‫انصافاً شهری که اینجا بنا کردن...
‫واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫[اتیوپی، شهر آدوا]
‫اون‌وقت الان می‌خوان همه‌ش رو خراب کنن.
‫شاهزاده تفاری، هر چی بیشتر توی دنیای بیرون وقت بگذرونی
‫چیزهای بیشتری می‌بینی.
‫تاریخ خارجی‌ها پر از ظلم و جنگه.
‫به همین دلیله که واکاندا هیچ‌وقت ‫هیچ نقشی توش نداشته و نخواهد داشت.
‫این نبرد قطعاً عملیات تخلیۀ ما رو پیچیده‌تر می‌کنه.
‫خب «کودا»، به قول معروف...
‫بزرگترین قهرمان‌های تاریخ
‫توی آتیش خطرناک‌ترین شرایط شکل گرفتن.
‫من خوبم. من خوبم.
‫اون تاجر، عتیقه رو...
‫زمانی که یه دزد دریایی توی اقیانوس هند بوده به دست آورده.
‫اگه اطلاعات ما درست باشه...
‫باید توی انبارش باشه،
‫درست وسط بدترین بخش این خشونت‌ها.
‫مطمئناً قبلاً توی موقعیت‌های خطرناک‌تری قرار گرفتی.
‫خب، حرکت‌مون چیه؟
‫حرکت من اینه که یه راهی پیدا کنم
‫که بدون اینکه کسی بفهمه از این نبرد عبور کنم.
‫حرکت شما هم اینه که کنار وایستی و فقط نگاه کنی.
‫پدر و مادرت شما رو فقط برای مشاهده فرستادن اینجا. ‫یادت که نرفته؟
‫ولی شاید اگه یه‌کم توضیحات تاریخی بدم،
‫بتونه بهمون کمک کنه ‫که از این وضعیت عبور کنیم.
‫- شاهزاده... ‫- ببین،
‫این رنگ‌پریده‌ها (سفیدپوست‌ها) ‫اهل جایی به اسم ایتالیا هستن.
‫- شاهزاده... ‫ - و این ایتالیایی‌ها
‫دنبال اینن که امپراتوری‌شون رو تا اتیوپی گسترش بدن،
‫ولی روح‌شون هم خبر نداشت ‫که چی در انتظارشونه.
‫شاهزاده تفاری!
‫خیلی‌خب، اولاً که...
‫ساکت‌کردن پسر پادشاه می‌تونه خیانت محسوب بشه.
‫ما برای نفوذ تجهیز شدیم، نه درگیری.
‫اونم درگیری‌ای با این ابعاد! ‫باید فعلاً مأموریت رو لغو کنیم.
‫چی؟ پس اون عتیقه چی می‌شه؟
‫عملیات‌های سگ جنگی، فراتر از یه عتیقه‌اند.
‫بعضی وقتا این یعنی دوری از هر گونه خطری برای پادشاهی.
‫نگو که منظورت اینه که توی اولین مأموریتم ‫دست خالی برمی‌گردم.
‫باید همین الان حرکت کنیم
‫تا وقتی فرصت‌مون تموم نشده!
‫تاریخ ما داستان کسایی رو روایت نمی‌کنه که فقط...
‫فقط کنار وایستادن و نگاه کردن، کودا.
‫فرصت طلاییِ ما، همین الانه.
‫ما نیومدیم اینجا که تاریخ‌سازی کنیم!
‫تفاری! تفاری!
‫تفاری؟ شاهزاده تفاری، جواب بده.
‫فوراً برگرد!
‫این یه دستوره.
‫مجبورم نکن دستورالعمل‌ها رو نقض کنم.
‫موقعیتت رو حفظ کن، دارم میام دنبالت.
‫سراغ عتیقه نرو.
‫تکرار می‌کنم، سراغ عتقیقه نـ...
‫آوردمش، آوردمش!
‫انگار از دیدنم خیلی خوشحال نیستی.
‫از یه دستور مستقیم سرپیچی کردی.
‫صاف رفتی تو دل خطر.
‫«این طبیعت یه سگ جنگیه که مسیر خودش رو بره،
‫نه مسیری که براش تعیین شده.»
‫جانم؟
‫اینو رئیس نونی گفته؛
‫اولین سگ جنگی‌ای که ‫یکی از عتیقه‌های گمشدۀ واکاندا رو پس گرفته.
‫مثل کاری که الان ما کردیم.
‫شاهزاده، شاید بهتر باشه ‫بیشتر روی زمان حال تمرکز کنی،
‫البته اگه می‌خوای زنده به واکاندا برگردی!
‫[قسمت چهارم: آخرین پلنگ]
‫یه شاهزاده شاید بتونه هر کاری دلش می‌خواد بکنه،
‫ولی یه مأمور میدانی از دستورالعمل‌ها پیروی می‌کنه.
‫انقدر سخنرانی نکن، کودا!
‫وقتی برگردیم «شهر طلایی»،
‫به رئیس می‌گم
‫که دیگه از این تمرین‌های همراهی برات نذاره.
‫این برای امنیت خودتونه.
‫از نظر من ایرادی نداره.
‫من می‌خواستم با کودای افسانه‌ای ‫از قبیلۀ معدنی همراه بشم،
‫همون مأموری که «بن پیزِ» دزد دریایی رو کشت.
‫نه با این مدلِ جدیدت.
‫چی به سرت اومده؟
‫بزرگ شدم، شاهزاده!
‫تشکیل خانواده دادم.
‫شاید یه روزی شما هم بفهمی.
‫من وظیفه دارم که برگردم پیش خانواده‌ام.
‫پس وظیفه‌ات در قبال واکاندا چی می‌شه؟ هوم؟
‫اگه بیفتم دنبال افتخارآفرینیِ احمقانه و خودم رو ‫به کشتن بدم، نه به درد خانواده‌ام می‌خورم نه وطنم.
‫با این‌حال، همین افتخارآفرینیِ احمقانۀ من بود ‫که باعث شد عتیقه رو به دست بیاریم.
‫اگه شانس بیاریم،
‫داستانی می‌شه که تا نسل‌ها تعریفش می‌کنن.
‫کار یه سگ جنگی باید نامرئی باشه، شاهزاده.
‫چیزی که مهمه مأموریته، ‫نه داستانی که در موردش روایت می‌شه.
‫خب، گفتنش برای تو آسونه.
‫همین‌جوریش هم جایگاه خودت رو توی تاریخ تثبیت کردی.
‫ولی من هنوز دنبال جایگاه خودم می‌گردم.
‫شما پسر پادشاه و ملکۀ واکاندا هستی.
‫پسر سوم.
‫برادر بزرگترم برای تخت پادشاهی مقدّر شده.
‫ولی من برای، خب...
‫برای هیچی مقدّر نشدم.
‫فکر کردم مثلاً اگه به سگ‌های جنگی ملحق بشم،
‫بتونم راهی پیدا کنم ‫که خودم رو توی تاریخ واکاندا جا بدم.
‫هرچند، بعید می‌دونم که ‫با گشتن به دنبالِ چیزهایی مثل این، به اونجا برسم.
‫تبر که تکنولوژیِ پیشرفته‌ای نیست،
‫حتی با معیارهای خارجی‌ها.
‫تازه دستۀ اصلی‌اش هم نیست.
‫تیغه‌ش از ویبرانیوم‌ـه.
‫خارجی‌ها همین الانشم دارن ‫با سلاح‌های خودشون، خودشون رو می‌کشن.
‫تصور کن با سلاح‌های ما چی‌کار می‌کنن.
‫برای صلاح خودمون و اونا،
‫باید تکنولوژی‌مون رو دور از دسترسِ...
‫این دیگه چیه؟
‫کودا، مواظب باش!
‫تفاری؟
‫پروتکل وضعیت اضطراری.
‫سیگنال نمی‌ده.
‫تفاری؟
‫شاهزاده تفاری؟ شاهزاده تفاری؟
‫اون چیه؟
‫هر چی که هستی، ‫ما باهات دشمنی نداریم.
‫دست نگه دار وگرنه جلوت رو می‌گیریم.
‫سلاح. ما به سلاح احتیاج داریم.
‫کودا، دارم میام!
‫تفاری!
‫تفاری، تبر رو بردار.
‫به سمت جنوب بدو. برو!
‫کودا. نه، من می‌تونم کمک کنم.
‫نه.
‫کودا.
‫حالا، تفاری!
‫خواهشاً این کار رو نکنید! ‫من دشمن‌تون نیستم.
‫تو... تو واکاندایی هستی؟
‫آره.
‫خواهش می‌کنم. وقتی برای این کارها نیست.
‫نه، نه، نه. امکان نداره.
‫من همۀ مأمورهای میدانی رو می‌شناسم،
‫ولی تا حالا این زن رو ندیدم.
‫می‌فهمم که درکش احتمالاً برات سخته.
‫ولی التماس‌تون می‌کنم! ‫سرنوشت وطن‌مون در خطره.
‫تو هم‌وطنِ ما نیستی.
‫بعداً می‌شم.
‫چی؟
‫اصلاً این یعنی چی؟
‫می‌تونم بهتون نشون بدم.
‫حالا فقط چشم‌هاتون رو باز کنید.
‫تفاری.
‫چی شده؟
‫کودا، اینجا...
‫شهر طلایی‌ـه.
‫۵۰۰ سال بعد.
‫نه. این مخروبه نمی‌تونه واکاندا باشه.
‫توی دورۀ من، اینجا فقط یه قبرستونه.
‫محل شکست نهایی ما.
‫ولی چطور این اتفاق افتاد؟
‫بیگانه‌ها از یه گوشۀ کهکشان اومدن
‫و با تعداد بالاشون جلوی نور خورشید رو گرفتن.
‫اه!
‫ملت‌های زمین برای جنگیدن باهاشون متحد شدن،
‫به‌جز همون ملتی که می‌تونست تفاوت رو رقم بزنه.
‫قوانین واکاندا حکم می‌کنه ‫که ما نمی‌تونیم به خارجی‌ها کمک کنیم.
‫بنابراین خارجی‌ها بی‌دفاع موندن.
‫و وقتی بیگانه‌ها تمام تمرکزشون رو گذاشتن روی ما،
‫حتی ما هم اون‌قدر قدرتمند نبودیم ‫که مقاومت کنیم.
‫جلوشون وایستادیم.
‫ولی اونا بازم همۀ ما رو کشتن.
‫ما تنها بازمانده‌های وطن‌مون بودیم.
‫یه مشت از افراد «دورا میلاژه»، ژنرال‌مون،
‫و من، ملکۀ واکاندا، آخرین پلنگ سیاه.
‫ما گیر افتاده بودیم،
‫ولی از طرفی دور و برمون پر از بقایای تکنولوژی واکاندا بود،
‫مثلاً اسکنر کوانتومیِ من.
‫در دوران صلح، ازش برای مطالعۀ تاریخ استفاده می‌شد.
‫حالا تنها امیدم بود.
‫هر لحظه، حلقه‌ای از زنجیرۀ اتفاقاته.
‫هر کدوم به بعدی منتهی می‌شه.
‫بنابراین تصمیم گرفتیم حلقه‌ای رو پیدا کنیم ‫ که به آیندۀ شومِ ما ختم می‌شه.
‫و بشکنیمش.
‫سال‌ها طول کشید.
‫ولی بالأخره پیداش کردیم.
‫یه نقطۀ سرنوشت‌ساز که اگه به حالت اولیه برگردونده بشه، ‫می‌تونه همه‌چیز رو درست کنه.
‫و همه‌چیز از اونجایی شروع می‌شه
‫که یه پسر فراموش‌شدۀ واکاندایی، ‫اون تبر رو پیدا می‌کنه.
‫این اولین قدمش برای لشکرکشی...
‫و غصب تاج‌و‌تخت واکانداست.
‫یه واکنش زنجیره‌ای رو شروع می‌کنه
‫که چشم‌های پادشاه برحق رو به دنیای بیرون باز می‌کنه.
‫واکاندا با بقیۀ بشریت ادغام می‌شه؟!
‫بله.
‫و با متحدشدنِ دنیا، ‫حملۀ بیگانه‌ها شکست می‌خوره.
‫همه‌ش به‌خاطر یه تبر؟
‫خیلی وقت نداریم.
‫آدوا دیگه داره سقوط می‌کنه.
‫و وقتی سقوط کرد، ‫تبر باید دقیقاً همون‌جایی باشه که پیدا شد.
‫- نه. ‫- کودا.
‫ما مأموریت خودمون رو داریم.
‫منم همین‌طور.
‫وقتی تبر برگرده، ‫خط زمانی من با این یکی هم‌راستا می‌شه
‫و هر کاری که هوردها کردن رو بازنویسی می‌کنه.
‫نمی‌دونم چه حقه‌ای به کار برد ‫که این تصاویر رو توی ذهن ما بکنه،
‫- ولی ما... ‫- خواهش می‌کنم.
‫پرش زمانی من به اینجا، نزدیک بود به قیمت جونم تموم بشه.
‫«گیاه قلبی‌شکل» بهم امکانِ زنده‌موندن داد،
‫ولی نمی‌تونم یکی دیگه رو تحمل کنم.
‫شاید راه دیگه‌ای هم باشه ‫که بتونی بهمون ثابت کنی.
‫تو می‌گی از آینده اومدی.
‫آها، آره! آره.
‫خب، یه چیزی بهمون بگو ‫که فقط یه آدم از آینده می‌تونه بدونه.
‫من می‌دونم...
‫می‌دونم که ملکۀ شما بچۀ چهارمش رو بارداره.
‫یه دختر.
‫بازم دروغ گفتی!
‫هشدار! رسوخ زمانی در حال فروپاشیِ مرگباری می‌باشد.
‫پنجرۀ کوانتومی تا سه ثانیۀ دیگر بسته می‌شود.
‫نه! الان نه!
‫باید برگرده!
‫کودا، باید تبر رو بذاریم سر جاش.
‫نه. نه.
‫کودا!
‫باید به شورا بگیم چی دیدیم.
‫اونا تصمیم می‌گیرن.
‫کودا، اون گفت ‫این شهر هر لحظه ممکنه از بین بره.
‫مسئله‌ی سرنوشت واکاندا و دنیاست.
‫الان وقت عمل‌کردنه.
‫این یه مأموریت انتحاریه، تفاری.
‫کودا!
‫نباید اینو بهت بگم،
‫ولی چیزی که در مورد مادرم گفت حقیقت داره.
‫اون بارداره.
‫این رازیه که فقط خانوادۀ سلطنتی می‌دونه.
‫سگ‌های جنگی همیشه می‌گفتن مأموریت‌هاشون
‫برای محافظت از مردم امروز واکانداست
‫تا آیندۀ مردم فردا رو تضمین کنن.
‫مثل خواهر من. و خانوادۀ تو، کودا.
‫ما داریم در مورد آیندۀ گونه‌مون حرف می‌زنیم.
‫این تنها چیزیه که مهمه.
‫و مسئولیتش به گردن ما افتاده.
‫حق با شماست، شاهزاده.
‫این الان مأموریت ماست.
‫عه، خدا رو شکر.
‫فکر نمی‌کردم قبول کنی.
‫کار آسونی نیست.
‫خونۀ تاجر، دقیقاً وسط نَبَرد و زیر اون برج‌ـه.
‫پس بهتره عجله کنیم.
‫نه!
‫ملکۀ من. ملکۀ من! انجام شد؟
‫نه.
‫تبر دست دوتا مأمور واکانداییه.
‫یه پرش دیگه آماده کن.
‫من برمی‌گردم.
‫زنده نمی‌مونید.
‫مأموریت تموم نشده.
‫و اگه ناتموم بمونه،
‫همۀ این کارها بی‌فایده می‌شه.
‫هر چی انرژی می‌تونی جمع کن.
‫اگه آخرین ذرۀ انرژی‌مون هم باشه برام مهم نیست.
‫چطوری پیدامون کردن؟
‫حتماً توان مصرفیِ برق رو رهگیری کردن.
‫آزمایشگاه رو ببندید!
‫خونۀ تاجر ۲۵۰ متر جلوتره.
‫یادت میاد تبر رو کجا پیدا کردی دیگه؟
‫پلنگ گفت باید دقیقاً همون‌جایی که بود گذاشته بشه.
‫عه، آره، توی یه محفظۀ مخفی ‫داخل یه ساعت پاندول‌دارِ ایستاده.
‫توپ‌خونه رو گرفتن! عقب‌نشینی کنید!
‫عجله کن! داریم نزدیک می‌شیم. ‫فقط صد متر مونده.
‫تفاری!
‫یه اتیوپیایی!
‫بکُشش!
‫نه!
‫واینستا، شاهزاده.
‫بی‌فایده‌ست، ملکه.
‫حتی اگه پرش شما رو نکُشه، ‫ما نمی‌تونیم بدون شما جلوی هوردها رو بگیریم.
‫باید گذرگاه رو ببندیم ‫تا اونا رو از اون خط زمانی دور نگه داریم.
‫پس، من باید بمونم. و از گذرگاه دفاع کنم.
‫نمی‌تونیم بذاریم هوردها به زمان اونا هم حمله کنه.
‫ولی، علیاحضرت، مأموریت ما...
‫الان دیگه بقیه‌ش دست اجدادمونه.
‫اگه اون‌قدر بهم اعتماد داشته باشن ‫که حرف‌های منو باور کنن،
‫پس ما هم باید بهشون اعتماد کنیم ‫که خودشون راهی برای موفقیت پیدا می‌کنن.
‫اونجا. دقیقاً پشت اون برج!
‫پس بزن بریم.
‫برای یه شاهزاده بدک نبود، نه؟
‫آره، خیلی تحت‌تأثیر قرار...
‫تفاری، برو کنار!
‫کودا! نه!
‫نگران نباش، کودا. من میارمت بیرون.
‫فقط طاقت بیار.
‫روی مأموریت متمرکز بمون، شاهزاده.
‫نه! کودا!
‫من... من چیزی‌ام نیست.
‫باید تبر رو برگردونی.
‫وقت برای بیرون‌آوردنِ من نیست.
‫نه! من تنهات نمی‌ذارم.
‫تو در قبال خانواده‌ات وظیفه داری.
‫سگِ‌جنگی‌بودن دقیقاً...
‫یعنی همین.
‫این بهاییه که ما می‌پردازیم.
‫مأموریت رو کامل کن.
‫چه عجب! ‫بالأخره داری از دستوراتم پیروی می‌کنی.
‫اه!
‫نه!
‫ملکه!
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. رأس ساعت نُه.
‫کودا، انجام شد!
‫تبر برگشت، ما موفق شدیم! ما...
‫کودا.
‫وای نه.
‫واکاندا تا ابد.
‫واکاندا تا ابد!
‫اوف.
‫بهت گفته بودم که می‌رسونمت خونه.
‫بدک نبود، شاهزاده.
‫واقعاً گل کاشتی.
‫من تا حالا دست خالی برنگشتم خونه.
‫از کجا بدونیم این همه زحمت، ارزشش رو داشته یا نه؟
‫چاره‌ای نداشتیم.
‫این حجم از ویرانی تضمین می‌کنه
‫که هر چی از تبر باقی مونده بود ‫با بقیۀ شهر نابود شده.
‫می‌خوام یه چیزی رو روشن کنم: ‫رها کردنِ مأموریت، تصمیم من بود.
‫با اینکه کودا مأمور مافوقمه...
‫خب، منم شاهزاده‌ام.
‫حرفم رو به کرسی نشوندم.
‫شجاعتت رو جلوی شورا و پدر و مادرت تحسین می‌کنم.
‫می‌دونم چقدر دلت می‌خواست ‫جایگاهت رو توی تاریخ تثبیت کنی.
‫الان هم که واقعاً تاریخ‌مون رو نجات دادی،
‫با این‌حال، هیچ‌کس قرار نیست بفهمه.
‫چیزی که مهمه مأموریته، کودا،
‫نه داستانی که در موردش روایت می‌شه.
‫فقط ای‌کاش می‌تونستم ‫این آینده‌ای رو که براش جنگیدیم ببینم.
‫یا حداقل بدونم چقدر طول می‌کشه تا اتفاق بیفته.
‫«ترجمه از محمد سید»