(قسمت آخر)
«ملکه بزرگ سئون دئوک» «سایت مووی شو با افتخار تقدیم می کند» «مترجم: علی خورسندنژاد»
اعلیحضرت من رو می بخشید ولی...
اجازه بدید برسونم ـتون.
مردم ما دارن نگاه میکنن.
می تونم تا اتاق خودم برم.
بله.
بسیار خب.
نگاه کن، اونجا، اون ستاره!
درسته!
اعلیحضرت. اعلیحضرت!
اعلیحضرت.
ساکت باش.
آروم...
- !کجاوه رو فورا بیارید - بله !
داستان چیه؟
یه ستاره سقوط کرد یه ستاره سقوط کرد!!
یه ستاره به سمت پایتخت سقوط کرد.
این...
تنها نشونه ای از سقوط قریب الوقوع دشمن ماست،!
مشیت الهی به پایتخت پشت کرده،
و در اونجا خون به پا خواهد شد!
خدایان حامی ما هستن!
برای یک شیلای جدید!
صدر اعظم بی دام...
زنده باد!
زنده باد ارباب بی دام!
من...
به این کشور بدل میشم.
کنترل این کشور رو در اختیار می گیرم،
دئوک مان،
من...
تو رو هم به دست میارم.
دیگه درمان کفایت نمیکنه؟
ولی اعلیحضرت!
کار دیگه ای ندارم.
می تونی بری.
حالا!
بله، اعلیحضرت...
اعلیحضرت.
چی باعث ناراحتی شماست؟
لطفا دراز بکشید، اعلیحضرت.
نه.
این بیماری رو می شناسم.
دراز کشیدن...
بدترش میکنه.
اعلیحضرت.
چند وقت درگیر این بیماری هستید،
و این بیماری چیه؟
اعلیحضرت. لطفا بهم بگید.
اولین شب...
بعد از اینکه صحرای تاکلاماکان رو ترک کردم...
تا به خونه برگردم.
خب؟
اون شب خوابی دیدم.
اون زمان...
با سرگردانی در جستجوی مون نو بودم.
مون نو؟ گفتی مون نو؟
- می شناسیش؟ - آخرین بار شنیدم، توی یه معبد بازنشسته شده .
- معبد؟ - چه معبدی؟
زندگی دنیوی رو ترک کرده و روی کوه های ته بک زندگی میکنه،.
درسته. میگن که...
می تونه روی ابرها راه بره.
چته؟ کی هستی؟ ببین...
ولم کن!
من رو در آغوش گرفت،
و اشک از صورتش جاری بود.
ولی...
پس از ماه های بی شمار،
دیشب همون خواب رو دیدم.
اون زن،
کی می تونست باشه؟
اعلیحضرت.
من داشتم...
در مورد بیماری ـتون می پرسیدم.
اون کی بود، اعلیحضرت؟
کی می دونه...
نمی تونم قطعی بگم.
نمی تونم...
چهره اش رو به یاد بیارم.
فرمانده ارشد.
بله، اعلیحضرت.
بهت رضایت میدم...
که برنامه ات رو اجرایی کنی.
امشب...
انجامش بده.
اطاعت از خواسته شما واجبه.
چی؟
منظورت چیه؟
خیلی وقته فهمیدم.
چطور...
چطور این...
و اعلیحضرت نمی خواست...
وضعیتش توی این زمان بحرانی آشکار بشه،
انگار به دکتر هم دستور داده که یه راز بمونه،.
ولی تمایلم به کنار گذاشتن پادشاهی...
و گذروندن بقیه عمرم...
در آرامش کنار اون،
این آخرین رویای من...
کاملا صادقانه بود.
قبل از اینکه بقیه اشراف به دشمن در فلعه میونگ هوالسان ملحق بشن،،
باید این تخاصم ها رو تموم کنیم...
و تا اونجایی که ممکنه تلفات رو کاهش بدیم.
شرق، غرب، جنوب و شمال قلعه میونگ هوالسان.
همزمان از چهار طرف به قلعه حمله می کنیم.
پس عملیات فریبکاریه؟
اگه قراره دشمن رو اغفال کنیم،
کدوم سمت باید این کار رو بکنه؟
اغفالی در کار نیست.
از هر چهار طرف،
همزمان حمله می کنیم.
شرق، غرب، شمال و جنوب.
به محض اینکه چهار دروازه اصلی باز بشه،
من ارتش اصلی رو رهبری میکنم...
و از جلو به قلعه هجوم میارم.
دشمن تلاش میکنه خصومت ها رو فورا از بین ببره،.
بله، قبل از اینکه اشراف بیشتری به ما ملحق بشن،
تلاش میکنن با یه حمله رعدآسا کار رو تموم کنن،.
دفاع از قلعه میونگ هوالسان...
باعث پیروزی ما میشه.
ازش دفاع می کنیم تا زمانی که ارباب هو یون و بقیه اشراف به ما بپیوندن،.
بله. حتی سربازهایی که به قصر مخفی فرستاده شدن،...
در راه اینجا هستن.
بله. تا فردا،
۵۰۰۰سرباز دیگه به نیروهای ما اضافه میشه.
مجموع نیروهامون به ۲۰۰۰۰ نفر میرسه،
پس شانس موفقیت بسیار بالایی داریم.
دیدید چطور جمع شدن؟
اومدن به سئورابئول بهترین ایده بود!
تا زمانی که همه سربازها به ما ملحق نشدن،
اجازه ندید دشمن تحریک ـتون کنه و سرسختانه از پست ـتون دفاع کنید،.
زمان بین امشب و فردا...
تعیین کننده ـست.
اگه بتونیم تا ۲ روز آینده مقاومت کنیم ورق به سمت ما بر می گرده،.
ارباب ال چئون رهبری حمله...
به این پایگاه دفاعی رو بر عهده داره.
من رضایت اعلیحضرت رو گرفتم.
به محض اینکه ال چئون این منطقه رو تسخیر کرد،
ایم جونگ، دئوک چونگ،
باک یو و ول یا...
به قسمت های خودشون حمله میکنن...
به طور همزمان.
ولی، چطور چنین کاری ممکنه؟
با توجه به توصیه های شما،
به محض اینکه پایگاه دفاعی ـشون سقوط کنه،
نیروهای ما حمله رو از چهار جهت...
شروع میکنن، ولی چطور...
می خوایم به سربازهای هر چهار طرف،
علامت بدیم که به طور همزمان حمله کنن؟
بله.
اگه شیپور بزنیم که دشمن می شنوه،
و تیر آتشین هم...
از پشت قلعه قابل دیدن نیست.
علامتی هست که به طور همزمان،
هم توسط دشمن تشخیص داده نشه...
و هم به نیروهای ما در هر ۴ طرف برسه؟
به خاطر اون ستاره ـی سقوط کرده،
روحیه ارتش ـمون به شدت تضعیف شده.
باید اون ستاره رو...
برگردونیم به آسمان.
این علامت ماست.
دشمنه!
برید سر پست ـتون! از اون طرف!
جلوشون رو بگیرید!
- .آماده بشید - بله .
صدر اعظم!
پیامی دریافت کردیم که پایگاه دفاعی ـمون مورد حمله قرار گرفته،.
- چی؟ - چی گفتی؟
- به پایگاه دفاعی ـمون حمله شده؟ - بله .
واحد تیراندازی ـشون کمین کرده بود.
متوجه شدیم دشمن در ساحل رودخانه در حال حرکته،...
- .همچنین از سمت شرق - جریان چیه؟
دارن از چهار طرف بهمون حمله میکنن؟
این یه عملیات فریبکاریه.
برنامه دارن قلعه رو محاصره کنن و بهش حمله کنن.
یا...
ممکنه پشت قلعه رو هدف گرفته باشن.
باید فورا نیروهامون رو اعزام کنیم!
نه!
می خوان ما رو تحریک کنن.
نباید بذارید هیچ حرکتی از هیچ کسی غیر از...
ارتش اصلی یوشین، نگران ـتون کنه.
اگه تا فردا مقاومت کنیم پیروزی از آن ماست،.
گروه ماه و خورشید، گروه جنگجوی سیاه.
حتی یه نفر هم نباید بفرستیم.
نیروهای دفاعی قلعه رو تقویت کنید،
و به گزارش از حرکت های دشمن در اطراف...
ادامه بدید.
- .بله، اطاعت میشه - بله، اطاعت میشه .
صدر اعظم!
صدر اعظم...
بیرون!
اون ستاره! داره میره سمت پایتخت!
داره بر می گرده سر جای قبلیش!
اون چیه؟ ستاره نیست؟
چطور ممکنه...
یه ستاره سقوط کرده، برگرده سر جای اصلیش؟
ای...
این یه بادبادکه.
فقط یه بادبادکه.
بادبادک؟
یه بادبادک رو آتیش زدن و فرستادنش اونجا،.
ساختگیه.
پس...
برای اینه که روی روحیه ارتش تاثیر بذارن؟
نه!
یه علامته. علامت نظامی!
برای پرت کردن حواس سربازهاست.
دروازه رو باز کنید! الان!
بله!
صدراعظم.
به دروازه شرقی نفوذ کردن.
صدر اعظم! صدر اعظم!
سربازهای دشمن به رهبری...
گروه کاملیای سفید و گروه شکوفه گلابی به داخل نفوذ کردن،.
چی؟
حتی دروازه جنوبی؟
اینجا چه خبره؟
فورا سربازها رو بفرستید...
به دروازه های شرقی و جنوبی،
و دشمن رو به سمت دروازه غربی هدایت کنید.
من شخصا سربازها رو...
رهبری میکنم و میام اونجا.
بله!
سان تاک.
چه اتفاقی افتاده؟ چه خبره؟
عالیجناب.
وقتی برای تلف کردن نیست، باید عجله کنید.
باید قصر رو فورا ترک کنیم.
همین طوره. اونها به دروازه های جنوبی و شرقی نفوذ کردن،،
پس دیر یا زود قلعه سقوط میکنه.
سربازهای ارباب هو یون توی گیسئونجه منتظرن،.
برید سمت دروازه شمالی،
- .و راهی برای فرار پیدا کنید - بسیار خب .
ارباب بی دام.
برای شروع باید با عجله از اینجا خارج بشیم.
بعد از فرار می تونیم به ارتش ارباب هو یون ملحق بشیم،،
و دشمن رو توی دشت دانگسان نابود کنیم. بریم.
موضوع چیه؟
ای عوضی...
محافظ سلطنتی قصر...
هیوک سان!
فهمیدی؟
فرمانده، دروازه ها بازه.
دشمنان کشورمون رو نابود کنید!
این خیانتکارهای پست رو سر ببرید!
تو پشت همه اینها بودی، نه؟
همه اش کار تو بود!
این بزرگ ترین ضعف توـه.
هر دفعه بهونه می سازی.
من کسی بودم که مون نو رو کشتم.
من کسی بودم که شورش به پا کردم.
و حالا من کسی ام که روی اعلیحضرت شمشیر کشیده؟،
حتی بدون کمک من تو مون نو رو می کشتی،...
تا اون کتاب رو مال خودت کنی.
حرف نزن!
حتی بدون کمک من!
هر کاری می کردی که اعلیحضرت رو به دست بیاری، نه؟،
اون دهن کثیفت رو ببند!
توی ۱۰ سال گذشته چی کار کردی؟
به بهای جون بقیه هر کاری کردی که قدرت رو به دست بیاری،.
چرا؟
چون مون نو رهات کرد؟
تا آخرین وصیت می شیل رو عملی کنی؟
چون من فریبت دادم و تحریکت کردم؟ البته که نه!
همه اش...
از درونت میاد.
این خواسته خودت بود که پادشاه بشی که همه چیز رو مال خودت کنی،!
این فقط...
چیزیه که تو باور داری.
من واقعی این نیست.
من فقط...
سرسپرده بودی.
پس اونقدر سرسپردگی کورت کرده بود که...
همه چیز به بیراهه رفت، نه؟
درسته...
و تمام کاری که من کردم این بود که کمی حمایتت کردم،.
ولی، بگو ببینم.
اگه سرسپردگیت به نتیجه می رسید،
چیزی رو تغییر می داد؟
نه.
باز هم شورش به پا می کردی.
و چرا؟
چون احساس ناراحتی داشتی.
نگران بودی که چه زمانی اعلیحضرت رهات میکنه،،
و بی خیالت میشه.
ترس باعث عدم اطمینان میشه.
تو همیشه همین بودی.
مسئله این نیست که باید به اعلیحضرت اعتماد کنم،،
بلکه اینه که اون کی دست از اعتماد به من بر می داره؟،
کی من رو رها میکنه؟
همه اش به همین فکر میکنی.
تمومش کن!
ولی...
می دونی چیه؟
می دونستی اعلیحضرت،
تا آخرین لحظه،
بهت اعتماد داشت؟
تو کسی بودی که بهش اعتماد نداشتی،
و اجازه دادی این قضیه متزلزلت کنه.
چیزی که...
سرسپردگی تو رو نابود کرد...
نه من بودم و نه اعلیحضرت.
هیچ کس نبود...
جز خودت.
بی دام.
چی؟
این...
من نیستم.
صدر اعظم!
باید عجله کنیم. همین الان...
دئوک...
گفتم...
من نبودم.
از سر راه برو کنار.
من رو هم بکش.
و من فکر می کردم تو از خواهرم مراقبت میکنی...
چقدر احمق بودم؟
به تو اعتماد کردم که پرچمدار ظهور پیروزی ما باشی،!
چه آرزوی حقیری...
خواهرم هم...
در مورد تو اشتباه می کرد.
پیروزی...
متولد شده از اهداف می شیل،
و پرورش یافته با اهداف مون نو.
این پیروزی...
تنها هدف شما بود؟
خواهرم رهات کرد،
و مون نو...
هیچ محبتی به تو نشون نداد.
و ما...
مانعی بر سر راه سرسپردگیت بودیم،
گوش کن، بی...
هیونگ جونگ.
پس تو هنوز می خوای انکار کنی...
که خودت اون سرسپردگی رو نابود کردی؟
تو تنها کسی هستی که می تونی...
خودت رو نابود کنی.
هیچکس،
هیچکس نمی تونه به جات این کار رو بکنه.
تو...
عامل سقوط خودت هستی.
ای مرد حقیر...
و چرا حالا...
این رو بهم میگید؟
گفتم! خواهرم هم گفت!
ارباب سئول وون هم گفت.
من هم گفتم.
همه جهان گفتن.
ولی تو انتخاب کردی که نشنوی.
کنترل قلعه میونگ هوالسان رو به دست آوردیم،
و داریم دشمنان باقی مونده رو پیدا می کنیم.
بله، هنوز خبری از بی دام.
ها جونگ، می سانگ و بو جونگ نیست.
به نظر میرسه آخرین لحظه فرار کردن.
مطمئنا نتونستن از محاصره خارج بشن.
کوه نانگ، موهوا و میونگ هوال رو،
زیر و رو کنید،
و به هر قیمتی پیداشون کنید.
بله!
اعلیحضرت.
بله. بگو.
وقتی بی دام رو دستگیر کردیم،
می خواید باهاش چی کار کنید؟
نگرانی؟
که نکنه...
جونش رو ببخشم.
اعلیحضرت.
مسئله این نیست...
من که قبلا...
اون رو به عنوان دشمن دولت اعلام کردم،
و دستور اعدامش رو صادر کردم.
پس چرا...
دوباره ازم می پرسی؟
(مقبره می شیل)
دایی.
- پشیمونی، نه؟ - پشیمون؟
من یه مرد واقعی زاده شدم،
و تولد ۱۰۰ پسرم رو دیدم،
و با همراه های زیادی زندگی کردم.
توی استعدادهای بی شماری که آسمان ها به من اعطا کردن غرق شدم،،
و هیچکس مثل من از قدرت و اقتدار لذت نبرده.
و دیدم که جلوی چشمم همه اش نابود شد.
عجب سفری بود.
سفری خیره کننده...
واقعا...
بهت حسادت میکنم.
مگه تو پدر زن یوشین نیستی؟
فکر کنم جونت رو می بخشه پس.
واقعا؟
اومدن.
خائن ها،
از دستور اطاعت کنید!
ولی این مسیر که به اردوگاه اعلیحضرت میرسه،.
خب؟
نه. منظورم اینه که...
اگه از این طرف برید،
دستگیرتون میکنن.
آره.
احتمالا میکنن.
می تونی بری.
من؟ کجا؟
یعنی...
شما می خواید چی کار کنید؟
احتمالا محاصره کردن،
ولی می تونی فرار کنی.
برو به یه جای،
خیلی خیلی دور.
همه اینها رو فراموش کن،
از شمشیر دست بکش،
و به جاش...
داس و بیل دستت بگیر.
چرا این چیزها رو به من میگید؟
من حرفی برای گفتن دارم،
برای کسی که هنوز نمی تونم این حرف ها رو بهش بزنم،.
باید برم و این کلمات رو بهش برسونم.
ولی، اگه این کار رو بکنید...
بیاید با هم بریم، عالیجناب.
برو.
الان.
عالیجناب. پناه بگیرید!
بی دام خائن،
از دستورات اطاعت کن!
کسی که من رو بکشه...
در تاریخ ازش قدردانی میشه.
بیاید!
اعلیحضرت!
همون طور که گفتید،
بی دام نزدیک ارودگاه...
پیداش شده.
خب؟
دستگیرش کردید؟
از دستورات اطاعت نکرد،
و داره به شدت مقاومت میکنه.
بی دام.
همه چیز تموم شده.
دست از کشتن مردم بردار،
و با من بیا.
یو شین.
خودشه؟
اعلیحضرت...
اونجاست؟
بی دام.
تمومش کن.
با این سرسپردگی نزار و شکننده که فقط از مردم عادی بر میاد،،
چه رویای معصومانه ای در سر داری.
بی دام!
یو شین...
حالا که فکرش رو میکنم،
به نظر میرسه هیچوقت این فرصت رو نداشتیم...
که وارد یه مبارزه واقعی بشیم.
میشه...
این کار رو برای من بکنی؟
دستگیرش کنید! فورا!
منتظر چی هستید؟ فورا جلوش رو بگیرید!
یو شین...
تو همه چیز رو بردی...
کدوم مبارزه؟
ولی هنوز،
باید چیزی بهش بگم.
هفتاد متر...
تا دئوک مان.
واحد تیراندازی رسید.
واحد تیرانداز، سر جاتون!
هدف!
شلیک!
سی متر...
تا دئوک مان.
ده متر...
تا دئوک مان.
دئوک مان...
این شورش...
سرکوب شده.
چیزی که الان در این کشور مونده...
یه ذهن،
یه روح،
و یه قدرت متحده...
که در تعقیب اتحاد بزرگ ماست،
و با اراده در این راه قدم بر می داره.
همه درباری ها،
هارانگ...
و سربازان ما...
همه شما...
باید این خواسته هایی که...
اینجا تایید کردم رو...
به گوش مردم من برسونید،
و...
همچنین پایان این شورش،
و شکوفایی دستاوردها بزرگ ـمون رو.
زنده باد اعلیحضرت!
اعلیحضرت! اعلیحضرت!
اعلیحضرت!
اعلیحضرت! اعلیحضرت!
اعلیحضرت. حال ـتون خوبه؟
به هوش اومدید؟
چند وقته که اینجام؟
بیشتر از...
سه روز و نیم.
چطور تونستید...
در این مورد به کسی چیزی نگید...
حرف زدن از...
مرگ و زندگی چه اهمیتی داره؟
اعلیحضرت...
چطور این حرف رو می زنید؟
اعلیحضرت.
به هوش اومدید؟
بله.
رئیس.
از تلاش هات قدردانی میکنم.
اعلیحضرت.
این حرف رو نزنید.
هیچ اتفاقی برای شما نمیفته.
ولی...
نیاز دارم که به این تلاش هات ادامه بدی،.
جایگاه خالی صدر اعظم رو...
در اختیار بگیر.
این یه دستوره.
از خواسته های من پیروی کن.
الان.
اعلیحضرت...
از لطف شما ممنونم.
ارباب یو شین.
بهم بگو.
اعلیحضرت.
مطمئنم که...
بی دام توی گوشت...
چیزی زمزمه کرد.
چی گفت؟
چیزیه که...
جرات ندارم تکرار کنم.
من رو ببخشید.
هرگز نمی تونم چنین گستاخی ای رو...
به شما منتقل کنم.
بگو، ارباب یو شین.
نمی تونم.
نمی تونم اون کلمات رو بگم.
این یه دستوره.
فورا بهم بگو.
چیزی که...
بی دام گفت...
دئوک مان...
گفت،
دئوک مان.
الان،
هیچکس نمی تونه اسم من رو بگه.
من میگم...
به خاطر تو میگم.
به زبان آوردن اسم من...
یعنی خیانت.
حتی اگه از روی سرسپردگی این کار رو بکنی،
از نظر همه مردم این یه خیانته،.
بریم بیرون.
بله.
می خوام زمین،
آسمان،
و هر چیزی بین اونهاست رو ببینم.
چقدر سوت و کور.
بهار به زودی فرا میرسه،
گل ها دوباره غنچه میزنن،
و شکوفه های نو به زمین زیبایی می بخشه.
بهار...
بهار.
ارباب یو شین.
بله، اعلیحضرت.
من با خیلی از افراد...
برخورد کردم.
بعضی هاشون ازم محافظت کردن،
بعضی ها...
رقیب سخت من شدن،
و بعضی حتی...
عاشقم شدن.
خیلی ها اومدن و رفتن،
ولی تنها کسی که...
همیشه در کنارم موند...
تو بودی، ارباب یو شین.
اعلیحضرت...
اون مسیر سخت رو...
در کنار هم طی کردیم.
و اینها فقط به خاطر تو ممکن شد.
نظر لطف شماست.
اعلیحضرت.
این کشور و آرزوهای باقی مونده اش رو،
با اطمینان کامل،
و از صمیم قلب...
فقط به تو می تونم بسپارم.
اعلیحضرت...
اگه اتحاد سه قلمرو از دستان تو زاییده نشه،...
هرگز نخواهیم فهمید که این سرزمین برای ما باقی می مونه،،
یا تحت حکمفرمایی...
کس دیگه ای در میاد.
این رو خوب می دونم.
ارباب یو شین.
بله، اعلیحضرت.
یه بار...
بهت در مورد رویایی گفتم...
که شب اولی که به گیه ریم برگشتم دیدم، درسته؟
حالا...
فکر کنم می دونم...
در اون رویا...
کی من رو در آغوش گرفت.
کی بود؟
لطفا بهم بگید.
(مقبره ملکه سئون دئوک)
ال چئون.
شنیده بودم که برگشتی به ولایت خودت،
ولی اینجایی؟
یو شین.
شنیدم که،
جنگ بین شیلا و باکجی در دشت هوانگسان حسابی شدید بوده، درسته؟،
تا حالا جنگی رو دیدی که این طور نباشه؟
می بینم که...
تا آخرین لحظه وظیفه ات رو به درستی انجام میدی.
اعلیحضرت...
یو شین...
باکجی رو تسخیر کرد.
قدم بعدی...
گوگوریوـه.
اعلیحضرت.
حالا می شناسم...
کسی که من رو در آغوش گرفت...
و اشک می ریخت.
الان می دونم...
که کی بود.
بله، اعلیحضرت.
لطفا بهم بگید.
کی بود؟
سو هوا بود؟
یا...
مادر واقعی ـتون، ملکه؟
ارباب یو شین.
بله، اعلیحضرت.
یه بار...
تلاش کردیم فرار کنیم، نه؟
یادت میاد؟
الان هم این کار رو بکنیم؟
معذبم می کنید اعلیحضرت.
چرا این حرف ها رو...
می زنید؟
اعلیحضرت...
واقعا...
از کجا باید اون مون نو رو پیدا کنم؟
چته؟ کی هستی؟
ببین، ولم کن!
صبر کن.
واسه چی یهو مردم رو بغل میکنی؟
گوش کن!
دئوک مان...
راهی که...
پیش روی توـه بسیار دشواره.
و...
راه دردناکیه.
عزیزانت رو از دست میدی،
و نهایت تنهایی رو...
تجربه میکنی.
این راه...
از صحرا هم...
خالی تر و تاریک تر خواهد بود.
ازت پرسیدم...
کی هستی.
چرا داری گریه میکنی؟
شاید...
به نظر برسه جهان مال توـه،
ولی در حقیقت...
نمی تونی هیچ چیزی به دست بیاری.
عجب.
واقعا عجیب و غریبی.
ولی، هنوز...
باید تحملش کنی.
فهمیدی؟
تحملش کن.
تا آخر تحملش کن.
(پایان)