‫«فارگو» - قسمت 11 فصل چهارم ‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫(این داستان واقعیست.)
‫(وقایع به تصویر کشیده شده، در سال 1951، در شهر کانزاس ‫ایالت میشیگان روی داده اند.)
‫(به درخواست بازماندگان، اسامی شخصیت ـها تغییر کرده اند)
‫بیا بغلم.
‫تحسین برانگیزه.
‫بله، اون تحسین برانگیزه.
‫باورت می شه؟
‫یه زن قاتل که همینجا زیر سقف خودمون زندگی می کرد.
‫متنفرم از این که باید اعتراف کنم که این گرگ ‫در لباس گوسفند...
‫حسابی من رو غافلگیر کرد.
‫خودش رو به عنوان یه جور...
‫عیاری برای پرهیزگاری نشون می داد.
‫سلام، دکتر عوضی.
‫من رو یادته؟
‫خدا...
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫میفلاور، برات وثیقه گذاشتن.
‫فقط برای این که بدونم،
‫دقیقا کی پول آزادیم رو داده؟
‫اصلا نمی دونم.
‫بابت مهمون نوازیتون ممنونم.
‫ممنون.
‫می خوای این جنگ تموم شه؟
‫خونه و دار و دسته ات رو سامان ببخش، بعدش می تونیم در موردش ‫صحبت کنیم.
‫بعدا جوابت رو می دم.
‫این کار رو بکن.
‫لعنتی. ما تمام جاده ـهای خاکی از اینجا...
‫تا کانادا رو برای برنخوردن به اون لات و لوتا ‫طی کردیم.
‫و همون موقعی که دیگه خطری تهدیدمون نمی کنه،
‫پی وی ما رو مستقیما به لونه...
‫- ملت سوکس میاره.
‫حالا ببینین، اونا در محدوده خودشون، هنوز قانون به حساب ‫میان.
‫پسر، اونا همه چیز رو گرفتن.
‫نوشیدنی، اسلحه...
‫حتی کامیون لامصب.
‫من سعی کردم پی وی رو در ازای کامیون، بهشون ‫بدم...
‫ولی مشخص شد که یه کاکاسیاه عقب مونده به دردشون ‫نمی خوره.
‫رییس.
‫چیه...چیه؟
‫گرفتیمش.
‫- چی؟ ‫- کَنون.
‫کَنون رو زدیم.
‫تمومه.
‫ما بردیم.
‫اون مرده.
‫شما موفق شدی.
‫بیا بیرون.
‫بنگ.
‫خیلی صاف می ایستن.
‫آره.
‫اوه.
‫اون دختره اینجا چیکار می کنه؟
‫خیلی بامزه بود، جناب وثیقه گذار.
‫قضیه چیه؟
‫اوه، لعنتی!
‫قضیه چیه؟
‫فکر کردم...
‫اون گفت ما طرف رو کشتیم.
‫چرا جشن نمی گیریم؟
‫برادرت کجاست؟
‫اون...اون زنده نموند.
‫قضیه چیه؟
‫جاستو فادا...
‫تو به جنایت علیه خانواده، متهم شدی.
‫کدوم خانواده؟ خانواده کی؟
‫تو نیازهای خودت رو بالاتر از نیازهای جمع قرار دادی.
‫تو به ما خیانت کردی.
‫به نیویورک و سرزمین مادری خیانت کردی.
‫تو با این زن، نقشه کشتن...
‫پدر خودت رو کشیدی.
‫- چی؟ ‫- پدرت...
‫وقتی که ضعیف و رنجور روی تخت بیمارستان افتاده بود.
‫وقتی که به زور زنده بود، از این زن، پرستارش،
‫خواستی که...اون رو بکشه.
‫اصلا...همچین اتفاقی نیفتاده.
‫خفه...خفه شو.
‫تو نمی تونی حقیقت رو ساکت کنی.
‫بهش بگو.
‫خب، اونا خیلی مودبانه ازم پرسیدن،
‫و...
‫من فکر نمی کردم،
‫با وجود تفنگ ـها، باید دروغ بگم.
‫ببخشید، الان چه اتفاقی داره می افته؟
‫اون داشت می مرد.
‫اونا بهش شلیک کردن...اون بچه ـها؟
‫بهش بگو!
‫آره، همونطور که گفتم،
‫من به عنوان آدم صادقی که به جزییات...
‫توجه زیادی داره، اگه بخوام جلوی...
‫خداوند منان و این آقایون...
‫محترم دروغ بگم،
‫غفلت محسوب می شه.
‫ولی آره. تو...خب، تو یه جورایی این کار رو کردی.
‫چیکار کردم؟
‫تو گفتی: «اون داره درد زیادی می کشه...»
‫«و دوست ندارم اونطوری ببینمش.»
‫و بعدش هم گفتی: «بهش رسیدگی می کنی؟»
‫ما...
‫ما توی حال خودمون بودیم.
‫و بعدش...
‫من فقط یه بار این دختره رو دیدم.
‫اون توی مراسم تدفین حضور داشت.
‫- خب، حالا دو بار! ‫- آره، و، خب،
‫بیا اون شب ـهایی که توی خونه ام با هم صحبت می کردیم ‫رو فراموش نکنیم.
‫اون دیوونه است!
‫و من رییسم!
‫رییس شما.
‫پس بیاین این نمایش رو تموم کنیم.
‫من بهتون دستور می دم...دستور می دم...
‫که همین الان این نمایش رو تموم کنین.
‫یه کسب و کار خانوادگی.
‫کسب و کار خانوادگی معروف.
‫این مزخرفه، نه؟
‫راه و روش قدیمی، برای دنیای قدیمیه.
‫برادران، عموها و دایی ـها، پسرخاله ـها و پسر عموها.
‫ما الان توی دنیای جدیدی زندگی می کنیم.
‫به راه و روش جدیدی نیاز داریم.
‫می خوام برم دستشویی.
‫شوخیت گرفته؟
‫می شه حداقل بشینم؟
‫پلیس ـها می گن...
‫که تو اکثر بیمارات رو می کشی.
‫مطمئنم که نمی دونم منظورت چیه.
‫تو رو به جرم کشتن رییست دستگیر کردن.
‫خب، منظورم اینه که، فقط واسه این که قضیه واضح باشه،
‫حالش بهتر شد.
‫اون زنیه که انتخاب کردی؟
‫- یه قاتل؟ ‫- من که انت...
‫این دختره کلا مشکل داره!
‫چیزای خشن دوست داشت!
‫خودت چیزای خشن دوست داری.
‫اگه داری می گی که من...
‫تو فکر...
‫پدرم؟
‫چطور جرات می کنی.
‫تو پدرت رو می کشی...
‫تا بتونی تاج رو سرت کنی.
‫بعدش برادرت رو می کشی تا مجبور نباشی اون رو باهاش ‫تقسیم کنی.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫و کسب و کار خانوادگی هم به همین دلیل به جایی نمی رسه.
‫چون خانواده ـها دیوونن.
‫خودت دیوونه ای.
‫اوه...
‫نمی تونی این کار رو بکنی.
‫وایسا تا خبر این قضیه رو به گوش نیویورک برسونم.
‫یه شورش سگ مصب؟
‫اونا چشماتون رو درمیارن.
‫نیویورک در جریانه.
‫آره.
‫وای خدا، قلبم.
‫می کشمت!
‫ای...ایتالیایی اصیل عوضی!
‫آشغال کثافت!
‫- نه! نه، تو...بهت پول می دم! تو... ‫- اوه!
‫جناب، انقدر تند نرو!
‫من...گردنم، من گردن درد دارم!
‫جاستو!
‫اونا مجبورم کردن قضیه رو بهشون بگم.
‫من باهات حرفی ندارم.
‫مجبور نیستی بدجنس باشی.
‫من، مشکلی ندارم بگم...که سخت ـترین 24 ساعت...
‫تاریخ دنیا رو داشتم.
‫فکر می کنی الان چه اتفاقی داره می افته؟
‫- تو ما رو به کشتن دادی. ‫- من حقیقت رو گفتم.
‫حالا دیگه راستگو شدی؟ آخه الان؟
‫پس چرا اون وقتی که گفتم توی مراقبت از بابام کمکت می کنم،
‫چرا اون موقع نگفتی یه عجوزه دیوونه ای؟
‫این حرف رو نزن.
‫عجوزه.
‫- عجوزه! عجوزه! ‫- تو...گفتم این رو نگو!
‫- آهای! ‫- عجوزه!
‫بس کن.
‫ولم کن سگ مصب...
‫آهای، من چندتا اشتباه کردم، خب؟
‫ولی نمی دونستم...
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫به اندازه کافی کشت و کشتار نداشتیم؟
‫وایسا.
‫اون سوال رو جدی پرسیدی؟
‫گوش کن چی می گم.
‫آخرش همینه، اونا مجبورمون می کنن...همچین کاری بکنیم.
‫ما با هم رفیقیم.
‫بیخیال.
‫اسمامون رو عوض می کنیم.
‫با هم خوش می گذرونیم. این قضایا رو فراموش می کنیم.
‫واسه چی؟
‫جو، نمی فهمی؟
‫این یه نردبونه، ولی به جایی نمی رسه.
‫نه.
‫درخواست پایانی داری؟
‫آره، می تونی اول به اون شلیک کنی تا بتونم این رو ببینم؟
‫چی؟
‫بیاین دخترا.
‫همینجا وایسا.
‫سچل.
‫بابا؟
‫عزیزم! عزیزم!
‫عزیزم!
‫پس همه چیز رو می بخشی؟
‫به روال عادی بر می گردیم.
‫اوه.
‫می خواستم یه چندتا تغییر توی توافقمون ایجاد کنم.
‫تغییر؟
‫چیز زیادی نیست.
‫فقط چندتا مورد جزئی.
‫(کَنون - نیویورک)
‫شوخی می کنی؟
‫این نیمی از کسب و کار ماست.
‫می خوای نصف کسب و کارمون رو ازمون بگیری؟
‫ما یه قراری داشتیم.
‫توی پارک.
‫- قرار گذاشته بودیم. ‫- لطفا آروم باش.
‫این فقط بخشی از برنامه جدیده.
‫برنامه ملیمون.
‫برای کشور.
‫نیویورک، شیکاگو،
‫کانزاس، میامی،
‫تگزاس، کالیفرنیا.
‫شما هم یه تشکیلات کشوری هستین، درسته؟
‫وایسا، نه.
‫تو فقط یه نفری، یه نفر که فقط توی یه شهر کار می کنه.
‫اون ضرب المثل چی بود؟
‫ماهی گنده، برکه کوچیک.
‫ولی ما دریاییم.
‫مشخصه که داری فکر می کنی،
‫فکر می کنی که می تونی مثل قبلی ـها، من رو هم بکشی.
‫ولی این اشتباهه.
‫چون وقتی به من نگاه می کنی،
‫مرد پشت سریم رو نمی بینی.
‫و مرد پشت سریش.
‫و تمام مردایی که پشت سر اونن.
‫این تا ابد ادامه داره.
‫الان می بینیشون.
‫موجی که هیچوقت تموم نمی شه.
‫ما همدیگه رو درک می کنیم.
‫خوشحال باش.
‫اینطوری بهش نگاه کن: ما نیمی از دارایی ـهای شما رو تصاحب ‫نمی کنیم،
‫شما نیمی از دارایی ـهاتون رو رها می کنین.
‫شما الان برای ما کار می کنین.
‫کاری که بهتون می گیم رو می کنین، وگرنه می کشیمتون...
‫و یکی رو پیدا می کنیم که به حرفمون گوش کنه.
‫پایان داستان.
‫رییس؟
‫برو خونه.
‫جنگ تمومه.
‫مطمئنی؟
‫تمومه.
‫برای سوانی.
‫تاریخ یه جور حافظه است.
‫ولی یادآوری به چه معنیه؟
‫ما طبیعتا، به گذشته خودمون،
‫زندگی روزمره ـمون، فکر می کنیم...
‫و از طریق اونا، رویدادهای زمونه خودمون رو می بینیم.
‫ما سیاه و سفید،
‫پولدار و فقیر،
‫خارجی و داخلی هستیم.
‫و با این حال، گذشته ـهامون از هم جدان،
‫پس اگه اینطوریه، آیا تواریخمون هم از هم جدا نیستن؟
‫یه مشت تاریخ جدا از هم؟
‫این سوال رو از خودتون بپرسین:
‫کی کتاب ـها رو می نویسه؟
‫کی انتخاب می کنه که چی رو یادآوری کنیم و چی ‫فراموش بشه؟
‫اسم ن اتلریدا پرل اسموتنیه.
‫این گزارش تاریخ منه.