‫[روتاک] ‫[هریانا]
‫سخته باور کنم هفت سال از ‫درگذشت آقای چادهاری‌ می‌گذره،
‫بااین‌حال اداره کردن املاک ‫و کارهاش همون‌قدر سخته.
‫- درسته. ‫- حق با شماست.
‫حالا از قند خونم نگم براتون.
‫چی بهش می‌گن؟ استرس.
‫آبجی، نشد عروسی پراکاش بیای،
‫ولی عروسی که براش انتخاب کردی، ‫دختر خوبیه.
‫فقط دعا می‌کنم با هم خوشبخت باشن.
‫- مگه نه؟ جز این دیگه چی می‌خوایم؟ ‫- دقیقاً.
‫سلام عرض می‌کنم.
‫واقعاً شرمنده‌ی این‌همه محبت‌تونم.
‫همیشه به من و مرحوم چادهاری ‫احترام گذاشتین.
‫ممنون.
‫می‌دونین؟
‫دختر جوونی بودم که...
‫بعد از ازدواجم اومدم اینجا.
‫از راکسول مستقیم تا روتاک. ‫تنهایی.
‫اون موقع زنی توی روستا بود؟
‫تقریباً هیچی.
‫و پدرخوانده‌ی مرحوم‌تون...
‫در ظاهر خشن بود،
‫ولی قلب مهربونی داشت.
‫ضربه‌های چوبش از من یه زن ساخت.
‫می‌گفت:
‫«بازوهات جون نداره دختر!»
‫«این چه نون‌های کلفتیه درست می‌کنی!»
‫ولی همین سختگیری‌هاش...
‫منو سرسخت کرد.
‫قویم کرد.
‫بعد از فوت آقای چادهاری‌...
‫شماها تکیه‌گاهم شدین.
‫الان خانواده‌ی شما، خانواده‌ی منه.
‫پسران شما، پسران منن.
‫و وظیفه‌ی منه که برای پسرهام...
‫عروس پیدا کنم. مگه نه؟
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫حتی توی همین معبد عدالت،
‫جلوی چشم پلیس تیراندازی شد.
‫این یه حمله‌ی آشکار ‫به الهه‌ی عدالت و وکلاست.
‫تا ضارب‌ها دستگیر نشن،
‫اعتصاب ما ادامه داره.
‫- ادامه داره! ‫- اعتصاب ما ادامه داره!
‫- اعتصاب ما ادامه داره!
‫- اعتصاب ما... ‫- ادامه داره!
‫یه‌کم بزن عقب.
‫زوم کن.
‫به نظر میاد کلت ۹ میلی‌متری باشه.
‫بله، قربان.
‫در مورد تیراندازها چی می‌دونیم؟
‫قربان، داریم بررسی می‌کنیم ببینیم ‫کی ممکنه دستور قتل کالیانی رو داده باشه.
‫داریم فیلم دوربین مداربسته رو بررسی می‌کنیم.
‫راهول که با کالیانی در ارتباط بود، ‫الان پیش ماست، قربان.
‫اون به پرونده‌ی نور کوچولو هم مرتبطه.
‫در واقع کالیانی ‫به هر دو پرونده مرتبطه.
‫باشه، منو در جریان بذار.
‫وزارت با درخواستت ‫برای تشکیل نیروی ویژه موافقت کرده.
‫ممنونم، قربان. ‫لطف کردین زود ترتیبش رو دادین.
‫ورتیکا، بیا این تیراندازها رو گیر بندازیم.
‫قربان.
‫خانم، پلاک ماشین رو پوشوندن.
‫زنده باد هند، خانم.
‫لطفاً بیا.
‫نور توی آی‌سی‌یوئه.
‫کوشی الان بازداشته.
‫ممکنه به جرم اقدام به قتل بره زندان.
‫و تو هم به‌عنوان هم‌دستش ‫ممکنه زندانی بشی.
‫کوشی هیچ کاری نکرده، خانم. ‫اون مقصر نیست.
‫ولی خودش بهم گفت بچه رو زده.
‫سعی کردم حالیش کنم.
‫آخه اون جوونه. چطور می‌تونسته ‫از یه بچه مراقبت کنه؟
‫تو با یه دختر جوون ازدواج کردی؟
‫طبق قانون پی‌او‌سی‌اس‌او، ‫حداقل دو سال می‌افتی زندان!
‫چرا من بیفتم زندان؟
‫من از کثافت نجاتش دادم ‫و مراقبش بودم!
‫باهاش ازدواج کردم و بهش خانواده دادم.
‫می‌دونی باباش چی‌کار کرده بود؟ ‫وقتی نوجوون بود فروختش.
‫- اون عموی آشغالش... ‫- هی!
‫کومار.
‫به بهونه‌ی ازدواج بردش ‫و ازش بیگاری کشید!
‫اونا رو بفرست زندان!
‫یا اونایی که قاچاق می‌کردن!
‫کوشی گفت کالیانی ‫نور رو تحویلت داد.
‫بازم کالیانی...
‫بهتون که گفتم، ‫من اصلاً کالیانی نمی‌شناسم.
‫اینو ببین.
‫اون داخل محوطه‌ی دادگاه تیر خورد، ‫جلوی چشم پلیس‌.
‫ممکنه هدف بعدی تو باشی.
‫آب می‌خوای؟
‫حالا بگو کالیانی رو می‌شناسی؟
‫می‌شناسیش، مگه نه؟
‫می‌شناسمش، خانم.
‫پونزده سالم که بود، توی یه تعمیرگاه ‫کار می‌کردم. اونجا پیدام کرد.
‫از اون موقع، واسه اون کار می‌کنم.
‫کالیانی بچه رو داد بهت؟
‫بچه رو از کجا آورده بود؟
‫اسم مامانش رو می‌دونی؟ ‫و اینکه کجاست؟
‫نمی‌دونم مامانش از کجا اومده بود، ‫ولی اسمش شبنم بانو بود.
‫به دستور کالیانی،
‫به مزرعه‌ای نزدیک روتاک، ‫کنار جاده‌ی اصلی بردمش.
‫بعدش نمی‌دونم کجا رفت.
‫کالیانی دخترها رو کجا می‌فرستاد؟
‫کجا دیگه، خانم؟
‫اونا رو به کافه ‌های ‫خیابون جی‌بی می‌فرستادن.
‫اونایی که ارزش داشتن، یعنی...
‫اونایی که می‌تونستن بچه‌دار بشن ‫یا کار خونه انجام بدن،
‫به هریانا، پنجاب، راجستان و غیره ‫قاچاق می‌شدن.
‫دخترها رو سه‌شنبه ‫از بازار آزادپور کجا بردن؟
‫به انبار خانم کالیانی.
‫تا الان دیگه باید ‫تحویل مشتری داده شده باشن.
‫اسم مشتری رو بهم بگو.
‫نمی‌دونم.
‫با کی کار می‌کرد؟
‫واسه کی کار می‌کرد؟ ‫باید یه چیزی بدونی!
‫خب، آره...
‫یکی به اسم «آبجی بادی».
‫- من اسم می‌خوام! ‫- اسم واقعیش رو نمی‌دونم.
‫یکی به اسم «آبجی بادی» تماس می‌گرفت.
‫قسم می‌خورم، خانم. ‫این تموم چیزیه که می‌دونم.
‫خانم! خانم، لطفاً گوش بدین.
‫خانم، لطفاً منو اینجا نگه دارین.
‫قربان...
‫دوستان، نیروی ویژه دیگه رسمی شده.
‫با هم کار می‌کنیم ‫و هر دو پرونده رو حل می‌کنیم.
‫- آشوتوش، چیزی پیدا کردی؟ ‫- بله، خانم.
‫این سوابق تماس کالیانیه.
‫یه شماره هست که ‫توی لیست تماس‌ها مکرراً تکرار شده.
‫شماره‌ی یه دفتر ازدواج توی روتاکه.
‫خانم،
‫راهول گفت شبنم بانو، مادر نور، رو ‫یه جایی توی روتاک پیاده کرده.
‫شاید این یه ربطی به این ‫دفتر ازدواج داشته باشه.
‫و این یه پوشش عالی واسه قاچاق انسانه.
‫اونا با پررویی تمام دخترها رو قاچاق می‌کنن ‫و هیچ‌کس هم لب باز نمی‌کنه.
‫- ببخشید، خانم. ‫- لازم نیست معذرت بخوای.
‫این جرم خیلی بزرگیه
‫و باید برای همه‌ی ما شخصی باشه.
‫خودم امروز می‌رم روتاک.
‫- با اجازه‌ی شما. ‫- امروز برو.
‫کسی اطلاعاتی از ‫خویشاوندان کالیانی داره؟
‫خانم، هنوز کسی جسد رو گردن نگرفته،
‫ولی در تلاشیم ‫خویشاوند نزدیکش رو پیدا کنیم.
‫باشه.
‫دستور قتل کالیانی داده شده بود.
‫به کسی مظنون نیستین؟
‫خانم، فیلم نشون می‌ده که ‫ضارب‌های کالیانی...
‫قبل از شروع جلسه، ‫توی محوطه‌ی دادگاه بودن.
‫می‌تونستن وقتی داره وارد دادگاه می‌شه، ‫راحت بزننش.
‫ولی انگار منتظر بودن حکم صادر بشه.
‫پس اگه کالیانی با قرار وثیقه آزاد می‌شد،
‫- شاید هنوز زنده بود؟ ‫- آره. شاید.
‫اونایی که دستور حمله دادن
‫احتمالاً فکر می‌کردن اگه کالیانی ‫بازداشت بمونه، خطریه.
‫بوپندرا، من و تو می‌ریم ‫و خبرچینم رو توی پاهارگانج می‌بینیم.
‫شاید اون درباره‌ی ضارب‌ها ‫یه چیزی بدونه.
‫چشم، خانم.
‫تو برو. مادر نور رو پیدا کن.
‫و لطفاً مراقب خودت باش.
‫چشم، خانم.
‫بفرمایید.
‫ورتیکا. رسیدن بخیر.
‫چطوری؟
‫دهلی مثل یه مادر دست‌ودل‌بازه ‫و حسابی بهم غذا می‌ده.
‫بهترین همبرگر شهره.
‫واقعاً؟
‫ظاهرش که این‌طور نمی‌گه.
‫بگذریم، بوپندرا، لاندن.
‫وقتی تیراندازها از دادگاه فرار کردن،
‫به سمت تالکاتورا رفتن.
‫چیزی در موردشون شنیدی؟
‫تیراندازها...
‫کار پرخطری بود.
‫امنیت پلیس، محوطه‌ی دادگاه...
‫توی پایتخت هیچ‌کس ‫جرئت همچین کاری رو نداره.
‫حتی اگه واسه بیرون از پایتخت هم باشن، ‫با کمال میل گردن‌شون رو می‌شکنیم.
‫همکارت باعث می‌شه ‫آدم پرخوری عصبی بگیره.
‫داداش، واسه مهمون‌هامون ‫سیب‌زمینی‌ سرخ‌کرده بیار.
‫- لاندن، لاندن! ‫- الان حاضر می‌شه، قربان.
‫اصلاً چیزی شنیدی؟
‫از باندهای مواد پرس‌وجو کردم.
‫یه آدم‌کش ماهری هست. ‫معتاد به مت‌آمفتامین.
‫اعتیاد پرخرجیه.
‫ماه‌ها قایم شده بود.
‫ولی چند ساعت بعد از قتل، ‫به ارزش هشتاد هزار روپیه مواد خرید.
‫خیلی خوبه.
‫خیلی خوبه. اسم و محلش رو بگو.
‫یه روز بهم وقت بده، پیدا می‌کنم.
‫باشه.
‫چیزی در مورد شخصی ‫به اسم «آبجی بادی» شنیدی؟
‫«آبجی بادی»؟
‫نه، تا حالا نشنیدم.
‫باشه. گوش‌به‌زنگ باش. ‫اگه خبری شد، بهم بگو.
‫[روتاک] ‫[هریانا]
‫واسه منم بزن. بیا.
‫بیا عزیزم. بیا اینجا.
‫نترس. ‫بشین اینجا. بیا.
‫می‌دونی... آرایش...
‫یه سلاحه.
‫می‌دونی استفاده‌اش چیه؟
‫اینکه مردها رو تحت کنترل خودت بگیری.
‫فهمیدی؟
‫سری بعد که سایه چشم، ‫رژگونه، رژلب یا هر چی که می‌زنی،
‫یادت باشه چی گفتم.
‫خیلی خوبه. همین فرمون پیش برو.
‫[روتاک] ‫[هریانا]
‫دستیار رئیس‌پلیس، نیتی سینگ.
‫دستیار معاون بازرس، سیمران مسیح هستم. ‫تلفنی صحبت کردیم، خانم.
‫به روتاک خوش اومدین.
‫- از این طرف لطفاً. ‫- اینجا؟
‫بله.
‫قفله.
‫«دلالان ماهر ازدواج.»
‫[دلالان ماهر ازدواج]
‫قفل رو بشکنیم، خانم؟
‫نصفه‌شب به‌زور وارد ملک یکی بشیم؟
‫طبق بندهای ۱۰۳، ۱۵۳ و ۱۶۵
‫می‌تونیم بدون حکم اینجا رو بازرسی کنیم.
‫رفیق، لازم نکرده قانون یادم بدی.
‫چرا باید چیزی که بلدی رو یادت بدم؟
‫کافیه.
‫بیاین تصمیم‌گیری رو بسپریم ‫به خود دستیار رئیس‌پلیس.
‫لازم نیست چیزی رو بشکنیم. ‫قفل خرابه.
‫- می‌شه دفتر ثبت اسناد رو چک کنی؟ ‫- چشم، خانم.
‫همه‌ی این وسایل رو جمع کنید، ‫به‌عنوان مدرک ثبت بشه.
‫کی این کمد رو بررسی می‌کنه؟
‫کل فایل‌ها رو بردار.
‫- همه‌شون. ‫- چشم، خانم.
‫اونجا چی پیدا کردی؟
‫- دستیار رئیس‌پلیس، نیتی سینگ. ‫- بله.
‫اینم از کلید اتاقتون، خانم.
‫- کدوم طرف؟ ‫- سمت راست.
‫- اون یکی؟ ‫- بله.
‫قفل اینجا خرابه!
‫لازم ندیدیم تعمیرش کنیم، خانم.
‫ولی فردا حتماً درستش می‌کنیم.
‫- فردا؟! ‫- بله.
‫[دهلی]
‫سلام. پرستار گفت قراره بیاین.
‫داریم تلاش می‌کنیم سطح مایعات بدنش رو ‫بالا بیاریم، ولی امیدی به زنده موندنش نیست.
‫کاش مادر واقعیش هر چه زودتر پیدا بشه.
‫اگه چیزی نیاز داشتین، خبرم کنین.
‫[کمیته رفاه کودکان]
‫کوشی.
‫دارن می‌برنت به یه ان‌جی‌او. ‫[ان‌جی‌او: مرکز حمایتی]
‫اونجا بهتر ازت مراقبت می‌کنن.
‫برو.
‫آبجی، ان‌جی‌او چیه؟
‫یه‌جور مرکز بازپروریه.
‫مگه می‌شه این زنیکه اصلاح بشه؟
‫اون به بچه‌ی خودش حمله کرده!
‫کثافت آشغال!
‫بچه‌ی خودت رو زدی؟ ‫گازش گرفتی؟!
‫کثافت!
‫توی جهنم بپوس!
‫- راجانی. ‫- راجانی. سن؟
‫شونزده.
‫رانی کوچولو.
‫رانی کوچولو. سن؟
‫هفده.
‫کوشی.
‫- سن؟ ‫- چهارده.
‫- مانجو. ‫- سن؟
‫شونزده.
‫- سونام. ‫- آره، سن؟
‫پونزده.
‫[روتاک] ‫[هریانا]
‫به نظر میاد یه بازار سازمان‌یافته باشه.
‫اینجا بچه انداختن یه چیز عادیه.
‫تعداد دخترها کمتر از پسرهاست.
‫بایدم مجبور بشن ‫از بیرون زن بگیرن.
‫توی هر عکس ازدواج، ‫کنار عروس دو نفر وایستاده
‫و از قیافه‌هاشون مشخصه کاملاً بی‌تفاوتن.
‫واسه دلال‌ها که اهمیتی نداره!
‫اونا فقط به پول اهمیت می‌دن.
‫خود دخترها هم شاید فکر کنن...
‫ازدواجِ این‌جوری از دربه‌دری بهتره.
‫در هر صورت، توی تله‌ان.
‫شما ازدواج کردین؟
‫ازدواج کرده بودم.
‫با اختیار خودم ازدواج کردم ‫و با اختیار خودمم جدا شدم.
‫با اختیار خودت؟
‫هدف‌مون توی زندگی متفاوت بود، واسه همین...
‫هر کی راه خودش رو رفت.
‫من یه قانون ساده‌ای دارم.
‫اگه دیدین دارین از هم فاصله می‌گیرین،
‫بهتره کلاً بکشی کنار.
‫آدم فقط یه بار زندگی می‌کنه، ‫پس چرا باب میل خودت زندگی نکنی؟
‫[استراحتگاه سلطنتی]
‫دستیار معاون بازرس سیمران، ‫تو چه جور زندگی‌ای می‌خوای؟
‫من یه زندگی ساده می‌خوام.
‫کارم رو انجام بدم ‫و به اونایی که نیاز دارن کمک کنم.
‫شوهرم توی خونه ‫برام چوله درست کنه
‫و منم براش نون درست کنم.
‫پس ازدواج نکردی.
‫نامزد دارم.
‫پسر خوبیه،
‫ولی شما که می‌دونین ‫کار ما چطوریه، خانم.
‫اصلاً وقت با هم بودن نداریم.
‫کاملاً درکت می‌کنم.
‫می‌شه یه نصیحتی بهت کنم؟
‫وقتی پیششی، ‫فکر و ذکرت پیش اون باشه.
‫در لحظه باش.
‫چشم، خانم.
‫وقتی پیش هم هستیم، ‫گوشی‌هامون رو خاموش می‌کنیم.
‫- که دیگه به کار فکر نکنیم. ‫- چرا؟
‫مشغول درست کردن چوله و نون باشین؟
‫خانم!
‫این عکس‌ها رو خوب ببین.
‫کسی رو می‌شناسی؟
‫عروس یا دامادی برات آشنا نیست؟
‫شاید کسی که شبنم رو بشناسه؟
‫هیچ‌کدوم رو نمی‌شناسم.
‫ولی یه دوستی دارم که ‫ممکنه بتونه کمک کنه.
‫داداش سوخدف.
‫- بریم؟ ‫- بریم.
‫غذای داداش سوخدف خیلی مشهوره.
‫غذاهاش از اوناست که ‫با خوردن‌شون معده‌ات به‌هم می‌ریزه.
‫آفتاب از کدوم طرف دراومده؟
‫یه کمکی ازت می‌خوایم.
‫داداش سوخدف، تا حالا واسه ‫هیچ‌کدوم از این مراسم‌های ازدواج کار کردی؟
‫داداش سوخدف، ‫سر یه پرونده‌ای به کمک نیاز داریم.
‫دنبال یه خانمی ‫به اسم شبنم بانو می‌گردم.
‫سرم شلوغه.
‫داداش سوخدف، متوجه نیستی. ‫زندگی یکی در خطره.
‫زندگی منم به خطر می‌افته.
‫اینو می‌بینی؟ ‫تصادف نبوده.
‫ازدواج‌ها صرفاً نمایشی هستن.
‫انسان‌ها واسه اونا هیچ ارزشی ندارن.
‫واسه کی؟
‫آبجی بادی؟
‫باشه.
‫اگه نمی‌خوای اینجا صحبت کنی، ‫می‌تونیم بریم پاسگاه.
‫- پاکوره میل دارین؟ ‫- یه‌کم برامون سرخ کن، داداش.
‫دو پرس.
‫پاکوره‌ی پیاز. ‫داغ و تازه.
‫- وای. ‫- حرف نداره.
‫خیلی خوبه.
‫بپرس چی می‌خوای بدونی.
‫توی این عکس‌ها کسی رو می‌شناسی؟
‫اسمش سونیل اهلاواته. ‫یه مغازه‌ی مواد غذایی داره.
‫- همونی که توی بالدو ناگاره؟ ‫- آره.
‫بقیه رو نمی‌شناسم.
‫هیچ‌کدوم؟
‫نه.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫- ممنونم. ‫- ممنون، داداش.
‫مینا، چهار روز مونده ‫و هنوز ده نفر کم داریم.
‫با خانا صحبت کردم.
‫جور می‌کنیم.
‫چقدر پول خواسته؟
‫نفری پونزده لَک.
‫خیلی گرونه.
‫دیگه کی می‌تونه جای کالیانی رو بگیره
‫و افراد خوبی برامون جور کنه؟
‫ببین.
‫اونایی که خانا جور می‌کنه گرونن، ‫ولی همون چیزیه که گوپتا می‌پسنده.
‫در ضمن، خانا زیر حرفش نمی‌زنه.
‫با این وضع، هیچ سودی برامون نمی‌مونه.
‫تازه هزینه عملیاتی هم هست.
‫پس بهای‌جی چی می‌شه؟
‫وام بهای‌جی رو پرداخت می‌کنیم. گوش کن.
‫از سی‌تایی که باقی می‌مونن، ‫سود خوبی گیرمون میاد.
‫فقط بذار اول خانا رو ببینم.
‫به‌هرحال بعداً باید ‫یه تأمین‌کننده‌ی جدید پیدا کنیم.
‫اگه بازی رو درست انجام ندیم، ‫هم دارودسته‌ی بهای‌جی
‫و هم پلیس می‌افتن دنبالمون.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫تو با منی، مگه نه؟
‫حرف بزن.
‫داداش، گفتی یه دعوای ملکیه.
‫منم اون کالیانی دلال رو زدم!
‫حالا پلیس افتاده دنبالم!
‫منو توی چه دردسری انداختی، مرد؟
‫دراِزای کارت پولت رو گرفتی، غیر از اینه؟
‫داداش، من این چیزها حالیم نیست.
‫وسط دادگاه، جلوی چشم معاون بازرس کل پلیس ‫و پلیس دهلی زدمش!
‫بابتش باید یه ده لَک دیگه بدی.
‫خیلیه؟
‫- الو؟ ‫- باشه.
‫ده لَک... بعد دیگه حسابمون صافه.
‫باشه. ما توی هتل کاملا مارکتیم. ‫اونجا می‌بینمت.
‫خونه سمت راسته.
‫- این طرف؟ ‫- آره.
‫شما سونیل اهلاوات هستین؟
‫بله. موضوع چیه؟
‫این عکس رو ببین. ‫کی ترتیب این ازدواج رو داده؟
‫خانم، ازدواجِ جمعی بود ‫و مردم محله برگزارش کردن.
‫دیرم شده. ‫باید مغازه‌ام رو باز کنم. با اجازه.
‫چرا اومدین اینجا؟
‫تو زنِ سونیلی، درسته؟ ‫اسمت چیه؟
‫جاناکی.
‫اسم واقعیت.
‫آرادانا.
‫اینا عکس عروسیمن.
‫کی ترتیب این عروسی رو داد؟
‫اینا.
‫اسمشون رو می‌دونی؟
‫این ویجی هست...
‫و این کوسومه.
‫اهل کجایی؟
‫گوملا، جارکند.
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫از این کافه به اون کافه دربه‌در بودم.
‫و بعدش... توی یه کافه ای ‫بیرون روتاک ولم کردن.
‫معامله‌ی آخر اونجا انجام شد.
‫از اونجا...
‫کوسوم و آبجی بادی ‫منو به‌عنوان عروس فروختن.
‫چی از آبجی بادی می‌دونی؟
‫همه آبجی بادی صداش می‌کردن.
‫اون؟
‫اون ترتیب عروسی‌ها رو می‌داد.
‫عکسش اصلاً واضح نیست.
‫ما دنبال زنی به اسم شبنم بانو هستیم.
‫اونم به روتاک فرستاده شد.
‫زنی به اسم کالیانی فرستادش. ‫می‌شناسیش؟
‫کسی به اسم شبنم یا کالیانی نمی‌شناسم.
‫خانم...
‫لطفاً به شوهرم نگین که صحبت کردیم.
‫اگه بفهمه چی می‌شه؟
‫تا جون دارم منو می‌زنه!
‫چرا شکایت نمی‌کنی؟
‫علیه کی شکایت کنم، خانم؟
‫علیه پدر و مادری که منو فروختن؟
‫یا خانواده‌ی شوهرم که منو اینجا زندونی کردن ‫تا براشون پسر به دنیا بیارم؟
‫صبر کن.
‫آدرس اون کافه رو بهم بده.
‫نزدیک راجپورا چوک، ‫یه عمارتی کنار بزرگراه هست.
‫آرادانا.
‫اگه بخوای، ‫می‌تونیم به جای امنی بفرستیمت.
‫نه، خانم.
‫دیگه یاد گرفتم اینجا زندگی کنم.
‫فقط اون آدم‌ها رو بگیرین.
‫ممنون‌تون می‌شم.
‫حداقل بقیه‌ی دخترها نجات پیدا می‌کنن.
‫- آره، لاندن. ‫- ورتیکا...
‫تیراندازهایی که گفته بودی رو پیدا کردم.
‫به هتل کاملا مارکت برو. ‫اونجا یه اتاق دارن.
‫طبقه‌ی دوم، اتاق ۲۱۲.
‫بیا.
‫چون پلیسی از خیرت می‌گذرم.
‫اگه دنبالم بیای، رحم نمی‌کنم.
‫صورتش یه‌کم لاغر بود.
‫احتمالاً اوایل سی سالگیشه.
‫سبیل کلفتی داشت،
‫مثل هنرپیشه‌های فیلم‌های جنوب هند.
‫یه خال روی گردنش داشت، درست اینجا.
‫مثل اینکه از نزدیک وراندازش کردی.
‫آره، چون اسلحه گرفته بود سمت سرم.
‫حداقل ماشه رو نکشید.
‫بوپندرا!
‫خانم.
‫طرح چهره آماده‌ست.
‫اون کیه؟
‫همونی که اسلحه رو به سرم نشونه گرفته بود.
‫بوپندرا، خودشه.
‫اسمش ویجی‌ـه.
‫نیتی این عکس رو از روتاک فرستاده.
‫لاندن، دارم یه عکس برات می‌فرستم.
‫اسم این مرد ویجی‌ـه.
‫احتمالاً آموزش نظامی دیده ‫یا قبلاً پلیس بوده.
‫لطفاً حسابی حواست به دوروبَرت باشه.
‫- مینا، بیدار شو! ‫- چی...
‫- اون پلیس لعنتی اونجا بود. ‫- کی؟
‫همون معاون بازرس کل پلیس، ‫ورتیکا چاتورودی عفریته!
‫توی دهلی؟
‫باید سریع دخترها رو بردارم ‫و به یه خونه‌ی امن توی سورات ببرم.
‫بهتره تا صبح نشده، ‫بیشتر از دهلی دور بشم.
‫به کوسوم بگو دخترها رو آماده کنه.
‫و باید راجع‌به تحویل به جان زنگ بزنم.
‫بسپارش به من. تو برو.
‫برو دیگه!
‫- این همون کافه ایه که جاناکی گفته بود؟ ‫- آره، خانم.
‫در رو باز کن.
‫پلیس! پلیس!
‫بجنبین! زود باشین!
‫هی!
‫همه‌شون رو بگیرید!
‫همه رو ببرید داخل! ‫هیچ‌کس نباید فرار کنه!
‫بجنبین! همه رو بندازین داخل!
‫کوسوم!
‫ایست!
‫برو کنار!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫وایسا کثافت!
‫ولم کنین!
‫ولم کن، کثافت!
‫- خفه شو! ‫- ولم کن، آشغال!
‫ساکت!
‫خفه شو!
‫- ولم کنین! کثافت! ‫- ساکت!
‫- خفه شو! ‫- ولم کنین!
‫ولم کنین، وگرنه توی بد دردسری می‌افتین!
‫نمی‌دونین با کی درافتادین!
‫آره، نمی‌دونیم!
‫بهمون بگو کی هستی.
‫واسه آبجی بادی کار می‌کنی، نه؟
‫اون کجاست؟
‫آبجی بادی کجاست؟!
‫ویجی چی؟
‫اون دخترهایی که کالیانی فرستاده کجان؟
‫شبنم بانو کجاست؟
‫با آدم‌های اشتباهی درافتادین.
‫بجنب، زنگ بزن به رئیست.
‫چرا به رئیست زنگ نمی‌زنی؟
‫شبنم بانو کجاست؟
‫اونو کجا فرستادن؟
‫بهمون بگو!
‫اون کجاست؟
‫اون کجاست؟!
‫توی جونجونو.
‫اسم شوهرش چیه؟
‫تجپال سینگ.
‫اونجا شبنم رو چی صدا می‌کنن؟
‫سونیتا.
‫آبجی بادی کجاست؟
‫همه‌جا.
‫[قربانی: نور کوچولو] ‫[آبجی بادی کیه؟]
‫بله، نیتی. حرف بزن.
‫خانم، محل شبنم رو به دست آوردیم. ‫اون توی جونجونوئه.
‫به مردی به اسم تجپال فروخته شده. ‫الان راه می‌افتم.
‫آره، عالیه.
‫آدرس تجپال رو برامون بفرست. ‫فردا اونجا می‌بینیمت.
‫خانم، یه چیز دیگه.
‫در مورد دخترهایی که کالیانی فرستاده...
‫از کوسوم پرسیدم.
‫چیزی نگفت، ولی...
‫کاملاً معلومه این عمارت ‫محل نگهداری بوده، خانم.
‫حدود بیست الی سی‌تا تشک پیدا کردیم
‫و تعداد زیادی از دخترها ‫اخیراً از اینجا منتقل شدن.
‫از اونجایی که کوسوم هیچی نمی‌گه، ‫به احتمال زیاد اونا دخترهای کالیانی باشن.
‫اطلاعاتی در مورد آبجی بادی به دست نیاوردی؟
‫هیچی نمی‌گه.
‫خیلی اداواطوار داره، خانم.
‫باید توی پاسگاه ‫درست‌حسابی ازش بازجویی کنیم.
‫باشه. فردا می‌بینمت.
‫زنده باد هند.
‫خانم، ترتیب کارها رو می‌دم ‫و صبح میام دنبالتون.
‫شب خوش.
‫راجع‌به ماشین پیگیری می‌کنم ‫و خبر می‌دم.
‫- می‌رم جونجونو و برمی‌گردم اینجا. ‫- باشه.
‫مشترک مورد نظر ‫در حال مکالمه می‌باشد.
‫- لطفاً بعداً تماس بگیرید. ‫- کثافت!
‫» ترجمه از الهام صدر «