‫» ترجمه از الهام صدر «
‫- خانم، باهاش راه بیاین. ‫- چرا، بوپندرا؟
‫اگه دست من بود، ‫همین‌جا حالیش می‌کردم چطور باید رفتار کنه.
‫ولی مشکل اینه که ‫اون هیچ قانونی رو نقض نکرده.
‫باید آروم باهاش حرف بزنیم.
‫و به این پست‌فطرت توضیح بدیم که ‫همین یه مصاحبه‌اش...
‫می‌تونه به پرونده‌مون لطمه بزنه.
‫بهش نیاز داریم، خانم.
‫هر گناهی کرده باشه، ‫یه روزی گریبانش رو می‌گیره.
‫می‌خوای بری تلویزیون؟
‫تو اون چیزی رو داری که ‫دیپیکا نداره... زندگی.
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫حالیته به این پرونده آسیب می‌زنی؟
‫فقط ساکت بمون.
‫وگرنه ممکنه متهم آزاد بشه.
‫و اگه صدات ضبط بشه،
‫وکیل مدافع از حرف‌های خودت ‫علیه خودت استفاده می‌کنه.
‫نباید این کار رو کنی. ‫متوجهی؟
‫متوجهم، خانم.
‫پس لغوش کن.
‫بهش فکر کن، آکاش.
‫سلام، سایلش.
‫چطوری؟
‫رفیق... یه خواهشی ازت دارم.
‫یه شاهد کلیدی دارم، ‫از اوتار پرادش.
‫می‌خوام سابقه‌اش رو بررسی کنی.
‫خانواده، سوابق کیفری، ‫هر چی که شد...
‫یه خودکار و کاغذ بردار، ‫جزئیاتش رو بهت می‌گم.
‫آره، بهت می‌گم...
‫ولش کن، برات پیامک می‌کنم.
‫خانم.
‫فکر کنم آکاش پیام رو گرفت.
‫انتظارش رو داشتی.
‫توی کل عمرم فقط دو دفعه دلم شکست.
‫چهار روز پیش وقتی دیدمش...
‫و امروز.
‫می‌دونه با این کارش ‫پرونده‌ی اونو نابود می‌کنه.
‫چطوری این کار رو می‌کنی؟
‫چطوری با آشغال‌هایی مثل اون ‫سروکله می‌زنی
‫و لبخندزنان برمی‌گردی خونه؟
‫خانم، اگه به آمار نگاه کنین، ‫راحت‌تره.
‫شب و روز با آشغال‌ها سروکار داریم.
‫ولی 99 درصد مردم ‫آدم‌های شریفی هستن.
‫فقط هیچ‌وقت قرار نیست ببینیم‌شون.
‫نمی‌دونم.
‫احساس می‌کنم...
‫هر چی به حل این پرونده ‫نزدیک‌تر می‌شیم،
‫بیشتر داریم ‫به از دست دادنش نزدیک می‌شیم.
‫و مجبوریم به همچین آدم‌هایی ‫تکیه کنیم.
‫ولی حق با توئه.
‫اگه از دستش بدیم، ‫پرونده‌ای برامون نمی‌مونه.
‫بهتون قول می‌دم که...
‫همه‌شون رو گیر می‌ندازیم.
‫فکر کنم این سونو ‫از همه‌شون کم‌سن‌تره.
‫به نظرت چند سالشه؟
‫نمی‌دونم. ‫بقیه بهش می‌گن بچه.
‫دلم می‌سوزه.
‫بچه‌هایی که هنوز نمی‌تونن ‫درست فکر کنن و تصمیم بگیرن
‫دارن دست به همچین کارهایی می‌زنن.
‫باید معلم می‌شدی.
‫جدی می‌گی؟ ‫اتفاقاً قرار بود بشم.
‫واسه همین زنم باهام ازدواج کرد. ‫طفلکی.
‫تو چی؟ تو چرا اومدی تو این کار؟
‫داشتم دوستم رو همراهی می‌کردم. ‫اون خیلی دوست داشت قبول بشه.
‫منم باهاش آزمون دادم.
‫بعد از مدرسه، ‫این اولین کارم بود.
‫و یهو دیدم بیست سال گذشته.
‫دوستت چی شد؟
‫هووم.
‫آزمون ورودی رو رد شد.
‫شانس آورد.
‫- شماها اونجا وایسین. ‫- چشم قربان.
‫مراقب باشین، حواستون جمع باشه.
‫- مطمئنی اگه ببینیش می‌شناسیش؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫- میاد اینجا. ‫- واقعاً؟
‫- کِی می‌رسه؟ ‫- نمی‌دونم، الان‌ها باید پیداش بشه.
‫- قربان، حالتون خوبه؟ ‫- خوبم، همه‌چی ردیفه.
‫چهار تیم داریم که ‫در امتداد سکو پخش شدن.
‫شما دوتا اونجا ‫نزدیک لاستیک‌ها وایسین.
‫خب؟
‫- باشه؟ ‫- اون چی؟
‫بیا.
‫- موفق باشی. ‫- ممنونم، قربان.
‫ها!
‫- بله؟ ‫- بیدار شو.
‫دوستمون بهادر زنگ زد، ‫آلوک اومده خونه.
‫داریم میایم.
‫شوکلا، پاشو. باید بریم.
‫نه.
‫قربان...
‫- فکر کنم خودشه. ‫- بجنب.
‫گورگائون! ‫گورگائون! گورگائون!
‫- خودشه؟ ‫- آره.
‫- دارین چی‌کار می‌کنین! ‫- خفه شو! پلیس دهلی.
‫- اون واسه منه! ‫- می‌دونم!
‫بجنب، باهامون بیا.
‫- بجنب، تکون بخور. ‫- بیا اینجا.
‫بشین، بشین، بشین.
‫قربان، می‌شه یکی بهم بگه ‫داستان چیه؟
‫من معاون بازرس سودهیر کومار هستم.
‫ایشون هم معاون بازرس ویملا بهاردواج هستن.
‫ایشونم سوبهاش گوپتا هستن، رئیس پاسگاه.
‫- اسمت سونوئه؟ ‫- بله.
‫شب شانزدهم دسامبر، یکشنبه، ‫کجا بودی؟
‫- توی اتوبوس خوابیده بودم. ‫- کسی می‌تونه حرفت رو تأیید کنه؟
‫نمی‌دونم، خواب بودم.
‫شب شانزدهم دسامبر، ‫توی اتوبوس به یه دختری...
‫در جنوب دهلی حمله کردی.
‫نه خانم، من به کسی حمله نکردم.
‫- اسم واقعیت چیه؟ ‫- احمد منصوری.
‫این گوشی رو از کجا آوردی؟
‫توی اتوبوس پیداش کردم.
‫منظورت اینه از کسی که ‫داخل عکسه دزدیدیش، درسته؟
‫و کارتِ عابربانک قربانی...
‫اینو از کجا آوردی؟
‫بگو دیگه.
‫حقیقت رو بهمون بگو. ‫به نفع خودته.
‫جای، ویکاس، عمار و براجش رو گرفتیم.
‫و اونا همه‌چی رو بهمون گفتن.
‫حالا تو بهمون بگو ‫اون شب چی‌کار کردی.
‫بگو.
‫حرف بزن!
‫می‌گی یا خودم به حرفت بیارم؟
‫قربان، بهتون می‌گم. ‫بهتون می‌گم.
‫میای پاسگاه.
‫هی بچه، چند سالته؟
‫جواب بده.
‫- خانم، نمی‌دونم. ‫- بهش بگو.
‫- شاید ۱۷ یا ۱۸ ‫- ۱۷ یا ۱۸؟
‫خانم، به خدا نمی‌دونم.
‫قربان، می‌خوره کمتر باشه. ‫باید شونزده سالش باشه.
‫از کجا مطمئنی؟
‫مطمئن نیستم قربان، ‫ولی چهره‌اش رو ببینید.
‫هنوز ریش و سبیل درنیاورده. ‫و خیلی ریزه‌میزه‌ست.
‫می‌خوام به‌عنوان ‫زیر سن قانونی ثبتش کنم.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫وکیل مدافع ‫کل جرم رو می‌ندازه گردن اون.
‫حداکثر سه سال زندان می‌افته.
‫و اون کثافت‌ها قسر در می‌رن.
‫و منم نمی‌خوام مسئول این باشم که ‫یه بچه توی زندان تهدید بشه.
‫من افسر رفاه نوجوانانم ‫و در این مورد حرف، حرف منه.
‫به‌عنوان زیر سن قانونی ثبتش می‌کنم.
‫لطفاً.
‫ممنونم.
‫بیا.
‫چی؟
‫جدی؟
‫مطمئنی... سونوئه؟
‫وای. بچه‌ها، سونو رو گیر انداختیم!
‫ببخشید، آروم باش.
‫هنوز یکی مونده.
‫قربان.
‫- بله، بگو. ‫- سونو رو گرفتیم.
‫فقط آلوک مونده.
‫- آفرین ولی من همه‌شون رو می‌خوام. ‫- چشم، قربان.
‫ما عدالت می‌خوایم!
‫قربان، دبیر هیئت‌دولت ‫می‌خواد تا پنج دقیقه دیگه باهاتون صحبت کنه.
‫باشه.
‫ما عدالت می‌خوایم! ‫ما عدالت می‌خوایم!
‫مامان، سر کارم. ‫بعداً باهات تماس می‌گیرم.
‫ببخشید، فقط یه سؤال دارم. ‫می‌شه تلویزیون رو بفروشیم؟
‫تلویزیون... چرا؟
‫واسه خرید کادو ‫برای خانواده‌ی داماد پول می‌خوایم.
‫- چرا باید این‌همه کادو بدیم؟ ‫- باید بدیم دیگه.
‫مامان، اگه خودشون خواستن، ‫یعنی کارشون اشتباهه.
‫- می‌دونی که غیرقانونیه؟ ‫- می‌دونم، دخترم.
‫لطفاً کوتاه بیا. ‫رسم‌مونه، اشکال نداره.
‫بجنبید!
‫مامان، بعداً باهات حرف می‌زنم. ‫ولی تلویزیون رو نفروش، باشه؟
‫گوش کن...
‫- قربان. ‫- کومار.
‫مشخصاً داری ‫اتفاقات پارلمان رو دنبال می‌کنی.
‫- بله، قربان. ‫- نخست‌وزیر نگران شده.
‫رئیس‌جمهور روسیه قراره فردا عصر...
‫به کاخ حیدرآباد بیاد.
‫نمی‌تونیم بذاریم ‫به محل تظاهرات نزدیک بشه.
‫چی‌کار کنیم؟
‫ما عدالت می‌خوایم! ‫ما عدالت می‌خوایم!
‫دوستان، می‌تونیم امروز سکوت کنیم. ‫می‌تونیم امروز عقب‌نشینی کنیم.
‫ولی اینو یادتون باشه...
‫اگه امروز سکوت کنیم، ‫اگه امروز جا بزنیم....
‫این اتفاق دوباره می‌افته!
‫قربان، سریع بیاین.
‫قربان، یه عده به بلوک شمالی ‫دفتر نخست‌وزیر رسیدن.
‫همین الان جمعیت رو متفرق کنید. ‫فقط با باتوم.
‫چشم قربان.
‫دستور رئیس‌پلیس:
‫جمعیت فوراً متفرق بشه، ‫فقط با باتوم.
‫توجه! بهتون دستور داده می‌شه ‫که سریعاً متفرق بشید!
‫در غیر این صورت، ‫ازتون شکایت می‌کنیم!
‫- و از آب‌پاش استفاده می‌کنیم! ‫- دوستان، نترسید.
‫دوستان، سر جاتون بمونید.
‫آشغال، اون پسر وزیر ارشده! ‫بگیریدش!
‫اونا چی می‌خوان؟
‫عصبانی‌ان، ‫ولی واقعاً چی می‌خوان؟
‫همون‌طور که می‌بینید، ‫پلیس اول حمله کرد.
‫این بی‌سابقه و کاملاً بی‌دلیله.
‫بله قربان؟
‫ورتیکا، می‌خوام بدونم می‌تونم سر این پرونده ‫شغل‌مون رو به خطر بندازم یا نه.
‫ببخشید، قربان؟
‫ببین، یه راهی واسه ‫پایان دادن به این شورش‌ها سراغ دارم.
‫ولی نمی‌تونم، مگر اینکه بدونم تو ‫این نفر آخری رو گیر می‌ندازی
‫و پرونده‌مون علیه همه‌شون ‫محکم و بی‌نقصه.
‫قول می‌دم، قربان.
‫همین کافیه.
‫واقعاً امیدوارم.
‫خانم...
‫در مورد شاهد اصلی‌مون تحقیق کردم.
‫پدرش توی اوتار پرادش وکیل کیفریه.
‫و بیست پرونده علیه‌اش داره.
‫از کِی تا حالا در مورد سوابق قربانی‌ها ‫تحقیق می‌کنیم؟
‫از وقتی که با این پست‌فطرت طرف شدیم.
‫واسه دادن اظهارات آماده‌ست.
‫- راکش... ‫- بله، خانم.
‫الان بهت نیاز دارم.
‫به صفدر جنگ می‌ریم، ‫دیپیکا واسه اظهاریه آماده‌ست.
‫بعداً تماس می‌گیرم.
‫- به قاضی خبر بدم؟ ‫- خودم می‌گم.
‫بله؟
‫قربان، دبیر هیئت‌دولت روی خطه.
‫باشه.
‫قربان...
‫بله، کومار؟ ‫بگو که یه راه‌حلی واسه این وضعیت داری.
‫قربان، به نظرم مردم دنبال پاسخگویی‌ان.
‫پس بدیم بهشون.
‫باشه. چطوری؟
‫چرا دولت یه کمیسیون تحقیق ‫راه نمی‌ندازه
‫تا بررسی کنن ببینن پلیس ‫در این پرونده کوتاهی کرده یا نه؟
‫هر قاضی ارشد بازنشسته‌ای ‫از خداشه همچین فرصتی پیدا کنه.
‫من حتی علناً پیشنهاد می‌دم ‫قانون رو اصلاح کنیم.
‫مردم وقتی حس کن یه چیز مهمی به دست آوردن، ‫خودشون می‌رن خونه.
‫بذار فکر کنن برنده شدن.
‫کومار، اگه واقعاً ‫اشتباهی پیدا کنن چی؟
‫من مسئولیت کاملش رو بر عهده می‌گیرم.
‫همه‌چی گردن من.
‫باشه، بعداً باهات تماس می‌گیرم.
‫ما عدالت می‌خوایم! ‫ما عدالت می‍خوایم!
‫بهتون دستور داده شده که متفرق بشید. ‫در غیر این صورت، بازداشت می‌شد.
‫[توی بیمارستان واسه اظهاریه بهت نیازه]
‫بله، قربان.
‫به‌طور رسمی، نخست‌وزیر ‫موافق این تحقیق نیست.
‫اون فکر می‌کنه پلیس ‫کارش رو درست انجام داده.
‫ولی اگه تو فکر می‌کنی این کار ‫اوضاع رو آروم می‌کنه، اونم موافقت می‌کنه.
‫این‌طور فکر می‌کنم، قربان.
‫باشه. در این صورت ادامه می‌دیم.
‫ممنونم، قربان.
‫راستی،
‫پسر وزیر ارشد امروز توی اعتراضات بود.
‫مردم بهش حمله کردن، ‫ولی پلیس نجاتش داد.
‫واقعاً؟
‫گفتم بهتره بدونی.
‫ممنونم، قربان.
‫- منو به وزیر ارشد وصل کن. ‫- چشم، قربان.
‫وصل شدین.
‫سلام، قربان.
‫سلام، کمیسر.
‫قربان، من اجازه‌ی تحقیق کامل کمیسیون
‫در مورد عملکرد پلیس ‫در این پرونده رو می‌دم.
‫نیروی ما کامل همکاری می‌کنه
‫و اگه اشتباهی صورت گرفته، ‫مشخص می‌شه.
‫خوبه. خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫راستی قربان، پسرتون چطوره؟ ‫حالش خوبه؟ شنیدم جلوی دروازۀ هند بوده.
‫آره، یه‌کم کبود شده ولی حالش خوبه.
‫خوشحالم اینو می‌شنوم، قربان.
‫و خوشحالم پلیس اونجا بوده تا ‫وظیفه‌اش رو انجام بده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اون اینجاست. ‫- واقعاً؟
‫امروز صبح اومد.
‫- هنوز خونه‌ست؟ ‫- آره.
‫بریم پس.
‫باشه؟
‫زنده موندی؟
‫قاضی اومده.
‫شما معاون کمیسر چاتورودی هستین؟
‫بله، خانم.
‫خیلی ممنونم تشریف آوردین.
‫می‌شه بپرسم موضوع چیه؟
‫می‌خوام از اظهارات فیلم بگیرم.
‫می‌تونن از اظهارات دیپیکا فیلم بگیرن؟
‫نه.
‫ولی من باید ‫اظهارات رو ضبط کنم
‫تا بعداً مغایرتی پیش نیاد.
‫با نهایت احترام، ‫شما دقیقاً واسه همین اینجایین.
‫اگه خانواده نخواد ‫اظهارات فیلم‌برداری بشه،
‫باید به حقوق‌شون احترام بذاریم.
‫دیپیکا...
‫هوم؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- بد نیستم.
‫قاضی اینجاست تا ‫اظهارات رسمیت رو بشنوه.
‫می‌شه توضیح بدی ‫اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫سلام، دیپیکا.
‫فقط می‌خوام بدونی...
‫همه‌ی مردم کشور ‫دارن برات دعا می‌کنن.
‫باید این وضعیت رو پشت‌سر بذاری.
‫باشه؟
‫دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫بقیه رو مرخص می‌کنم ‫تا ما با هم حرف بزنیم، باشه؟
‫اوهوم.
‫عزیزم...
‫از اول بگو که ‫اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫من و آکاش رفتیم فیلم ببینیم...
‫پلیس دهلی! هی، نرو بالا! ‫کثافت، می‌کُشیمت!
‫وایسا، شلیک نکن! شلیک نکن!
‫کثافت...
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫حالا فرار کن، کثافت.
‫تموم شد؟
‫- آره، حله. ‫- بجنب.
‫بگو ببینم... ‫این آلوک کوماره؟
‫هان؟
‫- آره، اون آلوکه. ‫- خفه شو.
‫ادامه بده.
‫آلوک کومار همون کثافتیه که ‫شیش ماه پیش ولم کرد.
‫حالا توی زندان بپوس.
‫- من بی‌گناهم، قربان. ‫- آره جون خودت. بیا ببینم.
‫- من بی‌گناهم. ‫- راه بیفت.
‫آفرین، آفرین. بجنب.
‫شوکلا.
‫دنبالم بیا.
‫بریم.
‫بیا.
‫این چیه؟
‫تو که خونه نمیای، ‫پس ما اینو آوردیم اینجا.
‫شاید به کمردردت کمک کنه.
‫آخیش.
‫می‌بینی؟ بدون ما باید چی‌کار می‌کردی؟
‫چون کمکت می‌کنیم ‫آدم بدها رو بگیری،
‫اسم ما رو هم باید توی خبرها بیارن.
‫به روی چشم. ولی من هر وقت بخوای ‫حاضرم جام رو باهات عوض کنم.
‫- بگو ببینم، گرفتیش؟ ‫- بله، قربان.
‫آفرین. اولین پرواز رو بگیر ‫و حواست رو جمع کن.
‫- همین که رسیدی فرودگاه، بهم زنگ بزن. ‫- چشم، قربان.
‫باشه.
‫قربان، دستور داریم مستقیم بریم فرودگاه.
‫- از همگی بابت کمکتون ممنونم. ‫- هنوز کارمون تموم نشده.
‫تا الان همه ‫از محموله‌ی ارزشمندت باخبر شدن.
‫الان هدف همه تویی. ‫تا فرودگاه همراهتون میایم.
‫- تمام. ‫- دریافت شد.
‫رفتن سمت آکاش
‫و بدوبیراه بارش کردن.
‫بعد زدنش.
‫سعی کردم جلوشون رو بگیرم...
‫واسه همین جفتمون رو زدن.
‫منو بردن عقب اتوبوس.
‫کشون‌کشون تا ته اتوبوس بردنم
‫و بعد شروع کردن به زدنم.
‫با یه میله‌ی آهنی...
‫همه‌جام رو می‌زدن.
‫شیش نفر...
‫توی اتوبوس در حال حرکت ‫منو می‌زدن.
‫یک ساعت منو زدن.
‫اسم‌هاشون...
‫آلوک.
‫جای سینگ.
‫سونو.
‫عمار.
‫براجش.
‫ویکاس.
‫تموم مدت توی تاریکی بودیم.
‫شنیدم یکی گفت:
‫«دخترهایی مثل اون رو ‫باید کشت.»
‫بعدش اونا...
‫دوباره با همون میله منو زدن.
‫لگدم می‌زدن.
‫انقدر لگدم زدن که دیگه ‫بدنم رو حس نمی‌کردم.
‫بعدش...
‫با پا روم وایستادن
‫و صدای شکسته شدن ‫استخوان‌هام رو شنیدم.
‫و بعد ما رو ‫از اتوبوس در حال حرکت پرت کردن بیرون.
‫دوتایی کنار جاده افتاده بودیم...
‫تا اینکه یکی ما رو دید...
‫و پلیس خبر کرد.
‫عزیزم، می‌تونی اظهاراتت رو ‫امضا کنی و تاریخش رو بنویسی؟
‫چپ‌دستی یا راست‌دست؟
‫راست.
‫ممنونم.
‫یه اظهاریه‌ی چهار صفحه‌ای امضا کرده
‫که خیلی باجزئیات و واضحه.
‫موثق و معتبره.
‫گزارش پزشکی رسمی رو هم ‫از بیمارستان براتون می‌فرستم.
‫تا بازرسی فرودگاه همراه‌تونیم.
‫بعدش دیگه مشکلی پیش نمیاد.
‫دریافت شد.
‫قربان، همین الان یه پیرمرد ما رو دید ‫و تماس گرفت.
‫شاید فقط یه پیرمرد بوده که ‫گوشی دستشه.
‫یا شایدم دستور حمله‌ست.
‫تقصیر خودته اومدی اینجا، ‫حالا عذاب بکش.
‫احمق. خودت عذاب بکش.
‫[فرودگاه]
‫به راهت ادامه بده. ‫کسی جلوت رو نمی‌گیره.
‫- ممنونم، قربان. ‫- سلام ما رو به مرکز برسون.
‫به روی چشم.
‫- بگو. ‫- رسیدیم فرودگاه.
‫- سفر به سلامت. ‫- ممنونم.
‫گزارش رو تا امشب می‌خوایم، دکتر.
‫بیشتر زمان می‌بره.
‫فعلاً گزارش اولیه رو بهتون دادم و...
‫بعد از جراحی دوم...
‫چونو، همه‌شون رو گرفتن.
‫عزیزم، همه‌شون رو گیر انداختیم.
‫وای، فقط طی پنج روز. بدک نیست.
‫به یه سری کارها می‌رسم ‫و بعدش میام خونه.
‫باشه، می‌بینمت.
‫- چاندنی اونجاست؟ ‫- آره، اینجاست. یه لحظه.
‫- مامانته. ‫- مامان...
‫داری برمی‌گردی خونه؟
‫آره، امشب میام.
‫گرفتی‌شون؟
‫- همه‌شون رو. ‫- ایول.
‫پس حالا می‌شه یه روز مرخصی بگیری؟
‫معلومه که می‌شه عزیزم.
‫شاید بتونی شهر رو نشونم بدی؟
‫فکر کنم دو هفته وقت دارم، نه؟
‫- آره. خیلی‌خب، خونه می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫آره ورتیکا، بهم بگو.
‫حالا دهنت رو باز کن.
‫صاف بذار توی دهنش.
‫و باید ده ثانیه نگه داری، باشه؟
‫شروع کن.
‫الو؟
‫پول خوبی بهت دادم تا کومار رو ‫سر جاش بنشونی، ولی تو شکست خوردی.
‫- پس چرا قیافه‌ات انقدر حق‌به‌جانبه؟ ‫- هوم؟ نیستم، فقط خیره شدم.
‫کومار ویجی تا وقتی مطمئن نباشه تبرئه می‌شه، ‫اجازه‌ی تحقیق نمی‌ده.
‫- از کجا معلوم؟ ‫- این یه فرصت طلایی بود.
‫خودم بهش رسیدگی می‌کنم. ‫تو و بابات گند زدین.
‫نگفتی قراره بیای.
‫اون پسرهای اتوبوسی رو گرفتن.
‫اینو امتحان کن. ‫شاید به درد بخوره.
‫...از درون میاد.
‫وقتی خودمون تغییر کنیم، ‫کشور هم تغییر می‌کنه.
‫بعد جامعه تغییر می‌کنه...
‫- و نارنجیه. ‫- هرچی شد بیار.
‫برام مهم نیست مردم چی می‌گن.
‫- زمستون‌ها... ‫- ممنون.
‫بستنی بهترین پادزهر واسه چایی‌ـه.
‫دقیقاً، خانم.
‫چرا نمی‌خوری؟
‫ببین آخه، پام عفونت کرده.
‫آره. پات عفوت کرده، نه گلوت.
‫چیزهای سرد بخورم بدتر می‌شه.
‫- حالا چی شد؟ ‫- چی می‌تونه بشه...
‫- پات چطوره؟ ‫- خانم، بدجوری عفونت کرده.
‫- بهش رسیدگی می‌کنم. ‫- برو دکتر.
‫می‌دونی نارایان؟ ‫همه‌اش به این فکر می‌کنم که...
‫اگه اون شب تماسِ تو نبود،
‫این جونورها قسر در می‌رفتن ‫و دوباره این کار رو تکرار می‌کردن.
‫هنوز تموم نشده، خانم. ‫تحقیق عمومی مونده.
‫- تازه کمیسیون قضایی هم هست. ‫- بذار بیان.
‫ما هیچ کار اشتباهی نکردیم.
‫اصلاً به درک، سوبهاش.
‫از یه تحقیق کوچولو می‌ترسی؟
‫نه خانم، می‌دونم ما ‫کارمون رو درست انجام دادیم.
‫ولی خیلی مهمه که ‫درست ثبتش کنیم.
‫درست ثبت می‌کنیم.
‫- امتحانش کن. مال منو بگیر. ‫- نمی‌خورم بابا.
‫اصرار نکن. به سن من که برسی، ‫متوجه می‌شی.
‫اگه انقدر پیر شدی، ‫بازنشسته شو دیگه.
‫ممنونم، قربان.
‫در چه حالی؟
‫گزارش پزشکی دیپیکا رو خوندین؟
‫اوضاعش خوب نیست.
‫به نظرتون زنده می‌مونه؟
‫نظر من مهم نیست.
‫قربان، می‌شه رُک حرفم رو بزنم؟
‫آره.
‫همه دارن جشن می‌گیرن، ولی...
‫من دلم می‌خواد بگم: ‫«مرده‌شور این تحقیق رو ببرن.»
‫اظهارات، پرونده‌ها...
‫من فقط می‌خوام دیپیکا خوب بشه.
‫درک می‌کنم.
‫وقتی موقع بازجویی ‫جای سینگ رو دیدم،
‫هیچی توی چشم‌هاش نبود.
‫به کارش افتخار می‌کرد.
‫انگار... ‫روحی براش باقی نمونده بود.
‫نمی‌دونم چطور می‌تونیم خوشحال باشیم.
اوایل امسال توی ویهار، ‫با یه بطری شکسته...
‫به یه دختر حمله شد.
‫اون دختر مُرد.
‫متهم‌ها فوراً دستگیر شدن ‫و به اعدام محکوم شدن.
‫خیلی سریع اتفاق افتاد، ‫واسه همین از چشم رسانه‌ها دور موند.
‫داری سعی می‌کنی ‫به این معنی بدی؟
‫فراموشش کن.
‫بله؟
‫خانم، از زندان تیهار تماس گرفتن.
‫جای سینگ مُرده.
‫می‌گن خودکشی کرده.
‫بعد من می‌خواستم برم خونه
‫و دخترم رو قانع کنم که ‫کشور رو ترک نکنه.
‫برید، خانم. ‫اینو بسپارید به ما.
‫عمراً اینو به وینود نمی‌سپارم. بریم.
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫[در نتیجه‌ی این پرونده، قوانین جدیدی ‫علیه حمله تصویب شد که مجازات شدیدتری را...]
‫[برای عاملان حمله و ایجاد دادگاهی سریع ‫برای قربانیان در نظر گرفت.]
‫[پس از دستگیری و خودکشی یکی از مظنونان ‫در زندان تیهار، چهار نفر دیگر به اعدام محکوم شدند.]
‫[آن‌ها همچنان در انتظار اعدام هستند.]
‫[فرد زیر سن قانونی سه سال را ‫در بازداشتگاه نوجوانان گذراند و سپس آزاد شد.]
‫[قربانی مرد، پس از حمله، مصاحبه‌ای ‫در تلویزیون ملی انجام داد.]
‫[قربانی زن در 29 دسامبر، دو هفته پس از حمله، ‫بر اثر جراحات وارده درگذشت.]
‫[نام و یادش همچنان زنده است.]