‫[یکم فوریه، 2021]
‫آره، یکی روی ایوانه ‫و دوتا هم داخل.
‫[فیلادلفیا، پنسیلوانیا]
‫ولی تو اون کیف چیه؟ ‫مدام دست می‌کنه تو کیف.
‫اون چه کوفتیه، مرد حسابی؟
‫هی، دیگه نمی‌دونم بخندم یا گریه کنم، پسر.
‫اون خونه کیه؟ ‫خونه مامان‌بزرگ؟
‫درسته، گل گفتی.
‫"مامان‌بزرگ، چه چشم‌های گنده‌ای داری".
‫پسر، ببین چطور عین گاو می‌خوره.
‫هی، به نظرت چی داره؟
‫چند گرم. نمی‌دونم.
‫نه پسرم، منظورم نوع شکلاته. ‫[مواد مخدر]
‫- شیرینی. ‫- شیرینی؟
‫- آره. چه شیرینی‌ای داره؟ ‫- عجب.
‫- اینو از کجا یاد گرفتی؟ ‫- می‌بینی، داداش؟
‫- خوب بود. ‫- وقتی حرف می‌زنی می‌فهمم، پسر.
‫می‌دونم چی داری میگی.
‫هی پسر، واقعا امیدوارم...
‫واقعا امیدوارم که کارامل مامان‌بزرگ نباشه...
‫- کارامل مامان‌بزرگ دیگه چیه؟ ‫- عین اون کاسه‌ای که مامان‌بزرگت داره...
‫یعنی برند خاصیه؟
‫مثل کارامل توی... ‫ول کن بابا.
‫- بیا بریم بگیریمش، داداش. ‫- صبر کن.
‫من این بچه‌ها رو دستگیر نمی‌کنم ‫که تو بفهمی...
‫- چه نوع شکلاتی دارن. ‫- بیخیال، پسر.
‫- این بخشی از کارمونه، منی. ‫- این مسخره‌ست.
‫این نشان رو که بندازی گردنت ‫دیگه وقت بازیه، داداش.
‫- باشه، گوش کن. ری. ‫- چیه پسر؟
‫- داداش، اینا بچه‌سالن، خب؟ ‫- آره، پسر.
‫باید یاد بگیرن، رفیق.
‫یا می‌میرن یا حرفه‌ای‌تر می‌شن.
‫- نمی‌خوام ریسک کنم. ‫- ریسک؟ منی، کدوم ریسک؟
‫- چی میگی خنگول؟ ‫- بچه‌سال‌ها خطرناکن، اسکل.
‫- حماقت خطرناکه. ‫- درسته.
‫خطرناک‌تر از حماقت نداریم، منی. ‫درست میگی.
‫واسه همین هم باید بهشون یاد بدیم.
‫باشه، بزن بریم.
‫می‌دونی، امروز تولدمه.
‫شرمنده.
‫بیخیال بابا. بزن بریم. ‫نمی‌خوام دعوا کنیم. بزن بریم.
‫- لطفا. ‫- فقط بهم بگو. تو هم همینطور.
‫اومدم قاشق‌زنی.
‫اسمت چیه، بچه؟
‫- جروم. ‫- بیا بریم داخل، جروم.
‫دو بار در بزن، صبر کن ‫و بعد بهشون بگو که باید بری دستشویی.
‫هی، باید بیام تو.
‫برو تو سالن، بجنب. ‫نفس بکش.
‫فقط برو داخل.
‫هی، دسته رو بنداز. ‫پلیس مبارزه با مواد مخدر.
‫تو الان بازی رو استوپ کردی؟
‫- فکر کردی قراره برگردی بازی رو ادامه بدی؟ ‫- همه‌تون بخوابین روی زمین.
‫روی زمین! ‫مأمورهای فدرال هستیم!
‫- می‌خوام دست‌هاتون رو ببینم. ‫- هی، فقط نفس بکشین، خب؟
‫فکر کنین تمرین موقع آتش‌سوزیه ‫که توی مدرسه بهتون یاد میدن.
‫اینجا رو.
‫هی، چرا "اتوبوس مدرسه جادویی" اینقدر مسلحه، ها؟ ‫[اسم یه کارتون]
‫مگه فریزل اسلحه داره؟
‫انگار دکه لیموناد فروشیه، پسر.
‫و می‌دونین، به جای شکلات فروختن، ‫کراک می‌فروشین، ها؟
‫خیلی‌خب.
‫- این یکی جرومه. ‫- اوه، جروم تو جمع‌مونه.
‫جروم تو...
‫توی دهنته.
‫چه خبر، جروم؟
‫هی، تو دیگه چه‌جور پرستار بچه‌ای هستی، مرد حسابی؟
‫کارت افتضاحه، درست میگم؟
‫اینجا رو ببین. ‫این بدترین مهدکودکیه که توی عمرم دیدم.
‫هی، آیورسن جونیور. منو ببین. ‫باهام حرف بزن، پسر.
‫- پول‌ها و بقیه موادها... ‫- مجبور نیستی...
‫دهنت رو گل بگیر، جروم.
‫می‌دونی، اصلا الان با خودت حرف می‌زنم.
‫الان مرد خونه کیه، جروم؟
‫خنده‌داره؟
‫دوباره ازت می‌پرسم.
‫الان مرد خونه کیه، جروم؟
‫- تو. ‫- درسته.
‫این یکی، پسر. ‫اینو باش.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫وقتی خبردار جلوی قاضی وایسادی، ‫تنها دوستت منم، پسر.
‫پس می‌خوای...
‫- اون... ‫- لعنتی.
‫گندش بزنن. ‫بهت گفته بودم.
‫من...
‫- آروم باش. ‫- گفته بودم... لعنتی...
‫برو اونجا، پسر.
‫- گندش بزنن. ‫- کی طبقه بالاست، جروم؟
‫کی... ‫هی، هی!
‫- بیا. ‫- لعنتی.
‫کدوم خری بالاست، جروم؟
‫- پسر. ‫- لطفا. ولم کن...
‫- دیدی پسر. سعی کردم کمکت کنم. ‫- چه غلطی می‌کنین؟
‫هی، با جفت‌تونم، روتون به فرش باشه.
‫خسته شدم از بس حرف‌هام رو تکرار کردم.
‫- باهاش حرف بزن، پسر. ‫- فوراً اسلحه‌ات رو بذار روی راه‌پله.
‫باباته؟ کیه؟ حرف بزن. ‫کی بالاست، پسر؟
‫ممکنه رونالد باشه.
‫هی، چی گفتی؟ ‫چی گفتی، تیلور سوئیفت؟
‫چی گفت، جروم؟
‫- گفت شاید رونالد باشه. ‫- گفت شاید رونالد باشه؟
‫- شاید. ‫- شاید رونالد؟
‫رونالد... ‫چی، از خانواده معروف شاید؟
‫شاید رونالد کدوم خریه؟ ‫رونالد!
‫رونالد، فوراً اسلحه‌ات رو بنداز توی دیدمون.
‫هی رونالد، ببین، ‫خودت می‌دونی که گند زدی، درسته؟
‫خب؟ اولا اینکه تو یه فضای بسته ‫با اسلحه شلیک کردی، باشه؟
‫این شد یکی. ‫دوم اینکه تو بارنی رو با دوست‌هاش تنها ول کردی.
‫این اشتباه بزرگیه، پسر. ‫افتضاحه.
‫می‌تونیم اینو تغییر بدیم، پسر.
‫بیا یه داستان بچگونه بنویسیم ‫که وقتی شب‌ها
‫می‌خوای بخوابونیشون، ‫بتونی براشون تعریف کنی.
‫اسمش هم میشه "رونالد تصمیم درست می‌گیرد". ‫خب؟
‫پس چطوره بیای پایین، اسلحه رو بندازی
‫و بیای عین مرد باهامون حرف بزنی؟
‫نظرت چیه؟
‫می‌شنوی، رونالد؟
‫- بندازش، بندازش! ‫- هی، رونالد! هی!
‫تکون نخور، رونالد!
‫تکون نخور...
‫بیا پایین، پسر.
‫بیا اینجا. بیا.
‫برو توی سالن. روی شکمت بخواب. ‫اول اشک‌هات رو پاک کن.
‫خیلی‌خب.
‫وقتشه رونالد یه چرتی بزنه.
‫خیلی‌خب. وقت خوابه. ‫سرتون رو بذارین زمین.
‫اگه درست رفتار کنین، ‫ممکنه بعدش یه آبمیوه پاکتی گیرتون بیاد.
‫می‌دونین چیه؟ ‫بذارین یه داستان موقع خواب براتون تعریف کنم.
‫روزی روزگاری یه بچه بود که ‫به کانون اصلاح و تربیت رفت.
‫نه عضوی باندی بود، ‫نه عضو دسته‌ای.
‫مجبور بود سریع رفیق پیدا کنه.
‫و بعد وقتی 18 سالش شد، ‫مجبور شد به زندان گراترفورد بره.
‫شما از اسباب‌بازی‌هاتون خوشتون میاد.
‫زنجیرهاتون، کفش‌هاتون، اسلحه‌هاتون، ‫بازی‌های ویدئویی‌تون.
‫ولی توی زندان، ‫خودتون اسباب‌بازی می‌شین.
‫مردم با یه پتو طاق‌تون می‌زنن.
‫توی زندان، شما می‌شین زنجیر طلایی که ‫دور گردن یکی آویزونه.
‫توی زندان، شما کفش پای یکی هستین.
‫توی زندان، شما می‌شین بازی ویدئویی یکی.
‫چه باحال. لعنت.
‫نیروی پشتیبانی بیرونه.
‫آره.
‫هی، به حرفی که زدم فکر کنین.
‫اونقدر پدرتون رو در میارن ‫که دیگه عین سابق نشین.
‫بگیر. خب؟
‫بلند هم نشین.
‫- گفته بودم که بچه‌سال‌ها خطرناکن. ‫- سالم زدیم بیرون، پسر.
‫- همینطوری ادامه بده. ‫- زیادی داری حرفه‌ای می‌شیا، پسر.
‫چیزی نمونده بود منو هم قانع کنی ‫که مأمور مبارزه با مواد مخدریم.
‫آره. خب، مأمورهای واقعی مبارزه با مواد مخدر ‫که اون بچه رو با تیر می‌زدن، پسر.
‫بیا پوله رو بشماریم.
‫تو گفتی که فقط سه نفر داخلن.
‫ری، ما یکی دیگه رو دم در لازم داریم ‫و خیلی وقته دارم اینو بهت میگم...
‫یعنی می‌خوای اینو با نفر سوم تقسیم کنی؟
‫آره.
‫به هر حال باید یه استراحتی به خودمون بدیم، خب؟
‫چون ممکنه خبرش دست به دست بشه، ‫می‌گیری چی میگم؟
‫داداش، اگه چهار هزار دلار باشن، ‫دیگه ردیفم.
‫اصلا نزدیک به چهار هزارتا هم نیست، داداش.
‫ولی هی، ولی حال کردم که گفتی ‫"مرد خونه کیه".
‫منظورت چیه؟ ‫صدای دستورانه رو میگی، درسته؟
‫آره، صدای دستورانه.
‫- استعدادش رو داری، پسر. ‫- پسر. دمت گرم.
‫ولی مهم سوگیری ارشدیته، پسر.
‫اونا فقط می‌خوان باور داشته باشن ‫که یکی رئیسه.
‫پس تو هم قاطعیت نشون میدی، می‌دونی؟ ‫و چاره‌ای هم براشون نمی‌ذاری.
‫- هی! مراقب باش! ‫- لعنتی.
‫ببخشیدا.
‫گور بابات، جوون.
‫خانم. ‫احترامت واجبه، ولی این چه کاریه؟
‫اونا فقط یه مشت بچه‌ان، برادر.
‫که یادم افتاد...
‫این چیه، پسر؟
‫شکلات بچگونه.
‫شکلات جالی رنچر.
‫پسر، راضی به زحمت نبودم.
‫- تولد مبارک، اسکل. ‫- می‌دونستم که یادت نرفته.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫ و حالا، نوبت قرعه‌کشی روز ماست.
‫ اول، رقم وایلد بال امروز.
‫ هشت.
‫بعدش، کارت سوم.
‫- کارت سوم. خیلی‌خب. اینم از این. ‫- یا خدا.
‫- فکر کردم یه قاتله. ‫- واسه همین در رو باز گذاشته بودی؟
‫هی ببین، حس می‌کنم قراره روز خوش شانسیت باشه، مامان.
‫هی، چقدر واسه من واق واق می‌کنی.
‫هی، تو با خورن چی داری سر می‌کنی، خانم؟
‫تاریخ این گذشته و تاریخ اونم گذشته. ‫خیلی‌خب.
‫ یالا همگی. ‫ وقتشه پنج رقم آخر رو قرعه کشی کنیم،
‫ شروع می‌کنیم با دو، بعد دو. ‫ نُه. نُه.
‫هی، این قبض‌ها چی‌ان؟
‫- چت شده؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫ام‌آر‌آی. پت اسکن. ‫هی، چت شده؟
‫این آزمایشات چی می‌گن؟
‫هی، اینا چی می‌گن؟
‫می‌گن که پیر خرفت شدم.
‫ دوازده.
‫اینکه آزمایش لازم نداره.
‫چه بی‌تربیت.
‫ دکتر بیماری‌های عفونی، کاترین هیوز...
‫ریموند، قهوه می‌خوری؟
‫آره. خودم قراره درست کنم ‫یا تو؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫ولش کن.
‫به هر حال دارم میرم. ‫باید برم سر کار.
‫و منی داره میاد دنبالم.
‫پسره‌ی مفسد.
‫هی، بی‌شوخی میگم...
‫چت شده؟
‫مریضی؟
‫پول لازمی؟
‫نمی‌تونی اینطوری به کسی پول بدم.
‫هی، پس من چرا دارم اینقدر جون می‌کنم؟ ‫بگو چقدر لازم داری.
‫ده هزار دلار نیاز دارم.
‫ده هزار دلار واسه چیته؟
‫ازت انتظار ندارم که تو همچین پولی داشته باشی.
‫نه. می‌دونی...
‫چطور تو این سرما ‫داری این همه خونه رو رنگ می‌کنی؟
‫فضای داخلیه.
‫چیه؟
‫- اوه، بیخیال. ‫- امروز نمی‌خوای چیزی بهم بگی؟
‫چرا. ‫میشه شرمی رو ببری دور بزنه؟
‫کل روز رو خونه بوده.
‫مگه نه، بابا؟ ‫آره.
‫و یادت هم نره که مدفوعش رو جمع کنی.
‫شرمی، می‌خوای دستشویی کنی یا نه؟
‫هی، چه خبر؟
‫هی. بیا.
‫ببین کی برگشته به بازی.
‫چه خبر، ری؟
‫کِی تو رو آزاد کردن، مجرم؟
‫سه هفته پیش از چستر آزاد شدم.
‫قبلش هم گراترفورد زندان بودم.
‫خب، سلامم رو به هارلن برسون.
‫نه، پسر. ‫اون قضیه داره.
‫می‌دونین، هارلن سعی کرد یکی رو توی انفرادی بسوزونه.
‫برگام. چی؟
‫آره.
‫- اوه، لعنت... ‫- سلام.
‫تریسا. چطوری؟
‫حرف ندارم، اسکل.
‫شرمی رو بیار داخل تا در نرفته.
‫در نر... چی؟ کجا می‌خواد بره؟ ‫طرف فسیله.
‫مدفوعش رو جمع کردی، ریموند؟
‫آره، ریموند. ‫برو مدفوع رو جمع کن.
‫خیلی‌خب، مدفوع رو جمع می‌کنم.
‫خیلی‌خب. ‫یه دقیقه بهم وقت بده، پسر.
‫- ری؟ ‫- بله؟
‫- بیا اینجا. نه. ‫- باید برم... منی منتظره...
‫- بیا اینجا. ‫- ای بابا.
‫ازت می‌خوام بیای اینجا و بشینی. ‫چشم‌هات رو ببند. ببندشون.
‫فازت چیه، خانم؟
‫- کاری که میگم رو بکن. ‫- باشه.
‫نشستم.
‫چشم‌هام رو هم بستم.
‫باز کن.
‫ای عوضی،
‫فکر کردی یادم رفته. ‫بیا.
‫"هرطوری هم بُرشش بزنی... ‫[هرطور بهش نگاه کنی]
‫مخلفاتی مثل تو نیست". ‫فهمیدم منظور چیه. ‫[بهتر از تو نداریم]
‫می‌دونی، پدرت نمیاد خونه.
‫اینکه چقدر طول می‌کشه رو نمی‌دونم.
‫ولی اگه عمه‌ات خسته شد،
‫پیش خودم بمون. ‫یه کاریش می‌کنیم، ها؟
‫این...
‫بگیر. هی.
‫تولد مبارک، پسره عوضی.
‫من تا حالا کار خشن انجام ندادم، ‫ولی می‌دونین،
‫همونطور که گفتم، حاضرم یاد بگیرم.
‫فقط می‌خوام خودم رو سرپا کنم، مجرم.
‫پس اومدی منی رو پیدا کردی؟
‫بهت نگفته که ما چیکار می‌کنیم، مگه نه؟
‫نه.
‫فقط اینکه واسه یه کاری ‫زور و بازو لازم دارین.
‫پسر، مهم زور و بازو نیست، خب؟
‫مهم باهوش بودنه.
‫پس شما توی زندان صمیمی بودین، درسته؟
‫اولش که نه.
‫نه، ولی احترام متقابلی نسبت به همدیگه پیدا کردیم، درسته؟
‫پس شما یه جورایی...
‫آره، کم کم داری می‌فهمی.
‫آره، ما صرفا سهم‌مون رو از هرج و مرج می‌گیریم، درسته؟
‫عین...
‫عین موقعیه که گوزن‌های جنگل زیاد می‌شن، خب؟
‫باید شکارچی‌ها رو خبر کنی ‫تا تعدادشون رو کم کنن.
‫وگرنه گوزن‌ها همه محصولات کشاورزی رو می‌خورن،
‫میان توی جاده.
‫پس شما یه جورایی مثل گوزن وحشی می‌مونین؟
‫نه، پسر. ‫نه، ما خود شکارچی‌هاییم، داداش.
‫شهر تسخیر شده.
‫و ما هم فقط ضعیف‌ها رو تیغ می‌زنیم، پسر.
‫به اندازه‌ای که یه دو ماهی برامون بزنه.
‫و اصلش هم اینه که این آدما
‫نمی‌تونن کاریش بکنن.
‫ولی شیوه درستی برای انجام دادنش هست.
‫حالا چون ما مأمور قانون نیستیم
‫دلیل نمیشه که حرفه‌ای نیستیم.
‫ببین، کلید کار آماده‌ شدنه، خب؟
‫تا زمانی که می‌ریم داخل، ‫دیگه اونجا رو حفظم.
‫و ترفندش هم اینه که وضعیت رو کنترل کنیم، خب؟
‫اونا خودشون مراحل کار رو می‌دونن.
‫همه باید مالیات حاصل کردارشون رو بدن.
‫ببین، مهم زور و بازو نیست. ‫می‌گیری چی میگم؟
‫مهم رفتاره، واقعی بودن یا نبودنش.
‫صدای دستورانه، خب؟
‫چون آدم‌ها دیگه مثل سابق
‫به نشان پلیس احترام نمی‌ذارن. ‫می‌گیری چی میگم؟
‫پس باید ثابت کنی که همه‌کاره ماییم؟
‫دوتا آدم ترسناک.
‫ولی منظم، پسر. ‫منظم.
‫حق تصمیم رو ازشون می‌گیریم.
‫واقعا به فکر امنیت‌شونیم، درست میگم؟
‫آره. اونا انتظار گیر افتادن رو دارن.
‫درسته. ‫پس نمایش باید بی‌نقص اجرا بشه، پسر.
‫عوضی، تکون نخور!
‫سریع عمل کنیم. ‫تا روی زمین درازکش نشدن درنگ نکنیم.
‫بتمرگ. همونج بمون!
‫اگه کارت خوب باشه، ‫حتی چهره‌ات رو یادشون نمی‌مونه.
‫فقط نشان رو یادشونه.
‫فقط نشان رو یادشونه، پسر.
‫و اگه مقاومت کردن، ‫اون سخنرانی مَشتی
‫"دارین با زندگی‌تون چیکار می‌کنین" ‫رو تحویلشون میدم.
‫یا منم سرشون خراب می‌شم.
‫- اینم هست. ‫- قضیه از این قراره، ریک. این آدم‌ها...
‫بدتر از اینا هم حقشونه.
‫دارن شهر رو مسموم می‌کنن.
‫ما سراغ‌ همه‌شون می‌ریم.
‫پلیس مبارزه با مواد مخدر!
‫سراغ همه‌ نوع‌شون.
‫- با من بازی نکن، پسر! ‫- بخواب روی زمین، مرد حسابی.
‫از دلال سر کوچه گرفته ‫تا زامبی‌هایی که چِت چِت هستن.
‫وقتی بهشون دست می‌زنی، پسر ‫همه‌شون دست به دعا می‌شن، درست میگم؟
‫همه‌شون تتوهایی دارن که نوشته ‫"زاده شده برای کشتن"، "زاده شده برای باختن"،
‫- "زاده شده برای مُردن". از این چیزا. ‫- هدف‌های واقع‌بینانه.
‫نداریم از این واقع‌بینانه‌تر.
‫خیلی‌خب، اشتباه برداشت نکنین.
‫کل روندتون قابل تحسینه،
‫ولی اینجا در منطقه 215،
‫بخاطر نفری دو هزار دلار ‫کله‌تون رو به باد می‌دین.
‫ولی...
‫یه دو ساعت از منطقه من دور بشین، ‫بیشتر گیرتون میاد.
‫همینطوری بدون فکر کردن، ‫می‌تونم سه، چهار، پنج‌تا هدف آسون براتون اسم ببرم.
‫عین آب خوردنه، جیگر.
‫این اسکل، پسر.
‫حرفاش رو باور می‌کنی؟
‫اینو باور دارم که بیشتر فیلادلفیا رو جارو کردیم، آره.
‫آره، ولی بهش اعتماد نداری.
‫اگه حتما می‌خوای وقفه ایجاد کنیم،
‫- من هیچ مشکلی ندارم. ‫- نه، پسر. نه.
‫تریسا، پسر. ‫ده هزار دلار نیاز داره.
‫آره. فکر کنم مریضی چیزیه.
‫- چی داری میگی؟ ‫- می‌دونی، بهم نگفت.
‫خودت که می‌شناسیش. ‫حقیقتش، فکر کنم از اون مریضی‌های زنونه‌ست.
‫پس...
‫شری داره میاد باهام زندگی کنه.
‫می‌خواد یه مهمونی خونه جدید بگیره ‫یا همچین چیزی.
‫مگه همین الانش هم اونجا زندگی نمی‌کنی؟ ‫مگه تو خونه جدید دارین می‌رین؟
‫- چرا اینطوری می‌کنی، پسر؟ ‫- بابا خواستم بپرسم.
‫- ببین. هی، منی... ‫- آخه...
‫- خودت که می‌دونی من شری رو دوست دارم، درسته؟ ‫- آره دوستش داری، ولی چی؟
‫ولی باید یه فکری به حال این وضع کنیم، پسر.
‫- به قدر کافی پول به جیب بزنیم. ‫- این یه کاسبی دومه، ری.
‫این مسیر زندگیم رو مشخص نمی‌کنه.
‫آره. خب، وقتی تنها منبع درآمدت باشه ‫که کاسبی دوم نیست، رفیق.
‫اینو ببین.
‫اینو بهم داده.
‫خسوس مالورده.
‫این یارو قدیس محافظ مواد فروش‌هاست.
‫ببخشید.
‫ولم کن بابا.
‫- شوخی نمی‌کنم، پسر. گوش کن. ‫- نه، پسر. چی؟
‫این یارو یه جور رابین‌هود بوده، ‫عین یه فرشته فقرا.
‫- به خدا قسم. خفه شو. رفیق. ‫- پسر.
‫و اول دزدی بود که بعد قدیس شد.
‫اون بهترین‌ها رو توی من می‌بینه، پسر.
‫ریک چی؟
‫چی...
‫هی، فقط ببین می‌تونه آدرسی چیزی جور کنه.
‫- مطمئن بشیم که چرت و پرت نمیگه، باشه؟ ‫- باشه.
‫من یه مقدار بررسی مکان انجام میدم، پسر. ‫با سان ارتباط برقرار می‌کنم.
‫- ببینم از اونجا خبر داره یا نه. ‫- باشه.
‫یا می‌دونی، تو می‌تونی با شری ‫به فرشته فقرا تبدیل بشی...
‫- گور بابات. برو گمشو. ‫- همینطوری دارم میگم. اینم یه گزینه‌ست.
‫- خیر سرم دارم یه چیز مهم رو بهت میگم. ‫- می‌دونی که اونو از یه دکه خریده؟
‫- باشه بابا. حالا هرچی. ‫- باشه؟
‫چه خبر، رفیق؟
‫مهمونیه، درسته؟
‫- باشه، داخل می‌بینمت. خیلی‌خب. ‫- میرم داخل، پسر.
‫- هی! ‫- هی! ریمونسیتو. این...
‫- می‌گن تو دستشویی شکوفا میشه. ‫- عاشقشم.
‫می‌خوای بیای اینجا؟
‫می‌تونی این کارو کنی؟ ‫برو انجامش بده.
‫خیلی‌خب، پسر. ‫ازم می‌خواد اینو درستش کنم.
‫- همین الان. ‫- چی رو درست کنی؟
‫- منی، پسر. ‫- گندش بزنن. این جور در نمیاد.
‫خودت می‌دونی که چقدر بخاطر این ‫از سوئدی‌ها متنفرم، مرد حسابی.
‫- اینو ببین. ‫- می‌دونم. گندش بزنن.
‫هی پسر، آدرسی از ریک گرفتی؟
‫- اینجا در این مورد حرف نزن، باشه؟ ‫- چیه؟
‫آره، گرفتم. ‫یکم دیگه برات پیامکش می‌کنم.
‫[منی کاروالهو: اینم از آدرس]
‫- ری، عزیزم. ‫- هی.
‫منی میگه که تو دیگه نوشیدنی نمی‌خوری.
‫- جدی؟ ‫- حس بدی دارم.
‫آره. ‫چیزی می‌خوای برات بیارم؟
‫- نه شری، راحتم. ‫- مطمئنی؟
‫آره. ‫فقط باید یه خرده فاصله می‌گرفتم از...
‫- نوشیدنی؟ ‫- گراندین هم دارین؟
‫هی.
‫گراندین دیگه چیه؟
‫ولش کن. ‫هی، چی... چیزی نمی‌خوام. ممنون.
‫سلام.
‫ اگه بتونم یه اسب قرض بگیرم، میرم.
‫از همه کارهایی که تو کردی خبر ندارم، کالی،
‫ولی اگه نمی‌تونی بمونی و باهاشون روبه‌رو بشی.
‫هرجا که میری، منو هم با خودت ببر.
‫پیش من لازم نیست بترسی، کالی.
‫من سعی نمی‌کنم مجبورت کنم کاری کنی که ‫خودت نمی‌خوای.
‫تو یه زنی، مگه نه؟
‫[اوتس‌ویل، پنسیلوانیا]
‫اسمم ری‌ـه.
‫- سلام، ری. ‫- سلام.
‫الان 28 روزه که
‫ترک کردم و پاکم.
‫ممنون.
‫و تو فکرم اینم که کِی یه غریبه ‫دیگه غریبه نیست.
‫زنی که منو بزرگ کرد،
‫در اصل زن دوم بابام بود.
‫و اون منو قبول کرد.
‫وقتی بابام دستگیر شد ‫و حبسش رو می‌گذروند بزرگم کرد.
‫و...
‫فکر کنم الان مریضه؟
‫فکر کنم مریضه. ‫خودش که نمیگه.
‫ولی فکر کنم مریضه.
‫و من...
‫نمی‌تونم از فکرش در بیام.
‫می‌دونین، یعنی اگه یه تغییر جهت توی زندگیم داشتم ‫اصلا باهاش آشنا هم نمی‌شدم.
‫حالا ترجیح میدم که من به جاش مریض باشم.
‫آره.
‫شایدم من مریضه.
‫ولی قطعا دلم واسه خود درمانی تنگ شده.
‫از من شنیده بگیرین. چون پاکی... ‫وای، خدای من. پاکی.
‫پاکی.
‫می‌دونین، یه معتاد رو دیدم، خب؟
‫یه عملی که چِت کرده بود ‫و حس کردم که می‌شناسمش.
‫انگار دقیق می‌دونستم کیه. ‫انگار...
‫چون می‌تونستم قفسی که خودش رو توش قرار داده بود ‫رو حس کنم، می‌دونین؟
‫بابای منم قبلا دقیقا همینطوری زندانیم می‌کرد.
‫آره، منو توی کمد زندانی می‌کرد،
‫چون نمی‌خواست موقع نشئه کردن ‫مچش رو بگیرم.
‫نمی‌خواست ببینمش.
‫و منم با خودم می‌گفتم، "از این خوشم میاد".
‫خب؟ ‫از این خوشم میاد. این...
‫باهاش حال می‌کنم. ‫مشکلی نداره.
‫می‌دونین، چون بعضی وقت‌ها...
‫هی، بعضی وقت‌ها کلا...
‫کلا دلت نمی‌خواد ببینی.
‫نمی‌خوای اون همه چیز رو ببینی.
‫انگار یه سگ توی قفس بودم، درست میگم؟
‫[سان فم]
‫[چیزی درمورد اینجا می‌دونی؟]
‫[پر از غذای موریانه‌ست]
‫[خطر دیگه‌ای هم هست؟]
‫[نمی‌شناسمش. به نظر آماده برداشت میاد، ‫ولی از محدوده من خارجه.
‫به غرایز خودت اعتماد کن]
‫لعنتی.
‫از این آهنگ متنفرم.
‫خیلی خود ترحمیه. ‫انگار یارو داره همه‌چی رو به خودش ربط میده.
‫می‌دونی، تو همه‌چی رو آنالیز می‌کنی. ‫یه روزی وکیل میشی.
‫بابام همینو میگه.
‫لعنت.
‫بابات پلیسه.
‫می‌دونی پلیس‌ها چیکار می‌کنن؟
‫همیشه با اسم کامل رسمیت صدات می‌کنن.
‫مثلا "هی، چطوری ریموند"؟
‫"مشق‌هات به کجا رسیدن، مارلتا"؟
‫بابام منو مارس صدا می‌کنه.
‫مارس.
‫خدای جنگ.
‫و اسم یه برند شکلات هم هست.
‫مارس.
‫شکلات.
‫هی، همینجاست. هی، چراغت رو خاموش کن، پسر. ‫چراغت رو خاموش کن.
‫همینجاست. سمت راست، پسر. ‫دم این ورودی پارک کن. خیلی آروم.
‫هی ببین، مطمئن شو که نشان‌ها رو ببینن،
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫این آدم‌ها مدت زیادی در معرض مواد شیمیایی بودن.
‫اوه، لعنت...
‫- داداش، نه. اون نمی‌خواد. نه. ‫- بزن روشن شی، رفیق.
‫نه، پسر. اون نمی‌خواد. ‫باشه؟ نمی‌خواد.
‫فقط اینو بپوش، باشه؟
‫خیلی‌خب. تمرکز کن.
‫هی، هی، هی. ‫تمرکز کن، باشه؟ ‫خیلی‌خب. ‫هدفمون همینجاست. خب؟
‫من از امتداد این حصار میرم. ‫خب؟
‫شما دوتا از پشت، سمت اون انبار می‌رن.
‫مطمئن شین که همزمان دم درها برسیم.
‫این کارو باهمدیگه انجام می‌دیم. یکپارچه. ‫خب؟ عین روال پلیسیه.
‫خیلی‌خب. ‫وقتی رسیدی سر جات،
‫می‌خوام دو بار این دکمه‌ی بیسیمت رو بزنی، خب؟
‫منم جواب رو میدم ‫و اون موقع باید وارد بشی، خب؟
‫هی، هی، هی، هی، هی، هی.
‫اینا همش واسه نمایشه، باشه؟
‫شلیک نکنی، خب؟
‫اینا مواد درست می‌کنن.
‫اونجا استون، اتر و خدا می‌دونه دیگه چی باشه.
‫اگه شلیک کن، کل اونجا عین چرنوبیل میره روی هوا.
‫- متوجهی؟ فهمیدی؟ باشه. ‫- آره. آره.
‫خیلی‌خب. ‫آماده‌این بریم پوله رو بزنیم تو گوشش؟
‫آره. معلومه.
‫پسر، صدات رو بیار پایین.
‫چه مرگته تو؟
‫خیلی‌خب.
‫بریم پوله رو بزنیم توش گوشش، پسر.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫بخواب روی زمین. ‫بخواب روی زمین.
‫اسلحه‌‌ات رو بگیر پایین، داداش. ‫بی‌شوخی میگم.
‫بیا اینجا.
‫خیلی‌خب. ‫فقط چیزی که ری گفت رو یادت باشه.
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- چیزی که ری گفت.
‫جک؟ جک؟
‫توی آزمایشگاهه.
‫پلیس مبارزه با مواد مخدر! ‫پلیس مبارزه با مواد مخدرم، عوضی!
‫- بخواب روی زمین! ‫- مأمورین فدرال! پلیس مبارزه با مواد مخدر!
‫مأمورین فدرال! ‫بشین روی زمین!
‫پلیس مبارزه با مواد مخدر! ‫بشین روی زمین! بشین روی زمین!
‫- عجله کن، پیرمرد! ‫- بشین روی زمین.
‫بشین روی زمین!
‫- بهش دستبند بزن، پسر. ‫- این سوء استفاده از عدالته.
‫- بهش دستبند بزن. ‫- لعنتی. تکون نخور.
‫لعنتی.
‫می‌خوام حکم‌تون رو ببینم...
‫حق و حقوقش رو براش بخونیم یا...
‫- حکم جستجو و توقیف بدون در زدن. ‫- خفه‌اش کن.
‫- چون این خونه...
‫خفه‌خون بگیر، عوضی!
‫چه وضعشه؟
‫- هی، هی! مأمورین فدرال! ‫- بندازش!
‫عمراً شما مأمور فدرال باشین.
‫هی گوش کن، خانم. گوش کن. ‫عمیق بکش، خب؟
‫- جک! ‫- نفس عمیق بکش، خب؟
‫- فقط می‌خوایم باهاتون حرف بزنیم... ‫- جک!
‫- و لازم هم نیست کسی صدمه ببینه. ‫- جک!
‫جک کدوم خریه؟
‫- جک کیه؟ ‫- خانم، اسلحه رو بنداز!
‫تو اسلحه‌ات رو بنداز!
‫نه، نه، نه!
‫اوه، لعنتی!
‫- این چه وضعشه! ‫- نه!
‫هی، طوری نیست. ‫هی، منو ببین.
‫منو ببین، خب؟ ‫هی، هی. نه.
‫نه، نه، نه، نه. ‫لعنتی! لعنت.
‫لعنتی!
‫گندش بزنن، مرد حسابی!
‫منی! اوه، لعنتی. ‫منی!
‫گندش بزنن.
‫چه وضعشه؟
‫اون کدوم خری بود؟
‫هی، چی...
‫اون از همه‌مون باهوش‌تره.
‫هی، ریک.
‫هی ریک، منو ببین پسر. ‫یالا، پسر. منو ببین.
‫هی، هی، هی، طوری نیست.
‫هی، می‌بریمت بیمارستان، پسر.
‫هی، می‌بریمت بیمارستان، خب؟
‫آره؟ چیه؟
‫چیه، پسر؟ باهام حرف بزن. ‫باهام حرف بزن، ریک.
‫- ری. ‫- چیه، پسر؟ باهام حرف بزن.
‫من گند زدم؟
‫گند زدم.
‫آره.
‫آره مجرم، آره... ‫آره، گند زدی پسر.
‫ولی عیب نداره. ‫از اینجا می‌بریمت، خب؟
‫ریک؟ ریک؟
‫ریک؟ ‫یالا، پسر.
‫لعنت! لعنتی. ‫خیلی‌خب.
‫- اوه، گندش بزنن. گندش بزنن. باشه. ‫- ری؟
‫- چه خاکی به سرمون بریزیم، پسر؟ ‫- صبر کن، منی.
‫فکرم سر جاش نیست. ‫فکرم سر جاش نیست.
‫- فکرم سر جاش نیست. ‫- ری.
‫باید پول رو پیدا کنیم.
‫گور بابای پول.
‫- باید پول رو پیدا کنیم! ‫- بیا از اینجا بریم. ری!
‫گوش کن چی میگم! ‫باید پول‌ها رو پیدا کنیم،
‫چون این همه راه رو نیومدیم اینجا ‫که این کارو مجانی انجام بدیم، داداش.
‫پس زود باش، پسر. ‫زود باش. کمکم کن.
‫کمکم کن پیداش کنیم، پسر.
‫می‌دونم که یه جایی همینجا قایمش کردن. ‫منی!
‫منی، زود باش مرد حسابی!
‫حواست رو جمع کن، منی! ‫زود باش!
‫زود باش.
‫یعنی چی؟
‫هی، هی.
‫- هی، اون خانمه کجاست، منی؟ ‫- چی؟
‫چی؟
‫اون خانمی که اینجا مُرده بود، منی.
‫- کجاست، مرد حسابی؟ ‫- لعنتی.
‫اینجا منفجر میشه، داداش.
‫- چی؟ ‫- اینجا منفجر میشه.
‫هی، منی. ‫بزن بریم، پسر. زود باش.
‫چه غلطی می‌کنی، منی؟ ‫برو!
‫- لعنتی. ‫- برو!
‫بزن بریم. بزن بریم!
‫باید می‌موندیم و دنبال اون زنه می‌گشتیم، درسته؟
‫درسته؟ ‫باید می‌موندیم و دنبال اون زنه می‌گشتیم، درسته؟
‫- هی، اون کیه؟ اون کدوم خریه؟ ‫- چی؟
‫هی، کی داره میره اونجا، پسر؟
‫اون ماشین کیه؟
‫- دیدن که ما زدیم بیرون ‫- نمی‌دونم، پسر. نمی‌دونم.
‫گندش بزنن پسر، به فنا رفتیم.
‫اوه، لعنتی.
‫می‌تونن ریک رو شناسایی کنن؟
‫نمی‌دونم. ‫کس دیگه‌ای...
‫- از کار ما خبر داره؟ ‫- سان.
‫سان هم مثل ما چیزهای زیادی واسه از دست دادن داره.
‫اگه خبرش پخش بشه که داشته جنس‌هایی
‫که ما از دلال‌های دیگه بهش دادیم ‫رو می‌فروخته، فاتحه‌اش خونده‌ست.
‫اوه، جدی؟ ‫اگه تو دهن بچه‌اش اسلحه بذارن، سریع حرف می‌زنه.
‫لعنتی! ‫خدا بگم چیکارت کنه، مرد حسابی.
‫یه آهوئه.
‫کور که نیستم، منی. ‫دارم می‌بینم.
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اینجا زندگی می‌کنه منی، باشه؟
‫ما باید بریم. ‫خیلی‌خب، بزن بریم.
‫- کمکم کن، پسر. بجنب. ‫- لعنتی.
‫شما پسرها واسه مارشمالو برمی‌گردین؟
‫اوه، لعنتی. بیسیمم. ‫بیسیمم دستم نیست، پسر.
‫هی، چی گفت؟
‫- بیاین آروم بگیریم. ‫- لعنتی.
‫- با همدیگه آشنا بشیم. ‫- نه. دست خودت باشه، پسر.
‫بیا بریم. زود باش. ‫بزن بریم، منی.
‫- اینو بنداز بیرون. ‫- منی... خیلی‌خب، پسر.
‫تو راه بی‌افت، منی. ‫بجنب.
‫فکر می‌کردم اینو جا گذاشتین
‫چون می‌خواستین وضعیت رو حلش کنین.
‫پس به زبان کد مورس حرف می‌زنی.
‫باید بهت بگم رفیق، این به نظر ‫یه حادثه موادساز دیگه میاد.
‫رندی پیر خودش رو فرستاده روی هوا.
‫داداش، این قراضه در فاصله کمتر از یک کیلومتر کار می‌کنه.
‫طرف پشت سرمونه.
‫می‌فهمی؟
‫مشکل اون سناریو این بیسیمه،
‫که ازش سر در نمیارم.
‫مگه اینکه شما پلیس باشین ‫و اینم بیسیم پلیس نیست.
‫پس می‌تونم نتیجه بگیرم که شما عوضی‌ها ‫پول و مواد ما رو برداشتین.
‫یه برنامه دیگه براتون دارم.
‫بهم بگین کجایین، ساک‌ها رو بندازین بیرون
‫و اینم میشه داستان خنده‌داری که بعدها ‫واسه نوه‌هاتون تعریف کنین،
‫داستانی درمورد اینکه چیزی نمونده بود ‫منفجر بشین و بمیرین،
‫به جای اینکه داستان غم‌انگیزی توی روزنامه
‫درمورد دو جسدی که توی جنگل ‫با شاتگان آبکش شدن، منتشر بشه.
‫ببین، این یارو شوخی‌بردار نیست، پسر.
‫این صدای دستورانه‌ست، منی.
‫این همون صدای دستورانه‌ایه که ‫درموردش بهت می‌گفتم، پسر.
‫فکر کردین پیدا کردنتون کار سختیه؟
‫توی اون وَن اسکوبی دویی‌تون؟
‫می‌بینی، پسر؟ ‫شوخی‌های مسخره و تهدیدهاش رو می‌بینی؟
‫- این یارو اصل جنسه، پسر. ‫- ری، خفه شو.
‫ببین... ‫هی، اینجا بپیچ، پسر. اینجا.
‫از این جاده بزن بیرون، زود باش. ‫باید از اینجا بزنیم به چاک.
‫لعنت به این.
‫از گروه نجات به فرماندهی، ‫یکی رو داخل پیدا کردیم.
‫یکی دیگه پیدا کردیم.
‫لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫نمی‌تونین بیاین تو. ‫باید برای جراحی آماده‌اش کنیم.
‫فوراً به این اطلاعات نیاز داریم.
‫ممنون.
‫دفترچه یادداشت داری؟
‫"اگه مُردم...
‫بهم نارو نزنین.
‫یکی دیگه درمورد قرارمون خبر داشت".
‫چیکار می‌کردی؟
‫چی؟
‫[اون عوضی‌ها نشان داشتن]
‫خیلی‌خب مینا، باید بری جراحی بشی.
‫"اگه من در به در مُردم...
‫چه مسخره...
‫شما باید
‫تمام چیزهایی که دیدم رو بدونین.
‫هرکی که بودن...
‫[جنگی رو راه انداختن]
‫برو ببین مأمور دیگه‌ای هم اون خونه رو ‫زیر نظر داشت یا نه.
‫[جک کجاست؟]
‫تو مأمور خوبی هستی.
‫نباید بدون پشتیبانی اونجا می‌بودی.
‫مینا، باید بری جراحی بشی.
‫مینا.
‫مینا. مینا. مینا. ‫باشه.
‫[و پوشش‌ام رو هم حفظ کن]
‫الان به کجا رسیدیم؟
‫در حال حاضر، 427 هزار 614 دلار شد
‫تازه به جزء هر کوفتی که ‫تو این قوطی‌های ژل آفتاب سوختگی هست،
‫و اینا هم که موندن.
‫نمی‌دونم. ‫سرم داره درد می‌کنه، پسر.
‫این آدم‌ها سر و کله‌شون پیدا میشه.
‫میان سروقت‌مون، پسر.
‫فقط باید یکی که می‌شناسیم رو پیدا کنن.
‫ما قاتل نبودیم، ری.
‫ما همچین آدمی نیستیم.
‫ما کار ساده و راحت انجام می‌دادیم.
‫طرف اهل این طرفا نبود. ‫اینو که می‌دونی، درسته؟
‫صداش رو شنیدی، درسته؟
‫با اون لهجه شمال ایالتیش.
‫لابد گروهی اهل شمال ایالت یا همچین چیزی.
‫ری، مهم نیست... ‫ممکنه یکی باشه که
‫20 سال پیش اومده اینجا و عین من ‫لهجه‌اش رو نگه داشته.
‫باشه.
‫- میشه یه چیزی بگم؟ ‫- راحت باش.
‫- بررسی کردن مکانت افتضاحه، خب؟ ‫- باشه، پسر. اینو فهمیدیم. باشه.
‫حله بابا. ‫فقط آروم بگیر، پسر.
‫اوه، آره. اون نشان‌ها رو انداخته بودیم دور گردنمون ‫و دیگه یهو فکر کردیم
‫جادو گیرمون اومده؟
‫ما پلیس واقعی نیستیم، اسکل.
‫مواد فروش واقعی هم نیستیم.
‫هیچ پخی نیستیم.
‫هرگز...
‫چیزی توی زندگی ما واقعی نبوده، ری.
‫تا الان.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»