‫دهلی، هند.
‫پایتخت.
‫به اندازه یه کشور کوچک جمعیت داره.
‫هر سال ۱۱ هزار جنایت هولناک گزارش میشه.
‫پیشگیری تقریباً غیرممکنه
‫چون نیمی از نیروی پلیس درگیر وظایف ‫ترافیکی و حفاظت ویژه هستن.
‫شهر چشمش رو می‌بنده، چون مجبوره.
‫چون همیشه همینطور بوده.
‫اما یک بار، اتفاقی افتاد که شهر رو متوقف کرد.
‫واسه یک لحظه، چشم‌های تمام دنیا به دهلی دوخته شد.
‫جنایتی بود که شهر رو تا مرز فروپاشی برد.
‫[آنچه در ادامه می‌بینید، با الهام از ‫پرونده‌های واقعی ساخته شده است.]
‫[روز اول، ساعت 10:38 شب]
‫هی، مالکان.
‫بزن کنار، بزن کنار، بزن کنار.
‫نزدیک جمعیت.
‫هی، برید کنار. برید، برید.
‫بذارید ببینیم.
‫شماها عقب وایسید.
‫از یکی از اون هتل‌های اونجا ‫چند تا ملافه بگیرید.
‫یه نفر رفته، قربان.
‫- اسمت چیه؟ ‫- آکاش.
‫آکاش، چی شده؟
‫مواظب باش، اینم ملافه.
‫یه لحظه.
‫سوار شو.
‫برو.
‫عجله کن.
‫حالا بگو چی شده.
‫سوار یه اتوبوس شدیم، شش نفر توش بودن.
‫همه چیزمون رو گرفتن
‫و پرتمون کردن کف جاده.
‫بدجوری ما رو کتک زدن.
‫بلاهای وحشتناکی سرم آوردن.
‫لطفاً به پدرم نگید.
‫مالکان، مواظب باش.
‫آروم برو.
‫خدای من.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫[12 ساعت قبل]
‫[رام پراتاپ، سرپاسبان] ‫[سابقه خدمت: ۳۴ سال]
‫هنوز سرفه می‌کنی؟
‫اوهوم.
‫انگار دارو اثر نمی‌کنه.
‫نمی‌دونم.
‫ببینم می‌تونم یه داروی دیگه پیدا کنم.
‫قربان، از بلوک اِی تماس گرفتن، ‫چند نفر مسلح دیده شدن.
‫بریم.
‫برو.
‫زود باشید، قربان. چند نفر مسلحن...
‫اونجا، قربان.
‫پلیسن. انگار یه عملیات در جریانه.
‫من از کجا می‌دونستم؟ ‫به نظرم شبیه اراذل بودن.
‫بجنب، برو، گمشو.
‫بله، خانم؟
‫مطمئنی داخله؟
‫بله. سودهیر تمام صبح داشته می‌پاییدش.
‫خیلی‌خب. برید.
‫چشم، خانم.
‫[بوپندرا سینگ، بازرس] ‫[سابقه خدمت: ۲۱ سال]
‫رئیست خونه‌ست؟
‫کیه؟
‫- آسیم؟ ‫- چیه؟
‫پلیس دهلی. دوستت بوپندرا.
‫- تو به پلیس زنگ زدی؟ ‫- آره، حقت همینه!
‫و حق تو هم اینه، عوضی!
‫دیوونه شدی؟
‫[ورتیکا چاتورودی، معاون کمیسر پلیس] ‫[سابقه خدمت: ۱۶ سال]
‫هنوز داری کار می‌کنی؟
‫تازه یه تروریست رو دستگیر کردیم.
‫یه تروریست؟
‫- عفو مشروطش رو نقض کرده بود. ‫- آفرین.
‫خیلی‌خب، کافیه. دیگه حرف کار نزنید.
‫امروز تولدمه.
‫حتماً، خاله جان.
‫امروز دقیقاً کاری رو می‌کنیم که من میگم.
‫آره، حتماً عزیزم، ولی ایشون رئیسه.
‫آره، و قهرمان بدمینتون لیگ ما هم هست،
‫چهار سال متوالی.
‫عزیزم، با خانواده‌ی پلیس وصلت نکن.
‫عمراً.
‫- کیک. ‫- و یه کم قهوه...
‫و... هدیه تولد من واسه خاله جون.
‫- واقعاً؟ ‫- واست یه آهنگ نوشته.
‫وقتی بری تورنتو دلم واست تنگ میشه.
‫- ولی اول باید پذیرش بگیره، نه؟ ‫- آره.
‫راستش... پذیرش گرفتم.
‫هفته پیش.
‫کی می‌خواستی بهمون بگی؟
‫می‌دونستم قاطی می‌کنید.
‫تورنتو دقیقاً چی داره که اینجا توی دهلی نیست؟
‫- یه لیست ردیف کنم واست؟ ‫- اونقدرا هم بد نیست.
‫- شما تازه یه تروریست گرفتید! ‫- دقیقاً، ما یه تروریست گرفتیم.
‫این شهر افتضاحه.
‫- نه، داره بهتر میشه. ‫- واقعاً؟
‫یعنی مشکلی نداری من شب‌ها تنهایی برم قدم بزنم؟
‫- بس کن. ‫- هی هی، آروم باش، آروم باش.
‫و درباره تورنتو وقتی امشب ‫مادرت برگشت صحبت می‌کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫خب بذار ببینم درست فهمیدم...
‫بابت تلاش واسه منفجر کردن پارلمان ‫۱۵ سال حبس می‌کشی
‫و شروع می‌کنی به جمع کردن اسلحه
‫تا آدم‌هایی که لو دادنت رو بکشی.
‫پیش زنت هم اعتراف می‌کنی
‫که وقتی زندان بودی، زیر سرت بلند شده بود.
‫اونم عصبانی میشه و به پلیس زنگ می‌زنه.
‫و تو هم می‌کشیش.
‫حواست بهش باشه.
‫این چه وضعیه؟ امروز بار دومه.
‫ماه پیش چقدر برق مصرف کردید؟
‫من که حساب وات مصرفی دستم نیست.
‫ولی قبض ماه پیش رو دارم، دو برابر شده.
‫واحد من شب‌ها روی یه عالمه پرونده کار می‌کنه،
‫باید توی تاریکی کار کنن؟
‫یالا، چراغ‌ها رو روشن کن، ‫من قبض رو پرداخت می‌کنم. ممنون.
‫یکی این قبض رو پرداخت کنه.
‫پولش رو از بودجه‌ی سوخت کم کنید.
‫باید به خاطر این آقا این کار رو بکنیم.
‫خیلی لطف داری.
‫[وینود تیواری، رئیس پاسگاه] ‫[سابقه خدمت: ۱۳ سال]
‫خب، رام پراتاپ...
‫دیروز حین انجام وظیفه غیبت زده بود.
‫انکار هم نکن.
‫قربان...
‫من تمام روز سر کارم،
‫وقت واسه خریدن دارو نیست.
‫زنم مریض بود.
‫جدی؟
‫من به خاطر کار، عروسی داداشم رو از دست دادم.
‫درمورد "وظیفه" واسه من سخنرانی نکن.
‫اگه بازم تکرار بشه...
‫- خیلی‌خب. ‫- قربان.
‫یه لحظه صبر کن. می‌دونم شیفت‌ها طولانیه.
‫هیچکدوممون واسه خانواده وقت نداریم.
‫فقط دفعه بعد نذار چیزی بشنوم، باشه؟
‫چشم، قربان.
‫گفتید می‌خواید منو ببینید، جناب وینود؟
‫آره، خانم.
‫حالت چطوره؟
‫خب هفته اول آموزشت چطور بود؟
‫- خوب، خیلی خوب. ‫- عالیه.
‫اهل کجایی؟
‫- چندیگر. ‫- چندیگر؟ پس اینجا چیکار می‌کنی؟
‫پلیس پنجاب هم حتماً به افسرای خوب نیاز داره.
‫می‌خواستم تجربه‌ی شهر بزرگ رو داشته باشم.
‫یعنی می‌خواستی از خونه فرار کنی.
‫خب خانم، اینجا می‌خوای به چی برسی؟
‫فقط... کارم رو خوب انجام بدم.
‫درسته.
‫پس باید به سلام دادن بهت عادت کنم،
‫معاون کمیسر آینده‌مون.
‫زنده باد هند.
‫- چه خبره؟ ‫- بله، قربان.
‫لازم نیست به من سلام نظامی بدین.
‫این همه ماشین از اینجا رد شد،
‫ولی شما حتی به یکیشون هم نگاه نکردید.
‫واسه چی ایست بازرسی گذاشتید؟
‫تمام روز داشتیم نگاه می‌کردیم، قربان.
‫فقط یه استراحت کوتاه کردیم.
‫این چشه؟
‫سر پست مواد کشیدی؟
‫دو روزه بدون استراحت سر پستیم، خانم.
‫یا دروغگویید، یا تنبل...
‫عالیه.
‫- اینو از اینجا ببر. ‫- برو، گمشو!
‫- بله قربان؟ ‫- وینود!
‫واسه چی افسرای خسته‌ات رو ‫توی ایست بازرسی گذاشتی؟
‫خانم، چی شده؟
‫من توی ایست بازرسی باشگاه واسانت ویهارم،
‫که سه تا از افرادت هیچ کاری نمی‌کنن.
‫یکیشون هم نئشه‌ست.
‫خانم، من که نمی‌تونم حواسم به هر پاسبانی باشه.
‫خودتون که از کمبود نیرومون خبر دارید.
‫اگه آدمای بیشتری داشتیم این اتفاق نمی‌افتاد.
‫خوبه که می‌دونم نمی‌تونی ‫حواست به آدمای خودت باشه.
‫همین الان از اینجا ببرشون، و جایگزینشون کن.
‫- چشم، خانم. ‫- من اینجا منتظرم.
‫خیلی‌خب، خانم "معاون کمیسر آینده".
‫پست ایست بازرسی.
‫بذار تجربه‌ی شهر بزرگ رو بهت بدم.
‫آسیم رو به تو می‌سپارم.
‫بازجویی تموم شد؟
‫آره، هرچی لازم داشتم گرفتم.
‫توی بازداشتگاهه، حالا دیگه مال توئه.
‫دیدی؟ کی به برق احتیاج داره؟
‫داری رویاتو زندگی می‌کنی، ها؟
‫- خوش می‌گذره، نارایان؟ ‫- بله، خانم.
‫[نارایان سینگ، سرپاسبان و اپراتور بی‌سیم] ‫[سابقه خدمت: ۸ سال]
‫خدارو شکر.
‫برو خونه.
‫برو... برو خونه و هر چقدر دلت می‌خواد ‫با تلفن حرف بزن.
‫چی؟ وایسا!
‫چی گفتی؟
‫هیچی، خانم، هیچی.
‫زنده باد هند.
‫داریم میریم، خانم.
‫عوضی‌ها.
‫- توی دوره آموزشی هستی؟ ‫- بله، خانم.
‫نیاز نیست بهت بگم ‫واسه چی ایست بازرسی داریم.
‫راننده‌ها باید بترسن. توی چشماشون نگاه کن.
‫اگه چیزی واسه قایم کردن داشته باشن، ‫توی صورتشون معلوم میشه.
‫نگهشون دار و بگردشون، فهمیدی؟
‫بله، خانم.
‫خانم... می‌خواستم بگم، ‫من از طرفدارای پروپاقرص شمام.
‫توی آکادمی، شما محبوب ما بودید.
‫اون مال خیلی وقت پیشه.
‫استاد ما، آقای جوشی،
‫می‌گفت شما بهترین شاگردش بودید.
‫شما همه چیز رو درباره قانون می‌دونید، خانم...
‫آقای جوشی خیلی لطف دارن.
‫هندونه زیر بغلم نذار.
‫چشمت به جاده باشه.
‫چشم، قربان.
‫[نیتی سینگ، کارآموز آی‌پی‌اس] ‫[سابقه خدمت: ۲ هفته]
‫بله، خانم؟
‫دلم واسه زمانی که رئیس پاسگاه بودی تنگ شده.
‫حالا گیر این احمق‌ها افتادم.
‫یعنی می‌گی تنزل رتبه بگیرم؟
‫نه، هنوز نه.
‫بازجویی تموم شد؟
‫آره، فردا صبح گزارشش روی میزته.
‫خیلی‌خب، فردا باهات حرف می‌زنم.
‫باشه، خانم.
‫خاموشش کن.
‫این بار چی شده، خانم؟
‫یعنی چی "این بار چی شده"؟
‫این دومین باره پلیس جلومو می‌گیره. ‫دیرم شده.
‫حتماً دلیلی داره. اون پشت چیه؟
‫کتاب مدرسه.
‫بازش کن.
‫خانم، کتاب مدرسه‌ست.
‫بازش کن.
‫- دیدید، کتاب مدرسه. ‫- بیارشون پایین.
‫همین الان.
‫- سنگینه، خانم. ‫- بیارشون پایین.
‫بازش کن.
‫نگاه کنید، خانم، نگاه کنید.
‫اینا هم کتابه.
‫کتاب‌های مدرسه و عاج فیل؟
‫و دخترت ریبا چطوره؟
‫خوبه. یه کم استرس داره.
‫مطمئنم... درست مثل مانیندر اینجا.
‫ببخشید، ولی دفعه پیش که صحبت کردیم،
‫هیچوقت نگفتی شغلت چیه.
‫من توی پلیس دهلی هستم.
‫اوه، پلیس دهلی.
‫چه سمتی؟
‫نیروی ویژه. من فرمانده‌ی ‫یه نیروی ویژه توی منطقه جنوبم.
‫بسیار خب. پس تو یه افسر آی‌پی‌اس هستی؟
‫نه قربان. من جزو خود پلیس دهلی هستم.
‫چه فرقی داره؟
‫افسرای آی‌پی‌اس یه آزمون می‌دن،
‫و بعد از آموزش، فرمانده‌ی افسرای ما میشن.
‫ولی ما باید از پایین‌ترین رده شروع کنیم،
‫به عنوان پاسبان، و پله پله بالا بریم.
‫متوجهم. اینم یه هدیه دیگه از انگلیسی‌ها.
‫- درسته؟ ‫- بله، دقیقاً.
‫قبلاً بهش می‌گفتن "سرویس پلیس امپراتوری"
‫- آره، دقیقاً... ‫- و هیچ هندی‌ای نمی‌تونست عضوش بشه.
‫بعد از استقلال، اسمش به "سرویس پلیس هند" ‫یا به اختصار آی‌پی‌اِس تغییر کرد.
‫- درست میگم؟ ‫- بله، بله.
‫ببینید، این یه سیستم معیوبه.
‫ولی روزی که تغییر کنه،
‫شاهد پیشرفت بزرگی توی ‫پلیس این کشور خواهید بود.
‫ولی تا اون موقع، تو هیچوقت نمی‌تونی ‫معاون کمیسر بشی؟
‫ولی ایشون فرمانده‌ی یه نیروی ویژه‌ست،
‫و دسترسی مستقیم به معاون کمیسرش داره.
‫آره، شنیدم چی گفت.
‫خب، از دیدارت خیلی خوشحال شدم.
‫خبرت می‌کنم.
‫ببین، ازدواج بچه‌ها مسئله کوچیکی نیست.
‫من با خانواده‌ام صحبت می‌کنم، و بهتون خبر می‌دم.
‫کاملاً حق با شماست.
‫خیلی ممنونم، ممنون.
‫ممنون، خیلی ممنونم.
‫سلام.
‫خب... کار چطوره؟
‫عالی. امروز ورتیکا چاتورودی رو دیدم.
‫- ورتیکا چاتورودی! ‫- آره.
‫کی هست؟
‫معاون کمیسر منطقه جنوب.
‫اینجوری نمی‌تونی دلمو به دست بیاری.
‫خودمم همین فکر رو می‌کردم.
‫یعنی اینجوری فایده نداره، درسته؟ باشه...
‫خب بگو، چی می‌خوای درباره من بدونی؟
‫هیچی. به اندازه کافی می‌دونم.
‫- به اندازه کافی؟ ‫- اوهوم.
‫به اندازه‌ای که باهام ازدواج کنی؟
‫حتماً.
‫من هیچی درباره تو نمی‌دونم.
‫تمام عمرمون رو وقت داریم ‫تا همدیگه رو بشناسیم.
‫ولی فقط چند ساعت وقت داریم
‫تا تصمیم بگیریم می‌خوایم این کار رو بکنیم یا نه.
‫پدر و مادرم اومدن دیدنم.
‫به محض اینکه برسم خونه ازم می‌پرسن.
‫دارم چیکار می‌کنم؟!
‫من اومدم دهلی که مستقل باشم.
‫یعنی واسه همین وارد پلیس شدی، که مستقل باشی؟
‫خیلی از خودت مطمئن به نظر میای.
‫راستش، به جز تو، از همه چیز مطمئنم.
‫باید بری؟
‫ما...
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم؟
‫نمی‌دونم.
‫این یعنی می‌بینیم.
‫- داداش، ما رو می‌بری دوارکا؟ ‫- نه.
‫داداش، ما رو می‌بری دوارکا؟
‫نه، تا مونیرکا می‌برمتون.
‫- یالا. ‫- نه داداش، فقط مونیرکا.
‫می‌تونید از اونجا سوار اتوبوس شید.
‫- اونجا اتوبوس پیدا می‌کنیم؟ ‫- آره، حتماً.
‫آره، خب قاضی چه تاریخی رو تعیین کرد؟
‫بسیار خب.
‫و اون سه تا پاسبانی که امروز توی ‫ایست بازرسی واسانت ویهار دیدم
‫می‌خوام تا آخر سال توی ‫پلیس راهنمایی و رانندگی باشن.
‫یه لحظه، صبر کن.
‫آره، بگو.
‫عاج؟
‫چقدر؟
‫جدی میگی؟
‫و اونو توی ایست بازرسی پیدا کرده؟
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫خیلی وقته دارم بهت میگم ‫ما به افسرای زن بیشتری نیاز داریم.
‫اسمش چی بود؟
‫نیتی. بسیار خب...
‫امروز چطور بود؟
‫بدک نبود، معمولی.
‫چاندنی چطوره؟
‫شنیدم با دوستاش حرف می‌زد.
‫انگار مصممه که اون پیشنهاد رو قبول کنه.
‫- آره، حتماً. مگه از روی جنازه من رد بشه. ‫- چی؟
‫- مگه از روی جنازه من رد بشه. ‫- چرا؟
‫از چی می‌ترسی؟
‫دختر ناندانا رو یادت نیست؟ پریا.
‫واسه تحصیل رفت سن دیگو،
‫با یه خارجی آشنا شد، عاشق شد،
‫ازدواج کرد، یه دختر به دنیا آورد،
‫و تا همین امروز حاضر نیست برگرده خونه.
‫چرا؟ چون فکر می‌کنه اینجا خیلی فاسده،
‫و آلوده و کثیفه.
‫- تو فقط بدگمان شدی. ‫- نه، نشدم.
‫فقط نمی‌خوام از دستش بدم.
‫- سلام، پاپ. ‫- سلام.
‫خب.
‫خب؟
‫چرا اینقدر دلت می‌خواد بری؟
‫چون از اینجا متنفرم.
‫و چه اشکالی داره آدم بخواد دنیا رو ببینه؟
‫هیچی. هیچ اشکالی نداره.
‫ولی تو حتی قسمت خوب اینجا رو هم ندیدی.
‫قسمت خوب...
‫نمی‌تونم بدون اینکه اذیت بشم ‫توی خیابون راه برم.
‫نمی‌تونم سوار مترو بشم ‫بدون اینکه مردا بهم زل بزنن.
‫و هر دانشگاهی که درخواست می‌دم ‫۵۰ هزار تا متقاضی داره.
‫و فقط داره بدتر میشه.
‫نه عزیزم، داره بهتر میشه.
‫تو فقط نمی‌تونی ببینیش.
‫بهش زمان بده.
‫بفرما. درسته؟
‫باشه، بذار من قسمت خوب ‫و باکلاس شهر رو بهت نشون بدم.
‫سه هفته وقت دارم جواب بدم.
‫آره، خب باشه.
‫سه هفته به من وقت بده تا منصرفت کنم.
‫و اگه نتونستم قانعت کنم، اونوقت ببینیم چی میشه.
‫و چطوری می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫منو ببری گردش؟
‫راستش فکر بدی نیست.
‫چه فرقی می‌کنه چطوری این کار رو می‌کنم؟
‫تا حالا دیدی مادرت توی کاری شکست بخوره؟
‫- چرا این یکی رو سوار نشدیم؟ ‫- نه، نه.
‫- دوارکا، دوارکا، دوارکا! ‫- اون یکی.
‫یالا.
‫قبوله، فقط سه هفته، بچه.
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫دوارکا، دوارکا!
‫سوار شید. دوارکا، دوارکا، دوارکا!
‫وایسا، وایسا، وایسا...
‫برگرد، برگرد.
‫اونجا.
‫چیه؟
‫وای خدای من.
‫عقاب یک به گاما پنج-صفر، این تماس رو ثبت کن.
‫عقاب یک به عقاب شش-نُه. بگو.
‫عقاب شش-نُه به عقاب یک. برو به مهیپال‌پور.
‫دو نفر زخمی هستن،
نزدیک روگذر افتادن.
‫عقاب یک به عقاب شش-نُه. دارم میرم.
‫هی، یالا.
‫هی، مالکان.
‫بزن کنار، بزن کنار، بزن کنار.
‫نزدیک جمعیت.
‫هی، برید کنار. برید، برید.
‫بذارید ببینیم.
‫عقب وایسید.
‫بلندش کنید.
‫آروم.
‫مواظب باش، مواظب باش.
‫اسمت؟
‫دیپیکا، می‌تونی بگی چی شده؟
‫حمله.
‫و با یه میله آهنی منو زدن.
‫بعدش اون میله رو فرو کردن به بدنم.
‫تمام جراحی‌های غیراورژانسی اتاق ۲ رو لغو کنید.
‫و به دکتر یاداو بگید ‫تیم ترومای خودش رو جمع کنه، لطفاً.
‫گمونم...
‫گوشت بدنم رو کشیدن .
‫دیپیکا، همه چیز درست میشه.
‫فقط با من بمون، باشه؟
‫اورژانس؟
‫دیپیکا؟
‫هیچکس اجازه ورود نداره.
‫من پدرشم.
‫دیپو...
‫دخترم.
‫بابا...
‫خیلی درد می‌کنه.
‫خیلی زیاد.
‫ولی زود خوب میشم.
‫آره دخترم، زود خوب میشی.
‫خوب میشی.
‫خواهش می‌کنم... ما باید کارمون رو ادامه بدیم.
‫خواهر، می‌تونی لطفاً کمکش کنی بره بیرون؟
‫- لطفاً بیاید، با من بیاید... ‫- چی شده؟
‫- همه چیز رو توضیح می‌دم. ‫- وضعیت بچه‌ام رو دیدی؟
‫بیاید، بیاید.
‫اینجا بشینید.
‫ببینید، یه حمله توی اتوبوس اتفاق افتاده.
‫دخترتون خوش‌شانسه...
‫بیرون هوا سرده، واسه همین اونقدر بی‌حس بوده ‫که درد رو حس نکرده.
‫درست میشه.
‫توضیح می‌دم، باشه؟
‫اول بذارید گزارش بدم.
‫عقاب یک، عقاب شش-نُه. جواب بده.
‫عقاب شش-نُه، عقاب یک. بگو.
‫عقاب یک، عقاب شش-نُه.
‫من قربانی‌های مهیپال‌پور رو ‫به بیمارستان صفدر جنگ آوردم.
‫توی یه اتوبوس بهشون حمله شده.
‫هر دو قربانی با وضع بدی پیدا شدن.
‫خیلی بد.
‫هنوز گزارش پزشکی نیومده. وضعیتشون واقعاً بده.
‫شاید دکترها بتونن کمک کنن.
‫تمام.
‫بله، بگو.
‫خانم؟
‫- بله؟ ‫- نارایان زنگ می‌زنه.
‫به موبایلش زنگ می‌زنم.
‫- بله، خانم. ‫- چی شده؟
‫خانم، هنوز کل ماجرا رو نمی‌دونم.
‫ولی بهم خبر دادن که یه مرد و یه زن
‫توی مهیپال‌پور کنار جاده پیدا شدن.
‫ولی حمله تأیید نشده.
‫چطوری سر از اونجا درآوردن؟
‫نمی‌دونم، خانم.
‫و حمله تأیید نشده؟
‫نه.
‫هووم. اگه چیز دیگه‌ای شنیدی بهم زنگ بزن.
‫بله، خانم.
‫چی شده؟
‫نه، نه، بگیر بخواب.
‫بله، خانم؟
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم، فقط یه چیزی درست نیست.
‫هنوز جزئیات رو نداریم، ولی...
‫نارایان منو بیدار کرد، ‫و اون هیچوقت این کار رو نمی‌کنه.
‫پس فقط... می‌خوام برم یه سر و گوش ‫آب بدم که همه چیز مرتب باشه.
‫کی برمی‌گردید، خانم؟
‫نمی‌دونم.
‫باید بیدار بشم تا در رو باز کنم؟
‫نه، ویشال این کار رو می‌کنه.
‫- موفق باشی. ‫- ممنون.
‫جزئیات بیشتری هست؟
‫نه، خانم. چیزای ضد و نقیضی می‌شنوم.
‫سریع‌تر برو.
‫- تو افسر تحقیقات‌ای؟ ‫- بله.
‫- من معاون کمیسر هستم، منطقه‌ی جنوب. ‫- بله، خانم.
‫اون زوج مهیپال‌پور کجان؟
‫خانم، دختره داره می‌ره واسه جراحی.
‫ولی اگه بخواید می‌تونید با پسره داخل صحبت کنید.
‫مواظب باشید.
‫- دکتر، من معاون کمیسر ورتیکا چاتورودی هستم. ‫- لطفاً عقب بایستید.
‫دکتر، می‌تونم لطفاً باهاتون صحبت کنم؟
‫با افسر پذیرش صحبت کنید، لطفاً.
‫من واسه گزارش دادن اینجا نیستم.
‫من معاون کمیسر منطقه‌ی جنوبی هستم،
‫باید باهاتون صحبت کنم، و می‌تونم کمک کنم.
‫- ببخشید، متوجه نشدم. ‫- اشکال نداره.
‫وضعیت دختره وخیمه.
‫داریم اونو واسه جراحی اورژانسی می‌بریم ‫تا نواحی پاره شده رو ترمیم کنیم،
‫و همینطور روده‌بندش رو.
‫به‌طور خلاصه، به نظر می‌رسه روده‌هاش ‫از بدنش بیرون زده.
‫- حمله گروهی بوده؟ ‫- بله.
‫و با میله هم بدنش رو سوراخ کردن.
‫بعداً جزئیات بیشتری بهتون می‌دم.
‫زنده می‌مونه؟
‫احتمالاً امشب رو آره.
‫ولی نمی‌دونم تا کِی.
‫اما جراحات پسره کُشنده نیست.
‫فقط چندتا کوفتگیه.
‫عکس‌برداری و سی‌تی‌اسکن انجام دادیم. ‫تا اینجا که خوب بوده.
‫به زودی مرخص می‌شه.
‫لطفاً از لکه‌های روی بدن قربانی نمونه بگیرید.
‫من کارم رو بلدم، خانم.
‫لطفاً اینجا منتظر بمونید.
‫خانم... من پدر دیپیکا هستم.
‫- شما معاون کمیسر هستید، درسته؟ ‫- بله.
‫ممنونم... که خودتون اومدید اینجا.
‫لطفاً یه کاری بکنید.
‫هیچکس به ما جواب درستی نمی‌ده.
‫چه اتفاقی واسه دیپیکای من افتاده؟
‫ببینید، مهم‌ترین چیز الان درمان دیپیکاست
‫تا بتونیم از این وضعیت اورژانسی پزشکی عبور کنیم.
‫بهتون قول می‌دم که یکی از ‫اعضای تیمم پیش شما بمونه.
‫بشینید، اون پیش شما می‌مونه.
‫لطفاً بیاید.
‫- الو، خانم. ‫- کجایی؟
‫خونه، خواب بودم.
‫بیا بیمارستان صفدر جنگ، همین الان. ‫یه اتفاقی افتاده.
‫خانم... من وسیله‌ای ندارم که بیام.
‫بوپندرا، چرت و پرت نگو.
‫تو یه بازرس باهوشی، یه راهی پیدا کن.
‫التماس کن، قرض بگیر، یا بدزد، ‫یا زنگ بزن اداره، واسم فرقی نداره.
‫فقط تیمت رو بردار و بیا اینجا.
‫من به راکش و سوبهاش هم زنگ می‌زنم.
‫همه‌تون رو اینجا می‌خوام، همین الان.
‫باشه، خانم.
‫چی شده؟
‫معلومه دیگه. باید برم سر کار.
‫چای درست می‌کنم.
‫- الو؟ ‫- آره، گوتام؟
‫- چیه؟ ‫- هی، هنوز اون ماشین رو داری؟
‫بله، خانم.
‫نارایان، یه افسر جدید آی‌پی‌اِس در حال آموزش
‫توی پاسگاه واسانت ویهار هست، نیتی سینگ.
‫شماره‌اش رو می‌خوام.
‫الو؟
‫نیتی، معاون کمیسر ورتیکا چاتورودی هستم.
‫بله، خانم؟
‫همین الان توی بیمارستان صفدر جنگ بهت نیاز دارم.
‫- منو، خانم؟ ‫- یه وضعیت اضطراریه. همین الان بیا.
‫و با لباس شخصی، بدون یونیفرم.
‫بله، قربان.
‫چی شده؟
‫- باید برم سر کار. ‫- الان؟
‫آره، معاون کمیسر بهم زنگ زد.
‫[راکش ورما، رئیس پاسگاه، اوکلا] ‫[سابقه‌ی خدمت: ۱۶ سال]
‫[سوبهاش گوپتا، رئیس پاسگاه، لودی کلونی] ‫[سابقه‌ی خدمت: ۳۸ سال]
‫ما هفت دقیقه‌ای بیرون بودیم.
‫دقیقاً ساعت ۱۱ شب رسیدیم اینجا.
‫خانم.
‫- وینود کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫زنگ زدم و پیام دادم، جواب نداد.
‫حتماً رفته واسه مانیکور هفتگیش.
‫تو چت شده؟
‫عفونت پا، ولی خوب می‌شه.
‫خوبه که همه‌تون اومدید.
‫بیاید.
‫حالت چطوره؟
‫شماها کی هستید؟
‫ورتیکا چاتورودی، معاون کمیسر منطقه‌ی جنوبی.
‫اینا افسرهای پلیس دهلی هستن.
‫از قبل بهترم.
‫اسمت چیه؟
‫آکاش کومار.
‫می‌تونی بهمون بگی چه اتفاقی افتاد؟
‫من و...
‫من و دیپیکا رفتیم سِلِکت سیتی واک،
‫تا یه فیلم ببینیم.
‫بعد از فیلم، هیچ ریکشایی ما رو به دوارکا نمی‌برد.
‫یکی از راننده‌ها پیشنهاد داد ‫توی ایستگاه اتوبوس مونیرکا پیاده بشیم
‫و از اونجا با اتوبوس بریم خونه.
‫توی ایستگاه اتوبوس چی شد؟
‫یه اتوبوس پیدا کردیم که به سمت دوارکا می‌رفت.
‫توی اون اتوبوس بهمون حمله شد.
‫چند نفر توی اتوبوس بودن؟
‫شش نفر، که بهمون حمله کردن.
‫راننده و شاگرد اتوبوس چی؟
‫اونا جزو همون شش نفر بودن.
‫سه تاشون از کابین راننده اومدن بیرون
‫و دو تاشون شروع کردن به فحش دادن به من.
‫یکیشون یهو به من سیلی زد.
‫سعی کردم جلوش وایسم.
‫اسمی یادت میاد؟
‫یعنی هیچکدومشون اون یکی رو با اسم صدا کرد؟
‫یکی از "براجش" و "ویکاس" ‫خواست که میله رو بیارن.
‫اونا آوردنش.
‫شروع کردن با میله منو زدن.
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست، عجله نکن.
‫دیپیکا از راننده کمک خواست.
‫اونا کشیدنش...
‫به عقب اتوبوس.
‫اون مدام جیغ می‌کشید،
‫ولی صداش خفه شده بود.
‫من سعی کردم، ولی نذاشتن برم پیشش.
‫حمله گروهی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫راننده اتوبوس رو به یه نفر دیگه سپرد و برگشت
‫و با میله منو زد.
‫بعدش رفت سمت دیپیکا.
‫بعداً شنیدم یکیشون گفت "اون مُرده! اون مُرده!"
‫لباس‌ها، موبایل، همه چیزمون رو گرفتن.
‫و ما رو از اتوبوس در حال حرکت انداختن بیرون
‫نزدیک روگذر فرودگاه.
‫اتوبوس رو برگردوندن و اومدن و...
‫سعی کردن از رومون رد بشن.
‫دیپیکا بیهوش بود،
‫واسه همین من اونو کشیدم داخل گودال.
‫بعدش رفتن.
‫بعد از مدتی پلیس رسید، ولی...
‫قبل از اینکه ما رو ببرن، یه مدت اونجا ایستادن.
‫منظورت چیه "یه مدت اونجا ایستادن"؟
‫طبق گزارش من،
‫اونا هفت دقیقه اونجا بودن.
‫باید ماشین گشت بزرگراه بوده باشه.
‫آژیرهای مشابهی دارن.
‫شبیه ون پلیسه،
‫ولی هیچ امکاناتی ندارن.
‫اونا واسه جابجایی شما مجهز نیستن.
‫می‌تونی اتوبوس رو توصیف کنی؟
‫خانم "معاون کمیسر آینده"، ‫بهمون افتخار حضور دادی.
‫تشریف آوردی؟ شما بهمون افتخار حضور دادی.
‫همگی...
‫ما یه قربانی حمله گروهی داریم.
‫وضعیتش وخیمه، و ممکنه وقت زیادی نداشته باشه.
‫که یعنی ما هم وقت زیادی نداریم.
‫خانم، این پرونده کجا ثبت می‌شه؟
‫کجا سوار اتوبوس شدن؟
‫ایستگاه اتوبوس مونیرکا.
‫- اونچا توی واسانت ویهاره؟ ‫- بله.
‫این پرونده‌ی توئه.
‫نه، ولی اونا توی مهیپال‌پور پیدا شدن.
‫اونجا خط مرزیه، با منطقه‌ی "پادگان نظامی دهلی".
‫و اونا هم اینجان.
‫جرم از جایی شروع شده که سوار اتوبوس شدن، وینود.
‫پس این پرونده توی پاسگاه تو ثبت می‌شه.
‫سعی نکن اینو از سرت باز کنی ‫چون نمی‌خوای کار کنی.
‫خدا خیرتون بده.
‫بهترین افسر خانمت کیه؟
‫اینجاست، ویلما بهاردواج.
‫می‌تونه از پسش بربیاد؟
‫البته.
‫خیلی‌خب.
‫نه.
‫اگه یه افسر تحقیقات این پرونده رو به عهده بگیره ‫ماه‌ها طول می‌کشه.
‫شما افسر تحقیقات‌ی ثبت‌شده خواهی بود.
‫تمام کاغذبازی‌های رسمی رو ثبت کن.
‫من یه تیم تحقیقاتی ویژه تشکیل می‌دم.
‫ما پرونده رو به عهده می‌گیریم.
‫وینود، تو هم می‌تونی از این کار کنار بکشی.
‫فقط مطمئن شو پاسگاهت واسه رسیدگی ‫به این بار اضافی مجهز باشه.
‫خانم، لازم نیست. ما می‌تونیم تحقیق کنیم.
‫ما یه تیم عالی داریم، خانم. و در هر صورت...
‫تیم تو حتی نمی‌تونه یه ایست بازرسی رو اداره کنه.
‫چطوری می‌خوان از پس این پرونده بربیان؟
‫حرفشم نزن.
‫بله، قربان؟
‫ورتیکا، شنیدم پرونده‌ی بدیه.
‫- بیام؟ ‫- نه، قربان.
‫صبح بهتون گزارش می‌دم.
‫تیم من روی پرونده‌ست، قربان.
‫- رسانه‌ها چی؟ ‫- هنوز نه.
‫- باشه، اول صبح بهم زنگ بزن. ‫- قربان.
‫خیلی‌خب.
‫ما دو تا قربانی داریم.
‫یه مرد و زن جوان که توسط ‫یه اتوبوس شخصی سوار شدن.
‫توی اون اتوبوس، توسط شش مرد ‫بهشون حمله شده.
‫قربانی مرد با یه میله‌ی آهنی کتک خورده،
‫اموالش دزدیده شده
‫قربانی زن توی جراحی اورژانسیه.
‫بهش حمله گروهی شده،
‫و بعدش با همون میله‌ی آهنی ‫مورد آزار قرار گرفته و ناقص شده.
‫ماده‌ی ۳۷۶ جی. چیز زیادی واسه شروع نداریم.
‫هیچ سرنخی نداریم، و نمی‌دونیم ‫مظنون‌ها چه شکلی هستن.
‫فقط دو تا اسم داریم، ویکاس و براجش.
‫خب دیگه چی داریم؟
‫یه اتوبوس سفید، و چندتا جزئیات از داخلش.
‫محتمل‌ترین مسیر جنوب دهلیه: ‫مونیرکا به مهیپال‌پور.
‫اطلاعات تمام اتوبوس‌های سفید رو
‫از شرکت حمل و نقل دهلی جمع کنید.
‫یه لیست از پیمانکاران اتوبوس‌های بزرگ ‫و مسیرهای کوتاه تهیه کنید.
‫یه تیم با خبرچین‌هامون کار می‌کنه،
‫تا هر چی می‌تونن اطلاعات به دست بیارن.
‫ازشون بپرسید چندتا اتوبوس سفید
‫همین الان توی جنوب دهلی پارک شدن.
‫- شما دوتا اهل منطقه‌ی پالام هستید، درسته؟ ‫- بله، خانم.
‫به رابط‌هاتون زنگ بزنید، ببینید کسی ‫چیزی درمورد این اتوبوس می‌دونه.
‫بله، خانم، با سودهیر صحبت می‌کنم.
‫و تمام خبرچین‌هامون رو روی این کار میذاریم.
‫باشه.
‫به افسر شیفت شب بگو روی ‫تمام فرکانس‌ها یه پیام بفرسته.
‫ما دنبال یه اتوبوس توریستی سفید
‫با روکش صندلی آبی و پرده‌های زرد هستیم.
‫اگه اتوبوسی شبیه این پیدا کردن، ‫نگهش دارن و بگردنش.
‫مظنون‌ها همه‌شون از طبقه‌ی پایین هستن.
‫راننده‌های اتوبوس، شاگردها، نظافتچی‌های اتوبوس.
‫به یه دختر توی این اتوبوس حمله شده
‫و یه پسر کتک خورده. وضعیت خیلی خرابه.
‫احتمالاً دارن یه جایی تمیزش می‌کنن.
‫یا ممکنه توی یه غذاخوری یا پاتوق باشن.
‫احتمالاً نرفتن خونه.
‫بادارپور، گورگائون، نویدا، حتی شمال دهلی...
‫تمام ایستگاه‌های اصلی اتوبوس رو چک کنید.
‫برید به روگذر مهیپال‌پور.
‫ببینید می‌تونیم سرنخی پیدا کنیم.
‫سوبهاش، می‌خوام شخصاً روی این کار باشی.
‫بله.
‫در واقع، کل مسیر اتوبوس رو ردیابی کنید، ‫هر جا که رفته.
‫تمام فیلم‌های دوربین‌های مداربسته‌ی ‫مسیر احتمالی اتوبوس رو جمع کنید.
‫تمام دوربین‌های هتل فرودگاه رو چک کنید.
‫ببینید هیچکدومشون تصویری از این اتوبوس ضبط کردن.
‫- جایراج، تیمت اینجاست؟ ‫- بله، قربان.
‫- شماها اینو به عهده بگیرید. ‫- چشم، قربان.
‫گزارش تماس‌های موبایل قربانی.
‫شاید حین جرم باهاشون تماس گرفته شده باشه.
‫تماس‌ها رو ردیابی کنید، ‫یه مسیر دیجیتالی از اتوبوس ترسیم کنید.
‫در واقع، من یه لیست از تمام تماس‌ها می‌خوام
‫که در حین جرم، از مونیرکا تا مهیپال‌پور
‫در طول اون مسیر برقرار شده.
‫اگه شماره‌ای توی هر دو منطقه دیده شد،
‫علامت‌شون بزنید، ممکنه متعلق به مظنون‌هامون باشن.
‫خانم، این ممکنه میلیون‌ها تماس باشه.
‫آره، ولی این مشکل تو نیست، وینود.
‫معاون بازرس ویلما بهاردواج، افسر رسمی تحقیقاته.
‫مدارک بیولوژیکی باید یه زنجیره‌ی نگهداری ‫ناگسستنی داشته باشن.
‫اگه کسی به شواهد و مدارک دست بزنه ‫باید بابتش امضا کنه.
‫نمی‌خوام وکیل مدافع بگه ما گند زدیم.
‫با معاینه‌ی پزشکی قربانی شروع کنید. ‫مهر و موم شده، باشه؟
‫مرکز فرماندهی توی پاسگاه واسانت ویهار خواهد بود.
‫همه باید به من یا بوپندرا گزارش بدن.
‫لازم نیست به همه‌تون بگم این پرونده ‫چقدر راحت می‌تونه از دستمون در بره.
‫اگه توی ۷ تا ۱۰ ساعت آینده هیچکدوم ‫از مظنون‌ها رو نگیریم
‫ممکنه همه‌شون غیب بشن.
‫این یه حمله گروهی معمولی نیست.
‫اتفاقی که واسه این دختر افتاده، ‫تا حالا شبیهش رو ندیدم.
‫این جرم فقط فجیع نیست، جنونه.
‫نمی‌خوام توی این یکی هیچ اشتباهی رخ بده.
‫تمام تمرکزتون رو بذارید روی پیدا کردن اون اتوبوس.
‫مرخصید.
‫نیتی.
‫کار امروزت واسه عاج خوب بود.
‫ممنونم، قربان.
‫حالا می‌خوام یه کاری واسم انجام بدی.
‫می‌خوام همه چیز رو ول کنی و پیش قربانی باشی
‫انگار که خواهر خودته.
‫من باید از وضعیتش خبر داشته باشم.
‫باید بدونم می‌تونه ازمون حمایت کنه.
‫یا خانواده‌اش می‌تونن به‌عنوان شاهد باهامون باشن.
‫باید ارتباط دائمی رو
‫بین والدین و دکترها حفظ کنی.
‫و رسانه‌ها رو دور نگه دار.
‫هر چی لازم داشتن، غذا، هر چیزی، مراقبشون باش.
‫- قربان، من مطمئن نیستم که... ‫- تو می‌تونی.
‫تو از نظر سنی به قربانی نزدیک‌تری.
‫خانواده‌اش به کسی نیاز دارن که بتونن ‫باهاش ارتباط برقرار کنن.
‫من بهت اعتماد دارم.
‫مستقیماً به من گزارش بده.
‫بله، قربان.
‫اونا توی بخش اورژانس هستن.
‫[روز دوم]
‫عزیزم، من تا یه مدت خونه نمیام.
‫باشه، چی شده؟
‫توی مقر درموردش می‌شنوی.
‫ولی گوش کن، به چاندنی چیزی نگو.
‫اگه درموردم پرسید فقط بگو یه مسئله‌ی اداریه.
‫اوه، این یکی جدیده. واقعاً اینقدر بده؟
‫آره.
‫هنوز نرفته مدرسه؟
‫نه، راستش امروز تعطیله.
‫لعنتی.
‫از تلویزیون و اخبار دور نگهش دار.
‫باشه. و دقیقاً چطور باید این کار رو بکنم؟
‫واقعاً نمی‌دونم، عزیزم.
‫فقط... مدیریتش کن.
‫عزیزم، فقط روی پرونده تمرکز کن.
‫مشکلی واسه ما پیش نمیاد. یونیفرم؟
‫- آره، لطفاً بفرستش. ‫- حله.
‫ممنون.
‫تا وقتی این پرونده حل بشه ‫دفترت در اختیار من می‌مونه.
‫نیازی نیست، خانم، یه کم استراحت کنید...
‫حرفشم نزن. خودم می‌خوام اینو مدیریت کنم.
‫خانم، می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫آره.
‫این پرونده چه چیز خاصی داره؟
‫تو وضعیت اون دختر رو ندیدی.
‫نه، ولی ما پرونده‌های حمله گروهی ‫زیادی رو به عهده گرفتیم.
‫این یکی چه چیز خاصی داره؟
‫این یکی اهریمنیه، بوپندرا.
‫اگه واسه یکی از دخترای ما اتفاق می‌افتاد،
‫نمی‌دونیم چیکار می‌کردیم.
‫و نمی‌تونیم اینو به وینود بسپاریم، ‫خودت که می‌دونی.
‫اون عوضی سعی کرد پرونده رو بندازه گردن ‫بچه‌های منطقه‌ی نظامی دهلی.
‫از اون آدماییه که جلوی مادر و خواهرش ‫ادای بی‌گناه‌ها رو درمیاره
‫ولی از این پرونده‌ها می‌گذره.
‫و اینجا حوزه‌ی قضایی منه.
‫و این کاملاً غیرقابل قبوله.
‫[جایراج سینگ، معاون بازرس] ‫[سابقه‌ی خدمت: 18 سال]
‫پلیس دهلی. اتاق دوربین‌های شما کجاست؟
‫چرا، قربان؟ چی شده؟
‫دیشب یه جرمی اتفاق افتاده، ‫باید فیلم‌هاتون رو چک کنیم.
‫هیچ دوربینی رو به جاده نیست؟
‫نه، قربان. بعضی وقتا یه بازتابی ‫از شیشه‌ی در جلویی می‌گیریم.
‫ولی هیچ دوربینی رو به جاده نیست.
‫بی‌شرف.
‫خانم، ما از ۵۰ تا پیمانکار خواستیم
‫محل اتوبوس‌های سفیدشون رو ردیابی کنن.
‫[سودهیر کومار، معاون بازرس] ‫[سابقه‌ی خدمت: 14 سال]
‫- هاریش؟ ‫- الو؟
‫راکش هستم، رفیق. چطوری؟
‫همه چیز خوبه، تو بگو.
‫خوبم. خانمت چطوره؟
‫همه خوبن.
‫- یه خواهشی ازت دارم. ‫- بله؟
‫تو تمام حمل و نقلی‌های پالام رو می‌شناسی.
‫من یه لیست از تمام اپراتورهای اتوبوس ‫از اونجا می‌خوام.
‫- باشه. ‫- و همینطور شماره تلفن‌هاشون.
‫دارم روی یه پرونده‌ی حساس تحقیق می‌کنم. فوریه.
‫چیزی واستون بیارم؟
‫چای؟
‫چطور تونستن این کار رو باهاش بکنن؟
‫بچه‌ی من چه گناهی کرده بود که سزاوار این بود؟
‫گفت بعد از فیلم میاد خونه.
‫مدام می‌پرسید با لباس جدیدش خوشکل شده یا نه.
‫ببخشید.
‫چی شده؟
‫درمانش رو شروع کردیم.
‫جراحات داخلی داره، آسیب به اعضای بدن.
‫جای گازگرفتگی روی صورتش باعث تورم شده.
‫و خونریزی داخلی داره.
‫تمام جزئیات اینجاست.
‫ولی حالش خوب می‌شه، درسته؟
‫نمی‌تونیم چیزی رو با اطمینان بگیم.
‫وضعیتش وخیمه.
‫ممکنه مجبور بشیم یه جراحی دیگه انجام بدیم.
‫فعلاً تحت نظرش می‌گیریم.
‫باید برگردم.
‫ایمان داشته باشید، ما داریم ‫تمام تلاشمون رو می‌کنیم.
‫عذر می‌خوام.
‫دکترها دارن تمام تلاششون رو می‌کنن. ‫لطفاً بشینید.
‫من پیشتون می‌شینم.
‫نمونه‌های کشت دی‌ان‌ای، خون، ادرار...
‫مهر بیمارستان کجاست؟
‫خانم، لازمه؟
‫آقا...
‫من تمام تلاشم رو کردم.
‫ولی تعدادشون خیلی زیاد بود.
‫اون گفت فقط می‌خواید برید یه فیلم ببینید.
‫بعد از اون چی شد؟
‫به هردوتون حمله شد
‫ولی اون داره واسه زندگیش می‌جنگه. چرا؟
‫آکاش، باید بریم.
‫تمام تلاشم رو کردم. متأسفم. متأسفم.
‫اشکالی نداره، پسر.
‫شجاع باش.
‫ببین، آکاش، هنوز می‌تونی با کمک به پلیس ‫به دیپیکا کمک کنی. باشه؟
‫بریم؟
‫- بیا. ‫- من تلاشمو کردم.
‫آره، هاریش، چی داری؟
‫آره، واتساپت رو چک کن. ‫۲۰ تا اسم فرستادم.
‫تمام صاحبان اتوبوس که همین نزدیکی‌ها زندگی می‌کنن.
‫باریکلا.
‫یه بطری نوشیدنی مهمون منی.
‫ولی نه از اون نوشیدنی‌های آشغال.
‫- جدی؟ نظرت درمورد یه نوشیدنی خوب چیه؟ ‫- آره.
‫- هی داداش، از کجا میای؟ ‫- نویدا.
‫[ویلما بهاردواج، معاون بازرس و افسر رفاه نوجوانان] ‫[سابقه‌ی خدمت: ۲۰ سال]
‫- قربان. ‫- بیا.
‫بیا.
‫- چطوری، آکاش؟ ‫- خوبم.
‫بشین. ویلما، یه کم شیر گرم واسش بیار.
‫بله، قربان.
‫خب... چیز دیگه‌ای یادت میاد؟
‫حتی جزئیات کوچیک درمورد اتوبوس یا آدما.
‫یه لحظه... بله؟
‫نه، فقط دوربین‌های توی مسیرمون.
‫اگه رو به جاده نیستن، وقتت رو تلف نکن.
‫آره.
‫روی داشبورد اتوبوس، یه مجسمه هست.
‫گمونم مجسمه‌ی لرد شیوا باشه.
‫توی کابین راننده.
‫- این اطلاعات رو واسه تمام تیم‌هامون بفرست. ‫- بله، خانم.
‫صبر کن، اونجا، اونجا، پیداش کردیم.
‫بالاخره یه دوربین رو به جاده.
‫همیشه رو به جاده‌ست؟
‫نه، نه.
‫پیچش شکسته، واسه همینه که اون طرفیه.
‫باشه. از ساعت ۸ دیشب پخشش کن.
‫قربان.
‫خوبه، تمام نمونه‌ها رو همینطوری مهر و موم کنید.
‫بله، قربان.
‫پاسبان توی بیمارستان سهل‌انگاری کرد، ‫حتی بعد از دستورات شما.
‫اصلاً نمی‌تونیم به این پاسبان‌ها اعتماد کنیم.
‫من ترتیب اینو میدم.
‫۹۵۷۷۱۱۰۷۱
‫- بله، خانم؟ ‫- کجایی؟
‫خانم، دارم با راننده‌های اتوبوس ‫توی دوارکا مصاحبه می‌کنم.
‫بسیار خب، هنوز اون دوستت رو توی ‫آزمایشگاه مرکزی پزشکی قانونی داری؟
‫بله، خانم.
‫می‌خوام کارشناس‌هاشون توی صحنه‌ی جرم ما باشن ‫تا تمام نمونه‌ها رو جمع کنن.
‫من اصلاً به پاسبان‌های تازه‌کار اعتماد ندارم.
‫حتماً خانم، ولی واسه مجوزش ‫باید کلی کاغذبازی کنیم.
‫سوبهاش، فقط پارتی‌بازی کن.
‫و می‌تونی این کار رو بی‌سروصدا انجام بدی؟
‫پس شما می‌خواید ما این تحقیقات رو ‫طبق قانون پیش ببریم
‫ولی نمی‌خواید واسه آوردن تیم مناسب ‫پروتکل رو رعایت کنید؟
‫عالیه. دقیقاً واسه همینه که تو رو ‫توی تیمم می‌خوام.
‫دیگه کی می‌تونه همچین منطق مسخره‌ای رو ردیف کنه؟
‫انجامش می‌دم، خانم.
‫و حواست به هر هزینه‌ای باشه، باشه؟
‫مشکلی نیست، خانم.
‫زنده باد هند.
‫زود تمومش کنید.
‫الو.
‫یه کم زود نیست؟
‫قربان، اگه مجبور نبودم مزاحمت نمی‌شدم.
‫داریم روی یه جنایت فجیع از دیشب تحقیق می‌کنیم...
‫و بچه‌های منو واسه پزشکی قانونی می‌خواید؟
‫قربان، می‌دونی که اگه وضعیت اضطراری نبود ‫درخواست نمی‌کردم.
‫معاون کمیسر ورتیکا چاتورودی ‫خودش داره نظارت می‌کنه.
‫چرا؟ دنبال ترفیع درجه‌ست؟
‫نه، اینطور نیست.
‫اون این پرونده رو شخصی کرده.
‫هووم. همه‌مون یه زمانی یه پرونده‌ی شخصی داریم.
‫به هر حال، شما حمل و نقل و غذای ‫بچه‌های منو تأمین می‌کنید.
‫مشکلی نیست، قربان، حله.
‫سودهیر رفته اداره‌ی حمل و نقل منطقه‌ای
‫تا یه لیست از صاحبان اتوبوس بگیره.
‫خانم، تیم من ۲۵۰ تا اتوبوس رو گشته،
‫و ۲۲ تا رو واسه بازرسی توقیف کرده.
‫داریم با راننده‌ها صحبت می‌کنیم ‫تا مسیرهاشون رو ردیابی کنیم.
‫فعلاً همگی بازجویی‌های نرم هستن.
‫ولی درمورد مجسمه‌ی لرد شیوا به پاسبان‌ها گفتی؟
‫آره، اون اطلاعات به زودی به دست همه‌شون می‌رسه.
‫و داریم از راننده‌ها درمورد صاحبان اتوبوس ‫می‌پرسیم و بهشون زنگ می‌زنیم.
‫می‌خوام باهاشون صحبت کنم.
‫راستش، می‌دونی چیه؟ ‫همه‌شون رو بیارید اینجا.
‫فقط صاحبان اتوبوس‌های سفید.
‫اینجا؟
‫باشه.
‫این اتوبوس واسه چی استفاده می‌شه؟
‫اتوبوس مدرسه‌ست.
‫ما دنبال اتوبوس مدرسه نیستیم، درسته؟
‫نه.
‫- تو راننده‌ی ثابت هستی؟ ‫- بله.
‫و این شاگرد ثابت توئه؟
‫نه، اون جایگزینه.
‫شاگردم رفته روستاشون.
‫- صاحبش کیه؟ ‫- آقای سیریش.
‫آقای سیریش؟ شماره‌اش رو داری؟
‫نه، ندارم.
‫نداری؟
‫باشه، می‌تونی بری.
‫بذار بره.
‫«ترجمه از حـامـد»