‫آنچه گذشت...
‫سلام.
‫مامان؟
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫کلانتر روی کیه؟
‫مجبورم اسکاتی رو چند روز بذارم اینجا.
‫دو، سه روز شاید.
‫نهایتش.
‫یه کاری دارم.
‫جاش امن نیست.
‫پیداش کردی؟
‫بابا، دست بردار.
‫به این یارو پول نده.
‫با گلوله حلش کن نه...
‫می‌خواستیم بکشیمش.
‫حالا تو بد مخمصه‌ای افتادیم.
‫شانس رو باید از معادله خارج کنیم. تمام.
‫ختم کلام.
‫یه کاری داریم.
‫من باهات معامله نکردم،
‫ولی اگه کرده بودم ‫درست و حسابی می‌کردم.
‫زنه مثل کَنه می‌مونه.
‫نه می‌تونم لِه‌ش کنم، ‫نه بکِشمش بیرون،
‫خفگی کلید ماجراست.
‫احتمالاً باید بذارم به حال خودش باشه ولی...
‫راضی شدی، کثافت؟
‫پولت رو گرفتی؟
‫خیلی زود می‌بینمت، عوضی.
‫وای خدا.
‫مامان!
‫[بر اساس داستان واقعی]
‫مامان!
‫اومدم. اومدم.
‫[اتفاقات پیش‌رو در مینه‌سوتا ‫در سال ۲۰۱۹ رخ داده است.]
‫الان در رو می‌شکونی.
‫[بنا به درخواست بازماندگان، ‫اسامی تغییر پیدا کردند.]
‫یخ زدم، مامان،
‫سه ساعته منتظرم ‫تن لش چاقت رو تکون بدی و...
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟ ‫[به منظور احترام به درگذشتگان، مابقی داستان ‫دقیقاً آن طور که اتفاق افتاده بازگو شده است.]
‫که انگار تو خونه هیچ کار نمی‌کنم؟
‫واسم ساندویچ درست کن.
‫سیستم همینه دیگه.
‫هر هفته باید سر بزنم، ‫کار پیدا کنم ولی کسی استخدام نمی‌کنه.
‫آزمایش ادرار بدم، پاک بمونم.
‫سیگار می‌خوام.
‫وای خدا. یه مشت حروم‌لقمه هستن.
‫حروم‌لقمه‌ها. دارم میگم...
‫سس خردل تند بریز و گوشت کم نذاری.
‫شش لار؟ یعنی چی، مامان؟
‫حقوق از کار افتادگی رو هشتم میدن.
‫تو بگو تا اون موقع چطور سر کنم.
‫چطوره صد تا بوکس نوشیدنی نخری؟
‫وای. چه خبره، مامان؟
‫این کدوم خریه؟
‫دیگه اینجا زندگی می‌کنم.
‫چی؟ هم‌خونه؟
‫ازم مخفی کردی، مامان؟ ‫اجاره چقدر میده؟
‫داد و ستد.
‫- چی؟ ‫- اجاره نمیدم.
‫داد و ستد.
‫چه جور داد و ستدی؟ ‫داری چرت میگی.
‫مثل سگ تو حیاط.
‫نگهبانی خونه رو می‌دیم.
‫واقعاً میگه، مامان؟
‫گوش کن، بیشعور.
‫روزهای مفت‌خوریت تموم شد،
‫الان صاحب خونه اومده، ‫پس باید برای اتاق کرایه بدی
‫وگرنه دمار از روزگارت در میارم.
‫یا چطوره پلیس خبر کنم،
‫بهشون بگم که از این زن بیوه بیچاره ‫سوءاستفاده می‌کنی.
‫در هر صورت، ‫به نفعته اسکناس سبز نشونم بدی.
‫دمت گرم.
‫هر ماه همین قدر میدی، هان؟
‫باید برم، مامان. ‫یادم رفت به یه کاری برسم.
‫ایولا.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |
‫هر جایی دلت می‌خواد بشین.
‫به گمونم با خامه و شکر.
‫لطفاً.
‫شکر کنار سس کچاپه.
‫میری یا فرار می‌کنی؟
‫- جان؟ ‫- به سمت چیزی میری
‫یا از چیزی فرار می‌کنی؟
‫خونه.
‫یعنی میری خونه یا از خونه فرار می‌کنی؟
‫پنکیک‌هاتون خوبه؟
‫تو این شهرستان بهترینه.
‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتی خبرم کن.
‫‌لعنتی.
‫نه.
‫ای بابا.
‫[آرمانشهر]
‫کودن، زشت، دست و پا چلفتی.
‫زنیکه خر.
‫ببخشید. اشتباه کردم.
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫قول میدم.
‫تو رو خدا آروم باش.
‫حادثه بود.
‫به من دست نزن.
‫می‌کُشمت.
‫صبح بخیر، لیندا خانما.
‫از این به بعد صبحانه ‫تو کلبه‌ی اصلی سرو میشه.
‫امروز صبح قراره...
‫بچه خرسه به مامان خرسه گفت
‫«یه نفر تو جام خوابیده.
‫هنوز هست.»
‫با لیندا کار دارم.
‫پیداش کردی.
‫نه...
‫لیندایی که دنبالشم فامیلیش تیلمن ـه.
‫لیندا تیلمن.
‫فامیلی متاهلیشه؟
‫منم از این مدل فامیلی‌ها داشتم.
‫بیشترمون داشتیم.
‫فامیلی شوهر. فامیلی نامزد.
‫حالا فقط لیندای خالی هستیم ‫یا مشتقاتش.
‫اولین کلمه جدیدم رو هفته پیش گرفتم،
‫پس می‌تونی لیندو صدام کنی.
‫متوجه نمیشم.
‫وقتی مردی رو ترک می‌کنی ‫که آزار و اذیت و کنترلت می‌کنه
‫و اینجا رو پیدا می‌کنی،
‫یه اسم جدید انتخاب می‌کنی.
‫اسم دگرگونیت. لیندا.
‫ولی لیندای من از اول اسمش لیندا بوده.
‫آهان، اون لیندا رو میگی.
‫برام کارت پستال فرستاده.
‫میشه بپرسم قضیه دیشب چی بود؟
‫نمایش خیمه‌ شب بازی؟
‫گرسنته؟
‫روز زیباییه.
‫خوش اومدی، لیندا.
‫چرا اینقدر خسته‌م؟
‫جوری که باهامون تا می‌کنن ‫مثل مرگ می‌مونه.
‫شوهرهامون.
‫باعث میشن احساس بدی ‫به خودمون داشته باشیم.
‫نه...
‫من عاشق شوهرمم.
‫ده سالی هست که خوشبختم.
‫راستش به‌خاطر اون نیومدم.
‫یه ماجراییه که مال خیلی وقت پیشه ‫و هنوز آزارم میده.
‫سلام، لیندا.
‫واسه همین به کمکش نیاز دارم.
‫لیندای خودم.
‫قدیسه لیندا. ‫این طور صداش می‌کنیم.
‫شوخی نکردی.
‫خوش اومدی، لیندا.
‫- خوش اومدی، لیندا. ‫- خوش اومدی، لیندا.
‫خوش اومدی، لیندا.
‫اینجا کلبه‌‌ی اصلیه،
‫که برای صرف غذا و گفتگو توش جمع می‌شیم.
‫همش رو... قدیسه لیندا ساخته...
‫تا بتونیم بیایم اینجا و از نو متولد بشیم.
‫و هر هفته یکی‌مون میره،
‫ولی اون می‌مونه.
‫- خوش اومدی، لیندا. ‫- خوش اومدی، لیندا.
‫میگی قبلاً می‌شناختیش؟
‫وقتی آواره بودم منو برد خونه‌ش.
‫پس حکم مادرت رو داره.
‫بیشتر مثل گیاه مگس‌خواره.
‫چی؟
‫- سلام، لیندا. ‫- سلام، لیندا.
‫خوش اومدی، لیندا.
‫اینجاست؟ ‫خیلی دلم می‌خواد ببینمش.
‫آره.
‫لیندا، یه مهمون داریم ‫که می‌خواد ادای احترام کنه.
‫ندین.
‫- ولم کن... ‫- نه، اذیتش نکنید.
‫- عیب نداره. ‫- ولم کنید!
‫چیزی نیست.
‫حتماً فکر می‌کنی حقمه.
‫بریم تو ماشین حرف بزنیم.
‫قراره جایی برم؟
‫وسایلت رو جمع کن.
‫روی پیدام کرده.
‫باید بیای و به پلیسا بگی
‫که وقتی زن و شوهر بودید ‫چه کارای وحشتناکی کرده
‫تا بندازنش زندان.
‫ندین.
‫الان اسمم دروتی ـه. دوت.
‫پس عروسک رو درست کردی.
‫چی؟
‫نمی‌تونم جایی برم.
‫اینجا بهم نیاز دارن.
‫من بیشتر بهت نیاز دارم، ‫و بهم مدیونی.
‫بهت خونه دادم، ‫سه وعده غذا در روز.
‫چی بهت مدیونم؟
‫ازم سوءاستفاده کردی.
‫منو به شوهرت قالب کردی ‫تا بتونی فرار کنی.
‫هر دومون تصمیماتی گرفتیم.
‫پسرت رو هم ول کردی رفتی.
‫گیتر.
‫می‌خوام بدونم بچه داری؟
‫یه دختر دارم.
‫کجاست؟
‫تو هم ولش کردی.
‫نه.
‫اومدم دنبال تو تا بتونیم...
‫من بر می‌گردم.
‫دادگاه.
‫- باید دادگاه برگزار کنیم. ‫- آره.
‫نه. منظورتون...
‫من وقت ندارم.
‫وقتی دو نسخه‌ی متفاوت از حقیقت وجود داره،
‫باید تطبیقشون بدیم، ‫پس دادگاه تشکیل می‌دیم.
‫من قبلاً حقیقت ماجرام رو گفتم.
‫تو مال خودتو بگو، ‫و لینداها نظاره‌گر هستن
‫و کمکمون می‌کنن حقیقت واقعی رو پیدا کنیم.
‫تنها راهش اینه.
‫باشه. حقیقت رو میگم.
‫نه.
‫اول باید عروسکت رو درست کنی.
‫دو پستاندار تخمگذار نام ببرید.
‫فکر نکنم تکلیفت رو باید این مدلی انجام بدی.
‫پلاتیپوس.
‫باشه.
‫مورچه‌خوار تیغ‌دار.
‫چطور...
‫اینجا رو ببین.
‫رئیس.
‫یه خانواده هستن ‫که از ریو جدید خوششون اومده.
‫خب، ماشین خیلی خوبیه.
‫آره. اعتبار کارتشون تموم شده.
‫- معامله نمیشه. ‫- حیف شد.
‫«اکیدنس که گاهی به مورچه‌خوار ‫تیغ‌دار شناخته می‌شود،
‫از تک‌سوراخ‌سانان می‌باشد.»
‫از این جونورها دیدی؟
‫پستانداره که تخم می‌ذاره.
‫- ای وای. ‫- آره.
‫داشتم می‌گفتم حتی با معاوضه...
‫یه اسپرتیج ۲۰۰۵ تمیز دارن...
‫بازم بودجه‌شون نمی‌رسه.
‫خانواده خوبی هستن.
‫درسته؟
‫مگه اینکه،
‫ماشین تاخت بزنیم.
‫معاوضه کنیم.
‫جز اینکه روال نظام سرمایه‌داری اینطور نیست.
‫ماشین در قبال ماشین.
‫- درسته، ولی... ‫- چون اینجا این کار رو می‌کنیم؟
‫خب، ما...
‫اونا ماشین لازم دارن ‫و اومدن سراغ ما.
‫- تا بخرن... ‫- آره، خودت گفتی،
‫ماشین اسپرتیج ـشون تر و تمیزه.
‫آره، ولی رئیس، فهرست رسمی...
‫پس معاوضه می‌کنیم.
‫و ریو...
‫- چندتا تخم... ‫- ۱۹۵۰۰ تا.
‫- مورچه‌خوار تیغ‌دار؟ ‫- رئیس؟
‫نوشته از تخمش یه بچه به اندازه آبنبات در میاد.
‫پس...
‫پس تو از دونات آبنباتی درست شدی.
‫- یعنی... رئیس؟ ‫- چه جور آبنباتی؟
‫رزبری.
‫پس، ریو...
‫ماشین ریو؟
‫فکر کردم حلش کردیم.
‫ماشین رو بده، ماشین رو بگیر.
‫هر کدوم یه هدیه دریافت کردیم، ‫و برای خدمت به همدیگه استفاده می‌کنیم.
‫تو انجیل نوشته. درسته؟
‫آره. باشه.
‫مبارک باشه.
‫میشه بریم دونات بگیریم؟
‫معلومه.
‫و دونات پنجه خرسی برای مامانت.
‫برگشته؟
‫نه، عزیزم. ببخشید. گیج شدم.
‫نه، مامان...
‫هنوز نیومده.
‫شاید بهتره بیخیال دونات بشیم.
‫اگه بود می‌خواست سبزیجات بخوریم.
‫آره، همینطوره.
‫بیا بغلم.
‫اینجا محل کارته.
‫یه چوب انتخاب کن، عروسک بساز،
‫لباس تنش کن، ‫مو و آرایشش رو انتخاب کن.
‫و بعد قدم نهایی.
‫اونا دو بار اومدن سروقتم.
‫و خانواده‌م.
‫از طریق عروسک‌ها داستانت رو بازگو می‌کنی،
‫و این طور ضربه روحیت از بین میره
‫و می‌تونی از اول شروع کنی.
‫بعد یه اسم جدید انتخاب می‌کنی و میری.
‫این کار رو کردم. اسم جدید دارم.
‫چوب رو خوب بررسی کن، ‫خودتو توش مجسم کن.
‫برای بعضیا این پروسه ‫چند هفته یا چند ماه طول می‌کشه.
‫این...
‫من می‌خوام همینی که هستم باشم.
‫واسه یه کاری اومدم اینجا.
‫می‌دونم.
‫مجبورم عروسکه رو درست کنم، آره؟ ‫یعنی راه نداره؟
‫اگه می‌خوای داستانت رو بگی.
‫نمی‌خوام. ‫فقط می‌خوام لیندا رو بردارم و برم.
‫قدم بعدی اَرّه کردن چوبه،
‫صاف کردن گوشه‌هاشه.
‫میشه بتراشمش؟
‫حس می‌کنم داری عجله می‌کنی.
‫نه بابا.
‫نوبتی غذا رو آماده می‌کنیم.
‫دستور پخت خانوادگیه.
‫امشب نوبت بلین بود.
‫کی از خوراک مرغ خوشمزه بدش میاد؟
‫تو چی؟
‫اگه نوبتت شد چیزی مدنظر داری؟
‫چیزی که همیشه خوب درش میاری؟
‫خب، وین عزیزم پای شپرد دوست داره.
‫و اسکاتی دوست داره ‫برای شام صبحونه بخوره.
‫پنکیک و این چیزا.
‫تو چی دوست داری؟
‫همش رو دوست دارم.
‫و خواهر شوبرت.
‫یه پیراشکی‌هایی درست می‌کنه، ‫که می‌ذاری تو فر عالی میشه.
‫آره.
‫درباره‌ش نپرسیدی.
‫گیتر.
‫فکر کنم داره سعیش رو می‌کنه.
‫الان دیگه ۲۷ ساله‌ش شده؟
‫از چشماش مشخصه، ‫می‌خواد خوب باشه.
‫ولی بیشتر از اون، ‫می‌خواد شبیه باباش باشه.
‫عزیزم، همه چیو واضح و روشن می‌بینی.
‫همیشه می‌دیدی.
‫ببین،
‫به نظرم کاری که اینجا می‌کنی فوق‌العاده‌ست.
‫جایی که برای عذاب کشیدن ساختی.
‫ولی برای اینکه بگم تو ذهنم چی می‌گذره ‫به عروسک نیاز ندارم.
‫شاید قبل از وین و زندگی جدیدم
‫بهش نیاز داشتم،
‫ولی الان همه چی تحت کنترلمه.
‫می‌دونم کی هستم
‫و چی مهمه.
‫پس اگه راهی هست که بشه بیخیالش شد...
‫فایده نداره، جونم.
‫اومدی اینجا با من روبروکاری کنی،
‫کارایی که فکر می‌کنی من کردم، ‫بعد از رفتنم چی شد.
‫یه پروسه‌س.
‫اگه نیاز نبود اینجا باشی
‫الان اینجا نبودی.
‫من اومدم دنبال تو.
‫تا ببرمت شهادت بدی.
‫حرف منم اینه که ‫لازمه اول خودت شهادت بدی.
‫بعد تصمیم می‌گیریم که من باید بیام ‫یا تو باید بمونی.
‫حالا خوراک مرغت رو بخور.
‫این مال مانچ ـه.
‫پیدات کردم، کثافت.
‫آره.
‫لعنتی.
‫امکان نداره.
‫دزد!
‫هیولا! نکن!
‫بابا؟
‫بله، عزیزم.
‫وقت خوابه.
‫باید برام قصه بخونی.
‫می‌خونم.
‫وایسا. وقت خوابه.
‫منم همینو گفتم.
‫آره.
‫باید قصه بخونم.
‫باشه، برو اونور.
‫کتاب کجاست؟
‫چی؟
‫کتاب داستان.
‫منظورت چیه؟ همین جاست.
‫نمی‌تونی ببینیش؟
‫- خیلی لوسی. ‫- آره.
‫یه لحظه دستت باشه.
‫خیلی‌خب.
‫شروع می‌کنیم.
‫باشه.
‫فصل اول: قهرمان.
‫روزی روزگاری...
‫دختری به اسم دوت بود.
‫دروتی.
‫سوگلی خورشید بود.
‫می‌دونی...
‫خورشید؟
‫و هر جایی که می‌رفت، ‫رنگین کمون می‌شد.
‫«دروتی». مثل مامان؟
‫و می‌تونست هر کاری بکنه.
‫دروتی‌‌مون.
‫می‌دونی، اون می‌تونست
‫از درخت بالا بره.
‫می‌تونست با تمساح کُشتی بگیره.
‫و با هر کسی که آشنا می‌شد،
‫لبخند رو لب‌شون میاورد.
‫ولی تاریکی از نور متنفره،
‫و زشتی‌ها شبا میان بیرون،
‫پس اون، دوت خودمون...
‫برای نجات رنگین‌کمون
‫مجبور بود با تاریکی بجنگه.
‫گور باباش.
‫و گل‌ها
‫پرنده‌ها رو تو خونه بذار و بره.
‫یعنی خانواده‌ش رو.
‫چون تا وقتی یه جایی نری،
‫نمی‌تونی بری خونه.
‫اینجا رو ببین، مشغول شدی.
‫عروسکه که خود به خود ساخته نمیشه.
‫بهت خوشامد می‌گیم، خواهر عزیزمون.
‫اینجا جمع شدیم تا شهادتت رو بشنویم.
‫اومده اینجا تا درباره‌ی
‫کشمکش‌ها و رنجش صحبت کنه.
‫پس کسی مزاحم خواهرمون نشه.
‫حقیقتی که بازگو می‌کنه حقیقت خودشه،
‫و ما همش رو می‌شنویم.
‫قبل از این ماجراها،
‫قبل از مادر شدن
‫و همسر شدن
‫و یه همسر متفاوت شدن،
‫دختربچه بودم.
‫با زانوهای زخمی و متظاهر.
‫و بعدش به بلوغ رسیدم ‫و سر و کله گرگ‌ها پیدا شد.
‫زمانی که فرار کردم، ‫از همه چی فرار کردم.
‫از خونه،
‫پسرها،
‫آینده.
‫نه، بر ندار.
‫و اون موقع با لیندا آشنا شدم.
‫کارل،
‫دختره رو ول کن.
‫با منه.
‫شرمنده، خانم تیلمن. آخه...
‫داشت شکلات می‌ذاشت تو جیبش
‫خب، دیگه کجا می‌تونه بذارتش؟
‫تمام سبدها رو برداشتی.
‫وقتی شنید جایی ندارم که برم،
‫لیندا منو برد خونه‌ش.
‫ببینید از فروشگاه چی گرفتم.
‫میشه نگه‌ش داریم، بابا؟ ‫میشه؟
‫اسمت چیه، عزیزم؟
‫ندین.
‫آره؟ مثل اون شعره؟
‫♪ ندین، عزیزم، خودتی؟ ♪
‫پونزده ساله‌م بود.
‫و مَرده مثل یه گرگ نگاهم نکرد.
‫مثل باباها بزرگ و قوی بود،
‫ولی جالب.
‫اگه قراره اینجا بمونه،
‫باید مثل همه برای شامش کار کنه.
‫ولی لازمه درسش رو تموم کنه.
‫اگه ‫یه ساعت پیش اسب ها باشی،
‫کلی چیز میز یاد می‌گیری.
‫خب، من می‌تونم باهاش خوندن کار کنم،
‫ولی روی تو ریاضی و علومت
‫خیلی بهتره، پس خودت باید یادش بدی.
‫می‌بینید چطور اتفاق افتاد؟
‫چطور منو هل داد،
‫مطمئن شد که ما پیش هم باشیم؟
‫لیندا وضعیت خوبی نداشت.
‫زنیکه عوضی.
‫زنیکه بیشعور.
‫ولی برای اتفاقی که افتاد بهونه نمیشد.
‫پس میشه هفت،
‫می‌بینی چطور حل میشه؟
‫پس اونقدرهام خنگ نیستی، نه؟
‫نه.
‫خوش بر و رو هم هستی.
‫شرط می‌بندم خاطرخواه زیاد داری.
‫روز بعد،
‫روی به لیندا گفت بره دیدن خواهرش
‫و اینکه تا وقتی برگرده من زن خونه بودم.
‫بهم گفت نمی‌دونست
‫قراره چه اتفاقی بیفته.
‫دیدم لنگ می‌زدی.
‫خوبی؟
‫یه کوچولو...
‫مچ پام پیچ خورده.
‫بیا ببینم.
‫من اومدم. برگشتم.
‫بدون من بهتون بد گذشت؟
‫نه، خیلی معرکه بود.
‫مگه نه، ندین؟
‫بعدش اوضاع بدتر شد.
‫هر شب لیندا رو کتک می‌زد ‫و بعد می‌اومد پیش من
‫و بوی سیگار می‌داد.
‫و بعد لیندا رفت.
‫روی گفت یه چمدون برداشت ‫و صبح زود رفت.
‫ولی ناراحت نبود، چون گفت منو داره.
‫و چیزی که بین‌مونه عشق واقعیه.
‫و بعدش من
‫عروسکش شدم.
‫ممنونیم.
‫شنیدنش آسون نبود، ولی شنیدیم.
‫پس،
‫حق داری اسم جدید انتخاب کنی.
‫چه اسمی می‌ذاری؟
‫دروتی هستم.
‫دروتی لاین.
‫خب،
‫من همراهت میام.
‫و با همدیگه باهاش روبرو می‌شیم.
‫حاضری؟
‫آره.
‫ببخشید که ولت کردم رفتم.
‫واقعاً میگم.
‫می‌دونم.
‫وگرنه می‌کُشتت.
‫سعی کرد منو بکشه.
‫یا باید می‌جنگیدم یا فرار می‌کردم.
‫فقط ای کاش...
‫چرا ما رو با خودت نبردی؟
‫عیب نداره.
‫وقتی آمادگیشو داشتی بهم بگو.
‫مهمه اینه که ازت ممنونم که اومدی.
‫برای این زندگی که دارم خیلی جنگیدم.
‫مدیون محبتت میشم.
‫لیندا؟
‫به هوش اومدی.
‫نه، به خودت فشار نیار.
‫سرت بدجور ضربه خورده.
‫دوستم.
‫کی؟
‫اون زن که تو ماشینم بود.
‫ماشین کیا. حالش خوبه؟
‫نمی‌دونم، عزیزم.
‫خودت تنها اومدی.
‫ولی...
‫به شوهرت خبر میدم که به هوش اومدی.
‫وقتی بشنوه خیلی خوشحال میشه.
‫وین اومده؟
‫سریع هویتت مشخص شد.
‫خیلی خوش‌شانسی.
‫همش در کنارت بود.
‫وین عزیزم همین طوره.
‫آره. به چشمات فشار نیار.
‫برم بیارمش، عزیزم.
‫ممنون.
‫ندین.
‫از دلشوره مُردیم.
‫تو چنگم افتادی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»