‫[چین، سال ۱۴۰۰ میلادی]
‫قلب اژدها یارتون باشه، ‫چه عصر متبرکیه.
‫قلب اژدها محافظتون باشه.
‫ای بابا!
‫وایستا!
‫من باید برم.
‫وایستا دزد!
‫وای، از اون طرف.
‫وای، وای، وای!
‫آخ!
‫راحت می‌رم خونه.
‫از چین سلام می‌کنم.
‫سگ جنگی نود و نه هستم، ‫درخواست فرود دارم.
‫مأمور باشا!
‫زنده‌ای؟
‫چندین هفته تماس نداشتی.
‫بدترین شرایط رو در نظر گرفته بودیم.
‫فرمانده ایبو!
‫کولاکی که کل ارتباطات رو قطع کرده بود...
‫اسیرم کرده بود، واسه همین ‫مجبور شدم بداهه عمل کنم.
‫الان دارم با عتیقه میام خونه.
‫اطلاعاتمون حاکی از این بود...
‫که عنصر خیلی قدرتمندی ‫از اون روستا محافظت می‌کنه.
‫گمون می‌کردیم نفرین اژدهاشون ‫کارت رو تموم کرده.
‫متأسفانه باید بگم...
‫اصلا با اژدهای واقعی روبه‌رو نشدم ‫و خرافات خودشون بود.
‫اصلا نفرین نشدم.
‫رفتم اونجا، چیزی که لازم داشتم رو برداشتم ‫و خارج شدم.
‫در راه واکاندا از هیچی دریغ نمی‌کنم.
‫[قسمت چهارم: گم‌شده و پیدا شده]
‫باشاست. برگشته!
‫- ایول! ‫- خوش برگشتی.
‫- موفق شدی! ‫- خوشحالم که اومدم خونه.
‫خوش برگشتی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ممنونم.
‫فرمانده ایبو،
‫یه‌کم بهم توهین شد که خیال کردین ‫یه نفرین می‌تونه من رو از پا در بیاره.
‫مگه تا حالا روسیاهتون کردم؟
‫آره... ولی احتمالا به گزارش مأموریتت ‫ربطی نداره.
‫انگار هنوز هم اطلاعاتمون ‫یه چیزی رو از قلم انداخته.
‫مطمئنی طبق دستورالعملمون پیش رفتی...
‫و بدون هیچ اختلالی از اونجا خارج شدی؟
‫من رو که می‌شناسین. ‫عین همیشه دقیق عمل کردم.
‫همه‌چی بدون هیچ مشکلی پیش رفت.
‫می‌شه تا تالار عتیقه‌ها برین؟ ‫پروازم طولانی بود.
‫فقط باید چیزی ‫که توی مجسمه بود رو برمی‌داشتی.
‫یه سری پیچیدگی رخ داد.
‫ما دستورالعمل‌هایی داریم...
‫که اطمینان حاصل کنیم ‫مأموریت‌هامون لو نمی‌رن.
‫شاید پیروی از دستورالعمل ‫پشت میز خوب پیش بره دوست من،
‫ولی تو دنیای بیرون،
‫ما مأموران میدانی ‫باید مستقل فکر کنیم.
‫من تو دنیای بیرون ‫چیزهای شگفت‌انگیزی دیدم،
‫ولی هیچ‌وقت از این چشم‌انداز ‫خسته نمی‌شم.
‫هوم.
‫خب، اگه نماینده اعظم راکیم...
‫از گزارش مأموریتت خوشش نیاد، ‫خیلی بیشتر می‌بینیش.
‫اون به اندازه هوادارهات ‫روش‌هات رو تحمل نمی‌کنه.
‫من هر کاری لازم باشه می‌کنم.
‫افسانه محلیشون تنها چیزی نبود ‫که از این محافظت می‌کرد،
‫اما من تونستم اعتماد ‫سرپرست معبدشون رو جلب کنم،
‫صبر کردم فرصتش پیش بیاد ‫و کارم رو تموم کردم.
‫ظاهرا ساده است،
‫ولی هیچ‌وقت هیچی ‫با حضور تو ساده نیست،
‫مگه نه مأمور باشا؟
‫نماینده اعظم راکیم، ‫با هدیه اومدم.
‫خوشحالیم که سالم برگشتی،
‫ولی واسه این اعزام نشده بودی.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫ویبرانیوم تو عمق تزئینات ‫این مجسمه مقدس استفاده شده بود.
‫متأسفانه باید تخریب بشه.
‫فرمانده ایبو، اگه می‌شه تنهامون بذار.
‫من افسر ناظر مأموریت باشا هستم ‫و بهتره...
‫گزارشاتت رو بررسی کنی.
‫چشم نماینده اعظم.
‫این‌ها از نظر ما عتیقه‌های عادی‌ان.
‫ولی اگه دست آدم نادرستی بیفته، ‫ممکنه به نابودی واکاندا ختم بشه.
‫یا نابودی دنیای بیرون.
‫لازم نیست بهم یادآوری کنین.
‫خودم چند هفته تو کولاک گیر افتاده بودم ‫تا یکیشون رو پس بگیرم.
‫آره.
‫سرنوشتی که هر مأموری رو ‫از پا در می‌آورد، اما با این حال...
‫انگار تو رو از پا در نیاورده.
‫احساسات حواس آدم رو ‫تو مأموریت پرت می‌کنه.
‫اینجا مأموریتمون مهمه نماینده اعظم.
‫ولی به چه قیمتی مأمور؟
‫هوم.
‫درست نیست.
‫چند هفته تو مأموریت ازت خبری نبود باشا.
‫بگو ببینم، تو مأموریتت اتفاقی افتاد؟
‫آره. موفق شدم.
‫نذار غرورت سختی‌ای که کشیدی رو ‫انکار کنه.
‫مسابقه نیست که لازم باشه ببری.
‫پای جون مردم وسطه.
‫بله؟
‫عه، باشا.
‫گروه فنی‌ای که هواپیمات رو ‫بررسی کردن...
‫به دلیلی سوابق پروازت رو ثبت نکردن.
‫هواپیمای من؟
‫از آشیانه پاسخ نمی‌دن.
‫باشا، می‌دونی جریان چیه؟
‫بهتره برم بررسی کنم.
‫ممنون نماینده اعظم. ‫خیلی به حرف‌هاتون فکر می‌کنم.
‫فرمانده ایبو هستم.
‫هنوز هواپیمای باشا رو ثبت نکنین.
‫می‌خوام شخصا گزارشاتش رو بخونم.
‫صدام رو دارین؟ الو؟ ‫گزارش بدین... وای!
‫چه‌جوری اومدی اینجا؟
‫دنبال باشا می‌گردم!
‫گفتی باشا؟
‫باشا.
‫اون... ‫چه‌جوری اومدی اینجا؟
‫آروم باش. آروم باش ببینم. ‫همه‌چی مرتبه.
‫باشا.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. با باشا کار داری؟
‫بیا. دنبالم بیا.
‫بیا با برخی از بهترین جنگجویانمون ‫آشنات کنم.
‫مهاجم! حمله کنین!
‫نه! نه، نه، نه، نه!
‫ای بابا!
‫نه، نه، نه! ‫داره از پشت میاد...
‫وای نه! بگیرینش! ‫داره فرار می‌کنه!
‫تو! کار تو بود!
‫چی؟ خودت به من خوردی.
‫واقعا باید بیشتر دقت کنی.
‫تو اولین نفری هستی ‫که به واکاندا نفرین آوردی.
‫چی؟ من؟ نه.
‫اسم تو رو آورد باشا.
‫بهت هشدار داده بودم ‫یه جای اطلاعاتمون می‌لنگه.
‫گوش ندادی.
‫جریان چیه؟
‫چی شده؟
‫خیلی یهویی رخ داد.
‫به عمرم ندیده بودم کسی ‫به اون سرعت حرکت کنه.
‫بعدش هم غیبش زد.
‫مهاجم نقاب و لباس خارجی داشت قربان.
‫ولی چطور ممکنه کسی از دنیای بیرون ‫به اینجا اومده باشه؟
‫ممکن نیست. مگه این که...
‫مگه این که یکی رو ‫موقع ورود تعقیب کرده باشه...
‫و امروز یه ورودی بیشتر نداشتیم.
‫باشا.
‫مأمور باشا قربان؟
‫یه چیزی رو وارد واکاندا کرد.
‫خودش و فرمانده ایبو ‫جواب این کارشون رو پس می‌دن.
‫باید بریم پیشش. ‫اعتراف کنیم چی شده.
‫بی‌خیال ایبو، ‫هنوز می‌تونیم پیروز بشیم.
‫همیشه مشکل پیش میاد.
‫تو مأموریت!
‫اینجا مرکز فرماندهیه!
‫ولی الان محل مأموریته.
‫هیچ‌کس اینجا رو ‫بهتر از تو نمی‌شناسه.
‫حتما مهاجم تعقیبم کرده ‫که اون مجسمه رو پس بگیره.
‫نباید بذاریم به تالار عتیقه‌ها برسه.
‫نیروهای نماینده اعظم چی؟
‫تو تک‌تک تونل‌های خدماتی ‫و گذرگاه‌های سری اینجا رو بلدی.
‫ببرشون زرادخانه...
‫و حواسشون رو پرت کن ‫تا توجه راکیم رو جلب کنی.
‫این مهاجم دست‌تنها ‫کل سالن غذاخوری رو شکست داده.
‫واقعا خیال می‌کنی ‫می‌تونی تنها باهاش مبارزه کنی؟
‫اگه نتونستم قبل از رسیدن ‫به تالار عتیقه‌ها جلوش رو بگیرم،
‫مجبوریم اونجا جلوش رو بگیریم.
‫با همدیگه.
‫خیلی‌خب. حواسشون رو پرت کنم.
‫آها! سامانه آژیر زرادخانه.
‫باید جواب بده.
‫یه آژیر تو بخش سرخ فعال شده ‫نماینده اعظم.
‫داره می‌ره سمت زرادخانه.
‫کل یگان‌های در دسترس رو بفرستین! ‫زود باشین!
‫تو کی هستی؟ ‫چه‌جوری تعقیبم کردی؟
‫جورانی؟
‫من بر خلاف تمام غرایزم ‫بهت پناه دادم.
‫تا ببینم چیکاره بودی.
‫لابد کارت همین بود.
‫نباید من رو تا اینجا ‫تعقیب می‌کردی جورانی.
‫پس اهل اینجایی؟
‫به عمرم چنین چیزی ندیدم.
‫شگفت‌انگیزه.
‫هوم. من رو باش که این همه مدت ‫خیال می‌کردم واقعا برام اهمیت قائلی.
‫غم‌انگیزه که واقعا داشتم ‫برات اهمیت قائل می‌شدم.
‫البته راستش، یه‌کم بهم توهین شده...
‫که خیال می‌کردی باورم می‌شه ‫مسافر گم‌شده‌ای.
‫خب، حقیقت دردناکه.
‫آها، دردناک می‌شه.
‫مگه این که چیزی رو ‫که ازمون دزدیدی پس بگیرم.
‫دزدیدم؟ نه، از ما دزدیده بودنش!
‫ما هیچ‌وقت چیزی ندزدیدیم.
‫من تو رو از برف بیرون کشیدم، ‫من بهت پناه دادم!
‫مأموریت داشتم!
‫الان من هم مأموریت دارم.
‫جورانی، خواهش می‌کنم.
‫مردمم نمی‌ذارن زنده از اینجا بری.
‫مشکلی ندارم.
‫بدون شک همین الان دارن به بخش نارنجی ‫نیروی کمکی می‌فرستن،
‫پس اگه خیال کردی دستت ‫به اون مجسمه می‌رسه،
‫سخت در اشتباهی.
‫گفتی نارنجی؟
‫مرسی.
‫ای بابا!
‫- تو کی هستی؟ ‫- من احمقی‌ام که دل یه دزد رو بردم.
‫وایستا ببینم، نه، نه، نه. ‫من دل تو رو بردم.
‫خیلی بامزه بود.
‫نمی‌خواستم این‌جوری بشه جورانی،
‫ولی مجبور بودم مأموریتم رو ‫در اولویت قرار بدم.
‫این کار رو نکن.
‫- به قول خودت، مأموریت در اولویته. ‫- جورانی، نه!
‫پس کارت همینه.
‫از باقی فرهنگ‌ها دزدی می‌کنی.
‫این همه کار یه فتح دیگه برات محسوب می‌شد؟
‫من هم همین‌طور؟
‫اون‌جوری نیست.
‫تو هیچ‌وقت مأموریت من نبودی.
‫اما باز هم بهم دروغ گفتی.
‫جورانی، فلز اون مجسمه ‫از اموال واکانداست...
‫که هزار سال پیش ازمون دزدیده بودن.
‫اما تو اون هزار سال،
‫اهمیت اون مجسمه واسه مردم من ‫خیلی بیشتر از مردم تو شده.
‫شرمنده‌ام جورانی. ‫نمی‌تونی ببریش.
‫واسه آخرین بار خواهش می‌کنم!
‫من ازت خوشم میاد باشا.
‫خیلی سعی کردم بلایی سرت نیارم، ‫ولی کاسه صبرم لبریز شده.
‫برو کنار.
‫نه.
‫واقعا کارت خیلی درسته.
‫کل زندگی من همین بوده.
‫کل زندگی من هم بوده.
‫روشنه.
‫یوهو!
‫چه‌جوری این کارها رو می‌کنی؟
‫من جورانی، نگهبان رشته‌کوهم.
‫من اژدهای نامیرا شولائو رو شکست دادم...
‫تا قدرت قلب ذوب‌شده‌اش رو جذب کنم.
‫چی؟
‫من آیرون فیستم.
‫جورانی، بس کن.
‫همون‌جا وایستا ببینم!
‫ایبو.
‫ایبو، لطفا درگیر نشو.
‫چی؟ چرا؟
‫تو کلا نگرانی‌هام راجع به مأموریتت رو ‫نادیده گرفتی...
‫و الان کارمون به اینجا کشیده.
‫خواهش می‌کنم. ‫تو متوجه نیستی.
‫نه‌خیر، خودت متوجه نیستی.
‫الان همه باید جمع بشن ‫تا خراب‌کاریت رو درست کنن.
‫ایبو، این زن خیلی قدرتمنده.
‫اگه بخوایم حلش کنیم، ‫باید راه‌حلی پیدا کنیم...
‫که به توافقی برسیم.
‫چه خوشت بیاد چه نیاد، ‫کل اقدامات امروز من...
‫در راستای دور کردن اون مجسمه ازش بوده.
‫- وایستا، وایستا، وایستا! ‫- نه، نه، نه!
‫گمون کنم این مال شماست.
‫اگه از همون اول بهم گفته بودی، ‫کمکت می‌کردم.
‫چی؟ فقط کافی بود همین کار رو بکنی؟
‫اون‌جوری این همه مشکل پیش نمی‌اومد؟
‫آخه...
‫اصلا گمون نمی‌کردم ‫بتونم بهش...
‫یا به هر کسی اعتماد کنم.
‫شرمنده‌ام ایبو. ‫تو همیشه هوام رو داشتی.
‫باید به حرفت گوش می‌دادم. ضمنا...
‫باید می‌فهمیدم تو کی هستی ‫و برام چیکار کردی.
‫شرمنده‌ام جورانی.
‫جفتتون مواظب من بودین،
‫اما من اون‌قدر درگیر اهدافم بودم ‫که نفهمیدم...
‫و نتونستم محبتتون رو جبران کنم.
‫اگه کرده بودم، شاید الان ‫این‌قدر اذیت نمی‌شدیم.
‫این چه وضعشه؟
‫چرا این‌جوری هستی؟
‫فقط بهم اعتماد کن و همکاری کن.
‫یا باست، اینجا چی شده؟
‫خب، نماینده اعظم،
‫تمرین آموزشی بود...
‫که فرمانده ایبو ترتیب داده بود...
‫تا آمادگی افراد این تأسیسات رو ‫مقابل مهاجم خارجی بسنجه.
‫امروز که فرمانده ایبو از پیش ما رفت،
‫تماس اضطراری دروغین رو ‫از آشیانه ارسال کرد.
‫خیلی خوب تماس گرفته بودم.
‫درسته.
‫بعدش این نقاب رو زد ‫و نقش دشمن مهاجم رو ایفا کرد.
‫با چند تن از حضار سالن غذاخوری درگیر شد،
‫خوب از خودشون دفاع کردن، ‫اما خیلی خوب نبود،
‫آخه...
‫ایبوی عزیزمون خیلی وحشیه قربان.
‫- واقعا؟ وحشیه؟ ‫- معلومه.
‫تا من بخوام برسم اینجا،
‫ایبو عین باشنگا که از نو زاده شده ‫باهام مبارزه کرد و زمینم زد.
‫یه‌کم خراب‌کاری کردیم نماینده اعظم،
‫ولی می‌دونیم باید در چه زمینه‌ای ‫بهبود پیدا کنیم.
‫آها، یعنی کل این ماجرا ‫فکر خودت بود فرمانده؟
‫بله قربان. فکر من بود.
‫پس احتمالا امنیت عتیقه‌ها ‫در شأن تو نیست ایبو.
‫بهتره تو فکر اعزامت به مأموریت باشیم.
‫چشم قربان.
‫باشا، حواست باشه ‫همه‌چی رو جمع کنن.
‫اینجا محل محترم و شریفیه.
‫کاری کن دوباره همون‌جوری باشه.
‫چشم قربان.
‫این هم مال منه. ‫به نظرم دیگه به حد کافی دزدیدین.
‫من و تو دیگه از این ماجرا ‫صحبت نمی‌کنیم باشا.
‫حواست باشه اون هم چیزی نگه.
‫خودم می‌دونم!
‫اگه می‌خوای به آشیانه برسونیش، ‫دنبالم بیاین.
‫می‌تونم بدون شناسایی ‫به هواپیمات برسونمتون.
‫هرچی تو بگی مأمور ایبو.
‫«مأمور ایبو.» خوشم اومد.