‫(قسمت هفتم)
‫"دئوک مان"!
‫- "دئوک مان"! ‫- جیغ نزن!
«سایت مووی شو با افتخار تقدیم می کند» «ملکه بزرگ سئون دئوک»
«مترجم: «پویان غروی
‫- سریع کیفم رو پیدا کن! ‫- باشه.
‫پیداش کردم!
‫سریع بندازش پایین!
‫بگیرش!
‫محکم نگهش دار.
‫یک کم بیشتر...
‫عقب وایسا، خطرناکه!
‫تلاشت رو کردی. حداقل خودت رو نجات بده.
‫گفتم نکن!
‫- جفتمون رو به کشتن می دی! ‫- چطوری بذارم برم؟
‫همه چی تقصیر منه!
‫بازم همه چی تقصیر منه!
‫با این حال، خودم رو نجات بدم؟
‫داری می گی رهات کنم و خودم رو نجات بدم؟
‫امکان نداره!
‫منم...
‫می خوام حداقل یک بار نجاتت بدم.
‫منم می خوام نجاتت بدم!
‫تلاشم رو می کنم.
‫می تونم این کار رو کنم!
‫پس...
‫محکم نگهش دار!
‫"دئوک مان"!
‫"دئوک مان"...
‫"دئوک مان"!
‫مادر...
‫این باید پایان زندگیم باشه.
‫تو بار ها و بار ها...
‫نجاتم دادی.
‫ولی انگار...
‫این...
‫باید زنده بمونی!
‫باید!
‫مادر...
‫فقط یک بار...
‫فقط یک بار دیگه نجاتم بده.
‫"دئوک مان"، حالت خوبه؟
‫مادر...
‫حالت خوبه؟
‫صدام رو می شنوی؟
‫تو. تو که...
‫از اون صخره نپریدی، پریدی؟
‫تو زندگیم رو نجات دادی!
‫بخاطر داشته باشین.
‫که با "مون نو" طرف هستین.
‫باید با نهایت احتیاط و سرعت از پا در بیاد.
‫بله!
‫چهره ـتون رو بپوشونین.
‫مشکلی نیست.
‫معذرت می خوام که تنهات گذاشتم.
‫ولی، چرا برگشتی؟
‫دیدم بارون میاد، برای همین حس کردم کلک خوردم.
‫برگشتم حالت رو بگیرم!
‫ولی، واقعا می دونستی می خواد بارون بیاد؟
‫- حدس می زنم فقط باور داشتم. ‫- باور؟
‫به چی؟
‫مادرم.
‫احساس می کردم مادر مرحومم یک جورایی ‫ازم محافظت می کنه.
‫گفتی دنبال "مون نو" می گردی، درسته؟
‫آره.
‫چرا اون؟
‫تا خبر مرگ مادرم رو بهش بدم.
‫و باید بپرسم مردی که قصد کشتن مادرم رو داشت، کیه؛
‫و...
‫بپرسم من کیم.
‫"مون نو" این ها رو می دونه؟
‫از عکس العمل مادرم فهمیدم،
‫مطمئنا یک چیزایی رو باید بدونه.
‫بیا بریم.
‫- کجا؟ ‫- "مون نو" رو ببینیم.
‫چیزایی هست که خودمم باید ازش بپرسم.
‫واقعا میدونی "مون نو" کجاست؟
‫آره.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫"مون نو"...
‫تو مبعد "یئورائه" در "سانگسان" ـه.
‫واقعا؟
‫هیچ کس نمی دونست.
‫کارت درسته ها!
‫چند لحظه پیش بدردنخور نبودم؟
‫ما واقعا ریزبین هستیم، مگه نه؟
‫به هر حال، خودت رو نگاه کن، همیشه مثل ‫عوضیا رفتار می کنی.
‫و سر تا پاتم خاکیه، نگاه ـش کن.
‫چی؟
‫تو هم اینجات علامت داری؟
‫چی؟
‫این؟
‫منم یکی دارم.
‫واقعا شبیه همن!
‫واقعا جالبه.
‫پدر منم یک علامت مثل این داره.
‫واقعا؟
‫واقعا تقدیر ما رو به هم رسونده.
‫بیا بریم.
‫تو به معبد "یئورائه" نمیای؟
‫میام.
‫پس منتظر چی هستی؟ زود باش دیگه.
‫باشه...
‫کی اونجاست؟
‫معبد "یئورائه".
‫اینجاست؟
‫آره. بریم تو.
‫هیچ اثری از "مون نو" نیست!
‫"چئون میونگ"؟
‫فرار کن!
‫بگیرینشون!
‫"مون نو" چی می شه؟ "مون نو"؟
‫- نمی دونم! ‫- فقط فرار کن!
‫حالت خوبه؟
‫زیاد دور نمی شن.
‫- باید هر طور شده پیداشون کنیم! ‫- بله!
‫پیداشون کردم!
‫بیاین بیرون.
‫اون ها کی هستن؟
‫بیا بریم!
‫من باید دنبالشون برم.
‫- فرماندهی رو به تو می سپارم. ‫- بله!
‫نه!
‫بایست!
‫الان چی گفتی؟
‫"چئون میونگ" نزدیک معبد ‫"یئورائه" ناپدید شده؟
‫بله.
‫این اتفاق افتاده.
‫چرا "چئون میونگ" باید اونجا بوده باشه؟
‫رفته بود اونجا تا...
ارباب "مون نو" رو ببینه.
‫"بو جونگ" ناپدید شده؟
‫و شاهزاده "چئون میونگ" در معبد ‫"یئورائه" دیده شده؟
‫اینجا چه خبره؟
‫"چئون میونگ" در معبد "یئورائه" دیده شده؛
‫و "ایم جونگ" سربازان رو هدایت کرده تا ‫به "بو جونگ" حمله کنه؟
‫بله.
مهردار دربار.
‫اجازه بدین اول موقعیت رو مشخص کنیم.
‫از اونجایی که شاهزاده و "بوجونگ" ‫هر دو ناپدید شدن...
‫دو سوال.
‫باید دو سوال از تو بپرسم.
‫شاهزاده "چئون میونگ" چهره "بو جونگ" رو دیده؟
‫(سئوک پام)
‫چهره ـش رو پوشونده بود؛
‫ولی نمی تونم با اطمینان بگم.
‫دوم این که؛
‫امپراطور تا الان چقدر از این ماجرا رو می دونه؟
‫مگه نگفتی تیر خورد و از صخره افتاد پایین؟
‫کی مسئول این اتفاقه؟
‫- در حال حاضر به دنبال مجرمین هستیم. ‫- "یونگ چون"!
‫چه پاپوشی داری برای من می دوزی؟
‫مگه معبد "یئورائه" در دهکده "مانو" ‫اونجایی نیست که...
‫سربازان "ها جونگ" فرستاده شدن ‫تا شورش رو سرکوب کنن؟
‫تو شاهزاده رو به میدان نبرد فرستادی؟
‫عذر می خوام.
‫باید قبل از همه به دهکده "مانو" برم و...
‫باید شخصا به اونجا برم!
‫باید قبل از همه به اونجا برم.
‫چی؟ ناپدید شده؟
‫باید شخصا به دهکده "مانو" برم.
‫امپراطور.می خواین قصر رو بدون مراقب بذارین؟
‫دهکده "مانو" نه تنها در مرز "باکجی" قرار داره،
‫بلکه توسط شورشیان پست...
‫دچار بی نظمی و هرج و مرج شده.
‫به پدری که دخترش رو گم کرده میگی که...
‫دست روی دست بذاره و فقط نگاه کنه؟
‫- اما... ‫- امپراطور!
‫امپراطور.
‫باید شما رو همراهی کنم.
‫رخداد اسفناکی امپراطوری آسمانی ما ‫رو تیره و تار کرده.
‫پایتخت می تونه به...
‫عالیجنابان "سی جونگ" و "ایول جی" تکیه کنه؛
‫بنابراین جای نگرانی نیست.
‫امپراطور، من تمام مقدمات همراهی ‫شما رو فراهم کردم.
‫اگه ممکنه عزیمت کنین.
‫نه.
‫باید زنده مونده باشه.
‫مطمئنا.
‫مطمئنا کار اون مردک که اسمش ‫"جوک بانگ" ـه بوده.
‫فهمیدیم اون یک کلاهبردار...
‫بدنام در بازار دهکده "مانو" ـه.
‫حالا که آویزه پدرم رو گم کردم،
‫چطور تو صورتش نگاه کنم؟
‫سرورم!
‫اونجا رو...
‫زخمش عمیقه! باید از اینجا ببریمش!
‫بله!
‫(دژ مانو)
‫حاکم دهکده "مانو"، "کیم سئو هیون"...
‫درخواست ملاقات با امپراطور رو دارم.
‫جست و جو چطور پیش می ره؟
‫ما کل "سانگسان" رو گشتیم؛
‫و جست و جو رو به همراه دژ "گاجام" گسترش دادیم.
‫همچنین،
‫از ناحیه "اینقول" درخواست نیروی کمکی کردیم؛
‫که تا شب به نیرو های ما می پیوندن.
‫ارباب "کیم"، گستاخی شما سر به فلک کشیده!
‫- بانو. ‫- بی کفایتی شما به عنوان حاکم ‫این شورش رو ایجاد کرده؛
‫و بخاطر شورش،
‫شاهزاده باید زخمی شده باشن.
‫اما،
‫هنوز نمی تونیم تایید کنیم که کار شورشیان بوده...
‫پس، اون ها نباید سرزنش بشن؟
‫به عنوان حاکم دهکده "مانو"،
‫نباید اول بی کفایتی خودتون رو بپذیرین،
‫و از امپراطور طلب بخشش کنین؟
‫ما باید...
‫گارد مرکزی رو برای سرکوب شورش بفرستیم.
‫درسته!
‫باید سربازان "سئورابئول" رو به این ‫دهکده رها شده رهبری،
‫و بدترین درد ها رو به اون ها تحمیل کنم!
‫اگه ما نتونیم شاهزاده رو پیدا کنیم،
‫یا هر اتفاقی برای ایشون بیفته،
‫شما باید برای اشتباه ـتون بهای سنگینی رو بپردازین.
‫مادر، بهتون آفرین می گم!
‫چهره رنگ و رو پریده "کیم سئو هیون" رو دیدین؟
‫"کیم سئو هیون"...
‫ارباب "سئول وون"، از بین افراد خودمون ‫یک گزینه مناسب...
‫به عنوان جانشین حاکم دهکده "مانو" پیدا کنین.
‫بله.
‫چرا می خوای از مقامش بر کنارش کنی؟
‫"کیم سئو هیون" نباید بیشتر از این...
‫حاکم دهکده بزرگی مثل "مانو" باشه.
‫- باید از این فرصت استفاده کنیم تا... ‫- سرورم اگه اجازه بدین،
‫باید ازتون بخوام مدت کوتاهی ما رو تنها بذارین.
‫چی؟
‫تنها بذارم؟ من؟
‫باید موضوعی رو با بانو به اشتراک بذارم.
‫مادر.
‫ما رو تنها بذار.
‫شما نگران "بو جونگ" نیستین؟
‫مادری هست که نگران پسرش نباشه؟
‫با این وجود،
‫نمی تونیم ناپدید شدنش رو اعلام کنیم؛
‫بنابراین من به "سئوک پام" دستور دادم تا ‫مخفیانه دنبالش بگرده.
‫نمی تونی بمیری.
‫کی هستی؟ با "مون نو" چیکار کردی...
‫باید به من بگی.
‫زیاد دور نمی شن.
‫باید هر طور که شده پیداشون کنیم!
‫بله!
‫فرار کن!
‫هفت ستاره...
‫نگهبان گائیانگ؟
‫این افکار پوچ رو رها کنین؛
‫و به دور دست ها فرار کنین.
‫گوش کنین...
‫کسی اون بیرون هست؟
‫صدای من رو می شنوین؟
بالاخره بیدار شدی؟
‫کی هستی؟
‫فورا من رو باز کن!
‫این رو داخل لباست پیدا کردم.
‫و اون چی هست؟
‫- مال من نیست. ‫- البته که نیست،
‫چون مال ماست!
‫چرا دست تو بوده؟
‫نمی دونم.
‫نجیب زاده به نظر میای،
‫پس این رفتار ها چه معنی ای میده؟
‫فورا من رو باز کن!
‫اگه جوابم رو ندی مجبور می شم ‫به مقامات تحویلت بدم!
‫ای بدبخت!
‫به عنوان یک آدم زیادی سرزنده ای!
‫واقعا راهبه ای؟
‫ساکن کدوم معبدی؟
‫حاکم "کیم سئو هیون" رو بیار پیش من.
‫ایشون باید هویت من رو تایید کنن.
‫اسمت رو به من بگو.
‫کی هستی؟
‫اگه من رو پیش حاکم "کیم" ببری، ‫اسمم رو بهت میگن.
‫چطور جرات می کنی به اسم صداشون کنی؟
‫من رو ببر پیششون.
‫وقتی برای تلف کردن نداریم.
‫واقعا.
‫وقتی تمرین تموم شد، تو رو به ‫بخشداری می برم.
‫...995
‫...996
‫...997
‫...998
‫...999
‫...1000
‫...1001
‫...1002
‫چقدر دیگه می خوای بهش ضربه بزنی؟
‫...1003
‫...1004
‫...1005
‫...9924
‫...9925
‫یک!
‫دو!
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫مگه تقریبا ده هزار بار بهش ضربه نزدی؟
‫در لحظات پایانی...
‫ارادم روحم رو ترک کرد.
‫این بدبخت رو نگاه کن!
‫کی قراره بفهمه تو روحت چی می گذره؟
‫می تونستی راحت ادامه بدی و ‫به هدفت برسی!
‫این که بقیه چی می دونن برام اهمیتی نداره.
‫دلیلش اینه که از روحم آگاهم.
پس قراره گروه هورانگ خودت رو این طور رهبری کنی؟
‫تو احتمالا...
‫نه فهمیده ای و نه باهوش.
‫شاید خودت رو توی این دهکده ضعیف ‫با استعداد نشون بدی،
‫ولی طایفه ـت باید معمولی باشه.
‫شاید سربازان سئورابئول رو ستایش کنی،
‫ولی به نصف چیزهایی که اون ها تونستن راحت ‫به دست بیارن، دست پیدا نمی کنی!
‫ولی...
‫چون رهبر اون ها هستی، باید ‫یک چیزی نشونشون بدی،
‫پس راستی و صداقت رو انتخاب می کنی،
‫همه ـش همین بود؟
‫به نظر همین طوره.
‫این تنها حیله ای ـه که ذهن پوچ تو...
‫می تونه بزنه تا سربازانت رو تحت تاثیر قرار بده.
‫من هیچ حیله ای نزدم!
‫من فقط...
‫سعی دارم که با صداقت زندگی کنم.
‫بانو.
‫من...
‫هیچ حیله ای نزدم.
‫من فقط...
‫سعی دارم که با صداقت زندگی کنم.
‫صداقت؟
‫به من ربطی نداره.
‫بهش بگین صداقت،
‫و خودتون رو با حیله هایی که ‫در ذهن دارین درگیر کنین...
‫ولی چه چیزی عوض شده؟
‫چه چیزی رو عوض کردین؟
‫بهش بگو صداقت و خودت رو با حیله هایی ‫که در ذهن داری درگیر کن،
‫ولی هیچ چیزی عوض نمی شه.
‫تو هیچی نمی شی غیر از سرباز ‫یک دهکده ضعیف.
‫بهش بگو صداقت ولی چه چیزی عوض شده؟
‫همه چیز!
‫چون زندگی در صداقت حداقل من رو عوض می کنه!
‫و وقتی من عوض بشم،
‫چیزهای دیگه هم تغییر می کنن.
‫این چیزیه...
‫که من بهش باور دارم.
‫یک!
‫دو!
‫سه!
‫چهار!
‫نه! تو نمی تونی بمیری!
‫آقا. خواهش می کنم، فقط یک بار!
‫گفتم نه! برو! برو.
‫آقا، فقط یک بار، خواهش می کنم.
‫- فقط همین یک بار کمکم کنین. ‫- مشکل خودته!
‫این ساعت شب حتی یک ‫سکه هم به من نمی دی...
‫و انتظار داری کمکت کنم؟
‫بعدا می تونم بهت پول بدم.
‫یک نفر اونجا داره می میره!
برام مهم نیست! برو!
‫گفتم برو!
‫آقا!
‫ببین کی اینجاست...
‫خب، از ملاقات با ارباب "مون نو" لذت بردی؟
ملاقاتی با مون نو در کار نبود.
‫آویزه ـم رو پس بده کلاهبردار بی حیا!
‫فقط شوخی بود همین.
‫شوخی؟
‫من یک کلاهبردار گرفتم!
‫اون کلاهبرداره!
‫چیکار داری می کنی؟ دهنت رو ببند!
‫گفتم آویزه ـم رو پس بده!
‫ما توی بدهی غرق شدیم، فکر ‫کردی هنوز داریمش؟
‫"جوک بانگ"! فقط بیا فرار کنیم! ‫اگه دنبالمون بیان چی؟
‫اصلا می دونی با کی طرفی؟
‫تا وقتی که سالمی برو پی کارت،
‫قبل از این که به خورد کلاغ ها بدمت. گرفتی؟
‫امکان نداره!
‫آویزه ـم رو پس بده!
‫من باید طبیب پیدا کنم.
‫یک نفر داره می میره.
‫به اون آویزه نیاز دارم.
‫تو...
‫کسی آسیب دیده؟
‫اصلا می دونی داری چیکار می کنی؟
‫شاید...
‫اسم معنوی من "جوک بانگ" باشه،
‫ولی در دنیای مادی،
‫به من میگن "هوا تا".
‫بگیرش...
‫فسقلیه وحشت زده.
‫برو بابا!
‫اگه تو "هوا تا" ـی پس من "پیون جاک" ـم.
‫راست میگه!
‫اون توی سه تا چیز تو دنیا بهترینه.
‫دارو، فرار کردن و...
‫از دست این ور ور کردنای تو.
‫هی! همین طوری اونجا نشین ‫و برو دمی رو آماده کن.
‫حتما، استاد "هوار تا"!
‫این اتفاق میفته چون سم تیر با گوشت ‫واکنش نشون میده؛
‫ولی من سم رو خارج کردم،
‫پس اون زود خوب می شه.
‫اگه "جوک بانگ" اینجا نبود،
‫الان داشت تو عالم مردگان پیاده روی می کرد.
‫این رو می دونستی، درسته؟
‫خب،
‫تمام کار هایی که ازمون خواستی رو انجام دادیم.
‫خدای من. فقط چند تا کبودی بود.
‫الان دیگه بی حساب شدیم، درسته؟
‫- آره! ‫- آره...
‫به امید دیدار.
‫درباره این گیاه ها...
‫خیلی گرونن، پس موقع استفاده ازشون ‫حواست باشه...
‫به امید دیدار.
‫این چیه؟
‫خدای من. اون فسقلیه سرسخت.
‫به زور از دستش در رفتیم.
‫این چیه؟
‫اول بذار یک نفسی بکشم.
‫گفتم چیه!
‫هر کسی که شاهزاده رو پیدا کنه...
‫پاداش سخاوتمندانه ای می گیره.
‫اون ها دارن سکه نقره می دن، فقط بیا بریم!
‫بیاین اینجا. خوب به حرف های من گوش کنین.
‫یک بار دیگه تکرار می کنم.
‫هر کسی که داوطلب بشه دنبال شاهزاده بگرده...
‫یک شمش نقره پاداش می گیره.
‫یک شمش نقره؟
‫کسایی که تجربه این کار رو دارن، اونجا جمع بشن.
‫کسایی که این ناحیه رو خوب می شناسن، ‫اونجا جمع بشن.
‫اسامی ـشون رو ثبت و نقره ها رو پخش کنین.
‫بله.
‫نگران امنیت خودم نیستم.
‫شدیدا نگرانم که شاهزاده ...
‫رنج زیادی کشیده باشه.
‫نیروی های جست و جو رو گسترش دادیم،
‫و حتی درخواست سربازان کمکی کردیم،
‫پس حتما باید پیداش می کنیم.
‫باید هر طور که شده پیداش کنیم.
‫بیا بهشون ملحق بشیم!
‫برای یک شمش نقره؟
‫چی؟
‫هرگز در ده سال سابقه درخشان کاریم،
‫حلقه ای با این درخشش رو ندیده بودم.
‫حداقل یک یا دو سکه طلا برای این گیرمون میاد.
‫فقط بیا بریم.
‫کجا می ریم؟
‫چی فک می کنی؟ دهنت رو ببند و دنبالم بیا.
‫بیا بریم.
‫باید خیلی محتاط باشین و نذارین ‫هیچ کس ردتون رو بزنه.
‫یک بار دیگه تکرار می کنم.
‫نزدیک معبد "یئورائه" در "سانگسان" ناپدید شده.
‫پانزده سالشه، لباس مشکی پوشیده،
‫تقریبا 180 سانتی متر قدشه و ابرو های باریکی داره.
‫ممکنه زخمی باشه،
‫پس خیلی مراقب باشین.
‫هر کسی که پیداش کنه،
‫سی سکه طلا پاداش می گیره.
‫- سی؟ ‫- سی سکه؟
‫هر سرنخی که پیدا کردین،
‫- بیا بریم. ‫- فورا به ما گزارش کنین.
‫گفتی می ریم حلقه رو بفروشیم.
‫فقط بیا بریم. وراجی نکن و دنبالم بیا.
‫سی سکه طلا!
‫که چی؟ الان دنبال اون می گردیم؟
‫بذار از...
‫مغزمون استفاده کنیم، باشه؟
‫پانزده ساله، لباس مشکی.
‫180 سانتی متر قد. ابرو های باریک.
‫کسی به ذهنت رسیده؟
‫آره!
‫اگه نزدیک معبد "یئورائه" در "سانگسان" بوده...
‫خودشه! اون خودشه!
‫بیا بریم.
‫چطور نتونستین هیچ سرنخی پیدا کنین؟
‫نه تنها تمام نیرو ها رو به دهکده فرستادیم،
‫بلکه جست و جو رو به داوطلبین ‫مردمی هم سپردیم.
‫همچنین از ناحیه گوانمون درخواست ‫نیروی کمکی کردیم، بنابراین...
‫و چطور با این تدابیر ضعیف انتظار ‫دارین پیداش کنین؟
‫همین الان پنج هزار نفر از گارد مرکزی تو راه هستن.
‫همچنین، به علاوه ناحیه "گوانمون"،
‫و "سانگجو"، من از دهکده "سانگناک" هم ‫درخواست نیروی کمکی کردم.
‫کار ها رو به اون ها بسپرین، امپراطور.
‫امپراطور، فکر می کنم می تونیم جست و جو رو به "ها جونگ" بسپاریم.
‫اصلا به رهبری من نیازی هم هست؟
‫باید گروه سربازان رو بازسازی،
‫و جست و جوی خودمون رو تا کوهستان ‫"تایهانگ" گسترش بدیم.
‫جمع بشین!
‫اینجا جمع بشین!
‫این چهره شاهزادس.
‫نزدیک "سانگسان" ناپدید شده،
‫و لباس راهبه ها رو پوشیده.
‫هر کسی که پیداش کنه،
‫امپراطور شخصا...
‫بیست سکه طلا بهش پاداش میده!
‫لطفا عجله کنین،
‫و فورا شاهزاده رو پیدا کنین!
‫عجله کنین!
‫عجله کنین.
‫بیست سکه؟
‫شخصا از طرف امپراطور؟
‫اگه پیداش کنیم زندگیامون عوض می شه!
‫به دختر من لباس راهبه ها رو بدی،
‫- دقیقا شبیه اون نمی شه؟ ‫- چی!
‫این هیاهو برای چیه؟
‫شاهزاده ناپدید شده؟
‫چطور همچین فاجعه ای...
‫پدرم باید شدیدا نگران باشه.
‫اون 167 سانتی متر قدشه،
‫در ساحل رودخانه "سانگسان" ناپدید شده.
‫آخرین بار لباس...
‫راهبه ها رو پوشیده بوده...
‫تو تصادفا...
‫چی؟
‫اون شاهزاده...
‫سرورم؟
‫بله.
‫امپراطور!
‫"چئون میونگ"!
‫امپراطور، از اینکه باعث شدم در اولین دیدارمون...
‫بعد از دوازده ماه این طور رنج بکشین...
‫بسیار شرمسارم.
کوچولوی من...
‫ولی برای سالم برگشتنتون،
‫باید تا ابد از خداوند سپاسگزار باشیم.
‫بله، امپراطور. تبریک صادقانه من رو بپذیرین.
‫تبریک میگم.
‫همه به اینجا اومدیم تا تو رو پیدا کنیم.
‫شما احضار شدین.
‫امپراطور! حماقت من باعث شد...
‫مقام تو چیه، و کی هستی؟
‫اولین ارباب "شینجو"،
‫که حمله امپراطور "سئونگ" از "باکجی" رو در طی ‫نبرد دژ "گوانسان" دفع کرد.
‫ژنرال "کیم مور یئوک" پدر بزرگ من بودن...
‫پس،
‫تو پسر ارباب "سئو هیون" نیستی؟
‫بله، امپراطور.
‫اون واقعا پسرمه.
‫اسمت چیه؟
‫من فرمانده ارتش "گل اژدها"،
‫"کیم یو شین"...
‫هستم، امپراطور.
‫بسیار خب.
‫"کیم یو شین".
‫بیا جلوتر.
‫بیا اینجا.
‫صمیمانه از تو قدردانی می کنم.
‫از تلاش های تو سپاسگزارم.
‫چی؟
‫اگه به خاطر "یو شین رنگ" نبود،
‫هیچکس نمی دونست که چه اتفاقی ‫ممکن بود برای من بیفته.
‫تا ابد زندگی خودم رو به اون مدیونم.
‫یادم نره...
‫این حقیقت رو بگم که تو پسر شاهزاده ‫"مان میونگ"، خواهر من هستی.
‫این من رو بسیار خوشحال می کنه.
‫لطفا اگه درخواستی داری، فورا به من بگو.
‫امپراطور. من حق ندارم که از شما ‫درخواستی داشته باشم.
‫تفکرات پوچ من باعث شد که نتونم ‫شاهزاده رو بشناسم...
‫و با وجود این که هویت من رو نمی دونست،
‫با از خودگذشتگی من رو از چنگال مرگ نجات داد.
‫چه عمل سخاوتمندانه و زیرکانه ای.
‫امروز پسرتون شما رو سربلند کرد.
‫لطف شما بی انتهاست، امپراطور.
‫بنابراین، امپراطور.
‫من یک درخواست دارم.
‫درخواستت چیه؟
‫"یو شین رنگ" جوان ما...
‫به سختی خودش رو وقف تمرین...
‫و آماده شدن برای جنگ کرده.
‫ما سربازان جوان بی شماری رو ‫در جنگ از دست دادیم،
‫بنابراین احساس سرافکندگی می کنم که پشیمانی ‫خودم رو داخل یک معبد پنهان کردم.
‫ولی حالا...
‫دیگه نباید فرار کنم،
‫باید به قصر برگردم،
‫و به وظیفه ـم به عنوان نگهبان سربازان عمل کنم.
‫تو...
‫واقعا بر می گردی؟
‫بله.
‫بنابراین،
‫به من اجازه بدین که "کیم یو شین" رو ‫به عنوان عضوی از سربازانم،
‫و خانواده "کیم سئو هیون" رو...
‫به پایتختمون "سئورابئول" ببرم.
دیدن سلامت شما و این که اعلام کردین
قرار هست به قصر برگردین،
‫من رو غرق در شادی می کنه.
‫اما،
‫بر اساس سوابق خانواده "کیم سئو هیون" ‫زندگی در پایتخت برای اون ها...
‫غیر قابل درخواسته.
‫دارین می گین که...
‫خدمات خانوادگی ناجیان من رو نمی پذیرین؟
‫چطور می تونم جرات کنم؟
‫من قطعا خدمات ارزنده ایشون رو می پذیرم.
‫- ولی، "کیم سئو هیون"... ‫- بله.
‫ایشون از رسم و رسومات امپراطوری ‫آسمانی تخطی کردن،
‫و خودشون رو درگیر پیمان زناشویی کردن.
‫به همین دلیل،
‫از برگشتن به پایتخت منع شدن.
‫این فقط به خانواده سلطنتی مربوط میشه.
خودم شخصا رضایت میدم.
‫نیازی نیست شما دخالت کنین، مهردار دربار .
کاملا برعکس،
‫به عنوان نگهبان مهر سلطنتی، من شدیدا مخالفم.
‫اگه حاکم "کیم" به موقع با شورشیان ‫مقابله می کرد،
‫هیچ اتفاقی در معبد "یئورائه" نمیفتاد.
‫اتفاقی که در معبد یئورائه افتاد ربطی ‫به شورشیان نداشت!
‫بازماندگان شورشیانی که ارباب "ها جونگ" ‫فرستاده شدن تا سرکوبشون کنن...
‫در معبد "یئورائه" مرتکب قتل شدن.
‫- ربطی به اون ها نداشته؟ ‫- این طور نیست!
‫و شما از کجا می دونین سرورم؟
‫بخاطر این که...
‫من در بین شورشیان بودم.
‫پس...
‫اون ها شما رو دزدیده بودن؟
‫نه...
‫این طور نیست.
‫اون ها هویت من رو نمی دونستن.
‫این چیزیه که نمی تونیم با اطمینان بگیم.
‫به هر حال...
‫اون ها فقط...
‫پناهندگان جنگی طولانی هستن که سعی دارن ‫زندگی ناچیزشون رو ادامه بدن.
‫بله...
‫تمام شورشیان در ابتدا مردم عادی بودن.
‫همون دسته از مردمی که تظاهر به ناآگاهی کردن،
‫و از دادن مالیات سر باز زدن.
‫وظایفشون رو رها کردن، خودشون رو مسلح کردن،
‫و در نهایت با مقامات مبارزه کردن.
‫این کاریه که شورشیان می کنن.
‫و اگه دزدیدن یک شاهزاده رو به ‫همه این ها اضافه کنیم،
‫چند قتل در معبد "یئورائه" از دست اون ها ‫ساخته نیست؟
‫این حقیقت نداره!
‫اون ها مسئول اتفاق داخل معبد نیستن.
‫پس؟
‫پس، کی مسئوله؟
‫برای چی می خواستین خصوصی صحبت کنیم؟
‫مدتیه که دارم دور و بر رو نگاه می کنم ولی
‫"بو جونگ" رو نمی تونم پیدا کنم در حالی ‫که "سئوک پام" رو می بینم.
‫حالا که حرفش رو پیش کشیدین، چند ‫حرکت مشکوک دیده شده.
‫افراد سئول وون دنبال کسی می گردن.
‫پس اون ها...
‫دنبال "بو جونگ" می گشتن؟
‫چی؟
‫سرورم.
‫ممکنه به ما بگین که
‫چه کسی مسئول این اتفاق بوده؟
‫به نظر می رسه من "بوجونگ" رو نمی تونم پیدا کنم.
منظورتون از این حرف چیه؟
‫اون کجاست؟
‫چرا به یک باره دنبال "بو جونگ" می گردین؟
‫اون به یک سفر تفریحی رفته.
‫به کجا؟
‫"بویون تو سامنیونسانگون".
‫برای چی می پرسین؟
‫فکر می کنم که...
‫مردی که در معبد "یئورائه" دیدم "بو جونگ" ـه.
‫پس "بوجونگ" به نوعی در اتفاقی ‫که اونجا افتاد درگیر بوده،
‫این چیزیه که قصد دارین بگین؟
‫می تونین مسئولیت چنین اتهامی رو قبول کنین؟
‫"بو جونگ" رو احضار کنین.
‫اگه واقعا در سامنیونسامگون باشه،
‫با اسب می تونه یک روزه به پایتخت برسه.
‫بعد، این سؤتفاهم از طرف من برطرف می شه.
‫مطمئنا این کار رو می کنم.
‫تا فردا فرصت دارین.
‫شکی در این مورد وجود داره؟
‫اگه موفق نشه به احضارش پاسخ بده...
‫اون میاد اینجا.
‫من مطمئنم.
‫مطمئنا.
‫شاهزاده ما رو به مبارزه طلبیده!
‫چی؟
‫مادر، درباره چی حرف می زنین؟
‫وقتی برای از دست دادن نداریم.
‫اگه پسرم...
‫اگه "بوجونگ" زنده باشه، باید هر طور که ‫شده تا شب پیداش کنیم.
‫از هیچ تلاشی دریغ نکنین و هیچ تردیدی نشون ندین.
‫به هر قیمتی!
‫خودشه، درسته؟
‫اون خودشه.
‫ابروهاش کاملا باریکن.
‫لباس کتان مشکی پوشیده.
‫و باید 180 سانتی متر قدش باشه.
‫هی شما دو نفر، نمایشتون خوب بود.
‫تو! تو کجا...
‫چی؟
‫دنبالم بیا.
‫تو از اون دهکده در "سانگسان" آوردیش ‫اینجا، درسته؟
‫مسخره بازیو تموم کنین،
‫و اون حلقه رو پس بدین.
‫الان مشکل این حلقه س؟
‫داریم درباره سی سکه طلا صحبت ‫می کنیم، سی سکه!
‫راست میگه، سی سکه!
‫با این همه پول، می تونی سی تا ‫از اون حلقه ها بگیری،
‫و تمام بدهیاتو بدی، درسته؟
‫نمی دونم چه نقشه ای دارین می کشین...
‫همه در هیاهوی گشتن دنبال شاهزاده هستن؛
‫در حالی که اون ها مخفیانه یک گروه رو برای ‫پیدا کردن این بچه فرستادن.
‫درسته. بیست سکه برای شاهزاده،
‫ولی سی سکه برای اون.
‫مخفیانه...
‫اون ها یک گروه فرستادن تا اون رو پیدا کنن؟
‫بهت گفتم که! سی سکه!
‫- حتی بیشتر از شاهزاده؟ ‫- بهت گفتیم که! سی سکه!
‫چند بار...
‫تو...
‫هشتاد به بیست.
‫مخفیانه...
‫دنبالش بگردن؟
‫هفتاد به سی.
‫بد جنس...
‫پس، شصت به چهل.
‫کی دنبالش می گرده؟
‫- این چه اهمیتی داره؟ ‫- برای من مهمه!
‫باید بفهمم کی اجیرش کرده تا اون کار رو...
‫این چیزیه که برای من مهمه.
‫اجیرش کرده که چیکار کنه؟
‫نیازی نیست بدونی.
‫اگه این رو بفهمم،
‫کل پول مال تو میشه.
‫- چی؟ واقعا؟ ‫- واقعا؟
‫می دونی؟ اون کیه.
‫هیچ سرنخی ندارم.
‫تو داری؟
‫وقتی تو هیچ سرنخی نداری، من باید داشته باشم؟
‫همه طلا ها رو می دم بهت،
‫پس بیا انجامش بدیم.
‫- چطوری... ‫- چطوری؟
‫چطوری؟
‫حقیقت داره؟
‫نمی تونین به ما اعتماد کنین؟
‫پس، خیلی بد شد.
‫بیا بریم.
‫اون کجاست؟
‫و چرا باید به حرفت اعتماد کنم و بهت بگم؟
‫درسته! سی سکه طلا نه کمتر نه بیشتر!
‫اول باید طلا ها رو ببینم،
‫و ببینم کی به ما پاداش می ده.
‫و همچنین باید بشمارم ببینم ‫سی سکه هستن یا نه.
‫اگه دروغ گفته باشین...
‫در عوض من دستش رو قربانی می کنم.
‫با زندگیاتون بهاش رو می پردازین!
‫اون ها خودشونن.
‫اگه دروغ گفته باشین...
‫به شدت زخمی شده بود.
‫به شدت؟
‫گیاهانی که برای نجاتش استفاده کردیم...
‫خیلی گرون بودن، این طور نیست؟
‫اون کجاست؟ کجا؟
‫نه که دنبال بشقاب طلا باشیم...
‫ولی، چون دلایل خودمون رو داریم...
‫وراجی نکنین و فقط بگین اون کجاست؟
‫خب...
‫اول باید طلا ها رو بهمون نشون بدین...
‫اگه می خواین که به قرارمون پایبند باشین.
‫بله، طلا ها.
‫اول طلا ها رو به ما نشون بدین.
‫حالا بگین.
‫اون کجاست؟
‫واقعا "بو جونگ" بود؟
‫اول نمی تونستم با اطمینان بگم.
‫ولی...
‫با دیدن عکس العمل "می شیل"،
‫حالا مطمئنم که خودش بود.
‫حتی اگه اون واقعا "بو جونگ" بوده باشه،
‫هیچ راهی وجود نداره که بشه ثابت کرد اتفاقی ‫که در معبد افتاد کار اونه.
‫ولی...
‫لحظه ای که ازش خواستم اون رو بیاره، ‫فورا نگرانی نشون داد.
‫"می شیل" ـی که من می شناسم...
‫هیچ وقت برای همچین چیزی نگرانی نشون نمی ده.
‫پس اون پسرش رو برای انجام کاری به این ‫سنگینی می فرسته،
‫و از این که می شنوه در حال انجام این ‫کار زخمی شده، شوکه می شه.
‫بله.
‫"ایم جونگ" گفته بود که وقتی برای نجاتت اومد،
‫به یک فرد نقابدار تیر زد.
‫اون باید "بو جونگ" بوده باشه.
‫واضحه...
‫"بو جونگ" قادر نیست تا فردا به اینجا برسه.
‫"چئون میونگ".
‫بله، امپراطور.
‫واقعا قصد داری تا با "می شیل" در بیفتی؟
‫اره؟
‫پس برای این می خواستی "مون نو" رو ببینی؟
‫قبل از این که کار هایی که می تونم انجام بدم رو ‫از کار هایی که نمی تونم انجام بدم جدا کنم،
‫دوست دارم هر کاری رو که در توانم هست انجام بدم.
‫ولی ما با "می شیل" طرفیم.
‫درست مثل یونگ سو...
‫بله، امپراطور.
‫ولی، هیچوقت نمی دونیم.
‫آیا واقعا...
‫برای من مقدر شده تا حریفی برای قدرت ‫"می شیل" باشم،
‫یا اگه این طور نیست،
‫آیا کسی که باید به ما کمک کنه تو راهه،
‫یا اگه حتی این هم نیست،
‫آیا یک روز "می شیل"،
‫دچار مریضی های وحشتناکی میشه،
‫و اول زندگیش رو از دست می ده.
‫تو باید زنده باشی، درسته؟
‫من باید ازش مراقبت کنم،
‫پس اون مرد رو...
‫تا ساعت یازده شب بیار به جنگل نزدیک قلعه.
‫اون ها میان.
‫اون ها نمیان...
‫میان!
‫نمیان، اون ها...
‫میان!
‫- دوباره! ‫- نمیان.
‫- میان! ‫- "جوک بانگ".
‫اینجا رو درست اومدیم؟
‫- اره؟ اصلا گوش می کنی؟ ‫- نمیان؟
‫خفه شو!
‫میان.
‫نمیان.
‫میان.
‫نمیان، تو...
‫که...
‫اون ها اینجان!
‫اینجاست! بیاین اینجا!
‫خدای من. کلی همراه اینجا می بینم!
‫اون ها خودشونن؟
‫بله.
‫(پیش نمایش ملکه سئون دئوک)
‫فرار کن و تو صورت هیچکس نگاه نکن!
‫شاهزاده "چئون میونگ"،
‫بدین وسیله به پست قبلی خودم به عنوان ‫نگهبان سربازان بر می گردم.
‫ده سرباز "سئورابئول"...
‫هیچوقت شما رو هم ردیف خودشون نمی دونن!
‫سعی دارین ما رو اذیت کنین؟
‫یک پسر؟
‫این حاصل همون پیشگویی نیست؟
‫پس، اون...
‫فهمید؟
‫اون خودشه!
‫"مون نو" کجاست؟
‫بگو کجا.
‫تنها زمانی اتفاق میفته که ارتش "گل اژدها" ‫اون ها رو شکست بده.
‫پدرم رو پس بده!
‫از زندگی ما بگذرین!
‫می دونی...
‫اون هیچ دروغی نگفته.
‫ولی...
‫یک چیز نگران کننده درباره اون وجود داره.