‫چرا تتوی پروانه زدی؟
‫من اصلاً از پروانه‌ها خوشم نمیاد.
‫ولی به نظرت وقتی پروانه‌ها می‌شینن،
‫بال‌هاشونو باز می‌کنن،
‫و بال می‌زنن،
‫و بعد یهویی پرواز می‌کنن، ‫شبیه باله نیست؟
‫واقعاً آرزو دارم که مردم فکر کنن
‫منم به زیبایی و آسونی یه پروانه ‫باله کار کنم.
‫به خاطر همین این تتو رو یه جایی زدم ‫که بشه قایمش کرد.
‫فکر کردم چون کوچیکه، ‫کسی متوجه نمیشه.
‫ولی روز اول، معلم سرزنشم کرد.
‫پرسید بالرین‌های حرفه‌ای ‫چطور می‌تونن تتو داشته باشن؟
‫گفت هر بار که اجرا دارم، ‫حتماً باید با کرم‌پودر بپوشونمش.
‫اول فکر می‌کردم وقتی روی صحنه هستم،
‫هر وقت دستمو می‌برم بالا، ‫پروانه رو می‌بینم که داره پرواز می‌کنه.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫آره.
‫قشنگه.
‫[قسمت هشتم]
‫[واحد تحقیقات جنایی]
‫چقدر در مورد همکلاسیت لی جن‌یائو می‌دونی؟
‫لی جن‌یائو؟
‫اگه مواد بفروشه اصلاً تعجب نمی‌کنم.
‫شنیدی که توی مدرسه مواد مصرف می‌کنه ‫یا به یه همکلاسی می‌فروشه؟
‫در موردش شنیدم.
‫می‌دونه که من پولدارم، ‫برای همین پرسید علاقه‌ای دارم یا نه.
‫نمی‌دونم.
‫حتی اگه یکی ترسو هم باشه،
‫تهدیدش هم می‌کنه.
‫سال اول دبیرستان، ‫به خاطر همین باهاش دعوامون شد.
‫اگه اون موقع...
‫اگه اون موقع بیشتر کمکش کرده بودیم،
‫شاید سرنوشتش یه چیز دیگه می‌شد؟
‫لعنتی.
‫اویانگ، کارت عالی بود.
‫کاری کردین که کاملاً واقعی به نظر بیاد.
‫راستش، وقتی گفتی می‌خوای اذیتش کنی،
‫انتظار اینو نداشتم.
‫با این کار، ‫لی جن‌یائو دیگه نمی‌تونه ادامه بده.
‫کارش تمومه.
‫فقط می‌تونه دوباره تناسخ پیدا کنه.
‫طولی نمی‌کشه که گیر بیفته.
‫لعنتی!
‫چقدر خسته‌کننده ست.
‫اگه می‌دونستم اینقدر زود دستگیر میشه،
‫مطمئناً یه راه باحال‌تر ‫برای اذیت کردنش پیدا می‌کردم.
‫من واقعاً،
‫واقعاً واقعاً می‌خوام بیشتر زجر بکشه
‫و درد بیشتری حس کنه.
‫لی جن‌یائو.
‫گرسنه‌ای؟ چی می‌خوای بخوری؟ ‫میرم برات می‌خرم.
‫لی جن‌یائو.
‫اینجا قایم شدی؟
‫صدامو نشنیدی؟
‫چرا اینقدر داغی؟
‫لی جن‌یائو.
‫خوبی؟
‫بیدار شدی؟
‫فکر کنم هنوز تب داری.
‫بهتره یه قرص دیگه بخوری.
‫اول فرنی رو بخور. ‫بعد دارو رو بخور.
‫ممنون.
‫اون چیه؟
‫خونه خاله‌م نه آب داره، نه برق.
‫حتی اگه تنها باشی هم به چراغ نیاز داری.
‫این درخت کریسمس باتری‌خور رو ‫توی انباری دیدم.
‫نظرت چیه؟ ‫حس کریسمس رو میده، نه؟
‫هیچ‌وقت جشنش نگرفتم.
‫هیچ‌وقت کریسمس رو جشن نگرفتی؟
‫چطور ممکنه؟ خانواده‌ت...
‫هی.
‫حالا که هیچ‌وقت کریسمس رو جشن نگرفتی،
‫چطوره امسال با هم جشن بگیریم؟
‫چطور جشن بگیریم؟
‫خب،
‫با هم درخت کریسمس رو تزیین می‌کنیم،
‫یه مهمونی می‌گیریم،
‫و به هم هدیه میدیم.
‫باشه.
‫خوبه.
‫یه کم اینجا استراحت کن.
‫میرم برات یه سری وسایل ضروری بخرم. ‫زود برمی‌گردم.
‫صبر کن.
‫این اطراف تاریکه. ‫منم باهات میام.
‫ولی تبت تازه پایین اومده.
‫دیگه خوبم.
‫بریم.
‫هی، لی جن‌یائو، وایسا. ‫یادم رفت یه چیزی بخرم.
‫آقای که کاپشن کلاه‌دار تنته، وایسا!
‫افسر.
‫ببخشید.
‫ببخشید، یه لحظه وقت دارین؟
‫من موبایلمو گم کردم. ‫چطور باید گزارش بدم؟
‫یادته آخرین بار کجا موبایلتو دیدی؟
‫بذار فکر کنم.
‫امروز که رفتم مدرسه، هنوز همراهم بود.
‫چی شده؟
‫از دست خودم خیلی ناراحتم.
‫من خوبم. افسره بهم سخت نگرفت.
‫چرا دوباره ساکت شدی؟
‫شاید به خاطر داروئه.
‫یه کم خوابم میاد.
‫خوب استراحت کن.
‫فردا دوباره بهت سر می‌زنم.
‫لی جن‌یائو.
‫می‌دونستم.
‫عمداً ساکت شدی ‫تا برم و بتونی فرار کنی، آره؟
‫دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟
‫بمونم و وبال گردنت باشم؟
‫من کی گفتم وبال گردنمی؟
‫نمی‌دونم الان باید چیکار کنم.
‫فقط می‌دونم اگه بمونم، ‫دیر یا زود بهت آسیب می‌زنم.
‫این تنها چیزیه که نمی‌تونم قبول کنم.
‫به من آسیبی نمی‌زنی.
‫می‌دونم نمی‌تونی مدت طولانی اینجا بمونی.
‫ولی می‌تونم کمکت کنم یه راهی پیدا کنی.
‫غیرممکنه.
‫اویانگ تی از همون اول برام پاپوش دوخت.
‫بابام رو خرید.
‫به پلیس گفت مواد مصرف می‌کنم و می‌فروشم.
‫حتی اومد خونه‌م و ‫مجبورم کرد تزریق کنم.
‫اویانگ تی ازم عکس گرفته. توی گوشیشه.
‫حتی اگه الانم برم پیش پلیس،
‫هیچ‌کس باور نمی‌کنه بی‌گناهم.
‫همه‌چی برنامه‌ریزی شده ست.
‫شاید حتی به پلیس هم رشوه داده باشن.
‫اگه از اینجا بری، می‌خوای کجا بری؟
‫می‌دونم نمی‌تونم زیاد کمکت کنم، ‫ولی نمی‌تونم بذارم بری.
‫نمی‌تونم تنهات بذارم.
‫یه کم دیگه بهم فرصت بده، باشه؟
‫کمک می‌کنم یه راهی پیدا کنی.
‫هر چی باشه، دو تا عقل بهتر از یه عقله.
‫لطفاً نرو، باشه؟
‫شیائو تونگ، باهم بریم خونه؟
‫سلام.
‫هی، اویانگ.
‫اونو تا خونه برسون.
‫- خری؟ ‫- چه مرگته؟
‫باید خیلی وقت اضافه داشته باشی.
‫چی؟
‫اویانگ تی از همون اول برام پاپوش دوخت.
‫حتی اومد خونه‌م و ‫مجبورم کرد تزریق کنم.
‫اویانگ تی ازم عکس گرفته. توی گوشیشه.
‫هی مدام پیشنهاد میدی منو برسونی خونه.
‫جای دیگه برای رفتن نداری؟
‫جمعه بعد از مدرسه بریم کارائوکه.
‫منم می‌خوام بیام.
‫باشه.
‫پس می‌بینمت.
‫باشه.
‫می‌بینمت.
‫خداحافظ.
‫هی، مگه دختره…
‫مگه جیانگ شیائو تونگ ‫با اون عوضی نیست…
‫اگه می‌خواد بازی کنه،
‫بذار ما هم باهاش بازی کنیم.
‫باشه؟
‫آره، بازی کنیم. چیکار کنیم؟
‫[اقامتگاه عالی برای اجاره]
‫واقعاً من نبودم.
‫فرار نکن!
‫جن‌یائو.
‫اگه می‌خوای، زنگ بزن پلیس.
‫هی.
‫وایسا.
‫اینو بگیر.
‫تا می‌تونی از اینجا دور شو.
‫حتی اگه اوضاع امن شد هم برنگرد.
‫صبر کن تا واقعاً همه چی تموم بشه.
‫نگران من نباش. ‫مطمئناً پیدات می‌کنم.
‫باور کنی یا نه،
‫من از اون چیزا مصرف نکردم.
‫اون گذاشته بود توی وسایلم.
‫لی جن‌یائو.
‫واقعاً بی‌انصافی!
‫مگه نگفتی نمیری؟
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫نرفتم.
‫فقط رفتم خونه یه چیزی بردارم.
‫پس چرا وسایلت اینقدر مرتبه؟
‫معلوم بود آماده بودی بری. ‫دروغ نگو.
‫متأسفم.
‫راستشو بخوای، ‫امروز صبح می‌خواستم یواشکی برم.
‫نمی‌خواستم تو رو توی دردسر بندازم.
‫ولی تمام روز بهش فکر کردم و فهمیدم...
‫که بدون تو،
‫واقعاً نمی‌دونم کجا می‌تونم برم.
‫پس چرا از اول نگفتی؟
‫می‌دونی وقتی ندیدمت چقدر ترسیدم؟
‫اگه همینجوری ناپدید می‌شدی،
‫چطور پیدات می‌کردم؟
‫جیانگ شیائو تونگ،
‫کجایی؟
‫خاله‌ت امروز اومده بود دم خونه‌مون ‫یه سری وسایل بهمون بده،
‫ولی نه کسی جواب تلفن رو می‌داد، ‫نه در رو باز می‌کرد.
‫هیچی.
‫امروز از تمرین خسته بودم،
‫برای همین توی اتاقم خوابیدم.
‫چرا زنگ زدی؟ می‌خوای بیای خونه؟
‫نه، اینجا خیلی سرم شلوغه. ‫چطور می‌تونم بیام خونه؟
‫- برو بخواب. باشه؟ ‫- خانم.
‫- به شما سفارش بدم؟ ‫- ببخشید، صبر کنین.
‫هی، تنها توی خونه حواست به خودت باشه.
‫چند ساعت دیگه میام.
‫باشه، خداحافظ.
‫باشه، فهمیدم.
‫خداحافظ.
‫ترسیدم.
‫مامانم یهو زنگ زد.
‫فکر کردم لو رفتم.
‫بذار برسونمت خونه
‫وگرنه خانواده‌ت نگران میشن.
‫نگران نباش.
‫این چند روز اینجا می‌مونم. هیچ جا نمیرم.
‫حتی اگه بخوام جایی برم،
‫حتماً بهت اطلاع میدم.
‫دیگه نگرانت نمی‌کنم.
‫توی اینترنت فهمیدم که یه نفر ‫با شرایط مشابه من مواجه شده.
‫متوجه شدم یه وکیل از تایپه ‫توی کامنت‌ها یه پست گذاشته.
‫به کسی که دنبال کمک بود گفته بود چیکار کنه
‫و اطلاعات تماسشو داده بود.
‫گفته بود حاضره کمک کنه، ‫برای همین بهش زنگ زدم.
‫چی گفت؟
‫پیشنهاد داد که ‫با پلیس موضوع رو روشن کنم.
‫حتی گفت می‌تونه باهام بیاد کلانتری ‫تا همه چی رو توضیح بدیم.
‫ولی تو بهم گفتی
‫اویانگ تی و دوستاش با گوشی عکس گرفتن ‫تا برات پاپوش بدوزن.
‫اگه از اون عکس‌ها ‫به عنوان مدرک استفاده کنن، چیکار می‌کنی؟
‫نگران نباش.
‫وکیل بهم گفت
‫اون عکس‌ها در واقع ممکنه ثابت کنن که ‫برام پاپوش دوختن.
‫- وکیل واقعاً اینو گفت؟ ‫- آره.
‫بیا، می‌برمت خونه.
‫چی شده؟
‫کی می‌خوای بری تایپه؟
‫می‌خوای منم باهات بیام؟
‫راستش،
‫مطمئن نیستم کی برم.
‫چرا؟ نباید زودتر این مسئله رو حل کنی؟
‫آره، ولی اگه برای حل این موضوع برم تایپه،
‫دیگه تا مدت زیادی نمی‌تونم برگردم.
‫نگرانم که
‫نتونم به قولی که بهت دادم عمل کنم.
‫چه قولی؟
‫قول دادم که
‫بیام نمایش آخر ترمت رو ببینم.
‫چی؟
‫پس نگرانیت اینه.
‫هی، لی جن‌یائو.
‫باهام بیا.
‫اینجا بشین.
‫صبر کن. زود میام.
‫زود باش، بشین.
‫یه لحظه بهم فرصت بده.
‫می‌تونی بشنوی؟
‫عالیه.
‫می‌خوام اجرای تک‌نفره‌م رو ‫توی نمایش آخر ترم انجام بدم.
‫خوب نگاه کن. فقط یه بار انجامش میدم.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫فقط مچ پام پیچ خورد.
‫باید می‌دونستم. ‫بدون کفش باله فرق می‌کنه.
‫چه خجالت‌آور.
‫به خاطر حرفی که زدم منو آوردی اینجا؟
‫آره.
‫می‌دونم می‌خوای سر قولت باشی،
‫ولی نمی‌خوام به خاطر من ‫کاری که لازمه رو انجام ندی.
‫پس...
‫پس منو آوردی اینجا،
‫تا بهم اجرایی رو نشون بدی...
‫که قراره توی نمایش انجام بدی؟
‫آره.
‫چون
‫می‌خوام بیای،
‫همونطور که می‌دونم خودت هم می‌خوای.
‫این اولین باره که
‫واقعاً می‌خوام برای کسی ‫باله‌م رو اجرا کنم.
‫شما کی هستین؟ اینجا چیکار می‌کنین؟
‫رفت؟
‫دیدی چطور می‌دوید؟
‫هی، لی جن‌یائو.
‫خیلی طول می‌کشه تا از تایپه برگردی؟
‫وقتی همه کارام رو توی تایپه انجام دادم،
‫برمی‌گردم.
‫و قسم می‌خورم،
‫این بار به این راحتی تنهات نمی‌ذارم.
‫واقعاً؟
‫خودت گفتی.
‫هر اتفاقی که توی آینده بیفته،
‫همیشه باهات می‌مونم.
‫دیگه به این راحتی دستت رو رها نمی‌کنم.
‫خودت گفتی.
‫باشه.
‫بعد از اینکه ‫همه این چیزای آزاردهنده تموم شدن،
‫بیا همه چیزای ناخوشایند رو فراموش کنیم،
‫و از نو شروع کنیم.
‫[اویانگ شیانگ] ‫[نامزد مجلس قانونگذاری، تایچونگ]
‫ممنون.
‫لعنتی.
‫اون جیانگ شیائو تونگ چقدر آدم پستیه.
‫چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫همه‌ش به خاطر اون لای یون‌چنه.
‫چه احمقی بدون دلیل ‫خودشو میندازه وسط؟
‫لعنت، اون جیانگ شیائو تونگ عوضی.
‫خودشو باحال نشون میده، پسرها رو می‌دزده، ‫و می‌خواد تقصیرو بندازه گردن یکی دیگه.
‫همچین عوضی‌ای ‫چطور نقش اصلی نمایش رو می‌گیره؟
‫عوضی! برو به جهنم!
‫فان وی‌تینگ.
‫احمقی؟
‫من اینقدر عصبانی‌ام ولی تو می‌خندی.
‫همین عصبانی بودنته که خنده‌دارش می‌کنه.
‫برام مهم نیست.
‫بذار یکی بهش یه درسی بده ‫وگرنه آروم نمیشم.
‫می‌خوای بهش درس بدی؟
‫♪ من دخترای تایوانی رو دوست دارم ♪
‫♪ دخترای تایوانی منو دوست دارن ♪
‫♪ دستاتونو بیارین بالا تو هوا ♪
‫♪ نگران هیچی نباشین ♪ ‫♪ دستاتونو تو هوا ببینم ♪
‫- تو نمی‌خوای بخونی؟ ‫- تو بخون.
‫باشه.
‫چرا با هم یه عکس نگیریم؟
‫فکر کنم هیچ‌وقت با هم عکس نگرفتیم.
‫باشه، مشکلی نیست.
‫وایسا. بیا.
‫یک، دو، سه.
‫آره. شد.
‫نوشیدنیت تموم شده. ‫برات پرش می‌کنم.
‫کولا؟
‫- آره. ممنون. ‫- باشه.
‫هی، بیا اینجا.
‫بیا آهنگ انتخاب کن.
‫ون‌لینگ می‌خواد بخونه؟
‫- ون‌لینگ، معمولاً چی می‌خونی؟ ‫- هرچی باشه خوبه.
‫- آهنگای وو بای. ‫- باشه.
‫چرا نمی‌خونی؟
‫صبر کن، هنوز دارم انتخاب می‌کنم.
‫- بفرما. ‫- همه چی می‌خونه، درسته؟
‫- یه چیزی براش انتخاب کن. ‫- باشه.
‫غمگین نباش.
‫غمگین نیستم.
‫انگار حواست پرته،
‫واقعاً برای خوش گذروندن اینجا نیستی.
‫چیزی توی ذهنم نیست. ‫فقط یه کم تعجب کردم.
‫پس تفریح همیشگی شما اینه.
‫خیلی با چیزی که شنیدم فرق داره.
‫چی شنیدی؟
‫از دوستایی که با شماها گشتن شنیدم
‫که خیلی خوش می‌گذرونین.
‫ولی امروز که باهاتون اومدم کارائوکه
‫خیلی عادی به نظر می‌رسه.
‫هی، چرا یه ذره لحنت ناامیده؟
‫حق با توئه.
‫فکر می‌کردم با شماها گشتن ‫باید باحال‌تر باشه.
‫معلومه که شماها هم ‫با بقیه دانش‌آموزای خوب فرقی ندارین.
‫دانش‌آموزای خوب؟
‫هی، اویانگ، ‫گفت تو دانش‌آموز خوبی هستی.
‫- عوضی. ‫- لعنت.
‫اگه اویانگ دانش‌آموز خوبیه، ‫پس من یه نابغه‌ام.
‫- دانش‌آموز خوب. ‫- دانش‌آموز خوب، لعنتی.
‫واقعاً اینطوری فکر می‌کنی؟
‫فقط فکر می‌کنم که
‫لازم نیست جلوی من ‫وانمود کنی بچه‌ی خوبی هستی.
‫وگرنه فکر کردی چرا قبول کردم ‫باهات بیام بیرون؟
‫هی! سلام، اومدین!
‫لعنتی، خوبه؟
‫چیزی نیست.
‫بیا.
‫بریم.
‫هی.
‫بریم بیلیارد بازی کنیم.
‫چه‌لی، بریم بیلیارد بازی کنیم.
‫ون‌لینگ، تو هم بیا.
‫شیائو تونگ.
‫- ون‌لینگ با منه. ‫- چه‌لی، عجله کن.
‫- باشه. ‫- پس من با ان‌یا.
‫نمی‌خواستی یه چیز جالب رو امتحان کنی؟
‫چی شده؟ می‌ترسی؟
‫فکر می‌کنی این اولین باریه که میام بیرون؟
‫کی می‌دونه چی داری بهم میدی؟
‫نگران نباش.
‫چیزی که من استفاده می‌کنم
‫مطمئناً جنس باکیفیته.
‫بهتره که باشه.
‫اول میرم دستشویی.
‫وقتی برگشتم ‫می‌بینم داری بلوف می‌زنی یا نه.
‫چرا کوله‌پشتیت رو ‫با خودت می‌بری دستشویی؟
‫فکر می‌کنی می‌خوام چیکار کنم؟
‫چیکار قراره بکنم؟
‫باشه.
‫دستشویی اونجاست.
‫ممنون.
‫قفل است
‫چرا با هم یه عکس نگیریم؟
‫[رمز پذیرفته شد]
‫جیانگ شیائو تونگ.
‫می‌دونی، خیلی ازت ناامید شدم.
‫می‌دونی؟
‫دارم ازت می‌پرسم، می‌دونی؟
‫می‌دونی؟
‫بیا، بریم.
‫ازت خوشم می‌اومد چون فکر می‌کردم
‫با بقیه دخترای سطح پایین فرق داری.
‫ولی داری به خاطر اون آشغال ‫این کارها رو می‌کنی.
‫ادای آدمای خوب رو هم درمیاری.
‫لعنتی.
‫این فقط حقیرتر نشونت میده.
‫هی، وی‌تینگ، جونگ‌تای.
‫- بله؟ ‫- برین کنار.
‫ون‌لینگ، نجاتم بده!
‫خفه شو! ‫می‌خوای سرنوشتت مثل اون بشه؟
‫زود باش، زنگ بزن پلیس! ‫نجاتم بده!
‫هی.
‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی. ‫نگران نباش، کمکت می‌کنم!
‫کمکت می‌کنم!
‫الو؟
‫دوست‌جونِ جیانگ شیائو تونگ؟
‫چرا گوشی اون دست توئه؟
‫هیچی نیست. ‫همه داریم دوستانه خوش می‌گذرونیم.
‫هی، گوش کن.
‫دوست‌جونت داره خیلی بهش خوش می‌گذره.
‫گوشی رو بده شیائو تونگ. ‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫نگران نباش.
‫راستش داره واقعاً لذت می‌بره.
‫چرا آدرس رو برات نفرستم،
‫تا سریع بیای اینجا؟
‫بیا اینجا.
‫هی، راستی،
‫همه دوستیم و داریم خوش می‌گذرونیم، ‫پس بهتره تنها بیای.
‫اگه بقیه رو بیاری ‫که حال و هوای جمع رو خراب کنن،
‫دوست‌جونت خیلی ناراحت و عصبانی میشه. ببین.
‫- هنوز داری تقلا می‌کنی؟ ‫- ولم کن!
‫- هی، محکم بگیرش. ‫- ولم کن!
‫- تکون نخور! ‫- ولم کن!
‫- تکون نخور. اشکالی نداره. ‫- ولم کن!
‫تکون نخور. ثابت باش.
‫یالا دیگه.
‫- شیائو تونگ، لبخند بزن. ‫- لبخند بزن.
‫لبخند بزن.
‫- یالا. ‫- ولم کن!
‫هی!
‫ولم کن!
‫بچه جون.
‫نمی‌خوای باهاش دربیفتی.
‫به حرفم گوش کن. ‫قلدربازی درنیار و کارو برام سخت نکن.
‫برو خونه.
‫متأسفم.
‫فقط دارم وظیفه‌مو انجام میدم.
‫بلند شو.
‫بذار برم بالا.
‫داره بارون میاد؟
‫- لعنتی، کلاه کاسکتم بیرونه. ‫- چقدر رو اعصابه.
‫چه‌لی، بعداً خودت تنها برو خونه.
‫کلاه کاسکتت رو نچرخوندی؟
‫لعنتی، کلاه کاسکتم.
‫حالا چی؟
‫هی، جن‌یائو.
‫چرا اینقدر طولش دادی؟
‫دختره منتظرت بود.
‫الان بالا داره استراحت می‌کنه.
‫یادت نره ببریش خونه.