‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از الهام صدر «
‫در این مجموعه، به اکتشاف ‫مرزهای یخ‌زده‌ی زمین پرداختیم.
‫ما تنوع حیرت‌انگیز حیواناتی که ‫آنجا یافت می‌شوند را
‫مورد تحسین قرار دادیم.
‫و از راه‌های شگفت‌انگیزی که حیوانات ‫به واسطه آن موفق به بقا شدند پرده برداشتیم.
‫در زمانی که کلاهک‌های یخی ‫دارند سریع‌تر از همیشه ذوب می‌شوند،
‫ما با افراد و دانشمندانی ملاقات خواهیم کرد ‫که زندگی خود را
‫وقف حفافظت ‫از سیاره‌ی یخ‌زده ما کرده‌اند.
‫و آن‌ها در تلاش هستند که تا ‫هنوز فرصتی باقی است
‫شرایط را تغییر دهند.
‫آسون نیست، اما شدنیه.
‫بسیار مهمه...
‫...که سعی کنیم بفهمیم ‫چه تاثیری خواهد داشت،
‫نه فقط برای حیات وحش ‫و افرادی که اونجا زندگی می‌کنن،
‫بلکه برای من و شما.
‫ما سفر خود را در ‫قطب شمال وسیع یخ‌زده‌ی گرینلند
‫آغاز می‌کنیم.
‫این جزیره بزرگ توسط بزرگ‌ترین ذخیره یخ ‫در نیم‌کره شمالی
‫پوشیده شده است.
‫اما اکنون در حال کوچک‌شدن است.
‫پروفسور آلون هوبارد ‫یک کارشناس کوه‌های یخچالی است،
‫و بیش از 30 سال از عمرش را صرف مطالعه ‫حرکت یخ در امتداد خط ساحلی گرینلند کرده است.
‫این یه هیولای یخچالیه ‫که مدام غرش می‌کنه.
‫توی پس‌زمینه صدای غرش هست.
‫اوه، ایناهاش، ‫یذره فعالیت.
‫شکاف کلاهک‌های یخی ‫امری طبیعیه،
‫اما طی 20 سال گذشته شاهد این بودیم
‫که ذوب اون‌ها خیلی بیش‌تر شده.
‫و هر چقدر شکاف‌های یخی بیش‌تر بشن، ‫کوه‌های یخی شناور بیش‌تری هم تولید می‌شن.
‫برای همین اینجا برای وقت گذروندن ‫واقعا جای ترسناکیه.
‫یک چیز ویژه باعث افزایش ذوب
‫و شکاف شده...
‫ما این ایستگاه هواشناسی رو ‫سال 2010 اینجا گذاشتیم.
‫و گرم‌ترین دما برای دو روز پیش بود.
‫دمای 22.37 درجه سانتی‌گراد.
‫این برای گرینلند واقعا زیادی گرمه.
‫با سقوط یخ به داخل اقیانوس، ‫ارتفاع سطح دریاها در سطح جهانی بالا می‌رود.
‫این میزان در حال حاضر به طور میانگین ‫چهار میلی‌متر در سال افزایش پیدا می‌کند.
‫یک چهارم آن از یخسار گرینلند می‌آید.
‫و دانشمندان نگران هستند که این رقم ‫به سرعت افزایش پیدا کند.
‫برای تحقیق، آلون 113 کیلومتر ‫به سمت خشکی
‫تا بالای یخسار سفر کرده است، ‫جایی که یخچال‌ها
‫زندگی خود را به صورت برف فشرده ‫با ضخامتی بیش از 1.6 کیلومتر آغاز می‌کنند.
‫در اینجا، اثرات گرم‌شدن آب‌وهوا ‫بسیار واضح است.
‫هزاران از این دریاچه‌های آبی ‫زیبای لاجوردی وجود داره،
‫که در سطح یخسار پراکنده شدند.
‫سطح همیشه در تابستان ذوب می‌شود، ‫اما نه در این مقیاس.
‫و آلون می‌خواهد بداند ‫که افزایش برفاب
‫به طور کلی چه تاثیری ‫بر روی یخسار دارد.
‫مقدار زیاد آبی که...
‫...در این مجموعه جابه‌جا می‌شه ‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫سیلاب‌های قدرتمند برفاب ‫بدنه‌های یکنواختی هستند
‫که به تنوره‌های یخچالی ‫در یخسار معروف هستند.
‫این دیوونه‌کننده‌ست، ‫یه تنوره یخچالی فعال در حال شکل‌گیریه.
‫یه تنوره یخچالی در حال آفرینشه.
‫همینطور که داریم صحبت می‌کنیم، این آب داره ‫مسیری که کم‌ترین مقاومت رو داره پیدا می‌کنه،
‫و این بدنه که به ‫اعماق یخ می‌ره رو می‌سازه.
‫و ایناهاش.
‫از لبه‌ی آبشار سرازیر می‌شه ‫و به داخل یخسار می‌ریزه.
‫اما این همه برفاب به کجا می‌رود ‫و چه تاثیری
‫بر ساختار یخسار می‌گذارد؟
‫برای دانستن آن، آلون تصمیم می‌گیرد ‫به داخل یک تنوره یخچالی خشک برود.
‫فکر کنم این پایین باید 15، 20 متری باشه؟
‫یذره دیگه می‌رم پایین.
‫بدنه‌اش خیلی باریکه.
‫همیشه فرض بر این بوده ‫که برفاب مستقیما
‫از انتهای یخسار به پایین تخلیه می‌شود.
‫اما چیزی که آلون کشف می‌کند ‫بسیار متفاوت است.
‫صدای حجم خیلی زیادی از آب رو می‌شنوم ‫که داره توی این مجموعه جابه‌جا می‌شه.
‫و آب داره به معنای واقعی ‫به اطراف پخش می‌شه.
‫بنابراین سیستم زهکشی ‫به وضوح پیچیده‌ست.
‫به هم متصله.
‫این مشاهدات نشان می‌دهد ‫که برفاب به هر جهت منشعب می‌شود،
‫و باعث می‌شود ‫که این ساختار محکم
‫متزلزل شود.
‫وای، یذره نرم شده.
‫همه‌چی اینجا نرم شده.
‫پیامدهای این اوضاع ترسناک است.
‫آلون معتقد است که با شروع ‫ذوب یخسار،
‫با سرعت بیش‌تری ‫به سمت اقیانوس سرازیر می‌شود.
‫و او اکنون این را با استفاده از ‫فیلم‌برداری متناوب ثابت می‌کند.
‫یخی که در جلوست می‌تونه ‫در روز بیش از 20 متر حرکت کنه.
‫که این سرعت سریعه.
‫یعنی حجم زیادی از یخ ‫مستقیم داره به اقیانوس می‌ره.
‫برخی از یخچال‌های طبیعی گرینلند ‫امروزه سه برابر سریع‌تر از
‫30 سال پیش حرکت می‌کنند.
‫با گرم‌تر شدن آب‌وهوا، سرعت ‫جریان این یخسار
‫واقعا حیاتیه.
‫این در حالیه که ‫در حال حاضر ما فکر می‌کنیم
‫که این چیز هزاران سال طول می‌کشه ‫تا ذوب و متلاشی بشه.
‫اگه سریع‌تر حرکت کنه ‫و شتاب بگیره، یعنی قرن‌ها طول می‌کشه.
‫این واقعا یه سوال بحث‌برانگیز ‫و خیلی مهمه
‫چون این یخسار انقدر آب در خودش داره ‫تا سطح آب‌های جهانی رو
‫تا هفت متر افزایش بده.
‫و این یه فاجعه برای بشریته.
‫محاسبات پیش‌بینی می‌کند ‫که نزدیک به نیم میلیارد نفر
‫که در سراسر جهان ‫در جوامع ساحلی زندگی می‌کنند،
‫تا پایان قرن جاری ‫به علت سیل آواره خواهند شد.
‫اما اگر یخسار گرینلند ‫با سرعت بیش‌تری به اقیانوس سرازیر شود،
‫ممکن است همه‌ی این‌ها زودتر اتفاق بیفتد.
‫گرینلند تنها بدنه‌ی بزرگ یخی ‫در قطب شمال نیست.
‫در زمستان، اقیانوس اینجا یخ می‌بندد،
‫و پوششی از یخ تشکیل می‌دهد که از ‫کل ایالات متحده بزرگ‌تر است.
‫این دریایخ همیشه در تابستان ‫کوچک‌تر شده است، اما امروزه
‫به سرعت در حال ناپدیدشدن است.
‫دمای داغ‌تر آن را ‫با سرعت بی‌سابقه‌ای ذوب می‌کند.
‫همراه با عواقب نگران‌کننده‌ای
‫که زندگی حیات وحش به آن بستگی دارد.
‫برای فُک چنگی، دریایخ بهترین مکان
‫برای زاد و ولد خارج از آب است.
‫دریایخ برای این توله‌های تازه متولد‌شده‌ی ‫بی‌دفاع تا شش هفته
‫فضای امنی را فراهم می‌کند ‫تا آنقدر بزرگ شوند
‫که بتوانند ماهرانه شنا کنند.
‫اما با ناپدیدشدن سریع دریایخ...
‫...آیا آن‌ها می‌توانند خود را سازگار کنند؟
‫گارد ساحلی 432...
‫به گارد ساحلی، گارد ساحلی 432.
‫در خلیج سنت لارنس کانادا، ‫گروهی از زیست‌شناسان فُک‌ها
‫سعی در فهمیدن آن دارند.
‫واقعا مکان خطرناک و نامساعدیه.
‫اما برای این که این فُک‌ها ‫هفته‌های اول زندگی‌شون رو بگذرونن
‫بهترین محیطه.
‫همین الان یه گروه اون پایین ‫سمت راست هستن.
‫اما دریایخِ شکننده مکان چالش‌برانگیزی
‫برای کار کردن است.
‫اینجا، یذره بریم جلوتر.
‫برای اینکه یخ بتواند هلیکوپتر ‫دو تُنی را تحمل کند،
‫حداقل باید 30 سانتی‌متر ضخامت داشته باشد.
‫و تنها راه فهمیدن آن، ‫استفاده از دریل است.
‫اینجا ناامنه.
‫پایین ما چند تایی فُک هست.
‫زیاد وقت نداریم.
‫گروه سعی دارد بفهمد ‫که فُک‌ها زمان مستقل شدن
‫به کجا می‌روند.
‫این یه فُک چنگی نوجوانه.
‫دقیقا برای پیدا کردن همین روی یخ اومدیم.
‫سلام، پسر کوچولو.
‫اون‌ها واقعا زیبان.
‫ما یه فرستنده‌ی ماهواره‌ای رو ‫بالای سر این حیوون قرار می‌دیم
‫تا هر دفعه که حیوون ‫به بالای سطح میاد،
‫بتونیم موقعیتش رو در دریا
‫تخمین بزنیم.
‫هیچ آسیبی بهشون وارد نمی‌کنه، ‫و در عوض،
‫حجم اطلاعاتی که ازشون به دست میاریم ‫واقعا ارزشمنده.
‫واقعا مشتاقیم که ببینیم ‫با شکسته‌شدن یخ‌ها در ماه‌های آینده،
‫این حیوانات به کجا می‌رن.
‫نتایج حاصل از تحقیق ‫تا کنون امیدوارکننده به نظر نمی‌رسد.
‫علیرغم مهاجرت به مسافت‌های بسیار زیاد، ‫وقتی زمان آن می‌رسد که این توله‌ها
‫خود تولید مثل کنند، فُک‌های چنگی ‫همیشه به منطقه‌ای که
‫خودشان در آن متولد شدند بازمی‌گردند.
‫اما با کوچک‌شدن، دریایخ صلاحیتش را ‫برای نگهداری از بچه‌ها از دست می‌دهد.
‫مشکل واقعی وقتی به وجود میاد ‫که تنها یخ موجود
‫در مناطق مرسوم واقعا نازک بشه.
‫اون‌ها همچنان از اون یخ استفاده می‌کنن ‫و بعدش میزان مرگ‌ومیر افزایش پیدا می‌کنه.
‫در نتیجه، اگر یخ به اندازه‌ی کافی ضخامت ‫نداشته باشد، توله‌ها در خطر غرق‌شدن هستند.
‫و سوال بزرگ‌تر این است ‫که آیا یخ
‫به وجود خود ادامه خواهد داد؟
‫در طول زندگیم، ما حدود دو سوم ‫دریایخ تابستانی رو
‫در قطب شمال از دست دادیم.
‫و این احتمال وجود داره ‫که در 30 سال آینده
‫در تابستون هیچ یخی ‫در قطب شمال وجود نداشته باشه.
‫به نظرم این یکی از مشکلات ‫تغییرات آب‌وهوایی هست
‫که فهمش واقعا سخته.
‫اما در مورد فُک‌های چنگی، ‫واقعا خیلی ساده‌ست.
‫اگه دریایخ قطب شمال رو از دست بدیم، ‫فُک‌های چنگی رو از دست می‌دیم.
‫برای فُک‌های چنگی، باید گفت که آینده‌شون
‫مشخص نیست.
‫اما مشهورترین چهره‌ی ‫تغییرات آب‌وهوایی...
‫...یعنی خرس قطبی چطور؟
‫آیا این حیوان بسیار باهوش می‌تواند خود را با دنیایی که به سرعت در حال تغییر است سازگار کند؟
‫با ذوب‌شدن دریایخ، بسیاری از ‫خرس‌های قطبی
‫مجبور به حرکت به سرزمین خشک هستند.
‫بعضی برای رسیدن به آنجا ‫645 کیلومتر شنا می‌کنند.
‫این ورانگل است...
‫جزیره‌ای دوردست در قطب شمال روسیه.
‫ورانگل جای منحصر به فردیه.
‫خرس‌ها بخشی از این چشم‌انداز هستن.
‫اینجا مناسب هر کسی نیست.
‫من محیطبانم.
‫این سبک زندگی رو دوست دارم.
‫بدون وجود دریایخ، خرس‌های گرسنه ‫نمی‌توانند فُک‌ها را شکار کنند
‫و از گوشت پرکالری آن‌ها تغذیه کنند، ‫اما منابع غذایی دیگری،
‫از جمله منابع غذایی انسانی را پیدا می‌کنند.
‫این اختراعی برای جلوگیری از خرس‌های قطبیه.
‫باید در برابر هجوم‌شون آماده باشم.
‫هر تابستان، دکتر اریک ریگهر، ‫متخصص خرس‌های قطبی،
‫به جنادی ملحق می‌شود.
‫- باید از اون لبه رد بشیم. ‫- خیلی خب.
‫اریک می‌خواهد بداند در آن بالا ‫چند خرس وجود دارد.
‫در این 20 سالی که در مورد خرس‌های قطبی ‫تحقیق کردم، هرگز به جایی شبیه به
‫جزیره ورانگل نرفته بودم.
‫تراکم جمعیت خرس‌ها ‫اصلا شبیه چیزی نیست که قبلا دیده بودم.
‫توی این دو سالی که گذشت، ‫حدودا 500 خرس دیدیم.
‫حسم بهم می‌گه این فقط بخش کوچیکی ‫از کل خرس‌های اینجاست.
‫اما با وجود این همه حیوان گرسنه ‫در یک مکان...
‫...غذای کافی برای پیدا کردن وجود دارد؟
‫جنادی، لطفا اگه می‌شه ‫حواست به ما باشه،
‫مثلا روی تپه یا هر جایی که ‫دیدت خوبه.
‫- خیلی خب. ‫- ممنونم.
‫این یه تله مویی هست.
‫خرس‌ها از هر چیزی که ‫بوی تندی داشته باشه خوششون میاد،
‫و این مقداری از پنیر فاسد،
‫شیر و ماهی داخلش داره.
‫هدف اینه که خرس قطبی رو ‫بکشونیم اینجا
‫و دست یا سرش رو ‫داخل این جعبه بذاریم.
‫و وقتی این اتفاق بیفته، این برس‌های ‫کوچیک سیمی، چند تیکه مو رو بیرون میارن
‫که ما می‌تونیم ازشون برای ‫تجزیه و تحلیل‌های علمی استفاده کنیم.
‫فقط با یه تیکه از موهاشون، ‫می‌شه خیلی چیزها
‫از خرس‌های قطبی فهمید.
‫می‌تونیم بفهمیم که کدومشونه، ‫یا می‌شه اطلاعتی به دست آورد
‫که دارن چی می‌خورن.
‫ایناهاش.
‫مو جمع‌آوری شد.
‫مطالعات مولکولی اریک ‫روی موی خرس‌های قطبی نشان می‌دهد
‫که به نظر می‌رسد خرس‌های ورانگل ‫به اندازه‌ی کافی غذا پیدا می‌کنند.
‫اما با آمدن تعداد بیش‌تری ‫از خرس‌ها به اینجا،
‫آیا غذای کافی برای پیدا کردن ‫وجود خواهد داشت؟
‫یکی از اصلی‌ترین چیزهایی که انتظار داریم ‫با از بین رفتن دریایخ اتفاق بیفته،
‫تغییر در حرکات و ‫پراکندگی خرس‌های قطبیه.
‫پس خرس‌های قطبی قراره سر از جاهایی دربیارن ‫که قبلا هرگز نرفته بودن،
‫و قراره از مکان‌هایی که قبلا قرار داشتن ‫ناپدید بشن.
‫برخی از شهرهای ساحلی سیبری ‫با 50 خرس در یک زمان
‫مورد هجوم قرار می‌گیرند.
‫آن‌ها تشنه‌ی خوردن هر چیزی هستند.
‫و در شهر نوریلسک،
‫یک خرس ماده در فاصله باورنکردنی ‫402 کیلومتری از ساحل دیده شد.
‫سرگردان و گرسنه،
‫سرانجام نجات پیدا کرد.
‫اما خیلی از آن‌ها خوش‌شانس نیستند.
‫اون‌ها حیوانات باهوشی هستن، ‫اما هیچ غذایی روی زمین نیست
‫که بشه اون رو با فُک‌هایی که خرس‌ها ‫روی دریایخ می‌خورند مقایسه کرد.
‫آینده‌ای بدون وجود خرس‌های قطبی ‫واقعا ناراحت‌کننده‌ست.
‫اما دریایخ فقط برای حیوانات حیاتی نیست.
‫این راه نجات چهار میلیون نفری است
‫که قطب شمال را ‫خانه‌ی خود می‌دانند.
‫مردم اینجا خودشون رو اینویت می‌دونین.
‫آلیکاتسیاک پری در قاناق ‫در ساحل غربی گرینلند زندگی می‌کند،
‫در شمالی‌ترین شهر اینویت در دنیا.
‫قرن‌ها، زندگی در اینجا ‫به دریایخ بستگی داشته است.
‫سگ‌ها امن‌ترین راه برای سفر در دریایخ هستن.
‫بدون وجود سگ‌ها، اجدادمون ‫هرگز نمی‌تونستن جون سالم به در ببرن.
‫سورتمه‌های سگ نه تنها ‫راهی برای رسیدن به جوامع همسایه است
‫که می‌توانند 161 کیلومتر دورتر باشد،
‫بلکه در سرزمینی که ‫هیچ محصولی نمی‌تواند رشد کند
‫یک مسیر حیاتی برای دسترسی به غذا، خز ‫و امرار معاش است.
‫ما برای شکار فُک‌ها به دریایخ متکی هستیم...
‫برای امرار معاش.
‫روش شکار...
‫نشون‌دهنده اینه که کی هستیم ‫و از کجا اومدیم.
‫اما کاهش دریایخ، ‫این شیوه زندگی را
‫نه تنها دشوار، ‫بلکه به شدت خطرناک می‌کند.
‫امسال، دریایخ حوضچه‌های آبی زیادی داره...
‫و خیلی سریع می‌شکنن.
‫ما به سگ‌هامون اعتماد داریم،
‫یه جورهایی اون‌ها می‌دونن که ‫چه زمانی روی دریایخ هستن.
‫بنابراین اگه اون‌ها متوقف بشن، ‫ما نمی‌تونیم سفر کنیم.
‫امروز، آن‌ها باید برگردند.
‫شکارچی بودن سخت شده.
‫دریایخ انقدر خطرناک شده...
‫که نمی‌شه پول کافی برای زندگی به دست آورد.
‫برای 650 اهالی قاناق
‫از بین رفتن یخ دریا، ‫به معنای از دست‌دادن کل شیوه زندگی است،
‫و این آینده‌ی نامشخصی را می‌سازد.
‫وقتی دریایخ از بین بره...
‫روی همه‌چی تاثیر می‌ذاره.
‫اگه جهان در حال تغییره، ‫پس ما هم باید باهاش تغییر کنیم.
‫اما با وجود ما، تغییرات داره ‫ خیلی سریع‌‌تر پیش می‌ره.
‫و دلیلی برای این نرخ سریع ‫از تغییرات وجود دارد.
‫در 30 سال اخیر، ‫بیش از 14 هزار میلیارد تُن یخ
‫از قطب شمال از بین رفته ‫که باعث ایجاد یک چرخه خطرناک
‫از افزایش روزافزون دما شده است.
‫به طور معمول، نواحی بزرگ برفی و یخی ‫به‌عنوان یک آینه عمل می‌کنند،
‫و تا 85 درصد از پرتوهای خورشید را ‫به فضا منعکس می‌کنند.
‫اما با ذوب‌شدن یخ‌ها، ‫این آینه‌ی سفید بزرگ
‫جای خود را ‫به تاریکی اقیانوس عاری از یخ می‌دهد.
‫اقیانوس تاریک پرتوهای خورشید را ‫جذب می‌کند، بنابراین باعث می‌شود
‫که حتی یخ‌های بیش‌تری ذوب شوند، ‫و چرخه بازخوردی شکل بگیرد
‫که به گرم‌تر شدن کمک می‌کند.
‫به این دلیل، قطب شمال ‫در حال حاضر بیش از دو برابر
‫سریع‌تر از کل زمین گرم می‌شود.
‫این نه تنها برای اقیانوس منجمد شمالی، ‫بلکه برای سرزمین‌های یخ‌زده وسیع
‫که آن را احاطه کرده هم ‫پیامدهای گسترده‌ای دارد...
‫دشت قطبی.
‫در تابستان، دشت قطبی وسیع ‫پناهگاهی برای
‫تجمعات بزرگ زندگی فراهم می‌کند.
‫اما امروزه خاک سطحی ضخیم آن ‫که هزاران سال عمیقا یخ زده بود،
‫در حال ذوب‌شدن است.
‫و حوضچه‌های آبی، میلیون‌ها ‫دریاچه‌ی جدید ایجاد می‌کنند.
‫اینجا در آلاسکا، از دهه هشتاد ‫شاهد افزایش 40 درصدی
‫از مساحت دریاچه بودیم.
‫پروفسور کیتی والتر آنتونی در آلاسکا
‫و سیبری به مطالعه‌ی دریاچه‌ها پرداخته است.
‫او چندان به خود دریاچه‌ها علاقه‌ای ندارد،
‫بلکه چیزی که از آن تراوش می‌کند ‫برای او جالب است.
‫یه نقطه روشن توی عکس ماهواره‌ای می‌بینیم
‫که حدس می‌زنیم حباب گازی باشه.
‫برای شناسایی گاز درون این حباب‌ها،
‫کیتی باید مقداری از آن را جمع‌آوری کند.
‫حباب‌های کوچیکی که دارن بالا میان ‫من رو احاطه کردن.
‫به نظر می‌رسه متان گاز غالب باشه.
‫متان از بقایای پوسیده گیاهان و جانوران
‫ماقبل تاریخ تولید می‌شود.
‫با شروع آب‌شدن خاک یخ‌زده زیر دریاچه،
‫ذخایری از گاز گلخانه‌ای موثری را آزاد می‌کند،
‫که برای به دام انداختن گرما در جو
‫و تسریع گرمایش جهانی، ‫30 برابر موثرتر از
‫کربن دی‌اکسید است.
‫45 قسمت در هر میلیون ‫از این حباب‌های کوچیک.
‫داره همین جوری بالاتر می‌ره.
‫الان داره به بالای 70 می‌رسه.
‫این حجم از متان خیلی زیاده.
‫ممکنه یه ابرتراوش باشه.
‫ما داریم همینطور ابرتراوش‌های ‫بیش‌تری رو کشف می‌کنیم.
‫همینطور داره به بیرون پخش می‌شه ‫و وارد جو می‌شه.
‫فرار متان از دریاچه‌ها را می‌توان دید.
‫اما همچنین از هر جایی که خاک یخ‌زده، ‫معروف به خاک منجمد،
‫شروع به ذوب‌شدن کند، از زمین بلند می‌شود.
‫و دشت قطبی قطب شمال ‫با سرعت بی‌سابقه‌ای
‫در حال ذوب‌شدن و فروپاشی است.
‫این نگران‌کننده‌ست چون خاک منجمد، ‫یا خاک یخ‌زده،
‫حدود یک چهارم سطح زمین ‫نیم‌کره شمالی رو اشغال می‌کنه.
‫با ذوب‌شدن خاک منجمد، ‫حتی اگه بخش کوچیکی
‫از متان به دام افتاده آزاد بشه،
‫سرعت گرم‌شدن آب‌وهوا افزایش پیدا می‌کنه
‫و نمی‌شه تغییرش داد.
‫واضح است که تغییرات خاک منجمد ‫بر روی زمین
‫و یخ‌های شناور در دریا، ‫پیامدهای گسترده‌ای
‫برای کل سیاره خواهد داشت.
‫و برای دیدن وسعت این تغییرات جهانی
‫هیچ جایی بهتر از...
‫...فضا نیست.
‫کل زندگیم به این فکر کردم ‫که چه حسی داره با چشم‌های خودم
‫به این سیاره خیره بشم.
‫جسیکا میر، دانشمند ناسا، ‫شش ماه را در مدار گذرانده است.
‫از ایستگاه فضایی، چرخش این سیاره رو ‫در پایین خودتون می‌بینید.
‫و دارین با سرعت 17500 مایل بر ساعت ‫ازش رد می‌شین.
‫ما هر 90 دقیقه، ‫کل سیاره رو دور می‌زنیم،
‫بنابراین می‌تونین پدیده‌هایی رو ‫در مقیاس بزرگ‌تر
‫به شیوه‌هایی ببینین ‫که نمی‌تونین روی زمین تجربه کنین.
‫و ما می‌تونیم تغییراتی که در گذر زمان ‫در این مجموعه رخ می‌ده رو ببینیم.
‫نمی‌شه انکار کرد که ما داریم ‫تاثیر باورنکردنی‌ای
‫روی سرنوشت سیاره‌مون می‌ذاریم.
‫و تاثیری که ما به‌عنوان انسان ‫روی سیاره خودمون می‌ذاریم...
‫در واقع همین جا، ‫دارم به چندین آتش نگاه می‌کنم.
‫مطمئنم نیستم کجا هستن.
‫سریع یه نگاهی می‌اندازم.
‫پس الان ما داریم بالای اروپا پرواز می‌کنیم ‫و می‌تونم ببینم
‫که اون سمت یه سری آتیش هست.
‫و این البته چیزی هست که ‫با تغییرات آب‌وهوایی
‫باید بیش‌تر و بیش‌تر باهاش مبارزه کنیم.
‫با گرم‌شدن قطب شمال، ‫نه تنها آتش‌سوزی‌های جنگلی شدیدتر شده‌اند،
‫بلکه در بخش‌هایی از نیم‌کره شمالی ‫که هرگز آتش‌سوزی در آن رخ نداده بود،
‫در حال وقوع هستند.
‫برخی از دانشمندان معتقدند ‫که افزایش هوای گرم غیرعادی در قطب شمال
‫جریان باد در ارتفاعات بالا،
‫مانند رودباد قطبی را مختل می‌کند.
‫هنگام مختل‌شدن، رودباد شرایط ‫گرم‌تر و خشک‌تری را
‫در جنوب آن ایجاد می‌کند.
‫همه‌ی این عواملی که در ‫آتش‌سوزی دخیل هستن، مثل دما،
‫رطوبت خاک، وجود درختان ‫و درختچه‌ها و سایر سوخت‌ها
‫ارتباط تنگاتنگ، مستقیم یا غیرمستقیمی ‫با تغییرات آب‌وهوایی دارن.
‫گرم‌شدن قطب شمال ‫ممکن است تنها دلیل
‫بروز آتش‌سوزی‌های جنگلی نباشد.
‫بلکه ممکن است منجر به ‫شرایط آب‌وهوایی شدید
‫در سراسر نیم‌کره شمالی شود.
‫من همیشه برای محیط زیست ‫اهمیت زیادی قائلم
‫و می‌دونم که همه‌ی ما باید ‫سهم خودمون رو در حفاظت از اون انجام بدیم.
‫اما بعد از دیدن این منظره ‫با چشم‌های خودم، بعد از دیدن
‫این همه اکوسیستم از این بالا، ‫واقعا باعث می‌شه
‫حتی بیش‌تر بهش توجه کنم.
‫خارج از قطب شمال، ‫قلمرو یخ‌زده دیگری نیز وجود دارد
‫که در سراسر قاره‌های جهان امتداد دارد.
‫کوهستان‌های بلند ما.
‫خانه‌ای برای مجموعه‌ای ‫از گونه‌های خارق‌العاده‌.
‫اما اینجا هم مشکل وجود دارد.
‫در سرتاسر جهان، یخچال‌های طبیعی کوهستانی ‫که ده‌ها هزار سال وجود داشته‌اند،
‫در حال کوچک‌شدن و ناپدیدشدن هستند.
‫تا پایان این قرن، ‫ممکن است در برخی نواحی
‫هیچ یخی باقی نماند.
‫و این نه تنها روی حیوانات، ‫بلکه روی انسان‌ها هم تاثیر می‌گذارد.
‫از دست‌رفتن یخِ یخچال‌های طبیعی کوهستانی ‫از مناطق وسیعی از جهان
‫پیامدهای زیادی برای جمعیت ‫ساکن اطراف رودخونه داره
‫و این پیامد تامین آب اون‌هاست.
‫یخچال‌های طبیعی در هیمالیا ‫منشا ده رودخانه‌ی بزرگ در آسیاست
‫که روی هم آب شیرین ‫و مناسبی را
‫برای میلیارد نفری که در پایین رودخانه ‫زندگی می‌کنند، فراهم می‌کند.
‫اگر یخچال‌های طبیعی ناپدید شوند، ‫ذخیره آبی نیز باقی نخواهد ماند.
‫می‌دونیم که هر سال نیم متر یخ
‫از این یخچال‌های طبیعی کم می‌شه.
‫اما نمی‌دونیم که چقدر یخ باقی مونده.
‫پس اگه بدونیم چند متر یخ باقی مونده، ‫می‌تونیم محاسبه کنیم که
‫چقدر دوام میارن، این ذخیره‌ی آب ‫تا کی ادامه پیدا می‌کنه.
‫دکتر هامیش پریچارد عضو ‫گروهی از دانشمندان است
‫که ابزار جدیدی را برای اندازه‌گیری ‫یکی از بزرگ‌ترین یخچال‌های طبیعی هیمالیا
‫ابداع کرده‌اند.
‫چیزی که داریم اینجا سرهم می‌کنیم ‫یه ساختار اسکلتی بلنده،
‫و طوری طراحی شده که ‫زیر یه هلیکوپتر آویزون بشه.
‫می‌خوایم یه رادار بهش وصل کنیم ‫و رادار، امواج رادیویی رو ارسال می‌کنه
‫و بعدش اون امواج از کف یخچال منعکس می‌شن
‫و ما می‌تونیم ضخامت یخ رو اندازه بگیریم.
‫وقتی گروه از ضخامت یخ پی ببرد، ‫می‌توانند محاسبه کنند
‫که تا کِی دوام می‌آورد.
‫آره، لحظه‌ی حساسیه.
‫منتظریم که برای اولین بار بلند بشه.
‫اما امیدواریم که خیزش ‫خوب، استوار، ثابت
‫و راحتی داشته باشه.
‫اما قراره ببینیم چی می‌شه.
‫اون لاین بدون مانع است.
‫داره بلند می‌شه.
‫خیلی خب، اینجا شمالِ...
‫...منطقه خومجونگه.
‫سلام. هامیش هستم. ‫پروازتون چطوره؟
‫آره، وقتی باد می‌وزه ‫یذره لرزش داره،
‫اما غیر این مشکلی نیست.
‫آره، ممکنه نیاز باشه ‫اونجا بیش‌تر ارتفاع بگیرین.
‫آره، مشکلی نیست.
‫خیلی خب، ما داریم پرواز می‌کنیم ‫و بعدش به سمت اورست می‌ریم.
‫بعد از ساعت‌ها اسکن، ‫بالاخره انعکاس این یخچال ویژه
‫مشخص شد.
‫آره، خیلی خوب و واضح‌ست.
‫می‌تونم ضخامت دقیق یخ رو ببینم.
‫حدود 150 متره.
‫پس با سرعت ذوب فعلی،
‫این بخش شاید 200 تا 300 ‫سال باقی بمونه.
‫اما ما این رو می‌دونیم که سرعت ذوب ‫در حال افزایشه.
‫و این یکی از بزرگ‌ترین یخچال‌های طبیعیه،
‫بنابراین یخچال‌های خیلی زیادی وجود دارن ‫که خیلی از این کوچیک‌تر هستن
‫و مقدار یخ خیلی کم‌تری دارن.
‫و قراره خیلی زودتر از این ‫ناپدید بشن.
‫آب اکنون هم در بخش‌هایی ‫از آسیا کمیاب است.
‫و با خشک‌شدن ذخایر آب یخچالی،
‫حتی مقدار کم‌تری جریان خواهد داشت.
‫پس اگه این یخچال‌های طبیعی ‫ناپدید بشن این اتفاق می‌افته...
‫...این که، در تابستان‌های بی‌بارش، ‫رودخونه‌ها خشک می‌شن.
‫تنش‌ها بالا می‌گیره، ‫خصوصا بین دولت‌هایی که
‫مرزهای آب مشترکی دارند.
‫بنابراین یکی از خطرات بزرگ ‫از دست دادن این یخ اینه که
‫خطر درگیری رو افزایش می‌ده.
‫و این جنبه‌ی ترسناک قضیه‌ست.
‫اگه یه پسر یک ساله داشتم،
‫بچه‌هایی که همزمان با اون به دنیا بیان، ‫شاهد این اتفاق خواهند بود.
‫باید همین الان دست به کار بشیم ‫تا این مسیرها رو تغییر بدیم.
‫شکی نیست که بخش‌های بزرگی ‫از بیابان یخ‌زده ما
‫دستخوش تغییرات چشمگیری هستند.
‫اما بزرگ‌ترین بدنه یخی،
‫یعنی قطب جنوب چطور؟
‫قبلا دیدیم حتی حیواناتی که در اطراف حاشیه ‫زندگی می‌کنند
‫چگونه دارند تحت تاثیر ‫تغییرات آب‌وهوایی قرار می‌گیرند،
‫مانند پنگوئن‌های ریش‌خطی.
‫اما برای دیگر پنگوئن‌ها، ‫مانند پنگوئن آدلی،
‫این پیامدها شدیدتر است.
‫اولین بار سال 1974 به اینجا اومدم.
‫این بخش از جهان به طرز ‫غیرقابل درکی دست‌نخورده بود.
‫سرشار از زندگی بود.
‫قطب جنوب من رو کاملا محو خودش کرد.
‫پروفسور بیل فریزر، ‫45 سال از حرفه‌اش را
‫وقف مطالعه پنگوئن آدلی کرده است.
‫چیزی که واقعا توجه‌ام رو جلب کرده، ‫شهامت باورنکردنی
‫این پنگوئن‌هاست.
‫حیوانات کوچیک زیبا،
‫نترس و مصممی هستن.
‫اما این محیط در حال تغییره.
‫توی 45 سال گذشته، ‫گرمایش شدیدی که رخ داده
‫تاثیر باورنکردنی‌ای داشته.
‫تغییرات خیلی سریع بودن، ‫سریع‌تر از چیزی که همه تخمین می‌زدن.
‫بیل از نزدیک شاهد بوده است ‫که این تغییرات چطور
‫بر یکی از بزرگ‌ترین گروه پنگوئن‌های آدلی ‫در بخش غربیِ
‫شبه‌جزیره قطب جنوب تاثیر گذاشته است.
‫چهار دهه قبل، این ناحیه ‫20 هزار پنگوئن بالغ داشت.
‫در حال حاضر، چیزی حدود ‫400 جفت مولد داریم.
‫یکی از مشکلاتی که پنگوئن‌های آدلی ‫به طور واضح باهاش مواجه هستن
‫افزایش میزان بارندگیه.
‫پنگوئن‌های آدلی ‫موجودات قطب جنوب هستن.
‫اون‌ها در یه محیط خشک ‫و سرد قطبی تکامل پیدا می‌کنن.
‫اون‌ها نمی‌تونن تحمل کنن ‫که مدام خیس باشن.
‫جوجه‌ها کاملا خیس شدن.
‫بارون داره اون‌ها رو از پا درمیاره.
‫داره قابلیت عایق بودن رو ازشون می‌گیره.
‫برای همین می‌بینین که دارن می‌لرزن، ‫چون اون‌ها دارن
‫سعی می‌کنن دمای بدنشون رو حفظ کنن، ‫ولی نمی‌تونن.
‫ناراحت‌کننده‌ست.
‫توی این شرایط، شانس زنده‌موندن ‫این جوجه‌ی کوچیک صفره.
‫حتی نمی‌تونن به حضور شکارچی ‫واکنشی نشون بدن.
‫ما ایستادیم،
‫و داریم می‌بینیم که تغییرات آب‌وهوایی چطور داره ‫این پنگوئن‌های آدلی رو
‫دونه به دونه میکُشه.
‫قبل از اینکه بیل برای آخرین بار ‫قطب جنوب را ترک کند،
‫در حال بازدید از جزیره‌ای است ‫که زمانی بهشت پنگوئن‌های آدلی بود.
‫وقتی پامون رو توی این جزیره می‌ذاشتیم،
‫فورا می‌شد صدای پنگوئن‌های آدلی رو شنید.
‫اون‌ها همه‌جا بودن.
‫در سال 1974، جمعیت اینجا چیزی حدود
‫1000 جفت مولد بود.
‫تنها چیزی که باقی مونده ‫این سنگ‌ریزه‌هان که سراسر منطقه پراکنده شدن،
‫سنگ‌هایی که قبلا در محل ‫لونه‌های سابق ازشون استفاده می‌شده.
‫این سنگ‌ریزه‌ها رو هنوز می‌شه دید.
‫خیلی زیادن.
‫اما پرنده‌ها نیستن.
‫اینجا اولین جایی هست که ‫ما انقراض پنگوئن‌های آدلی رو
‫در پهنای جزیره ثبت کردیم.
‫و حالا واقعا سکوت مطلقی ‫اینجا حکم‌فرماست.
‫ام...
‫با هیچ کلمه‌ای... ‫نمی‌تونم توصیف کنم
‫که الان چه حسی دارم.
‫ما با قناری‌ها توی معدن زغال‌سنگ ‫کار می‌کنیم.
‫پنگوئن‌های آدلی بدون شک ‫گونه‌ی شاخصی هستن که دارن به ما می‌گن
‫کره زمین در حال تغییره، ‫کره زمین داره گرم‌تر می‌شه.
‫این داره اتفاق می‌افته.
‫و ما باید یه کاری در موردش بکنیم.
‫ناپدیدشدن پنگوئن‌های آدلی ‫در امتداد شبه‌جزیره قطب جنوب
‫تنها نمونه‌ای از تاثیر گرمای ‫روزافزون بی‌سابقه‌ی دما
‫بر زندگی در اینجاست.
‫اما افزایش دما بر خط ساحلی نیز ‫تاثیر می‌گذارد،
‫و پیامدهایی جدی برای ‫ارتفاع سطح آب دریای جهانی دارد.
‫در سراسر جوامع یخبندان، ‫ما تشخیص دادیم که مهم‌ترین سوال
‫برای 50 تا 100 سال آینده،
‫افزایش سطح آب دریا از قطب جنوبه.
‫و ما به‌عنوان یه گروه مشترک
‫گرد هم اومدیم ‫تا سعی کنیم این رو بفهمیم،
‫و دولت‌ها گرد هم اومدن ‫تا سعی کنن ازش سر در بیارن
‫چون این موضوع مهمه.
‫پروفسور سریدهار آنانداکریشنان ‫بیش از سه دهه است
‫که در مناطق قطبی مشغول است.
‫او عضو گروهی از دانشمندان است ‫که بزرگ‌ترین سفر اکتشافی قطب جنوب را
‫بیش از 70 سال بر عهده گرفته‌اند.
‫مقصد آنان بخشی دوردست ‫از غرب قطب جنوب
‫به نام یخ‌تاق توایتز است.
‫اگه روی یخ نرید، ‫نمی‌تونین زیر یخ رو
‫اندازه بگیرین.
‫می‌خوایم فرود بیایم.
‫این از اون دسته از کارهایی هست ‫که نمی‌شه از فضا انجامش داد.
‫نمی‌شه با پهباد یا هواگردهایی که ‫بالاش به پرواز در میان انجامش داد.
‫در واقع باید بری ‫و ابزارت رو روی یخ بذاری.
‫داخل قطب جنوب ‫پوشیده از یک یخسار غول‌پیکر است.
‫که هزاران سال است که به آرامی ‫به سواحل سرازیر شده است.
‫اما چون اینجا بسیار سرد است، ‫یخ به‌جای سرازیر شدن به دریا،
‫به جریان خود در اقیانوس ادامه می‌دهد، ‫و باعث ایجاد یک سکوی شناور می‌شود
‫که به یخ‌تاق معروف است.
‫یخ‌تاق با بزرگ‌شدن، ‫به‌عنوان یک سد عمل می‌کند
‫و از لغزش بیش‌تر یخسار پشت آن ‫به دریا جلوگیری می‌کند.
‫و یخ‌تاق توایتز ‫جلوی بدنه‌ای از یخ را می‌گیرد
‫که به اندازه‌ی فلوریداست.
‫اما دانشمندان نگران هستند که ‫خود یخ‌تاق اکنون
‫در معرض خطر ذوب‌شدن است.
‫قراره 600 متر یخ رو بریم پایین.
‫و وقتی سوراخ رو حفاری کنیم،
‫من مواد منفجره رو می‌ذارم.
‫کشف لرزه‌های کوچک...
‫خیلی خب، پناه بگیرین.
‫...به تعیین دقیق محل فرو بردن کاوشگر ‫رُباتیکشان در زیر آب کمک می‌کند،
‫که تیم امیدوار است بتواند ‫دمای آب دریا را
‫مستقیما در زیر یخ‌تاق ثبت کند.
‫خیلی خب، اندی، برای فرود آماده‌ایم.
‫سعی کن یذره آروم‌تر بری.
‫باشه.
‫داریم به 75 متری می‌رسیم. ‫الان در 75 متری هستیم.
‫425 متر.
‫به مرز بین یخ و اقیانوس رسیدیم.
‫نتایج اولیه امیدوارکننده نیست.
‫دما تغییر زیادی کرد؟
‫آره.
‫آب گرمه.
‫می‌تونی ذوب شدنش رو ببینی؟ آره. ‫آخه اونجا چه خبره؟
‫به دلیل تغییرات آب‌وهوایی،
‫دریاهای گرم‌تر که مستقیما زیر یخ‌تاق ‫قرار دارند، آن را از پایین ذوب می‌کنند.
‫پس دیگر اما و اگری در ناپدیدشدن ‫این سد بزرگ وجود ندارد،
‫سوال اصلی این است که کِی ناپدید می‌شود.
‫وقتی یخسار وسیعی که در پشتش قرار داد ‫به سمت اقیانوس سرازیر شود،
‫می‌تواند در قرن‌های آینده ‫عواقب فاجعه‌باری
‫برای ارتفاع سطح آب دریای جهانی ‫به ارمغان بیاورد.
‫حجم آبی که ممکنه از قطب جنوب ‫وارد اقیانوس بشه
‫خیلی زیاده.
‫این یه مشکل جهانیه.
‫اقیانوس‌ها همه به همدیگه متصل هستن،
‫پس به محض اینکه یه یخچال طبیعی، ‫آب رو وارد اقیانوس کنه،
‫آب در سراسر جهان بالا میاد.
‫با بالا آمدن سطح دریا، طبق پیش‌بینی، ‫تا سال 2050، ممکن است 150 میلیون نفر
‫مجبور به ترک نواحی ساحلی شوند.
‫و تا سال 2070، شهرهایی از جمله ‫میامی، نیویورک، شانگهای و بمبئی
‫در خطر جدی طغیان خواهند بود.
‫قطب جنوب در افزایش سطح آب دریا ‫چقدر نقش داره؟
‫بزرگ‌ترین آینده‌پژوهی اینه که ‫ما به‌عنوان انسان چطور می‌تونیم
‫روی آب‌وهوا تاثیر بذاریم.
‫اخیرا، در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ‫ملل متحد، 120 کشور دور هم جمع شدند
‫تا گرمایش جهانی را به 1.5 درجه محدود کنند.
‫خب، 1.5 درجه هم همچنان می‌تواند
‫تغییرات چشمگیری به همراه داشته باشد.
‫برای اینکه فرصتی به دست آوریم تا آنچه از سیاره یخ‌زده ما باقی مانده است را نجات دهیم
‫و برای نجات خودمان از عواقب مخرب ‫از دست‌دادن آن،
‫ما باید به این تعهد پایبند باشیم ‫و هر چقدر هم که چالش‌برانگیز باشد،
‫به آن احترام بگذاریم.
‫می‌دونیم که تغییرات آب‌وهوایی ‫داره اتفاق می‌افته.
‫می‌دونیم که دلیل اصلی ‫تغییرات آب‌وهوایی
‫فعالیت‌ انسان‌هاست.
‫به‌خاطر انتشار ‫گازهای گلخانه‌ای انسان‌هاست.
‫به‌عنوان همه‌ی انسان‌ها،
‫ما متوجه نیستیم که باعث این تاثیر ‫خودمون هستیم
‫و باید براش یه کاری بکنیم.
‫اما مسئله‌ی مهم اینه که ‫من باور دارم
‫تمام این مراحل برگشت‌پذیره.
‫اگه هر کسی فقط تلاش کنه ‫یه کاری انجام بده،
‫برای کاهش ردپای آلاینده‌های کربنی‌شون.
‫کم‌تر مصرف کنیم. به این فکر کنیم که واقعا ‫چی می‌خوایم و به چی نیاز داریم.
‫به انتخاب‌هامون منطقی‌تر فکر کنیم،
‫انتخاب غذایی که می‌خوریم،
‫اینکه اون غذا چطور تولید شده.
‫سبکی از زندگی رو پیدا کنیم ‫که محیط زیست رو حفظ کنه.
‫و ما دقیقا در نقطه‌ای هستیم ‫که می‌تونیم
‫تمام انرژی مورد نیازمون رو ‫از منابع تجدیدپذیر
‫مثل خورشید و باد تولید کنیم.
‫برای انجام این کار، ‫باید کل جامعه رو متحول کرد.
‫می‌تونیم با نماینده‌هامون صحبت کنیم
‫تا در مورد سیاست‌های انرژی تجدید نظر کنن.
‫اگه عده زیادی از ما ‫در مورد اثرات کربن در جو آموزش ببینیم،
‫حتی کم‌سوادترین سیاستمدار هم
‫به خواسته‌ی شهروندهاش پاسخ می‌ده.
‫الان این آگاهی و نگرانی ‫از همیشه بیش‌تره.
‫همین یذره بهمون امید می‌ده.
‫قرار نیست آسون باشه.
‫اما شدنیه.
‫اگه در موردش کاری از دستتون برمیاد، ‫به‌جای اینکه فقط بهش فکر کنین،
‫دست به عمل بزنین.
‫اگه کاری از دستتون برمیاد، ‫پس انجامش بدین.
‫ما می‌تونیم.
‫انجام این کار در توان ماست.
‫ما می‌تونیم انجامش بدیم.
‫ما باید انجامش بدیم.
‫در این صورت، این سیاره ‫آینده‌ای خواهد داشت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از الهام صدر «