‫( قسمت چهارم)
«ملکه بزرگ سئون دئوک»
«ترجمه اختصاصی «سایت مووی شو «مترجم: «پویان
‫آقا!
‫قول نداده بودی سفارش من رو بکنی؟
‫قول دادم؟
‫مگه دیروز توافق نکرده بودیم؟
آره راست میگی.
‫دنبالم بیا.
‫آقای کارتان!
‫دئوک مان!
‫خب
‫خودشه؟
‫اره، اسمش " چیل سوکه" و
‫اهل " گیه ریمه" و مهارت های رزمیش
‫خب، اون طور که من شنیدم بالاست.
‫احساس می کنم به چیزی ‫که گفتی شک داری.
‫خودتون دیگه با هم آشنا بشین!
‫من کارتانم.
‫منم " چیل سوکم".
‫روی تو حساب می کنم.
‫تو سرزمین مادریش این طوری ‫با هم آشنا میشن.
‫- چطور بود؟ ‫- وای، نمونه خیلی خوبیه!
‫فکر کنم بدرد بخوره.
‫دیدی؟ چی بهت گفته بودم؟
‫دئوک مان.
‫همه منتظرن. بیا بریم.
‫احساس بدی دارم.
‫- کجاست؟ ‫- همه دنبال من بیاین.
‫بریم. پشت سرش برین.
‫قلعه رو زیر و رو کنین!
‫- بجنبین! ‫- بله!
‫از این طرف.
‫غیر قابل تشخیصه، مگه نه؟
‫- داری میگی این چایه؟ ‫- اره.
‫چای داخل آجر ها خشک شده!
‫بهش میگن " چای آجری".
‫وای! واقعا شبیه آجره.
‫واقعا آجره!
‫عمرا پیداشون نمی کنن.
‫واقعا ستودنیه.
‫اونا برگ های چای رو بر می دارن و ‫داخل قالب بسته بندی می کنن و
‫بعد از این که به شکل آجر در اومدن ‫اجازه میدن که خشک بشه.
‫بعد چطوری باید این رو بنوشی؟
‫این طوری.
‫برگ های چای؟
‫از این طرف!
‫همشونو دستگیر کنین!
‫بله!
‫ما اطلاعاتی به دست آوردیم
‫که نشون میده شما سعی دارین چای قاچاق کنین.
‫چای؟ امکان نداره.
‫این ادعا درست نیست!
‫ما لرد " چن" رو بعد از این که به شما ‫چای فروخت دستگیر کردیم!
‫کل اینجا رو زیر و رو کنین!
‫بله!
‫اونا میگن چای اینجا جاسازی شده.
‫- فورا پیداش کنین! ‫- بله!
‫- از سر راه برین کنار! ‫- تکون بخور!
‫- چی شده؟ ‫- زود باشین، عجله کنین!
‫هیچی پیدا نکردیم.
‫ما هم همینطور.
‫غیر ممکنه!
‫کل اونجا رو خوب گشتین؟
‫بله، همه جا رو گشتیم.
‫واقعا هیچی نیست.
‫- احتمالا گزارش اشتباه بوده. ‫- تکون بخور!
‫اون چیه؟
‫مامان!
‫- همشونو دستگیر کنین! ‫- بله!
‫( قصر حکمران)
‫مامان!
‫مامان.
‫ارباب!
‫ارباب.
‫التماست می کنم. دکتر خبر کن.
‫مرگ در انتظار شماهاست، دکتر می خواین چیکار؟
‫خواهش می کنم!
‫ارباب!
‫- برای ما دکتر بیار! ‫- تلاش بیهوده ایه.
‫مامان!
‫کمکمون کنین!
‫کمکمون کنین، دکتر خبر کنین!
‫ارباب!
‫- خودت رو کنترل کن. ‫- فقط اون آتشو دیده.
‫برای چی اینطوری شده؟
‫وقتی بچه بودم یک آتش سوزی بزرگ
‫اون طور که دکترا گفتن به ریه هاش ‫صدمه جدی وارد کرده.
‫- تو چی؟ تو آسیب ندیدی؟ ‫- نه.
‫به هر حال از اون روز سرفه هاش ‫مدام بدتر و بدتر می شد.
‫به سختی نفس می کشه و
‫هر دفعه اتفاقی آتش ببینه
‫مامان!
‫ارباب!
‫خواهش میکنم، کمکمون کنین!
‫( مرگ)
‫چی؟ همه مدارک رو با آتش از بین برده؟
‫- بله، سرورم. ‫- اول اون ها رو مجازاتشون می کنم.
‫مفهوم شد.
‫( لرد یانگ)
‫مامان!
‫- حالت خوبه؟ ‫- عالیجناب لرد " یانگ" تشریف فرما می شوند!
‫درود بر عالیجناب!
‫زنده باد عالیجناب!
‫سرشون رو بزنین!
‫بله.
‫سر مجرمین رو بزنین!
‫بله!
‫آقا!
‫مقدمات کار فراهم شد سرورم.
‫صبر کنین!
‫مامانم رو بگیر.
‫دئوک مان!
‫من همه ی این کار ها رو کردم.
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫فقط سر من رو بزنین!
‫دئوک مان! چیکار داری می کنی؟
‫اینجا جای این کار ها نیست.
‫دارم حقیقت رو میگم.
‫من این کار رو کردم.
‫من.
‫چای آجری، آتش
‫من همه ی این کار ها رو کردم!
‫این چی داره میگه؟
‫سرورم! حرف های اون اهمیتی نداره
‫اون فقط یک بچه ـست.
‫برای همین بدون فکر دخالت کرده.
‫نه!
‫من این کار رو کردم.
‫اون هیچ کار اشتباهی انجام نداده!
‫فورا ترجمه کن.
‫گفتم ترجمه کن.
‫منتظر چی هستی؟
‫اون گفت که مسئول همه این کار هاست.
‫چای آجری رو خودش درست کرده ‫و فقط باید اون رو مجازات کنین.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫ازت پرسید چرا؟
‫به خاطر این که
‫- اگه من راستش رو بگم... ‫- این کار رو نکن " دئوک مان"!
‫تو ساکت باش!
‫چون با عقل جور در نمیاد.
‫چی میگه؟
‫اون این کار رو کرد چون
‫با عقل جور در نمیاد.
‫با عقل جور در نمیاد؟
‫بله.
‫همه ی تجار یک سال
‫سفر می کنن تا به اینجا برسن.
‫و وقتی می رسن اینجا، شما هر تجارتی ‫رو ممنوع می کنید؟
‫با عقل جور در نمیاد.
‫اگه این اتفاق بیفته همه اون ها ‫دو سال وقتشون تلف میشه.
‫همه اونا قدرت معیشت ـشونو از دست میدن!
لازم به گفتن نیست که اون ها با گذشتن از صحرا
‫با چه سختی هایی مواجه میشن.
‫درست نیست؟
‫هر کسی که میاد اینجا
‫زندگیشو با داد و ستد ناچیزی که ‫در بازار می کنه می گذرونه.
‫ولی اگه درست خالی
‫برگردونیدشون
‫- فقط... ‫- داری قضاوت من رو زیر سوال می بری؟
‫دئوک مان.
‫می پرسه به خاطر کدوم تصمیماتش مقصره.
‫دئوک مان.
‫التماست می کنم، هنوز دیر نشده!
‫کسی که برای مردمش فرصتی نداره
‫برای نشستن روی تخت پادشاهی ‫هم نباید فرصتی داشته باشه!
‫- دئوک مان! ‫- ترجمه کن!
‫مردی که برای مردمش فرصتی نداره
‫برای نشستن روی تخت پادشاهی هم ‫نباید فرصتی داشته باشه.
‫کی این ها رو گفته؟
‫این ها رو از کجا شنیدی؟
‫اون
‫توی یک کتاب خوندمشون.
‫من باور دارم کسی که خیر و صلاح ‫مردمش رو نمی خواد
‫هیچ تمایلی به حفظ میراث تاج و تختش نداره.
‫ممکنه بتونه ارتش تجهیز کنه و بذاره ‫ترس سیاست هاشو دیکته کنه،
‫ولی
‫از اون هیچوقت در تاریخ به عنوان ‫یک قهرمان یاد نمیشه.
‫انتخاب کن.
‫زنده رو انتخاب کنی تو و همراهانت ‫زنده می مونین.
‫ولی اگه مرگ رو انتخاب کنی،
‫تو و همراهانت همینجا کشته می شین!
‫اون ازت می خواد یکی رو انتخاب کنی.
‫گفت اگه زنده رو انتخاب کنی زنده می مونی،
‫ولی اگه مرگ رو انتخاب کنی کشته میشی.
‫تو جرئت کردی میراث من به ‫عنوان حاکم رو زیر سوال ببری.
‫حالا زیرکی و استعدادی خدادادی ‫که با اون به دنیا اومدی
‫رو نشونمون بده.
‫آیا اون چند صفحه ای( کتاب ها) ‫که به عقل تو حکم می کنن
‫می تونن تو رو از مرگ نجات بدن؟
‫انتخاب کن!
‫حالا!
‫منتظر چی هستی؟
‫گفتم انتخاب کن!
‫گفت باید انتخاب کنی!
‫نشونم بده.
‫از کجا بدونم که هر دو مهره یکی نیستن؟
‫اون نگرانه که
‫هر دو مهره مرگ باشن.
‫بنابراین ازتون می خواد که اول اون ها ‫رو بهش نشون بدین.
‫این در مورد سرنوشت تو تصمیم گیری می کنه.
‫انتخاب کن!
‫سرورم.
‫من رو ببخشین.
‫سرورم.
‫حالا به من نشونش بده.
‫نشونش بده!
‫- چیکار داری می کنی؟ ‫- جلوشو بگیرین!
‫حالا نوبت توعه که به من نشون بدی.
‫اگه مهره ای که خوردم مرگ باشه ‫پس مهره تو زنده باید باشه.
‫و اگه مهره ی زنده رو خورده باشم مال تو حتما مرگه.
‫نشونم بده!
‫ازتون می خواد
‫که به همه نشون بدین ‫مهره شما زندگیه یا مرگ.
‫نشونش بده!
‫( مرگ)
‫مرگه!
‫دئوک مان زندگی رو انتخاب کرد!
‫اون همه ما رو نجات داد!
‫مرگه!
‫زندگی ـمون رو بهمون ببخشین. همه اینا به خاطر منه.
‫ما رو ببخشین!
‫برای چی قورتش دادی؟
‫نمی دونم.
‫یهو احساس کردم می تونه نجاتم بده.
‫خواهش می کنم. مادر من و همه ‫کسایی که اینجا هستن رو نجات بده!
‫از من نترسیدی؟
‫چرا.
‫شاید بی احتیاط باشی ولی زرنگی.
‫نه تنها خدایان تو رو نمی ترسونن ‫بلکه از تو حمایت می کنن.
‫بنابراین من
‫بحثمون رو به سرانجام می رسونم.
‫همه رو آزاد کنین!
‫بله!
‫مامان.
‫مامان!
‫دئوک مان.
‫مامان!
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫گریه نکن.
‫( سئورابئول)
‫سرورم. شما باید نظرتون رو عوض کنین!
‫یعنی چی؟
‫سرورم، شما باید نظرتون رو عوض کنین!
‫واگذار کردن تاج و تخت به لرد " یونگ سو" ؟
‫این یک پیشنهاد تاسف بر انگیزه، سرورم.
‫تجدید نظر کنین.
‫در گذشته،
‫پادشاه مرحوم" چا چونگ" از خاندان" نام های"
‫تاج و تخت رو به دامادشون واگذار کردن.
‫اما، لرد" یونگ سو" به عنوان پسر ‫خلع شده ی پادشاه" جین جی" ،
‫از مقامش محروم شد و دیگه نمیشه اون ‫رو عضو استخوان مقدس در نظر داشت.
‫فقط نوادگان استخوان مقدس می تونن ‫بر تخت پادشاهی این امپراطوری بشینن!
‫چه چیزی تونسته پیشنهاد فرمانروایی ‫لرد " یونگ سو" بر همه ما رو بده؟
‫اون همسر " چئون میونگ" فرزند منه.
‫اگه این سوالتون بود، جوابتونو دادم.
‫اما،
‫لرد " یونگ سو" هیچ دستاورد شایسته ای نداره.
‫نه تنها عضو استخوان مقدس نیست بلکه فاقد ‫فضیلت سلطنتی هم هست پس،
‫چطور می تونه شایسته به ارث بردن ‫تاج و تخت باشه؟
‫به این اشاره نکردم که،
‫اون فرزند پادشاه هوس باز " جین جی" هست.
‫چطور خدایان این ها رو تایید کنن؟
‫تجدید نظر کنین، سرورم.
‫تجدید نظر کنین،
‫سرورم!
‫تجدید نظر کنین،
‫سرورم!
‫تجدید نظر کنین،
‫سرورم!
‫تجدید نظر کنین،
‫سرورم!
‫- تجدید نظر کنین، سرورم! ‫- سرورم.
‫سرورم.
‫در مراسم " دانوی" ما، هوارانگ ‫استعداد هاشو به نمایش میذارن.
‫با حضورتون اون ها رو مفتخر کنین.
‫مشکل ما مراسم " دانو" نیست.
‫اعلاحضرت الان
‫الان مهردار دربار در حال ‫مشورت با امپراطوره!
‫چطور یک مشاور جرات می کنه
‫این قصد رو نداشتم
‫اعلاحضرت
‫اعلاحضرت اعلام کردن که تاج و تخت ‫رو به لرد " یونگ سو" واگذار
‫امروز روز " دانوی" مقدسه.
‫چطور این سالن شورا می تونه ‫این قدر گستاخ باشه؟
‫همه برین بیرون!
‫اعلاحضرت.
‫اون ها رو با حضورتون مفتخر کنین.
اگر از دیدن مراسمی که
هورانگ با شور و اشتیاق برای شما فراهم کرده،
چطور می خواین با دلسردی اون ها روبه رو بشین؟
‫بسیار خب.
‫خودم رو می رسونم.
‫پس این خدمتکار حقیر منتظر شماست.
‫می شیل! این کار ها برای چیه!
‫فقط چند ماه از اظهارات " یونگ سو" در شورا،
‫و رابطه ای که به واسطه ازدواج با
‫شاهزاده خانم به دست آورده گذشته!
‫به این حقیقت اشاره نکردم ‫که ما پدرش رو نابود کردیم.
‫اگه اون به تخت پادشاهی بشینه، ‫موج خونینی همه ما رو می بلعه.
‫چه موج خونینی؟
‫کی قراره بذاره اون موفق بشه؟
‫اعلاحضرت به کلی عقل ‫خودشون رو از دست دادن.
‫سرنوشت شوم سه پسر رو ‫از آغوشش گرفته و
‫به نظر اون رو دیوانه کرده!
‫امروز، روز مراسم " دانو" هست.
‫بیاین از این بحث آزار دهنده دوری کنیم.
‫آماده!
‫اجازه ندین حضورم تمرکزتون ‫رو به هم بزنه، ادامه بدین.
‫- بله، " وان هوا"! ‫- بله، " وان هوا"!
‫( " وان هوا" رهبر مونث هوارانگ)
‫درود!
‫مهم ترین چیز توی این بازی، ‫افزایش تکنیک ضربه زدنتونه.
‫- حداکثر تلاشتون رو بکنین. ‫- بله، " وان هوا"!
‫دیدن این مراسم که به دقت برنامه ریزی ‫شده با وجود این که
‫این اولین تجربه شما
‫به عنوان سرپرسته، منو حیرت زده می کنه.
‫من فقط مفاهیمی رو که شما با تعهد به ‫من یاد دادین رو دنبال می کنم.
‫بیایین بشینیم.
‫آماده کردن این مراسم
‫و تمام تلاش های اخیر شما در قصر
‫باید تجربه سختی بوده باشه.
‫چی؟
‫چی
‫شما باید مرد زاده می شدین، شاهزاده خانم.
‫شما می تونستین به ندای قلبتون پاسخ بدین ‫و امپراطوری آسمانی ما رو هدایت کنین.
‫سعی دارین چی بگین؟
‫از این رو،
‫آیا سعی دارین که ملکه بعدی ما بشین؟
مهردار دربار!
‫اعلاحضرت قاطعانه اعلام کردن
‫که لرد " یونگ سو" وارث تاج و تخت ایشون هست.
‫پس نمی تونین در آینده ملکه بعدی ما باشین؟
‫اطلاعی از این موضوع نداشتم.
‫اولین باره که این چیز ها رو می شنوم.
‫اولین بار
‫من با اعلاحضرت موافقت می کنم.
‫شما چقدر می تونین ترسناک باشین سرورم.
‫کشیدن چنین نقشه شومی
‫اون هم با لبخند رضایت بخشی که به لب دارین.
مهردار دربار.
‫چه توطعه ای رو برای این روز ‫خوش یمن آماده کردین؟
‫آیا سعی دارین کنترل هورانگ رو به دست بگیرین؟
مهردار دربار!
‫من از هیچ توطعه ای خبر ندارم.
‫من فقط
‫سعی دارم تا در صلح و صفا زندگی کنم.
‫صلح و صفا؟
‫این به من مربوط نمیشه.
‫بهش بگین صلح و صفا و
‫خودتون رو درگیر توطعه هایی ‫که در ذهن دارین کنین.
‫ولی چه چیزی عوض شده؟
‫چه چیزی رو تونستین عوض کنین؟
مهردار دربار!
‫آیا شما
‫سعی دارین به هر قیمتی با قدرت ‫ " می شیل" مقابله کنین؟
‫ندای درون تون رو دنبال کنین.
‫درست مثل " می شیل".
‫فقط مهربونی نبود!
‫اگه فقط اون نبود،
‫پس چرا پا پیش گذاشتی تا منو نجات بدی؟
‫اگه به جای من کشته می شدی،
‫احتمالا می تونستم قدردان باشم.
‫ولی این پایانشه.
‫همه خودخواه و ضعیف هستن.
‫اگه اون کار رو نمی کردم کشته می شدی!
‫دارم میگم زنده موندن تو مهمه!
‫- چه اهمیتی داشت اگه کشته می شدم؟ ‫- اهمیت داشت.
‫زنده موندن جفتمون مهمه!
‫جدی میگم
‫به این راحتی نیست.
‫ولی اونا هیچوقت اینطوری جواب نمی دادن.
‫ممکنه راحت نباشه، ولی اونا برای این کار تشویقم میکردن!
‫اونا؟
‫کی؟
‫آره.
‫توی اون کتاب.
‫کتاب؟
‫اون داستان های قهرمانی؟
آره.
‫بچه بی عقل.
‫دیگه هیچوقت برات از اون کتابا نمیارم.
‫کتاب کتابه، واقعیت واقعیته!
‫- درسته. ‫- " دئوک مان" حقشه تنبیه بشه.
‫درست نیست!
‫دئوک مان
‫خوب بود.
‫سپاسگذارم، " دئوک مان".
‫باعث افتخار منه.
‫واقعا باهوشی!
‫واقعا؟
واقعا
‫که باهوشی!
‫بگذریم، " چیل سوک" کجا رفت؟
‫- کجا رفت؟ ‫- خب
‫کارش چطور به اینجا کشید؟
‫آقای " چیل سوک" ؟
‫آقای " چیل سوک"
بیایین نزدیک تر.
‫درواقع، آقای " چیل سوک"
‫- نمیتونم دربارش حرف بزنم! ‫- زودباش!
‫- زودباش. ‫- خیلی خب!
‫درواقع، آقای " چیل سوک"
‫از اون طرف تپه ها اومده، از " گیه ریم".
‫و اونجا جنگجوی بزرگی بوده.
‫- جنگجو؟ ‫- واقعا؟
‫بله، جنگجو.
‫بچه نق میزد!
این تمام چیزیه که می دونن، مگه بچه گریه نمی کنه؟
‫درسته.
‫همه بچه ها گریه می کنن.
‫بنابراین فکر کرد که بلاخره موفق شده!
‫تنها کاری که باید می کرد این بود ‫که بفهمه صدای نق زدن از کجا میاد.
‫پس رفت داخل.
‫ولی این دفعه،
‫بچه گریه نمی کرد.
‫چرا؟
‫این رو واقعا نمی دونم.
‫خب بعدش؟
‫بعدش
‫وارد اون غار شد و جلو رفت
‫اما؟
‫ولی، غار ورودی های کوچکی داشت.
‫مردم نمی تونستن بدون ورود به ‫اونا کمک کنن، میتونستن؟
‫درخت و خاک همه چیزیه که ما داریم. پس،
‫داخل غار قایم میشی.
‫داخل گل و لای حفاری می کنی؟
‫ولی، چرا اون
‫دنبال بچه و اون خدمتکار بود؟
‫خب
‫هیچوقت در موردش صحبت نکرد.
‫اون گفت آتششون بزنین.
‫یه جوری میگفت که انگار راحته.
‫داخل اون غار ها اون هم تو شب
‫چطوری میخوای چیزی رو آتش بزنی؟
‫آخرش خدمتکار رو گرفت؟
‫یکی از افرادش دو تکه شاخه ‫رو مدام به هم سایید.
‫اینطوری!
‫اینطوری.
‫این رو گوش بده.
‫بلاخره تونست آتش درست کنه
‫بعد جلوی ورودی های غار هیزم جمع کردن
‫و یکی رو روشن کردن،
‫یکی دیگه، و یکی دیگه.
‫ولی بچه باز هم گریه نمی کرد!
‫اون ها نا امید شده بودن.
‫اصلن کسی اینجا هست؟
‫و بعد
‫بلاخره دیدش.
‫الان چی گفتی؟
‫که خدمتکار احمق،
‫بدون اینکه حتی بفهمه بچه صدمه دیده و
‫بهش تنفس دهان به دهان بده
‫بیا بریم.
‫چرا مامان؟
‫( مون نو)
‫مامان! مشکل چیه؟
‫ما باید فرار کنیم. عجله کن!
‫چی؟ فرار کنیم؟
‫- و چرا؟ ‫- باید بریم!
‫چرا باید این کار رو بکنیم؟
‫فقط دنبالم بیا!
‫مامان!
‫تو چت شده؟ یک چیزی بگو!
‫ساکت باش!
‫واقعا! تو چت شده؟
‫وقتی برای تلف کردن نداریم.
‫باید وسایلمون رو جمع کنیم و بریم.
‫- چرا؟ ‫- اگه نریم فاتحمون خوندست!
‫چی؟ فاتحه؟
‫بیا بریم.
‫سو هوا.
‫اسمت " سو هوا" بود؟
‫آقا.
‫موضوع چیه؟
‫مامان. چی شده؟
‫این بچه؟
‫نه! نه، این بچه خودمه.
اون همه راه رو از " گیه ریم" ‫تا اینجا فرار کردی؟
‫خیلی بزرگ شدی.
‫نمیتونه
‫- من... ‫- درسته.
‫تو بچه ای هستی که
‫خدمتکار باهاش فرار کرد.
‫نه.
‫مامان، عجله کن!
‫نه، صبر کن!
‫پانزده سال.
‫این همه طول کشید تا پیداتون کنم.
‫پانزده سال نه کمتر.
‫ولی الان بلاخره می تونم
‫به " گیه ریم" برگردم.
‫خودتی.
‫خدمتکاری که از اون آتش پرید بیرون،
‫سو هوا!
‫دنبالم بیا، عجله کن!
‫مامان!
‫از اون طرف.
‫مامان، چرا؟
‫عجله کن، راه بیفت!
‫نامه.
‫مون
‫مامان، فقط بیا بریم.
‫مامان، بیا از این استفاده کنیم.
‫مامان، حالت خوبه؟
‫اینجا عمل نمی کنه.
‫بیا دوباره بریم بالا و از بسته های ‫علف برای پریدن استفاده کنیم.
‫می تونیم بپریم توی اتاق شعبده باز ها.
‫عجله کن.
‫مامان! عجله کن!
‫عجله کن.
‫بازش کن!
‫برو.
‫باز کن!
‫سو هوا!
‫مامان، حالت خوبه؟
‫بدو،
‫نگران من نباش.
‫مامان. یک لحظه همینجا منتظر بمون.
‫برمی گردم دنبالت.
‫اینجام!
‫به جز تو هیچ کس اینجا نیست.
‫به تو می سپارمش.
‫به خاطر من ازش محافظت کن.
‫اینجا تموم میشه.
‫بیاین برگردیم به " گیه ریم".
‫بیا بریم.
‫دئوک مان!
‫دئوک مان، چی شد؟
‫باید فرار کنیم.
‫مامان، اونا جلوش رو می گیرن!
‫نه. تو دیگه نباید اونو ببینی.
‫راه بیفت. حالا!
‫نه، مامان!
‫با این وضعیت تو نمی تونیم به صحرا بزنیم.
‫همین حالا!
‫حالا!
‫باشه.
‫تو اول این کار رو بکن.
‫من خوبم، پس زودباش.
‫یکی اون توعه!
‫چیل سوکه!
‫چیل سوک.
‫چیل سوک، بیدار شو!
‫مامان!
‫مامان.
‫مامان!
‫حالت خوبه؟
‫راه بیفت.
‫صبر کن.
‫شتر!
‫بلند شو!
‫مامان!
بیا بشین.
‫مامان، بیا دنبال یه جا ‫برای استراحت بگردیم.
‫می تونی بلند بشی، اره؟
‫مامان، حالت خوبه؟
‫دیگه نمی تونم بیشتر از این راه بیام.
‫یک غار توی این مسیره.
‫حداقل باید به اونجا برسیم.
‫من فقط
‫بار اضافی روی توئم.
‫امکان نداره.
‫نمیتونی تو صحرا گریه کنی.
‫همین الانشم به آب نیاز داریم.
‫چطوری می تونی گریه کنی؟
‫بیا رو پشتم.
‫چطوری می خوای منو ببری؟
‫باشه! تو برای من بار اضافی هستی!
‫پس حداقل عین بار باش و بیا رو پشتم.
‫سریع.
‫باشه.
‫من ازت محافظت می کنم.
‫دئوک مان.
‫اشکالی نداره!
‫بیدار شد!
‫حالت چطوره؟
‫دکتر
‫گفت که ممکنه چشمات تو ‫آتیش صدمه دیده باشه.
‫ممکنه بیناییتو از دست بدی،
‫برای همین گفت مدتی رو همینجا استراحت کن.
‫چه بلایی سرت اومد؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫و دئوک مان؟
‫مادرش؟
‫هیچ جا دیده نشدن.
‫- من باید برم. ‫- گفتم نمی تونی.
‫باید دئوک مان رو پیدا کنم.
‫حداقل بهم بگو
‫موضوع چیه.
‫برای من اینطور به نظر می رسید که اون دو نفر
‫از دست تو فرار می کردن.
‫می تونی این رو توضیح بدی؟
‫سوتفاهم بوده.
‫من باید
‫من باید دئوک مان رو پیدا کنم ‫و پیش پدرش برگردونم.
‫پدر؟
‫اونا چی دارن میگن؟
‫انگار اون مرد پدر" دئوک مان" رو می شناسه.
‫از کدوم سمت رفتن؟
‫من نمی دونم چه اتفاقی بین تو
‫ولی الان نمی تونی بری.
‫یک طوفان شن به این سمت میاد.
‫می تونه خطرناک باشه.
‫از کدوم سمت رفتن؟
‫اونا به سمت
‫ " دون هوانگ" رفتن.
‫بدون تجهیزات توی صحرا نمی تونن ‫زیاد دور شده باشن.
‫برو به روم.
‫فقط استراحت کن.
‫من باید قبل از طلوع آفتاب به نهر برم و آب بیارم.
‫می دونی.
‫من
‫نمی تونم از پسش بر بیام.
‫برو به روم!
‫تو به من گفتی که نمی خوای بیای اونجا.
‫برو اونجا.
‫دنبال آقای کارتان برو.
‫چرا باید برم اونجا؟ تو گفتی ما ‫اهل " گیه ریم" هستیم.
‫به " گیه ریم" نرو!
‫هر چی که بشه تو باز هم نباید بری اونجا.
‫چرا؟ چرا نمی تونیم؟
‫آقای " چیل سوک" چرا اون کار رو کرد؟ ‫همه این اتفاقا به خاطر چیه؟
‫چرا ما نمی تونیم به " گیه ریم" بریم؟
‫یعنی چی؟
‫این چیزیه
‫که پدرت می خواست.
‫ " مون نو" ؟
‫ " گوک سئون".
‫این " مون نو"
‫پدرمه؟
‫ " گوک سئون" رو از کجا می دونی
‫اون پیغامی که همیشه همراهت بود.
‫یک بار دیدمش.
‫اون نیست.
‫اون پدرت نیست.
‫این.
‫گفتی پدرم این رو به تو داد.
‫پس فقط همین رو بهت داد و
‫هر دوی ما رو ترک کرد؟
‫به هیچ کدوم از اینا احتیاجی ندارم!
‫اون هیچوقت ترکمون نکرد.
‫پدرت هیچوقت ترکت نکرد.
‫نکرد.
‫تو نجاتش دادی.
‫از کجا همچین والدینی پیدا میشن؟
‫که بچشون رو برای نجات خودشون رها کنن.
‫والدین خودشون رو فدا می کنن ‫تا از بچه هاشون محافظت کنن.
‫درست مثل تو.
‫تو اینکار رو برام کردی.
‫تو منو داخل اون غار در آغوشت گرفتی و
‫در حالی که توی آتش ریه هات صدمه دیده بود،
‫به من تنفس مصنوعی دادی.
‫آقای " چیل سوک" دید که این کار رو کردی.
‫تابلوعه!
‫می بینم چطوری هر جایی آتش ‫میبینی غش می کنی ولی
‫باز هم میدوی که من رو نجات بدی.
‫میبینم چطور آدم ترسویی مثل تو
‫چاقو می کشه تا من رو نجات بده!
‫ولی چی همراه منه؟
‫من لاف زدم که ازت مراقبت می کنم.
‫دئوک مان.
‫همیشه تو دردسر انداختمت.
‫همیشه طوری رفتار کردم که ‫انگار من باهوش ترین اینجام.
‫و حالا تو میگی من تنهایی به روم برم؟
‫فکر می کنی این کار رو می کنم؟
‫من تو رو هم نجات میدم!
‫از اینجا می برمت بیرون!
‫مامان!
‫دئوک مان!
‫فرار کن!
‫فرار کن! حالا!
‫مامان.
‫بدو.
‫دئوک مان.
‫مامان!
‫مامان.
‫تمومه. تکون نخور.
‫نجاتت میدم. نجاتت
‫این کارا برای چیه؟
‫چیکار داری می کنی؟
‫نه. نکن، مامان!
‫دئوک مان! فقط بدو!
‫اینکار رو نکن! اینکار رو نکن!
‫نمی ذارم بری!
‫(پیش نمایش سریال ملکه " سئون دئوک" )
‫اعلاحضرت ادعا کردن که لرد " یونگ سو" ‫رو به عنوان وارثشون به تخت می نشونن.
‫من قدردانی اون رو برای برگشتنم ‫از ارتش قبول می کنم.
‫منم باید برم.
‫تحمل دیدین این همه ستایش که ‫از " یونگ سو" میشه رو ندارم!
‫اگه بریم اونجا کشته می شیم.
‫من" باکجی" و" می شیل" رو مغلوب می کنم.
‫زندگی لرد " یونگ سو" در خطره.
‫فقط یک توطعه از " می شیله".
‫باید زنده بمونی!
‫مامان!
‫تو صحرا نباید اشک بریزی.
‫- کیه؟ ‫- مون نو.
‫اگه خودشه
‫باید کنترل هورانگرو از " می شیل" پس بگیریم.
‫آیا سعی داری که کنترل هورانگرو به دست بگیری؟
‫مقامش رو بهش بر می گردونم ‫و به طرف خودم می کشونمش.
‫- گفتی " مون نو" ؟ ‫- مون نو.
‫می تونه اسم بابام باشه.
‫فکر می کنی از اون مرداست که همه
‫- می تونم ببینمش؟ ‫- تو " مون نو" رو می شناسی؟
‫می تونی کاری کنی ببینمش؟