‫«بر اساس داستانی واقعی»
‫روادیدِ این داستان در شهر کانزاسِ میزوری ‫و در سال 1950 اتفاق افتادند.
‫به درخواستِ بازماندگان، اسامی تغییر یافته اند.
‫به احترامِ مُردگان، سایر موارد دقیقاً همانطور ‫که رُخ دادند، در داستان گفته شده است.
‫«فارگو» ‫«ارائه شده توسط از سایت مووی شو» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫بذار اون رُژت رو ببینم.
‫لباست رو دوست دارم.
‫ممنونم.
‫یه کم آب داغ و یه خورده لباس واسه تو لازم داریم.
‫شایدم درخواستِ یه کم موادِ...
‫با کیفیتی که توالتی نشده باشه، ‫به عنوان پاداش، بد نباشه!
‫هی! تا وقتی طرف مواد نری، آزاد می مونی!
‫شایدم فرار کردی که دوباره برگردی اونجا؟
‫حالا برو اون لباس هات رو بشور.
‫کدوم از شما خانما میخواد با این مرد تنومند...
‫بره دور دنیا رو بگرده؟ هان؟
‫من باهات میام.
‫این دیگه کیه؟
‫عیدتون مبارک.
‫دیبرل؟
‫بیا پایین.
‫خواهر بزرگترته...
‫و یکی از دوستاش رو با خودش آورده.
‫برگرد بگیر بخواب.
‫چی؟
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫نصف شب یهویی سر و کله ـت پیدا شده.
‫اینجا خونه ی درست و حسابی ایه که ‫آدمای درست و حسابی ای توشن.
‫- آره. آره. ‫- خانم، میخواستیم زنگ بزنیم ولی...
‫فهمیدیم که همراهمون پول نیست.
‫اون ناراحت نیست. ‫فقط مثل همیشه داره رئیس بازی در میاره.
‫هیچکدوم از اینا که گفتی نیستم.
‫آخه این چه لباس های هالووینیه که پوشیدید؟
‫همین امروز صبح آزاد شدم.
‫وقت نداشتیم درست و حسابی خرید کنیم...
‫ولی الان مثل چی خسته ام!
‫عزیزم، بیا اونا رو دم در نگه نداریم.
‫بیاید داخل. گرسنه اید؟
‫- داریم می میریم از گشنگی! ‫- اونا نمیتونن اینجا بمونن.
‫نمیتونید اینجا بمونید.
‫خب، حداقل یه لیوان قهوه بهشون بده. ‫اون خواهرته!
‫- بیا. - باشه.
‫نگاش کن!
‫خانم کوچولو چقدر بزرگ شده!
‫بیا پایین خاله ـت رو بغل کن ببینم.
‫آخ آخ!
‫وااای! نه بابا...
‫الکی فکری به سرت نزنه. ‫اون دخترِ خوبیه.
‫آخ...
‫فقط منم که بوی آدمای مُرده به مشامم میخوره؟
‫توی همزن، تخم مرغش پودر شده.
‫تخم مرغ هاش پودر شدند! درست حرف بزن.
‫خودم بهش آموزش دادم.
‫شاید فکر کنید اون مدرسه سفید پوستایی که...
‫منو بهش فرستادن، متوجه انگلیسیِ بَدم شدن...
‫ولی اونا بیشتر حواسشون به چیز دیگه ای بود
‫- تا اینکه به من باشه! ‫- درست حرف بزن!
‫ببخشید! ‫اشتباه گفتم؟
‫ظاهراً این سال هایی که نبودم...
‫خیلی برای خودت رشد کردی.
‫- بهت هیچ پولی نمیدم. ‫- میفهمی چی میگی؟
‫داری مثل خواهر بزرگا رفتار میکنی.
‫نمیخواستم ازت پول بگیرم.
‫من و سوانی خودمون منبع درآمد داریم.
‫چجور منبع درآمدی؟
‫سرقت از بانک.
‫برو توی اتاقت.
‫همین الان!
‫به حرف مامانت گوش کن.
‫فردا دوباره حرف میزنیم.
‫اونا از زندان آزادت نکردن. درسته؟
‫فرار کردی!
‫با تشخیصِ خودمون، خودمون رو آزاد کردیم.
‫اتفاقی که افتاد این بود که یه زنِ جوان رو دیدیم،
‫که برای خودش مثل فیلم «پسران کنون» شده بود، ‫و میدونست من خواهرتم.
‫اون بهم گفت که با چند تا خلافکار بزرگ، ‫به مشکل خوردی.
‫خدا میدونه چرا!
‫پس تصمیم گرفتیم بیایم نجاتت بدیم.
‫خدا کنه همون خلافکار باشن.
‫- چیزی برای گفتن نداری؟ ‫- به کمکت نیاز ندارم.
‫همه چیز تحت کنترلمه.
‫اون چقدر میخواد ازت سود بگیره؟
‫ماه اول ده درصد، بعدش همینجور میره بالا.
‫اینو بهش نگو.
‫بهت که گفتم! نگفتم؟
‫همون روز اول گفتم!
‫نباید اون وام رو میگرفتیم.
‫اگه نمیگرفتم ورشکسته میشدیم. ‫پس چی؟
‫این مشکلمونه که...
‫همونطور که توی نامه ـم گفتم، خانم ویل...
‫بخشِ سرطان، در هر بیمارستان مدرنی ‫جزو ضروریاته.
‫توی کلینیکِ «مایو»، یه ساختمون مجزا ‫برای این کار اختصاص دادن.
‫و من گمان میکنم که بیمارستان «نخبگانِ میزوریِ» ما،
‫باید همون کیفیت درمانی ای رو داشته باشه که ‫دهاتی های «مینه سوتا» دارن.
‫شما اینطور فکر نمیکنید؟
‫رقمش رو بگو.
‫و اگه مخالفتی داشتید...
‫روی سر در مینویسیم: ‫«بخش بیمارانِ سرطانیِ والتر و ماتیلدا ویل».
‫قبوله. فقط بهم قول بده، یهودی ای در کار نباشه.
‫یهودی ای در کار نباشه؟
‫وای!
‫- زدیش؟ ‫- فکر کنم.
‫فکر کنی؟ ‫منظورت چیه «فکر کنی»؟
‫چرا اینقدر لاغر شدی؟
‫میدونی، این روزا بیشتر سالاد میخورم.
‫اون فرمالدهیدی که بابات خواسته بود رو گیر آوردم.
‫داخله.
‫امروز، روزِ سختیه.
‫ایتالیایی ها رو داریم! ‫کلی گریه و زاری میکنن و لباس پاره میکنن!
‫بهتره همینجا منتظر بمونی.
‫خیلی با رنگین پوست ها خوب نیستن.
‫توهین نباشه!
‫نباید این کار رو بکنی.
‫خب، نگاش کن!
‫همیشه مثل یه مرغ بی محل می مونی.
‫خروس بی محل!
‫درستش خروس بی محل ـه.
‫اونوقت مرغ های بی محل چیکار میکنن؟
‫خوش شانسی میارن!
‫چقدر زشت!
‫اشتباه بود، فاجعه نبود که.
‫خب...
‫فرانسوی هم که بلده!
‫بله، بلده.
‫عوضی!
‫یا زدیش یا نزدیش!
‫فکـ...فکر کنم.
‫- مطمئناً راننده رو زدیم. ‫- کدوم راننده؟ راننده ی کی؟
‫- شما رو میشناسم؟ ‫- آقای «فادا».
‫اوریاتا میفلوور از بیمارستان «سنت بارتالامو».
‫تسلیت عرض میکنم.
‫- تو اون پرستاره ای! پرستارِ اون! ‫- بله، جناب.
‫وقتی پدرتون فوت کردن، من کنارشون بودم.
‫ولی میخوام بدونید که واقعاً با آرامش اتفاق افتاد.
‫انگار یه بچه خوابید!
‫این... ‫این حرف رو نزن.
‫بریم! ‫(به ایتالیایی)
‫- برو بریم. - عجله کنید!
‫ممنونم.
‫- باید برگردی. ‫- رئیس!
‫نه...
‫این آشغالِ عوضی نباید نفس بکِشه...
‫اونم وقتی که بعضی از آدما...
‫مثلاً پدر من و رئیس شما... ‫(ایتالیایی)
‫بعضی آدما...آدمای بهتر، داخل زمین خاک شدن!
‫هنوز خاکش نکردن که.
‫اون دهنت رو ببند!
‫چی شده؟ نمیتونستید صبر کنید تموم بشه بعداً برید؟ ‫(به ایتالیایی)
‫چی شده؟ نذاشتن روی کِشتی حرف بزنی؟
‫بجاش الان توی مراسم ختم بابا میخوای جبران کنی؟
‫پسرا! دعوا نکنید!
‫همین الانشم قلبم شکسته.
‫نگران نباش مامان. ‫فقط داریم بازی میکنیم.
‫- فقط بازی های پسرونه ـست. ‫- حلقه چی؟
‫حلقه ی بابات! توی انگشت کوچیکش!
‫- حلقه ـش چی شده؟ ‫- نتونستید صبر کنید...
‫تا کفنش خشک بشه بعدش غارتش کنید؟
‫- اونم پدر خودتون رو!! ‫- در مورد چی حرف میزنی مامان؟
‫کسی چیزی برنداشته.
‫در زمان جنگ ما بخاطر موسیلینی، ‫ کمونیست ها رو میکُشتیم.
‫چون برای کار و کاسبی و خانواده...
‫مفید بود.
‫کار و کاسبی واقعاً خوب پیش میرفت.
‫بعدش آمریکایی ها اومدن...
‫و نتیجه ی جنگ برگشت.
‫اونموقع دیگه موسیلینی برای کار و کاسبی خوب نبود.
‫پس مجبور شدیم تصمیم بگیریم.
‫اول موسیلینی رو کُشتیم...
‫و بعدش وسط میدون، برعکس آویزونش کردیم.
‫ببین...
‫دندون هاش رو توی جیبم نگه میدارم.
‫نگاه کن!
‫برای این که یادم بندازه...
‫کار و کاسبی، خانواده، کشور!
‫نه.
‫سوال اینجاست که...
‫بچه جون، الان تو...
‫طرف کی هستی؟
‫تو با بعدی برو.
‫خداحافظ.
‫یه سرخپوستِ کوچولو، دوتا، سه تا...
‫چهار تا، پنج تا، شش تا سرخپوست کوچولو!
‫یه دونه...
‫دوتا...
‫سه تا سرخپوست کوچولو.
‫چهار تا، پنج تا...
‫پنج تا!
‫یک، دو، سه...
‫میدونم چی دیدم و قضیه چیه.
‫خب چیه؟
‫انتقام برای نادیده گرفته شدنه!
‫- بر علیه آقای ویل؟ ‫- نه.
‫بر علیه من!
‫دیگه بسه.
‫جناب، شما باید یه آرامش بخش بخورید.
‫یه چیزی که بدرد اعصابتون بخوره.
‫فشار خونتون خیلی بالاست.
‫شنیدی چی گفت؟ ‫فشار خونم بالاست!
‫بهم قول بده اگه سکته کردم، متهم به قتلشون بکنی.
‫کیو متهم کنم؟
‫مردان تبری!
‫هممم...جناب. حرفاتون خیلی جور در نمیاد.
‫شما گفتید ماشینشون یه فوردِ آبی بود.
‫پنج روز قبل، توی این بیمارستان، ‫یه زد و خورد بوجود اومد.
‫هجومی از اتفاقات ناخوشایند!
‫من متعصب نیستم ولی افراد ایتالیایی تبار بودند...
‫- ...که من دست رد به سینه ـشون زده بودم. ‫- هممم...
‫اونوقت...فکر میکنید اینا بهم مربوطن؟
‫پسر جون، کَری؟
‫داریم در مورد سناریوی زخم گلوله صحبت میکنیم...
‫که با چند تا تیره پوستِ لعنتی ترکیب شده...
‫که دستِ شیطون رو از پشت بستن، ‫و در طرفی هم من هستم!
‫منی که شهروند مطیع قانونی ‫هستم که از تبارِ پروتستان هام...
‫و قوانین این سازمان رو اجرا میکنم...
‫و خلوصِ دودمانمون رو حفظ میکنم.
‫دکتر هاروارد، من براتون یه ‫هنرمند تشخیص چهره میذارم...
‫تا شاید چهره ی برخی از اونا رو شناسایی کردید.
‫بهشون چی گفتید؟ تیره پوست ها؟
‫منم حتماً یه گزارش کامل از این...
‫فورد آبی ای که پلاکش نامعلومه، تهیه میکنم.
‫ولی...اگه بتونید به قطع بگید که مردی که...
‫اسلحه دستش بود همون مرد یا مردهایی بودن...
‫که شما چند روز قبل، از ساختمون خارجشون کردید...
‫کمک بزرگی بهمون کردید.
‫من فقط...
‫راستش رو بهتون میگم! ‫...من فقط تفنگ رو دیدم.
‫خب، بله جناب. ‫تفنگ ها خیلی توی چشم هستن.
‫فکر میکنید... ‫باید محافظینم رو بیشتر کنم؟
‫- چون یه موقع... ‫- بعداً باهاتون صحبت میکنم.
‫اون...نه، نه،
‫لازم نیست این کار رو بکنید. ‫فقط دستگیره رو بچرخونید.
‫یه جور عقب مونده ای چیزیه؟
‫از همکاریتون ممنونم.
‫خیلی زود بهتون خبر میدم.
‫برو بریم.
‫گوش کن چی میگم.
‫من پدرت نیستم ولی مسئولیت تو با منه.
‫اون آدمایی که اون داخلن، هم خونت هستن.
‫ولی دوستت هم دارن؟ ‫بهت احترام میذارن؟
‫میدونی باید چجوری بفهمی؟
‫اگه خودشون رو آوردن پایین...
‫و توی چشم هات نگاه کردن...
‫اونموقع میفهمی که فقط نمیخوان ازت سواری بگیرن.
‫فهمیدی؟
‫فهمیدم.
‫«فهمیدم». ‫(به ایتالیایی)
‫اون میاد داخل و تو میشینی.
‫اول پسر منو بفرست.
‫موضوع چیه؟ بهم اعتماد نداری؟
‫زرو، داداش!
‫حالت چطوره؟
‫منو یادت میاد؟ ‫گتانو! سلام!
‫بیشتر از این نزدیک نشو.
‫اون چی میخواد؟
‫میدونی من کی ام؟
‫آره، تو همونی هستی که نباید از این نزدیکتر بیای،
‫وگرنه یه مُشت نثارت میکنم.
‫منظورش از «یه مُشت نثارت میکنم» چیه؟
‫میگه میخواد مُشت بزنه توی صورتت.
‫توی صورتت مُشت بزنه! ‫(به ایتالیایی)
‫جداً اینو گفت؟
‫آره.
‫منو بگو فکر میکردم امروز، روزِ خسته کننده ای ـه.
‫بس کنید!
‫گتانو...
‫بیا اینجا.
‫مشکلی هست؟
‫تو باید بگی!
‫نه، مشکلی نیست.
‫مامانت داخله. برو ببوسش.
‫حالت خوبه؟ ‫(به ایتالیایی)
‫یه دقیقه بهت وقت میدم با پسرت باشی.
‫من و تو یه موقع باید بشینیم صحبت کنیم.
‫باید در مورد اختلافاتمون صحبت کنیم. ‫شرایط فرق کرده.
‫هیچی فرق نکرده.
‫از ملاقاتت لذت ببر.
‫بیا اینجا.
‫- بهت غذا میدن؟ ‫- بیشتر کره ی بادوم زمینی میدن.
‫کجا میخوابی؟
‫یه اتاق توی طبقه ی سوم کنار من داره.
‫تو بهش آموزش میدی؟
‫بهش یاد میدم دنیا دستِ کیه.
‫حالا دستِ کیه؟
‫خر تو خره!
‫اینکه میگی واسه خرهاست! ‫آدما از اینم پیچیده ترن.
‫تجربه ی من که اینو نمیگه.
‫دوست داری اینجا بمونی؟
‫توی خونه ی ارباب؟
‫اون قدر تو رو میدونه؟
‫تصمیماتی که میگیریم، زندگیمون رو شکل میدن.
‫عواقبشون!
‫اون ایتالیاییِ گُنده بَکی که تازه اومده کیه؟
‫بردار جاستو، یعنی گتانو ـه. ‫تازه رسیده.
‫- میخواد بمونه؟ ‫- هنوز معلوم نیست.
‫اگه قرار بود پسرم رو ببرن داخل انبار هیزم...
‫بهم خبر بده.
‫چون توی دهات ما وقتی میگن بی خطر...
‫یعنی امن و امان!
‫یعنی بی آزار!
‫هیچکس با پسرت کاری نداره.
‫مسئولیت اون کاملاً با منه.
‫مامانت گفت سبزیجاتت رو بخور.
‫ما دوستت داریم و به زودی میاریمت خونه.
‫کِی؟
‫اونش رو نمیدونم.
‫به رئیست بگو زودتر باید با هم حرف بزنیم.
‫بله.
‫به سه تا بانک دیگه توی محله زنگ زدم.
‫هیچکس کارت بانکی رو نمیخواد.
‫- کل قضیه رو که بهشون نگفتی؟ ‫- نه.
‫ولی بهشون تاکید کردم که این...
‫وسیله ی پیشرفت اقتصادی ـه.
‫اونا میتونن جزو اولین ها باشن!
‫این قضیه رو توی همین محله نگه میداریم. ‫فقط بین خودمون!
‫از کجا بدونیم که وقتی پیاده روها رو با طلا ‫مزین کردیم...
‫نیان این محله رو به آتیش بکشن؟
‫ما به رستوران های اونا نیاز داریم،
‫به فروشگاه های اونا! ‫به بانک های اونا!
‫تا جایی که میدونم من حتی نمیتونم توی ‫فروشگاه گیمبلز لباس ها رو امتحان کنم.
‫برادرش از ایتالیا اومده.
‫بزرگتره یا کوچیکتر؟
‫کوچیکتره ولی هیکلش درشته!
‫فرقش مثل فرق شیر توی جنگل با...
‫شیر توی قفس می مونه.
‫ببرها توی جنگل زندگی میکنن. ‫اون شیرها هستن که توی دشت ها زندگی میکنن.
‫یعنی میگی ممکنه کشمکش برای قدرت بوجود بیاد؟
‫- من... ‫- باید همین الان دست بجنبونیم.
‫قبل از اینکه بتونن درست و حسابی فکر کنن ‫باید توسعه بدیم.
‫یا اینکه یه جور حقه ـست و میخوان کاری کنن ‫تا سرسری دست به کار بزنیم.
‫پس امتحانشون کن.
‫از کم شروع کن، ببین واکنشون چیه.
‫قبل از اینکه دوناتلو بمیره، با هم داشتیم...
‫در مورد تصاحب کردن کُشتارگاه صحبت میکردیم.
‫اون گفت باشه.
‫اون گفت...؟
‫گفت اونجا مال ماست.
‫ما ازش خواستیم، اون بهمون اجازه داد.
‫حالا هم داریم همین کار رو میکنیم.
‫اوپال و بچه هاش رو بر میدارم.
‫تا اونموقع باید از خودت بپرسی که اگه یه موقع...
‫جنگ یا نبرد یا نزاع شد...
‫حاضری تا کجا پیش بری!
‫الان افتادیم روی غلتک!
‫پول داره برامون میرسه. ‫کار و کاسبی رونق گرفته.
‫شاید به هر حال پولدار شدیم...
‫پس چرا با سیستم کار داشته باشیم؟
‫میدونی دیگه کی افتاده روی غلتک؟
‫اون شیری که توی قفسه.
‫روی زمین قفس برای خودش جولان میده. ‫میره عقب و میاد جلو!
‫خب، میدونی کی اصلاً روی غلتک نیست؟
‫اون شیری که سرش روی دیوارمون آویزونه.
‫اون همینجوری اونجا برا خودش چسبیده ‫ولی همون لبخندش رو هم...
‫دیگران روی صورتش درست کردن.
‫حدس من اینه که اونا یه حرکتی میزنن.
‫امروز...فردا...بالاخره آزمایشمون میکنن.
‫[داره براش ترجمه میکنه]
‫اونا خیلی پیچیده ان.
‫این ترسوها!
‫طرز تفکرشون فرق میکنه.
‫همیشه دنبال اینن که یه چیز از آدم بخوان.
‫[در حال ترجمه]
‫اونا خیلی گرسنه ان! ‫بذار گلوله بخورن!
‫نه.
‫آدم کُشی برای کار و کاسبی بَده.
‫کار و کاسبی یعنی آدم کُشی!
‫قرار نیست کسی رو بکُشیم.
‫بابا یه قراری گذاشته و ما ‫به اون قرار احترام میذاریم.
‫این...هممم...
‫آمریکایی ها چطور میگن؟
‫اشکالی نداره.
‫من...چند روز اینجام...
‫هممم...اگه میخوای ترسو باشی، ترسو باش!
‫جاستو.
‫- آبجی، داریم حرف میزنیم. ‫- «دزی» ـت اومده اینجا.
‫- یه دقیقه دیگه! ‫- نماینده ی شهرداری هم همینطور.
‫اومدن تا ادای احترام کنن.
‫باید بری!
‫کسی رو نمیکُشیم!
‫نه!
‫ترسو.
‫اینه که برای خودم آرزوهایی دارم: ‫سیاسی، اقتصادی...
‫اونوقت منم اسیرِ عشقم شدم!
‫برو خودتو خر کن!
‫تا وقتی که مطمئن نشدم که...
‫برام رأی جمع میکنی، یه تیکه ‫از میراث گیلیس هم گیرت نمیاد.
‫شهردارها که خودشون، خودشون رو انتخاب نمیکنن. ‫انتخابات هم مجانی نیست.
‫بابا؟ میتونم بابا صدات کنم؟
‫پدر من از طبقه ی پایین جامعه به زور ‫خودش رو نکشوند بالا...
‫تا آخرش پسرش یه مدیریتِ میانی بشه.
‫تو میخوای شهردار بشی؟ ‫منم میخوام بچه هام رئیس جمهور بشن.
‫پس برات رأیت رو جمع میکنم و...
‫شیرینیت رو میدم.
‫ولی قبلش دخترت باید باهام ازدواج کنه
‫حالا یه نوشیدنی بخور.
‫از اون پیتزا «کالزونه»ها بخور. ‫خیلی عالی ان.
‫تسلیت میگم.
‫متوجه شدم که فورد آبی بیرون پارک شده.
‫تبریک میگم. ‫چشم دارید!
‫شاهد بیمارستان خصوصی گفت دیده که یه فورد آبی...
‫داشته از صحنه ی قتل فرار میکرده.
‫رنگ آبی، رنگِ محبوبی ـه.
‫کنجکاو نیستید بدونید کی کُشته شده؟
‫وقتی وارد شدی، اونایی که ‫کُت و شلوار سیاه پوشیده بودن رو دیدی؟
‫خانما رو دیدی که داشتن مثل چی گریه میکردن؟
‫اگه بگم بهم خبر دادن که...
‫کارِ چندتا آدم تیره پوستی بوده که چند روز قبلش ‫از محوطه...
‫بیرون انداخته شده بودن بیرون، چی؟
‫اون مُرده؟
‫کی؟
‫خودت میدونی کی رو میگم، آشغالِ مضطرب!
‫مُرده؟
‫رئیس!
‫رئیس، رئیس، رئیس، رئیس!
‫نمیتونی به شهروندان عادی شلیک کنی.
‫اون مرتیکه ی عوضی ‫ جوری خانواده ی منو انداخت توی خیابون...
‫انگار که تُفِ کفِ خیابون بودیم.
‫مجوز نفس کِشیدنش رو از دست داد!
‫میدونم...ولی نتونستید بکُشیدش!
‫حالا یه فرد پولدار افتاده دنبالم...
‫که با شهردار غذا میخوره...
‫و ذهنش رو با حرفاش پُرم میکنه.
‫اونوقت اون بالایی ها پوستِ منو کَندن...
‫انگار دیگه کارشون این شده!
‫نه، ببخشید...اومدم اینجا تا مودبانه...
‫ازتون بخوام...
‫میتونم...میتونم این قضیه رو یه جور ماست مالی کنم.
‫یه بدبختی رو پیدا میکنم تا بندازم تقصیر اون...
‫ولی باید بیخیال این دکتر هاروارد بشید.
‫به من چی گفتی؟
‫- بهش کاری نداریم. ‫- تو داری میگی! (من که نمیگم)
‫امسال باهاش کاری نداریم.
‫سال بعدی!
‫اون برمیگرده به زندگیِ عادیش،
‫پیشِ زنِ چاقش و گوشتِ سرخ شده ـش.
‫هواپیماهای به روزش رو میسازه. ‫فراموش میکنه!
‫ولی ما فراموش نمیکنیم. ‫ما منتظر می مونیم.
‫ما دندون هامون رو تیز میکنیم.
‫و یه روز که حتی اسمِ اون زنِ پیر رو...
‫یادش نمیومد.
‫خب...
‫نمیخوام جلوی مأمور قانون...
‫از احتمالاتِ ممکن صحبت کنم.
‫ولی بهت قول میدم این قضیه دیگه تمومه.
‫باشه؟
‫بوووم!
‫سلام سلام سلام، آقای «کوزماپولیس».
‫عه...
‫صبح بخیر.
‫دوباره پرستار میفلوور اومده.
‫توی این روزِ خوب، حال و احوالتون چطوره؟
‫- من... ‫- هوم؟
‫عه...خب، عجب سه شنبه ی تر و تازه ای ـه.
‫وقت بوقلمون خوردنه!
‫نزدیکای عید شکرگزاری ـه.
‫یونانی ها هم این روزِ بوقلمون خوری رو جشن میگیرن؟ ‫(عید شکرگزاری)
‫هوم؟
‫آخیش، طفلکی!
‫بدنت خیلی داره زحمت میکشه...
‫تا خون ـت رو به جریان بندازه.
‫قلبِ آرومِ پیرت دیگه کارش رو انجام نمیده. ‫مگه نه؟
‫قلب بَدی شده! بد! بد! بد!
‫آره. اینجا هم دکتر گفته...
‫کار زیادی از دستشون بر نمیاد.
‫دکترای بدجنسِ لعنتی!
‫ولی اوریاتا اینجاست و میتونه کمک کنه.
‫کمکِ اوریاتا را میخواید دیگه؟
‫- درد رو از بین ببرم؟ - آره.
‫آره، آره.
‫معلومه که میخواید.
‫زندگی همینجوریش با یه قلب درست و حسابی هم سخته.
‫نگران نباش.
‫فرشته ی نجاتت رسیده.
‫این...خب...
‫پرستار میفلوور، باید بهتون بگم...
‫کارِتون خیلی غیرعادی بود. ‫میشه گفت...
‫اصلاً به هیچ عنوان خوب نبود.
‫همچین دوزِ بالایی از... ‫اصلاً تجویز درستی هم نبوده براش.
‫این کار باعثِ مرگ قطعی بیمار میشد که...
‫تحملِ همچین چیزی رو نداریم.
‫بیماران میان پیش ما تا ازشون مراقبت کنیم.
‫مراقبت با کیفیت بالا! ‫نه اینکه باهاشون بد برخورد بشه.
‫آقای «اسنیت» باور کنید هیچکس شرمنده تر از...
‫خودِ من نیست!
‫ولی اینم باید بگم، تا حالا دست خط خودتون رو دیدید؟
‫دست خط دکترها رو؟!
‫انگار یه نفر با چوب توی غار نقاشی کرده.
‫- نـ...نـ...نه اینکه من... ‫- اینطور نیست، از گفتنش متنفرم...
‫ولی اولین بار هم از پرستاری کردنِ شما ‫نگرانی هایی داشتیم.
‫از سطح توجه شما!
‫بیماران رو وقت و بی وقت جابجا میکردید ‫یا میفرستادیشون توی آی سی یو...
‫بدونِ اینکه علت بیولوژیکی ای داشته باشه.
‫تازه نگم براتون که داروساز متوجهِ یه سری...
‫اختلافات در داروهای درخواستی با داروهای ‫منتقل شده ای شده که...
‫در چند...
‫درخواستِ اخیر شما بوجود اومده.
‫در مجموع، بعد از آخرین ناهمواری ها...
‫نمیدونم چطور میتونیم شما رو جزو خدمه ی اینجا ‫نگه داریم.
‫منظورم اینه که شما اخراجید.
‫میدونم قضیه چیه.
‫بله، پس اگه امکانش هست...
‫- کمدتون رو تخلیه کنید... ‫- پاپوش!
‫یه سری دکترِ ناشایست!
‫یه سری روحِ گُم گشته! ‫اونوقت یکی باید جوابگو باشه.
‫پس اوریاتا رو باید قربانی کنید...
‫ولی من برای شما قربانی نمیشم، آقای اسنیت!
‫اوریاتا میفلوور قربانی کسی نمیشه.
‫- حالا، پرستار... ‫- اگه اینقدر نگرانِ بزهکاری هستید...
‫و نگرانید که داروها...
‫یه خورده کم و زیاد نشده باشن، زنگ بزنید پلیس.
‫اصلاً گوشی رو بردار...
‫بهشون بگو یه ونِ پلیس بفرستن.
‫بیان به این زن دستبند بزنن و ببرنش.
‫نظرت چیه زنگ بزنیم بچه های خبر هم بیان؟
‫- حالا وایسا ببینم، لازم نیست... ‫- اینجا آمریکاست، جناب.
‫تا جایی که من میدونم شوروی سابق نیست...
‫که وقتی یه نفر از نظر قانونی هیچ حقی نداره...
‫براش یک چهارم سیب زمینی رو جیره بندی کنن.
‫اونوقت شما اونجا نشستید و هم قاضی گری میکنید ‫و هم جلادید...
‫و اوریاتای بیچاره رو راحت میریزید دور! ‫خب برای چی؟
‫بخاطر عدم توانایی در خوندنِ دست خطی که...
‫ظاهراً نوشته شده بوده «صرع»؟
‫خانم میفلوور...
‫پرستار میفلوور...
‫خوشحال میشم اگه...
‫نظرتون با یک ماه پاداش چیه؟
‫سه ماه!
‫من...
‫میتونم پیشنهاد دو ماه رو بهتون بدم، و البته...
‫یه توصیه نامه ی درخشان...
‫- ...برای شغلِ احتمالیِ بعدیتون. ‫- بنویسید!
‫آقای اسنیت، باید بگم واقعاً از این موسسه...
‫ناامید شدم.
‫از شما!
‫وقتی عمرمون به پایان میرسه و...
‫در مقابل خداوند می ایستیم، ‫اون رنگِ...
‫ ارواحِ جادوانه ـمون رو برمیداره ‫و بدونِ اونها قضاوتمون میکنه.
‫ولی ما تعهد بی وقفه ی خودمون رو برای...
‫رسیدن به کمال، در سایه ی اون، نشون ندادیم.
‫و اگر ما در وفاداری خودمون به اون، ‫سرافکنده ـش کرده باشیم...
‫پس من و شما مستقیماً به اون مکانِ داغ (جهنم) میریم
‫و اوریاتا میفلوور...
‫اصلاً قصد اینو نداره که تا ابد...
‫در بالای نیزه ی دو شاخه ی شیطان قرار بگیره.
‫روز خوش، جناب.
‫- اون کیه؟ ‫- پرستاری که اونطرفِ خیابون زندگی میکنه.
‫سلام!
‫توی دید نباش.
‫سلام. حالت چطوره؟
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. خیلی ازت ممنونم.
‫تو چی؟
‫بگی نگی!
‫واقعاً فوق العاده ـست.
‫کی فکرش رو میکرد توی مدرسه ی...
‫کاکاسیاه ها، فرانسوی درس بدن؟!
‫بهمون یاد نمیدن. ‫خودم دارم یاد میگیرم.
‫عه، شور و شوق بالایی داری.
‫منم خوب اینو میفهمم، چون همیشه همه ‫در مورد منم همین حرف رو میزنن.
‫کمان! ‫(صورت فلکی)
‫چی گفتی؟
‫علائم خورشیدی.
‫ستاره شناسی؟!
‫ببین، از نظر علمی، تاریخ تولدهای ما...
‫با رویدادهای نجومی همزمان میشه.
‫وقایع اتفاقی باعث میشن سرنوشتمون رقم بخوره.
‫تاریخ تولدت کِیه؟
‫اول دسامبر!
‫همونطور که گفتم...
‫«کمان».
‫آها! آره.
‫پس گمونم یه جورایی با هم خواهر بشیم.
‫خب، من باید به چند تا از کارهام برسم.
‫عه، باشه.
‫میخواستم بدونم دنبالِ این هستی که...
‫بعد از مدرسه یه کم کار کنی؟
‫یه ذره تمیزکاریِ خونه...
‫که پنجاه سنت یا یه دلار باهاش به جیب میزنی.
‫ما در نظر تو فقط همین هستیم؟
‫وسیله ی کمک؟
‫طبقه ی بالاش نوارهای طولانی ای پخش میشن.
‫آهنگ های فرانسوی...داستان...
‫کارت پستال های «پاریسِ شاد». ‫میتونی هم تمیز کنی هم گوش کنی.
‫تصمیم گرفتم تو رو یکی از پروژه های خاص خودم بکنم.
‫این یعنی چی؟
‫از شیرینی خوشت میاد؟ ‫(شیرینیِ پای)
‫معلومه که خوشت میاد.
‫همه از شیرینی خوششون میاد.
‫جایی...جایی نرو. ‫الان برمیگردم.
‫آخ!
‫عجب زنِ سفید پوستِ عجیب غریبی!
‫آقا، میخواستم بدونید که من حاضرم.
‫خوبه.
‫نه فقط برای کارهایی که زور بازو میخواد.
‫توی دبیرستان ریاضی یاد گرفتم. ‫کلی از تاریخ خوندم.
‫من سر تا پا، استراتژی ام.
‫باشه، خب...
‫توی «زانادو»، قوبلا خان یه قانون باشکوه ‫برای تفرج مردم مقرر کرد؟
‫چی گفتید؟
‫- اسمت چیه؟ - لئون!
‫«بیتل».
‫- من پسر عموی «هپی»ـم. ‫- عه، آره، آره، آره.
‫خب، پسر عموی هپی...
‫بذار ببینیم امشب چطور از پس کارهای آسون...
‫بر میای.
‫بعدش در مورد استراتژی حرف میزنیم.
‫بیا بریم.
‫خداااا!
‫اونا چی ان؟
‫دکوری ان؟ ‫یا اینکه از بوشون خوشتون میاد؟
‫هشداری برای موش هاش دیگه ان!
‫پسر جون، فکر میکنم دارید...
‫تواناییِ ذهنیِ دشمنتون رو دست بالا میگیرید.
‫ما هیچ پولی نداریم.
‫خب، اینکه سرقت نیست!
‫نه، نه.
‫نه این...
‫به این میگن انتقال قدرت!
‫چی؟
‫- وای خدا. ‫- داریم قدرت رو به دست میگیریم.
‫پسر، میدونی اینجا ملکِ کیه؟
‫آره.
‫تو هم بهتره زودتر بری.
‫خب، حالا چی میشه؟
‫حالا...
‫صبر میکنیم.
‫♪ باید حرف مثبت رو با تاکید تکرار کنی ♪
‫♪ باید چیزای منفی رو حذف کنی ♪
‫♪ باید چیزای خوب رو درک کنی ♪
‫♪ نباید از اون چیزی که میخوایی دست بکِشی ♪
‫♪ باید خوشی رو ♪
‫♪ به بالاترین حد ممکن برسونی ♪
‫♪ باید ناخوشی رو به کمترین حد ممکن برسونی ♪
‫♪ یا ایمان داشته باش یا اینکه دوزخ... ♪
‫♪ یهویی وارد صحنه میشه ♪
‫♪ برای شفاف سازی... ♪
‫♪ یونس در دهن نهنگ، نوح در کِشتی ♪
‫♪ وقتی که شرایط... ♪
‫♪ خیلی بغرنج شد، اونا چیکار کردن؟ ♪
‫اَه!
‫♪ اونا با خودشون گفتن بهتره که... ♪
‫♪ حرف مثبت رو با خودمون تکرار کنیم ♪
‫♪ چیزای منفی رو حذف کنیم ♪
‫آخ!
‫♪ نباید از چیزایی که میخوایم دست بکِشیم ♪
‫♪ نه، نباید از چیزایی که میخواید دست بکِشید ♪
‫♪ میشنوید چی میگم؟ ♪
‫♪ گوش کنید چی میگم بچه ها و اونموقع ♪
‫♪ میتونی چیزای منفی رو حذف کنید ♪
‫♪ و مثبت اندیشی کنید ♪
‫♪ بچه ها دور من جمع بشید ♪
‫♪ اگه ممکنه بیاید و محکم بشینید ♪
‫♪ چون میخوام براتون از درست و غلط صحبت کنم ♪
‫♪ باید حرف مثبت رو با تاکید تکرار کنی ♪
‫♪ باید چیزای منفی رو حذف کنی ♪
‫♪ باید چیزای خوب رو درک کنی ♪
‫♪ نباید از اون چیزی که میخوایی دست بکِشی ♪
‫♪ نه، نباید از اون چیزی که میخوایی دست بکِشی ♪
‫میدونی، پدرم 33 سال توی کُشتارگاه کار میکرد.
‫آره. گاو و خوک و مرغ رو قصابی میکرد.
‫کل روز گوشتِ گاو رو می بُرید و ‫گوشتِ بره رو تیکه تیکه میکرد.
‫گوشت دنده در میوورد.
‫میدونی چی میخوردیم؟
‫پای خوک!
‫زانوی خوک! استخوون گردن!
‫آشغال!
‫دیدید بهتون چی گفتم؟
‫اونا دوست دارن حرف بزنن.
‫ببین، توی آمریکا، حتی غذا هم یه معنایی داره.
‫نشون میده پولداری یا فقیر، بالایی یا پایین!
‫سفیدی، یا رنگین پوست!
‫اینجا مال ماست.
‫ما با هم آشنا نشدیم.
‫من دکتر سناتور هستم.
‫باید احترام بذاری تا بهت احترام گذاشته بشه.
‫بخاطر همینه که آمریکایی ها اینقدر نازک نارنجی ان؟
‫اینهمه بذار و بگیر...
‫همش مزخرف ـه. ‫(به ایتالیایی)
‫در سرزمین گرفتن و کُشتن...
‫گتانو پادشاهه!
‫آروم باشید.
‫یه قراری گذاشته شده بود.
‫قرارِ دستِ بالایی ها بود.
‫چهارشنبه ی قبلی!
‫عه؟!
‫انگار برای شازده، این خبر کاملاً جدید بوده.
‫هممم...
‫یه قرار بین فادای پدر...
‫و دوستِ من، کنون.
‫اوهوم.
‫اینجا واگذار شد!
‫از تشکیلات شما به سندیکای کاکاسیاه ها.
‫داده شد!
‫خب الانم ما اومدیم...
‫تا بدهیمون رو بگیریم.
‫به نظر من که از این مزخرفاتِ سیاهپوستی ـه!
‫من داشتم با تو صحبت میکردم؟
‫یا با اون؟
‫آروم باشید.
‫پدرت یه قراری گذاشت. ‫(به ایتالیایی)
‫اگه نمیتونی به اون قرار احترام بذاری،
‫پس ما هم نمیتونیم به هیچی احترام بذاریم.
‫این کلماتی که...
‫پشت خودت مخفی کردی، خیلی هوشمندانه ان.
‫فکر میکنی وقتی کلماتی که گفتی رو...
‫از دهن گرگ بشنوی، چه مزه ای بده؟
‫هان؟
‫ماهیچه و استخوون!
‫به این میگن قدرت!
‫نه این همه فک زدن های...
‫اگه سوء تفاهمی شده، بذار ما بررسی کنیم.
‫تو افرادت رو بردار و برو خونه.
‫منم با برادرم حرف میزنم.
‫باید ببینیم چیزی که میگی درسته یا نه.
‫و اگه درست باشه...
‫ولی اگه نباشه...
‫پسر عموی هپی!
‫آروم باش، پسر عموی هپی!
‫خیلی خب.
‫ولی یادت باشه:
‫ما برمیگردیم.
‫چون شماها دیروز اومدید اینجا.
‫ولی ما بخشی از این زمینیم...
‫مثل باد و خاک!
‫پروردگارا، ما میدونیم که مسیر طولانی ای در پیشه.
‫بخاطر این مسیر ازت تشکر میکنیم.
‫چون این ماجراجویی ما رو عاقل تر میکنه.
‫ما میدونیم که بالا رفتن، سخت ـه.
‫بخاطر این بالا رفتن ازت تشکر میکنیم. ‫چون با بالا رفتن قوی تر میشیم.
‫آمین.
تو زمین و دریا رو خلق کردی
و پر از اتفاقات عجیب کردیشون
‫ما بخاطر همه چی ازت ممنونیم.
‫تو ضعفا رو خلق کردی...
‫تا جانشین تو در زمین باشند.
‫و قدرتمندها رو خلق کردی تا از ضعفا دفاع کنند.
‫بیاید دعا کنیم.
‫و ما برای تو قدرتمند خواهیم بود، پروردگار.
‫تو به ما درد و فقدان رو نشون دادی...
‫تا وقتی پیروزی فرا میرسه، از لذتش با خبر بشیم.
‫پروردگارا، هم اکنون دعاهامون رو بشنو...
‫تا برکت تو رو احساس کنیم.
‫و بدون که ما میتونیم این بار مسئولیتی که ‫به ما دادی رو حمل کنیم...
‫چون قلب هامون خالص ـه.
‫- آمین! - آمین!
‫میریم داخل.
‫«فارگو» ‫«ارائه شده توسط از سایت مووی شو» ‫مترجم: «TheFlashPoint»