آنچه در "هانیبال" گذشت...
آبیگل هابز» نیک بویل رو کشته و نمی تونیم به هیچکس» هم بگیم.
«من نگرانت هستم «ویل.
تو تا حدی با قاتل هایی که «جک کرافورد» باهات درگیر شون میکنه
احساس هم دردی میکنی که ذهنت رو پیچیده دورشون و خودت رو داری بین شون گم میککنی.
شاید بهتره باشه یه اسکن بگیرم.
- احساس عدم ثُبات داری؟- مشکلی هست «ویل»؟
- .حواست به زمان نبوده- من یه مشکلی
دارم من دوست ویل هستم
این که چند نفر رو نجات میدی برام مهم نیست خودت برام مهمی.
و زندگیت داره از واقعیت جدا میشه.
میتونم عصب هام رو حس کنم
- - ترجمه نشده
که وارد راه دراز و اجتناب ناپذیر طولانیش میشه.
صداهای سریع و یه پایان سریع.
«آبیگل هابز» کار «نیکولاس بویل» رو تموم کرد.
مثل یه بادکنک.
اون یه زندگی رو تموم کرد.
تو یه زندگی رو تموم کردی.
آره آره...تو هم همینطور.
«تو داری سوگواری میکنی «ویل نه برای زندگی ای که بهش پایان دادی
بلکه برای زندگی ای که از تو گرفته شده.
اگه «آبیگل» میتونست از اول شروع کنه و وحشتی که
روش گذاشت رو پشت سر بذاره تو هم میتونستی.
میتونستی خودت رو از دیوانگی قتل هایی که پیش اومد خلاص کنی ..
ما بهش دروغ گفتیم.
ما هر دو عدم واقعی بودنِ گرفتن یه زندگی رو میدونیم.
آدمایی که می میرن وقتی که انتخابی برای ما نمیمونه.
در اون لحظات ما می دونیم که از جنس گوشت نیستن
بلکه نور
هوا و رنگ هستند
مگه اینهازنده بودن نیست؟
احساس زنده بودن میکنی «ویل»؟
من...
احساس محو شدن میکنم.
باز هم پیش اومده که گذر زمان از دستت بره؟
یا توهم داشته باشی؟
ازت میخوام یه دایره ساعت بکشی
شماره هم بزن
عقربه های بزرگ نشان گر ساعت کوچیک ها نشانگر دقیقه
چرا؟
یه تمرین. میخوام
روی زمان حال تمرکز کنی تا حد ممکن
فکر کُن کجا هستی و چه وقتی اونجاها هستی.
فکر این که کی هستی رو بکن.
هفت و شانزده دقیقه بعد از ظهر
توی «بالتیمور», مریلندام.
و اسم ام «ویل گراهام» هست.
یه یادآور کوچیک.
یه دستگیره که باهاش بتونی بدونی واقعیت کجاست و بهش بچسبی.
و بدونی که زنده هستی.
اینجا چی شده ؟
- .گیج شدم- دیدم که گیج بشی.
عصبانی هم تو رو دیدم ولی هیچوقت تاحالا اینقدر ترسیده ندیدمت.
خب من ترس رو تجربه میکنم میتونم پس این یکی بربیام.
فقط یه ذره بهم خوردم برمیگردم تو الان.
قیافه ات رو وقتی از اون اتاق اومدی بیرون.
حالا چی رو اون داخل تجربه کردی که لالت کرده
- یهویی؟ میتونم
بهتر ببینم و بشنوم وقتی ترسیدم فقط نمیتونم...
به همون اندازه دقیق حرف بزنم...
خُب صحنه جرم رو دست کاری کردی قبلاً این کار رو نمیکردی.
فکر میکردم بخاطر من بود.
داری چی میگی ؟ فکر میکنی تو این زن رو اینجا کُشتی؟
- ...بعضی وقتها با این کار که من میکنم- کاری که میکنی.
تمام مدارک موجود توی صحنه جرمِ
چند برابرشون میکنی و بازسازیش میکنی
وقتی فکر قاتل رو میکنی.
خودت رو به عنوان قاتل نمیدونی.
فقط واسه یه ثانیه توی
بازسازی گم شدم...یه چشم بهم زدن.
میدونم نمیخوای باعث نگرانی بشی ولی من نگرانم.
جداً نگرانت هستم جداً؟
- .آره همینطوره
فکر میکردم دلیل این که
من رو به دکتر لکتر معرفی کردی و نه یه روانشناس اف.بی.آی
اینه که وضعیت روانیم
غیر رسمی می مونه.
میخوام باهات با احتیاط برم جلو.
نمی خواییم اینجا بشکنیمت.
الان داره همچین اتفاقی می افته؟ دارم می شکنمت؟
جز من کس دیگه ای هم هست
از من شکسته نشده این کار رو بهتر ببره جلو؟
«ترس خیلی بی ادبت میکنه «ویل.
اون توی خون خودش غرق شده.
و چیزی که روش خفه نشده کل کف رو گرفته.
همینطور زیر تخت میخواسته از قاتل مخفی بشه..
کشیدنش اینجا. زیر تخت منتظرش بوده.
جنگیده که با چنگ خودش رو آزاد کنه.
قاتل می شناختدش کسی بوده که براش مهم بوده.
- .یا فکر کرده که اینطوره زیادی براش فرد مهمی بوده.
پس دنبال نامزد سابق هستیم.
همکار
کسی که کیسه خریدش رو می بنده
یه سری اثر انگشت تمیز رو دسته اش هست فکر کنم مال توئه؟
ببخشید
یه سلول دیگه هم از طرف قاتل هست
ولی اینقدر صدمه دیده که هیچ اثر
به درد بخوری جا نذاشته. مقتول به اندازه کافی چنگش زده که پوستش
زیر ناخنش جمع بشه ولی خونی ازش نکشید.
چرا خونریزی نداشته؟
بعد این که قیافه یارو رو تیکه تیکه کرده
مثل اینکه میخواسته پوستش رو بکشه عقب.
انگار که یه ماسک رو برمیداره؟
من هنوز...
بوی خونش رو روی دستم دارم.
یاد م نمیاد صحنه جرم رو
رو قبل از اینکه ببینم دارم می کشمش دیدم یا نه.
این خاطره ها از جلوی چشم محو میشن
ولی تو باز هم از غیاب شون خبر داری.
یه حس مبالغه و بزرگ نمایی توی خشونتی که من تصور کردم بود.
که خیلی باورپذیرتر از واقعیتی که میدونم اتفاق افتاده.
و میدونی کجاش حقیقته؟
میدونم که من نکشتمش نمیتونم کشته باشم..
یادم میاد که میبردمش و یادم میاد در حال مرگ نگاهش میکردم.
باید بر این خیالاتی که دارن به واقعیتت وارد میشن تسلط پیدا کنی.
این قاتل چه نوع خیال های وحشیانه ای داره؟
وحشیانه نبود تنها بود..
ناچار بوده و غم انگیز.
انگار دارم خودم رو توی آینه میبینم.
و میتونستم خودم رو هم بخونم
انگاری فقط یه غریبه بودم....
باید به طرز جدی با محدودیت هات رو به رو بشی
در رابطه با قابلیتت
و این که چطور روت تاثیر داره اگه با محدودیت باشه
منظورت تفاوت و خط قرمزی که بین سلامت عقلی و دیوانگی هست من این رو قبول ندارم.
- خُب چی رو قبول داری؟- میدونم
چجور دیوونه ای هستم و اینطور نیست.
ممکنه ..یه جور حمله باشه
یا یه تومور.
یه..یه لخته خون.
میتونم یه متخصص اعصاب بهت معرفی کنم؟
ولی اگه فیزیولوژیکی نباشه باید قبول کنی
که داری با بیماری ذهنی دست و پنجه نرم میکنی.
واقعا دکتر خوبی دارید.
دکتر لکتر
- .یکی از سالم ترین افرادیه که من میشناسم باهاتون موافقم.
من و دکتر سوتکلیف با هم در بیمارستان هاپکینز رزیدنت بودیم.
خیلی وقت پیش
همون وقتی که نمی ترسیدی یه ذره خون رو تحمل کنی.
من همیشه جذب طرز کار ذهن بودم.
خیلی برام جالب تر از نحوه کار مغز بود.
تصویر پروژکتور خیلی از خود پروژکتور جالب تره
تا وقتی که خود پروژکتور خراب بشه.
خُب «ویل» این سردردها...
از کی شروع شدند؟
دو یا سه ماه پیش.
حدود همون وقتی که «ویل» برمیگرده به کار روی صحنه جرم
که مصادفِ با وقتی که من دیدمش.
و توهم ها؟
نمیتونم بگم اونها کی شروع شدند.
فقط با گذر زمان فهمیدم که شاید خواب نمی بینم.
التهاب مغزیِ
- این نظرِ قبل تشخیصیتِ؟ بله.
بر پایه ی...؟
میتونم بوش کنم.
پس حس بویایی از فهمیدن اودکُلُن پرستار
رفته تا تشخیص بیماری.
شروع کرده به تو خواب راه رفتن و من از اون روز متوجه بوی خاصی شدم.
اون وقت دقیقاً بوی التهاب مغزی مثل چی هست؟
حرارت داره.
با یه شیرینی تب دار
اگه به این مظنون بودی
- چرا هیچی نگفتی؟- باید مطمئن میشدم.
علائم یواش یواش شروع شد
و از دیروز به بعد بدتر و بدتر شد.
ازش خواستم یه ساعت بکشه.
این رو کشید.
عدم تطابق ذهنی.
سردرد گیجی
توهم و فکر اینکه واقعیت وطوری دیگه اتفاق افتاده.
همه نشانه های لازم اونجاست.
خیلی نادره که بشه تاثیرهای روانشناسیش رو مطالعه کرد
اون هم برای همچین ذهنی
از نادر هم نادرتره
که بشه تاثیرات روانشناسیش رو مطالعه کرد.
یه دکتر باید بهای نهایی مطالعه علمی رو بسنجه.
حتی در این دوارن هم ما خیلی کم راجع به مغز می دونیم.
کشف های زیادی هست که باید بشه.
قسمت راست مغزش کاملاً فعاله.
التهاب ذهنی ضد-ان.ام.دی.ای هست
علائمی که الان داره به شدت بدتر میشه.
میدونم.
برای «ویل» خیلی ناخوشاینده.
الان چی رو بو کردی؟
فرصت.
هیچ چیز غیر عادی ای پیدا نکردیم.
نه مشکل رگ خونی ای.
نه توموری
نه التهاب یا خونریزی ای هیچ علامتی از سکته
هیچی.
تو هیچ مشکلی از نظر عصبی نداری.
پس مشکلم روانشناسیه.
خُب...اسکن مغز نمیتونه
مشکلات روانی رو تشخیص بده.
فقط میتونن مشکلات پزشکی رو رفع کنن
مثل تومور که میتونن علائم مشابهی داشته باشند.
ببین یه سری
آزمایش دیگه انجام می دیم
یه سری نمونه خون دیگه می گیریم ولی فرضم اینه
که به اندازه همین به جایی نمی رسوندمون.
تو از لحظه ای که پا توی کلاسش گذاشتی
میدونستی وارد موقعیتیش میکنی
که میتونه نابودکننده باشه.
من هشت تا دختر دانشگاهی توی منسودا کشته داشتم ویل» قاتلشون رو برام گرفت».
همینطور بیماری قاتل رو هم مبتلا شده.
نمیتونه به این که زندگی کسی رو گرفتن چه حسی داره فکر نکنه.
ترجیح میدم اون یه ذره دیوونه بشه تا آدم های بی گناه بیشتر بمیرن
و فکر کنم خودش هم همینطوری فکر بکنه.
ویل» هم بی گناهه».
بله همینطوره.
ویل» میتونه»
از هر چیزی جون سالم به در میبره.
همیشه برمیگرده و خودش رو دوباره به دست میاره.
نه همیشه. تا حالا.
امروز
پیش یه متخصص اعصاب رفت اونها گفتن مشکلی نداره..
بخاطر این خیلی ناراحت بود.
داری میگی خواسته که مریضی ای داشته باشه؟
فکر میکنم دنبال جوابی بوده که بیماری روانی نباشه.
فکر میکنی اون مشکل روانی داره؟
مشکلی که «ویل» داره نورون های آینه ایه
تمام مغزمون وقتی بچه هستیم از این نوع نورون تشکیل میشه...
که کارشون بهمون کمک کردن برای اجتماعی بودن و بعدش ذوب شدن.
ولی «ویل» مال خودش رو ول نکرده.
که باعث میشه شناختنش سخت بشه.
وقتی که می بریش سر یه صحنه «جرم «جک
اون هوای اونجا آعشته است به جیغ های دردش.
همچین جاهایی فقط منعکس نمیکنه
جذب میکنه.
ساعت 10:26
«من در کرین وود هستم «دلاوِر.
«اسم من «ویل گراهام.
ساعت 1:17 صبح.
ما در «گرین وود» »دلوِر» هستیم
اسم من هم «ویل گراهام» هستم.
و تو زنده ای
اگه میتونی صدام رو بشنوی
تو زنده ای!
چرا با من تماس گرفتی؟
چرا به "جک" یا به پلیس زنگ نزدی؟
با تو تماس گرفتم چون...
کاملاً مطمئن نبودم چیزی که دیدم واقعیت داره یا نه.
پس بیا اثباتش کنیم.
دستش رو به زور گرفتم...
بعدش یه لایه کامل از پوست بی حسش
از بافت های زیرین دستش جدا شد انگار که دستکش دست کرده بود..
- .واسه همین بود که خونریزی نکرده بود - درسته. گردش خون نداشت .
- .و هیچ بافت زنده ای نبود که ببندتش - خب با پوستش چیکار کردی؟
نمیدونم.
شاید عفونت استافیلوکوک باشه.
- .یا اونه یا اینکه جذام بوده - چشماش تغییر رنگ داده بودن .
سوءتغذیه یا زردی داشت.
کبدش کاملاً از کار افتاده بود اون....
مثه دیوونه ها رفتار میکرد.
پس اون صورت یه زن رو داغون کرده چون خیال میکرده صورتش یه نقابـه.
اون نمیتونه صورت ها رو ببینه.
اگه اون...
بث لِباو" رو کشته باشه، ممکنه" حتّی متوجه نشده باشه که اینکار رو کرده.
خب پس چرا برگشته به محل قتل؟
- .تا خودش رو متقاعد کنه که مرتکب قتل نشده - تو هم به همین دلیل برگشتی؟
بذار روشنت کنم،
من مطمئنم که "بث لِباو" رو نکُشتم.
فقط میخوام سر در بیارم که کارِ کی بوده.
منم همینطور.
آره.
راجع به تو حدس و گمان های زیادی توی اداره زده میشه.
عه، جدی؟ چه جور حدس و گمان هایی؟
اینکه "جک" تو رو تحت فشار گذاشته
و تا لبه ی پرتگاه بردتت و حالا تو داری خودت رو به بالا میکشی.
این قاتل...
نمیتونه هویت اصلی خودش رو بپذیره.
منم هر از گاهی اینطوری میشم.
که میشه گفت، من...
از نظر عقلی سالمم.
ساعت 7:05 عصره.
من توی بالتیمورِ مریلند هستم.
اسمِ من ویل گرهم هست.
ازت ممنونم که به درخواستم عمل کردی.
حس میکنم انگار یه روح رو میبینم.
- خودت رو میگی یا قاتل رو؟ - هر دو تا .
خب، این قاتل وجود خارجی داره. تو هم مطمئنی که همینطوره، چون براش مدرک وجود داره.
وقتی پیداش کردی،
سلامت روانت همراهت بود.
- .ولی زمان نبود - دوباره زمان رو گم کردی؟
من با دکتر "سوت کلیف" صحبت کردم.
خیلی خلاصه راجع به جزئیات ملاقاتت صحبت کردیم.
تمایل داری راجع به جلست با من صحبت کنی؟
چیزی برای حرف زدن وجود نداره گفت من مشکلی ندارم..
پس ما به تلاشمون برای پیدا کردن راه حل ادامه میدیم.
اگه بهم اجازه بدی منم یه سری آزمایشات انجام میدم.
دکتر "لکتر"، تو که برنمیداری راجع به من مقاله بنویسی،
مگه نه؟
اگه نکته ای باشه که برای حفظ سلامت روانی عموم به درد بخوره،
سعی میکنم به گونه ای بیانش کنم که اسمی از تو به میون نیاد.
فقط یه لطفی بهم بکن و بعد از مرگ چاپش کن.
بعد از مرگ تو یا خودم؟
هر کدوم که زودتر مُردیم.
نظرت راجع به سندروم کوتارد چیه؟
این سندروم یه جور اختلال توهم بینی نادرِ که
شخص گمان میکنه مُرده.
داری راجع به قاتل حرف میزنی یا من؟
- .معلومه که قاتل - آره خب .
اون نمیتونسته صورت مقتول رو ببینه.
یا اینکه سعی داشته شناساییش کنه.
ناتوانی در تشخیص هویت بقیه یکی از علائم سندروم کوتارده.
این سندروم روی قسمت های از مغز که
در تشخیص چهره نقش دارن اثر میذاره و همینطور روی آمیگدال مغز.
که باعث میشه احساس رو قاطی تشخیص چهره ها بشه.
حتّی نزدیکترین افراد به خودش به نظرش آدم ناجوری میان.
واسه همین هم...اون دنبالِ یکی که عاشقشه،
کسی که بهش اعتماد داشته، میگرده.
احساس میکنه بهش خیانت شده برای همین از خودش خشونت نشون میده..
دیگه نمیتونه به اطرافیان یا چیزهایی که یه زمانی بهشون اعتماد داشته، اعتماد کنه.
بیماری روانیش بهش اجازه نمیده.
ما نمونه بافت های موجود در صحنه قتل رو با
الیاف لباس دختر شما مطابقت دادیم.
وقتی شما تماس گرفتین خیالم راحت شد،
فکر میکردم شما دخترم رو پیدا کردین و روحِ اون...
به آرامش رسیده.
خیال میکردین ممکنه دخترتون مُرده باشه؟
درسته که به نظر مادر وحشتناکی میام،
امّا من تمام تلاشم رو کردم که مادر خوبی باشم.
هر کاری از دستم برمیومد انجام دادم.
- .فقط دوست ندارم دخترم رنج بکشه - خانوم "مد چن" هیچکس به اینکه
شما برای دخترتون فداکاری کردین شک نداره.
دخترتون چقدر "بث لباو" رو میشناخت؟
اونا دوستای صمیمی بودن با هم به یه مدرسه میرفتن..
"تا اینکه رفتن به مدرسه برای "جورجیا امن نبود.
اولین بار کِی متوجه شدین دخترتون
از بیماری روانی رنج میبره؟
زمانی که 9 سالش بود و بهم گفت
داره به کُشتن من فکر میکنه و...
مدعی شد خودش هم خیلی وقته که مُرده.
چه جور علائم بیماری از خودش بروز میداد؟
دچارِ حمله صرع میشد توهم میزد..
افسردگی روانی داشت.
وقتی از خود بیخود میشد و به حالت کاتاتونی میرفت خدا رو شکر میکردم.
شده بود از خودش خشونت نشون بده؟
گاهی اوقات.
نظر دکتر چی بود؟
نظر خاصی نداشت.
یه چند ماهی رو توی بیمارستان بستری بود.
ازش آزمایش خون و نوار مغز می گرفتن.
هرگز نتونستن یه نظر قطعی به من بدن دکترا هیچوقت نتونستن.
بهم بگن مشکلِ اصلیِ دخترم چیه.
شما هنوزم نمیدونید مشکلش چیه؟
اونا فقط میگفتن ممکنه این بیماری یا اون بیماری رو داشته باشه.
میدونید، دکترا فقط...
همیشه فقط... حدس و گمان میزدن.
منم دست به کار شدم و خودم تحقیق کردم.
هر کلمه ای که دکترا میگفتن رو یادداشت میکردم.
اصطلاحات متفاوتی که به کار میبردن خیلی چیزا یاد گرفتم..
امّا بیشترین چیزی که یاد گرفتم،
این بود که دانش بشر در مورد مشکلات روانی خیلی محدوده.
و چیزایی که میدونن خیلی کم به درمان منتهی میشه.
بیشتر راجع به مدیریت و تنظیم انتظارات میدونن.
داری انتظاراتت رو مدیریت میکنی؟
دارم تغییرشون میدم.
میدونی وقتی "میریام لِس" فوت کرد،،
مجبور بودم به این اداره برگردم تا وسایلم رو جمع و جور کنم.
امّا...
اگه همینطوری میذاشتم میرفتم خیلی روم تأثیر میذاشت.
با توجه به اینکه من باعث شدم یه کارآموز کشته بشه.
ناتوانی من در رهبری گروه باعث مرگ اون شد، من مسئول مرگ اون هستم.
میریام لس" رو تو نکشتی" کارِ قصاب "چساپیک" بود..
از نظر خودم که اینطوری نبود من "میریام" رو از کلاس درس کشیدم بیرون..
درست مثلِ تو که از کلاس و تدریس دورت کردم.
اون یه دانشجو بود، امّا من استادم.
با این حال در قبال جفتتون به یه اندازه مسئول هستم.
- .من مسؤولیت زندگی خودم رو قبول میکنم - نخیر، از نظر من همچین چیزی امکان نداره .
با هم میتونیم از پسش بربیایم من در موردِ "میریام" قوانین رو.
نقض کردم تشویقش کردم تا قانون رو زیر پا بذاره..
- .الآن هم در مورد تو قوانین رو زیر پا گذاشتم - منظورت اینه که به یه مأمور که
- تعادل روانی نداره اجازه دادی وارد صحنه جرم بشه؟ - مأمور ویژه اف.بی.آی .
این به این معنیِ که تو نماینده اف.بی.آی هستی تو هنوزم نماینده منی..
جک"، تا بحال آبروی تو رو بردم؟"
نه، نه امّا باعث شدی این سوال برای من پیش بیاد که.
وقتی جفتمون میدونیم انجام اینکار برای تو ضرر داره
چرا تو هنوزم اینجا هستی؟
- ازم میخوای استعفا بدم؟ - نه .
نه، تو فرصتش رو داشتی که از کار بکشی کنار.
امّا قبول نکردی چرا خب؟.
بذار بهت بگم چی فکر میکنم به نظر من اینکاری که تو انجام میدی.
باعث شده به یه جور ثبات روحی برسی.
ویل"، ثبات روانی برای تو مفیده".
جک"، ثبات روانی نیازمند زیرسازی و" پایه هایِ محکمـه.
- .پایه احساساتِ من روی شن بنا شده - من شن نیستم .
من یه سنگ محکم هستم.
وقتی به خودت شک داری،
لازم نیست به توانایی های منم شک کنی.
ژامبون گوشت خوک ایبریای.
هانیبال" هنوزم به چیزای نادر" علاقه مندی، درسته؟
هر چی سختتر به دست بیاد و گرونتر باشه کیفیت بهتری هم داره.
این تمایز سبب بالابردن انتظارات از کیفیت میشه.
- .البته همیشه اینطور نیست - خب، برای ژامبون خوک ایبریای که همینطوره .
هر سال فقط چند هزار تا خوک برگزیده میشن.
امّا خوک،
به محض اینکه فربه بشه و کشته بشه و در هوای آزاد دودی بشه،
واقعاً از هر خوک دیگه ای بهتره؟
یا اینکه الکی
بخاطر مارکشِ که معروف شده؟
ربطی نداره.
اگه گوشتخوار بر این باور باشه که این گوشت بهترینـه
باور اون ارزش گوشت رو مشخص میکنه.
- .جنبه روانشناختی بر عصب شناسی غلبه میکنه - خب ما میدونیم
آیبریا چطور خوک هاش رو به دست میاره.
امّا نمیدونیم شما از چه راهی اونا رو به دست میارین؟
داری به "ویل گرهم" اشاره میکنی؟
ما خوب میدونیم شما به سوژه های نادر علاقه مند هستین.
چه چیزی "ویل" رو خاص میکنه؟
ویل" قوه تخیلِ پویایی داره".
زیباست.
همدلی خالصـه.
خیلی چیزا رو میبینه و همین باعث ترسوندش میشه..
به همین دلیل شما افکارش رو به جاهای خطرناک راهنمایی میکنید.
قوه تخیل باعث افزایش هیجان و داغی میشه.
خب... این تا کجا پیش میره؟
شما آتش رو خاموش میکنید،
یا اینکه اجازه میدین بسوزه؟
ویل" دوستِ منه".
هر موقع لازم باشه آتش رو خاموش میکنیم.
اون تقاضای انجام تست های بیشتر رو کرده.
حالا که فهمیدیم مشکلش چیه،
خیلی راحت تر میتونیم علّتش رو ازش پنهان کنیم.
اینا رو بذار توی گوشت.
خیلی زودتر از اون چیزی که فکرش رو بکنی تموم میشه.
دکتر "سوت کلیف"؟
تو تمیزِ تمیزی.
امکان نداره مرتکب قتل شده باشی ولی
خون روت نپاشیده باشه و میبینی که هیچ لکِّ خونی روت نیست.
ولی من احساس نمیکنم تمیزم.
روی آلتِ قتل همون بافت های ناقص یا معیوبی که توی خونه ی
بث لباو" پیدا کردیم، هستش" این مقتول چه ربطی.
به اون یکی مقتول میتونه داشته باشه؟
فقط من.
چی یادت میاد؟
یادم میاد اومد اینجا،
رفتم توی دستگاهِ ام.آر.آی، بعد اومدم بیرون،
و جسدِ دکتر "سوت کلیف" رو پیدا کردم.
- اصلاً گیج نشدی؟ - خب، تا اونجا که خبر دارم نه .
دکتر "سوت کلیف" عادت به ملاقاتِ
بیمارها خارج از ساعت اداری و وقتی که تنها بود، داشتش؟
اون خیلی مشتاق به کمک کردن بهم بود.
جورجیا مدچن" تا اینجا" تعقیبت کرده.
و زمانی که تو توی دستگاهِ ام.آر.آی بودی
این بلا رو سر دکترت آورده.
چرا اون؟ جورجیا" نمیتونه چهره ها رو تشخیص بده".
شاید فکر کرده داره منو میکشه.
بسیار خب، چرا تو؟
نمیدونم.
من عادت به جذب ولگردها به سمت خودم دارم.
من...من...بهش گفتم. سعی کردم اون شبی که دیدمش اینو بهش بگم.
سعی کردم بهش بگم اون زنده ست شاید اون صدام رو شنیده..
شاید یه مدتی این موضوع به ذهنش خطور نکرده بوده.
جورجیا"، من میتونم تو رو ببینم".
به کسی که واقعاً هستی فکر کن.
نیمه شبه.
تو توی "تله گرگ" توی ویرجینا هستی.
اسمت جورجیا مدچنه.
تو تنها نیستی.
ما اینجا با هم هستیم.
من زنده ام؟
حالش خوب میشه؟
خطر عفونت خیلی بالاست اون بیشتر عناصر حیاتیش رو از دست داده..
حتّی استخوان هاش رو از دست داده اون تحتِ درمان....
مشابه قربانی های آتش سوزی قرار گرفته.
از نظر روانی چی؟ خوب میشه؟
اون سندروم کوتارد داره تقریباً تمام.
توهماتش با درمان برطرف میشن...
در مورد بیمارانی با وضعیت وخیم مثلِ این دختر الکترو درمانی جواب میده.
من بیشتر نگرانِ ویل هستـم.
گمون میکردم باید بیشتر ناراحتِ همکارت دکتر "سوت کلیف" باشی.
من برای دکتر "سوت کلیف" سوگوار هستم،
امّا "ویل" که الآن زندس.
اون با حدیت دنبال پیدا کردن یه توضیح برای راست و ریس کردن همه چی ـه.
من خودمم با جدیت دنبال توجیه میگردم.
مشتاقم با این دختر خانوم جوون وقتی بهتر شد یه گفتمانی داشته باشم.
به نظرت چقدر از مسائل رو به خاطر بیاره؟
راستش، به خاطر خودش هم که شده امیدوارم چیز زیادی به خاطر نیاره.