‫[بر اساس داستان واقعی]
‫[اتفاقات پیش‌رو در مینه‌سوتا ‫در سال ۲۰۱۹ رخ داده است.]
‫[بنا به درخواست بازماندگان، ‫اسامی تغییر پیدا کردند.]
‫[به منظور احترام به درگذشتگان، مابقی داستان ‫دقیقاً آن طور که اتفاق افتاده بازگو شده است.]
‫تیم آلفا در حال حرکته.
‫عاشق این لحظه‌ها هستم.
‫یه یارو قدبلند ندیدی که از اینجا رد بشه؟
‫مدل موهاش شبیه سه کله‌پوکه؟
‫وقتی اوضاع به خشونت می‌کشه ‫سریع میاد و تموم میشه.
‫هیچ وقت نمیشه مطمئن باشی.
‫من اول اسلحه کشیدم یا اون؟
‫بهتر نیست بری اونجا ‫و الهام‌بخش افرادمون باشی؟
‫وضعیت قاراشمیشیه.
‫کارن رو دیدم.
‫آره، باید ماشه رو می‌کشید.
‫چی میشه گفت؟ خوش‌قلبه.
‫شاید واسه همین هنوز نکُشتیش.
‫امروز وقتش نیست، پیرمرد.
‫و چرا زن دومی هنوز داره نفس می‌کشه.
‫و چطور پسرت اینقدر داغونه؟
‫- ضعیفه. ‫- باشه، راحت باش.
‫دندون مصنوعیت رو در بیار ‫تا نزنم بشکونمش.
‫ببین، مشکلت همینه.
‫برای بزرگ‌ترهات احترام قائل نیستی.
‫وقتی بهت درس عبرت دادم
‫«استاد» صدام می‌کنی.
‫چی گفتی؟
‫صدات رو نمی‌شنوم،
‫استاد.
‫تو جهنم بسوزی، کثافت آشغال.
‫بابا؟
‫لعنتی.
‫به خدا قسم اگه مجبورم بشم بیام دنبالت، زن...
‫- خودشه. برید. ‫- اسلحه نکشید.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫یه دقیقه بهم فرصت بده.
‫بیخیال.
یه نگاهی کن
‫اف‌بی‌آی!
‫اسلحه‌ت رو بنداز! ‫اسلحه‌ت رو بنداز!
‫چی؟ نه! گروگانم. ‫من گروگانم.
‫نه.
‫رفت.
‫بشین زمین.
‫- باید برم دنبالش. ‫- نه.
‫من میرم سراغش.
‫ای وای.
‫چاقو رو بنداز.
‫کدوم چاقو؟
‫ای بابا. اصلاً شوخی حالیت نمیشه.
‫شوخی ندارم.
‫گلوله بعدی میره تو حلقت. ‫حالا بندازش.
‫مجبورم کن.
‫- ویت فار هستم. ‫- شکمم تیر خورده، باورت میشه؟
‫- به دست یه زن. ‫- با مظنون
‫- زیر زمینم. ‫- واقعی نیست.
‫- ساکت شو. ورودی... ‫- من نماینده‌ ام
‫رو شیب جنوب شرقی کنار یه درخت. ‫وایسا.
‫پسرم، سرنوشتم اون طرف تونله.
‫من پسرت نیستم.
‫حالا چاقوت رو بنداز.
‫همینه.
‫مقاومت نکن، پسرم.
‫همه چی تموم شد.
‫کجاست؟
‫دستگیرش کرد؟
‫زود باش، پسر.
‫چیزی نمونده.
‫راستی پسرت لوت داد.
‫بهتون که گفتم، خوبم.
‫فقط می‌خوام به دخترم زنگ بزنم.
‫- باید برم خونه. ‫- ندین.
‫گیتر.
‫ندین.
‫متاسفم.
‫عیب نداره.
‫همه چی تموم شد.
‫واقعاً مامانم رو دیدی؟
‫نه، عزیزم.
‫فکر کردم دیدم.
‫ولی یه فرشته‌ی زیبا تو خوابم بود.
‫میشه...
‫بیای زندان
‫ملاقاتم؟
‫کلوچه هم میارم.
‫هنوز اوتمیل مَویز دوست داری؟
‫خانم لاین؟
‫با شوهرتون حرف زدم. ‫می‌دونه حالتون خوبه.
‫ممنون.
‫خیلی دلواپس میشه.
‫میشه کمکم کنید؟ ‫باید...
‫باید پلیس ایالتیم رو پیدا کنم، ویت فار
‫تا ازش تشکر کنم.
‫چیزی نمونده برسیم خونه.
‫بیا ببینم. دخترم.
‫بذار خوب ببینمت.
‫دختر خوشگلم.
‫پس حالت خوبه.
‫آره.
‫تازه خبر بهم رسید.
‫گفتن شلیک کردی به شکمش...
‫باریکلا.
‫چیزی نیست.
‫باشه دیگه.
‫برات خوشحالم.
‫[یک سال بعد]
‫[ویتنی جیمز فار]
‫سالگردها همیشه سخته.
‫می‌خوای تو گل‌ها رو بذاری؟
‫برو.
‫باورم نمیشه اصلاً نپرسیدم.
‫متاهل بود؟
‫نه. یه گربه با اسم خوش‌شانس داشت.
‫الان مال من شده.
‫مادرش اومد مراسم ختم، ‫با شش تا خواهرش.
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫تعجبی نداره که اینقدر مهربون بود.
‫من شش تا خواهر می‌خوام.
‫چطوره با یکی شروع کنیم؟
‫از آگهی‌هاتون خوشم میاد. ‫تو و وین با همدیگه.
‫آره. الان دیگه کله‌گنده شدیم.
‫قراره یه شعبه جدید تو سنت پاول باز کنیم.
‫وین با مردم خوب کنار میاد، ‫پس کار فروش رو انجام میده.
‫من بیشتر از خونه راه‌حل ارائه میدم.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫خب، باید برم دیدن مادرشوهرت.
‫یه سری کار داریم.
‫باشه.
‫و وین داره غذا درست می‌کنه، ‫پس بهتره بریم...
‫زود می‌بینمت؟
‫- آره. می‌بینی. ‫- باشه.
‫ای وای.
‫باید بریم خامه ترش برای بابا بگیریم.
‫میشه واسه منم اسمارتیز بگیری؟
‫اگه پشت فرمون بشینی.
‫راستش خیلی دوست دارم رانندگی کنم.
‫دوست داری، نه؟ امروز نه.
‫نه تا وقتی من هستم.
‫ولی اسمارتیز...
‫فکر کنم بتونیم یه کاریش کنیم.
‫[ندامتگاه فدرال - تامپسون، ایلینوی]
‫این رنگ چقدر بهت میاد.
‫می‌دونی دوست دارم چی دور گردنت ببینم؟
‫- حلقه‌ی دار. ‫- هی.
‫حرف دهنت رو بفهم، زندانی.
‫این خانم خانما پنج دقیقه اینجا دووم نمیاره.
‫قانون و مقررات زیاد داره.
‫ولی تو...
‫ملکه کثافت‌ها‌ می‌شدی.
‫دیدم درخواست فرجام‌خواهی دادی. ‫اشتباه کردی.
‫بیخیال. کل قضیه مشکل داشت.
‫- به اصطلاح دادگاهت. ‫- باید بدونی
‫که من تنها و بزرگ‌ترین خیر ‫انجمن فدرالیست هستم.
‫نه بابا؟ کارشون چیه؟
‫تو کار انتشار کتاب هستن؟
‫تمام دادگاه‌ها زیر نظرشونه،
‫انتخاب قاضی حتی تا دادگاه عالی،
‫و دعای خیر رئیس‌جمهور پشت سرشونه.
‫پس...
‫از من به تو نصیحت یه کوسن بخر.
‫- حالا حالاها اینجا تشریف داری. ‫- جالبه
‫روالی که تو زندانه باید تو دنیا باشه.
‫نظم طبیعی.
‫بدون عذرخواهی.
‫انسان‌ها بواسطه نژاد گروه گروه میشن.
‫نژاد قوی‌تر در بالا قرار می‌گیره.
‫از ضعیف‌ها سوءاستفاده می‌کنی، ‫رقبات رو می‌کشی،
‫با چشم باز می‌خوابی.
‫آره. فقط اومدم بگم که
‫امیدوارم اینجا خوب جا افتاده باشی
‫چون الان مجازات واقعیت شروع میشه.
‫چی چیم؟
‫لطفاً بیرون منتظر باش.
‫- مطمئنی؟ ‫- مشکلی پیش نمیاد، مگه نه، روی؟
‫عالیه.
‫حق با توئه.
‫خیلی قانون‌مداره.
‫کجای کار بودم؟
‫آره، مجازات.
‫می‌دونستی که ۸۵ درصد
‫تمام زندانی‌ها بدهی دارن؟
‫صدها دلار اگه هزاران دلار نباشه، ‫با سودش،
‫خانواده‌هاشون آواره خیابون میشن.
‫خب، من برای کمک
‫به زندانیای معینی بودجه در نظر گرفتم
‫تا این بار سنگین از رو دوششون برداشته بشه.
‫بودجه‌ی خصوصی.
‫هر ماه پول نقد
‫به حسابشون تو فروشگاه زندان می‌ریزم.
وسایل بهداشتی
خوراکی
‫از این جور چیزا بخرن.
‫کدوم زندانی‌ها؟
‫فکر کنم اون یکی.
‫و اونی که جای زخم داره.
‫و تمام زندانیای بند دی
‫و بی و ای.
‫چه مسیحی خیّری هستی.
‫نه. ربطی به انجیل نداره.
‫خیلی قدیمی‌تر از اونه، ‫رو تخته‌های سنگی
‫در عصر کله‌خرها نوشته شده.
‫ندین این ایده رو تو سرت انداخت؟
‫ای بابا. اون دختر خوبیه.
‫من تو مبارزه‌ی خودم جنگیدم، ‫و تو باید بهای
‫چیزی رو که گرفتی بپردازی.
‫- پس قصد جونم رو داری. ‫- نه.
‫می‌خوام حالا حالاها
‫زنده بمونی.
‫ولی وقتی زنده‌ای،
‫می‌خوام هر چیزی که همسرات حس کردن ‫رو حس کنی،
‫ضرب و شتم...
‫حقارت،
‫ترس.
‫ازت نمی‌ترسم.
‫از من نباید بترسی.
‫این ممکنه به دردت بخوره.
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫چه بوی خوبی میاد.
‫- آره. ‫- آره.
‫خامه ترش گرفتیم.
‫و
‫از اون مدل پنیر چدارها که دوست داری.
‫باشه.
‫عزیزم؟
‫سلام، عزیزم...
‫آره، خوراک چیلی رو گازه،
‫و این دوستمون اومد دم در،
‫گفت تو رو می‌شناسه.
‫باشه.
‫- آره. ‫- آره.
‫اینجا چی کار داری؟
‫این مرد ببر رو آزاد می‌کنه
‫تا ببر بتونه مبارزه‌ش رو تموم کنه.
‫به این معنی نیست که کار مرد
‫باهاش تموم شده.
‫خب، یه بار تو باغ‌وحش میناپولیس
‫ببر دیدیم.
‫می‌دونی می‌تونیم صدای غرششون رو
‫از فاصله سه کیلومتری بشنویم؟
‫و شناگران ماهری هستن.
‫- و شناگران ماهری هستن. ‫- وین.
‫می‌دونی، با سرعت ۶۵ کیلومتر ‫در ساعت می‌دوه پس...
‫وین.
‫فکر نمی‌کنم اسمت رو بدونم.
‫مونک.
‫اولا مونک.
‫من وین هستم، پس...
‫اونم اسکاتی ـه، آره
‫نوشابه می‌خوری؟
‫من می‌خورم.
‫میشه اینا رو بدی به بابا، عزیزم؟
‫ممنون.
‫همین حالا
‫تکلیف قول و قرارمون رو مشخص می‌کنیم.
‫فکر کردم کارمون تموم شد.
‫تو گفتی...
‫بدهی باید پرداخت بشه.
‫خون یه نفر ریخته شده.
‫حالا بایستی بهاش داده بشه.
‫بفرما.
‫راستی اهل این طرفایی؟
‫اون طرف دریا.
‫ولی خیلی وقته اینجام.
‫از عصر کبوتران نامه‌رسان
‫و ششصد قبیله.
‫قبایل آراپاهو،
‫کری و تانکاوا.
‫این مرد میاد،
‫به عمرش کوه ندیده.
‫تاریخ تولدش رو
‫نمی‌تونه به خاطر بیاره.
‫سرباز اجیر شده‌س.
‫ولی یک شب،
‫از محل نگهبانیش دور میشه،
‫جذب صدای رودخانه میشه.
‫خب، پدربزرگ اسکاتی
‫پارسال بردمون رودخانه ورمیلیون.
‫بابام وینک
‫ماهیگیر حرفه‌اییه.
‫- یادته، عزیزم؟ ‫- سرما خوردم.
‫آره. سرما خورد.
‫یه جورای خنده‌داره.
‫چرا؟
‫چرا بدهی باید پرداخت بشه؟
‫متوجه هستم آدم باید سر قولش بمونه.
‫ولی ملت همش میگن بدهی باید پرداخت بشه.
‫اگه نتونی چی؟
‫اگه خیلی فقیر باشی
‫یا شغلت رو از دست بدی.
‫شاید تو خانواده یکی مُرده.
‫بهتر نیست،
‫انسانی‌تر نیست
‫که بگیم بدهی رو باید بخشید؟
‫بهتر نیست همچین آدمایی باشیم؟
‫بازی ساعت هفت شروع میشه.
‫احتمالاً وقتشه بیسکوییت درست کنیم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫حق با توئه.
‫- بدون بیسکوییت چیلی نمی‌چسبه. ‫- نه.
‫چطوره شما برید میز رو بچینید؟
‫داشتم فکر می‌کردم با چاپ استیک بخوریم.
‫چیلی رو؟
‫بریم.
‫به هر دلیلی که اومدی اینجا...
‫الان می‌خوایم شام بخوریم.
‫بچه فردا مدرسه داره.
‫پس یا دستات رو بشور و کمک کن
‫یا یه وقت دیگه سنگامون رو وا می‌کَنیم.
‫میشه شیرکاکائو بخورم؟
‫چی؟ الان اسمارتیز خوردی...
‫نباید به بابا می‌گفتم. شرمنده.
‫تا حالا شده بیسکویت درست کنی؟
‫بیشتر واسه وقتیه که عجله داری.
‫ولی شاید ما بیشتر بیسکویت دوست داریم.
‫عزیزم.
‫میشه پالتوی آقای مونک رو بگیری؟
‫البته.
‫آره، شرمنده.
‫خیلی‌خب.
‫- مامان؟ ‫- بله؟
‫می‌دونی امروز چی یاد گرفتم؟
‫میشه به شامپانزه‌ها رانندگی یاد داد.
‫نه بابا. می‌دونستی؟
‫نمی‌دونستم.
‫- وای. ‫- این مرد...
‫تو این فکر بودم
‫- قانون خودشو داره. ‫- یه نوشیدنی بخورم. نظرت چیه؟
‫- باشه. ‫- قانون داره و قانونش...
‫سر راهی.
‫قانونش...
‫- بفرما. ‫- ممنون، عزیزم.
‫باشه.
‫می‌خوام یه راز کوچیک رو بهت بگم.
‫اینجا نوشته آب استفاده کنید، ‫ولی من شیر استفاده می‌کنم.
‫حتی بهتر از اون...
‫آبدوغ.
‫بیا یه پیمانه بریز.
‫تو این پیمانه.
‫ممنون.
‫بریزش تو کاسه.
‫باشه. بعد...
‫یه کم عسل اضافه می‌کنیم.
‫به گمونم اون بهت پول داده که بیای اینجا...
‫روی...
‫و کارت رو تموم کنی.
‫شاید دودل شدی،
‫به‌خاطر بهایی که دادی.
‫همکارت رو از دست دادی.
‫یه گوش از دست دادی.
‫زود باش، هم بزن.
‫کاری رو قبول کردی که خطرناک بود.
‫آسیب دیدی.
‫نباید از دست خطرش عصبانی باشی.
‫مثل اینکه وقتی شست می‌خوره به میز
‫از میز عصبانی بشی.
‫می‌خوام یه کم بیشتر ادویه بریزم.
‫می‌دونم اون طرف دریا
‫تو زادگاهت مادر داشتی.
‫و دوستت داشته.
‫اگه کسی می‌رفت سراغش،
‫فکر نمی‌کنی هر کاری می‌کرد
‫تا برگرده پیشت؟
‫یه جور میگی که انگار
‫زندگی دایره‌س ولی خط ـه.
‫مادر شروع خطه.
‫این اون طرف خطه.
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫منظورم اینه که می‌تونی انتخاب کنی.
‫و انتخاب کردی.
‫خدایا، به سفره‌ی ما برکت ده
‫و این هدایا و نعماتی که قراره
‫از گشاده دستیت دریافت کنیم،
‫بواسطه‌ی عیسی مسیح، دعا می‌کنیم.
‫آمین.
‫باشه، عزیزم
‫میشه کاسه‌ی آقای مونک رو بدی؟
‫عزیزم. ممنون.
‫شخصاً اروپا نرفتم.
‫نه.
‫ما با کشتی اومدیم.
‫سی و شش نفر که پارو می‌زدیم.
‫بارون خیلی شدید بود.
‫چند نفر غرق شدن.
‫ای وای.
‫اول رفتیم تو جنگل،
‫بعد دشت.
‫موهای این مرد بلند شد.
‫بدون زین اسب‌سواری می‌کرد،
‫و اهالی دشت...
‫مردمش بودن.
‫بعد توپ و چمخال آوردن،
‫و دوباره تنها شد.
‫تا یه قرن با کسی حرف نزد.
‫من یه ساعت هم نمی‌تونم حرف نزنم.
‫- بابا فروشنده‌س. ‫- آره.
‫- بابا از حرف زدن خوشش میاد. ‫- آره.
‫- زیاد. ‫- آره.
‫شما تا حالا پشت کیا نشستید، آقای مونک؟
‫انگار رو ابرها پرواز می‌کنید.
‫فکر کنم باید ببینیم بیسکویت‌هات چطور شدن؟
‫قبل از کشتی،
‫این مرد رو زمین بایر زندگی می‌کرد
‫کک‌های
‫موش‌ها رو می‌خورد.
‫همیشه وحشت‌زده بود.
‫بعدش یه روز،
‫یه مرد سوار بر اسب گرانبها اومد
‫و دو سکه
‫و یه وعده غذا
‫بهش پیشنهاد داد.
‫ولی غذا
‫غذا نبود.
‫چی بود؟
‫گناه بود.
‫گناهان ثروتمندان.
‫طمع، حسادت، تنفر.
‫اون گناهان...
‫تلخ و زهر مار بودن.
‫ولی اون همه‌شون رو خورد،
‫چرا که خیلی گرسنه بود.
‫از اون موقع به بعد،
‫مرد نمی‌خوابه
‫یا پیر نمیشه.
‫نمی‌تونه بمیره.
‫هیچ آرزو و رویایی نداره.
‫تمام چیزی که مونده...
‫گناهه.
‫می‌دونم چه حسی داره.
‫بلایی که سرمون میارن،
‫وادرمون می‌کنن قورتش بدیم.
‫که انگار تقصیر ماست.
‫ولی می‌خوای بدونی علاجش چیه؟
‫باید چیزی بخوری
‫که با عشق و شادی درست شده.
‫و بخشیده میشی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |