‫منی! ‫وای، گندش بزنن.
‫[انبار شخصی]
‫[دو روز بعد از سرقت]
‫منی.
‫منی. منی. منی.
‫کدوم گوری هستی، منی؟
‫سلام؟
‫اون همسایته. ‫اون یکی خونه.
‫یعنی ندیدی...
‫اومد و رفت؟ ‫دیدیش؟ هی.
‫همسایه‌ات منی رو ندیدی؟ ‫لعنت...
‫هی، پسر. ‫من دنبال منی کاروالو می‌گردم.
‫هی پسر، دو دلار نداری؟
‫هی، من دنبال منی می‌گردم. ‫امروز ندیدیش؟
‫نه. ‫ولی یکی داشت سراغ تو رو می‌گرفت.
‫چی؟ مأمورها بودن؟
‫نه، شبیه مأمور نبودن.
‫مردهای سفیدپوست بودن، پسر؟
‫یکی‌شون روی صورتش تتو داشت ‫یا همچین چیزی.
‫اوه آره، داشتن به زبون اسپانیایی سراغت رو می‌گرفتن.
‫- منظورم این بود. ‫- می‌دونی چیه؟ ممنون... ولش کن.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫هی. ‫از سر جاده دیدمت.
‫گفتم حتما از همین مسیر برمی‌گردی.
‫آره. ‫یعنی، این تنها مسیر خونه‌ست.
‫اونا گرفتنش سان، خدایا.
‫فکر کنم منی رو گرفتن.
‫سان، می‌شنوی؟
‫آره، شنیدم.
‫و اون برنگشت خونه.
‫و آخرین باری که دیدم، ‫در خونه‌اش کامل باز بود.
‫تو باید بخوابی.
‫یا فرار کرده یا مُرده ‫یا هم توی پاکیش لغزش کرده.
‫و اینا انتخاب‌های تو هم هستن.
‫تو چیزی نشنیدی؟
‫- ری، اولی... ‫- چیزی شنیدی؟
‫- گزینه اول رو انتخاب کن. ‫- چیزی شنیدی، سان؟
‫چون من باید پیداش کنم، باشه؟
‫تا اتفاق دیگه‌ای نیفتاده ‫باید پیداش کنم.
‫اون اتفاق دیگه‌ای که میگی افتاده رفته، ری.
‫هرکسی که تو بهش نزدیک میشی ‫همراه خودت در خطر می‌افته.
‫هرکسی که بهش اهمیت میدی.
‫پس دیگه نیا پیش من. ‫متوجهی؟
‫هی، منظورت اینه که حضوری نیام پیشت؟
‫مالیک؟ ‫هی، مالیک.
‫- مالیک. ‫- تو چطوری، ری؟
‫هی پسر، تو منی رو ندیدی؟
‫اون اینجا بود، آره. ‫دیروز.
‫اوه لعنتی، زنده‌ست. ‫زنده‌ست.
‫از دست این پسر.
‫پسره شنگول شنگول بود. ‫متوجهی؟
‫شنگول بود. ‫مایه‌تیله تپلی هم بهم داد.
‫- مایه‌تیله تپل یعنی چقدر؟ ‫- لعنتی. نمی‌دونم.
‫- ده هزارتا، شایدم بیشتر؟ ‫- خدایا...
‫- یعنی... ‫- ای گندت بزنن.
‫انگاری با سرعت هزار کیلومتر در ساعت ‫داشت حرکت می‌کرد...
‫- نمی‌تونستم پا به پاش باشم. ‫- آره؟
‫لعنت، منی.
‫خب چی خرید؟
‫بیخیال. ‫می‌دونی که نمی‌تونم بگم.
‫چیه، حالا دیگه کشیشش شدی، ها؟
‫چی خرید، مالیک؟
‫خیلی‌خب، پسر. ‫با ده هزارتا اینجا چی گیرت میاد، ها؟
‫چی گیرت میاد؟ ‫چی، مک 10 گنده؟
‫یوزی؟ استریت اسویپر؟
‫کلی آت و آشغال پشت مغازه‌ات داری، مرد حسابی.
‫بیخیال، بعد اینجا مجبورم کردی که ‫بشینم جبر حل کنم.
‫و خودتم می‌دونی که از ریاضی بدم میاد، مالیک. ‫پس کمکم کن، کاکاسیاه.
‫بسه دیگه، ری. ‫اون چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫هی، اینجا چی بوده، ها؟ ‫یه کلت زیگ زاوئر؟
‫- ازم قول گرفت. ‫- قول چی، مالیک؟
‫داره از شهر می‌زنه بیرون.
‫منی، خونه‌ای؟
‫کدوم گوری هستی، منی؟
‫کجایی عوضی؟ ‫کجایی؟
‫کدوم گوری هستی، عوضی؟
‫کجایی؟
‫چرت و پرت بسه. ‫دارم میام خونه.
‫نه. نه، نه، نه، هنوز دو شب اقامت داری، مامان.
‫نه، راجع‌بهش حرف زده بودیم.
‫هیچکس دو روز هم اینجا دووم نمیاره. ‫پول‌هام رو باختم.
‫هی ببین... ‫ببین، برنگرد اینجا، باشه؟
‫چون دارم یه کار خیلی ویژه می‌کنم. ‫دارم کاری با خونه انجام میدم.
‫یه سورپرایز واسه توئه، خب؟
‫مامان، میشه یه بار هم که شده...
‫یه بار توی زندگیت بهم اعتماد کنی لطفا؟
‫یه بار تو کل زندگیت ‫فقط بهم اعتماد کن.
‫تا دو ساعت دیگه خونه‌ام.
‫مامان!
‫حال شرمی خوبه؟
‫آره. اوه آره، شرمی حرف نداره، مامان.
‫لعنتی.
‫اون چه کوفتیه؟
‫از طرف خانواده وزارت دادگستری
‫و مأمورین قانون،
‫می‌خوام از صمیم قلب به دوستان جک کراس، ‫همکارانش...
‫به آنیا، به ویلیام تسلیت عرض کنم.
‫امروز، ما فداکاری نهایی یک مَرد رو ‫به رسمیت می‌شناسیم.
‫جک کراس به عنوان یک پدر
‫و یک مأمور ویژه مبارزه با مواد مخدر زندگی کرد.
‫امروز اون رو به عنوان یک قهرمان گرامی می‌داریم،
‫مردی که برای شهر، ایالت و کشورش ‫از جان مایه گذاشت.
‫نیروی قانون توی این شهر ‫یک خانواده‌ست.
‫امروز چهره‌های زیادی رو می‌بینم...
‫لطف کردی یواشکی از مأمور مارشال گذشتی ‫که بیای اینجا.
‫چه وضعیت ریدمانی شده.
‫اصلا خریدار کی بود، مینا؟
‫جک بهشون می‌گفت "اتحاد".
‫کایزر سوزه. ‫اسمی داره؟
‫نه، ولی عوضی‌های آریایی اهل شمال بودن.
‫و حالا اصلا نمی‌دونیم که ‫کی معامله رو بهم زده؟
‫نه، جسد سوم رو شناسایی کردی؟
‫ریچارد استیلی. ‫می‌شناسیش؟
‫ اون مرد خوبی بود...
‫ مرد شریفی بود...
‫ مرد شجاعی بود.
‫[اون یه عوضی بود]
‫می‌دونم.
‫مأمور ویژه نیدر؟
‫کرافورد. سلام.
‫گفته بودی قبل از اینکه چیزی رو به اطلاع گروه عملیاتی برسونم، ‫هرچی بود رو بهت بگم.
‫آره، ممنون. ‫لطف کردی.
‫پس یه کشاورز سویا نزدیک اگلویل ‫یه آتش‌سوزی رو گزارش کرده بود.
‫آتش‌نشان‌ها وَنی رو پیدا کردن ‫که سوزونده شده بود.
‫باشه، عالیه. ‫اگه شماره شناسایی وَن رو بگی...
‫از بین رفته. ‫و پلاک رو هم بردن.
‫ولی حدود 6.5 کیلومتر جنوب اونجا، ‫در بزرگراه 115،
‫چند گزارش از یه مرد مشکوک روی پل ‫دریافت کردیم.
‫- منظورت از مشکوک یعنی... ‫- بیا صرفا بگیم که اهل اون منطقه نبوده.
‫بگذریم، یه زن آشغال ریختن رو گزارش کرده بود،
‫ما هم رودخونه رو گشتیم.
‫بهتره خوش شانس باشی تا باهوش، درسته؟
‫تیم غواصی اینو هم پیدا کردن.
‫اون یه کلت کبرا کالیبر 38 هستش.
‫گلوله‌های کالیبر 38 توی آزمایشگاه اوتس‌ویل پیدا شده بودن.
‫و گلوله‌های توی بدن دوتا از مأمورهام هم ‫از همون کالیبر بود.
‫کرافورد، بگو که این اسلحه به اسم کسی ثبت شده.
‫ممنون.
‫کلت کبرا اسلحه مأمورهای مبارزه با مواد نیست.
‫جک روبی از یه کلت کبرا استفاده کرده بود.
‫می‌دونی جک روبی کیه؟
‫آره.
‫کیه؟
‫رشته جرم‌شناسی برداشتی ‫اونوقت نمی‌دونی جک روبی کیه؟
‫مگه چی می‌خونی، احساساتت؟
‫خب، جک ما که با این اسلحه کشته شده.
‫رد اسلحه رو بزنیم، تیرانداز رو پیدا می‌کنیم.
‫ولی اسلحه به نام آلیس شرلیـه.
‫اونم فوت شده، پس داریم نوه‌اش جروم رو دنبال می‌کنیم.
‫جک روبی به لی هاروی آزوالد شلیک کرد. ‫می‌دونی لی هاروی آزوالد کی بود؟
‫آره، معلومه. ‫جان اف. کندی رو کشت. احتمالا.
‫نوه‌اش اونجاست. ‫برو بریم.
‫هی! جروم. ‫پلیس مبارزه با مواد مخدر.
‫نه. ای خدا. ‫شوخی‌تون گرفته؟
‫اوه، بیخیال. ‫اینطوری از دیوار راست هم بالا میره.
‫نه، اصلا.
‫خب، خودت بهش بگو نه. ‫کوتاه نیا.
‫می‌دونی، مادرم نمی‌تونه کل عصر رو ‫توی خونه دنبالش بدوئه.
‫- مامانی میگه که می‌تونی بخوری. برو بازی کن. ‫- تو بهتر از بابایی.
‫- عالیه. ‫- برو بازی کن.
‫هی، پسر.
‫تو باید دست برداری. ‫من از تو چیز بیشتری واسه از دست دادن دارم.
‫نمی‌تونم پیداش کنم، ولی هنوزم اون بیرونه.
‫میشه بیام یه قدمی باهات بزنم؟ ‫درموردش حرف بزنیم؟
‫توی این هوا؟
‫کدوم هوا، مرد حسابی؟ ‫کدوم هوا؟
‫باشه. ‫پس می‌دونی، هوا سرده.
‫می‌خوای اون جلیقه رو برات بیارم؟
‫اگه داری میری ساحل نگهش دار.
‫باشه. ‫نمی‌دونستم که یادگاری خداحافظی بود.
‫دیگه نمی‌تونم کمکت کنم.
‫ولی من هنوزم باید یه چیزهایی رو ردیف کنم.
‫داشتم به حرفت گوش می‌دادم.
‫چیزی دوست داری و می‌دونی، ‫چیزی که دوست نداری.
‫تو چیزی جزء خودت رو دوست نداری.
‫از این محافظت کن.
‫پس یعنی وضعیت ما چیه، پسر؟
‫می‌خوای یه مدت ازت دور بمونم؟
‫ممکنه اینطوری بهتر باشه.
‫می‌خوام بهت بگم "کجا می‌تونی پیدام کنی"، داداش ‫ولی...
‫نه، نه، نه، نباید اینو بدونم.
‫باشه؟ ‫نباید اینو بدونم.
‫گوش کن ری، تو چیزی نداری ‫که ارزش موندن رو داشته باشه.
‫بعد از این همه سال، پسر؟
‫بعد از این همه سال، انگار...
‫انگار تو دیگه منو نمی‌شناسی، پسر.
‫بیخیال، ری. ‫حرفه‌ای باش.
‫همین الانش یه زن دارم که ‫اینطوری باهام حرف می‌زنه.
‫فکر می‌کنی که زندگی من ‫یه دغل‌بازی بزرگه؟
‫پس به گمونم تو رو هم گول زدم.
‫مراقب خودت باش برادر، خب؟
‫آره، پسر. ‫مراقب خانواده‌ات باش.
‫اوه، لعنتی.
‫هی، بیا.
‫زود باش. آفرین پسر خوب. ‫اوه، شرمی.
‫از دست تو، پسر.
‫وزن خودت یک کیلو و نیمه، ها؟
‫چطور 5 کیلو دستشویی می‌کنی؟ ‫آخه چته تو؟
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫آره، داریم دنبال ری دریسکل می‌گردیم.
‫دریسکل؟ ‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫می‌دونیم که اون میاد اینجا.
‫خب، من که مجبورشون نمی‌کنم ‫اسمشون رو توی دفتر بنویسن.
‫باشه. ‫به گمونم سه‌تا نابغه اومدن اینجا، ها؟
‫ببین، اینجا مهمانسرا نیست، خب؟
‫کل روز مردم میان اینجا و میرن. ‫نمی‌دونم کی‌ان.
‫بله؟
‫میگه که نمی‌شناستش.
‫شاید متوجه سوال نشده.
‫شاید.
‫خوش بگذره.
‫نه! نه!
‫یکم بهت وقت می‌دیم که بهش فکر کنی.
‫بهش فکر کردی؟
‫حالا بگو ری کجاست؟
‫می‌دونم که می‌دونی. ‫راحت باش، نفس بکش.
‫نفس بکش. آره.
‫فقط بگو کجا دنبالش بگردیم.
‫اون قبلا یه سری از وسایل باباش رو گرو می‌ذاشت، خب؟
‫چون باباش توی زندان چستر زندانیه.
‫داری درمورد پدرش بهم میگی؟
‫رفیقش منی اومد اینجا.
‫نصف مغازه رو خرید. ‫واسه عشقش حلقه نامزدی گرفت.
‫دارم به گروبرداری نگاه می‌کنم
‫که نمی‌دونه زندگی خودش چقدر ارزش داره.
‫من دارم درمورد ری سوال می‌کنم.
‫شما دلقک‌ها چیکار می‌کنین، ‫ماتم گرفتین؟
‫اون رسید داره. لوازم برقی داره. ‫دست به کار بشین.
‫شرمی.
‫[مامان، جدی میگم.] ‫[نیا خونه]
‫تو دیوونه‌ام می‌کنی.
‫مامانت داره دیوونه‌ام می‌کنه، باشه؟
‫بریم مطمئن بشیم که خونه‌مون امنه.
‫اگه روتوایلری توی وجود داری، شرمی...
‫حالا وقتشه که نشونش بدی، عزیز.
‫بیا اینجا، شرمی. زود باش. ‫آفرین پسر خوب.
‫لعنتی. آب.
‫شِرم، هی. ‫شِرم، چیه؟
‫ممنون.
‫لعنتی. ‫لعنتی، لعنتی.
‫مامان.
‫داری چیکار...
‫- بذار پول تاکسی رو بدم. ‫- خیلی‌خب.
‫- نه. لازم نیست تو پول بدی. ‫- باقیش مال خودت.
‫چطوره بریم غذا بخوریم؟
‫- من پول بیشتری خرج نمی‌کنم. ‫- صبر کن...
‫باید از ته مونده پولم به تاکسی می‌دادم.
‫لعنتی.
‫آقام اینجاست. ‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫- لعنتی. ‫- دلت برام تنگ شده بود؟
‫- این معتاد تو رو برد قدم بزنی؟ ‫- لعنتی.
‫هر روز قدم می‌زدی؟
‫- مامان. خیلی‌خب. صبر کن. من باز می‌کنم. ‫- خب، قطعا که مامان دلش برات تنگ شده بود.
‫آره، آره. ‫خودم باز می‌کنم.
‫اصلا چرا اومده اینجا؟
‫داخل بهم ریخته‌ست. ‫هنوز داشتم تمیزکاری می‌کردم.
‫خیلی‌خب، ریموند.
‫بشین. حرف بزن.
‫من واسه این وقت ندارم، خانم.
‫وقت نداری؟ ‫تو که هیچ کاری نمی‌کنی.
‫می‌دونی که واسه مداخله کردن
‫چند نفر دیگه هم لازمه، درسته؟
‫تو بقیه رو فراری دادی، عوضی. ‫فقط یکی برات مونده. من.
‫حالا بشین اینجا و گوش کن.
‫من دوستت دارم. ‫مهمه که اول اینو بگم.
‫- مامان... ‫- بگیر بشین. چرا نشستن اینقدر سخته؟
‫- "ریموند عزیز. ‫- وای، خدای من.
‫نوشیدنی خوردن و مواد زدن‌های تو ‫به این شیوه‌ها روی زندگیم تاثیر گذاشته.
‫بعضی شب‌ها خواب ندارم
‫چون می‌ترسم که خدا می‌دونه کجایی ‫و خدا می‌دونه داری چیکار می‌کنی.
‫میشه بس کنی؟ ‫فقط بس کن.
‫تو 33 ساله هستی، چندتا دوست داری،
‫فرصت‌های شغلی کمتر داری ‫و هیچ عشقی در زندگیت نداری".
‫این مثلا باید کمکم کنه ترک کنم یا خودکشی کنم؟ ‫کدوم یکی؟
‫یه مکان در فلوریدا هست. ‫صبر کن.
‫- مامان، مامان! ‫- بروشور ازش دارم.
‫یکی‌شون دلفین داره.
‫منو ببین. من نه مواد می‌فروشم، ‫نه مواد مصرف می‌کنم.
‫یعنی، نه بیشتر از حد عادی.
‫جوک بدی بود.
‫یه چیز دیگه‌ هست.
‫بهت میگم. ‫آره، بهت میگم.
‫حقته بدونی، پس بهت میگم.
‫والا من کارم خونه رنگ زدن نیست.
‫اینو که می‌دونم، ‫چون این خونه رو افتضاح رنگ زدی.
‫بیخیال. ‫خب یه راه درآمدی واسه خودم داشتم، خب؟
‫- مگه چیه که... ‫- تو الان خیلی به نظر مضطرب میای.
‫همینطوره. ‫دلیلش رو بهت توضیح میدم، خب؟
‫یه کاری بود و داشت جواب می‌داد.
‫من و منی خودمون رو جای مأمورهای فدرال می‌زدیم.
‫ببین، داشتیم موادفروش‌ها رو تیغ می‌زدیم، خب؟
‫آدم‌های عوضی. ‫یه مشت بی سر و پا، می‌دونی؟ ‫و پولشون رو برمی‌داشتیم، ‫موادهاشون رو برمی‌داشتیم،
‫و مطمئن می‌شدیم که هیچکس ندونه کی هستیم.
‫ببین، زحمت داشت.
‫تحقیق. رویۀ کاری.
‫ما خیلی حرفه‌ای بودیم.
‫خوش به حالت.
‫بگذریم، سر از خونه اشتباهی در آوردیم،
‫و حالا یه عده دنبالمون می‌گردن،
‫و به هرکسی که برامون عزیز باشه ‫صدمه می‌زنن.
‫ای مردک فاسد!
‫عین رابین‌هود بود.
‫تو که پول رو به فقرا نمیدی!
‫به تو که میدم، و تو هم خیلی خیلی فقیری!
‫این زیر سر رفیقته. فکر اونه.
‫تو نمی‌تونستی اینو برنامه‌ریزی کنی.
‫تو در این حد برنامه‌ریزی شده نیستی.
‫چرا هستم، خب؟
‫ریموند، تو این خونه کالای قاچاق قایم کردی؟
‫نشونم بده، وگرنه اون اتاق رو خراب می‌کنم!
‫باشه آره، دوست دارم بالا رفتنت ‫از این همه پله رو ببینم، خب؟
‫خودت رو سکته میدی!
‫لعنتی!
‫گندش بزنن.
‫بازپروری.
‫بازپروری کوفتی.
‫چرا درمورد این مزخرفات حرف می‌زد؟ ‫می‌گفت...
‫تو کی...
‫- عوضی. ‫- منی؟
‫- چه مرگته، پسر؟ وای، خدای من. ‫- ری؟
‫چرا نگفتی تویی، مرد حسابی؟ ‫چرا نگفتی تویی؟
‫- فکر کردم اون بود! ‫- وای خدا، منی.
‫- کل این مدت کجا بودی؟ ‫- فکر کنم زیادی نشئه کردم.
‫طوری نیست. خفه شو. ‫بذار ببینم.
‫طوریت نیست، طوریت نیست.
‫حالت خوبه. زنده‌ای، پسر. ‫همینجایی، پسر. همینجایی.
‫هی، هی. چرا اینجایی، پسر؟ ‫چرا اینجایی؟
‫کلا قاطی کرده بودم، ری.
‫رمزم رو یادم رفته بود. ‫نمی‌دونستم گوشیم کجا بود.
‫- پس من... خدایا. ‫- باشه.
‫هی، الان معده‌ام خیلی...
‫- چت شده؟ ‫- بهم ریخته.
‫منظورت اینه که مسموم شدی؟
‫از وقتی کل این جریان شروع شد، ‫من...
‫لعنتی. اوه لعنتی، ‫باید برم دستشویی، ری.
‫عمراً. ‫حرفش هم نزن، داداش.
‫تو نمی‌تونی بی‌اجازه وارد خونه‌مون بشی ‫و بری دستشویی کنی!
‫آروم باش. ‫آروم باش، خب؟
‫ببین، بهم بگو چطوری فرار کردی، ها؟
‫با شری بدجور دعوام شده، خب؟
‫- در ملا عام؟ ‫- ریموند!
‫- هی، لطفا یه لحظه بهم وقت بده! ‫- منم برگشتم خونه،
‫و اون موتورسوارها همه‌شون توی خونه‌ام بودن، خب؟
‫- منم نمی‎‌دونستم کجا برم. ‫- اگه داری نشئه می‌کنی...
‫هی، لطفا یه لحظه بهم وقت بده!
‫اینو داشته باش. ‫پس رفتم سوار قطار شدم، خب؟
‫و قطار داشت به فرودگاه می‌رفت.
‫و من گفتم، "این یه نشونه‌ست"؟
‫اوه، منی.
‫- می‌گیری چی میگم؟ ‫- منی...
‫یعنی بهتره برگردم برزیل؟
‫بادی برم سعی کنم خواهرم رو پیدا کنم ‫یا همچین چیزی؟
‫متوجه منظورم هستی؟
‫ولی بعد با خودم گفتم، ‫"نه، نمی‌تونم این کارو کنم".
‫نه پسر، چون چیزی به اسم ‫اداره امنیت حمل و نقل داریم.
‫بعدش یادم اومد که تریسا اینجا نیست،
‫و اومدم اینجا...
‫ریموند، اگه تا ده ثانیه دیگه نیای اینجا ‫باید بری فلوریدا.
‫- داری میری فلوریدا؟ ‫- آره، تو فکر بودم که...
‫نه، فلوریدا کجا بود، مرد حسابی! ‫همینجا می‌مونم.
‫ببین، پسر. هی گوش کن، پسر. ‫این چطوره؟
‫چطوره به پیتزافروشی خیابون وانامیکر بری ‫و از دستشویی اونجا استفاده کنی، خب؟
‫و بذار یکم حواس تریسا رو پرت کنم، باشه؟
‫هی ببین، به گوشیت زنگ می‌زنم.
‫- ای بابا. ‫- به گوشیت زنگ می‌زنم. خب؟
‫و این شماره موقت منه، خب؟ ‫گمش نکنی‌ها.
‫دوباره این اتفاق نباید بی‌افته، منی. ‫باشه؟
‫پس اگه از همدیگه جدا شدیم، ‫کجا باید بریم؟
‫- انبار. ‫- ممنون.
‫درسته. ‫درسته، پسر.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم. ‫خیلی از دیدنت خوشحالم، عوضی.
‫- می‌خوام دستشویی کنم، ری. ‫- نکن.
‫فقط صبر کن تا از خونه ببرمش بیرون، خب؟
‫باید دستشویی کنم.
‫پدرت چاقو خورده.
‫وکیله زنگ زد.
‫صبر کن، یکی بابا رو با چاقو زده؟
‫تو بهداریه. ‫اصلا اونجا دکتر دارن؟
‫احتمالا زخمش رو با نوارچسب بستن.
‫باشه. صبر کن، وایسا. ‫پس وکیله بخاطر چی زنگ زده بود؟
‫چون روی پرونده‌اش تاثیر می‌ذاره. ‫اون یه پیرمرده.
‫تا جایی که من می‌دونم، ‫ممکنه کبدش رو
‫- لعنتی. ‫- نصف کرده باشن.
‫من میرم دیدنش...
‫و ازت می‌خوام منو برسونی.
‫- نه، نمی‌تونم. بهت گفتم. ‫- ریموند.
‫- اوبر بگیر برو، خب؟ ‫- من با اوبر نمیرم زندان.
‫ریموند، اگه روحی توی بدنت داری،
‫یه پیرزن رو به بستر مرگ عشقش می‌رسونی.
‫حتما باید اونو عشقت صدا می‌زدی؟
‫- مامان، وایسا... ‫- بیا بریم.
‫سر و وضعم افتضاحه.
‫ملاقات اضطراریه. ‫واسه خوش و بش زن و شوهری که نیست.
‫فقط می‌خوام قیافه‌ام بسنده کنه.
‫بسنده کنه؟ ‫واسه چی؟
‫که بخواد یکم بیشتر زنده بمونه.
‫من نمیام تو.
‫باشه. خب نیا.
‫ریموند دریسکل، بیا بیرون ببینم.
‫تقلا نکن. زود باش.
‫- اوه، لعنتی! ‫- تو اومدی.
‫- خیلی ببخشید که ترسوندمت. ‫- نه، من معذرت می‌خوام.
‫- تازه داشتم بیدار می‌شدم. فقط... ‫- من... باشه.
‫میای تو؟
‫می‌تونم ببرمت داخل.
‫احتمالا باید در این مورد صحبت کنیم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫جایی هست که بتونیم خصوصی حرف بزنیم؟ ‫دور از اینجا؟
‫باید یه چیزهایی رو باهات در میون بذارم. ‫باشه؟
‫و ممکنه کارت رو یه خرده پیچیده‌تر کنه.
‫باشه.
‫- ممنون. ‫- نوش جان.
‫جای باکلاسیه.
‫چی، اینو میگی؟
‫هرچقدر پول بدی، همونقدر هم آش می‌خوری.
‫آره. نوشیدنی خوردن توی روز نگهبان‌های زندان هم ایول داره.
‫شب عالی‌ای واسه فرار از زندانه، مگه نه؟
‫درسته، درسته.
‫پس داری از زندان می‌زنی بیرون ‫یا برمی‌گردی داخل؟
‫ببین، من دارم سعی می‌کنم ‫فضای امنی برای...
‫مواجه شدن با این احساساتی که دارم ‫پیدا کنم.
‫اونوقت چه احساساتی رو میگی؟
‫ترس.
‫ببین، من راحت می‌تونم اسمت رو ‫جزء ملاقاتی‌ها بنویسم، ری.
‫می‌دونی، با یه تماس گرفتن حل میشه.
‫آره، ممکنه مجبور باشیم همین کارو کنیم.
‫ولی احتمالا زخم‌های کهنه زیادی رو باز می‌کنه.
‫نمی‌دونم چی بدتره، ‫زخم‌های کهنه یا جدید.
‫خب، به گمونم بستگی داره.
‫داری می‌پرسی که کدوم خطرناک‌تره، ‫گذشته یا زمان حال؟
‫چون حداقل گذشته دیگه رخ داده.
‫آره، ولی آینده‌ست که داره تهدیدمون می‌کنه.
‫نظرت چیه که بریم و پدرت رو ببینیم، ها؟
‫با اهریمن‌هات مواجه بشی.
‫آره، انگار دارن یه جورایی باهم درد و دل می‌کنن.
‫درحالی که پدرش داره از شدت خون‌ریزی جون می‌کنه.
‫حداقل گول خورد.
‫توی دید دوربین‌ها نیستن.
‫آره، ولی الان جلوی نگهبان‌ها گند نزنین.
‫صبر کنین تا بره بیرون.
‫ردیفش می‌کنیم.
‫وقتش که شد بهم بگو.
‫یه دقیقه صبر می‌کنیم ‫و بهترین لحظه رو پیدا می‌کنیم.
‫می‌دونی، تو...
‫زن خیلی صبوری هستی.
‫صبر کار منه.
‫من یه کوئیکر ام، می‌دونی. ‫[یکی از فرقه‌های مسیحی پروتستان]
‫نه. تو یه کوئیکر نیستی.
‫چیه، نمی‌دونستی که کوئیکر سیاه‌پوست هم دارن؟
‫نمی‌دونم. ‫روی کارتن اون جو پرک تصویر یه مرد سفیدپوست چاپ شده،
‫پس نه.
‫گوش کن، ری.
‫جلسات کوئیکر ساکت و خیلی آرومن،
‫ولی فقط تا زمانی که یکی ‫الهام درستی رو پیدا می‌کنه.
‫منظورت اینه که جرقه الهام رو بگیرن؟
‫آره. ‫بعد تو پاشو و منم دنبالت می‌کنم.
‫باشه؟
‫خدایا شکرت. ‫ایول. بیا بریم.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫911 فیلادلفیا.
‫سلام، آیلین هستم از کافه‌ی دابل داون ‫رو به روی زندان چستر.
‫فقط می‌خواستم بهتون بگم که ‫موتورسوارهای زیادی دارن میان اینجا.
‫قراره اتفاقی اینجا رخ بده.
‫این خیلی براش ارزش داره، باشه؟
‫اون تیزی رو بخاطر تو خوردم؟
‫اوهوم.
‫زنده می‌مونی.
‫عوضی بی سر و پا. ‫این بخاطر توئه؟
‫تو دهن باز کرده بودی، درسته؟
‫توی اینجا به این و اون می‌گفتی ‫که کار من چیه.
‫پس چطوره حقیقت رو بهم بگی؟ ‫دیگه به کی گفتی، پیرمرد؟
‫داری خانم‌ها رو می‌ترسونی.
‫از اونجا می‌تونن خشم درونت رو احساس کنن.
‫اوه، آره.
‫پس یه بغل بهم بده.
‫یه لحظه پدر و پسری، درسته؟
‫بذار بخوابونمت.
‫این چطوره؟ چطوره؟
‫پوست کمرت رو می‌کنم.
‫تو زندگیم رو نابود کردی، عوضی.
‫به عنوان یه پسر، خیلی مایه سرافکندگی هستی.
‫تو حق نداری از روی تخت بیمارستان توی زندانت...
‫از من سرافکنده بشی، اسکل.
‫من می‌میرم.
‫وقتی پام رو از اینجا بذارم بیرون، می‌میرم.
‫اینو می‌فهمی؟
‫من قراره قبل از تو بمیرم.
‫ای بخشکی شانس.
‫و باید
‫بدون اینکه ضربه روحی‌ای ‫به اون دوتا زن وارد بشه، بمیرم.
‫عین سگ بخز برو زیر یه ایوان.
‫خدایا.
‫توی جهنم می‌بینمت.
‫ممنون، مامان.
‫هی، چند بار نگاه کن که همه‌چی رو برداشته باشی، مامان ‫باشه؟
‫چیزی جا نذار.
‫خیلی‌خب.
‫اینو ازم می‌گیری؟
‫- آره. ‫- ممنون.
‫دوستت دارم. ‫اینو می‌دونی؟
‫منم دوستت دارم.
‫من میرم ماشین رو گرم کنم، باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫پلیس فیلادلفیا!
‫از موتور پیاده شو! ‫از موتور پیاده شو!
‫فرار نکنین! ‫بخوابین روی زمین!
‫همین الان!
‫یعنی چی؟
‫گندش بزنن.
‫- مقاومت نکنین. ‫- لعنتی.
‫- لعنتی، نه! ‫- فوراً بخوابن روی زمین!
‫دست‌هات رو بذار پشت سرت!
‫ولم کن، مرد حسابی!
‫شکرت خدا.
‫آخه چرا بیرون یه زندان وایسادن؟
‫[اتحاد داخل و بیرون زندان هست]
‫[کارت همه ملاقاتی‌ها رو بگیرین] ‫با محدودیت‌هایی کووید، ‫فوقش پنج تا ده نفر میشه.
‫همه کسایی که امروز واسه ملاقاتی ‫به زندان چستر رفتن.
‫یه اسم توجهم رو جلب کرد.
‫میشل تیلور.
‫آره، می‌شناسمش. ‫قبلا دادستان بود.
‫همه‌چی رو از تیلور در بیارین.
‫مأمور ویژه... ‫[میشل تیلور؟ عوضی عاشق حق الوکاله گرفتن]
‫تازه چهره‌نگاری جروم جنکینز به دستم رسید.
‫- جنکینز؟ ‫- اون بچه.
‫همونی که اسلحه‌ای که باهاش به جک شلیک شده ‫رو دزدیده بود.
‫مینا؟
‫روز طولانی‌ای داشتی؟
‫یه معجزه بود.
‫این ماشین لو رفته، داداش.
‫چندتا از موتورسوارها دیدنش، ‫پس باید از شرش خلاص بشیم.
‫خودت باید بهش بگی.
‫کدوم گوری بودی، منی؟
‫- چرا بهم زنگ نزدی؟ به این عشق نمی‌گن. ‫- میشه فقط باهات حرف بزنم؟
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫وای، خدای من. ‫میشه...
‫اون داره داد می‌زنه. ‫میشه...
‫میشه لطفا به دخترت یاد بدی که ‫جلوی مهمون چطور رفتار کنه؟
‫- منی... ‫- میشه فقط...
‫منم زبون اسپانیایی بلدم‌ها.
‫- نه، بلد نیستی. ‫- نه، بلد نیستی.
‫اون رفیق منه.
‫گوش کن، می‌خواد زنگ بزنه پلیس.
‫- خودش گفت؟ ‫- آره، همینو گفت. میشه یه چیزی بگی؟
‫لطفا. لطفا.
‫- خیلی‌خب. ببین شری، تقصیر من بود. ‫- ری...
‫همش تقصیر من بود.
‫اون منو توی این موقعیت قرار نمی‌داد.
‫نه، نه، نه، عزیز. ‫من توی این موقعیت قرارت دادم، خب؟
‫- نقشه من بود. ‫- واقعا؟
‫همه‌چی زیر سر من بود، باشه؟
‫منی فقط... ‫اون فقط یه رفیق خوب و وفاداره. آره.
‫- حرفت رو باور نمی‌کنم. ‫- لطفا حرفم رو باور کن. باشه؟
‫و باید ماشینت رو هم از بین ببریم. ‫واقعا شرمنده‌ام.
‫چی؟ ‫ماشین من چه ربطی به چیزی داره؟
‫- ما نمی‌خواستیم.. ‫- آخه شما چیکار می‌کردین...
‫هی! ‫لطفا، پلیس نه.
‫خیلی‌خب گوش کن، اگه تو از منی بگذری، ‫به خدا قسم...
‫- که هیچوقت خودم رو نمی‌بخشم، شری. ‫- خوبه. امیدوارم خودت رو نبخشی.
‫ببین، اون عاشقته خب؟
‫عاشقته. ‫منظورم عشق واقعیه، خب؟ ‫ای خدا. ‫تو اصلا می‌دونی عشق چیه؟
‫- ولم کن بابا. ‫- عشق رو با حرف نمی‌گن،
‫با اعمال نشون میدن.
‫پس به حرف‌های من گوش نده...
‫می‌دونی، به کارهای اون توجه کن، ها؟
‫آره. ‫اینو قایم کرده بود و من پیداش کردم.
‫گمون کنم واسه توئه. ‫چه می‌دونم.
‫- این چیه؟ ‫- بگیرش، پسر.
‫زود باش دیگه، پسر. ‫بگیرش. برو.
‫داری جدی میگی؟
‫رو یه زانوت بشین، پسر.
‫شری.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫شری.
‫هی. خانم، بیا. ‫بذار لحظه‌‌ی خودشون رو داشته باشن، می‌دونی؟
‫عشقم...
‫باشه؟
‫منو ببین.
‫من دوستت دارم.
‫[رسید مغازه مالیک]
‫[مال‌مون رو بده ‫[وگرنه سرهای بیشتری قطع می‌شن]
‫هی، ری. ری! بیا داخل. ‫داریم جشن می‌گیریم.
‫نه، پسر.
‫نه، جشن کجا بود.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»