‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫ما رسیدیم راجستان. راحت از مرز رد شدیم.
‫عالیه. کوسوم توی سورات می‌بینتت. ‫[بانزوارا، راجستان]
‫خانا رو که دیدم بهت زنگ می‌زنم.
‫بدش به من.
‫یه‌کم آب بخور.
‫یالا، عجله کن. بریم.
‫بازم می‌خوای؟
‫- راه بیفتید. ‫- کافیه.
‫یالا.
‫کیفت رو بده من.
‫نمی‌دونم این واقعیته یا فقط یه کابوسه.
‫سوشیلا هنوز فکر می‌کنه قراره برامون کار پیدا کنن.
‫نمی‌دونم قراره چه بلایی سرمون بیاد.
‫[دهلی نو]
‫نور کوچولو چطوره؟
‫گرفتاره.
‫به جراحی‌های بیشتری نیاز داره.
‫مامانش رو شناسایی کردیم.
‫ردش رو زدیم و پیداش کردیم.
‫یه کم دیگه می‌رم جونجونو.
‫جلسه‌ی گزارش دادن به کمیسر ‫برای امروز عصر برنامه‌ریزی شده.
‫چطور می‌خوای برگردی؟
‫چرا باید عصرانه‌ی کمیسر رو از دست بدم؟
‫نمی‌تونی تیمت رو بفرستی جونجونو؟
‫گوش کن عزیزم.
‫همه‌ی توجه‌ها روی پرونده‌ی توئه.
‫- باید با مافوق‌هات حضوری حرف بزنی. ‫- بله قربان.
‫نه، جدی می‌گم، خودم رو می‌رسونم.
‫باید زودتر برم. بعداً می‌بینمت.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ. خداحافظ.
‫- چقدر تا جونجونو مونده؟ ‫- یه ساعت و پونزده دقیقه خانم.
‫باید قبل از خانم رئیس برسیم اونجا.
‫بله خانم.
‫- اونجا چه خبره؟ ‫- گوسفند و بزن خانم.
‫آره، اون رو که می‌بینم. چرا اومدن توی بزرگراه؟
‫[روتاک، هریانا]
‫بیا دختر.
‫اینجا رو امضا کن.
‫- چقدر دیگه طول می‌کشه؟ ‫- تقریباً تمومه.
‫- خیلی‌خب، ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫برو بریم.
‫بهت هشدار داده بودم، مگه نه؟
‫از این به بعد حواست رو جمع کن.
‫آبجی.
‫متأسفم آبجی. لطفاً من رو ببخش.
‫متأسفم.
‫عزیزم کوسوم.
‫نشون دادی خیلی بی‌دقتی.
‫بهت اعتماد کرده بودم.
‫ولی تو پلیس‌ها رو صاف آوردی دم درِ خونه‌مون؟
‫- ببخشید آبجی. ببخشید. ‫- ببخشید.
‫همه‌چی رو درست می‌کنم. قول می‌دم.
‫آّبجی، اون دوتا...
‫دوتا پلیس زن در مورد شما سؤال می‌کردن.
‫در مورد دخترها هم همین‌طور.
‫یکیشون از پلیس دهلیه.
‫مراقب باش آبجی.
‫احمقِ دوست‌داشتنی.
‫نگران من نباش.
‫نگران خودت باش.
‫ویجی با دخترها رفته سورات. برو اونجا ببینش.
‫این رو جای امنی نگه دار.
‫حواست جمع باشه.
‫چشم‌هات رو باز نگه دار.
‫خونسرد باش.
‫خوبه. حالا لبخند بزن.
‫برو دیگه. سفرت بخیر.
‫برو!
‫من رو ببر دهلی.
‫[پلیس]
‫[جونجونو، راجستان]
‫زنده باد هند خانم.
‫- کجاست؟ ‫- از این طرف.
‫وایستا. دنبال کی می‌گردید؟
‫تجپال سینگ.
‫خودم هستم. بفرمایید؟
‫می‌خوایم با سونیتا صحبت کنیم.
‫می‌تونید با من صحبت کنید.
‫ایشون همسرمه.
‫می‌شه بریم داخل صحبت کنیم؟
‫سونیتا کجاست؟
‫اون عوضی تراکتورمون رو آتیش زد و فرار کرد.
‫لعنت به اون روزی که...
‫تجپال اون رو به‌عنوان زنش آورد خونه.
‫نه به ‌زندگیش رسیدگی کرد،
‫نه برامون پسری به دنیا آورد.
‫کی کارهای ازدواجتون رو کرد؟
‫خانواده‌ش کجان؟
‫سونیتا از یه خانواده‌ی فقیر بود.
‫دلمون براش سوخت و به‌عنوان عروس تجپال آوردیمش خونه.
‫ولی چیزی که نمی‌فهمم،
‫شماها چرا دنبال سونیتا می‌گردید؟
‫برادر...
‫یه شکایت به دستمون رسیده.
‫شکایت؟
‫فکر می‌کنیم شما پول دادید ‫تا برادرتون با سونیتا ازدواج کنه،
‫اونم برخلاف میلش.
‫یه چیزی رو یادت باشه.
‫توی همچین پرونده‌هایی، ‫قانون به مردا رحم نمی‌کنه.
‫قربان...
‫آداب و رسوم ما...
‫با شهری‌ها یه‌کم فرق می‌کنه.
‫من کار اشتباهی نکردم.
‫کی کارهای ازدواجت رو با سونیتا کرد؟
‫منظورتون چیه؟
‫آبجی بادی رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫کوسوم رو چی؟
‫ویجی؟
‫دیگه شورش رو درآوردید!
‫سونیتا تراکتورمون رو آتیش زده و رفته،
‫اونوقت شما دارید ما رو بازجویی می‌کنید!
‫قربان، ما با زن‌هامون ‫خیلی با احترام رفتار می‌کنیم. خیلی.
‫تا وقتی که حد خودشون رو بدونن.
‫بهتره تو هم حد خودت رو بدونی.
‫این پرونده برای پلیس دهلیه.
‫نه، قربان. این یه مسئله‌ی داخلیه.
‫یه موضوع خانوادگی.
‫پس...
‫باشه.
‫بریم.
‫گوش کنید!
‫پای آبروی کل روستا در میونه.
‫اگه امروز بی‌خیال این ماجرا بشیم،
‫باعث می‌شه بقیه‌ی زن‌های روستا جسور بشن.
‫تراکتورم رو آتیش زده و در رفته!
‫باید جواب این کارش رو بده!
‫- باید جواب بده! ‫- باید جواب این کارش رو بده!
‫باید جواب بده!
‫- باید جواب بده! ‫- بسپریدش به ما!
‫پیداش می‌کنیم!
‫[روتاک، هریانا]
‫اچ‌آر ۲۸ جی ۷۷۴.
‫[ان‌اچ۹، ۵۰ کیلومتری دهلی]
‫خانم...
‫چند وقته چند نفر دارن تعقیبمون می‌کنن.
‫- سلام عمو. ‫- سلام دخترم.
‫سیمران مسیح هستم، ‫دستیار معاون بازرس پلیس هاریانا.
‫می‌شه مشخصات مالک این سانترو رو بهم بدید؟
‫برای یه پرونده می‌خوام.
‫این ماشین رو کجا پیدا کردید؟
‫توی حمله‌ی پلیس.
‫دیشب، درسته؟ می‌دونم.
‫توی اون کلوپ نزدیک بزرگراه.
‫ولی اون زنه که با قید وثیقه آزاد شده.
‫چرا دارید وقتتون رو تلف می‌کنید؟
‫خوب انجام دادن وظیفه وقت تلف کردن نیست عمو جان.
‫بالأخره وظیفه، وظیفه‌ست دیگه.
‫خب، پس باید...
‫می‌رفتی ارتش.
‫چرا اومدی توی پلیس؟
‫به‌هر حال، باید یه‌کم وقت بذارم این موضوع رو بررسی کنم.
‫مشخصات ماشین رو که درآوردم ‫بهتون زنگ می‌زنم. باشه؟
‫باشه، منتظر تماستون می‌مونم.
‫- روز خوش. ‫- روز خوش.
‫بوپندرا، نیتی.
‫باید قبل از روستایی‌ها به شبنم برسیم.
‫خانم، من نمی‌فهمم.
‫اگه می‌خواست، خیلی راحت می‌تونست فرار کنه.
‫چرا باید تراکتور رو آتیش بزنه؟
‫به پلیس جونجونو بگو ‫توی همه‌ی شهر ایست بازرسی بذارن.
‫اگه زنی رو توی هر وسیله نقلیه‌ای دیدن، ‫باید متوقفش کنن و بگردنش.
‫بله خانم. همین الان.
‫خانم، شبنم حتماً مستأصله که از اینجا بره.
‫من ۱۵ دقیقه با بازار فاصله دارم.
‫اونجا نزدیکترین جاییه که بتونه ماشین گیر بیاره.
‫باشه.
‫وایستا! ماشین رو نگه دار و دنده عقب برو.
‫عمو، منتظر اتوبوسید؟
‫آره دخترم.
‫- کی می‌رسه؟ ‫- الاناس که برسه.
‫یه‌کم برو جلوتر و سمت چپ نگه دار.
‫- باشه. ‫- اونجا.
‫[پایانه‌ی جونجونو]
‫سونیتا؟
‫شبنم؟
‫- بله خانم؟ ‫- یه خبر خوب برات دارم سیمران.
‫شبنم رو پیدا کردیم.
‫این واقعاً خبر خوبیه خانم.
‫من یه خبر بد دارم.
‫چی؟
‫- کوسوم آزاد شد. ‫- چی!
‫چطوری؟
‫یه وکیل کارکشته از دهلی پیداش شد.
‫ادعا کرد میشه برای اتهامات وثیقه گذاشت و آزادش کرد.
‫لعنتی.
‫قبل از رفتن من رو تهدید کرد.
‫گفت: «حواست رو جمع کن.»
‫خب، به‌هر حال، دارم سعی می‌کنم ‫مشخصات ماشین سانترو رو بگیرم.
‫امیدوارم از اونجا یه سرنخ گیر بیاریم.
‫بررسی می‌کنم و بهت خبر می‌دم.
‫باشه.
‫- مراقب خودت باش. ‫- بله، خانم.
‫کوسوم با وثیقه آزاد شده.
‫مامان واقعیِ نور کوچولو بالأخره پیدا شد.
‫پلیس اون رو برای بازجویی بازداشت کرده. ‫[دهلی نو]
‫در عین حال، نور کوچولو همچنان وضعیتش وخیمه.
‫دکترها هشدار دادن که اگه حالش به‌زودی بهتر نشه،
‫ممکنه دچار آسیب مغزی دائمی بشه.
‫یا بدتر از اون، ممکنه جونش رو از دست بده.
‫سؤال اصلی این‌جاست،
‫مامان نور کوچولو موقع این حمله‌ی مرگبار کجا بوده؟
‫- تو این همه مدت کجا بودی؟ ‫- ما جواب می‌خوایم!
‫- بچه‌ت رو فروختی؟ ‫- چرا نیومدی بچه‌ت رو ببینی؟
‫- بهمون بگو! ‫- کجا بودی؟
‫- اصلاً بچه‌ت رو دوست نداری؟ ‫- چرا نیومدی ببینیش؟
‫بچه‌ت رو چند فروختی؟
‫- جواب ما رو بده! ‫- بچه‌ت رو فروختی؟
‫- یه کلمه هم حرف نزن. یالا. ‫- چرا بچه‌ت رو ول کردی؟
‫- از سر راه برید کنار! برید کنار! ‫- بچه‌ت رو فروختی؟
‫خانم، مردم بیرون چی می‌گن؟
‫چرا باید بچه‌هام رو بفروشم؟
‫چندتا بچه داری شبنم؟
‫من سه‌تا بچه دارم.
‫اینجا رو ببینید خانم.
‫این سانیاست، این سمیره، اینم کوچیکترینشون، ثناست.
‫همه‌چی رو از اول تعریف کن.
‫اهل کجایی؟
‫من اهل مادپورا توی بیهارم خانم.
‫شونزده سالم بود که عاشق یه پسری شدم.
‫فرار کردم و بدون اطلاع بابام اینا ازدواج کردم.
‫شوهرت الان کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫چطور اومدی دهلی؟
‫نمی‌تونستم تنهایی از پس بچه‌ها بربیام.
‫بعد با یه مردی به اسم بابی آشنا شدم.
‫گفت اهل دهلیه.
‫بهم گفت عاشقم شده
‫و قول داد از من و بچه‌هام مراقبت کنه.
‫منم حرفش رو باور کردم،
‫و با بچه‌هام پاشدم اومدم دهلی.
‫وقتی رسیدیم اینجا، بابی غیبش زده بود.
‫به‌جاش با کالیانی آشنا شدم.
‫گفت خواهرخونده‌ی بابیه.
‫توی ایستگاه من رو دید و مستقیم من رو آورد کلوپش.
‫گوش کن، دختر، من سه لک روپیه برای تو پول دادم.
‫اینجا به‌عنوان یکی از دخترهام کار کن،
‫وقتی بدهی‌ت صاف شد، آزاد می‌شی.
‫یا می‌تونی انتخاب کنی با اون مرده ازدواج کنی.
‫من ازدواج رو انتخاب کردم...
‫فکر می‌کردم این‌طوری می‌تونم بچه‌هام رو پیش خودم نگه دارم.
‫بعد کالیانی گفت خودش ازشون مراقبت می‌کنه.
‫سانیای من رو فرستاد پیش دخترش، ‫دیپا، توی مظفرپور.
‫و سمیر رو فرستاد پیش یه مردی ‫به اسم بابو توی پریت ویهارِ دهلی.
‫گفت می‌خواد خودش مراقب ثنای من باشه.
‫و من رو تحویل داد به یه آبجی بادی و کوسوم نامی.
‫می‌تونی آبجی بادی رو شناسایی کنی؟
‫اسمش چیه؟
‫یه مرده صداش می‌کرد مینا.
‫آفرین.
‫چی شده عزیزم؟
‫مینا چی؟
‫اسم کاملش چیه؟
‫اسم کاملش رو نمی‌دونم خانم. ‫فقط مینا رو شنیدم.
‫اصلاً به بچه‌هام اهمیت نمی‌داد.
‫چند روز اول، من رو توی یه مزرعه نگه داشتن.
‫می‌دونی مزرعه‌هه کجا بود؟
‫نه.
‫بعد از مزرعه، بعدش کجا بردنت؟
‫بعدش، کوسوم من رو به تجپال توی جونجونو فروخت.
‫خانواده‌ش باهام مثل برده رفتار می‌کردن...
‫تجپال از من پسرِ خودش رو می‌خواست.
‫ولی نمی‌تونستم حقیقت رو بهش بگم.
‫نمی‌تونه بچه‌ دار شه.
‫بچه‌دار نمی‌شه.
‫احتمالاً قبلاً بچه‌دار شده.
‫تو کی هستی؟!
‫تا حالا عاشق چند نفر بودی؟
‫آبجی کوسوم گفت همه‌چی رو براتون توضیح می‌دن.
‫کوسوم اصلاً جواب تلفنم رو هم نمی‌ده!
‫بچه‌دار که نمی‌شی، پس دهنت رو هم ببند!
‫من چهار لک روپیه به کوسوم دادم!
‫مجبور شدم سهم زمینم رو بفروشم!
‫حالا قرون به قرونش رو ازت می‌گیرم.
‫دیگه نمی‌تونستم تجپال رو تحمل کنم.
‫تراکتورش رو آتیش زدم و فرار کردم.
‫فقط یه چیز توی ذهنم بود.
‫کالیانی رو پیدا کنم و بچه‌هام رو پس بگیرم.
‫کالیانی مُرده.
‫مُرده؟
‫- ثنا... ‫- ثنا پیش ماست.
‫پیش شما؟ اینجاست؟
‫من... من می‌خوام ببینمش خانم.
‫توی بیمارستانه.
‫بیمارستان... چه اتفاقی براش افتاده؟
‫آسیب دیده و دکترها مراقبش هستن.
‫چی...
‫خانم، من می‌خوام بچه‌م رو ببینم.
‫باید قوی باشی.
‫به‌خاطر ثنا.
‫نیتی، جواب آزمایش دی‌ان‌ای که اومد، ‫کارهای اداریش رو انجام بده.
‫بله، خانم رئیس.
‫ثنا؟
‫عزیزم، مامان اینجاست. بیدار شو.
‫خواهش می‌کنم چشم‌هات رو باز کن.
‫بیدار شو...
‫ثنا...
‫ورتیکا به دستیارم پیغام داده.
‫امروز نمی‌تونه بهمون ملحق بشه.
‫سروزیر قبل از اینکه رسانه‌ها خبردار بشن گزارش می‌خوان.
‫و برام شرم‌آوره که بگم هیچ گزارشی نداریم.
‫ویشال، دوست ندارم وقتی از وزارت‌خونه زنگ می‌زنن ‫گیج به نظر بیام.
‫ورتیکا باید متوجه باشه
‫که صرفاً حل کردن پرونده‌ها توی میدون کافی نیست.
‫توی این سطح، همه‌مون در برابر سیستم هم مسئولیم.
‫بله قربان.
‫ببخشید.
‫ترافیک جاده کمربندی خیلی سنگین بود.
‫- ممنون. ‫- مشکلی نیست، عادت دارم.
‫مالیکا چطوره؟
‫به‌زودی تاریخش رو اعلام می‌کنیم.
‫تبریک می‌گم.
‫این برات یه مقدار سخت نمی‌شه؟
‫من دیگه با همه‌ی اینا کنار اومدم.
‫هیچ تمایلی ندارم به‌عنوان همسر یه نفر زندگی کنم.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫یه بچه به فرزندی قبول کنم.
‫چطور می‌خوای تنهایی از پسش بربیای؟
‫بچه‌ها وقت زیادی می‌خوان.
‫وسایلت داخلن.
‫خیلی چیزها رو عوض کردی.
‫یه‌کم مرخصی گرفتم تا یه ذره این‌جا رو تغییر بدم.
‫نیتی...
‫تو مامان فوق‌العاده‌ای می‌شی.
‫خداحافظ.
‫سلام.
‫غذا خوردی؟
‫فقط بگو.
‫نمی‌فهمم چه فایده‌ای داره ورتیکا.
‫خیلی برام مهم بود که اونجا باشم.
‫اوضاع امروز خیلی متشنج شده بود.
‫در این مورد شکی ندارم.
‫ولی تو هم لازم بود آدم‌هایی رو ببینی
‫که دارن از این عملیات تو حمایت می‌کنن.
‫برای چی باید می‌دیدمشون؟ ‫که فقط بشینیم و چای بخوریم؟
‫واقعاً فکر می‌کنی ما این کار رو می‌کنیم؟
‫مدیریت یه پرونده‌ی بین‌ایالتی رو بهت سپردن،
‫که توجه رسانه‌ها بهش جلب شده.
‫فکر نمی‌کنم انتظار یه ملاقات حضوری ‫درخواست غیرمنطقی‌ای باشه.
‫اگه به خودت زحمت می‌دادی و می‌اومدی،
‫شاید منابع بیشتر و حمایت بزرگتری می‌گرفتی.
‫ملاقات حضوری، واقعاً؟
‫هر دقیقه‌ای که من از این پرونده دور باشم،
‫پیدا کردن اون دخترها سخت‌تر می‌شه.
‫خودت که می‌دونی چطوریه.
‫باید به پروتکل بچسبم یا روی پیدا کردنشون تمرکز کنم؟
‫اینکه فکر کنی می‌تونی همیشه ناجی باشی، ساده‌لوحانه است.
‫این منصفانه نیست، باشه؟
‫چیزی که منصفانه نیست اینه که ‫تو اصلاً نمی‌تونی کارها رو به بقیه بسپری.
‫به نظر تو هیچکس اونقدر توانمند نیست ‫که کار رو به خوبی تو پیش ببره.
‫جداً منظورت اینه که...
نیتی و بوپندرا نمی‌تونستن ‫عملیات نجات امروز رو مدیریت کنن؟
‫این توهین به افسرهایی ‫با اون سطح از توانمندی و صداقته.
‫کی داره این حرف رو می‌زنه؟
‫معاون ارشد کمیسر یا شوهرم؟
‫خب، معاون ارشد کمیسر فکر می‌کنه...
‫تو غیرمسئولانه رفتار کردی.
‫و شوهرت...
‫راستش...
‫اون دیگه خسته شده.
‫[سورات، گجرات]
‫جلوتر برو سمت چپ.
‫همه توی یه خط صاف راه می‌رید.
‫سرهاتون پایین باشه،
‫چشم‌هاتون به پاهاتون باشه.
‫هیچ‌کس بالا رو نگاه نمی‌کنه.
‫مارمولک‌های بامزه‌ی من!
‫دلتون برام تنگ شده بود؟ دل من که تنگ شده بود.
‫آفرین.
‫جمع شید.
‫حالش چطوره؟
‫خانم، سعی می‌کنه توی فعالیت‌های گروهی شرکت کنه،
‫ولی ترجیح می‌ده تنها باشه.
‫- می‌خواید ببینیدش؟ ‫- نه، بذار راحت باشه.
‫فقط بهش اطلاع بده که مامان نور پیدا شده.
‫این خبر خیلی خوبیه خانم. ‫حتماً بهش اطلاع می‌دم.
‫ممنون خانم.
‫بله لاندن؟
‫خانم چاتورودی، اون مردی بود که در موردش پرس‌وجو کردید؟
‫هم شبکه‌های معمول ‫و هم شبکه‌های شبه‌نظامیان سابق رو چک کردم.
‫این ویجی انگار اصلاً وجود نداره.
‫یه چیز دیگه پیدا کردم که شاید به دردتون بخوره.
‫یه فروشنده‌ی کله‌گنده از کلکته اومده دهلی.
‫بیشتر توی بازارهای قاچاق سطح بالا کار می‌کنه.
‫اسمش میتول خاناست.
‫توی هتل کانات کراون اتاق رزرو کرده.
‫- ممنون. ‫- بله خانم.
‫[روتاک، هریانا]
‫سلام عمو.
‫دخترم، مشخصات اون سانترویی که خواسته بودی رو پیدا کردم.
‫اوه، خیلی ممنونم عمو!
‫خواهش می‌کنم. حالا این آدرس رو یادداشت کن.
‫بله.
‫شانتی ویلاس، دی‌۲۶.
‫نزدیک مدل تاون.
‫به اسم مینا چوداری ثبت شده.
‫ممنونم عمو.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫سلام خانم.
‫پلیس روتاک.
‫صاحبخونه هست؟
‫بفرمایید تو.
‫از این طرف.
‫اینجا، خانم.
‫الان برمی‌گردم.
‫امیدوارم خبرهای خوبی داشته باشی.
‫سیمران؟
‫الو؟
‫- پلیس دهلی. ‫- باشه قربان. می‌تونید برید.
‫پلیس دهلی.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم خانم؟
‫کسی به نام میتول خانا اینجا اقامت داره؟
‫بله، خانم. آقای خانا توی اتاق ۳۰۴ هستن.
‫کارت شناسایی؟
‫- پاسپورت. ‫- یه کپی به ما تحویل بدید.
‫کلیدها رو هم بدید.
‫بفرمایید، خانم.
‫برای شام توی رستوران تایلندی رزرو دارن.
‫طبقه‌ی همکف، ساعت ۹ شب.
‫- کلیدها لطفاً. ‫- بفرمایید.
‫ممنون. من می‌رم چک کنم خانم.
‫به کسی اطلاع ندید.
‫آقای خانا.
‫کسی اونجا نیست؟
‫- عصر بخیر خانم. ‫- عصر بخیر.
‫من برای شام با آقای میتول خانا قرار دارم.
‫خواهش می‌کنم. بفرمایید.
‫چی شده؟
‫چی شده؟ برید کنار.
‫دکتر اینجا هست؟
‫یه‌کم آب بیارید.
‫«ترجمه از رضا فتحی»