‫[کرت، سال ۱۲۶۰ پیش از میلاد]
‫[قسمت یکم: درون لانه شیر]
‫یه چیزی اونجاست... اونجا،
‫پشت مه. ببین!
‫کشتی‌ان؟ چه پرچمی دارن؟
‫اِم...
‫مهاجمن! از دریا اومدن!
‫باید فرار کنیم! فرار کنیم!
‫قایم بشین! مگه کرین؟
‫همگی برین سمت تپه‌ها!
‫اگه تونستین برین تو غارها!
‫ای دزدان دریایی کثیف! ‫شیر شما اینجا...
‫هیچ غنیمتی پیدا نمی‌کنه.
‫فقط خون و خاک نصیبتون می‌شه!
‫تویی!
‫بذارین من ترتیبش رو بدم.
‫نه.
‫مرگ بر قدرتهای دروغین!
‫ها؟
‫به قلمرو شیر خوش اومدین.
‫شما الان مردم دریایین...
‫و این هدیه رو از غنیمت ایشون پذیرا می‌شین.
‫لطفا بخورین و شکمتون رو سیر کنین.
‫حقه است! ‫خودتون رو تسلیمشون نکنین!
‫راه برگشتی نیست!
‫هر کی این زندگی جدید رو ‫زیر سایه مقدس ایشون بپذیره، پیشرفت می‌کنه.
‫هر کی مقاومت کنه... محکوم می‌شه.
‫ها؟
‫- تو. ‫- خواهش می‌کنم!
‫- بلند شو. ‫- نه، خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫وقتی این همه عذاب کشیدی، ‫ممکن خیرخواهی عین اسارت جلوه کنه.
‫ولی بهت اطمینان می‌دیم ‫زندگی زیر سایه شیر...
‫تجربه آزادی حقیقیه.
‫خواهش می‌کنم!
‫جهت ورود به گله شیر ‫بهت خوش‌آمد می‌گیم.
‫این نشان رو تا آخر عمرت خواهی داشت.
‫این اربابی که بهش خدمت می‌کنین کجاست؟
‫ایشون الان ارباب شماست ‫و دنیای نوینش تنها خونه شماست.
‫هیچ‌کس ارباب من نیست.
‫خودم هم یه خونه دارم.
‫[واکاندا، شش هفته پیش]
‫نونی از قبیله تجار...
‫که قبلا عضو دورا میلاژه بودی،
‫بیا جلو.
‫من دیگه از تو دستور نمی‌گیرم آکیا.
‫یا نکنه یادت رفته اخراجم کردی؟
‫اینجا با اینجانب با احترام صحبت می‌کنی.
‫عذر می‌خوام آکیا، ‫رهبر کبیر دورا میلاژه.
‫می‌شه بپرسم چرا به حضور گران‌قدر شما ‫دعوت شدم؟
‫الان وقت بازی نیست.
‫قلمرومون بهت نیاز داره.
‫یکی از بالارتبه‌ترین مقاماتمون ناپدید شده.
‫ناپدید شده؟ تو واکاندا؟
‫نونی!
‫اسمش نکاتیه.
‫قبلا از فرماندهان محترم گارد سلطنتی بود.
‫جنگجوی خارق‌العاده‌ای بود، ‫فقط پادشاه ازش برتر بود،
‫اما خستگی‌ناپذیر و بلندپرواز بود.
‫باقی نگهبانان شیر خطابش می‌کردن.
‫اگه چنین آوازه‌ای داره، ‫چرا من تا حالا اسمش رو نشنیده بودم؟
‫رازداری همیشه از اصول حیاتی ‫امنیت واکاندا بوده.
‫نشنیده بودی، ‫چون لازم نبود بشنوی.
‫پس الان می‌خواین چی رو بدونم؟
‫فرار از قلمرومون خیانت بزرگی بود،
‫ولی این خائن چند ده شیء خطرناک رو ‫با خودش برده.
‫تو ممالک خارجی ‫با این تجهیزات و فناوری...
‫می‌تونه زرادخانه‌ای ‫از سلاح‌های پیشرفته تشکیل بده.
‫می‌تونه خودش رو پادشاه کنه.
‫با قلمروی چنان قدرتمند ‫که ممکنه واکاندا رو تهدید کنه.
‫یکی باید جلوش رو بگیره.
‫بله. موافقیم.
‫به نظرتون اون شخص منم؟
‫تک‌تک مأمورانی که تا الان اعزام کردیم رو ‫خود شیر تعلیم داده بود.
‫هیچ‌کدومشون برنگشتن، ولی...
‫به لطف اخراج تو، ‫تو رو نمی‌شناسه...
‫و اصلا انتظارت رو نداره.
‫حتما واقعا ناچار شدین.
‫این مأموریت رو به عضوی سرخورده ‫از دورا می‌سپارین.
‫تو هیچ‌وقت سرخورده نبودی نونی.
‫به‌خاطر سر باز زدن ‫از همکاری با گروه اخراج شدی،
‫چون به جای مسیر تعیین‌شده‌ات ‫می‌خواستی راه خودت رو بری.
‫شیر و غنائم دزدیش رو بیار خونه...
‫تا دوباره در قامت عضوی از دورا میلاژه ‫بهت خوش‌آمد بگیم.
‫خودتون می‌دونین بی‌سروصدا نمیاد.
‫اگه کار راحتی بود، ‫تو رو اعزام نمی‌کردم.
‫این تهدید باید از بین بره.
‫ولی یادت باشه نونی، ‫باید فقط به فکر مأموریتت باشی،
‫اصلا نباید حواست پرت بشه.
‫عین شبح باش.
‫اون دوتا خیلی از کارشون لذت می‌برن.
‫شیر کجاست؟
‫به آدم خیلی اشتباهی وفاداری.
‫بعضی‌ها آزادانه محبتش رو می‌پذیرن،
‫اما هر کی مقاومت کنه، ‫باید عین من تا ابد شرمش رو تحمل کنه.
‫ولی وقتی لباست محیا باشه...
‫و شکمت هر روز سیر باشه، ‫تو هم یاد می‌گیری دوستش داشته باشی.
‫ساکت باشین.
‫این‌ها رو بردارین و منتظر فرصت باشین.
‫می‌تونین خودتون رو از اینجا نجات بدین.
‫همیشه راه دیگه‌ای هم هست.
‫خیلی‌خب.
‫به نام گله شیر.
‫به نام گله شیر؟
‫بار بزنین، بار بزنین.
‫خوش اومدین جواهرات ارزشمند من.
‫اینجا بهتون غذا می‌دن.
‫از نو تحصیل می‌کنین. ‫آماده می‌شین.
‫با اشعار و موسیقی شیر آشنا می‌شین.
‫ایشون هم در ازاش ‫فقط ازتون می‌خوان لبخند بزنین.
‫خب؟
‫لبخند بزن.
‫نه! خواهش می‌کنم، می‌خوام برم خونه!
‫ای دخترک خنگ.
‫جلوی چیزی که درک نمی‌کنیم ‫مقاومت می‌کنیم.
‫به صلاح خودته که این غریزه...
‫از وجودت پاک بشه.
‫همچنان یه فرصت دیگه بهت می‌دم...
‫تا این افتخار رو پذیرا باشی.
‫اما آخرین حق انتخابیه ‫که به عمرت بهت می‌دم.
‫نفوذی!
‫تنها نفوذی اینجا شمایین.
‫وانمود می‌کنین این زنان رو آموزش می‌دین، ‫اما یه عمر بردگی در انتظارشونه.
‫در نهایت همه‌شون خوشحال می‌شن ‫که هدف مقدسشون رو فهمیدن.
‫سربازان!
‫مستقر بشین و پیشروی کنین!
‫گمش نکنین.
‫اصلا می‌دونین واسه کی می‌جنگین؟
‫طرف اصلا ابرقدرت نیست!
‫حاضرین در راه یه حقه‌باز بمیرین؟
‫نه، نه، نه!
‫اگه الان زانو بزنی، ‫ممکنه همچنان بذارن بهشون خدمت کنی.
‫من هیچ‌وقت پیروی از دستورات رو بلد نبودم.
‫ای کافر!
‫راه فراری برات نمونده.
‫نرده‌ها رو بگردین.
‫بدنه رو بگردین.
‫نباید حواست پرت بشه نونی.
‫عین شبح باش نونی.
‫من همین‌جا می‌میرم، مگه نه؟
‫مسلما اتاق خودش اون بالاست.
‫خودنما.
‫خارق‌العاده است.
‫میای بالا یا نه؟
‫تو اولین نفری نیستی ‫که اومده سراغم،
‫ولی اولین اعزامی آکیا هستی ‫که خودم تعلیم ندادم.
‫با این حال، به طریقی ‫تنها کسی هستی که تا اینجا پیش اومده.
‫نکاتی از قبیله تجار، ‫فرمانده گارد سلطنتی.
‫اسم من این نیست!
‫من شیر هستم.
‫می‌تونی هر اسمی خواستی روی خودت بذاری، ‫ولی با من برمی‌گردی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫من به واکاندا برنمی‌گردم. ‫اینجا تو دنیای آزاد...
‫بهم نیاز دارن.
‫دنیای تو اصلا آزاد نیست.
‫اولین بارته که از مرزمون خارج می‌شی؟
‫هنوز یادمه هوا چقدر فرق می‌کرد.
‫وقتی از واکاندا فرار کردی؟
‫نه. وقتی واکاندا من رو ‫به اینجا اعزام کرد.
‫آکیا بهت نگفته، مگه نه؟
‫واکاندا قلمرو پر رمز و رازیه.
‫رمز و رازهایی که به نظرشون ‫تو لایق دونستنشون نیستی.
‫ولی اگه به نظر خودت هستی،
‫بیا، باهام قدم بزن.
‫تو عین بقیه که من تعلیمشون دادم نیستی.
‫تو غیرقابل پیش‌بینی‌ای.
‫رهایی.
‫من به قلمرومون خدمت می‌کنم.
‫فقط همین مسئله باید برات مهم باشه.
‫من هم یه زمانی عین تو بودم،
‫سگی بودم که برای اندکی تأیید ‫التماس می‌کردم.
‫عین تو، همین رو هدف قرار می‌دادن.
‫این‌جوری تونستن من رو ‫به دنیای بیرون بفرستن...
‫تا از قدرت خودشون محافظت کنن.
‫تو دوران باستان، مأمورانی چون من رو ‫هاتوت زرازه خطاب می‌کردن،
‫ولی الان سگ جنگی خطابمون می‌کنن.
‫شبکه‌ای سری از جاسوس‌ها بود ‫که سراسر دنیا اعزام می‌شدن...
‫تا مأموریت‌هایی رو که واکاندا نمی‌خواست ‫فاش بشن انجام بدن.
‫ولی وقتی امثال من و تو رو ‫به دنیای بیرون اعزام می‌کنن، یه ریسکی داره.
‫چه ریسکی؟
‫ماهیت اصلیش رو می‌بینیم.
‫من رو اعزام کردن اینجا ‫تا تو رو ببرم.
‫تو رو اعزام کردن اینجا ‫که عین بقیه‌شون بمیری.
‫پس چرا باید مسیری رو ‫که برات تعیین کردن طی کنی،
‫وقتی می‌تونی عین همه‌شون، ‫اینجا مسیر خودت رو تعیین کنی؟
‫من این مردم رو از عذابشون رها کردم...
‫و ازم پیروی می‌کنن.
‫از روی اجبار نیست، ‫خودشون الهام گرفتن.
‫می‌تونم تو رو هم رها کنم.
‫اگه تو رهایی می‌بخشی، ‫پس چرا این همه زنجیر اینجاست؟
‫آها، زنجیرشدگان امروز رو فدای ‫ساخت دنیای فردا می‌کنن.
‫دنیایی که نوادگانشون ‫آزادانه توش قدم برمی‌دارن.
‫تحت یه پرچم متحد می‌شن.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫پس درک می‌کنی؟
‫توهمت رو درک می‌کنم؟ آره.
‫این حرف‌ها واکانداییه.
‫تو از اون‌ها نیستی.
‫سرنوشتت آزادیه. عین من!
‫من عین تو نیستم.
‫اگه با پای خودت باهام برنگردی،
‫تو تابوت برمی‌گردونمت.
‫می‌دونستم یکی رو اعزام می‌کنن...
‫و می‌دونستم به هر قیمتی که شده،
‫عمرا اگه دیگه به اون قفس برگردم.
‫هیچ‌کدوممون برنمی‌گردیم ‫سگ جنگی کوچولو.
‫چیکار کردی؟
‫جفتمون فراموش می‌شیم،
‫ولی حداقل من...
‫آزادانه زندگی کردم.
‫تموم شد نونی.
‫من شیر رو نیاوردم خونه.
‫غنائم دزدیش رو برنگردوندم. ‫شکست خوردم.
‫مأموریتت رفع خطر شامل حال واکاندا بود.
‫دقیقا همین کار رو کردی.
‫به وظیفه خودت عمل کردی.
‫حالا من به قولم عمل می‌کنم.
‫عا!
‫نونی از قبیله تجار،
‫بهت پیشنهاد می‌دم ‫مقام قبلیت رو پس بگیری...
‫و عضو دورا میلاژه‌ی واکاندا بشی.
‫عا!
‫مایه افتخارمه، ولی درست گفته بودین.
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونم مسیری رو ‫که برام تعیین کردن طی کنم.
‫اگه بخوام به واکاندا خدمت کنم، ‫عضو دورا میلاژه نمی‌شم.
‫نسل‌های زیادیه که سگ‌های جنگی ‫در خفا عملیات انجام دادن.
‫نمی‌شه از هر کسی خواست ‫این فداکاری رو بکنه.
‫فقط داوطلبانه است.
‫مأموریت من آزمون بود؟
‫همیشه حس می‌کردم این مسیر توئه.
‫فقط لازم بود خودت کشفش کنی.
‫تا وقتی فناوری تو دنیای بیرون باشه،
‫خطر همچنان شامل حال واکاندا می‌شه.
‫بذارین من هرچی ازمون دزدیدن رو پس بگیرم، ‫مهم نیست چقدر طول بکشه.
‫من آمادگی هر چیزی رو دارم آکیا.
‫خوبه.
‫پس به سگ‌های جنگی خوش اومدی.