‫این برنامه از رویدادهای واقعی الهام گرفته است،
‫برخی بخش‌ها صرفاً برای مقاصد نمایشی ‫به‌صورت داستانی بازسازی شده‌اند.
‫و بازتاب‌دهنده هیچ شخص ‫یا نهاد واقعی‌ای نمی‌باشند.
‫سلام.
‫راب هست؟
‫فکر کردم جفت‌تون رفتید.
‫میشه پشت رو نگاه بندازی؟
‫باید بریم کیک بگیریم، دیر شده.
‫شاید، آم...
‫اگه برگشت، ‫بگو تاکسی بگیره و بیاد خونه
‫قبل اینکه باباش تنبیهش کنه.
‫باشه، خانم پیست. ‫بازم تولدتون مبارک.
‫- ممنون کیم. ‫- ممنون.
‫[روز صفر - یازده دسامبر ۱۹۷۸]
‫راب اومد؟
‫چی میگی؟
‫مامان؟
‫چی شده؟
‫پیداش نمی‌کنم.
‫پروتکل قانونی رو می‌دونم، قربان.
‫توی کره خدمت کردم.
‫نمی‌تونیم ۲۴ ساعت صبر کنیم.
‫بسیار خب. باشه.
‫در تماس هستیم.
‫بیا. اینو بو کن.
‫دختر خوب. خیلی‌خب.
‫کری، سیزار رو با ماشین مامانت ببر.
‫شرق جاده وُلف تا آلگانکین رو بگرد.
‫کنث، تو کلی رو ببر سمت غرب.
‫من جنوب تا اوهِر رو می‌گردم.
‫من چی؟ من چیکار کنم؟
‫تو همین‌جا بمون.
‫ممکنه زنگ بزنه یا برگرده.
‫کنث، هر ۴۰ دقیقه یک‌بار ‫به مامانت زنگ بزن.
‫کری، تو ۴۵ دقیقه یه بار زنگ بزن. ‫من هر ۵۰ دقیقه. باشه؟
‫- پول خُرد ندارم. ‫- زنگ بزن که ما پولش رو بدیم.
‫بریم دختر.
‫[روز اول]
‫مین‌وست میره؟
‫بچهٔ منم همین‌طور. ‫سال دومه؟
‫داشتید می‌گفتید، ‫توی داروخونه کار می‌کنه؟
‫- آره. مسئول چیدن قفسه‌هاست. ‫- اوهوم.
‫الیزابت مثل هر شب
‫سر ساعت مقرر رفت دنبالش،
‫و راب بهش گفته بود که می‌خواد ‫درباره یه شغل با یه مردی صحبت کنه.
‫- کی؟ ‫- اسمشو نگفت.
‫پیمان‌کاره. سر ساختمون کار می‌کرد.
‫و الیزابت به راب گفت
‫که توی داروخونه منتظر می‌مونه.
‫توی ماشین.
‫گفتم توی ماشین منتظر می‌مونم.
‫جزییات مهمه، مگه نه؟
‫آره.
‫توی مغازه، بیرون مغازه، ‫می‌دونید...
‫تصور می‌کنید که زنم چقدر ناراحته.
‫اون که سر کار میرفت.
‫دیدارش با این مَرد واسه چی بود؟
‫امسال گواهی‌نامه می‌گیره.
‫واسه ماشین پول پس انداز کنه.
‫بسیار خب.
‫خیلی‌خب. خب، ببینید، ‫ما باید گزارش‌تون رو ثبت کنیم،
‫ولی بچه‌های این سن، معمولا خودشون میان.
‫اینجا دس‌پلینزه. می‌بری نیست.
‫حدس میزنم خواسته حال و هوایی عوض کنه. ‫یه سر رفته شیکاگو...
‫- نه، نه. ‫- نه؟
‫- آقای پیست... ‫- قربان، چنین کاری نمی‌کنه.
‫من تازه چندین ماهه
‫رئیس بخش کاراگاهی شدم.
‫قبل اون، توی خیابون بودم.
‫هر پدر و مادری که میاد ‫یا اونقدر اهمیت میده که بیاد،
‫ما پاسخ یکسانی دریافت می‌کنیم.
‫یکی از این دو حالت اتفاق میوفته.
‫یک، به خاطر یه کار احمقانه ‫ما اون‌ها رو بازداشت می‌کنیم
‫یا دو، از در اصلی خونه وارد میشن
‫و چوبشو می‌خورن.
‫باشه؟
‫اون شاگرد اوله.
‫تا پیشاهنگی عقاب دو تا نشان فاصله داره.
‫پسر من هرگز مادرش رو
‫توی روز تولدش، ‫توی پارکینگ سرد و یخ‌زده تنها نمی‌ذاره.
‫متوجه هستید؟
‫اگه راب گفته یه دقیقه ای برمی‌گرده،
‫حتما برمی‌گشت.
‫شما قراره...
‫با اون پیمان‌کار مصاحبه کنید، آره؟
‫این پرونده رو مرور می‌کنیم
‫و در مورد اقدامات بعدی تصمیم‌گیری می‌کنیم.
‫پس لطفا تشریف ببرید خونه و بخوابید.
‫دیگه با سگ‌هاتون توی سطح شهر نچرخید.
‫ما پرونده رو به عهده می‌گیریم.
‫هی. هی. بریم.
‫کفش ورزشم رو پیدا نمی‌کنم.
‫کفش؟ مگه فقط یکی داری؟
‫آره.
‫بیا صبحانه‌تو بخور.
‫صبح بخیر.
‫شب بخیر.
‫به پسرمون بگو کفشش رو توی حیاط انداخته.
‫نیاوردی؟
‫اگه خم می‌شدم، سر پا نمی‌شدم.
‫واقعا؟
‫این روی میز من چیکار می‌کنه؟
‫اگه بودی، می‌دادیم دستت.
‫هلن شیفت شب بود.
‫سعی می‌کردم اون فسقلی شیطون ‫رو واسه مدرسه حاضر کنم،
‫از خونه ببرمش و به موقع بیام.
‫منم بچه دارم، ولی به موقع اومدم.
‫جدی؟ وقتی اومدی، بیدار بودن؟
‫نه.
‫تو دست به سیاه و سفید نمیزنی. ‫دهنتو ببند.
‫یه لطفی کن. پرونده رو نگاه بنداز.
‫نگاه کردم.
‫بچه مفقود شده. خب که چی؟
‫از دیشب گم شده.
‫خیلی‌خب. دلت می‌خواد همین الان ‫تن‌لشتو برگردوندم اداره مبارزه با مواد مخدر
‫یا می‌خوای تا پایان ساعت کاری صبر کنم؟
‫حالا انقدر بدجنس نباش.
‫می‌خواستم قبول کنم.
‫اوهوم.
‫ضمنا خوشتیپ شدی.
‫خودم می‌دونم.
‫کیم بایرز؟
‫بله، قربان؟
‫کاراگاه تووار هستم. حالت چطوره؟
‫خوبم قربان. حال شما چطوره؟
‫دیروز با راب پیست شیفت بودی، ها؟
‫بله قربان.
‫مظنون نیستی.
‫باشه.
‫مگه اینکه باید مظنون حسابت کنیم؟
‫نه.
‫اون فرار کرد؟
‫بره شهر؟ اونجا دوست و رفیق داره؟
‫در این مورد اطلاعاتی داری؟
‫نه. نه. و چنین کاری نمی‌کنه.
‫انقدر مطمئنی؟
‫اهل این‌کارها نیست.
‫اهل چه کاریه؟
‫درس‌خونه.
‫درس‌خون خوش‌قیافه‌ای هم هست.
‫چیزی بین شماست؟
‫قبل اینکه مادرش بیاد دنبالش،
‫قبل اینکه ناپدید بشه، ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫یه پیمان‌کار اومد. ‫اتفاقا کارتش رو دارم.
‫از کشو درآوردم که ‫اگه کسی پرسید، داشته باشم.
‫خب، اون اینجا بود؟
‫بابت کاری که می‌خواست انجام بده ‫یه سری چیزها رو اندازه گرفت.
‫راب می‌خواست درباره کار باهاش صحبت کنه،
‫واسه همین کتش رو از من گرفت و رفت.
‫آخرین بار بود که اونو دیدم.
‫کتِ اون پیش تو چیکار می‌کرد؟
‫در داروخونه همیشه بازه.
‫داشتم یخ میزدم، ‫بهم قرض داد که بپوشم.
‫با این بابا حرف زدی؟
‫چند ماه پیش اینجا یه پروژه داشت.
‫اما با دخترها رفتار خوبی نداره.
‫پس با دخترها مهربون نیست.
‫نمی‌دونم. حسم اینطوری بود.
‫آدم بدجنسی بود.
‫نه صرفا با من، ‫با همه دخترهایی که اینجا کار می‌کنن.
‫با پسرها مهربون بود.
‫پلیس. دنبال جان گیسی هستیم.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫رافائل تووار هستم.
‫می‌خوای قطع کنی؟
‫یه نفر از خانواده‌ام فوت شده.
‫عموم.
‫اوه، تسلیت میگم.
‫آره. در واقع انتظارشو داشتیم.
‫ولی خواهرم پشت خطه.
‫سعی می‌کنیم یه سری مسائل رو حل کنیم.
‫خب، باید صحبت کنیم. ‫یه بچه گم شده.
‫آخرین بار با تو دیده شده.
‫اوه. یه لحظه گوشی، کارن.
‫بله،
‫نمی‌شناسم.
‫- مگه تو شرکت ساختمونی پی‌دی‌ام نیستی؟ ‫- چرا.
‫مخفف چیه؟
‫خیلی کر و کثیف؟
‫پولیش برای نگهداری روزانه؟
‫نقاشی، تزیین و تعمیرات.
‫تو دیشب رفته بودی داروخونه نیسن
‫و به این بچه پیشنهاد کار دادی؟
‫اونجا بودم اما نه.
‫من حتی این بچه رو نمی‌شناسم اما...
‫به خواهرت بگو بعدا بهش زنگ میزنی. ‫باید صحبت کنیم.
‫نشنیدی که گفتم ‫یکی از اعضای خانواده‌ام فوت شده؟
‫اتفاقا شنیدم.
‫باید به کارهایی که نیازه رسیدگی کنم.
‫منم باید اظهاریه بگیرم.
‫البته. البته.
‫خب، موردی نداره.
‫خوشحال میشم.
‫فقط میشه چند ساعت بهم وقت بدی
‫تا این موضوع رو حل کنم ‫و بعد صحبت کنیم؟
‫بیا اداره.
‫اونجام.
‫عالیه.
‫بازم تسلیت میگم.
‫ممنونم.
‫وقتی عکس رو بهش نشون دادم،
‫گفت این بچه رو ندیده.
‫اما از دستت عصبانی شد. ‫[روز دوم]
‫رو مخش بودم. ‫و داشتم بهش فشار می‌آوردم.
‫عموش فوت شده؟ ‫شاید منم مثل اون رفتار می‌کردم.
‫نظرت چیه؟
‫فکر کنم دو نفر گفتن ‫اون‌ها رو با همدیگه دیدن.
‫نه.
‫دو نفر گفتن که راب پیست گفته ‫با همدیگه هستن.
‫هیچ‌کس اون‌ها رو ندیده.
‫نظرت چیه؟
‫اینکه به قدر کافی مامور مخفی بودم،
‫و توی صورتم بهم دروغ گفتن.
‫نه، این بچه با اون بوده.
‫و به نظرم باید حکم جستجو ‫و تفتیش خونه‌اش رو بگیریم.
‫آره. آره، منم.
‫آره، هر پرونده و اطلاعاتی که پلیس شیکاگو ‫از این یارو داره رو می‌خوام.
‫و فورا می‌خوام.
‫گـ یـ سـ ی.
‫ممنون قربان.
‫اسم کوچیکش جان وینه.
‫سلام. اوضاع چطوره؟
‫- بله. بله. ‫- سلام. چه خبر؟
‫مثل فیلم روستر کاگبرن.
‫از دیدنتون خوشحال شدم، آقایون.
‫ممنون سرکار.
‫- آقای گیسی. ‫- سلام.
‫ممنون که تشریف آوردید.
‫ایشون ستوان جو کوزنزک هستن.
‫آقای گیسی.
‫بله. خوشحال میشم کمک بدم.
‫و جانِ خالی کافیه. ‫آقا نگید.
‫نمی‌دونم در مورد کی حرف میزنید.
‫نمی‌شد دیشب بیای؟ ‫منتظرت بودم.
‫خدای من.
‫اول مشکل خانوادگی پیش اومد ‫و بعد تصادف کردم.
‫باورت میشه؟ ‫بد بیاری پشت بد بیاری.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره. همه‌چی خوبه.
‫غرورم بدجوری له شده.
‫جاده رو یخ بسته بود. ‫از جاده منحرف شدم.
‫طرف با وانت اومد منو بیرون آورد.
‫خب، نسبت به دیروز ‫چیزی تغییر پیدا نکرده،
‫ولی سعی داریم بفهمیم
‫چرا همه فکر می‌کنن ‫تو رو با این بچه دیدن.
‫آره. درسته.
‫خودمم همینطور.
‫خب، شاید اینو گفته
‫که می‌خواسته منو ببینه
‫چون من تاجرم، خب؟
‫تاجر موفقی‌ام.
‫شغل و کارمندهای زیادی دارم.
‫اکثرا دبیرستانی هستن، درسته؟
‫می‌بینم پلیس خوب تحقیق کرده.
‫آره.
‫واسشون این فرصت رو فراهم می‌کنم ‫تا یه مهارت یاد بگیرن.
‫از دردسر دور بمونن.
‫به من نگاه می‌کنن، ‫پتانسیل‌شون رو می‌فهمن.
‫ندامتگاه ایالتی آناموسا؟
‫پلیس خوب تحقیق کرده.
‫خب، اون، اون سوء تفاهم بود.
‫ده سال حکم سوء تفاهم نیست.
‫بعد از ۱۸ ماه آزاد شدم
‫چون سوء تفاهم بود.
‫تقریبا تابستون ۶۷ بود،
‫آگوست یا شاید سپتامبر ۶۷،
‫آیووا بودم ‫و واسه ریاست جیسی نامزد شده بودم.
‫جیسی؟
‫سازمان رهبری.
‫کارآفرینی رو آموزش میده،
‫خدمات اجتماعی. افتخار بزرگیه.
‫من...
‫با اون پسره، به اسم دان وورهیز دوست بودم، ‫سال آخر بود.
‫و ازش خواستم رئيس ستاد انتخاباتیم بشه.
‫و در خصوص ماجرای مورد بحث،
‫من پشت فرمون بودم، خب؟
‫داشتم درباره روزم می‌گفتم.
‫و پسرش،
‫دان‌جونیور رو دیدم ‫که هیچ‌هایک می‌کرد.
‫سوارش کردم.
‫و در مورد فیلم ازم سوال پرسید.
‫چه فیلمی؟
‫اذیت نکن.
‫می‌خوام به زبون بیاری.
‫من اومدم کمک کنم،
‫ستوان، خب؟
‫دیشب،
‫بهش گفتم یکی از خانوادم فوت شده ‫و بی ادبی کرد،
‫- درست مثل همین الان. ‫- می‌دونم.
‫اینجوری می‌فهمیم ‫می‌تونیم بهت اعتماد کنیم.
‫باشه.
‫فیلم‌های غیر اخلاقی.
‫مثل آدم‌های بیخود، ‫گفتم بریم خونهٔ من.
‫نوشیدنی خوردیم. ‫نشستیم فیلم دیدیم.
‫بعد عصبی شدم
‫به هر صورت، خلاصه بگم،
‫این شد که بحثمون شد
‫بعد گفت اذیت شده
‫و رفت به باباش گفت ‫و منم بازداشت شدم و افتادم زندان.
‫آزار و اذیت.
‫متاهل بودی، درسته؟
‫آره، بودم.
‫زن و دو تا بچه داشتم،
‫و از اون زمان ندیدمشون.
‫آخه چرا با حماقت ‫خودمو درگیر اون کردم؟
‫الان خودتو درگیر راب پیست کردی؟
‫نه.
‫بر اساس سوء سابقه‌ات، ما حکم گرفتیم
‫تا خونه‌ات رو بگردیم.
‫راب رو اونجا پیدا می‌کنیم؟
‫نه، پیدا نمی‌کنید.
‫باشه.
‫کلید خونه‌ات رو میدی ‫یا خودمون در رو باز کنیم؟
‫مثل روش قدیمی و سنتی؟
‫نمی‌خواد در رو بشکنید.
‫خونه‌ام شما رو می‌بینم.
‫نه. می‌خوایم همین‌جا بمونیم ‫و بیشتر گپ بزنیم.
‫کاراگاه فنهولم و آلبرکت ‫کلید خونه رو ازت می‌گیرن.
‫فقط لطفا ته کفش‌تون رو تمیز کنید.
‫پلیس.
‫راب پیست، اینجایی؟
‫راب پیست،
‫تو در امانی.
‫اگه می‌تونی، صدا بزن.
‫این دیگه چیه؟
‫چیه؟ با دلقک‌ها مشکل داری؟
‫من با آدم‌هایی که از دلقک‌ها ‫خوششون میاد، مشکل دارم.
‫تو برو اتاق زیرشیروونی.
‫من همین پایین رو می‌گردم.
‫آلن؟
‫روی آشغال‌ها بود.
‫تایید کردیم که کیم، ‫وقتی کت اون بچه رو قرض گرفته بود
‫این رو توی جیبش گذاشته بود ‫و وقتی کت رو پس داد
‫یادش رفته بود برداره.
‫حکم اولیه به اندازه کافی جامع نبود.
‫باید برگردیم و اون‌جا رو زیر و رو کنیم.
‫خب، بدون شواهد کافی ‫نمی‌تونیم یه حکم دیگه بگیرم.
‫خب، اسم اینو چی می‌ذاری؟
‫رسید برای چاپ عکس.
‫خب، فیلم پیدا کردیم. دستبند.
‫نشان پلیس.
‫یه مشت خرت و پرت پیدا کردیم.
‫خود تو توی خونه‌ات چقدر فیلم داری؟
‫اون؟ یه عالمه.
‫این همه آت و آشغال ندارم، عوضی.
‫من از وقتی چشم باز کردم توی شهر بودم،
‫به عمرم خونه‌ای مثل این یارو ندیدم.
‫این چی؟
‫واسه گیسی نیست.
‫ممکنه واسه پسر عمو یا خواهرزاده‌اش باشه.
‫خدا می‌دونه.
‫گوش کنید، اگه از من می پرسید، کافیه.
‫ولی اگه از قاضی بپرسید ‫که حکم صادر می‌کنه؟
‫کافی نیست.
‫اون دو تا روانی که پارسال ‫یه زن و شوهر رو کشتن.
‫- یادتون میاد؟ ‫- آره.
‫به صورتشون شلیک کردن.
‫- یادتون میاد؟ ‫- اوهوم.
‫- تو صورتشون. ‫- آره، آزاد شدن.
‫آره.
‫به خاطر تفتیش و توقیف غیرقانونی.
‫اگه فکر می‌کنیم اون یارو ‫پیست رو دزدیده،
‫باید مدرک محکم پیدا کنیم.
‫من کاره‌ای نیستم.
‫جرج واشینگتن عوضی ‫این قانون مضحک رو گذاشته.
‫میشه من یه چیزی بگم؟
‫نه. اول دستتو بلند کن.
‫از ماجرا آناموسا خبر داریم.
‫توی زیرشیروونی چیزی پیدا کردیم.
‫این فیلم‌ها رو پیدا کردیم، درسته؟
‫شاید پسر خانواده پیست کاری کرده باشه،
‫خب؟
‫شاید اوضاع از کنترل خارج شده.
‫نمی‌دونه چطور برگرده خونه.
‫فرار می‌کنه.
‫به خاطر بلیت اتوبوس ‫معلوم نیست چیکارا می‌کنه.
‫ما هم اینجا وقتمون رو تلف می‌کنیم.
‫می‌دونی، توی این سناریو
‫تو داری وقتت رو تلف می‌کنی، درسته؟
‫دردت چیه؟
‫- تو دردت چیه؟ ‫- خفه،
‫- با جفتتونم. ‫- نمی‌فهمم.
‫اون بچه از چنین خانواده‌ای نیست.
‫ببینید، واسه تعقیب گیسی ‫به حکم نیاز نداریم.
‫دو تا تیم بذار بالای سرش باشن.
‫یکی شب‌ها. ‫این دو تا کودن هم روزها.
‫هی.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫ببینید، نمی‌خواد مخفی باشید، خب؟
‫بذارید بفهمه اونجا هستید، ‫اینکه چهار چشمی اونو زیر نظر دارید.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم. ‫اون یه موردی داره.
‫انگار...
‫انگار دلش می‌خواد دوست داشته بشه.
‫خودتون دیدید که، ‫آدم حسابی به نظر میاد، می‌دونید؟
‫اینکه دو تا پلیس تعقیبش کنن؟
‫واسه مردم سوال پیش میاد.
‫کار حسابی عصبانیش می‌کنه.
‫نمی‌دونم. شاید،
‫شاید یه کار احمقانه انجام بده.
‫چیزی می‌خوای بگی؟
‫به نظرتون پلیس راست میگه؟
‫اینکه اون... اون فرار کرده؟
‫به برادرت میاد چنین کاری کنه؟
‫نه.
‫می‌دونی اون کجاست؟
‫نه.
‫- داری پنهان‌کاری می‌کنی؟ ‫- نه.
‫- مامان، حرف ما همینه. ‫- حرف شما چیه؟
‫اینکه پلیس داره وعده توخالی میده.
‫می‌خوای، می‌خوای چیکار کنیم؟
‫اینکه بی‌هدف توی شهر بچرخیم؟
‫شاید.
‫خیلی‌خب. شاید بهتر باشه کاری کنیم
‫جای اینکه سر میز بشینیم
‫و شام بخوریم، ‫انگار که انگار اتفاقی افتاده.
‫شاید، کنث، پلیس...
‫از بچه‌ای که می‌خواد چشم‌پزشک بشه ‫اطلاعات بیشتری داشته باشه.
‫شاید.
‫- اجازه ندادم بری. ‫- من ۲۴ ساله‌ام شده و اجازه نگرفتم.
‫- شب بخیر، مامان. ‫- کن...
‫می‌بینمتون.
‫گفتید که گفتن «معمولا».
‫کاراگاه رو میگم.
‫گفتی که اون گفته بچه‌ها ‫معمولا به خونه برمی‌گردن.
‫وقتی برنگردن چه اتفاقی میفته؟
‫[روز سوم]
‫خیلی‌خب آقایون.
‫قهوهٔ داغ. ‫قهوه داغ آوردم.
‫بفرمایید. بگیر.
‫تو اینو بردار.
‫دیشب خوش گذشت؟
‫هی، آقا و خانم رو مخ ناراضی هستن.
‫وقتی رسیدیم، می‌خوان باهات حرف بزنن.
‫بابت چی؟
‫درباره رنگِ خونه.
‫اینکه سُرب داره.
‫میگن خطرناکه.
‫خدای من.
‫یاوه میگن.
‫این روزها مردم ‫هر چیزی رو توطئه می‌بینن،
‫نه؟
‫گیسی مخصوص قدیم رو بهشون میدم، ها؟
‫صبح عالی متعالی.
‫آلن و مایک، درسته؟
‫صبح بخیر.
‫می‌دونید، چند تا چکش اضافه دارم،
‫اگه دوست دارید کار کنید، ها؟
‫امروز نه.
‫نه؟ اینجا چیکار می‌کنید؟
‫دنبال راب پیست می‌گردیم.
‫آره. ولی شما خونهٔ منو گشتید. ‫چیزی اونجا نبود، درسته؟
‫- تبرئه شدم. ‫- اوهوم.
‫اسمشو بذار پشتکار.
‫پشتکار.
‫نگاهش کن.
‫تا کِی می‌خواین این کار رو کنین؟
‫تا وقتی حوصله‌مون سر بره
‫یا اینکه بگی اون کجاست.
‫من نمی‌دونم اون کجاست.
‫کاش می‌دونستم.
‫پس همین دور و اطراف می‌بینمتون، ها؟
‫هر طرف رو نگاه کنی، ما هستیم.
‫خیلی‌خب پسرا.
‫دنبالم بیاید.
‫[روز چهارم]
‫[روز پنجم]
‫اینو می‌بینید؟
‫همینو می‌خواستم...
‫می‌دونم. دارم میریزم. ‫دارم پخش می‌کنم. گندش بزنن.
‫[روز ششم]
‫ونِ کارگاه کجاست؟
‫باید بریم اون سمت شهر ‫هزینه پروژه رو ارزیابی کنیم.
‫توقیف شد، فکر کنم همینو گفتن.
‫- چی؟ ‫- پلیس‌ها اومدن خونه‌ام.
‫حکم داشتن و گفتن ون رو می‌برن.
‫و گذاشتی ببرن؟
‫آره جان، گذاشتم ببرن.
‫حکم داشتن.
‫کار خوبی کردی.
‫همیشه کار درست رو انجام میدی.
‫ممنون که خبر دادی.
‫کِی تموم میشه؟
‫نمی‌دونم.
‫تلفن باهات کار داره، سم.
‫عزیزم، میای کمک؟
‫کمکت کنم گیاهمو بدزدی؟
‫محل کارمون باید یه‌کم سرزنده بشه.
‫توی صندوق جا نمیشه.
‫وقتی آوردیم خونه که جا شد.
‫می‌دونی که گیاه‌ها رشد می‌کنن، آره؟
‫آره.
‫اوه. دیدی؟
‫بهت گفتم.
‫الو؟
‫سم.
‫جان هستم.
‫ببخشید؟ جان کی؟
‫جان گیسی.
‫چند مدت پیش ‫توی باربیکیوی خونهٔ من آشنا شدیم.
‫آها، یادم اومد.
‫جان، حالت چطوره؟
‫- خیلی وقت می‌گذره. ‫- آره.
‫عالی‌ام. کار و کاسبی عالیه.
‫شنیدم بچه‌هام حالشون خوبه.
‫جز اینکه زن سابقم ‫قابل اعتماد نیست، می‌دونی.
‫- هیچ زنی قابل اعتماد نیست. ‫- درسته.
‫بچه‌ات مریض شده، آره؟
‫آره. از کجا می‌دونی؟
‫امروز مدارس بازه ‫و صدای کارتون میاد.
‫دو بعلاوهٔ دو یعنی بچه‌ات مریض شده.
‫آره. بعدش نوبت منه مریض بشم.
‫میگم، اتاق بچه خوب از آب دراومد؟
‫جانم؟
‫گفتی یه قیمت بدم.
‫و بعد، نمی‌دونم.
‫انگار کار رو به یکی دیگه سپردی.
‫آره، درسته.
‫خیلی وقت پیش بود.
‫خوب شده. راضی‌ام.
‫همم.
‫اوضاع دفاع از مردم چطور می‌گذره؟
‫راستش اومدم بیرون.
‫تازه... تازه دفتر وکالت خودمو باز کردم.
‫می‌دونی، هنوز اول کاره.
‫خب، خوش به حالت.
‫آره. ممنون.
‫خب چه کمکی از دستم برمیاد، جان؟
‫خیلی‌خب. گوش کن.
‫پلیس.
‫اون‌ها... اون‌ها می‌تونن تا هر وقت ‫که دلشون بخواد آدم رو تعقیب کنن؟
‫خب، سوالت ابهام داره.
‫منظورت چیه؟ ‫تو رو تعقیب می‌کنن؟
‫عه...
‫حدود یک هفته میشه.
‫- یک هفته؟ ‫- آره.
‫اون‌ها فکر می‌کنن من یه بچه رو
‫قبل اینکه غیبش بزنه دیدم.
‫- دیدی؟ ‫- نه.
‫و هر چی در توانم بود رو وسط گذاشتم.
‫وقت گذاشتم، صحبت کردم، ‫نظریه‌های مختلف دادم.
‫حتی کلید خونه‌مو دو دستی تقدیم کردم.
‫گفتم برید بگردید.
‫اما الان...
‫دوست، کارمندها و غریبه‌ها ‫همه‌اش سوال می‌پرسن
‫و میگن قضیه چیه ‫چون پلیس شبانه‌روز تعقیبم می‌کنه.
‫خیلی‌خب. اسمشون چیه؟
‫اداره پلیس دس‌پلینز.
‫آلن فنهلوم و مایک آلبرکت.
‫می‌شناسی‌شون؟
‫آره.
‫با جو کوزنزک کار می‌کنن.
‫آره، و...
‫و کاراگاه تووار.
‫خیلی‌خب. خب، بذار...
‫بذار یه تماس بگیرم.
‫ازم پول می‌گیری؟
‫خب، ببینیم اول چی میگن.
‫جو.
‫- سم. ‫- چه به موقع.
‫- اوه. ‫- خدای من.
‫توی ماشین نشسته بودی تا من بیام؟
‫- آره. ‫- بذار حدس بزنم.
‫- اولین موکلت رو بدست آوردی؟ ‫- رسمی نیست.
‫اومدم چند تا سوال بپرسم.
‫- واسه یه آشناست. ‫- باشه. طرف کیه؟
‫جان وین گریسی.
‫الان یک هفته‌ست اونو تعقیب می‌کنید.
‫همکاری کرده؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫می‌خواید بهش اتهام بزنید؟
‫هنوز تصمیم نگرفتیم.
‫خب، الان باید تصمیم نهایی‌تو بگیری.
‫وگرنه چی میشه؟
‫بهش میگم به خاطر مزاحمت ‫شکایت مدنی انجام بده.
‫موفق باشی.
‫نیروهاتو بیرون نمی‌کشی؟
‫نه.
‫[روز هفتم]
‫اونجا. اونجاست. همون‌جاست.
‫- اون ماشین؟ ‫- آره. زود باش.
‫بریم تو.
‫ملک خصوصیه، رفیق.
‫مامانم عضو همین‌جاست.
‫زود باش. بریم به مامانم سلام کنیم.
‫سلام مامان.
‫- اوه مایک. غافلگیر شدم. ‫- خوشحالم می‌بینمت.
‫هی، چطوری؟ خوبی؟
‫- مایکی. ‫- آلدرمن.
‫چند دقیقه دیگه میام.
‫چند تا دردسرساز اینجا هستن ‫که باید بهشون رسیدگی کنم.
‫به‌به ببین کی اینجاست.
‫این روزها هر بنی بشری رو راه میدن، ها؟
‫جان، پسرم مایکه،
‫و دوستش، ال.
‫پسر توئه؟
‫آره.
‫وای. چه بچه خوش‌قیافه‌ای داری، گلدیس.
‫اوه.
‫چهره‌اش مناسب دوربینه.
‫شما همدیگه رو می‌شناسید؟
‫آره. این دو نفر محافظ من هستن.
‫بگید ببینم، جای خوبی می‌شناسید ‫پای داشته باشه؟
‫هوس پای کردم.
‫چه پایی می‌خوای؟
‫گلدیس، تعطیلاته‌ها، ‫باید پای کدوتنبل باشه.
‫- یا گردو. ‫- یا گردو.
‫درسته. درسته.
‫پای کدوتنبل منو یاد مامانم می‌ندازه، ‫چون همیشه این موقع از سال
‫واسم می‌پخت.
‫و می‌دونید، بابام، ‫از سر کار می‌اومد خونه...
‫مکانیک بود،
‫با بوی عرق و گاز می‌اومد خونه.
‫و مامانمو بغل می‌کرد
‫و مامانم می‌گفت: خدای من.
‫اونو میزد کنار و می‌گفت: ‫برو حموم مردک بوگندو.
‫و می‌دونید، بعد ما بچه‌ها رو می‌بوسید و...
‫آشپزخونه رو بو می‌کرد، ‫می‌دونید، بوی پای به مشامش می‌خورد.
‫و می‌گفت: این عشق مادره.
‫اوه، چقدر قشنگ.
‫خب چند وقته عضو اینجایی، جان؟
‫می‌دونی، اولین باره می‌بینمت.
‫اون محبوب‌ترین آدمیه که عضویت نداره.
‫واقعا؟
‫آره. خب، منو همیشه دعوت می‌کنن.
‫- جدی؟ ‫- جدی.
‫چون من همه‌جا آشنا دارم
‫از شهردار گرفته تا مافیا
‫و تمام افراد بانفوذ این وسط.
‫آم...
‫میگن پسر خانواده پیست ویسکانسینه. ‫هیچ‌هایک کرده.
‫می‌دونی کجاست، جان؟
‫چون ویسکانسین خیلی بزرگه.
‫اوه، می‌دونم، چون اونجا خونه دارم.
‫آره. نوادا، مینه‌سوتا، ‫همینطور فلوریدا.
‫مالیاتت زیاد میشه.
‫خب، بابام بهم یاد داده، ‫سلطان املاکه.
‫خیلی باباتو دوست داشتی، ها؟
‫آره.
‫خب، سخت‌گیر بود.
‫سخت راضی می‌شد.
‫با کمربندش ما رو کتک میزد،
‫ولی... می‌دونید، ‫از پدرها همیشه بد میگن، می‌دونی؟
‫ما رو واسه دنیای واقعی آماده می‌کنن.
‫اوهوم.
‫سرسخت هستن، ‫چون دنیای واقعی راحت نیست.
‫[روز هشتم]
‫نباید چنین کاری کنید
‫خانم پیست، ازتون خواهش می‌کنم ‫دیگه اونجا نرید.
‫درک می‌کنیم.
‫درک می‌کنه.
‫اما اون مظنونه، درسته؟
‫بیشتر از این اجازه ندارم بهتون بگم.
‫چیزی که می‌تونم بگم ‫اینه که ما دنبالش هستیم.
‫اونو بردید اداره؟
‫بله.
‫ولی مدرکی نداریم اون رو نگه داریم.
‫چند وقته تعقیبش می‌کنید؟
‫هفت روز.
‫و اونو بازداشت نکردید؟
‫چی، اگه... هفت روز؟
‫اگه بدونه راب کجاست، چی؟
‫باید این کار رو درست انجام بدیم.
‫واجبه این کار رو درست انجام بدیم.
‫پسر من اون بیرونه.
‫می‌فهمم، خانم پیست.
‫- الیزابت، لطفا. ‫- نه، نگو.
‫نه. نمی‌فهمی.
‫- اون بیرونه. به ما احتیاج داره. ‫- بس کن.
‫ما به‌قدر کافی صبر کردیم. ‫شما ناپدید شدید.
‫دریغ از یه تماس با ما. ‫نکردید یه سر بزنید.
‫حالا که من دست بکار شدم، ‫سر و کله‌تون پیدا شد؟
‫باید به من جواب بدید!
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید.
‫نیازی به عذرخواهی نیست.
‫ما به زمان نیاز داریم.
‫ازتون درخواست دارم ‫زمان بیشتری به ما بدید.
‫و بهتون قول میدم، ‫شما رو بی‌خبر نمی‌ذارم.
‫راب ترسیده و تنهاست.
‫ماری‌جوآنا می‌خواید؟
‫می‌دونیم توی خونه‌ات داری.
‫نظرتون درباره ماهی سرخ‌شده چیه؟
‫لبی تر کنیم؟
‫زود باشید. بیاید تو. گرم بشید.
‫اگه بگید نه ناراحت میشم.
‫می‌دونم به نظر غیر ممکنه،
‫ولی می‌تونید چهارصد نفر ‫رو توی حیاط من جا بدید.
‫نقض مقرراته.
‫اوه، گوش کن چی میگه.
‫سال دیگه زنگ نزنی بازرس آتش‌نشانی
‫بیاد بالای سرم، خب؟
‫ولی همیشه مهمونی تم‌دار به راهه، خب؟
‫آم، یه بار مهمونی با تم هاوایی گرفتیم.
‫و چند سال پیش،
‫جشن دویست سالگی خفن گرفتیم.
‫آم، خیلی‌خب. ‫باید اینو ببینید.
‫نگاه کنید. ها؟
‫درست گرفتم؟
‫- ها؟ ها؟ ‫- هی.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- آره.
‫از پل ریویر بهترم، آره؟
‫بریتانیایی‌ها دارن میان!
‫آره، باید بودید و می‌دید.
‫خیلی خوب بود.
‫کلاه‌گیس، کلاه‌گیس سفید، می‌دونید؟
‫- آره. ‫و بند
‫و کت بلند.
‫هی، خانم روزالین کارتر رو می‌شناسید؟
‫آره، معلومه جان. ‫بانوی اول کشور رو می‌شناسم.
‫واقعا؟ از کجا؟
‫از تو اخبار دیگه.
‫اوه. باشه.
‫منطقیه. خب من اونو ندیدم.
‫اینطوری حق مطلب رو ادا نمی‌کنه.
‫شخصا بهش خوش آمد گفتم.
‫واسش مراسم گرفتم.
‫جدی میگم. ‫آره، عکس‌مون هست.
‫اونجا. روی یخچال. نگاه کنید.
‫جایگاه ویژه.
‫- آره. ‫- آره.
‫وقتی اومدید خونه‌ام ‫آثار هنری‌مو نگاه کردید؟
‫دوست داشتید؟ ‫خیلی قشنگه، ها؟
‫نظرتون درباره دلقک‌های من چیه؟
‫- به نظرم تعدادشون زیاده. ‫- خیلیه، آره.
‫آره. خب، آره،
‫تا دلتون بخواد دارم چون من خودم دلقکم.
‫منظورت چیه؟
‫خب...
‫پوگوی دلقک در خدمت شماست.
‫- از آشنایی با شما بدبختم. ‫- گمشو ببینم.
‫باشه. باشه.
‫خودم درست کردم.
‫چون من لهستانی‌ام
‫و همیشه در حال حرکتم، ‫اسمم رو گذاشتم پوگو.
‫- آره، آره. ‫- آره. رژه میرم،
‫توی ده پونزده رژه بودم، ‫مراسم‌های خیریه رفتم.
‫یه بار برای معاون برسلر ‫نمایش گربه‌ای اجرا کردم.
‫همون شرکت بستنی‌فروشی، ‫که ۳۳ تا طعم داره؟
‫- آره. ‫- آره، آره.
‫آره. آره. ‫از دلقک‌بازی لذت می‌برم.
‫خب، پولی نداره ولی واسم آرامش‌بخشه.
‫می‌دونید، می‌تونم دوباره بچگی کنم.
‫و یه کارهایی که می‌تونید انجام بدید
‫که به‌عنوان یه آدم قادر نیستید، می‌دونید؟
‫مثلا به زن‌ها نزدیک بشید
‫نمی‌تونن حرف بزنن چون دلقکی.
‫دلقکی.
‫با بچه‌های فلج و مریض کار می‌کنم.
‫- باید صورت‌شون رو ببینید. ‫- آره.
‫مثل صبح کریسمس عقب‌مونده‌هاست، می‌دونید.
‫اوه. آره، حرف نداره.
‫ولی در صورتی که حالم خوب باشه
‫چون اگه حالم بد باشه، ‫واسم خوب نیست دلقک بشم.
‫جدی میگم.
‫چون بعضی بچه‌ها
‫می‌تونن خیلی بدجنس و عوضی باشن، می‌دونید؟
‫- می‌دونید؟ ‫- آره.
‫و جای اینکه لپ‌شون رو نیشگون بگیری،
‫دلت می‌خواد مثل سگ کتک‌شون بزنی، نه؟
‫- آره. ‫- می‌فهمم.
‫ولی وقتی دلقک هستی،
‫می‌تونی شخصیت واقعی‌تو قایم کنی
‫و اینکه چه احساسی داری.
‫پشت ماسک عشق و شادی
‫و خوشی قایم میشی.
‫ولی...
‫فـ... فهمیدم دلقک‌ها می‌تونن ‫از هر چیزی قِسِر در برن.
‫چون هیچ‌کس انتظارشو نداره.
‫لعنتی.
‫می‌تونن آدم بُکشن ‫و عواقبی گریبانگیرشون نشه...
‫چون هیچ‌کس به یه دلقک شک نمی‌کنه.
‫باید برم سرویس.
‫اوه، خیلی بده.
‫آره. ما... ما باید بریم.
‫چی؟
‫چرا به این زودی میرید؟
‫بابت شام دستت درد نکنه.
‫جواب بده.
‫سلام. ‫منزل تووار بفرمایید؟
‫بابا، آقای فنهولم زنگ زده.
‫گوشی رو بده.
‫ال.
‫آخرش...
‫یه گندی بالا آورد.
‫ها؟ وایسا، وایسا، وایسا. ‫صبر کن، صبر کن.
‫زود تلویزیون رو خاموش کن.
‫دوباره بگو؟
‫صدامو داری؟
‫آره، آره. بگو.
‫ما رو دعوت کرد خونه‌اش،
‫اونم خیلی یه دفعه، ‫به صرف شام و نوشیدنی، می‌دونی؟
‫اونجا یه مشکلی وجود داره.
‫بو میده.
‫چی داری میگی؟
‫اندازه موهام سرم، سرِ تصادف،
‫صحنه جرم و سردخونه بودم.
‫یه جنازه توی اون خراب‌شده هست.
‫[روز نهم]
‫سم.
‫لعنتی. میری بیرون؟
‫- نمی‌خوام وقتت رو بگیرم. ‫- سلام جان.
‫آره، خوب شد اومدی.
‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم. ‫تقصیر من شد.
‫نه بابا. عیب نداره.
‫واسه پسرت آوردم.
‫خیلی لطف داری، جان. ‫ممنون.
‫خب می‌دونی، ‫مریض شدن خیلی رو اعصابه.
‫آره. راستش، سمی، پسرم...
‫بیمارستان بستریه.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫تبش بالا رفت.
‫و مری الان بیمارستانه.
‫و بچه‌مون پیش مامان منه.
‫- و... ‫- اوه.
‫الان دارم میرم بیمارستان، پس...
‫لعنتی.
‫- اما... ‫- خیلی متاسفم.
‫آره، ممنون، لطف داری.
‫اما واسه همین
‫بهت زنگ نزدم. پس...
‫اوهوم.
‫اگه فردا وقت کنی یه سر بیای،
‫مدارک رو آماده می‌کنم تا امضا کنی، باشه؟
‫بابت چی؟
‫نامه دستور توقف، جان.
‫- اوه. ‫- واسه پلیس دس‌پلینز.
‫- درسته. ‫- تا دست از سرت بردارن.
‫آره. فکر می‌کنم ‫ادعای تو کاملا موجه باشه، پس...
‫آره. آره.
‫خـ... خوبه سم.
‫ممنون. خیلی خوبه.
‫فردا میام و همه‌چی رو امضا می‌کنم.
‫ولی یه دقیقه وقت داری؟
‫جان، الان بهت گفتم ‫پسرم بیمارستان بستریه، خب؟
‫- آره. شنیدم. ‫- خب...
‫ولی من نشستم فکر کردم، خب؟
‫آم، داشتم فکر می‌کردم.
‫ممکنه روی پرونده‌مون تاثیر بذاره، سم.
‫فکر کنم بدونم چرا منو تعقیب می‌کنن.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، جان.
‫اون‌ها فکر می‌کنن ‫من سر این بچه، راب، بلایی آوردم
‫چون فکر می‌کنم فهمیدن
‫که من اونو آوردم خونه‌ام.
‫فکر کردم گفتی اونو نمی‌شناسی.
‫آره، گفتم اما خب...
‫اونو دیدم...
‫و بردمش خونه‌ام.
‫و الان که تو وکیل من هستی،
‫می‌خوام شفاف‌سازی کنم.
‫[روز دهم]
‫صبح بخیر.
‫آلن. مایک.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫شب رو اونجا موند.
‫فعلا اینجا هستید؟
‫- هر جا بره، پشت سرش میریم. ‫- ببین سم.
‫ما سعی داریم کار درست رو انجام بدیم.
‫یه حکم دیگه گرفتیم.
‫یه‌کم دیگه میریم خونه‌اش رو بگردیم، خب؟
‫گوش کنید...
‫اگه سعی کرد بره...
‫به لاستیک‌های ماشینش شلیک کنید.
‫معلومه چی میگی؟
‫اون جا چه اتفاقی افتاده؟
‫نمی‌تونم. باید برگردم...
‫باید برگردم دفتر، ‫قبل اینکه کسی بیاد.
‫لعنتی.
‫وای.
‫کوزنزک رو بگیر.
‫اوه.
‫لعنتی.
‫آره، اون یارو از کنترل خارج شده. ‫دستور چیه؟
‫بازداشتش کنید.
‫باشه.
‫یه نفر بیل بیاره!
‫ترجمه از علی