‫(قسمت هشتم)
‫خودشونن؟
‫بله.
«سایت مووی شو با افتخار تقدیم می کند»
«ملکه بزرگ سئون دئوک»
«مترجم: «پویان غروی
‫پس تو یک پسر رو از مرگ نجات دادی؟
‫خدای من، از کجا شروع کنم!
‫اگه به خاطر ما نبود،
‫اون الان در دنیای مردگان بود!
‫ممنونم.
‫پس، ممکنه راه رو نشون بدین؟
‫ولی...
‫اگه مقداری طلا به ما بدین ممکنه به ما کمک کنه ‫سریع تر باشیم...
‫نیازی به این کار نیست.
‫ممکنه دنبال ما بیاین؟
‫ولی این که راه...
‫اون "می شیل" ـه!
‫- چی؟ ‫- بعد از این که پسره رو پیدا کنه،
‫ما رو می کشه.
‫بوته سمت راستی رو می بینی؟
‫تا سه می شمارم، بعد جفتمون از اون طرف ‫فرار می کنیم.
‫یک...
‫دو...
‫سه...
‫- برین دنبالشون. ‫- باید بگیرینشون!
‫بله!
‫باید هر طور که شده بگیرینشون!
‫باید بگیرینشون، چه با کمانتون چه با شمشیرتون!
‫- حالا! ‫- بله. بریم.
‫بله.
‫(دژ مانو)
‫از اونجایی که "می شیل" هنوز به ما ملحق نشده،
‫به نظر می رسه نتونسته بوجونگ رو پیدا کنه.
‫به نظر همین طوره.
‫امپراطور.
‫خیر خواهی شاهزاده...
‫به ما متحدین مورد نیازمون رو داد.
‫واقعا.
‫کیم سئو هیون ـی که...
‫با وجود تلاش های بسیار زیادم نتونستم ‫به پایتخت بیارم،
‫حالا در کنارمه.
‫در مسیر بازگشتمون به قصر سلطنتی،
‫مطمئن می شم که حداقل کیم سئو هیون...
‫و پسرش به ما ملحق می شن.
‫امپراطور، بانو "می شیل" در خواست حضور دارن.
‫بذار بیان تو.
‫شاهزاده. در جواب احضار شما،
‫سرباز بوجونگ حقیرانه به شما ادای ‫احترام می کنه.
‫از رنجی که به شما تحمیل شد، با خبر شدم.
‫به دلیل این که در سفر تفریحی بودم، ‫از این ماجرا باخبر نشدم؛
‫لطفا من رو ببخشین.
‫ولی سالم برگشتن شما...
‫می تونه برای امپراطوری آسمانی ما برکت باشه.
‫بگیرینشون!
‫نه!
‫باید هر طور که شده بگیرینشون!
‫باید بگیرینشون، چه با کمانتون چه با شمشیرتون!
‫حالا!
‫آقا!
‫ممنون که تحملش می کنی.
‫اصلا نگران نباشین.
‫من خوبم.
‫اگه زخمش همین طور باز بمونه، براش ‫خطرناک می شه؛
‫پس، باید از هر حرکت غیر ضروری دوری کنه.
‫یک کم دیگه تحمل کن.
‫فقط یک کم.
‫من...
‫مادر، نمی تونم تو صورتت نگاه کنم.
‫من نتونستم...
‫وظیفه ای که به من واگذار کردین رو انجام بدم.
‫"مون نو"...
‫در معبد نبود.
‫تقصیر تو نیست.
‫"مون نو" باید حتما فرار کرده باشه.
‫ما مقصریم که این احتمال رو نادیده گرفته بودیم.
‫تو با زنده موندن و به موقع رسیدنت،
‫بیشتر از وظیفه ـت به ما خدمت کردی.
‫و اون دو نفر؟
‫ما مردانمون رو به محل...
‫اقامت بوجونگ فرستادیم؛
‫و بقیه رو به دنبال اون ها فرستادیم.
‫چه اتفاقی افتاد؟ می شه حداقل توضیح بدی؟
‫چی رو توضیح بدم؟
‫- اون ناپدید شده، درسته؟ ‫- آره.
‫پس معنیش اینه که اون ها اینجا رو پیدا کردن.
‫باید هر طور شده فرار کنیم.
‫اون ها زود به اینجا می رسن. باید فرار کنیم.
‫چرا؟
‫اون کی بود؟
‫"می شیل".
‫این "می شیل"...
‫منظورت همون "می شیل" ـه قصره؟
‫البته!
‫چطوری اون رو می شناسی؟
‫در واقع...
‫حالا هر چی، نمی دونم!
‫به هر حال، اگه ما رو بگیرن، مردیم.
‫من می رم؛
‫پس یا دنبالم بیا یا هر کاری دوست داری بکن.
‫راه بیفتین!
‫کل محل رو بگردین!
‫اون ها اینجا نیستن.
‫- پخش بشین و پیداشون کنین! ‫- بله.
‫همه گوش کنین!
‫امپراطور به زودی باید به قصر برگردن.
‫راه رو باز کنین!
‫کاروان سلطنتی به زودی عبور می کنه، ‫راه رو باز کنین!
‫کاروان سلطنتی عبور می کنه.
‫راه رو باز کنین.
‫بیاین دنبال جمعیت بریم و راهی برای ‫فرار پیدا کنیم.
‫به من نچسبین، پخش بشین و با ‫فاصله دنبالم بیاین!
‫دئوک مان، از اون طرف برو.
‫سریع!
‫گودو.
‫بچسب به من.
‫آروم دنبالم بیا.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫از شب آرومتون لذت بردین؟
‫- هی. ‫- بله؟
‫نگاه کن. کمکم می کنی؟
‫دارن یک نفر رو اونجا می کشن.
‫کاروان سلطنتی قراره عبور کنه!
‫از سر راه برو کنار.
‫فقط یک بار، یک بار به من کمک کن.
‫گفتم از سر راه برو کنار!
‫چطور می تونی این طور رفتار کنی؟
‫سرورم. من رو می شناسین، درسته؟
‫کمکم می کنین؟
‫- ای بدبخت! ‫- خودشه!
‫درسته، خودشه. تنهایی اومدی اینجا؟
‫موش کوچولو. تو آویزه رو دزدیدی، نه؟
‫چی؟
‫کدوم آویزه؟
‫نه. الان مسئله این نیست.
‫دهنت رو ببند!
‫بخاطر تو، ارتش گل اژدهای ما ‫نزدیک بود نابود بشه!
‫داری در مورد چی حرف می زنی؟
‫- ازت خواستم کمکم کنی! ‫- گستاخ کوچولو...
‫این هیاهو برای چیه؟
‫کاروان سلطنتی قراره عبور کنه. ‫این همه هیاهو برای چیه؟
‫من در جریان تمام سختی هایی که...
‫مردم ما در دهکده ی مرزی مانو ‫تحمل می کنن هستم.
‫بنابراین، تا برداشت سال آینده،
‫از پرداخت مالیات معاف هستین.
‫امپراطور! لطف شما بی انتهاست.
‫علاوه بر این،
‫پناهندگانی که به شورشیان ملحق نشدن ‫رو انتخاب کنین،
‫و به اون ها اجازه بدین...
‫به زمین ها برگردن.
‫بله، امپراطور.
‫امپراطور عزیمت می کنن. راه رو باز کنین.
‫همه راه رو باز کنین!
‫امپراطور!
‫موضوع چیه؟
‫قبل از این که به قصر عزیمت کنین،
‫مسئله ی مهمی به توجه شما نیاز داره.
‫مسئله ی مهم؟
‫یک نفر که ادعا می کنه،
‫می دونه چهار شب پیش چه اتفاقی ‫در معبد یئورائه افتاده...
‫از شما درخواست بردباری می کنه و شانسی ‫برای توضیح می خواد.
‫بیا جلو.
‫اون گفت که مردی رو که در معبد یئورائه ‫دیده، پیدا می کنه.
‫پیداش کن.
‫اون اینجا با ماست؟
‫خودشه! اون در معبد یئورائه بود.
‫می شناسیش؟
‫تا حالا ندیدمش.
‫من تو رو نجات ندادم؟
‫بعد از این که تیر خوردی،
‫سه روز پشت سر هم ازت مراقبت کردم.
‫هیچ کدوم از چیز هایی که گفتی اتفاق نیفتاده.
‫پس، چرا برادر و پدرم رو گرفتی؟
‫ای بدبخت!
‫چطور جرئت می کنی اتهام دروغین بزنی؟
‫چطور به مرد بی اصل و نصبی مثل این ‫اعتماد کنیم؟
‫پس، این چیه؟
‫این مال شماست، سرورم. درسته؟
‫درسته؟
‫مال تو ـه، مگه نه؟
‫این طور نیست؟
‫خودت می دونی هست!
‫با پدر و برادرم قرار گذاشتی؛
‫که اگه تو رو پیش اون ببرن،
‫سی سکه بهشون بدی.
‫پس، چرا اون ها رو گرفتی؟
‫پدر و برادرم رو پس بده!
‫همین الان! حالا!
‫مشاوره ای رو که...
‫دوازده ماه پیش به شما دادم رو به خاطر میارین؟
‫فرار کن!
‫هفت ستاره...
‫نگهبان گائیانگ؟
‫این افکار پوچ رو رها،
‫و به دور دست ها فرار کنین.
‫این...
‫اخرین دلسوزی من برای شما ـه.
‫بله.
‫به یاد میارم.
‫پسری که شاهد بود چه اتفاقی ‫در معبد یئورائه افتاد،
‫جواب شماست؟
‫به نظر می تونه باشه.
‫به خانواده کیم سئو هیون اجازه بدین ‫که ساکن پایتخت بشن.
‫در عوض من اتفاقی که در معبد یئورائه ‫افتاد رو نادیده می گیرم.
‫ولی،
‫نباید اون پسر رو اذیت کنین.
‫نیازی نیست نگران باشین.
‫دلسوزی من برای شما...
‫دیگه مربوط به گذشته ـست.
‫زندگی ما رو ببخشین!
‫زندگی ما رو ببخشین...
‫زندگی ما رو ببخشین! بذارین زنده بمونیم!
‫زندگی ما رو ببخشین!
‫از ما بگذرین...
‫- زندگی ما رو ببخشین! ‫- من کار اشتباهی نکردم!
‫مردی که اونجاست! من فقط کاری رو که اون ‫ازم خواست انجام دادم.
‫سنجاب های دلقک.
‫سرشون رو بزنین.
‫فورا بایستید!
‫فکر می کنی چیکار داری می کنی؟
‫این ها دستورات ارباب سئول وون هستن.
‫و این ها هم دستورات امپراطور هستن!
‫فورا اسلحه هاتون رو کنار بذارین!
‫دستوره امپراطوره! شنیدین؟
‫گوش کن!
‫کسی اینجاست؟
‫گفتی اگه حرف بزنم کاری باهام نداری، ‫پس این یعنی چی؟
‫بذار برم!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫مردی که من رو پیش امپراطور برد صدا بزن!
‫به من گوش کن!
‫عمو جوکبانگ!
‫برادر گودو!
‫- دئوک مان! ‫- دئوک مان؟
‫دئوک مان!
‫تو چرا...
‫حالت خوبه؟
‫آره. چه بلایی سرتون اومد؟
‫من که ایده ای ندارم!
‫به هر حال...
‫امپراطور زندگی جفتمون رو بخشید!
‫امپراطور؟
‫فعلا برین تو زندان.
‫به زودی دستورات بعدی رو دریافت می کنیم؛
‫ولی این برای امنیت خودتونه.
‫پس اون "می شیل" سعی کرد "مون نو" رو بکشه، درسته؟
‫مردی که من نجاتش دادم چه ارتباطی با اون داره؟
‫اون کسیه که فرستاده شد تا "مون نو" رو بکشه؟
‫انقدر وراجی نکن!
‫صبر کن!
‫"مون نو" مرده، یا زندست؟
‫حداقل این رو بهم بگو.
‫شوالیه...
‫کسی نیست که این طوری بمیره.
‫هنوز هیچ قدرتی نداریم.
‫اگه اتفاقی که افتاد رو افشا کنیم،
‫فقط سربازان اون ها جسور تر می شن.
‫بله.
‫این طور برداشت کنین که بخاطر این اتفاق...
‫می تونین به راحتی ارباب سئو هیون رو کنار ‫خودتون داشته باشین.
‫تو یک بار دیگه من رو آگاه کردی.
‫تو از آزمون الهی ـت سر بلند بیرون اومدی؛
‫اون پسر هدیه ای بود که خداوند به تو تقدیم کرد.
‫مشیت الهی نبود.
‫اون کسی بود که من رو نجات داد؛
‫و من رو متحول کرد.
‫که این طور؟
‫و...
‫بچه ای که ارباب یونگ سو...
‫از خودش به جا گذاشت...
‫شاهزاده...
‫شاهزاده یک نایب السلطنه به دنیا آوردن.
‫(بانو مان میونگ)
‫چی گفتی؟
‫(کیم سئو هیون)
‫امپراطور، لطفا من رو ببخشین.
‫اون زمان...
‫نمی تونستم در قصری که من رو...
‫از سه برادر و شوهرم محروم کرد، بچه ـم ‫رو به دنیا بیارم.
‫نه.
‫بهترین کاری بود که می تونستی بکنی.
‫مطمئنم که این طور بوده.
‫ولی حالا باید ورق رو برگردونیم.
‫این کار رو می کنیم.
‫باید نیرو های گایا رو که...
‫بعد از ناپدید شدن "مون نو" ناپدید شدن، ‫دوباره دور هم جمع کنیم.
‫ساده نیست.
‫"می شیل" تمام مقامات نظامی رو در مشت ‫خودش داره؛ بنابراین ساده نیست.
‫ولی یونگ سو،
‫چئون میونگ و نوه ـم...
‫این فرصت رو به ما تقدیم کردن.
‫باید نیرو هامون رو یکی کنیم.
‫باید اقدام کنیم!
‫امپراطور، من خواسته های شما رو...
‫با نهایت تعصب به انجام می رسونم.
‫بوجونگ، ای احمق.
‫چطور تونستی این دردسر رو به وجود بیاری؟
‫ولی، چطور می تونم تو رو سرزنش کنم؟
‫کسایی که به طور احمقانه ای این وظیفه ی ‫سنگین رو...
‫به تو سپردن، باید سرزنش بشن.
‫مادر.
‫وقتشه که من پا پیش بذارم. فورا به حساب ‫اون ها می رسم و...
‫ما باختیم.
‫چی؟
‫مادر، چی داری...
‫همه از حرکات بدون فکر خودداری کنن.
‫مفهومه؟
‫شنیدی؟
‫بله. مادرم بهم گفت.
‫مجبورت نمی کنم که جزء سربازان من بشی.
‫- هنوز... ‫- به شما به عنوان یک سرباز خدمت می کنم.
‫در ازای خدمتم، به عنوان رهبر ارتش گل اژدها،
‫از شما می خوام که دیگه هرگز گریه نکنین.
‫باشه.
‫گریه نمی کنم.
‫تو به من نشون دادی که صداقت واقعی چیه.
‫من رو ببخشین.
‫تو گفتی زندگی در صداقت می تونه ‫من رو عوض کنه.
‫و اگه من عوض بشم، بقیه چیز ها ‫هم عوض می شه.
‫چون من به صداقت تو باور دارم؛
‫و می خوام به هرکاری که می کنی یاور داشته باشم؛
‫تصمیم گرفتم که تو رو با خودم به پایتخت ببرم.
‫اعتمادتون رو به من تقدیم کنین!
‫با نهایت صداقت به شما خدمت می کنم!
‫و...
‫و می خوام که لطفی در حق من بکنین.
‫به هرحال...
‫اگه واقعا همون طور که گفتی باشه،
‫تو دیدی که بانو "می شیل" سعی کرد تا...
‫ارباب "مون نو" رو بکشه.
‫و "می شیل" فهمیده که تو شاهدش بودی...
‫که اون کار رو می کرد.
‫این حقیقت رو...
‫یادمون نره که...
‫گفتی ما پدر و برادر تو هستیم.
‫پس، معنیش اینه که ما مردیم.
‫ولی بازم، ما امپراطور رو داریم.
‫اون به دردمون نمی خوره.
‫اگه "می شیل" ازت بدش بیاد، مردی!
‫من هیچ جا نمی رم. همین جا زندگی می کنم!
‫خیلی هم بد نیست.
‫از چیزی که فکرش رو می کردم راحت تره.
‫عالیه. بهتر ازاین نمی شه.
‫ببین از چی می تونم استفاده کنم...
‫بیاین بیرون.
‫تو که گفتی از چیزی که فکرش رو ‫می کردی راحت تره.
‫می شه از مغزت استفاده کنی؟ جونمون در خطره.
‫ای بدبخت. بلاخره هم رو دیدیم!
‫بایست.
‫- سرورم. ‫- عقب بایستین.
‫واقعا می خوایین اون ها رو به عنوان ‫سرباز قبول کنین؟
شما بخاطر اون ها رنج زیادی کشیدین؛
‫و ارتش گل اژدهای ما نزدیک بود نابود بشه.
‫این دستور از طرف شاهزاده ـست.
‫دئوک مان کدومتونه؟
‫منم.
‫از این به بعد،
‫تو بخشی از ارتش گل اژدهای ما هستی.
‫- من چی؟ ‫- ولی،
‫به این معنی نیست که تو رو به عنوان ‫سرباز می پذیرم.
‫من باید تو رو به یک سرباز تبدیل کنم.
‫اگه می خوای پذیرش من رو به دست بیاری،
‫اول باید اخلاق و رفتارت رو درست کنی.
‫اگه نتونی این کار رو بکنی،
مجبورت می کنم.
‫اگه همه چیز مفهومه،
‫دنبال من به سئورابئول بیا.
‫سئورابئول؟
‫پس...
‫ما چی...
‫شما دوتا راه خودتون رو برین.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫درست اون بیرون، مردی که...
‫سعی کرد مارو بکشه منتظره تا...
‫من مطمئن می شم که آسیبی به شما نرسه.
‫پس اصلا نگران نباشین.
‫خدای من! چطور می تونیم این رو باور کنیم؟
‫مثل این نیست که اون ها ‫این دور و بر پرسه بزنن...
‫با یک تابلو تو دستشون که روش نوشته ‫شده: شما ها مردین!
‫پس...
‫سرورم!
‫سرورم! باید از ما هم مواظبت کنین!
‫دئوک مان...
‫واقعا می خوای ما رو رها کنی؟
‫مردی رو که با زبون خودت بهش گفتی: پدر.
‫و منم برادرت بودم.
‫دئوک مان!
‫اون "می شیل" هم به سئورابئول میاد؟
‫ما، ده سرباز سئورابئول،
‫بسیار خوشحالیم که در حضور نگهبانمون هستیم!
‫من، شاهزاده چئون میونگ،
‫بدین وسیله دوباره به مقامم به عنوان نگهبان ‫سربازان بر می گردم.
‫زنده باد امپراطوری آسمانی!
‫ارتش گل اژدها جلو بیاد!
‫من، سرباز یوشین، رهبر ارتش گل اژدها،
‫از این که در حضور نگهبانمون هستم خوشحالم.
‫جلو بیا.
‫بدین وسیله به ارتش گل اژدها...
‫اجازه ورود به پایتخت رو اعطا می کنم.
مشکلی پیش نمیاد؟
‫قرار نیست آسون باشه.
‫- شما دو تا با هم صحبت کردین؟ ‫- هنوز نه.
‫اول باید...
‫ببینم یوشین چطور تنهایی از پس این کار بر میاد.
‫با وجود این که پسرته؟
‫مگه اون با برکت دب اکبر شمالی متولد نشده؟
‫امیدوارم اتفاقی نیفته.
‫این چیزیه به هر حال باید باهاش کنار بیاد.
‫این چیه؟
‫چرا؟
‫موضوع چیه؟
‫ده سرباز سئورابئول...
‫هرگز شما رو به عنوان هم ردیف ‫خودشون نمی پذیرن!
‫چی؟
‫این کارا برای چیه؟
‫من درخواست مبارزه دارم!
‫- مبارزه؟ ‫- مبارزه؟
‫حتی اگه یک نفر در بین شما بتونه هر کدوم ‫از ما رو شکست بده،
‫من برای توهینمون از شما عذر خواهی می کنم.
‫پس، می خواین که با ما بجنگین؟
‫چی دارین می گین؟ معلومه که نمی تونن.
‫پس، قراره که مبارزه کنیم؟
‫این چیه؟
‫حالا چی؟
‫چی...
‫آروم بگیرین، بذارین همه آروم بگیریم.
‫گفت و گو، بیاین حرف بزنیم.
‫حرف بزنیم، فقط حرف.
‫چه مرگتونه؟
‫چرا دارین این کار رو می کنین؟
‫هر موقع اگه نیمه دیگه ای خواستی،
‫درخوست مبارزه بده.
‫به این بچه ها میگی سرباز؟
‫فکر کردم دارم با مرغ و خروس ها مبارزه می کنم.
‫برای من بیشتر شبیه خرس بود.
‫مبارزه علیه ارباب بوجونگ؟
‫ارتش گل اژدها.
‫چطور نوکر هایی از یک دهکده ضعیف...
‫که حتی بومی سئورابئول هم نیستن...
‫جرات می کنن که آرزوی بودن درون ‫فهرست سربازان رو داشته باشن؟
‫شاهزاده ما رو دست کم نگرفتن؟
‫در موردش بهم بگو.
‫ارباب "ایم جونگ".
‫پیشنهاد می کنم دیگه خودتون رو ‫درگیر این ماجرا نکنین.
‫اگه، بخاطر این که شما عضو گروه ‫مخصوص ارباب "یونگ چون" هستین،
‫به اون دهاتی ها کمک کردین که به درجه ما برسن؛
‫این طور در نظر می گیریم که شما به ما پشت کردین.
‫حتی اگه ارباب "ایم جونگ" خودش رو درگیر ‫نمی کرد، اوضاع خیلی فرق نمی کرد؛
‫چون اون ها زیاد این اوضاع رو نمی کنن.
‫آخرین سربازان شهرستانی دو ماه هم دووم نیاورده بودن.
‫شرط می بندم به یک ماه هم نمی رسن.
‫من باور دارم که حتی اینقدر هم نمی تونن.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫پناهگاه دسته خرابکار ها؟
‫اصلا می تونیم اینجا زنده بمونیم؟
‫البته که می تونیم.
‫من فکر می کردم این گل اژدها یا هر ‫چیز دیگه ای که بهش می گی،
‫گروه قوی ـی باشه.
‫هی. اصلا می دونی معنی گل اژدها چیه؟
‫این چه اسمیه آخه.
‫همین طوری هر اسمی به ذهنت رسید رو انتخاب کردی.
‫این مسیر سرباز شدنه.
‫ممکنه ظاهرش فریب دهنده باشه،
‫ولی به دنبال کننده های خودش از راه تمرین و نبرد...
‫یاد می ده که چطور زنده بمونن.
‫تنها کسایی که همه این ها رو تحمل کنن...
‫وارد فهرست سرباز ها می شن.
‫شاهزاده...
‫اینجا رو به عنوان زمین تمرین در اختیار شما قرار داده.
‫اما،
‫اینجا تنها جاییه که شاهزاده می تونه به شما بده...
‫در حد خودتونه.
‫تا زمانی که،
‫اون پرچم رو پس بگیرین،
‫هیچ کس قادر نیست به شما کمک کنه.
‫این بچه واقعا...
‫نایب السلطنه منه؟
‫اسمش "چون چو" ـه
‫"چون چو"؟
اسم بسیار شایسته ایه.
‫اون...
‫دقیقا شبیه پدرشه.
‫(کیم چون چو)
‫بله...
‫تو واقعا پدر یانگ سو هستی.
‫بچه ی یانگ سو.
‫بله، امپراطور.
‫ارباب یونگ سو گوشت و خون با ارزش خودش ‫رو برای ما به جا گذاشت.
‫یک پسر؟
‫چند لحطه پیش به قصر آورده شد.
‫اون تمام این مدت رو در گوشه ای تنها سپری کرد...
‫پس اون...
‫فقط فرار نکرد.
‫بچه ای در کار بوده.
‫برای به دنیا آوردن بچه قصر رو ترک کرد و...
‫وانمود کرد که فرار کرده.
‫بعد رفت و دنبال "مون نو" گشت؛
‫و با آوردن کیم سئو هیون به قصر،
‫جبهه خودش رو تقویت کرد.
‫"می شیل"، برای چی می خندین؟
‫دارین من رو می ترسونین.
‫بانو. موضوع چیه؟
‫چئون میونگ شبیه جوانی های من نیست؟
‫چی؟
‫شاهزاده و شما؟
‫در جوانیم، یک بار ملکه ی مادر، جیسو، ‫من رو از قصر بیرون کرد.
‫مادر امپراطور جین هیونگ.
‫و چرا به یک باره اون رو بخاطر آوردین؟
‫وقتی قصر رو ترک می کردم،
‫به خودم قول دادم؛
‫که موقع برگشتنم دیگه...
‫اون "می شیل" قبلی نباشم.
‫و...
‫به قولم وفادار موندم.
‫ولی با دیدن این اتفاقات فهمیدم چئون ‫میونگ هم همین کار رو کرده.
بعد از ازدست دادن ارباب یونگ سو،
‫وقتی هنوز باردار بود قصر رو ترک کرد؛
‫و به خودش قول داد...
‫که موقع برگشتنش تغییر کرده باشه.
‫مادر...
‫ولی خنده شما که برای این نیست، هست؟
‫در دوازده ماه گذشته، جاه طلبی و نگرانی،
‫تمام وجود چئون میونگ رو،
‫در بر گرفته.
‫پس این هم از حریف من...
‫شاهزاده ای که به من رو به مبارزه طلبیده...
‫خب، پسرای گل اژدها چطور بودن؟
‫فقط پسری که اسمش "یو شین" بود ‫کمی مهارت نشون داد.
‫بقیه ـشون پخمه بودن.
‫که این طور؟
‫پس، تو...
‫چیزی راجب اون پسر پیدا کردی؟
‫بله، پیدا کردم.
‫دئوک مان ناپدید شده؟
‫آخرین باری که دیدینش کی بود؟
‫تا وقتی که تمرین رو تموم کردیم با ما بود.
‫ولی بعدش...
‫چقدر می تونه بزرگ باشه؟
‫به بزرگی چیزایی که توی خرس باید بخوری.
‫شما هم نمی دونین؟
‫بله؟ چیو؟
‫کاری نکردیم، نمی دونیم!
‫دئوک مان ناپدید شده.
‫دئوک مان ناپدید شده؟
‫کجا رفته؟
‫جوکبانگ و گودو فقط یک مشت کلاهبردارن.
‫و دئوک مان هم پسر جوکبانگ نیست.
‫ولی با شاهزاده به معبد یئورائه رفته بود؟
‫بله.
‫از بین سرباز هایی که دستگیر کرده بودیم،
‫بعضی هاشون گفتن این پسره با شاهزاده بوده.
‫خودش باید باشه.
‫پس، رابطه ـش...
‫با شاهزاده چیه؟
‫دارم فکر می کنم که پرسیدن کفایت می کنه؟
‫گفتن اقامتگاه "می شیل"...
‫این طرف بود؟
‫کی اونجاست؟
وای!
‫واو...
‫چیل سوک؟
‫(چیل سوک، سرباز امپراطوری آسمانی)
‫پانزده سال گذشت!
‫تا اینجا رو پیدا کنم...
‫پانزده سال طول کشید.
‫بالاخره...
‫می تونم به گیه ریم برگردم.
‫بیا به گیه ریم بریم.
‫دو سال در این زمین ها دنبالش گشتم؛
‫در مدتی که از خونه دور تر و دور تر می شدم،
‫از روی سرگردانی هر کاری رو امتحان کردم.
‫من باید...
‫باید به خونه ـم بر می گشتم؛
‫و با افتخار جلوی بانو کشته می شدم.
‫بانو؟
‫اون نمی تونه...
‫"می شیل" بوده باشه؟
‫بیا بریم!
‫تو چه مرگته؟
‫اینجا کجاست؟
‫آوردیمش.
‫چرا به معبد یئورائه رفته بودی؟
‫من...
‫"مون نو" کجاست؟
‫چی گفتی؟
‫دیدم که "سن تاک" و هیوپ سئونگ اون رو بردن.
‫نمی دونی "مون نو" کجاست؟
‫شنیده بودم "مون نو" تو معبد یئورائه ـست.
‫ولی...
‫قتل اونجا رو آشفته کرد؛
‫و نتونستیم بفهمیم کجاست.
‫اونجا رفتی تا "مون نو" رو پیدا کنی؟
‫چرا؟
‫دلیلی نداره که بخوام بهت بگم.
‫اما، باید هر طور که شده "مون نو" رو ببینم.
‫لطفا به من بگو.
‫شاهزاده رو می شناسی؟
‫شاهزاده؟
‫نمی دونم چی می خوای بگی؛
‫من نه اهل گیه ریم هستم و نه کسی رو اینجا می شناسم.
‫"مون نو"...
‫کجاست؟
‫تو عضو ارتش گل اژدهایی؟
‫خب، یه طورایی.
‫پس،
‫روزی که ارتش گل اژدها مردان بوجونگ رو شکست دادن،
‫بیا و من رو ملاقات کن.
‫اون موقع بهت می گم.
‫و...
‫چطور به حرفت اعتماد کنم؟
‫این قول من به عنوان یک نجیب زاده ـست.
‫تکون بخورین! از سر راه برین کنار!
‫- تکون بخورین! ‫- بایست!
‫چی شما رو این ساعت شب به اینجا آورده، ارباب یونگ چون؟
‫چرا این پسر...
‫پیش شماست؟
‫فقط داریم یک سوءتفاهم ساده رو برطرف می کنیم.
‫پس،
‫می شه برش گردونم؟
‫معلومه که می تونین.
‫تو حالت خوبه؟
‫بله.
‫بانو "می شیل" چی بهت گفت؟
‫چیز زیادی برای گفتن نداشت.
‫اگه دوباره همچین چیزی تکرار شد،
‫فورا من رو با خبر کن.
‫بله.
‫تصادفا...
‫کسی رو به اسم چیل سوک می شناسین؟
‫اون یونگ چون گستاخ...
‫داره حد و حدود خودش می گذره، مادر!
‫دیدین؟
‫آرزو داره به سرنوشت برادرش دچار بشه!
‫ناگفته نمونه، بانو.
‫شما مستحق این رفتار ها نیستین.
‫پیمان بستن با یک سرباز دون پایه؟
‫می دونین که...
‫این پیمان من چه معنی می ده؟
‫که ما هرگز...
‫توسط ارتش گل اژدها شکست داده نمی شیم.
‫این موضوع فقط مربوط به شما سرباز ها نیست.
‫این رو به خاطر بسپارین.
‫بله.
‫اون پسر...
‫به من دروغ نگفت.
‫اما...
‫یک چیز آزار دهنده ای درباره اون وجود داره.
‫اگه چیل سوک...
‫منظورت سرباز چیل سوک ـه؟
‫بله.
‫محافظ شخصی بانو "می شیل" بود.
‫چی؟
‫حدود پانزده سال پیش،
‫شنیدم که زندگیش رو در طی ماموریتی که "می شیل" ‫بهش سپرده بود از دست داد.
‫نتونستیم جسدش رو پیدا کنیم؛
‫ولی اون زمان که رئییس افسر ها بودم،
‫یک لوح به اسمش در تالار مشاهیر گذاشته شد.
‫و اون ماموریت...
‫چی بود؟
‫این رو نمی دونم.
‫ولی...
‫ارباب چیل سوک رو از کجا می شناسی؟
‫چیز مهمی نیست.
‫اتفاقی اسمش رو شنیده بودم.
‫از این به بعد، تا زمانی که...
‫تو...
‫یک سربازی،
‫باید موقع گفتن چیز هایی که می بینی و ‫می شنوی مراقب باشی.
‫بله.
‫همون جاست؟
‫مادر.
‫اینجا همون جاست؟
‫اینجا همون جاست...
‫که...
‫به من می گه تو چرا باید می مردی؛
‫و این که...
‫من کیم؟
‫خدای من مفصل هام.
‫درد می کنن...
‫این چیه؟
‫خدای من، اینجا دیگه کجاست؟
‫گودو!
‫نگاهش کن...
‫چه فکری می کردم؟
‫چطور با وجود سنم این ها رو قبول کنم؟
‫دئوک مان، اون کوچولوی دروغگو تنهایی فرار کرد.
‫هی. پاشو!
‫پاشو!
‫پاشو شونه های من رو ماساژ بده.
‫سریع!
‫سمت راست.
‫سریع...
‫گفتم سریع!
‫واقعا دئوک مان ـه!
‫دیروز،
‫وقتی داشتم به یک مسئله فوری رسیدگی می کردم،
‫راهم رو گم کردم.
‫با چه تمرینی باید شروع کنیم؟
‫مهم نیست چی بشه، نباید صف آرایی رو خراب کنی.
‫البته.
‫مهم نیست چی بشه، باید از دستورات من اطاعت کنی.
‫مطمئنا اطاعت می کنم!
‫این رو به خودت گره بزن.
‫از این به بعد، موقع تمرین، غذا خوردن، یا حتی خوابیدن،
‫همیشه باید این همراهت باشه.
‫به علاوه...
‫هر موقع که صف آرایی رو بشکنی یا از دستورات من سرپیچی کنی،
‫یکی دیگه به این اضافه می کنی.
‫اگه نمی تونی تحملش کنی، فورا درش بیار.
‫چون...
‫روزیه که تو، ارتش گل اژدها رو ترک می کنی.
‫نگران نباش.
‫این اتفاق نمیفته.
‫تو آخر از همه اومدی.
‫یک کیسه شن دیگه به دئوک مان ببند.
‫بله.
‫خیلی سخته...
‫صبر کن، دئوک مان!
‫بلند شو.
‫نمی تونم!
‫دیدی که چی می شه اگه نفر آخر برگردی؟
‫الان مشکلت کیسه شنه؟
‫وراجی نکن و بلند شو.
‫- بیا بریم. ‫- نمی تونم!
‫- بیا بریم! ‫- نمی تونم!
‫فکر کردی اگه این طوری رفتار کنی به میدان نبرد می رسی؟
‫همش میفتی.
‫کیسه های شنی هی بیشتر می شن.
‫یک کیسه شنی دیگه!
این دفعه دیگه نفر آخر نبودم درسته؟
‫درسته؟
‫( پیش نمایش ملکه سئون دئوک)
‫چی گفتی؟ دژ سوکام رو از دست دادیم؟
‫حمله سربازان "باکجی" قابل توجه بود، سرورم!
‫هاجونگ رو برای میدان نبرد پیشنهاد می کنم.
‫هاجونگ از دژ سوکان مراقبت می کنه!
‫یک سرباز...
‫باید از تمام وجود مایه بذاره تا جواب هر توهینی رو بده،
‫این طور نیست؟
‫چطور می خواین حریف اون ها بشین؟
‫چطور جرات کنم که دوباره وارد سئورابئول بشم؛
‫اگه همچین اتفاقی بیفته؟
‫ارزش امتحان کردن رو داره، نداره؟
‫اگه موقع امتحانش بمیری، آخرش نیست؟
‫به عنوان شاهزاده این دهکده، مطمئن می شم که هرگز این اتفاق نیفته.
‫سربازان باکجی دارن...
‫به پیشروی و تسخیر دژ سوکام ادامه می دن.
‫امپراطور،
‫باید عجله کنیم.
‫لطفا کنترل ارتش رو به ارباب سئول وون بسپارین؛
‫و اجازه بدین به میدان نبرد بره.
‫قراره یک رویارویی خشن اتفاق بیفته.
‫ما موفق می شین. نمی شیم.
‫صف آرایی!
‫خواهش می کنم؛
‫سالم برگرد، ارباب یو شین.
‫با این وجود، مردم...
‫درگیر جنگ نمی شن؟