‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»
‫واسه همین می خوام اینو بگم.
‫اینو میگم چون امروز دیگه وقتشه.
‫اینو میگم چون هنوزم می درخشی.
‫اینو میگم چون تو
‫عشق اولم بودی.
‫یه روز دیگه که وقتش شد،
‫عروس این مَرد از گوریو میشی؟
‫عروس این مَرد تنها میشم.
‫من...
‫اولین و آخرین عروس این مَرد دوست داشتنی میشم.
قطعا میشم‫.
‫مامان.
‫دارم ازدواج می کنم.
‫خوشحالم.
‫می بینم که با گوبلین آشنا شدی.
‫و داری ازدواج می کنی.
‫خوش به حالت.
‫چرا اینطور اشک می ریزم؟
‫هی!
‫- ما رو می بینی؟ ‫- آره.
‫چند وقت گذشته؟ ‫حالتون چطوره؟
‫خیلی خوشحالم! ‫بالاخره ما رو دیدی.
‫منو سکته دادین.
‫حالتون خوبه؟
‫خیلی تنها مونده بودیم.
‫باهام بیا.
‫بهتر از گوبلین باهات رفتار می کنم.
‫همینجا وایسا. ‫باید اینجا رو نمک بریزم تا...
‫هنوزم مثل قدیم خونگرمی.
‫تبریک میگم.
‫- داری ازواج می کنی. ‫- تبریک میگم.
‫بنوشید.
‫خاطرات این دنیاتون رو پاک می کنه.
‫مرسی.
‫این دیگه چه مزخرفیه؟
‫نمی خوام با راننده ام سر یه میز باشم.
‫یا یه چای رو بخورم.
‫اینجا همه برابرن و یه نوع چای می خورن.
‫این دیگه چه جور منطقی هست؟ ‫همین که مُردم باعث ناراحتیم شده.
‫چطور می تونی با من مثل مَردی رفتار کنی
‫که کُل زندگیش به اندازه ساعت ‫روی مُچم ارزش نداشت؟
‫دوباره بهتون میگم.
‫اینجا همه برابرن و یه نوع چای می خورن.
‫ساعتت دیگه از کار افتاده.
‫وسایلی که همراه داری
‫نمی تونه از درگاه عبور کنه.
‫توی این زندگی آدم قدرتمندی بودی؟
‫همینکه پاتو از اون در اونور بذاری، ‫متوجه میشی که
‫جرایمی که مرتکب شدی ‫با چشمات، با حرفات،
‫با دستات و پاهات،
‫و قلبت خیلی قدرتمندتر از هرچیزیه که می شناختی.
‫می بینی چطور تا قعر جهنم می کشوننت.
‫تو نمی خوای یه سر و سامونی بگیری؟
‫من از اون آشپز خوشم نمیاد.
‫آشپز نیست.
‫یکی از موکل هامه.
‫ثروتمنده، یه کارخونه داره،
‫خوشتیپه، و مهم تر از همه
‫جوونه.
‫با سن منم مشکلی نداره.
‫واسه مشکل ارثیه بهش مشاوره دادم،
‫البته نه راه خلافی نشون داده باشم. ‫حالا نظرت چیه؟
‫دختره پررو.
‫وای نه. اینا رو تازه خریده بودم.
‫یهو چی شد؟
‫نباید اینجا بمونم.
‫جی اون تاک!
‫چی گوش بدیم؟ ‫این خواننده جدید چطوره؟
‫حتما.
‫چه کمکی ازمون برمیاد؟
‫من شوهر تهیه کننده هستم.
‫- چی؟ ‫- دقیق بگم، نامزدش میشم.
‫همین آخر هفته عروسی بگیریم؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫بریم اول یه چیزی بخوریم؟ ‫بیا بریم.
‫کسی قراره پیش مون بیاد؟
‫دوک هوا. یادت نره خودتو بهش معرفی کنی.
‫حتما.
‫میشه یه سوپ بیارید؟
‫- چشم. ‫- اینجایی.
‫یه ضیافت رسمی جلوی زوجی که
‫کنار همدیگه نشستن.
‫- می دونم چه خبره. ‫- درسته.
‫ما نامزد کردیم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫شنبه یا یک شنبه؟
‫امروز چت شده؟
‫نهار بدیم یا شام؟
‫من عصر یک شنبه رو ترجیح میدم. ‫شنبه خونه نیستم.
‫این کارا واسه چیه؟
‫مشخص نیست؟ ‫نمی خوام یهو نامزدیمون خراب بشه.
‫بعد با یه آدم خوشتیپ، پولدار،
‫و جوون ازدواج کنی.
‫چی داری میگی؟
‫توی کره من تنها کسی هستم ‫که به این توضیحات تو می خورم.
‫نگران نباشید. ‫من اینکاره نیستم.
‫از دیدن تون خوشوقتم. ‫من دوک هوا هستم.
‫سلام، خیلی درباره شما شنیدم.
‫من جی اون تاک هستم.
‫الان مدیر شده.
‫جی اون تاک؟
‫جی اون تاک از همون نامه ی قدیمی؟
‫جی اون تاکی که عمو تنانت من می شناسه؟
‫هنوز خیلی چیزا هست که تو نمی دونی.
‫- نوش جان. ‫- ممنونم.
‫خب،
‫می دونی عموم چیه؟
‫اون گوبلینه. ‫مگه همه اینا رو نمی دونن؟
‫- درسته. ‫- محاله.
‫تو درباره عموم و ساختمان من می دونی.
‫چه خبره؟ ‫چرا فقط من هیچی نمی دونم؟
‫بیاین غذامونو بخوریم.
‫بخور و بزرگ شو.
‫رفته رفته متوجه میشی.
‫منم می خوام.
‫جرات نداری بجز من به فکر یکی باشی.
‫چرا باشم؟ ‫بزودی یه زن متاهل میشم.
‫گفت زن متاهل.
‫کجا زندگی می کنی؟
‫حالا بهتون نشون میدم.
‫از کارت خوشت میاد؟
‫عموم داره ازدواج می کنه.
‫چه خبر عالی.
‫درسته. ‫ولی می خوام من قبل اون ازدواج کنم.
‫این خبر حتی از اونم عالی تره.
‫همینطوره. ‫اونقدر بچه میارم...
‫که دیگه کسی حس تنهایی نکنه.
‫دیگه چی از این بهتر.
‫ولی دوک هوا...
‫برای ازدواج باید یه دختر هم باشه.
‫دخترای زیادی می شناسم.
‫یکی از مشکلاتش همینه. ‫نمی تونی زن های زیادی داشته باشی.
‫دختری هست که وقتی بهش فکر می کنی ‫قلبت تیر بکشه؟
‫دختری که اونقدر دلت براش تنگ میشه ‫که کم می مونه گریه کنی؟
‫کسی هست که باعث بشه فکر کنی
‫که حاضری برای اون شخص بمیری؟
‫هنوز نه.
‫خودت چی؟ ‫نمی خوای ازدواج کنی؟
‫- نه. ‫- چرا؟
‫چون همین الان متاهلم و صاحب سه فرزندم.
‫با همچین کسی که گفتم ازدواج کردم.
‫نه بابا. تو کِی ازدواج کردی؟
‫- پس چرا من نمی دونستم؟ ‫- چون اصلا بهت نگفتم.
‫- چرا بهم نگفتی؟ ‫- چون تو چیزی نپرسیدی.
‫تو به آدمای دور و اطرافت
‫و یا نحوه ی کار دنیا ‫خیلی اهمیت نمیدی.
‫واسه همین منتظر بودم سوال کنی.
‫سوالاتی که یه آدم بالغ می پرسه.
‫درباره ی دنیا،
‫درباره ی غم و شادی و آدمای دور و اطرافش.
‫ممنونم.
‫یکم دیگه بهم فرصت بده.
‫سعی می کنم بالغ تر بشم.
‫حتما.
‫چطور تونستی بدون اجازه ی من
‫جلوی همه اینو بگی؟
‫حواست به جاده باشه. ‫ماشین داره میاد.
‫مراقب باش.
‫ترسیدی؟
‫نه. دیدن رانندگی کردن تو منو به این فکر فرو می بره
‫که دیگه بزرگ شدی. ‫توی خط خودت بمون.
‫- دستات رو از فرمون برندار. ‫- حواسم هست.
‫می دونم حواست هست. ‫فقط وقتی دستت روی فرمونه، حالم بهتره. همین.
‫هیچوقت توی صندلی مسافر نبودم.
‫- اینجا به چپ بپیچ. ‫- چپ؟
‫راست نه، چپ!
‫خدایش دیگه اینقدر داد نزن. ‫اصلا کجا داری میری؟
‫قبل چرخیدن راهنما بزن!
‫خیلی زیبا شدی.
‫خودتم خوب چیزی شدی.
‫من که همیشه خوشتیپ بودم.
‫بیا طبق رسم و رسوم با یه کاسه آب ازدواج کنیم.
‫تا بیشتر شگفت انگیز بشه.
‫باشه.
‫برای هدیه دادن می خواین؟
‫بله، هدیه ی عروسی.
‫مُچ بزرگ داری،
‫این یکی رو می خوام.
‫عاشق تمام مسیرهایی هستم ‫که باهمدیگه راه رفتیم.
‫عاشق تمام فیلم هایی هستم ‫که باهمدیگه تماشا کردیم.
‫عاشق تمام سوالاتی هستم ‫که با خجالت از هم پُرسیدیم...
‫و تمام جواب هایی که به اون سوالات دادیم.
‫دوستت دارم
‫در تمام اون لحظات. ‫از طرف عروست.
‫بعد شنیدن یه آهنگ، با داستان یکی از ‫شنوندگان برمی گردیم.
‫کیو.
‫این دیگه چیه؟
‫خیلی بد نوشته.
‫نکنه توی تاریکی شب نوشته؟
‫چیه؟ ‫من از نامه های عاشقانه خوشم میاد.
‫مطمئنم همینطوره.
‫اینو برای کسی می نویسم که...
‫فکر می کرد فراموشی خاطرم رو آسوده می کنه.
‫همون لحظه که چشم در چشم شدیم،
‫می دونستم که تو هم خاطراتت رو یادته.
‫همین داستان رو انتخاب کن. ‫بعنوان تهیه کننده حق اینو دارم.
‫زود برمی گردم.
‫ایون تاک! ‫هی!
‫برنامه زنده اس!
‫دعا می کنم که در زندگی بعدی...
‫انتظارها کوتاه باشن و دیدارهامون طولانی.
‫دعا می کنم که واسه دیدن همدیگه ‫نیازی به بهونه نداشته باشیم.
‫و با اسامی قشنگ همدیگه رو صدا بزنیم.
‫و وقتی به طور تصادفی همدیگه رو دیدیم،
‫بتونیم بهم سلام بدیم.
‫اُمیدوارم که عشق مون مشکل گشا باشه.
‫اُمیدوارم که یه روز بتونیم همدیگه رو اینطوری ببینیم.
‫همینکه صورتت رو ببینم خوشحالم می کنه.
‫چه وقتایی که کیم وو بین هستی،
‫و چه وقتایی که وانگ یئو.
‫لطفا زندگی طولانی
‫و شادی داشته باش.
‫خدانگه دار.
‫کل ساختمون رو فروخت؟ ‫نگفت کجا میره؟
‫نه. هفته ی پیش ساختمان رو فروخت. ‫شما طبقه بالا زندگی می کنین، درسته؟
‫الان دیگه مستاجر من هستین.
‫شنیدم توی برنامه ی رادیویی کار می کنین.
‫بله.
‫الان یخورده عجله دارم. ‫بعدا می بینم تون.
‫[جی اون تاک]
‫اون تاک.
‫من دارم میرم.
‫مراقب خودت باش و گریه هم نکن.
‫خوب غذا بخور.
‫توی این دنیا هیچ کس و کاری نداشتی.
‫اُمیدوارم که تونسته باشم بهت ‫ذره ای حس آرامش بدم.
‫لطفا خوب مراقب برادر کله شقم باش.
‫اُمیدوارم که باهمدیگه زندگی شادی داشته باشین.
‫خداحافظ.
‫همه چی رو یادش بود.
‫خانم سانی...
‫رفت.
‫همه چی رو یادش بود.
‫تنهایی اون خاطرات رو نگه داشته بود.
‫وقتی چیزی یادم نبود، مراقبم بود.
‫مشتاق دیدن برادری که ناپدید شده بود.
‫باید خیلی تنها بوده باشه.
‫چرا الان رفت؟
‫چون نمی تونه اونو ببخشه.
‫اون تصمیم گرفت...
‫توی این زندگی دوباره اونو نبینه.
‫مجازاتی بزرگ تر از این
‫برای فرشته مرگ وجود نداره.
‫تا 50 نفر می شمارم و میرم.
‫یک.
‫دو.
‫چهل و هفت.
‫چهل و هشت.
‫چهل و نه...
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫دیگه ازم...
‫خبری نمی شنوی.
‫توی این زندگی،
‫دیگه نمی تونیم همدیگه رو ببینیم.
‫میشه که...
‫یه بار دستاتو بگیرم؟
‫اینو مخصوص تو درست کردم.
‫چرا نمی خوریش؟
‫سیب ها شبیه خرگوش هستن.
‫سانی...
‫رفت.
‫اون...
‫همیشه...
‫توی رفتن...
‫کارش درسته.
‫بعد اتفاقی که برات افتاد،
‫نمی دونستم چیکارش کنم، ‫واسه همین نگه اش داشتم.
‫قصد داشتم سریع تر بهت برش گردونم.
‫متاسفم که دیر شد.
‫از اولشم مال من نبود.
‫اون رنج و گناه و آرزوی تو بود.
‫بنظرم باید پیش خودت بمونه.
‫می تونم نگه اش دارم؟
‫آره.
‫اگه اینو بخوری.
‫و ازت ممنونم.
‫شنیدم توی اون 9 سالی که نبودم،
‫تو به معبد آبا و اجدادیم می رفتی ‫و شمع روشن می کردی.
‫نمی دونستم اجازه اینو دارم ‫که بهشون ادای احترام کنم یا نه.
‫ولی می خواستم با گناهانم روبرو بشم.
‫کاش یکی بتونه بهمون بگه،
‫دیگه بسه.
‫دیگه به قدر کافی اینکارو کردید.
‫خوب میشد.
‫شنیدم می خواستین منو ببینید.
‫بله.
‫می خوام...
‫یه رازی بهتون بگم.
‫راز؟
‫اگه در زندگی گذشته ات مرتکب گناه کبیره ای بشی، ‫در این زندگی به فرشته مرگ تبدیل میشی.
‫می خواستم بهت بگم که گناه تو چی بود.
‫گناه کبیره ای که ما مرتکب شدیم
‫گرفتن زندگی خودمون بود.
‫اونایی که زندگی خودشون رو می گیرن،
‫دوباره با عنوان فرشته مرگ متولد میشن.
‫اونا روح مُرده ها رو راهنمایی می کنن
‫و بعنوان فرشته بین دنیای زنده ها ‫و مُرده ها زندگی می کنن.
‫بنظرت دلیل این کار چیه؟
‫بنظرت چرا یه نفر که نه اسمی داره،
‫نه خاطره ای،
‫نیاز به خونه
‫و غذا داره؟
‫فکر می کنی دلیلش چیه؟
‫درحالی که دنبال جواب این سوالات می گشتم،
‫یه روز متوجه شدم
‫شاید اینکار مجبورمون می کنه
‫حسرت اسم
‫و زندگی رو بخوریم
‫که یک روز رهاش کردیم.
‫شاید وقتی مشتاق زندگی بشیم،
‫این مجازات هم تموم بشه.
‫می دونم چرا بهم نزدیک نمیشدی.
‫فرض می کنم...
‫که 9 سال پیش پارک جونگ هیون رو دیدی.
‫این یعنی الان می دونی
‫من و خودت کی هستیم.
‫برای همین...
‫می خواستم عذرخواهی کنم.
‫من نباید بوسیله ی دستای تو
‫مرگ رو انتخاب می کردم.
‫از کارم پشیمونم.
‫همینطور،
‫ازت تقاضای بخشش دارم.
‫می خوام همه چی رو فراموش کنی.
‫فراموش کن و زندگیتو بکن.
‫ارواح رو در آخرین لحظات بفرست برن.
‫اینطوری برای گناهانت طلب بخشش کن.
‫اُمیدوارم که یک روز
‫بتونی خودت رو هم ببخشی.
‫چیزی که قادر مطلق ازمون می خواد
‫احتمالا اینکه خودمون رو ببخشیم ‫و ارزش زندگی رو درک کنیم.
‫غذات حاضره.
‫این وقت شب کجا میری؟
‫سوپ سرد میشه. ‫بخورش.
‫نامزد داری؟
‫اُمیدوارم آخرش مثل مادرت ‫یه مادر مجرد نمونی.
‫چرا همیشه باید...
‫تا کِی می مونی؟
‫به اندازه ی کافی بهت غذا دادم.
‫تو یه روحی. ‫اینقدر ول گشتن برات خوب نیست.
‫چطور جرات می کنی اینطوری باهام حرف بزنی؟
‫هی.
‫نمی تونم همینطوری بزارم و برم. ‫انصاف نیست.
‫اگه اون دفترچه های بانک رو داشتم. ‫اگه اونا رو ازم ندزدیده بودی،
‫توی خیابون نمی مُردم!
‫چته؟
‫حتما باید بعد مرگتم باهام اینطور رفتار کنی؟
‫این جواب پَس دادنت هات بخاطر اینکه ‫یه مدتیه درست گوش مالی نشدی.
‫ای دخترک...
‫هی، خانم. فکر کردی رو کی دست بلند می کنی؟
‫این دختر خیلی برام عزیزه. ‫مُچتو بشکونم؟
‫مشکلت چیه؟ ‫این روانی کیه؟
‫روانی؟
‫اصلا می دونی چیه؟ ‫باید باهام بیای.
‫باهام بیا. ‫آخه من تنهام.
‫همیشه دلم یه همنشین بدجنس می خواست.
‫ولم کن. ‫دستتو بکش.
‫- اینو می شناسی؟ ‫- هی.
‫فکر کنم آخرش همدم خودمو پیدا کردم.
‫واسه زندگی پس از مرگ یه همدم خوب میشه.
‫داری میری؟
‫دیگه وقتشه.
‫برای همه چی ممونم.
‫با گوبلین زندگی خوش و خوبی داشته باشی.
‫زودباش. ‫بریم.
‫وایسا.
‫خاله. ممنونم که منو بزرگ کردی.
‫توی زندگی بعدی مون، ‫بیا با شرایط بهتری همدیگه رو ببینیم.
‫خواب دیدی، خیره. ‫چرا بخوام دوباره تو رو ببینم؟
‫دستتو بکش! ‫ولم کن.
‫هی.
‫بازم که تنهایی اینکارو می کنی. ‫پس گوبلین کجاس؟
‫خبر ندارم. ‫یه چیزی درباره ی لوله کشی آب تازه گفت.
‫من می خواستم ببینمت.
‫یه چیزی برات دارم.
‫کارتی با
‫اسم من بهت رسیده؟
‫نه، این نیست.
‫آهان. ترسوندیم.
‫نگرانی که این روزا اسم تو بیاد؟
‫راستش نگران نیستم. ‫بیشتر کنجکاوم
‫که بدونم چطور تقدیرم تغییر کرده.
‫تقدیر تو متغییرهای زیادی داره.
‫دقیقا.
‫نشان روی گردنم ازبین رفته ‫و من شمشیر رو بیرون کشیدم.
‫برای همین این 9 سال گذشته رو بدون هیچ مشکلی زندگی کردم.
‫ولی این واقعیت که من روح سرگردان هستم رو تغییر نمیده.
‫من تقریبا نباید به دنیا می اومدم.
‫نزدیک بود کسی که عاشقشم رو بکشم.
‫همینطور،
‫شخصی که جلومه، فرشته مرگ رو.
‫از اینا که بگذریم، همه یه روزی می میرن.
‫همینا زندگی رو قشنگ تر می کنه.
‫برای همین...
‫اون لحظه که خاطراتم برگشت ‫به این فکر کردم
‫که هر روز طوری زندگی کنم ‫که انگار روز آخرمه.
‫اگه امروز روز آخرمه،
‫این آخرین خاطره ام از کسی که ‫دوستش دارم میشه.
‫پس بهتره که هر لحظه رو
‫با کمال و عشق زندگی کنم.
‫به خودم اینو گفتم.
‫تو زندگی زیبایی داری. ‫اینو یادت نره.
‫چی می خواستی بهم بدی؟
‫اینو.
‫عروس گوبلین، عروسیت رو تبریک میگم.
‫مرسی.
‫تا زمانی که مرگ ما را از هم جدا کنه،
‫هر چیزی که بگی،
‫هر چیزی که باشه،
‫قبول دارم.
‫تا زمانی که مرگ ما را از هم جدا کنه،
‫هر چیزی که بگی،
‫هر چیزی که باشه،
‫قبول دارم.
‫- به قیافه اش می خوره چیز خوبی باشه. ‫- جدا؟
‫بازم درست کنیم؟
‫یه دلستر خریدن که اینم داغه
‫عمو.
‫داری منو از اشتها می اندازی.
‫هنوز زوده از سر سفره کنار بری.
‫- بخور اشتهات باز بشه. ‫- شوخی می کنی.
‫حالت خوبه؟
‫- انگار رنگ و روت پریده. ‫- خوبم.
‫خب، تا 7 درجه خنکش کردم.
‫بریزم؟
‫بله، مرسی...
‫وای نه. ‫آقای کیم.
‫شخیت گرفته.
‫میشه یکم بیشتر دقت کنین؟
‫هردوتون بیخیال و بی ملاحضه هستین.
‫یعنی؟ ‫چرا حس می کنم قبلا اینارو گفتم؟
‫یه آهنگ برامون بخون.
‫نه، نمی تونم بخونم.
‫نمی تونم بخونم.
‫دیدن تو
‫از بین تمام این آدما
‫خوش یوم ترین
‫لحظه برای من بود
‫دیدن تو
‫در این دنیای بزرگ
‫حالا همه باهم بخونین.
‫خب، خوب بود.
‫خسته نباشی.
‫برنامه ی امروز فوق العاده بود.
‫زمانبندی عالی بود، ‫و آهنگش حرف نداشت.
‫و بازتاب های خوب زیادی رو دریافت کردیم.
‫همچین برنامه ی بی نقصی کم پیش میاد.
‫اینقدر چاپلوسی نکن.
‫می خوام به دیدن یه مهمون برم،
‫بعدشم مستقیم به خونه میرم.
‫خیلی خوب.
‫- شب بخیر. ‫- فردا می بینمت.
‫[کیم بو رام ‫هفت ساله]
‫انگار اتوبوس مهدکودک قراره تصادف کنه.
‫[پارک جیون هون ‫چهل و پنج ساله]
‫بنظر اینم راننده باشه.
‫الان...
‫دیگه واقعا حس می کنم کار ما ‫فقط یجور مجازاته.
‫تلفن رو جواب بدم و برگردم.
‫آقا.
‫قربان، از مرکز بود.
‫گفتن لیست امروز رو دور بندازیم.
‫انگار سرنوشت اون بچه تغییر کرده.
‫واقعا؟
‫ولی چرا باید تغییر کنه؟
‫بخاطر مرگی که
‫توی لیست کارت هامون نیست.
‫مگه بدون کارت هم میشه کسی بمیره؟
‫منظورت چیه؟
‫مرگی که نمیشه پیش بینی کرد.
‫[گوبلین]
‫ازخود گذشتگی.
‫کجایی؟ ‫بیرون جای ترسناکی شده.
‫می دونی ساعت چنده؟
‫ساعت 4 بعد از ظهره و منم دارم ‫واسه یه جلسه میرم.
‫وایسا. بذار اول اینجا رو به راست بپیچم.
‫باید راهنما رو به راست بزنی، باشه؟
‫بیخیال.
‫الو؟ ‫اون تاک.
‫جی اون تاک.
‫اتوبوس مهدکودک...
‫اگه جلوشو نگیرم اون بچه ها...
‫چی؟ صداتو نشنیدم. ‫چی گفتی؟
‫حتما دیوونه شدم. ‫دارم چیکار می کنم؟
‫حالا که بهش فکر می کنم،
‫می بینم چه روز بی نظیری بود.
‫وقتی بیدار شدم، کنارش بودم.
‫بعدش یه نیمروی خوشمزه درست کردم.
‫اجرای برنامه ی امروز هم بی نقص بود.
‫به نظرم همه چیز به بی نقص ترین شکل ممکن پیش رفت
‫تا منو به این لحظه برسونه.
‫تا دیر نکنم.
‫الو؟ ‫کجایی؟
‫اون تاک، کجایی؟
‫نمی تونستم دیر کنم،
‫نه حتی واسه یه لحظه.
‫منم همینطور.
‫فداکاری یه انسان
‫چیزیه که حتی قادر مطلق هم نمی تونه اونو پیش بینی کنه.
‫این بخشی از برنامه قادر مطلق نبود.
‫این...
‫سرشت اون لحظه اس...
‫و انتخابی...
‫که تنها توسط اون شخص گرفته شده.
‫این تصمیمیه که...
‫فقط یه انسان می تونه بگیره.
‫[جی اون تاک، 29 ساله ‫علت فوت : تصادف ماشین]
‫اسم...
‫شخص...
‫فوت شده اومد.
‫اون جواب غم انگیزی
‫به سوال خطرناک قادر مطلق داد.
‫روح سرگردان...
‫لطفا برید عقب.
‫برید عقب.
‫تو در سال 1998 بدنیا اومدی،
‫در بیست و سوم جولای.
‫الان 29 سالته.
‫جی اون تاک.
‫می تونی...
‫تاییدشون کنی؟
‫من چم شده؟
‫از خودم سوال کردم،
‫درحالی که کارمو کرده بودم.
‫خیلی...
‫ترسیده بودم.
‫بعد از ظهر امروز، ‫کامیونی که در سربالایی پارک کرده بود
‫ترمز برید و به سمت پایین حرکت کرد
‫و زندگی یک زن سی ساله را گرفت.
‫حتما ماشین جلوی کامیون رو گرفته.
‫خدای من.
‫حتما یه فرشته بود.
‫بنظرم آدمایی مثل اون فرشته های آسمونی هستن.
‫اگه بخاطر اون نبود،
‫آدمای بیشتری کشته میشدن.
‫اینجا
‫محل کارته؟
‫جای قشنگیه.
‫آقا، درباره ی یه چیزی کنجکاوم.
‫شنیدم...
‫انسان ها چهار زندگی دارن.
‫این زندگی چندم من بود؟
‫حالا که مُردم
‫نمیشه بهم بگی؟
‫این...
‫اولیش بود.
‫خدا رو شکر.
‫پس هنوز سه زندگی دیگه دارم.
‫من میرم چای بیارم.
‫شما می تونین حرف بزنین.
‫بزودی می بینمت.
‫زنده یاد
‫عروس عزیز گوبلین.
‫باشد که روح اش در آرامش باشد.
‫اون روز روح سرگردان،
‫با اشک های یک نفر
‫به اون دنیا رفت.
‫زمان از دستم در رفت
‫و بارون اصلا امون نمی داد.
‫فصل بارونی...
‫طولانی بود.
‫روح سرگردان...
‫نگهبان خودش رو به این دنیا احضار کرد،
‫و بعد همینطوری اونو گذاشت و رفت.
‫حالا تنهاترین و زیباترین نگهبان تمام ادوار بود.
‫حتما تا الان...
‫مادرش رو هم دیده.
‫اون سنجاق مو چیه؟
‫خودت نخریدی، نه؟
‫نه، بابام خریده.
‫پس وقتی بابات پیشته، سرت بکن. ‫چرا الانم به موهات زدی؟
‫پدرم چه پیشم باشه چه نباشه، من دوستش دارم.
‫پس سرت به کار خودت باشه ‫و دهنت رو ببند.
‫من که پدری ندارم برام سنجاق مو بخره،
‫این چیزا رو نمی فهمم.
‫خدایا، چرا اینقدر حرفم رو جدی گرفتین؟
‫به چی نگاه می کنی، خانم جان؟
‫بچه های امروزی چه ترسناک شدن.
‫باشه بابا.
‫عزیزدلم.
‫می دونم که توی این سن این چیزا طبیعیه،
‫ولی لازم نیست حتما حتما اینطوری باشه.
‫من به شما دوتا نگاه می کردم
‫چون باورم نمیشد اینقدر زیبا و و خوشگل باشین.
‫متاسفم.
‫بازم کیک ماهی می خورین؟
‫- بله. ‫- بله.
‫آدم هیچوقت به عشق اولش نمی رسه.
‫حتما خیلی دوسش داشتین.
‫گمونم همینطوره،
‫ولی دیگه نمیشه.
‫یعنی...
‫اونقدر دلم واسه ات تنگ شده بود ‫که دیگه نفسم بالا نمی اومد.
‫زندگیم توی خطر بود.
‫دختره تو رو ازیاد بُرده،
‫ولی تو هنوز فراموشش نکردی.
‫نه.
‫حتی یه روز، حتی واسه یه لحظه.
‫[کتاب فروشی هانمی]
‫راستی،
‫[کتاب فروشی هانمی]
‫[سی سال بعد]
‫این آخرین کارت شماست.
‫مجازات طولانی مدت شما
‫داره به آخر می رسه.
‫فقط همین یکیه؟
‫بله.
‫پس بالاخره این مجازات
‫طولانی مدتم تموم شد.
‫تبریک میگم.
‫لطفا...
‫دیگه در آرامش باشید.
‫تو خیلی بهم کمک کردی.
‫ممنونم.
‫دیگه لازم نیست اینو به خشک شویی برم.
‫[کیم سان، 68 ساله]
‫گفتی...
‫دیگه خبری ازت نمی شنوم.
‫ولی بهرحال باز خبرت رسید.
‫این آخرین کارمه.
‫مراقب خودت باش.
‫همچنین.
‫صرف نظر از زمان و سبک زندگیت،
‫فقط خوشحال باش.
‫تا الان یه زندگی خوب داشتم.
‫دیگه بارون نبارون.
‫نگران نباش.
‫دیگه در بدرقه عزیزانم استاد شدم.
‫وقتی لباس شویی کارش تموم شد، ‫یادت نره لباس ها رو پهن کنی.
‫وقتی کارت تموم شد، ‫یه سر به چای خوری بزن.
‫می خوام یه بار دیگه قوانین رو بشکونم.
‫دیگه میرم.
‫اصلا یه ذره هم پیر نشدی.
‫هنوزم به خوشتیپی قبلی.
‫زندگی خوبی داشتی؟
‫گفتی خبری ازت نمی شنوم.
‫یادم رفته بود
‫مَردی که باهاش قرار میذاشتم، فرشته مرگ بود.
‫یادم رفته بود که بالاخره اینطوری ‫خبرم رو می شنوی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫می دونم.
‫همیشه دلم می خواست حداقل یه بار ‫درست حسابی به انگشتت بندازمش.
‫متاسفم اون زمان به زور دستت کردم.
‫منم خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫می دونم.
‫تو آخرین روح موتوفی هستی
‫که من بهش رسیدگی می کنم.
‫که اینطور.
‫پس بعدش چی میشه؟
‫چی به سرمون میاد؟
‫این پایان خوش ماست؟
‫این سومین
‫زندگیت بود.
‫تو چی؟
‫نمی دونم.
‫گمونم...
‫ممکنه دیدار آخرمون باشه.
‫برادرت اینجاس.
‫بیرونه.
‫هنوزم به برادرت درست حسابی اهمیت نمیدی.
‫خوشحالم که حداقل قبل رفتنم
‫اینطوری می بینمت.
‫بخاطر دوست خوبیه که دارم.
‫متاسفم که رفتم
‫و تو رو تنها گذاشتم.
‫لطفا مراقب خودت باش.
‫بیا یه وقت دیگه دوباره همو ببینیم.
‫خوشحال باش،
‫خواهر زشتم.
‫خواهرم،
‫دوستم،
‫و عروسم...
‫همه شون رفتن.
‫و مثل همیشه،
‫تک و تنها موندم.
‫بخور سرحال بیای.
‫می دونی چرا ساندویچ ها رو دو تکه می کنن؟
‫واسه اینکه بتونی با یکی سهیم بشی.
‫بگیر.
‫کارهای زیادی توی این دنیا وجود داره. ‫ما هم کارمونو پیدا می کنیم.
‫بخور.
‫تو جوونی.
‫می دونم خسته شدی.
‫ولی باز سعی کن شاد باشی.
‫بعضی از آدما...
‫دیرتر توی زندگی شون می درخشن.
‫هر زندگی حداقل یکبار
‫با دست خدا لمس میشه.
‫وقتی که داری دست از این دنیا می کشی،
‫و یه نفر باعث میشه دوباره به راه راست برگردی،
‫این همون...
‫لحظه ای هست که خداوند تصمیم گرفته کنارت باشه.
‫من باید برم.
‫آقای کیم.
‫عوضش از اینطرف برو.
‫یکی رو می بینی که به کمکت نیاز داره.
‫بابت ساندویچ هم ممنونم.
‫اصلا چیزی از ماشین سر درمیاری؟
‫آره.
‫مطمئنم که این ماشین راه برو نیست.
‫می تونم کمک تون کنم؟
‫از ماشین سر درمیاری؟
‫بیست ساله که تعمیرکارم.
‫بذار ببینم.
‫چرا به بیمه زنگ نزدید؟
‫اونا ترتیبش رو می دادن.
‫به بیمه زنگ زدی؟
‫رئیس کیم، وقتی شما کاپوت رو بالا زدید، کلا یادم رفت.
‫الان زنگ می زنم.
‫گمونم...
‫تقدیر این بوده که تو رو ببینم.
‫جدا؟
‫قربان، طرز فکر جالبی دارین.
‫آره، خودمم آدم جالبی هستم.
‫بفرمایید.
‫[کیم سان] ‫[وانگ یئو]
‫اون شب وقتی فانوس رو به هوا فرستادم،
‫دعا کردم که خواهرم
‫و پادشاهم
‫که یه روز در آینده همدیگه رو ببینن.
‫و وقتی دوباره همدیگه رو دیدن،
‫به خوشی باهم باشن.
‫این آرزوم بود.
‫این واسه چیه؟
‫من فوری دست به کار میشم،
‫بی هیچ درنگی دستبند می زنم
‫و حق و حقوق شون رو براشون میگم.
‫تو حق داری که ساکت بمونی،
‫و حق داری که از شهادت...
‫گفتم واسه چی بهم دستبند زدی. ‫سوال سختی بود؟
‫تو ازم پرسیدی که چطور آدما رو بازداشت می کنم.
‫من فقط...
‫فقط گفتم نشونم بدی
‫نه اینکه واقعا بهم دستبند بزنی.
‫مجرمین واقعی اونجان.
‫اوه، اون مجرمه؟
‫متاسفم. قیافه ی تو بیشتر به مجرم ها می خورد.
‫یعنی من شبیه کاراگاه ها نیستم؟
‫تو نگاه اول، نگاه دوم، نگاه سوم،
‫شبیه مجرم هایی.
‫چطور جرات می کنی؟ ‫چرا فکر می کنی شبیه مجرم ها هستم؟
‫نکنه قلبتو دزدیدم؟
‫بیشتر شبیه جیب بُرها هستی.
‫سر تا پات.
‫معلومه که شبیه اونام.
‫الان درحال یه ماموریت مخفی هستم.
‫ناسلامتی اتفاقات این فیلم در سال 2016 هست.
‫فراموش کن.
‫کارگردان، این یارو کیه؟
‫چرا اینقدر بی ادبه؟
‫شما رو بهم معرفی نکردم؟
‫مشاور فنی مون هستن، ‫کاراگاه از واحد جرایم خشونت آمیز.
‫من لی هیوک از اداره پلیس گانگنام هستم.
‫لی هیوک؟ ‫محاله.
‫شنیدم چی گفتی.
‫فکر بدی نکنینا.
‫من بازیگرم
‫و این نزدیکیا فیلمبرداری داریم.
‫خدمه اتاق رزرو نکردن
‫واسه همین از روی ناچاری اینجا اومدم.
‫منم طراح مدشون هستم.
‫فقط یه اتاق خالی دارم.
‫خدایش باورم نمیشه
‫چطور همیشه فقط یه اتاق خالی دارن.
‫حیف شد. ‫همونو می گیریم.
‫لطفا سریع تر.
‫می تونستیم به یک هتل دیگه بریم،
‫ولی دیگه پاهامون درد گرفت.
‫از درد متورم شدن.
‫هرچقدر بیشتر بخوابم، ‫فردا پوستم لطیف تر میشه.
‫آخه چطور میشه واسه بازیگرشون اتاق نگیرن؟
‫من که چیزی نپرسیدم.
‫اینم کلیدتون.
‫جلوتر راه بیفت، طراح مد.
‫اتاق دارین؟
‫متاسفم، فقط یه اتاق خالی دارم.
‫تظاهر کن که نشنیدی.
‫من هیچی نشنیدم.
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- خب...
‫مرتب همدیگه رو ببینیم؟ ‫نامزد کنیم؟ دوستت دارم.
‫کی می خوای از این حرفا بزنی؟
‫نمی خوای چیزی بگی؟
‫اول باید من بگم؟
‫پس من باید بگم؟ ‫ناسلامتی بازیگرما.
‫همین چند لحظه پیش گفتم ازت خوشم میاد.
‫کی گفته تو اول ازم خوشت اومده؟
‫همه می دونن. ‫نکنه اشتباه می کنن؟
‫- بله. ‫- چطور؟
‫من اول ازت خوشم اومد.
‫این اظهاریه من...
‫یعنی اعترافم می کنم.
‫خدای من.
‫یخورده دیر می گفتی
‫ممکن بود من اول ازت خوشم بیاد.
‫دستت رو بده من.
‫- این چیه؟ ‫- بعنوان دستبند درنظر بگیر.
‫الان قلبم رو دزدیدی.
‫این شیر رو می بینی؟
‫شنیدم توی واحدتون بهت فرشته مرگ میگن.
‫این رشوه حساب نمیشه؟
‫پس بازداشتم کن.
‫جایی میرین، قربان؟
‫می خوام برم پیاده روی.
‫اگه تونستین از خیابان اصلی نرید.
‫چندتا دانش آموز کره ای اونجان ‫و سر و صدا راه انداختن.
‫- زیاد طولش نمیدم. ‫- البته، قربان.
‫پیداش کردم.
‫هیچ غمی تا ابد طول نمی کشه.
‫و حتی عمیق ترین عشق ها هم ‫تا ابد دووم نمیارن.
‫من موافق نیستم.
‫با کدوم یکی؟ ‫عشق یا غم؟
‫عشق غم انگیز.
‫آقا.
‫می دونی من کی هستم، درسته؟
‫اولین و آخرین...
‫عروس گوبلین.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»