‫(قسمت سوم)
‫ممکنه اعلاحضرت یکی از دو قلو ها رو برای...
‫فرار از این پیشگویی پنهان کنه.
‫می دونستم که اون قراره "مون نو" باشه.
‫ "مون نو" کسیه که به ‫.فرار بچه کمک میکنه.
‫تمام سربازان داخل قصر رو بسیج کنید،
‫و اجازه ندید که هیچ کسی قصر رو ترک کنه.
‫- سرورم! ‫- حالا...
‫- حالا! ‫- سرورم!
‫سرورم! نمی تونید. سرورم!
‫منو ببخش.
‫فرزندم، منو ببخش.
‫پدرتو ببخش.
«ملکه بزرگ سئون دئوک»
«ترجمه اختصاصی «سایت مووی شو «مترجم: «پویان
‫فورا برو. حالا!
‫- چی؟ ‫- گفتم فورا برو!
‫سرورم...
‫نمی تونید وارد بشید!
‫سرورم، نمی تونید از این جلو تر برید!
‫نمی تونی، سو هوا!
‫سرورم!
‫- چی شده؟ ‫- سرورم!
‫شوالیه مون نو هستم!
‫شوالیه؟
‫سرورم!
‫شوالیه.
‫شوالیه به این سمت نیومد؟ الان کجاست؟
‫اون همه ی ما رو غافلگیر کرد و...
‫به زور وارد دروازه ها شد.
‫- جلوشو بگیرین. ‫- بله!
‫حضور منو اعلام کن.
‫اما...
‫منتظر چی هستی؟
‫من اینجام تا بابت این تولد فرخنده تبریک بگم.
‫حضور منو اعلام کن.
‫- سرورم... ‫- اعلاحضرت وارد می شوند!
‫زنده باد اعلاحضرت!
‫زنده باد امپراطور!
‫زنده باد امپراطور!!
‫زنده باد امپراطور!
‫شاهدخت جدید به شیلای ما برکت داد،
‫چئون میونگ!
‫زنده باد شاهدخت اعلاحضرت چئون میونگ!
‫زنده باد امپراطور!
‫کی اونجاست؟
‫کی داره این موقع شب کنار کانال پرسه میزنه؟
‫تو؟ تو اون زن بدذات نیستی که مدتهاست به...
‫اعلاحضرت خدمت میکنه؟
‫ولی...
‫این بچه رو برای من بزرگ کن.
‫- چی؟ ‫- میشه این بچه رو برای من بزرگ کنی!
‫خودم هرگز از پس بزرگ کردنش بر نمیام، ‫!این حتی بچه خودمم نیست
‫پس، این بچه مال من میشه؟
‫چرا باید این کارو بکنم؟ بگیرش...
‫التماست میکنم، این بچه رو برای من بزرگ کن!
‫هی! من همین الانشم زن و بچه دارم! ‫بگیرش...
‫این بچه مال من نیست!
‫ازت خواهش میکنم، این بچه رو برای من بزرگ کن!
‫من رو میترسونه!
‫تو سر تولد یک نفر خرابی به بار میاری، بعد من باید درستش کنم؟
‫نه! بهت گفتم این بچه مال من نیست!
‫مال تو نیست!
‫این زن بد ذات رو نگاه کن میخواد من رو اخفال کنه. ‫بگیرش...
‫فورا برو!
‫گفتم برو!
‫می شیل!
‫ "مون نو" نبوده. هیچ بچه ای همراهش نبود.
‫مون نو نبوده؟
‫پس...
‫اون نمیتونه باشه...
‫اون زن بدذاتیه که همه رو تو ‫معبد اذیت می کنه؟
‫حالا که درموردش فکر میکنم، اون هیچوقت بیرون نیومد.
آیا نگهبانان از تولد دوقلوها با خبر بودن؟
‫می دونستن که ما دنبال یک بچه می گردیم؟
‫نه.
‫من شیرفهمشون کردم که اجازه ندن حتی یک نفر این قصر رو ترک کنه.
‫اونا هیچوقت فرار نخواهند کرد!
‫واقعا!
‫دستورات جدید رو ابلاغ کنین.
‫چه آدم باشه چه غول یا حتی آشغال ‫.هیچ چیزی از این دروازه ها خارج نمیشه.
‫بله.
‫- سئول وون رنگ، فورا مخفیگاه اون زن بد ذات رو پیدا کن. ‫- بله.
‫فقط برو...
‫اینجا وایسادن فایده ای نداره.
‫حرکت کن!
‫انگار همین طوریش هم ‫!تو حالت آماده باش نیستیم
‫برو به اقامتگاهت، قبل از اینکه بندازمت زندان!
‫حالا!
‫زن بد ذات!
‫خواهش میکنم، این بچه رو برای من بزرگ کن!
در این مورد حتی شوخیم نکن به هر حال! فقط بچه رو بگیر!!
‫هی! بچه رو برگردون داخل و گور خودتو بکن!
‫.کاریش نمیشه کرد
‫!از حالا دیگه مادری، مادر
‫بسیار خب، فرزندم.
‫.حالا من مادرتم
‫من...
‫.به هر قیمتی تو رو نجاتت میدم
‫واقعا، آفرین.
‫چه میشه کرد؟
‫- وقتی به تو یک فرزند داده میشه... ‫- اونجا چیکار داری میکنی؟
‫با خودت چی داری پچ پچ میکنی؟
‫بله، نمی دونین؟ اون زن بد ذات رو منظورمه.
‫- منظورت کدوم زن بد ذات؟ ‫- اون زن بد ذات،
‫که به اعلاحضرت خدمت میکرد، اون بیشعوره.
‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫اون زن بد ذات باید با یکی از ‫...همکاراش یه مشکلی درست کرده باشه
‫چی، زن بد ذات؟
‫خب، چه بلایی سرش اومد؟
‫این زن بد ذات که راجبش حرف میزنی کجاست؟
‫بچه رو بردار و از سئورابئول فرار کن.
‫و...
‫ازش مراقبت کن.
‫باید نجاتش بدی!
‫،خب
‫چند وقته که فرار کرده؟
‫خیلی دور نشده، سرورم
‫ما دیگه نباید اینجا وقت تلف کنیم.
‫- اجازه بدید نظارت رو تقویت کنیم... ‫- می شیل.
‫به چی زل زدی؟
‫اون...
‫چیه؟
‫اون؟ اون هفت تا نیست...
‫کنار "گائیانگ" از دب اکبر شمالی...
‫اون واسه خودش نمی درخشه؟
‫ستاره دیگه ای به دب اکبر شمالی زینت بخشیده؟
‫چی؟
‫پس، هفت ستاره دب اکبر شمالی هشت تا شدن؟
‫تا هفت ستاره دب اکبر شمالی هشت تا نشن،
‫هیچ کس روی زمین با قدرت شما مقابله نخواهد کرد.
‫سرورم!
‫شوالیه "مون نو" به دفاع ما نفوذ،
‫و فرار کرده.
‫چند نفر از افرادمون اونجا بودن؟
‫حتی نمیتونن از پس یه نفر بر بیان؟
‫عذر میخوام.
‫ولی اون...
‫یه پیغام هم برای اعلاحضرت گذاشته.
‫و حالا، دومین وحی ای ‫.که به من شد رو بازگو می کنم
‫تا هفت ستاره دب اکبر شمالی هشت تا نشن،
‫هیچکس روی زمین با ‫.قدرت می شیل مقابله نخواهد کرد
‫بعدی...
‫در روزی که هفت ستاره دب اکبر ‫،شمالی هشت تا بشن
‫کسی که قادر به مقابله با قدرت "می شیل" خواهد بود...
‫ما را مفتخر خواهد کرد.
‫دو قلو ها...
‫مردم می تونن مهارتی نداشته باشن.
‫مردم می تونن از خودشون غفلت نشون بدن.
‫مردم...
‫می تونن مرتکب اشتباه بشن.
‫سرورم!
‫مردم...
مطمئنا می تونن همچین کاری بکنن.
‫اما...
‫مردم من نمی تونن!
‫چیل سوک!
‫بله، سرورم!
‫فورا اون زن و بچه رو پیدا کنین.
‫اینکه چقدر طول بکشه یا چند نفر بمیرن برام مهم نیست!
‫باید پیداشون کنین و برای من بیارین، مفهومه؟
‫بله! " هوارانگ چیل سوک" به فرمان شما عمل خواهد کرد!
‫از این طرف!
‫(ورود ممنوع)
بریم تو - بله!!
‫چیکار کنیم؟ باید کل اینجا رو زیر و رو کنیم؟
‫جلوی هر ورودی آتش روشن کنین.
‫بله! جلوی هر ورودی آتش روشن کنین!
‫بله!
‫بچه. ساکت.
‫نه. نمی تونی. نه!
‫نمیتونی این کارو بکنی. بچه ام. بریم!
‫این بچه منه! نه! نمیتونی!
‫تو نمی تونی!
‫- این بچه مال منه! ‫- ببندینش.
‫- بله! ‫- بچه ام...
‫بچه ـمو پس بدین!
‫پسش بدین!
‫مال منه! بچه ـمو بدین بهم...
‫بچمو بهم بدین. مال منه! بی عرضه!
‫تو واقعا نمی دونی این بچه کیه؟
‫نه!
‫(15 سال بعد)
‫(کویر تاکلاماکان)
‫و در نهایت، گمشون کردم.
‫پس، تسلیم شدی؟
‫نه...
‫بعد از یک ماه مخفیگاهشونو پیدا کردم،
‫ولی بازم دیر رسیدم،
‫چون با یک قایق به" هانگژو" فرار کرده بودن.
‫پس،
‫این تو رو این همه راه به اینجا کشونده؟
‫بعد از اون تنها چیزی که تو ذهنم بود، گرفتن اون زن بود.
‫بعدش؟
‫تو پانزده سال اخیر رو صرف پیدا کردن اون زن کردی؟
‫نه.
‫من دو سال برای پیدا کردنش تو این سرزمین سرگردان بودم،
‫و مدام از خونم دور تر و دور تر می شدم.
‫من سالها از هر راهی رو امتحان کردم.
باید...
‫بر می گشتم قصر و
‫با افتخار جلوی ملکه کشته می شدم.
‫خب. اینجا یک منطقه تجاری بین المللیه، درسته؟
‫آره، چطور؟
‫- می خوای تجارت کنی؟ ‫- نه...
‫شنیدم تجار رومی سخاوتمندانه به نگهباناشون پاداش میدن.
‫واقعا؟
‫پس، فقط باید با آدم درستش آشنا بشی!
‫( دئوک مان )
‫شانس آوردی که با من آشنا شدی.
‫اگه منو نمی دیدی،
‫احتمالا موفق نمی شدی.
‫درسته؟
‫ولی...
‫چجوری اینقدر خوب به زبان " گیه ریم "صحبت می کنی؟ ‫( " گیه ریم" شهری کوچک در کره جنوبی بوده و نام ‫این شهر به معنی" جنگل خروس" می باشد. )
‫تو که مال اینجا نیستی.
‫من بین تجار بزرگ شدم.
‫بیشتر تجاری که میان اینجا،
‫حداقل به دو زبان صحبت می کنن.
‫وایسا! تکون نخور!
‫- چی شده؟ ‫- ماسه روان.
‫- ماسه روان؟ ‫- ببین.
‫توی کویر بعضی وقتا به چاله های شنی بر می خوری.
‫اگه بیفتی توش دیگه نمی تونی بیرون بیای.
‫بریم.
‫وایسا! روی این پا نذار.
‫اگه نیشت بزنه یکم دردت میاد.
‫ولی جنسای خوبی واسه اون تجارن.
‫...اینم از این..
‫مطمئنی که داری راه رو درست میری؟
‫توی کویر راحت گم میشی.
‫به خصوص کسایی که فقط با نقشه سفر می کنن.
‫منم از...
‫نقشه استفاده می کنم.
‫ولی،
‫انگار ستاره قطبی توی ذهن من حک شده.
‫چون هر وقت که حس می کنم...
‫راه از این طرفه، واقعا راه این طرفه.
‫یا اگه حس کنم راه از اون طرفه، معلوم میشه که درست بوده!
‫یه روز که توی صحرا پرسه می زدم،
‫یهو گم شدم.
‫صبر کردم تا شب بشه،
‫و با نگاه کردن به ستاره ها راهمو پیدا کردم.
‫خوشبختانه بدون این که صدمه ببینم برگشتم خونه.
‫از این که مامانم چقدر تشویقم کرد نگم برات.
‫آقا.
‫اونجاست.
‫عالیه مگه نه؟
‫بریم.
‫آقا!
‫سریع بیا اینجا! بیا!
‫دارم میام،یک لحظه! اینجا شلوغه. ‫لطفا صبر کنید.
‫مامان!
‫مراقب باش.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫این مادرمه. همیشه خدا در حال جنب و جوشه.
‫بیست سکه برای یک وعده غذا،
‫پنجاه تا برای سه وعده، و پنجاه تا برای شب خوابیدن.
‫بهت گفته بودم نیومدم که ساکن بشم.
‫مگه نگفتی میای تا برای تجار رومی کار کنی؟
‫- مامان! مشتری داریم. ‫- باشه.
‫دئوک مان!
‫مامانم راهنماییت می کنه.
‫آقای کارتان!
‫دنبال من بیایید.
‫حالت چطوره؟
‫چرا اینقدر دیر کردی؟
‫هر روز در " تپه های نیمه ماه " منتظرت بودم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫مردم از بس که صبر کردم.
‫امروزم اونجا منتظرت بودم،
‫از کجا اومدی؟
‫ببخشید. داشتم تو مغولستان تجارت میکردم،
‫پس مجبور بودم از راه " دان هوانگ " بیام.
‫- زبان " گیه ریمیت " پیشرفت کرده! ‫- واقعا؟
‫مادرتم از من تعریف می کرد.
‫- بفرمایید از این طرف. ‫- چشم.
‫این اتاق شماست.
‫ممنون.
‫اگه ممکنه، چایی می خوام.
‫از اونجایی که دختر شما خیلی خوب به زبان ما صحبت می کنه...
‫کمی چایی میل دارم.
‫چشم.
‫من همه چی رو نوشتم، بعدا ازت می پرسم.
‫چرا اینطوری کردیش؟
‫چند بار خوندیش؟
‫اگه بخوای اینطوری باهاش ‫رفتار کنی داغون میشه!
‫بعضی وقتا احساس می کنم یک جور گنج دستته.
‫این برای من مثل گنجه.
‫من فکر می کردم که دنیا فقط ‫از شن و ستاره ها ساخته شده.
‫ولی، از وقتی بهم اجازه دادی این کتابارو دنبال کنم...
‫از کی؟
‫قلبم داره از جا در میاد.
‫قلبت؟ چرا؟
‫نمی دونم. تنها فکر به این که...
‫که یک امپراطوری عظیم که سرزمینای قبل از ‫تپه ها رو زینت بخشیده،
‫از همون ستاره ها و خورشیدی استفاده کرده که من هر روز بهشون زل می زم...
‫تا زمین های کشاورزی ‫رو گسترش بده، خیلی عجیب بود
‫آقا. نگاه کن.
‫اگه اینجا رو نگاه کنی، این مرد...
‫این مرد که تو کتاب در موردش ‫نوشته شده خیلی فوق العادست!
‫اون به قتل رسید.
‫اره ولی بازم!
‫قهرمانا تلاش می کنن تا یک کشور ‫رو فتح کنن یا ازش حفاظت کنن.
‫خوب درموردش فکر کن!
‫تو چون کل زندگیتو توی این ‫شهر آروم گذروندی،
‫انگار که از جمعیت پرهیاهویی ‫که با هم گلاویز میشن خوشت میاد.
‫اینجوری نیست. اون جایی که تو تصور میکنی ‫اونقدر ها هم شگفت انگیر نیست.
‫تو میترسی که ازت بخوام من ‫رو ببری اونجا، درسته؟
‫کارتان!
‫عه تویی!
‫وقتی نداریم که این جا تلف کنیم.
‫حکم منع تجارت چایی برامون دردسر شده!
‫- چی گفتی؟ واقعا؟ ‫- پس چی
‫راست میگه، چایی واقعا ممنوع شده.
‫ "دئوک مان" . این حکم منع برای چیه؟
‫یک ارباب جدید این جاست که به محض رسیدنش،
‫دستور داد هر کسی که چایی داد و ‫ستد میکنه رو اعدام کنن.
چی؟
‫چایی آوردم.
‫بیا تو.
‫- چایی که سفارش داده بودین رو آوردم. ‫- خوبه.
‫پس، شب آرومی رو براتون آرزو می کنم.
‫ممنون.
‫چرا همچین حکمی داده؟
‫طبق گفته " چن دارن " ،
‫فرماندار جدید آدم به شدت قدرت طلبیه.
‫پس، چون قصد داره کنترل داد و ستد این منطقه رو به دست بگیره،
‫بقیه رو از داد و ستد چای منع کرده.
‫چی؟ عمرا! قابل قبول نیست!
‫گفته بود همه اینا...
‫به خاطر اینه که اون می خواست که تعداد بسیار زیادی اسب بخره.
‫چی؟
‫اون داد و ستد چای رو ممنوع کرد که ‫فقط یک ارتش شخصی بسازه؟
‫یک سال طول کشید تا ما بتونیم برگردیم.
‫اگه نتونیم چای بگیریم، کارمون تمومه!
‫- باهاش مقابله می کنیم! ‫- اره واقعا! خوب گفتی!
‫یعنی تو از من می خوای که چشمم رو روی...
‫داد و ستد چای در این منطقه ببندم؟
‫- درسته؟ ‫- چی؟
‫سرورم،
شما از گویش " گوانگ دانگ " استفاده می کنید؟
‫اگه اهل " گوانگ ژو " از جنوب هستی،
‫من مطمعنم بیشتر ارزش این ها(تاس ها) رو می فهمی.
اگر امکانش هست،
‫فقط همین یک بار ما رو ببخشید سرورم...
‫این ها رو زیر و رو می کنم.
‫روی یکی نوشته زندگی و روی اون ‫یکی نوشته مرگ. حالا انتخاب کن.
‫سرورم.
‫و چرا...
‫- چرا من؟ ‫- " سانگ " رو انتخاب کنی زنده می مونی
‫ "سئی" رو انتخاب کنی کشته میشی!
‫سرورم.
‫چی...
‫- چی میگید؟ ‫- انتخاب کن!
‫گفتم انتخاب کن!
‫(مرگ)
‫- سرش رو قطع کنید! ‫- بله.
‫- بکشیدش! ‫- بله!
‫سرورم...
‫سرورم!
‫منو عفو کنید!
‫منو عفو کنید، سرورم!!
‫(مرگ)
‫از الان به بعد،
‫هیچکس در این زمین ها چایی داد و ستد نمی کنه.
‫مفهومه؟
‫بله، سرورم!
‫مشکل خارج شدن از اینجا بعد از معاملست.
‫اره واقعا.
‫اگه بشه و ما با تجار " سوئی " معامله کنیم، مجبوریم که...
‫باید به هر طریقی از دروازه ها رد بشیم.
‫آقا.
‫همه اینا بستگی به رد شدن از دروازه ها داره، درسته؟
همین طوره. کالای زیادی همراه ماست...
که این طوری راحت پیدامون می کنن...
‫من واقعا...
‫نگرانت بودم.
‫روش فکر کن، من یک راهی پیدا کردم.
‫- چی؟ ‫- بهش فکر کردی؟
‫چرا؟
‫چی بهت گفت؟
به همه بگو، عجله کن!
‫- می دونی چجوری ازش بگذریم؟ ‫- واقعا؟
‫و تو چجوری زبان " گیه ریمی " یاد گرفتی؟
‫این که به کارتان نزدیک تری دلیل نمیشه که با ما اینطوری رفتار کنی!
‫البته که کارتان جون تو و مادرتو نجات داده،
‫و کمک کرده اینجا جا بیفتین.
در غیر این صورت جفت ـتون هلاک می شدین.
‫این رو خیلی خوب می دونیم!
‫ولی لطفا کمکمون کن!
‫ما رو هم نجات بده!
لطفا! لطفا! لطفا!
‫چیکار می تونی بکنی؟
‫همه توی شرایط یکسانی هستیم.
‫اینطوری که شما می گین نیست.
‫مشکل اینه که به خودم مطمئن نیستم.
‫این چیه؟
‫ "ژنگوانلیه" ؟
‫واقعا؟ این همون تقویم معروف " وئی " ؟
‫اگه پای کتاب وسط باشه دیگه هیچ راهی نداریم.
‫ما هم یک چیزایی داریم!
‫و "دئوک مان" کجا می خواد ازش استفاده کنه؟
‫پس...
‫این چطوره.
‫این یک ذره بینه، شگفت انگیزه.
‫واقعا؟
‫این همون شیشه ای یه که اگه زیر خورشید بگیریش می تونه یک کاغذ رو بسوزونه،
‫- و تو داری می دیش به من؟ ‫- شبا کار نمی کنه.
‫روزا زیر خورشید می گیریش و آتیش می زنه.
‫علف خشک رو می سوزونه.
‫پس قرارمون این شد.
‫ولی یادتون باشه به خاطر کتاب یا ذره بین این کار رو نمی کنم...
‫عمرا!
‫فردا بهتون نشون میدم چجوری از دروازه ها رد بشین.
‫تو بازار همدیگه رو می بینیم!
‫بچه جون.
‫کار من چی شد؟
‫یادم رفت.
‫ولی نگران نباش.
‫اون مرده که قبلا دیدی رو یادته؟
‫اونی که اونجاست.
‫اون یک تاجر رومیه.
‫اگه من بهش بگم حتما تو رو استخدام می کنه.
‫نگران نباش فردا بهش می گم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫پس این می تونه همه چیز رو آتیش بزنه.
‫چی؟
‫این آتیش می زنه؟
‫نه مامان آتیش چیه.
‫مگه میشه؟
‫بدش به من.
‫خطرناک که نیست؟
‫هیچ چیز رو آتیش نمی زنه!
‫فقط یک تکه کریستاله همین. ‫از تاجر " یئوهئونگوکی " گرفتمش.
‫میرم حموم.
‫دئوک مان!
‫- حمومت تموم نشد؟ ‫- چرا.
‫پس ول نچرخ، بگیر بخواب.
‫باشه.
‫راستی، دئوک مان.
‫مشتری قبلی.
‫- " گیه ریمی " حرف می زد؟ ‫- اره، اون یک مبارزه.
‫- من به تو میگم " گیه ریمی " حرف می زنه بعد تو به من میگی مبارزه؟ ‫- بله!
‫حقیقت داره مامان.می شناسیش؟
‫همونو میگم.
‫اون و بابام هر دو مال یک کشور هستن.
‫- پدرت؟ ‫- اره اون گفت " گیه ریم "!
‫دنیا خیلی بزرگه ولی بعضی وقتا احساس ‫می کنی کوچیکه، مگه نه؟
‫خب؟ بهش گفتی؟
‫که پدر خودتم اهل " گیه ریمه " ؟
‫نگفتم. خودت گفتی به کسی نگم.
‫اره. نباید به کسی بگی.
‫مهم نیست به کی!
‫باشه.
‫چرا یک نفر باید این همه راه رو از " گیه ریم" ‫تا اینجا بیاد؟
‫راستی مامان.
واقعا ‫اینقدر مضطربت می کنه؟
‫چی؟
‫که من از ازدواج تو با...
‫یک نفر از " گیه ریم " به دنیا اومدم.
‫هیچوقت هیچی از بابام برام نگفتی.
‫مضطربت می کنه؟
‫اینطوری نیست...
‫مامان چی شده؟ اتفاقی افتاده؟
‫نه.
‫من می تونم بدون پدر زندگی کنم.
‫حتی بدون یک...
‫مامان.
‫بیا بریم روم.
‫چرا؟ چون از آقای کارتان خوشت میاد؟
‫نه...
‫اگه بریم اونجا،
‫پزشکایی رو پیدا می کنیم که می تونن درمانت کنن.
‫اگه بریم اونجا،
‫حالت کاملا خوب میشه.
‫پول جمع می کنیم و به روم می ریم و
‫ریه تو که از آتیش صدمه دیده درمان می کنیم.
‫تشنجت، غش کردنت، بی هوش شدنت،
‫خون دماغ شدنت...
‫من همش رو درمان می کنم.
‫حتی بدون پدر،
‫میتونم انجامش بدم.
‫( مقبره سلطنتی شیلا )
‫هنوز نگران ستاره های دب اکبر شمالی هستین؟
‫اومدین.
‫ " گائیانگ" به دو ستاره شکافته شد.
‫و...
‫باعث شد هفت ستاره دب اکبر شمالی ‫هشت تا بشن.
‫ولی یکی از ستاره های دوقلوی " گائیانگ" ،
‫پانزده ساله که درخششو از دست داده.
‫دقیقا همزمان با ناپدید شدن " مون نو" و
‫ " چیل سوک"
پانزده سال.
‫گم شدن " چیل سوک" خیلی تاسف برانگیز بود،
‫ولی مطمئنا اون ستاره زمانی که،
‫اون ماموریتشو انجام داد درخشش ‫خودشو از دست داد.
‫که اینطور؟
‫اره.
‫هفت ستاره همیشه دب اکبر شمالی رو زینت می بخشن و
‫همیشه هم همینطور خواهند بود.
‫پس...
‫این شاهزاده داره...
‫مطابق با پیشگویی پیش میره.
‫همه چیز مطابق میل شما پیش میره،
‫پس هیچوقت کج خلقی نکنین.
‫زمان همیشه طرف شماست.
‫فکر می کردم که زمان منو برای رسیدن به هدفم یاری می کنه.
‫ولی به گذشته نگاه کن...
‫زمان هیچ کاهنه ای رو حفظ نکرده.
‫چی؟
‫پانزده سال شده.
‫و زمان
‫قصد نداره روی خوش به من نشون بده؟
‫چه نگرانی عجیبی.
‫چه کسی در " سئوربئول " می تونه با زیبایی شما رقابت کنه؟
‫حتی وقتی روحم آرومه هم می خوای منو تحریک کنی.
‫خلقت باید همه اینا رو ببینه.
مهردار دربار!
‫چی شده که رنگت اینطوری پریده؟
‫مشیت الهی واقعا با شماست.
‫این شاهزاده هم...
‫مثل بقیه مرد.
‫پسرم!
‫چطور تونستی منو اینطور تنها بذاری؟
‫چطوری تونستی با سنگ دلی منو ترک کنی؟
‫( امپراطور جین پیئونگ)
‫( ما یا)
‫چرا اینطوری شد؟
‫فرزندم...
‫سرورم،
‫- شما نمی تونین! ‫- بچه رو بده به من!
‫- نمی تونین! ‫- حالا!
‫مگه این بچه...
از گوشت و خون شما نیست؟
‫بچه رو بده به من.
‫سرورم!
‫- حالا! ‫- سرورم.
‫- حالا! ‫- سرورم!
‫سرورم نه. شما نمی تونین. سرورم!
‫سرورم...
‫- ملکه. چیکار دارین می کنین؟ ‫- سرورم.
‫- من رو مجازات کنین. ‫- ملکه!
‫من سه شاهزاده رو که شما به من هدیه کردین از دست دادم.
‫چرا باید تقصیر شما باشه؟
‫نمی دونین سرورم؟
‫دو قلو ها...
‫- من... ‫- ملکه!
‫ما رو تنها بذارین.
‫بله، سرورم.
‫همه برین!
‫بله.
‫عزیزم.
اگر یکی از اشراف دو قلو بدنیا بیاره،
تمامی مردان رده «استخوان خونین» خواهند مرد.
‫دلیل اینکه من تمام فرزندانمونو از دست دادم...
‫یقینا
‫به خاطر دو قلو هاست.
‫پس،
‫باید من رو به خاطر اعمالم مجازات کنین.
‫- ملکه! ‫- من با خوشحالی جونمو فدا می کنم.
‫ "چئون میونگ" و من باید قربانی بشیم...
‫- این اتفاق قرار نیست بیفته. ‫- سرورم!
‫حتی اگه دودمان " استخوان مقدس" به فراموشی سپرده بشه.
‫من هرگر شما و شاهدخت "چئون میونگ" رو به قربانگاه نمی فرستم.
‫اون از دست افراد " می شیل " نجات پیدا کرد.
‫ " چئون میونگ "...
‫مطمئنا می تونه با قدرت اون مقابله کنه.
‫پدر...
‫چطور برادر سوم من...
‫چئون میونگ.
‫حداقل سه تا شاهزاده...
‫در تاریکی فرشته مرگ ناپدید شدن.
‫خب حالا چی میشه؟
‫برادر زاده عزیزم.
‫احساستو درک می کنم ولی ما باید مودب باشیم.
‫چرا تو اصلا خوشحال نیستی؟
‫اعلاحضرت موفق شدن اون یکی از دو قلوهارو پنهان کنن،
‫مگه همه مردان...
‫ "استخوان مقدس" نمردن؟
‫واقعا؟ توام خوشحالی، درسته؟
‫اره. درسته؟
تمامی مردان "استخوان مقدس" ازبین میرن!
‫مادر! حتی سومین شاهزاده...
‫قصر عزاداره.
‫چطور می تونی با خنده و بی احترامی این مراسم مقدس رو لکه دار کنی؟
‫- چی بهت گفته بودم؟ ‫- با توام هستم.
‫نباید یک ولیعهد معرفی کنیم؟
‫دلیلی برای عجله کردن نیست.
‫بعد از مراسم گفت و گو می کنیم.
‫اگرچه، مهردار دربار.
‫ممکنه...
‫ "ما یا" فرزند دیگه ای رو به دنیا بیاره؟
‫ "سئوربئول" حالا...
‫هیچ مردی از " استخوان مقدس " باقی نمونده.
‫مادر.
‫همه ی...
‫برادرام به خاطر من اینطوری...
‫مردن؟
‫چی میگی؟
‫مزخرف نگو.
‫چطور می تونی حتی حرفشو بزنی؟
‫کسی...
‫چیزی بهت گفته؟
‫هیچکس چیزی نگفته.
‫فقط بهش فکر می کردم.
‫چنین افکاری...
‫نه به دهانت زیبایی میدن و نه ذهنتو به کمال می رسونن.
‫سرورم!
‫شاهدخت " چئون میونگ ".
‫چی شمارو این وقت شب به اینجا کشونده؟
‫( کودکی " چئون میونگ " )
‫به خاطر برادرتونه؟
‫چیزی که باعث کشته شدن شاهزاده شد...
‫تو بودی!
‫و شاهزاده بعدی،
‫و بعد تر...
‫همه اونا...
‫به خاطر تو می میرن.
‫سرورم.
‫برای مذاکره به اقامتگاه من نیومدین؟
‫سرورم.
‫مهردار دربار.
‫بله. حرفتون رو بزنین.
‫روزی که برادر دوم من مرد،
‫شما چیزی به من گفتین که تا امروز همراه منه.
‫که همه اینا به خاطر منه.
‫که برادرام...
‫همه به خاطر من مردن.
‫اون زمان متوجه منظورتون نشدم،
‫ولی الان فهمیدم.
‫سرورم.
‫هیچ کاری...
‫از دستتون بر نمیاد.
‫این باعث بقای شما میشه.
‫هیچ کاری...
‫نکردن...
‫شما رو نجات میده.
‫سرورم شما...
‫قصد مقابله با من رو دارین؟
‫ملکه شدن آرزوی شماست؟
‫یا کنترل " هورانگ " ؟
‫اون باید پادشاه بشه، امواج سرخ همه مارو با خودش می بره.
‫امواج سرخ؟
‫کی بهش اجازه میده؟
‫فقط اعضای " استخوان مقدس " تخت پادشاهی ‫رو به ارث می برن.
‫جرا اون باید شاهزاده نامیده بشه؟
‫کسی که به حرف مردمش گوش نمی کنه حق نداره پادشاه بشه.
‫خودتونو نگران این موضوع نکنین، سرورم.
‫پس " می شیل " باید نگران کارای خودش باشه.
‫من فرار نمی کنم.
‫من " مون نو " رو پیدا می کنم و
‫بعد ما با هم حرف می زنیم.
‫شوالیه " مون نو " هستم...
‫اون بابامه؟
‫شوالیه رو از کجا می شناسی؟
‫اگه خودشه،
‫باید " هوارانگی " که " می شیل " ازمون دزدیده رو پس بگیریم.
‫خیلی بزرگ شدی.
‫تمام این مدت دنبالت می گشتم.
‫نمی تونه باشه...
من...