا بدون آذوقه با شما شمالی‌ها جنگیده باشم،
‫ولی مطمئنم اغلب مواقع پدرتون رو در آوردم.
‫- اینطوریاست؟ ‫- بله، قربان.
‫افرادم به‌خاطر من تا جهنم می‌رفتن ‫و بر می‌گشتن، آقای دورنت.
‫واسه همین اینجا بهم نیاز دارید.
‫در مورد احداث راه‌آهن چی می‌دونی؟
‫مجبور بودم یاد بگیرم چطور ساخته شدن
‫تا بتونم به بهترین شکل ممکن منفجرشون کنم.
‫پل بالتیمور و اوهایو ‫روی رودخانه مناکسی رو خاطرتونه؟
‫من قبل از جنگ اون پل رو ساختم.
‫با نیم کیلو باروت کلش رو منفجر کردم.
‫ولی دیگه چیزی رو نابود نمی‌کنم، آقای دورنت.
‫می‌خوام تو ساخت راه‌آهن کمک‌تون کنم.
‫چرا باید به تو اعتماد کنم؟
‫وقتی در طول جنگ از می‌سی‌سی‌پی پنبه قاچاق می‌کردید
‫مشکلی با اعتماد کردن به جنوبی‌ها نداشتید، درسته؟
‫رو لبه تیغ راه میری، پسرم.
‫64 کیلومتر، آقای دورنت.
‫بر کسی پوشیده نیست ‫که باید 64 کیلومتر ریل قابل‌ استفاده بسازید
‫تا پول دولت براتون سرازیر بشه.
‫حالا هر جفتمون می‌دونیم
‫با این سرعت به اونجا نمی‌رسیم.
‫اگه واسه یک کیلومتر و نیم 16 هزار دلار نگیرید، ‫کل کار کنسل میشه.
‫تو یه جنگ می‌جنگید، آقای دورنت. ‫شکی درش نیست.
‫برای پیروز شدن به من نیاز دارید.
‫ای پست‌فطرت.
‫چه غلطی می‌کنی، مرد؟
‫همون بی‌شرفیه که جانسون رو کشت. ‫باید حلقه‌آویزش کنیم.
‫یاوه نگو.
‫سرکارگر جدیدمه.
‫یکی دیگه رو دار بزن.
‫سرکارگر جدیدی شمایی؟
‫آره.
‫وسایل جانسون هنوز اونجاست؟
‫آره. می‌خوای چادر رو خالی کنم؟
‫بذار باشه.
‫اطاعت، قربان.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»