آنچه گذشت...
رومن قراره جمعه یه سخنرانی بکنه تو هم باید بیای.
چه شرارتی توجهتون رو جلب کرده، آقای دیموند؟
شرارت شما، دکتر فل
اومدید اینجا تا من رو در موقعیتی نامساعد قرار بدید؟
اومدم به مساعد شدنش کمک کنم
حلزون ها ترجیح میدن باهم غذا بخورن
ای کاش تو هم میتونستی با ویل گراهام غذا بخوری
ویل گراهام هنوز زنده ست؟
ویل جایگزین مناسبی برای درمان نبود
چکار کردی، هانیبال؟
ابیگیل؟
نمیدونستم دیگه چکار باید بکنم، برای همین...
کاری که اون گفت رو انجام دادم
کجاست؟
تو که قرار بود بری...
نمی تونستیم بدون تو بریم
زمان بالاخره به عقب برگشت
خورده های فنجونی که شکوندم دوباره بهم چسبیدن
اینجا برای ابیگیل و دنیای تو ساخته شده بود
متوجهی؟
اینجا برای هر سه نفرمون ساخته شده بود
میخواستم غافلگیرت کنم
و تو...
میخواستی من رو غافلگیر کنی
گذاشتم من رو بشناسی
من رو ببینی
بهت یه هدیه ی کمیاب دادم
- ولی خودت پس زدیش - اینطور فکر میکنی؟
- میخواستی من رو بکشی - نـ... نه
نمی کشتمت
پس آزادیم رو ازم میگرفتی
من رو زندانی میکردی
فکر میکنی میتونی من رو عوض کنی،
طوری که من تو رو عوض کردم؟
خیلی وقته عوض کردمت
تقدیر و شرایط، باعث شدن ما دوباره به این نقطه برگردیم
زمانی که فنجون میشکنه
من می بخشمت، ویل
تو من رو می بخشی؟
نکن... نه...
نه... نه...
میتونی این درد رو از بین ببری
سرت رو ببر عقب
چشمات رو ببند
با آرامش وارد رودخونه ی بی صدا شو
در چه حالی؟
تشنمه
یه ملاقاتی داری
بهم گفتن که میدونست دقیقا چطوری گلوم رو ببره
گفتن مثل برش جراح ها بود
میخواست جفتمون زنده بمونیم
ولمون کرد که بمیریم
ولی نمردیم
قرار بود من رو با خودش ببره
قرار بود همه با هم بریم
برامون یه جایی رو درست کرده بود
- ...ابیگیل - چرا بهش دروغ گفتی؟
اینکه آدم فکر کنه کار اشتباهش، برحق بوده...
حتی فکر کردن بهش هم زشته
بهت این فرصت رو داد تا از هدفت منصرف بشی
و تو به دروغ گفتنت ادامه دادی
لازم نبود کسی کشته بشه
سخته آدم بگه
چه اتفاقی ممکن بود بیوفته،
چه اتفاقی میوفتاد،
یا حتی ممکنه توی یه دنیای دیگه این اتفاق افتاده باشه
من به اندازه کافی برای سر و کله زدن با همین دنیا مشکل دارم
امیدوارم تو دنیاهای دیگه انقدر بهم سخت نگذره
هر اتفاقی که ممکنه رخ بده، رخ میده
هم پایان خوبی داره
و هم پایان بد
باید هر طوری که میتونه به پایان برسه
برای ما اینطوری به پایان رسید
ما پایانی نداریم
اون هنوز بهمون پایان رو نداده
ازمون میخواد که پیداش کنیم
بعد از تمام کارهایی که کرده بازم میخوای بری پیشش؟،
اگه هر اتفاقی که ممکنه رخ بده، رخ میده،
پس در اصل هیچکدوم از کارهای آدم اشتباه نیست
فقط کاری رو انجام میدی که باید انجام بدی
وقتی از این جا فرار کنیم،
بازهم اینجا برام پابرجا می مونه
توی "قصر خاطراتت"؟
قصر من خیلی پهناوره. حتی با استانداردهای قرون وسطی
سرسرای قصرم یه کلیسای نرماندی در پالرمو هستش،
محکم، زیبا و بی انتها
: با تنها یک یادآور از فانی بودن بشریت
جمجمه ای که بر روی زمین تراشیده شده
"هشت ماه بعد"
حتی در یه دنیای مدرن،
بازهم میایم اینجا تا به خدا احساس نزدیکتری داشته باشیم
الان به خدا احساس نزدیکتری داری؟
نیومدم اینجا تا چیزی پیدا کنم
تو به چیزی اعتقاد داری؟
اعتقاد من خیلی عجیبه
چیزی که در انجیل وصف شده
همه این رو میدونیم هیچوقت کسی نمیگه که خدا،
هیچوقت جواب دعاهای بنده هاش رو نمیده
چون این یه کار نازیباست
ظرافت مهمتر از زجر کشیدنه
این طراحیشه
داری راجع به خدا صحبت میکنی یا هانیبال؟
هانیبال هیچی نیست
بزرگ بودن براش جذبه ای نداره
ولی به چالش کشیدن همه چی
براش یه سرگرمی خیلی خوبه
هیچ چیزی بیشتر از خراب شدن این سقف روی
مردم و نیمکت ها و گروه آواز کلیسا هانیبال رو هیجان زده نمیکنه...
واقعا از این اتفاق خوشحال میشه
و با خودش فکر میکنه
هرکی این رو میدید، خوشحال میشد
خودشه؟
ببخشید جناب
ورود افراد متفرقه به اینجا ممنوعه
لامانا، نذار اینا جایی برن
میخوام با پسره صحبت کنم
چی گفت؟
گفت میخواد با شما صحبت کنه
آقای گراهام...
رینالدو پازی" هستم، بازجوی ارشد"
از واحد پلیس شهر فلورانس
از فلورانس خیلی دور هستین
شما هم از بالیتمور خیلی دور هستین
تمام اطلاعاتی که میتونستم از اف.بی.آی بگیرم رو خوندم
همه چیز رو راجع به حبس شدنتون مطالعه کردم
به خوندن ادامه بده. من تبرئه شدم
شما به پالرمو میاین
و چیزی نمیگذره که یه جسد کشف میشه
کشیش کلیسای "کاپلا" گفت
که شما وقت زیادی رو در اونجا گذروندین
داشتم دعا میکردم
یه آسایش خاصی در دعا کردن هست
این حس ممتاز رو به آدم میده
که تنها نیست
جناب...
دنبالم بیاید
خدانگهدار
آیا ویل گراهام به خاطر جسدی که توی کلیساست اومده اینجا
یا جسد به خاطر
ویل گراهام اونجاست؟
- تو چرا اینجایی؟ - من مثل توئم
کارم مثل کار توئه
ما جفتمون استعداد تصور و تخیل داریم
من مثل کسی هستم
که شمشیر استعدادش رو از تیغه بدست گرفت
پس سر اشتباهی رو گرفتی
بیشترین لذت رو زمانی میبرم
که همه چیز بهم مرتبط میشه
دانستن
نه حس کردن، نه فکر کردن
تو میدونی که کی اون مرد رو به قتل رسوند
و در کلیسای کاپلا پالاتینا قرار داد
خودت نمیدونی؟
بیست سال پیش دیدمش
"ایلموسترو"
به معنی هیولای فلورانس
سبکش اینطوری بود که قربانی هاش رو
مثل یه نقاشی زیبا درست میکرد
ایلموسترو" صحنه هایی خلق کرد"
که هنوزم که هنوزه در ذهنم باقی موندن
بیست سال پیش،
در حال تحقیق روی قتل یه زوجی بودم
که در پشت یه وانت
در شهر "امپرونتا" پیدا شدن
اطراف جسدها پر از گل بود...
نقاشی "پریماورا"ـش
هنوز هم در نمایشگاه "یوفیزی" در فلورانس قرار داره
درست مثل بیست سال پیش
حوری ای که در سمت راست قرار داره،
و گل هایی که داره از دهنش در میاد با جسد مطابقت داشت،
کاملا مطابقت داشت...
در نمایشگاه یوفیزی...
برای اولین بار "ایلموسترو" رو دیدی
اونجا بود که این مرد رو...
دیدم
هیولای فلورانس
نتیجه ی الهام، موفقیته
الهام، ظهور یک تصویره
ابتدا تار و سپس واضح
پیدا کردن چیزی که الهام بخش "ایلموسترو" بود برام یه موفقیت محسوب میشد،
هر روز به نمایشگاه یوفیزی میرفتم و
مقابل نقاشی "پریماورا" می ایستادم
و اکثر روزها
یه مرد جوان اهل لیتوانی رو میدیدم
که به اندازه من، محسور بوتیچلی بود
به اندازه ای که حدس میزدم ایلموسترو باید محسور بوتیچلی باشه
و هر روز میدیدمش...
که با قلم، نقاشی پریماورا رو از نو خلق میکرد
همونطور که با جسد اینکارو کرده بود
میدونستم
بهترین لحظه ی زندگیم بود،
یه تجلی لحظه ای
که اول من رو مشهور
و سپس نابودم کرد
با جاه طلبی و شتاب،
پلیس خونه ی مرد جوون رو به امید
پیدا کردن مدرک، زیر و رو کرد
- اون مدرکی باقی نمیذاره - نه، نمیذاره
میخورشون
یه آدم دیگه... که بیگناه نبود،
ولی در اون قتل ها نقشی نداشت...
تبدیل به مظنون ما شد
بدون هیچ مدرکی به جز شخصیتش،
محاکمه شد
کلا نمیشه تقصیر رو گردن هانیبال لکتر انداخت
ولی به گردن تو چرا
تمام استخون ها رو تراشیدم،
و به صورت حرفه ای
شکستمشون
نرم و قابل انعطاف کردمت
پوستت رو کندم
خمت کردم
پیج دادمت
و اضافه هات رو قطع کردم
سر، دست ها و پاها
درخت آرایی
این طراحی منه
غزلی عاشقانه که با یه جسد نوشته شد
ویل...
واقعا اینجا به هانیبال احساس نزدیکتری میکنم
فقط خدا میدونه بدون اون الان کجا بودم
اون این رو برامون گذاشت...
قلب شکسته شده اش رو
از کجا میدونست ما اینجاییم؟
نمیدونست
ولی میدونست که میایم
دلش برامون تنگ شده
چندین رشته تفکر در عین واحد در ذهن هانیبال میگذره
بدون اینکه هر کدوم از این رشته ها...
تداخلی باهم ایجاد کنن
همیشه به خاطر سرگرمی خودشه
داره باهامون بازی میکنه
همیشه
هنوزم میخوای بری پیشش؟
آره
اون تو رو بهم برگردوند
و بعد دوباره تو رو ازم گرفت
شده مثل پینگ پونگ
هی میده و هی میگیره
اگه کسی نمی مرد چی؟ اگه...
اگه ما همه باهم بودیم چی؟
اونطوری که باید باهم میبودیم،
بعد اینکه بره رو برامون آورد
کجا میرفتیم؟
به یه دنیای دیگه؟
به یه دنیای دیگه
گفت برامون یه جایی درست کرده بود
یه جایی برای تو درست شده بود، ابیگیل
توی همین دنیا
داری...
دعا میکنی؟...
هانیبال دعا نمیکنه
ولی به خدا اعتقاد داره...
به شکلی شدید
از هانیبال لکتر نپرسیدم
من فکر میکنم دعاهام اینجا گیر کردن
بین قدیس ها و حوری ها و...
عیسی مصلوب
دعاهای تو در چه حالی هستن؟
امیدوارم دعاهام فرار کرده باشن،
از اینجا گریخته باشن
و به آسمون و خدا رسیده باشن
دعا کردی که هانیبال رو گیر بندازی؟
باید دعا کنی که اون تو رو گیر نیاره
بدون جهت
که رئیس سازمان پلیس فلورانس نشدم
وقتی یه پسربچه بود نتونستی گیر بندازیش
چی باعث میشه فکر میکنی الان میتونی گیر بندازیش؟
تو
چی باعث میشه فکر کنی من میخوام گیر بندازمش؟
آقای گراهام...
اگه میخوای به زندگیت ادامه بدی،
بهت توصیه میکنم که بیخیال "ایلومسترو" بشی
من هم مثل شما نمیتونم اینکارو بکنم
میدونی که میکشت
معمولا اینجور چیزا رو درست حدس میزنم
اجازه داد که بشناسیش
قلبش رو برات فرستاد
الان کجا رفته؟
جایی نرفته
هنوزم اینجاست
هانیبال!
آقای گراهام؟
نباید تنها بیای این پایین
من تنهام نیستم
با شمام
ولی مطمئن نیستی که من طرف کی هستم
وقتی "ایلموسترو"ـت رو پیدا کردی
میخوای چکار کنی؟
من...
برای خودمم سواله
بار مرگ روی دوش من و شماست،
آقای گراهام
جفتمون باید این بار رو سبک کنیم
بهتره این بار سنگینت رو برگردونی به کلیسا
قبل اینکه خودت هم بمیری
ولی تو قبلا مردی،
مگه نه؟
شب بخیر، فرمانده
هانیبال...
من می بخشمت