ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫[یاسمین گراس]
‫سابقه‌ی کاریت تاثیر گذاره.
‫سابقه در روانشناسی تبلیغات، ‫تجربه گسترده در تبلیغات‌نویسی.
‫نویسندگی تو برام جواب میده.
‫بامزه‌ست، خلاقانه‌ست، احساساتی ‫و داستان سرایی قوی‌ای هم داره.
‫من در چندین کمپین شرکت کردم.
‫- که در چندتاشون مدیر ارشد خلاقیت بودم. ‫- هوم، دیدم.
‫که البته برام سوال بوجود میاره...
‫که شغل ایده‌پرداز برات پس‌رفت به حساب نمیاد؟
‫و همینطورم حقوقش؟
‫می‌تونین زود بهم ترفیع بدین.
‫باشه.
‫[اومدیا، شرکت تبلیغاتی]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- مصاحبه‌ات حرف نداشت. ‫- جدی؟ اینطور فکر می‌کنی؟
‫- به زودی باهات تماس می‌گیرن. ‫- امیدوارم!
‫[قوانین]
‫ هیجان‌زده‌ای، لینا؟
‫- سلام، بابا. ‫- سلام.
‫تقریبا کارم تموم شده.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫- بذار کمکت کنم. خودم اینو انجام میدم. ‫- نه، نه، نمی‌خواد، خودم...
‫ تو حالا باید قوی باشی، لینا.
‫ تقریبا موفق شدی.
‫- یاسمین. ‫- صبح بخیر.
‫همین الانش هم بهت گفتم...
‫که مرخص شدن بعد از 14 روز کمی زوده.
‫باید یه خرده بیشتر بمونی.
‫ممنون، ولی دیگه می‌خوام تو تخت خودم بخوابم.
‫جلسات درمانیت خیلی مهمه. ‫دوست دارم مطمئن بشم که همچنان درمانت رو ادامه میدی.
‫این یه دکتر خیلی خوب در دوسلدورفه.
‫ایوا سلام رسوند.
‫و همینطورم دوقلوها، ولی اونا آبله مرغان گرفتن ‫واسه همینم ایوا نتونست بیاد.
‫کای هم سلام رسوند.
‫کای کیه؟
‫- اون وقتی شنید خیلی حالش خراب بود... ‫- اوه، کایِ بیچاره.
‫اگه یه سال بی‌وفایی نکرده بود، ‫اونوقت...
‫هیچ کدوم از اینا...
‫تقصیر کای نیست.
‫کای فقط...
‫یه عوضیه.
‫چرا نمیای خونه؟ ‫به فرایبورگ؟
‫- اونجا چیکار کنم؟ ‫- اونجا چیکار کنی؟
‫تو هیچ دوست یا شغلی نداری.
‫آپارتمانت کامل آماده نیست.
‫- می‌تونی پیش ما بمونی تا... ‫- لطفا بیخیال شو، بابا.
‫من همیشه می‌خواستم از فرایبورگ برم.
‫اینجا فرصت‌های بهتری هست، ‫و بازار کار هم اینجا بزرگ‌تره.
‫تازشم، من یه شغل گیر آورده بودم.
‫من نگرانم، یاسی.
‫دیروز، خبری خوندم که قبل از تو ‫یه زن دیگه هم اونجا بوده.
‫یکی به اسم لینا بک.
‫لینا.
‫اسم اون لیناست.
‫- و بچه‌ها... ‫- بهت گفتم که نمی‌خوام راجع‌بهش حرف بزنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫همون کفش‌هاییه که تو خونه پیدا کردیم؟
‫آره.
‫اون کجاست؟
‫خودم می‌برمت.
‫کارآگاه بولینگ.
‫بقایاش کجاست؟
‫فکر می‌کنیم که گرازهای وحشی خوردنش.
‫جنگل‌بان اینطوری گفت.
‫متوجه شده بود که اینجا گود شده،
‫و بعد خیلی اتفاقی پیداش کرد.
‫گفت که اینجا رد گله‌ای از گراز هست.
‫ممنون.
‫ طبق چیزهایی که از منابع داخلی فهمیدیم،
‫ پلیس بقایای جسدی رو پیدا کرده...
‫ که احتمالا به پرونده‌ی یاسمین گراس مربوط میشه.
‫ گمان‌ زده میشه که ممکنه بقایای لینا بک،
‫ دانشجویی باشه که 13 سال پیش ‫ بعد از یه شب بیرون رفتن با دوست‌هاش...
‫ ناپدید شد.
‫کارین؟
‫پیداش کردی؟
‫لعنتی.
‫خبرش رو تو رادیو شنیدم.
‫باید منتظر گزارش پزشکی قانونی باشیم.
‫همین که خبردار شدم زنگ می‌زنم.
‫قول میدم.
‫می‌خوای پیشت بمونم؟ ‫برات ناهار درست می‌کنم.
‫تو هنوزم باید پنج ساعت رانندگی کنی ‫تا برسی خونه.
‫متاسفم، عزیزم.
‫طوری نیست.
‫خیلی‌خب.
‫کولر رو زدم که هوا عوض بشه.
‫و یخچال رو هم پر کردم.
‫این کلید در ورودیه.
‫و سه‌تای دیگه واسه آپارتمانت هستش، خب؟
‫قفل‌ساز گفت که اصلا نمیشه بازش کرد.
‫و یه گوشی جدید روی میزت گذاشتم.
‫ممنون.
‫- خانوم گراس. ‫- بله؟
‫من کارآگاه بویویچ هستم.
‫خواستم بهتون بگم که از اونجا ‫حواس‌مون به همه‌چیز هست.
‫باشه.
‫یاسی، چطوره تا چند روز که مستقر میشی ‫پیشت بمونم؟
‫بیخیال، بابا. ‫مشکلی نیست.
‫خودم از پسش برمیام.
‫طوریم نمیشه.
‫سلامم رو به همه برسون.
‫ چرا داری این کارو می‌کنی، لینا؟
‫ می‌دونی که هیچ فایده‌ای نداره.
‫ اون همیشه باهاته.
‫ میشه سعی کنم با زنش حرف بزنم؟ ‫ دیدم که رفت.
‫ بیا.
‫ بهش بگو که ما اینجاییم.
‫ صبح امروز، پلیس روی شناسایی بقایایی کار می‌کرد...
‫ که در پیرامون جنگل پیدا شد.
‫ گمان زده میشه که مرحوم لینا بک باشه،
‫ دانشجویی که 13 سال پیش...
‫ بعد از یه شب بیرون رفتن در دوسلدورف ناپدید شد.
‫ پرونده باعث یک تجسس سراسری شده.
‫تازه پای گوشی با گرد حرف زدم.
‫هنوز تایید نکردن که لینا باشه.
‫ولی فکر کنم خودشه.
‫دیگه جون به لب شدم، کارین.
‫تو اخبار شنیدیم...
‫که دخترمون پیدا شده.
‫هوف.
‫خبرش تو کل رسانه‌ها پخش شده.
‫آره، معلومه.
‫ما لینا رو پیدا می‌کنیم، ‫اونوقت والدینش از اخبار خبردار می‌شن.
‫- هنوز که نمی‌دونیم لیناست. ‫- دیگه کی ممکنه باشه؟
‫بیا.
‫مرد توی خونه.
‫یه شباهت احتمالیه. ‫با چیزهایی که داشتن تمام تلاششون رو کردن.
‫با توجه به وضعیت وخیم صورتش ‫کار راحتی نبود.
‫سخته که یاسمین رو سرزنش کرد.
‫اگه اون بوده باشه. ‫یعنی، اون انکارش کرد، یادته؟
‫فراموشی گرفته؟
‫یا کار هم‌دست این یارو بوده.
‫هنوزم فکر نمی‌کنم که بیشتر از یه مظنون باشه.
‫حتی اگه چند نفر باشن، ‫چرا باید اونو اونجا ول کنن؟
‫تا کاری کنن که فکر کنیم مجرم رو پیدا کردیم.
‫که دیگه دنبال کسی نگردیم.
‫واسه همینم صورتش رو بُریده بودن.
‫تا کاری کنن که همین کارو کنیم، ‫از منابع‌مون استفاده کنیم تا بفهمیم اون کیه.
‫و جواب هم داد.
‫ولی چرا پسربچه‌ای که می‌تونه شناسایی‌شون کنه رو ول کردن؟ ‫یعنی، اون یه شاهد کلیدیه.
‫چون بچه‌ها دردسرشون زیاده.
‫[تماس از طرف سالی]
‫و اینکه اگه جایی با یوناتان دیده بشن ‫ممکنه توجه زیادی به خودشون جلب کنن.
‫اینو هم نمی‌فهمم.
‫چرا یوناتان هم فرار نکرده؟
‫- و لطفا دوباره همون رو نگو. ‫- اون می‌ترسید فرار کنه.
‫یوناتان هرگز بیرون نبوده.
‫و هانا؟
‫هانا، هاناست دیگه.
‫بهتره دفعه‌ی بعد جواب بدی، کارآگاه.
‫نذار برات درس عبرت بشه.
‫من باید برم.
‫می‌بینمت.
‫ کارت معرکه‌ست!
‫این خیلی خوبه، هانا.
‫یوناتان، نوبت توئه.
‫بیا. تو می‌تونی.
‫هوم؟
‫عالیه، هانا.
‫نترس. منم باهات میام.
‫‌اوم‌اوم.
‫بیا، یوناتان!
‫هانا، آروم. ‫نمی‌خواد.
‫اگه دست از گریه کردن برنداری، ‫وقتی بابا نجاتمون داد نمی‌تونی بیای خونه.
‫اینجا تا ابد خونه‌ات میشه.
‫اوه پسر، چی شده؟
‫طوری نیست، یوناتان. ‫طوری نیست.
‫من همینجام.
‫هوات رو دارم.
‫ من همه کارها رو درست انجام دادم.
‫ همه‌چی رو دقیق به خاطر داشتم.
‫ من دختر بزرگی‌ام.
‫آفرین.
‫قبل از شام بیدارت می‌کنم، باشه؟
‫ - ادامه بده! ‫ - این خیلی خوبه.
‫هانا.
‫- پرستار روث! ‫- سلام، عزیزم.
‫یه سورپرایز کوچیک برات دارم.
‫یه هدیه؟
‫[قصه‌های 1001 شب]
‫"قصه‌های 1001 شب".
‫- ممنون. ‫- خوشت میاد؟
‫- خب، بعد از اینکه خوندمش می‌فهمم. ‫- راست میگی.
‫می‌خوای باهام بیای بیرون یه خرده ازش بخونی؟ ‫هوم؟
‫عالیه.
‫یه کتاب جدید.
‫یه هدیه‌ست.
‫اوه.
‫ من اون یکی رو برنده شدم.
‫ اونا توپ رو نمی‌گیرن.
‫بابابزرگت اومده ببینتت؟
‫به جز امروز هر روز اومده.
‫گفت به زودی منو می‌بره خونه.
‫خوش به حالت.
‫یوناتان هم میاد؟
‫نه، نمیاد.
‫من بچه‌ی موردعلاقه‌ی بابابزرگم.
‫کنجکاو شدم. ‫میشه بگی که اون موقع داشتی کتاب رو به کی نشون می‌دادی؟
‫بابا.
‫مگه اون داره از تو دوربین نگاه می‌کنه؟
‫دقیقا مثل تو خونه که بدونه ‫داریم از قوانین پیروی می‌کنیم.
‫ قوانین مهمن.
‫ اگه ازشون پیروی کنی، هیچ مشکلی نیست.
‫ اگه ازشون پیروی نکنی، باید مجازات بشی.
‫می‌بینمت، جالوت کوچولو.
‫خداحافظ، پرستار روث.
‫پرستار روث کوپرس‌ هستم. ‫می‌خوام با کارآگاه کورت صحبت کنم.
‫این جمجمه‌ی لینا بک نیست.
‫متعلق به یه زن دیگه‌ست.
‫ولی دی‌ان‌ای همه موهایی که تو کِش مو پیدا کردیم ‫رو آزمایش کردم.
‫دوتاشون متعلق به لینا بکه.
‫پس یعنی لینا اون کِش مو رو بسته بوده؟
‫بله، احتمالا.
‫زنه حدوداً 15 ماه پیش فوت شده.
‫- 15 ماه پیش؟ ‫- اوهوم.
‫یاسمین گراس پنج ماه و نیم پیش ربوده شد.
‫پس فاصله‌ی ده ماهه بین‌شون هست.
‫تو اون ده ماه کی از بچه‌ها مراقبت کرده ‫و نقش مامان‌شون رو ایفاء کرده؟
‫اگه قربانی‌های دیگه هم باشه چی؟
‫به جز لینا و یاسمین گراس... ‫و این یکی؟
‫باید کل پایگاه داده رو بررسی کنیم.
‫روی زن‌های جوون گم شده‌ ‫در شعاع 100 کیلومتری اونجا تمرکز کنیم.
‫هیکل باریک، قد متوسط رو به بلند.
‫رنگ مو مهم نیست، ولی باید بلند باشه. ‫چشم‌های رنگ روشن.
‫که طی پنج تا شش سال پیش ناپدید شده باشه.
‫چرا طی پنج تا شش سال اخیر؟
‫بچه‌ها اونقدر زمانی با لینا زندگی کردن ‫که داستان‌هاش رو به خاطر داشته باشن.
‫بابابزرگ، باغ، برج ایفل، ‫همه‌ی اینا رو لینا تعریف کرده.
‫تو رابطه‌ی خیلی نزدیکی با این جریان داری.
‫اگه قرار باشه همچنان باهم کار کنیم، ‫باید بدونم که می‌تونم روت حساب کنم.
‫دیگه تنها کاری نمی‌کنی.
‫بیا.
‫یکی از دوست‌هام افسردگی داره.
‫بیماریِ ناجوریه.
‫پس اون توی همون خونه بوده؟
‫نمی‌فهمم.
‫هوم.
‫فکر می‌کنیم که احتمالا بعد از لینا بوده.
‫به عنوان یه شخص جایگزین. ‫قبل از یاسمین.
‫تا جای لینای ما رو بگیره.
‫پس دخترمون مُرده.
‫درسته؟
‫اون کشتتش.
‫هوم؟
‫یارویی که مُرده بود؟ ‫حداقل اونو شناسایی کردین؟
‫داریم بانک‌های داده رو می‌گردیم.
‫- ولی تا الان هیچی پیدا نکردیم. ‫- بازمانده چی؟
‫اون مدت زیادی اونجا بوده. ‫باید یه چیزی بدونه!
‫یاسمین تحت درمانه، ماتیاس. ‫اون به شدت آسیب روحی دیده.
‫- اگه زیاد بهش فشار بیاریم ممکنه بدتر بشه. ‫- پس بازم دست خالی موندی!
‫ما مدرک داریم.
‫دو تار مو واسه من مدرک نمیشه! ‫کل روز رو چیکار می‌کنی؟
‫به نظرت چطور تا اینجا رسیدیم، ماتیاس؟
‫دو هفته پیش یه گروه ویژه ایجاد کردیم.
‫حدس بزن اسمش چیه؟
‫پزشکی قانونی بی‌وقفه داره کار می‌کنه.
‫یه ابلاغیه سراسری در خصوص مَردهای بالغ گم شده انجام شده.
‫داریم گاراژها و ضایعاتی‌های خودروی ‫کل نوردراین-وستفالن رو می‌گردیم...
‫تا ماشینی که یاسمین رو زیر کرده ‫رو پیدا کنیم.
‫با 53 نفری که احتمالا به منطقه‌ی نظامی دسترسی داشتن ‫مصاحبه کردیم.
‫ارتش، پرسنل ناتو و حتی افسر ارشد فنی آخن.
‫و هیچی نیست.
‫از نگهبان‌های شرکتی که در اون ناحیه ‫گشت می‌زدن، بازجویی کردیم.
‫تو این بازه‌ی 13 ساله،
‫حتی یکی از 36 پرسنل‌شون ‫متوجه چیزِ غیرعادی‌ای نشدن.
‫همینا کافیه؟
‫بیا.
‫من عکس‌هایی از...
‫مَرد مُرده‌ی تو خونه آوردم.
‫حتما چهره‌اش اینطوری بوده.
‫این واسه وقتیه که 13 سال جوونتر بوده.
‫با مدل موی متفاوت و ریش.
‫به جا میاریش؟ ‫یکی از دوست‌های لینا بوده؟
‫نه.
‫خبرنگارهایی که بیرون وایسادن، ‫می‌خوای بفرستمشون برن؟
‫هرچی بیشتر نادیده بگیریمشون، ‫خودشون سریع‌تر میرن.
‫کارین، من...
‫واقعا فکر کردم که پیداش کردیم.
‫هوم.
‫اوه.
‫ لینا.
‫ لینا، چشم‌هات رو باز کن.
‫ می‌دونم که بیداری.
‫ من گرسنمه.
‫ می‌دونم.
‫بابا کِی برمی‌گرده؟
‫به زودی میاد.
‫- فکر کنم ما رو فراموش کرده. ‫- نه، فراموش نکرده.
‫- پس چرا اینجا نیست؟ ‫- دعوا نکنین.
‫من یه سورپرایز دارم.
‫چطوره باهم بخوریمش؟
‫تیکه‌ی تو کجاست، مامان؟
‫من هنوز سیرم.
‫اوه!
‫وسایل‌تون رو جمع کردین، درسته؟
‫- مگه قراره جایی بریم؟ ‫- آره! قراره هواپیماسواری کنیم!
‫به همه‌ی مسافرین! ‫همگی سوار شین!
‫لطفا کمربندهاتون رو ببندید.
‫از طرف کاپیتان جالوت،
‫می‌خوام اومدن شما در هواپیمامون به مقصد جزیره‌ی بهشت ‫رو خیر مقدم عرض کنم.
‫آماده‌ی پرواز هستیم.
‫سرعت رو بیشتر و بیشتر بالا می‌بریم!
‫ما محکم روی صندلی‌های چرمی‌مون نشستیم.
‫داریم بالاتر و بالاتر پرواز می‌کنیم،
‫به ارتفاع 6000 متری رسیدیم ‫و ناگهان...
‫آه! تو هوا معلق شدیم.
‫داریم پرواز می‌کنیم.
‫من خورشید رو می‌بینم.
‫آسمون خیلی آبیه.
‫و ابرها صورتیِ درخشان هستن.
‫در افق، خلبان...
‫داره جزیره‌ای رو می‌بینه،
‫که داره از دریای بیکران بیرون میاد.
‫جزیره‌ی بهشته.
‫که درخت نارگیل داره.
‫دقیقا.
‫کل شب همش تو فکر بودم.
‫فکر نکنم تا حالا دیده باشمش.
‫دوشنبه، برمی‌گردی سر کار، درسته؟
‫درخواست مرخصی کردم.
‫- چی؟ ‫- اوهوم.
‫همه درک می‌کنن و تا وقتی نیستم ‫استفان جام رو پر می‌کنه.
‫یادت باشه که کار برات خوبه.
‫اوهوم.
‫امروز می‌خوای چیکار کنی؟
‫رنگ زدن خونه عروسکی رو تموم می‌کنم، بعد میرم دیدن هانا. ‫می‌خوای بیای؟
‫باید این دفعه رو باهام بیای. ‫خیلی دوست داره مامان‌بزرگش رو ببینه.
‫لطفا، کارین. ‫خوبه که قبل از اومدنش به خونه همدیگه رو ببینین.
‫به خونه‌ی ما؟
‫فقط یه چند روزی میاد تا بهمون عادت کنه.
‫- و بعد... ‫- من نمی‌تونم.
‫اون دختر لیناست.
‫دلیلش هم همینه.
‫اون هر روز اتفاقی که واسه لینا افتاد ‫رو یادمون میاره.
‫من نیازی به یادآوری ندارم.
‫جواب نمیده، ماتیاس.
‫من نمی‌تونم.
‫تحمل دیدنش رو ندارم.
‫لینا هم همینو می‌خواست.
‫نیازی نیست دست‌هات رو ببینم. ‫بهت اعتماد دارم.
‫و اگه بعضی وقت‌ها کثیف باشن ‫هم اشکالی نداره.
‫سلام، هانا.
‫خانوم کیتی رو پیدا کردی؟
‫نه، هنوز نه.
‫سلام، یوناتان.
‫من آیدام.
‫منو یادت میاد؟
‫هی.
‫هانا؟
‫این مرد.
‫این باباته؟
‫آره.
‫و این مرد چی؟
‫این دوست باباته؟
‫اونم باباست.
‫و این؟
‫- باباست. ‫- هوم.
‫پس تو بیشتر از یه بابا داری؟
‫بابا، باباست.
‫زنی که تصادف کرد، اسم واقعیش یاسمینه.
‫- اسم قشنگیه، مگه نه؟ ‫- من لینا رو بیشتر دوست دارم.
‫که اینطور.
‫تو خونه‌تون، شما دوتا تا حالا تنها بودین؟
‫بدون مامان بودین؟
‫آره؟
‫چند وقت؟
‫هشت صبحونه.
‫و بعد مامان برگشت.
‫ وقتی به مامان فکر می‌کنم، ‫ می‌دونم که دوستش دارم،
‫ چون احساس گرمی می‌کنم.
‫ عشق شبیه به خوشبختیه.
‫ گرم و راحت.
‫ و وقتی به پرستار روث فکر می‌کنم...
‫ باز هم احساس گرمی می‌کنم.
‫خانوم کوپرس؟
‫خانوم گراس؟
‫کیه؟
‫همسایه‌ بغلی‌تون خانوم هاردرت.
‫دم در براتون یه مقدار خواربار می‌ذارم.
‫ممنون.
‫چقدر بهتون بدهکارم؟
‫هیچی. ‫پدرتون تو صندوق پستم برام یه پاکت گذاشته بود.
‫توش یه لیست خرید و پول بود.
‫ایشالا زودتر خوب بشی!
‫ اگه جیغ بکشی، می‌کشمت.
‫ اگه دقیقا کاری که می‌گم رو انجام ندی، می‌کشمت.
‫ اگه فکر اشتباهی به سرت بزنه، می‌کشمت.
‫ اینا قوانین، لینا!
‫نور فرابنفش که بهش اشعه‌ی فرابنفش هم می‌گن،
‫طولِ موجش کوتاه‌تر از هر رنگیه که ‫با چشم انسان قابل دیدنه.
‫تو خیلی چیزها می‌دونی.
‫میشه حالا به گوش‌هات بزنم؟
‫بگو ببینم، هانا.
‫مامانت،
‫داستان‌های زیادی واسه تو و یوناتان تعریف کرد؟
‫- تو خونه؟ ‫- آره.
‫درمورد من، بابابزرگ ماتیاس هم براتون تعریف کرده بود؟
‫مثلا چی؟
‫بهمون گفت که باباش بهترین بابابزرگ دنیاست.
‫و مامان‌بزرگ هم بهترین مامان‌بزرگه.
‫و اینکه هر دوشون تو یه خونه‌ی زیبا زندگی می‌کنن،
‫که باغ...
‫و یه تاب قرمز...
‫و کلی قفسه‌ی پر از کتاب داره.
‫هوم.
‫به نظر حادثه‌ی مسخره‌ای میاد.
‫موقع عوض کردن لامپ ‫از روی نردبون افتاده.
‫ولی؟
‫دیروز عصر به اداره زنگ زده بود.
‫- ظاهراً به نظر نگران میومده. ‫- آها.
‫کسی به فکرش نرسید که ازش بپرسه ‫چرا زنگ زده؟
‫گفته که فقط با من حرف می‌زنه.
‫هرچی زنگ زدم جواب نداد.
‫- واسه همینم اومدم اینجا. ‫- باشه.
‫خانوم هاردرت؟
‫سلام؟
‫یاسمین، کارآگاه بولینگ هستم.
‫ببخشید مزاحم‌تون می‌شم.
‫میشه یه لحظه باهاتون حرف بزنم؟
‫قول میدم که خیلی طول نکشه.
‫سلام.
‫میشه بیام تو؟
‫حالت چطوره؟
‫- چطور می‌گذرونی؟ ‫- خوبم.
‫- خوبم. ممنون. ‫- خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫اون رنگ بهت میاد.
‫ قوانین رو رعایت کن، لینا.
‫یه همسایه چندتا چیز برام گرفت.
‫بهت گفته بودم که روزی یه بار بهت سر می‌زنم، یادته؟
‫فکر کردم منظورت تلفنیه.
‫به این زودی گوشی جدید گرفتی؟
‫شماره رو بهت میدم.
‫اون مَرده، همیشه یه نفر بود؟
‫کس دیگه‌ای نبود؟
‫بهتون گفتم که فقط اون بود.
‫اون به دوستی اشاره نکرد ‫یا درمورد هم‌دستی حرف نزد؟
‫نه. هر چندبار هم که سوال کنین ‫جواب تغییر نمی‌کنه.
‫- زن دیگه‌ای نبود؟ ‫- چی؟
‫بچه‌ها یا اون به زن دیگه‌ای اشاره نکردن؟
‫فقط لینا بود.
‫ما یه تصویری کشیدیم. ‫چهره‌ی مَرد مرده رو بازسازی کردیم.
‫درکل تا جایی که ممکنه.
‫تو اینو به جا میاری؟
‫ یادت باشه، لینا.
‫ تو می‌دونی که چه اتفاقی افتاد.
‫ وایسا!
‫هی!
‫صدامو می‌شنوی؟
‫یا خدا. من زنگ می‌زنم...
‫زنگ می‌زنم آمبولانس بیاد، باشه؟ ‫برات کمک خبر می‌کنم.
‫ یاسمین؟
‫یاسمین؟
‫نیازی نیست بترسی.
‫دادستانی تحت پیگرد قانونی قرارت نمیده.
‫به اندازه کافی مدرک دارن که ‫از یه پرونده‌ی دفاع شخصی حمایت کنه.
‫ولی...
‫لطفا جواب بده.
‫ خودت می‌دونی چیکار کنی.
‫یاسمین؟
‫ جوابش رو بده، لینا!
‫بله.
‫به جا میارمش.
‫ آفرین.
‫اوهوم.
‫خوبه.
‫این چیزها...
‫روشون کار کردن، پردازش‌شون کردن،
‫زمان می‌بره.
‫ بالاخره متوجه هستی، لینا؟
‫ فقط ما هستیم.
‫ ما خانواده‌ی توییم.
‫چه قشنگ. ‫یکی قراره خوشحال بشه.
‫می‌خوای براتون کادوش کنم؟
‫نیازی نیست.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.