‫وقتی از بالا به سیاره‌مون نگاه می‌کنیم، ‫شاید برامون غافلگیرکننده باشه...
‫که این‌قدر پوشیده از برف و یخه.
‫این طبیعت‌های بکرِ منجمد، ‫بیش از یک پنجمِ زمین رو پوشوندن...
‫با این‌حال بعضی از مناطق اون‌قدر دوردست ‫و غیرقابل سکونت هستند که حتی امروزه هم...
‫فقط از فضا تونستیم اکتشاف‌شون کنیم.
‫بیشتر از ده سال پیش...
‫بخش اولِ سریالِ «سیارۀ یخ‌زده»...
‫به بررسی حیات در قطب شمال ‫و قطب جنوب پرداخت.
‫در این سریال، به اکتشافِ همۀ ‫سکونت‌گاه‌های یخ‌زدۀ زمینی می‌پردازیم...
‫از مرتفع‌ترین قله‌هاش،
‫تا بیابان‌های محصور در برفش،
‫تا اعماق زیرینِ یخ.
‫در بین‌شون، صفوف خیره‌کننده‌ای ‫از حیوانات وجود داره...
‫که خیلی از اونا رو نمیشه ‫ هیچ کجای دیگۀ زمین پیدا کرد.
‫ما به تماشای روش‌های فوق‌العاده‌ای می‌شینیم
‫که با کمک‌شون می‌تونن زنده بمونن.
‫با استفاده از تکنولوژی‌های جدیدی ‫همچون پهپادهای مسابقه‌ای،
‫به بصیرت جدیدی در زندگی‌های ‫جالب توجه‌شون می‌رسیم.
‫ولی همزمان با اینکه ‫شروع به درکِ حیات وحشِ اون می‌کنیم،
‫متوجه یه حقیقتِ نگران‌کننده هم می‌شیم.
‫طبیعت‌های بکرِ یخ‌زده‌مون...
‫سریع‌تر از هر زمان دیگه‌ای ‫در حال ناپدید شدن هستند.
‫و هیچ‌وقت مهم‌تر از الان نبوده که بدونیم...
‫در این قلمروهای یخی چی می‌گذره.
‫در این قسمت اول، ‫از قطب به قطب سفر می‌کنیم...
‫تا قدردانِ حیات وحش ارزشمندمون...
‫که در طبیعت‌های بکرِ یخ‌زده‌مون ‫پیدا میشن، باشیم.
‫و شاهدِ عجایب‌شون باشیم...
‫البته تا زمانی‌که هنوز ‫وقت برای نجات دادن‌شون هست.
‫شما بینندۀ «سیاره یخ‌زدۀ ۲» هستید.
‫«سیاره یخ‌زده ۲»
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫ماجراجوییِ خودمون رو از ‫جنوبی‌ترین نقطۀ سیاره شروع می‌کنیم.
‫بعد از شش ماه تاریکی، ‫خورشید به تدریج داره برمی‌گرده
‫به بزرگترین پهنای منجمدِ روی زمین:
‫قطب جنوب!
‫قاره‌ای که تقریباً به اندازۀ ‫دو برابر استرالیاست.
‫این قسمت: «دنیاهای یخ‌زده»
‫اینجا دما به منفی هشتاد درجۀ ‫سانتی‌گراد اُفت می‌کنه.
‫سردترین نقطۀ زمین‌ـه.
‫فقط یه حیوان اینجا هست ‫که اون‌قدر سرسخت‌ـه...
‫که می‌تونه خانواده‌اش رو ‫توی زمستون بزرگ کنه.
‫پنگوئن امپراتور!
‫بادهای اینجا ممکنه به سرعتِ ‫بیش از ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت هم برسن
‫و جوجه‌ها کاملاً در خطرِ ‫ مرگ بر اثر سرمازدگی هستند.
‫ولی پدر و مادرهاشون احتمالاً بیشتر از ‫هر پدر و مادری توی کل طبیعت، متعهد هستند.
‫ازشون در برابر تازیانه‌های یخیِ باد شدید ‫محافظت می‌کنند
‫و دور همدیگه جمع میشن ‫تا یه مهدکودک پر ازدحام ایجاد کنند.
‫در درونِ این اجتماع، جوجه‌ها به طرز ‫فوق‌العاده‌ای می‌تونن دمای بدن‌شون رو...
‫روی ۳۷ درجۀ سلسیوس حفظ کنند.
‫تا اینکه در یک روز بهاری،
‫وقتی جوجه‌ها قدّشون تقریباً ‫به یک متر رسیده...
‫پدر و مادرها خیلی راحت ولشون می‌کنن و میرن.
‫وظایف فرزندداری‌شون تکمیل شده...
‫و دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گردن پیش جوجه‌هاشون.
‫با گذرِ چندین روز، جوجه‌ها گرسنه میشن...
‫و تنها شانس‌شون برای پیدا کردنِ یه غذا ‫توی دریاست.
‫ولی ممکنه تا اقیانوس یخ‌زده ‫۵۰ کیلومتر راه باشه.
‫وقتی یکی‌شون اولین حرکتِ جسورانه رو می‌کنه،
‫بقیه‌شون هم دنبالش میان.
‫با سرعت ثابتی این مسیر رو آغاز می‌کنن.
‫ولی سُر خوردن روی شکم هم ‫جزو گزینه‌های خیلی راحته.
‫اینجا توی عرصۀ ‫همیشه در حال تغییرِ دریای یخ‌زده...
‫دیوارهای یخیِ سر به فلک کشیده ‫بر سر راهشون قرار گرفته.
‫این کار نیاز به مهارت‌های کوهنوردی داره.
‫نوک‌هاشون مثل چکش‌های یخ‌شکن به کار میان.
‫و سورتمه‌سواری، ‫راه سریعی برای پایین اومدنه.
‫با نزدیک‌شدن‌شون به دریا، ‫یخ ناپایدارتر میشه.
‫حتی کوچیک‌ترین تَرَک با دقت بررسی میشه.
‫و دلیل خوبی هم براش دارن.
‫یه تَرَک خیلی سریع می‌تونه ‫به شکافی تبدیل بشه که دهان باز می‌کنه.
‫اگه نتونن فرار کنن، ‫جوجه‌های وحشت‌زده محکوم به فنا میشن.
‫موفق شدند.
‫در نهایت، پایان به چشم می‌خوره.
‫اقیانوس منجمد جنوبی.
‫در برخی از سال‌ها، ‫یخِ دریا اون‌قدر شکننده‌ست...
‫که هیچ‌کدوم‌شون به اینجا نمی‌رسن.
‫این جوجه‌ها، در دستۀ خوش‌شانس‌ها هستند.
‫ورودشون به آب، خیلی باوقار نیست.
‫ولی جایی هستن ‫که توش احساس راحتی می‌کنن:
‫دریا!
‫درسته که احتمالاً سخت‌ترین پرورش و تربیت رو ‫از جانب والدین‌شون متحمل شدند،
‫ولی الان می‌تونن از مزایای تابستونی طولانی ‫که در پیش دارند، استفاده کنند...
‫و در غنی‌ترین آب‌های زمین تغذیه کنند.
‫در زمستون، دریاهای اطراف قطب جنوب ‫اون‌قدر سرد هستن
‫که سکوی یخی‌ای شکل میدن ‫که به اندازۀ دو برابر اروپا هستن.
‫ولی در تابستون، ‫در نزدیکی کرانۀ شبه‌جزیرۀ قطب جنوب...
‫پوشش یخی به میلیون‌ها تکۀ شناورِ کوچیک ‫تقسیم میشه.
‫اینجا مکانی عالی برای «فک ودل»ـه...
‫تا بعد از تغذیۀ شبانه‌اش استراحت کنه.
‫حیوانات به خلیج پناه آوردند...
‫و آب آرومه.
‫ولی اینجا خطرات بزرگی در کمین هستند.
‫نهنگ‌های قاتل.
‫این جفتِ ۱۵ ساله...
‫دارن یاد می‌گیرن که چه چیزی...
‫احتمالاً پیچیده‌ترین تکنیک شکار ‫در طبیعت می‌باشد.
‫بعد از برآورد کردنِ شکارشون...
‫۳۰ متر از محل دور میشن
‫و بعد، حمله‌ای صورت میدن.
‫پشت سر هم شنا می‌کنن،
‫ریتمِ تکون‌خوردنِ دُم‌هاشون رو هماهنگ می‌کنن
‫تا یه موج ایجاد کنند.
‫جریان موج، فُک رو می‌بره...
‫ولی بدونِ مبارزه، تسلیم نمیشه.
‫فُک این بار...
‫فرار کرد.
‫ولی برای نهنگ‌های قاتلِ جوان،
‫کمک در راهه.
‫اونا توی گروه‌های خانوادگیِ چندین نسلی ‫زندگی می‌کنن...
‫که یه نهنگ مادۀ با تجربه که ممکنه بیش از ‫۱۰۰ سال سن داشته باشه، رهبری‌شون می‌کنه.
‫نهنگ‌ها به کمکِ دانش اندوخته‌شدۀ رهبرشون،
‫از کارآییِ بی‌رحمانه‌ای برخوردار شده‌اند.
‫۹۰ درصد از شکارهای اونا موفقیت‌آمیزه.
‫ولی هر نهنگ قاتل باید ‫روزی یه دونه فُک بخوره...
‫پس این خانوادۀ ۱۴ نفره، ‫هنوز کلی شکار در پیش داره.
‫پخش میشن و سرشون رو میارن بالا ‫تا تکه‌های شناورِ یخی رو بگردن.
‫وقتی یه فُک رؤیت میشه،
‫نیروهای شناسایی، فریادِ کمک سر میدن ‫و خانواده رو جمع می‌کنن.
‫ولی اگه قرار باشه فُکی رو بگیرن که روی...
‫همچین تختۀ یخیِ بزرگی استراحت کرده،
‫شکارچی‌ها باید تاکتیک‌شون رو عوض کنن.
‫این‌بار، یه موج زیرسطحی تولید می‌کنن.
‫با این کار، یخ رو به تکه‌های ‫کوچکتری می‌شکنند.
‫ولی فُک، هنوز یه تختۀ شناور داره...
‫و به نظر می‌رسه که در برابر ‫تمام موج‌های آتی ازش محافظت می‌کنه.
‫اما نهنگِ مادۀ سرپرست خانواده، ‫یه نقشه داره.
‫این گروه با هماهنگی کامل...
‫تختۀ یخیِ فُک رو هُل میدن...
‫تا وارد آبی صاف‌تر بشه.
‫رهبر ماده، حالا یه تاکتیک دیگه رو ‫امتحان می‌کنه...
‫که از آسیب‌دیدگی اجتناب می‌کنه:
‫تولید حباب!
‫فُکی که داره خسته میشه رو سردرگُم می‌کنن
‫و نهنگ‌ها برای کُشتنش دست به کار میشن.
‫تنها ۱۰۰ نهنگ قاتل در دنیا ‫با استفاده از این تکنیک شکار می‌کنن.
‫راه‌حلی هوشمندانه ‫برای مشکلِ پیدا کردنِ شکاره،
‫اونم اینجا که یخ‌زده‌ترین ‫سکونت‌گاهِ روی زمین‌ـه.
‫علت این‌قدر سرد بودنِ قطب جنوب،
‫موقعیتش در جنوبی‌ترین نقطۀ سیاره‌ست.
‫ولی با سفر به شمال، ‫دنیاهای یخیِ دیگه‌ای پیدا می‌کنید...
‫که با ارتفاع بالا توی کوه‌ها ‫به وجود اومده‌اند.
‫رشته کوه «آند» در آمریکای جنوبی...
‫با ۷۲۰۰ کیلومتر قله‌های پوشیده از برفش،
‫طولانی‌ترین رشته‌کوه کرۀ زمین‌ـه.
‫این دنیاهای مرتفعِ یخی ‫حتی نزدیک خط استوا هم وجود دارن
‫که خورشید در استوا داغ‌تر از هر جای دیگه‌ست. ‫مثلاً کوه کنیا در آفریقا.
‫ولی مرتفع‌ترین کوه جهان، ‫به طول ۲۴۰۰ کیلومتر...
‫در شمالِ نیمه‌گرمسیریِ آسیا کشیده شده: ‫«هیمالیا».
‫در قسمتِ غربی‌اش که مرز پاکستانه...
‫رشته‌کوه «قَرَه‌قُروم» قرار داره.
‫اونا بیشتر از هر رشته‌کوهِ دیگه‌ای ‫در کرۀ زمین...
‫قله‌هایی با ارتفاع بیش از ۸۰۰۰ متر دارن...
‫و شامل قلۀ «کِی۲» میشه ‫که بیش از ۸۶۰۰ متر ارتفاع داره.
‫سرازیریِ هیمالیا، ‫بیشترین انباشتگیِ برف و یخ رو...
‫در مناطقِ بیرون از قطب‌ها داره.
‫ناحیه‌ایه که با اسم «قطب سوم» شناخته میشه.
‫ولی شمال هیمالیا،
‫دنیاهای غافلگیرکنندۀ یخ‌زدۀ بیشتری هم هست ‫که به علت ارتفاع بلند ساخته شدند.
‫یه بیابان دورافتادۀ محصور در برف:
‫«گبی».
‫و فراتر از اون دشتی پوشیده از علف ‫وجود داره...
‫که ۸۰۰۰ کیلومتر در آسیای مرکزی طول داره.
‫که با نام «استپ بزرگ» شناخته میشه. ‫(استپ = جلگه)
‫حیوانی که اینجا در غار تخته سنگی‌اش ‫از عناصر مختلف پناه گرفته،
‫ساکنی نسبتاً بداخلاقه.
‫یه گربۀ پالاس.
‫اون نسبت به تمام گربه‌های دنیا ‫متراکم‌ترین پشم رو داره.
‫با این وجود، برای اینکه گرم بمونه...
‫باید روزی حداکثر پنج جونده ‫(مثلاً موش) بگیره.
‫در رأس مِنوی غذایی، وُل‌ها...
‫و جربیل‌ها قرار دارن.
‫گربه‌های پالاس...
‫در مقایسه با اندازۀ بدن‌شون یکی از ‫کوچیک‌ترین پاها رو در میانِ گربه‌ها دارن،
‫و این خصوصیت بهشون کمک می‌کنه ‫تا وقتی کمین می‌کنن، دیده نشن.
‫ولی برای گذر از برف‌های عمیق ‫خیلی به‌درد نمی‌خوره.
‫مهم نیست. بازم کلی شکار پیدا میشه.
‫فقط باید تمرکزش رو حفظ کنه.
‫متأسفانه، هر چی بیشتر توی برف بمونه،
‫پنجه‌هاش سردتر میشن.
‫و فقط یک راه ‫برای به جریان انداختنِ مجددِ خون داره.
‫این یه دونه تکون، ‫ شاید کار رو خراب کرده باشه.
‫فقط یک شکار از هر سه شکارِ گربۀ پالاس ‫موفقیت‌آمیز از آب در میاد.
‫بی‌خود نیست معروف به این شده...
‫که بداخلاق‌ترین گربۀ دنیاست.
‫در شمال جلگه، در ارتفاعات بلندتر...
‫دنیای یخ‌زدۀ دیگری قرار دارد.
‫جنگل تایگا.
‫۷۵۰ میلیارد درختِ پوشیده از برف.
‫اینجا بزرگترین جنگل بر روی زمین‌ـه...
‫که بالای دنیا رو محصور کرده
‫و از اروپا تا روسیه،
‫و سرتاسر آمریکای شمالی کشیده شده.
‫در شرقی‌ترین نقطۀ این جنگلِ وسیع سیبریه‌ای
‫شکارگاهِ یکی از کمیاب‌ترین گربه‌های بزرگ ‫در دنیا قرار دارد.
‫ببر سیبری.
‫شکار غیرقانونی و نابودیِ زیستگاهش،
‫این ببر رو تا آستانۀ انقراض کشونده.
‫الان کمتر از ۵۰۰ رأس از اونا ‫در حیات وحش باقی مونده.
‫با تقریباً ۲۰۰ کیلوگرم وزن، ‫بزرگترین گربه در میان گربه‌های بزرگه.
‫این ببر نر، برای گرم موندن ‫باید روزی ۱۰ کیلوگرم گوشت بخوره.
‫ولی در زمستان، هر شکاری که اینجا مونده...
‫به راحتی فراری داده میشه.
‫باید توی کل قلمروی ۱۸۰۰ کیلومتر مربعی‌اش ‫گشت بزنه...
‫تا بتونه خودش رو سیر کنه.
‫مشام تیزش بهش میگه ‫گرازهای وحشی اینجا بودند.
‫اون‌قدر گرسنه‌ست که حتی حاضره ‫روی یه خرس سیاه ۱۵۰ کیلویی هم بپره.
‫ولی اون خرس، ماه‌ها پیش از اینجا رفته...
‫و فقط یه بوی کمی ازش به‌جا مونده.
‫در پاییز، خرس‌های اینجا ‫با خواب زمستانی‌شون در داخل غارها...
‫از زمستانِ آتی فرار می‌کنند.
‫ولی این کار، جلوی ببرها رو نمی‌گیره ‫که اونا رو نگیرن.
‫دوربین‌های از راهِ دور، ‫موقعیت خرس رو نشون میدن.
‫این خرس، چندین ماه پیش ‫به عقب‌ترین نقطۀ تاریک اومده.
‫ببر حقیقتاً بزرگ‌تر از اونیه ‫که بهش دسترسی پیدا کنه.
‫ولی این گربۀ بزرگ که آماده‌ست...
‫تا از هر فرصتی استفاده کنه، ‫می‌تونه زمستان طولانیِ سیبری رو سر کنه.
‫و مادامی که این جنگل ‫عاری از شکارچیان غیرقانونی باشه،
‫این ببرهای باشکوه، شانس زیادی ‫برای زنده‌موندن دارن.
‫در نواحی شمالیِ جنگل تایگا...
‫پدیده‌ای عجیب، آسمان شب رو منور می‌کنه.
‫شفق شمالی.
‫ذرات باردارِ الکتریکیِ خورشید...
‫با اتمسفر زمین برخورد می‌کنند
‫و این نمایش ملکوتی رو ایجاد می‌کنند.
‫اگه از فضا به این شفق نگاه بشه، ‫نوری به قطب‌های یخ‌زده آورده میشه
‫که در صورت نبودِ اونا، ‫این قطب‌ها سه ماه دیگه در تاریکی می‌موندن.
‫اینجا توندرای قطبی‌ـه...
‫که دماش می‌تونه ‫تا منفی ۵۰ درجۀ سلسیوس هم کاهش پیدا کنه.
‫کمتر حیواناتی هستند...
‫که بدونِ هیچ سرپناهی ‫بتونن اینجا زمستون رو سر کنند.
‫ولی بعضی‌هاشون می‌تونن.
‫گاو مُشک.
‫عتیقه‌هایی از آخرین عصر یخبندان.
‫دو لایه پشم، ازشون در برابر ‫دمای منفی ۳۰ درجه محافت می‌کنه.
‫این خصوصیت بهشون امکان اینو میده ‫تا در اوایل بهار، بچه به دنیا بیارن.
‫گوساله‌ای که تنها شش ساعت ‫از به دنیا اومدنش می‌گذره، می‌تونه بایسته
‫و آماده‌ست تا در جست‌وجوی چَرای تازه ‫به دنبال گلّه بره.
‫ولی تا زمانی‌که قوت بگیرند،
‫خیلی آسیب‌پذیر هستند.
‫براشون کمین کردن!
‫خرس‌های گریزلی.
‫اونا که تا ۳۰۰ کیلوگرم وزن دارن
‫بعد از شش ماه خواب زمستانی بیدار شدند
‫و به شدت گرسنه‌ان.
‫یکی‌شون خودشو به فاصلۀ ۱۰ متری رسونده
‫و بعد حمله می‌کنه.
‫گوساله‌های نوزاد که از مادرهاشون جدا شدن،
‫قادر به این نیستند که دوست رو از دشمن...
‫تشخیص بدن.
‫خرس از روی غریزه‌اش ‫هر چند تا گوساله که می‌تونه رو می‌کُشه.
‫فقط تعداد کمی فرار می‌کنن.
‫ولی الان گلّه دیگه خیلی دور شده...
‫و اون ضعیف‌تر از اونیه که دنبال‌شون بره.
‫۹۰ درصد از گوساله‌ها، ‫همون سالِ اول می‌میرند.
‫حتی اونایی که جراحتی ندارند، ‫بدونِ مادرهاشون شانس کمی دارند.
‫به آغوش هم بازگشتند.
‫اگه فقط چند تا گوساله ‫بتونن تا زمان بلوغ زنده بمونن،
‫آیندۀ گلّه تضمین میشه.
‫در شمال توندرا، ‫اقیانوس منجمد شمالی قرار داره
‫که محصور به سه قاره شده:
‫اروپا، آمریکای شمالی و آسیا.
‫در زمستان، تقریباً کاملاً یخ‌زده می‌مونه.
‫ولی وقتی بالاخره آفتاب بهاری ‫به شمالی‌ترین بخش سیاره می‌رسه،
‫یخ دریا شروع به متلاشی‌شدن می‌کنه.
‫اینجاست که فُک سرپوش‌دارِ نَر...
‫متوجه میشه شروع فصل تولید مثل ـه.
‫وقتی نَرهاشون شش سالشون میشه، ‫بینی‌هاشون قابلیتِ بادکردن می‌گیره.
‫برای تولید مثل آماده‌ان
‫و هر چی بینی‌شون بزرگ‌تر باشه،
‫برای ماده‌ها جذاب‌تر به نظر میان.
‫و حالا این یکی مشتاقه که ثابت کنه.
‫یه ماده‌فک همین الان بچه‌اش رو به دنیا آورد.
‫یه مادر، چهار روز محض رو ‫با شیر دادن به بچه‌اش می‌گذرونه...
‫و بعد، تازه اون‌موقع ‫برای فرآیند تولید مثل دوباره آماده میشه.
‫این مدت‌زمانِ زیادی برای یه جوانِ ‫بی‌صبر و قراره که بخواد منتظر بمونه.
‫ظاهراً یه نَر بزرگ‌تر ‫این ماده‌ها رو به خودش اختصاص داده.
‫ولی اگه این حیوان جوان بخواد امسال ‫تولید مثل کنه، امتحانش ضرر نداره.
‫یه بینیِ باد شده، از طرفی می‌تونه برای...
‫ترسوندنِ رقیب استفاده بشه.
‫قُپی اومدنش جواب داد.
‫حالا باید دل ماده رو به دست بیاره.
‫ماده به نظر تحت تأثیر قرار نگرفت.
‫ولی یه ترفند دیگه هم بلده.
‫در سوراخ سمت چپ بینی‌اش ‫یه کیسۀ قابل انبساط داره.
‫جواب ماده چیه؟
‫یه گاز محکم از دُم...
‫به معنیِ جواب منفیه.
‫چون تنها یک روز در سال ‫برای انتخاب جفتش فرصت داره،
‫قابل درکه که این ماده، سخت‌پسند باشه.
‫و تا وقتی‌که این جوان ‫بادکنکش رشد کنه و تأثیرگذارتر بشه،
‫بعیده که انتخاب بشه.
‫بی‌خود نیست که بادش خالی شده. ‫(کنایه از مأیوس شدن)
‫بهار نه تنها اقیانوس رو متحول می‌کنه،
‫از طرفی، رویدادی مهم رو...
‫در یکی از بزرگترین جزایرِ قطب شمالی ‫به وجود میاره:
‫گرینلند - با بیش از ۲۶۰۰ کیلومتر طول!
‫با ورقۀ یخیِ غول‌پیکری پوشیده شده
‫که در نیم‌کرۀ شمالی، بزرگ‌ترین محسوب میشه.
‫با نزدیک‌شدنِ بهار، ‫سطح یخ ذوب میشه
‫و دریاچه‌هایی شفاف شکل میده
‫که تا هشت کیلومتر طول دارن.
‫تغییر آب و هوا، دما رو بالاتر میاره
‫پس برف‌های ذوب‌شده بیشتر و بیشتر میشن.
‫این آب به درون ورقۀ یخی‌ای می‌ریزه ‫که یک و نیم کیلومتر ضخامت داره
‫و سپس زنجیره‌ای از اتفاقات رخ میده.
‫فیلمبرداریِ دورِ تند از فضا ‫نشون میده که بعدش چی میشه.
‫برف‌های ذوب‌شدۀ افزایش‌یافته، ‫به سرازیر شدنِ ورقۀ یخی شتاب میدن.
‫در نهایت به اقیانوس می‌رسه.
‫اینجا متلاشی میشن ‫و به کوه‌های یخی تبدیل میشن،
‫که بعضی‌هاشون ‫از ساختمانِ «امپایر استیت» مرتفع‌ترن.
‫امروزه گرینلند شش برابر ‫سریع‌تر از ۳۰ سال قبل
‫یخِ خودش رو از دست میده.
‫همین واقعه به تنهایی ‫یک چهارم در افزایشِ...
‫سطح دریاهای جهان تأثیر داره.
‫تغییرات قطب شمال ‫از همین حالا تأثیر خودش رو بر زندگیِ...
‫حیات وحشِ کاملاً ویژه‌اش می‌ذاره.
‫خرس‌های قطبی.
‫این دوقلوهای یک‌ساله همچنان به ‫مادرشون اتکا می‌کنن، هم برای شیرش...
‫هم برای حفاظتش و ‫هم برای درس‌های حیاتیِ بقاش!
‫ولی هنوز در مهارت‌های شنا کردنشون ‫به حد مطلوب نرسیدن...
‫و بی‌صبرانه منتظرن تا تمرین کنن.
‫بچه‌خرس‌ها باید همون حسی رو به آب داشته باشن
‫که وقتی روی یخ دریا هستن دارن.
‫مادرشون صداشون می‌کنه.
‫تا زمانی که لایۀ چشمگیری از چربی ‫روی بدن‌شون انباشته نشده...
‫سرما رو حس می‌کنن.
‫غلت زدن روی برف، ‫روش خوبی برای خشک‌شدنه.
‫بعدش برمی‌گردن سراغ بازی‌کردن...
‫در حالی‌که مادرشون میره برای شکار.
‫در طول ماه‌های آتی، ‫یه مادر باید هم شیرِ بچه‌هاش رو تأمین کنه
‫و هم گوشت در اختیارشون بذاره.
‫اونم کلی گوشت!
‫اواسط تابستون، یخ دریا اون‌قدر نازک میشه...
‫که بهترین شانسش برای گرفتنِ ‫شکار مورد نظرش...
‫با کمین‌کردن توی آب حاصل میشه.
‫این تکنیک معروفه به «کمین‌کردنِ آبزیان».
‫در مسیر باد نزدیک میشه
‫و سعی می‌کنه به یک متریِ فُک ریشدار برسه.
‫ولی امروز، یخ دریا کمتر از اونیه ‫که بتونه باهاش استتار کنه
‫پس مجبوره یه هدف ریسکی‌تر رو هدف قرار بده.
‫فُک سرپوش‌دار.
‫اونا حدوداً به همون اندازۀ فُک ریشدار هستند
‫ولی تهاجمی‌تر و خطرناک‌ترند.
‫دور می‌زنه تا بره طرفِ مقابل.
‫در این زمان، قطب شمال داره ‫دو برابر سریع‌تر از...
‫مابقی دنیا گرم میشه.
‫این دریا ممکنه خیلی زودتر از حد انتظار ‫و تا تابستان سال ۲۰۳۵ خالی از یخ بشه.
‫این موضوع کار رو برای خرس‌های قطبیِ مادر ‫سخت‌تر می‌کنه...
‫که خودشون رو سیر کنن...
‫چه برسه به بچه‌هاشون.
‫حیواناتی که در خشکی‌ها و دریاهای یخ‌زده‌مون ‫زندگی می‌کنند،
‫به خوبی خودشون رو وفق دادند ‫تا در سرما زندگی کنند
‫و بیشتر از هر چیزی نیازمند یک چیز هستند،
‫و اون چیز، اینه که سیاره دیگه گرم‌تر نشه.
‫الان به ما بستگی داره ‫که همچین چیزی رو محقق کنیم.
‫در فیلم‌برداری در گوشه و کنارِ ‫سیارۀ یخ‌زده‌مون...
‫یکی از بزرگترین چالش‌های تیم این بود که...
‫وسعتِ ورقۀ یخیِ گرینلند ‫که به سرعت داره ذوب میشه رو نشون بدن.
‫برای انجام این کار، عوامل مستندسازی ‫پنج گروه مجزا رو اعزام کرد...
‫تا دوربین‌های دورِ تندِ ضد سرمایی که ‫مخصوص این کار طراحی شده بودند رو نصب کنند
‫که قرار بود سه سال روشن بمونن.
‫حتی ماهواره‌هایی رو قرار دادند ‫که تحولات نمای کلی رو ضبط کنند.
‫ولی این داستان ناقص می‌مونه ‫مگر اینکه آخرین بخشِ این رویداد رو...
‫مستندسازی کنیم:
‫یخزاییِ یخچال طبیعی گرینلند...
‫یه دیوار یخی که بیش از ۵ کیلومتر طول داره
‫و با ارتفاع ۱۲۰ متر سر به فلک کشیده.
‫عوامل مستندسازی در اوج گرمای تابستانی می‌رسن
‫که بلوک‌های یخیِ شکسته‌شده ‫که به اندازۀ یک شهر کوچک هستند
‫هر لحظه ممکنه به دریا بیفتند.
‫تیم با اتراق‌کردن برای سه هفتۀ آینده،
‫از روشناییِ مداومِ روز ‫که در این بُرهه از سال...
‫در شمالی‌ترین نقطۀ زمین ‫به این نحو می‌باشد، بهره می‌برد.
‫توی یخچال طبیعی، ‫۲۴ ساعتِ روز کلی یخ داریم. ‫[ساشا تورپه؛ کارگردان] ‫پس آره، کاملاً آماده‌ایم.
‫حدوداً از ساعت ۸ شب شروع کردم
‫و الان ساعت از ۲:۰۰ گذشته. ‫[هلن هابین؛ فیلمبردار]
‫فکر کنم شیفتِ من ‫تا ساعت چهار صبح امروز باشه.
‫اونا امیدوارن که یکی از ‫اولین گروه فیلمبرداری‌ای باشن
‫که برای مسافتی بی‌سابقه و نمایی جدید...
‫از یک پهپاد فیلمبرداری استفاده کنن.
‫آره، داره شروع میشه.
‫طولی نمی‌کشه تا تکنولوژی جدیدشون ‫آزمایش میشه.
‫ولی خیلی زود، محدودیت‌هاش رو نشون میده.
‫مشکل پهپاد اینه که باید روشنش کنی،
‫بفرستیش روی هوا ‫و ۱.۵ کیلومتر کنترلش کنی تا بره جلوی یخچال.
‫پس اگه ببینی یه یخزایی داره اتفاق می‌افته،
‫دیگه به موقع نمی‌رسه. ‫(باید زودتر حرکت کنه)
‫با ۲۰ دقیقه مدت‌زمانِ پرواز،
‫برآوردِ زمان تیک‌آف پهپاد، ‫خیلی ضروریه.
‫آره، حس می‌کنم امروز ‫تمام تصمیم‌هایی که گرفتم...
‫اشتباه بودن.
‫خیلی راحته خودتو گول بزنی و بگی:
‫«الان شروع میشه، الان شروع میشه.» ‫پهپاد رو می‌فرستی اونجا...
‫و کل باتریش رو با معلق‌موندن استفاده می‌کنی ‫و برمی‌گردی،
‫و همین‌طور که داری برمی‌گردی... ‫پوووف!
‫کمی بعد، تیم به یه مشکل دیگه می‌خوره
‫که مربوط به گرم‌شدنِ ‫ این روزهای قطب شمالی میشه.
‫بارش نابهنگامِ باران، ‫پرواز رو برای پهپاد غیرممکن کرد
‫و همچون کاتالیزوری برای ذوب‌شدن‌های آتی ‫عمل کرد.
‫اونا خیلی سر و صدا شده... ‫[ریموند بسانت؛ فیلمبردار]
‫یخچال طبیعی رو میگم.
‫وای خدا.
‫حتی اگه یه رویدادِ بزرگ یخزایی باشه...
‫هیچی پیدا نیست.
‫اون صدا همین‌طور ادامه داشت.
‫اون یکی خیلی بزرگ بود.
‫بعد از پنج روز دلسردی، ‫مه بالاخره تموم شد...
‫و مشخص شد که خلیج ‫پر از کوه‌های یخِ غول‌پیکر شده.
‫به نظر می‌رسه که عوامل فیلمبرداری ‫این فرصت رو از دست دادن.
‫روحیۀ عوامل یه مقدار اومده پایین. ‫[سم لوئیس؛ فیلمبردار]
‫می‌دونید چیه؟ اصلاً نمی‌دونم چی بگم.
‫خیلی خسته‌ام.
‫بدتر از همه اینکه ‫یک گروه پشه به سطح زمین اومده بودن...
‫و تیم خسته رو بیش از پیش، مأیوس کردند.
‫همۀ حس‌هامون دائماً در حال استفاده هستن،
‫حتی وقتی که می‌خوایم بخوابیم، ‫پس...
‫از نظر احساسی بعضی وقتا یه کم ‫دلسردکننده میشه.
‫اما وقتی تنها چند روز ‫تا پایان فیلمبرداری باقی مونده...
‫زیر خورشیدی گرم و سوزان،
‫یخچال طبیعی دوباره هیاهو سر داد ‫و دست به کار شد.
‫اوه!
‫بچه‌ها، یه دونه بزرگش داره شروع میشه.
‫این ممکنه فرصتی باشه ‫که این مدت منتظرش بودن.
‫وای خدا، اونجا رو داشته باش! وای.
‫یه رویداد یخزایی اون‌قدر طول کشید ‫تا پهپاد تونست ازش فیلم بگیره.
‫ولی هیچ‌کس برای همچین مقیاسی آماده نبود.
‫یخ‌ها لایه لایه متلاشی شدن...
‫و افتادن توی دریا،
‫بعدش یه کوه یخ عظیم که به اندازۀ ‫یه آسمان‌خراش بود اومد...
‫و حجم بالایی از آب رو جابه‌جا کرد
‫و بلوک‌های یخیِ عظیم رو ‫جوری پرت کرد که انگار هیچی نیستن.
‫اینکه روز به روز اینجا بشینی ‫و امیدوار باشی...
‫به امید اینکه یه یخزایی بزرگ ببینی ‫و این رویداد بزرگ رو می‌بینی
‫و می‌تونی ازش فیلم بگیری
‫و وقتی اتفاق می‌افته و شروع میشه،
‫خیلی هیجان‌انگیزه و ‫آدرنالین توی بدنت ترشح میشه،
‫و بعدش که از اونجا می‌افته پایین...
‫و وقتی متوجه میشی ‫اینم یه تیکه یخِ دیگه‌ست...
‫که آروم آروم سطح آب دریا رو میاره بالا، ‫حس خوبی داره.
‫همچین تصویربرداری‌ای، سند ارزشمندی ‫از تغییرات سریعی در اختیارمون می‌ذاره
‫که هم‌اکنون در سرتاسر سیارۀ یخ‌زده‌مون ‫در حال وقوعه.
‫دفعۀ بعد...
‫به اقیانوس منجمد شمالی سفر می‌کنیم.
‫که حیات در اونجا باید مطابق با ‫دنیایی در حال تغییر...
‫از یخ و آب، قرار بگیره.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»