ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫این داستان در مورد پدر و مادرم ‫و این‌که چطور عاشق هم شدنه.
‫آخرای شب بود و مادرم تنها بود.
‫اون خیلی ترسیده بود. چون گم شده بود.
‫اما بعدش... بابام اومد.
‫اون یهویی ظاهر شد و اونو نجات داد.
‫و از همون لحظه‌ی اول، ‫اونا عاشق هم شدن.
‫اونا با هم خونه گرفتن و بچه‌دار شدن ‫و یه خانواده‌ی شاد رو تشکیل دادن.
‫
‫[پدر بزرگ]
‫من نمی‌فهمم.
‫اون دختر بچه...
‫دقیقا شبیه دختر ماست.
‫اما شبیه بچگی اونه.
‫آره. دقیقا مثل لینا توی اون سنه. ‫انگار کلون اونه.
‫ما قبلا همسایه بودیم.
‫ببین.
‫اون زن زخم رو داره، گرد.
‫اما اون نیست.
‫مطمئنی؟
‫دکتر گفت با توجه به جراحات صورتش...
‫سخته که...
‫فکر می‌کنی من دختر خودمو نمی‌شناسم؟
‫اون دختر گفت که قربانی حادثه مادرشه.
‫چرا از اون زن نمی‌پرسیم کیه؟
‫چون اون هنوز هشیار نیست.
‫به محض این‌که اون ‫آماده‌ی سوال و جواب باشه...
‫نمیشه یه راهی برای ‫بیدار کردنش پیدا کنیم؟
‫نه. نمی‌تونیم.
‫من پرونده‌ها و مشخصات ‫دی‌ان‌ای لینا بک رو می‌خوام.
‫من ترتیبش رو میدم.
‫اون دختر به پرستار یه چیزی ‫در مورد یه خونه گفت.
‫چه خونه‌ای؟
‫ظاهرا یه بچه‌ی دیگه اون‌جا هست.
‫یه بچه‌ی دیگه؟
‫گفت برادر کوچیک‌ترش اون‌جاست.
‫این خیلی قشنگ بود، لینا.
‫ممنون.
‫بهتره برید خونه.
‫آزمایش‌های دی‌ان‌ای بعضی وقت‌ها ‫هشت نه ساعت طول می‌کشن.
‫آها.
‫وقتی نتایج رو بگیریم بهتون خبر میدم.
‫من این‌جا با نوه‌ام میمونم.
‫میدونین گروه خونی دخترتون چیه؟
‫ای‌بی منفی. مثل خودم.
‫ممنون.
‫پس تو آشنای نزدیک خانواده‌ای؟
‫- ماتیاس و من دوست بودیم... ‫- و با این حال تو مسئول پرونده بودی؟
‫و مافوقت با این قضیه مشکلی نداشت؟
‫داری از من بازجویی می‌کنی؟
‫اون در موردش می‌دونست؟
‫اون موقع من خیلی در موردش ‫جار نزدم.
‫تو کل تحقیقات رو به خطر انداختی.
‫هر سرنخ و مدرکی رو به خطر انداختی.
‫ممکن بود همه‌شون به‌خاطر تعارض با منافعت ‫از بین برن.
‫و برای همین هیچ کسی لازم نبود بدونه.
‫لعنتی!
‫تو باید درک کنی که اون دختر، ‫اون زن...
‫اونا اولین سرنخ‌های ‫واقعی بعد از ۱۳ سال هستن.
‫توی این همه سال تو یه سرنخ هم نداشتی؟
‫هیچ چیز محکمی وجود نداشت.
‫و ما اون موقع همه چیز رو امتحان کردیم.
‫یه عملیات جستجوی بزرگ، ‫اعلامیه توی تلویزیون ملی،
‫یه تیم تحقیقات ویژه، کلی افسر، ‫هزاران اطلاعات.
‫به هیچ چیزی نرسیدیم.
‫و بعدش می‌دونی که چطور میشه.
‫پرونده‌های جدید، عکس‌های جدید روی تخته.
‫و هر از گاهی یه نفر به ما زنگ میزد،
‫فکر می‌کرد اونو توی تنریفل دیده.
‫یا توی مک‌دونالد دیده.
‫بله؟
‫تو راهم.
‫موقعیت رو برام بفرست، بشه؟
‫خانواده‌ی بک نمیخوان برن خونه.
‫- می‌تونی... ‫- باشه.
‫و اگه بیمار بیدار شد...
‫من باهاش حرف میزنم ‫و به تو اطلاع میدم.
‫قول میدم.
‫هوم.
‫لی!
‫من تو رو می‌برم خونه،
‫هانا.
‫اسم من گرد بولینگ هست.
‫پلیس منطقه‌ی دوسلدورف.
‫من می‌خوام چند تا سوال بپرسم.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫شاید بتونی یه علامت به من نشون بدی. ‫مثلا انگشتت رو تکون بدی.
‫تو اون زخم رو داری، اما لینا نیستی.
‫تو کی هستی؟
‫بهش بگو.
‫اسمت چیه؟
‫اسمت رو بهش بگو.
‫همه چیز خوبه!
‫- تو این‌جا چکار می‌کنی؟ ‫- کاراگاه بولینگ.
‫نفس عمیق بکش. آروم باش.
‫تو توی یه بیمارستانی. ‫یه حادثه برات رخ داد.
‫نفس عمیق بکش.
‫- نفس عمیق. ‫- اگه جیغ بزنی می‌کشمت.
‫- اگه کاری که میگم نکنی می‌کشمت. ‫- من دکتر الکساندریدیس هستم.
‫اگه به چیزهای اشتباهی فکر کنی، ‫من می‌کشمت.
‫- اینا قانونه، لینا. ‫- اسمت چیه؟
‫- کافیه. ‫- اسم...
‫من...
‫لیناست.
‫خیلی خوب بود، لینا.
‫و حالا وقتشه که بیدار شی و کارت رو بکنی.
‫در ساعت ۷:۴۵ عصر...
‫صبحونه برای بچه‌ها...
‫یه لیوان شیر، یه ویتامین بار.
‫بچه‌ها به یه روتین روزانه نیاز دارن. ‫اونا به قانون نیاز دارن.
‫و اونا به یه مادر نیاز دارن که بهشون ‫رسیدگی کنه.
‫اگه تونستی منو بگیر!
‫تو نمی‌تونی منو بگیری، ‫تو نمی‌تونی منو بگیری!
‫من خانوم تینکی رو میارم ‫و اون تو رو گاز میگیره.
‫میشه ساکت باشین؟
‫مامان؟
‫می‌تونم کمکت کنم، مامان؟
‫کمکم کن.
‫خواهش می‌کنم کمکم کن.
‫آی!
‫بخشید! ببخشید، هانا. بهت صدمه زدم؟
‫نه. تو هیچ وقت به من صدمه نمیزنی، مامان.
‫من متاسفم.
‫بابا! مامان دوباره دچار حمله شده.
‫اون روز و شب رو می‌سازه.
‫من به هانا رسیدگی می‌کنم.
‫می‌فهمی؟
‫اوه.
‫- کجا بودی؟ ‫- کاپوچینو، با شکر.
‫من به مدرسه گفتم مریضم و ‫برای دفترت یه پیام گذاشتم.
‫عالیه.
‫یه ماشین به اون زن زده.
‫ما فرض می‌کنیم جایی که اون ‫ازش فرار کرده یه بچه‌ی دیگه هم بوده.
‫یوناتان، یه برادر کوچیک‌تر حدودا هشت ساله.
‫ما امیدواریم که اون هنوز زنده باشه.
‫اینس؟ یه نفر این‌جاست.
‫خیلی خب، بیا کارو تموم کنیم.
‫جاده بسته‌ست؟
‫یکم طول می‌کشه باز شه.
‫چی شده؟
‫تصادف خودرویی.
‫- برای یه تصادف خیلی شلوغش کردین. ‫- زیاد از این جاده رفت و آمد می‌کنی؟
‫این یه راه میونبر به کارمه.
‫نگهبان حراستی؟
‫باهوشی.
‫خب، دیشب از این‌جا رد نشدی؟
‫دیشب؟
‫من صبح‌ و عصر شیفت دارم. ‫شب این‌جا خیلی تاریکه.
‫احتیاط کن.
‫این‌جا چی شده؟
‫- بله؟ ‫- سلام، بولینگ هستم.
‫بیمار یه لحظه بیدار شد.
‫- خب؟ چی گفت؟ ‫- فقط گفت که اسمش لینا هست.
‫- اما خودش نیست؟ ‫- نه.
‫و اون زخمی که خانم بک ‫بهش اشاره کرد؟
‫اون زخم رو داره، اما قدیمی نیست.
‫عجیبه.
‫خیلی خب، اگه چیز دیگه فهمیدی...
‫بهت زنگ میزنم. می‌دونم.
‫قابل تصوره.
‫کی کله‌گنده‌ها میان این‌جا؟
‫فکر می‌کنم خودشه.
‫لعنتی. ما کدوم گوری هستیم؟
‫بفرما.
‫وقتشه صبحونه بخوری.
‫و ببین، دکتر همشتد برگشته تا ‫تو رو ببینه.
‫صبح بخیر، هانا.
‫اذیت شدم.
‫ببخشید.
‫پدربزرگ هنوز این‌جاست؟
‫کدوم پدربزرگ؟
‫پدربزرگی که دیشب این‌جا بود.
‫اون پیرمردی که پدر مادرمه.
‫دیشب دو تا ملاقاتی به بیمارستان اومدن...
‫که وقتی هانا رو دیدن خیلی هیجان‌زده شدن.
‫اونایی که پچ پچ می‌کنن دروغ میگن!
‫پس اونی که دیشب اومد پدربزرگت بود؟
‫بله.
‫و تو این مرد رو ملاقات کرده بودی؟
‫کجا؟
‫توی تعطیلات.
‫اما این یه راز بین مامان و من بود.
‫پدربزرگ!
‫اما این غیرممکنه.
‫- هانا ادعا می‌کنه که اون ملاقاتش کرده. ‫- تو حرفشو باور می‌کنی؟
‫ممکنه اون بخش‌هایی از واقعیت‌ رو...
‫تا درجه‌ای تغییر داده باشه...
‫تا با احساسات و تجربیاتش سازگار باشه.
‫وقتی که اون میگه این یک توصیف ‫دقیق از واقعیت خودشه...
‫بدون این‌که این اتفاق دقیقا ‫همون‌طور افتاده باشه...
‫دلیل نمیشه که اون دروغ بگه.
‫یه لحظه صبر کن. تو داری میگی که...
‫هانا ممکنه قبلا پدربزرگش رو دیده باشه؟
‫نمیشه این احتمال رو رد کرد.
‫اون واقعا پدربزرگشه؟
‫ما باید یه نمونه‌ی دی‌ان‌ای ‫از اون دختر بگیریم تا اینو بفهمیم.
‫باشه، اما نیاز به مجوز ‫سازمان حمایت از کودکان داریم.
‫آره.
‫من و مامان خیلی با هم سفر می‌رفتیم.
‫ما به کنار دریا و به پاریس رفتیم.
‫و ما از برج ایفل بالا رفتیم.
‫تو از برج ایفل بالا رفتی؟
‫برج ایفل ۳۲۴ متر ارتفاع داره.
‫اون بنا برای یادبود صدمین ‫سالگرد انقلاب فرانسه ساخته شد.
‫این‌جا رو ببین، هانا.
‫این یه هدیه برای توئه ‫تا چشمات دیگه درد نگیره.
‫هدیه، هدیه‌ست و پس گرفتنش دزدی حساب میشه.
‫درسته. اینو بذار رو چشمت.
‫می‌خوای با هم بریم بیرون رو ببینیم؟
‫بیمار به من گفت که اسمش لینا هست.
‫می‌دونم. اون نیست، اما...
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫اون دختر، هانا...
‫اون میگه که تو پدربزرگشی.
‫ماتیاس، اینو باید به من بگی.
‫تا حالا اون دختر رو دیده بودی؟
‫گرد؟
‫تا حالا اون دختر رو دیده بودی؟
‫من متوجه منظورت نمیشم، گرد.
‫هانا ادعا می‌کنه که تو رو می‌شناسه.
‫و تو چه فکری می‌کنی؟
‫تو فکر می‌کنی من لینا رو دزدیدم؟
‫فکر می‌کنی هم‌خون خودم رو دزدیدم؟
‫ماتیاس، گوش کن. من...
‫خیلی خب.
‫چیزی نیست. من خوبم.
‫امکان داره که اون قبلا ‫اون دختر رو دیده باشه؟
‫تو دیوونه‌ای.
‫آفرین.
‫تموم شد.
من اینو می‌برم پایین و بعدا می‌بینمت، باشه؟
‫هانا، امروز...
‫دکتر همشتد تو رو به کلینیک خودش می‌بره.
‫نمیشه من این‌جا پیش تو بمونم؟
‫متاسفانه چنین چیزی ممکن نیست، عزیزم.
‫اما من میام بهت سر میزنم، باشه؟
‫می‌تونم الان برم مامان رو ببینم؟
‫آره.
‫اما این راز ما باقی میمونه، باشه؟
‫مرکز، ما کوربر و می ‫هستیم. ما یه چیزی پیدا کردیم.
‫تکرار می‌کنم،‌ ما یه چیزی پیدا کردیم.
‫یه تیکه پارچه روی حصار بود.
‫این‌جا شبیه یه پایگاه ‫نظامی متروکه هست. تمام.
‫دریافت شد. مختصات رو همین حالا ‫برای تیم بفرست.
‫دریافت شد.
‫اون همیشه پیش توئه.
‫خب، حالت خوبه؟
‫محل یافته این پشته.
‫- پشت این حصار؟ ‫- بله، خانم.
‫لعنتی.
‫- اونو ناراحت نکن. ‫- باشه.
‫بیمار باید استراحت کنه.
‫من می‌دونم که تو لینا نیستی.
‫اسم واقعیت رو به من میگی؟
‫تو لینا رو می‌شناسی؟
‫این پلیس داره با افعال ماضی ‫باهات حرف میزنه،‌ لینا، اما...
‫اگه تو دیگه وجود نداری، پس...
‫همه‌ی این اتفاقا...
‫برای من افتاده.
‫تو اونو ملاقات کردی؟
‫چی...
‫اون چطوری بود؟
‫اون...
‫جذاب بود.
‫آدم جالبی بود.
‫اون عاشق زندگی بود. اون باهوش بود. ‫همه دوستش داشتن.
‫من همیشه فکر می‌کردم که ‫اون یه نویسنده یا هنرمند میشه.
‫نقاشی اون خیلی خوب بود.
‫اما تصمیم گرفت حقوق بخونه.
‫اون داشت ترم چهارم دانشگاه رو سپری می‌کرد.
‫اون قدرت تخیل فوق‌العاده‌ای داشت.
‫خوش بگذرونین!
‫اون کلی داستان‌های عجیب رو سرهم می‌کرد...
‫و ما با اونا سرگرم می‌شدیم.
‫و اون آینده‌ی روشنی رو پیش رو داشت.
‫و بعد یه شب بعد یه مهمونی...
‫اون ناپدید شد.
‫آخرین تماس تلفنی اون ساعت ‫۴:۱۰ صبح ثبت شده.
‫اون در اون موقع تو راه خونه بوده.
‫باشه، آره. اعتراف می‌کنم فلو با من بود.
‫برای همین زنگ زدی؟
‫بیخیال، هیچی نبود
‫چیز خاصی نبود.
‫لوتسی.
‫بعد از اون گوشیش خاموش موند و بعد اون ‫ناپدید شد.
‫فلو؟
‫اون از روی زمین محو شد.
‫تویی؟
‫ما هر امکانی رو بررسی کردیم، ‫از همه بازجویی کردیم.
‫مهمونای مهمونی، دانشجوهای همکلاسیش.
‫ما به دوستش مظنون شدیم.
‫البته اون دوست سابقش بود.
‫رابطه‌ی اون‌ها همیشه پستی و بلندی داشت.
‫اما واقعیت اینه که...
‫تا امروز ما نمی‌دونیم که اون زمان براش ‫چه اتفاقی افتاد.
‫و دلیل این‌که من اینا رو بهت میگم...
‫اینه که والدین لینا این‌جا هستن.
‫و اون‌ها در ۱۳ سال گذشته ‫دنبال دخترشون می‌گشتن.
‫پس اگه تو بتونی از هر ‫جهتی به ما کمک کنی...
‫اون...
‫من همیشه با تو هستم، لینا.
‫- من همیشه با تو هستم، لینا. ‫- چی؟ اون...
‫تو باید این کار رو تموم کنی.
‫همین حالا.
‫بس کن!
‫چیزیت نیست. همه چی خوبه.
‫آروم باش.
‫آروم نفس بکش.
‫- همه چیز درست میشه. ‫- من...
‫یه چیزی هست که باید بدونم.
‫چیه؟
‫می‌خوام بدونم حامله هستم یا نه.
‫بیا این‌جا، مامان.
‫مامان، باید این‌جا بشینی.
‫همون‌جوری که همیشه می‌نشستی.
‫حالا مثل همیشه برامون یه ‫داستان قبل خواب تعریف کن.
‫من یه داستان می‌خوام که ‫توش هواپیما داشته باشه.
‫نه، من بزرگترم. من می‌تونم ‫داستان رو انتخاب کنم.
‫- تو همیشه می‌تونی داستان رو انتخاب کنی! ‫- کافیه!
‫اگه دعوا کنین از داستان خبری نیست.
‫پاشو، لینا.
‫مامان.
‫لینا،
‫همین...
‫الان...
‫پاشو.
‫مامان، تو باید بلند شی.
‫چیزی میخوری؟
‫- کارین؟ ‫- هوم؟
‫- دارن اونو می‌برن. ‫- آره.
‫دارن اونو از من میگیرن.
‫ماتیاس؟
‫من فرار نمی‌کنم.
‫این کمربند ایمنیه.
‫برای این‌که مطمئن شیم اتفاقی برات نمیفته.
‫بعد می‌بینمت، جالوت کوچولو.
‫بعدا می‌بینمت، پرستار روث.
‫اونو دارن کجا می‌برن؟
‫مطمئنم همه چیز با آدمای توی ‫سازمان حمایت از کودکان هماهنگ شده.
‫ماتیاس؟
‫دوچرخه.
‫درخت.
‫چراغ راهنمایی.
‫مردم.
‫نیمکت.
‫اسکوتر.
‫- اتوبوس! ‫- هانا؟
‫از موسیقی خوشت میاد؟
‫من از موسیقی خوشم ‫میاد. این حالمو خوب می‌کنه.
‫پرستار روث بهت گفت که کجا میریم؟
‫ما داریم به یه کلینیک میریم که از بچه‌هایی ‫که دارای بیماری روانی هستن مراقبت می‌کنه.
‫اما من مریض نیستم.
‫اون‌جا جای خوبیه. جدی میگم.
‫کتابخونه‌ی بزرگی داره.
‫بچه‌های دیگه هستن. یه باغ هست.
‫از اون‌جا خوشت میاد.
‫کاپوچینو؟
‫با شکر.
‫ماتیاس کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫این...
‫من بابت قبل‌تر متاسفم.
‫- عیب نداره. ‫- اون خیلی...
‫حالت خوبه؟
‫می‌دونی، گرد...
‫اخیرا اوضاع بهتر شده.
‫اون حتی قبول کرده که ‫به یه گروه حمایتی بره.
‫اون دوباره مثل قبلش شده.
‫- اون بامزه بود. ‫- ماتیاس رو میگی؟
‫ما قصد داشتیم برای ‫سالگردمون به پاریس بریم.
‫فکر می‌کردم که ما بالاخره ‫از سختی عبور کردیم.
‫و حالا این اتفاق افتاد.
‫تو چی؟ تو چطوری؟
‫حالم ثابته.
‫خوبه که برگشتم سر کار.
‫تو خوب به نظر نمیای، گرد.
‫ممنون.
‫- تو باید بری خونه، کارین. ‫- آره.
‫اگه چیزی جدیدی دستگیرم شد بهت زنگ میزنم.
‫خب، رسیدیم.
‫یه آهنگ دیگه؟
‫باشه.
‫[۵ تماس بی‌ پاسخ از کارین]
‫- اونا گوشی رو جواب نمیدن. ‫- آره.
‫میشه یه شماره‌ی دیگه برام پیدا کنی؟
‫سازمان قضایی چی شد؟
‫- ما منتظر اطلاعاتیم. ‫- باشه، منتظر می‌مونیم.
‫آیدا، این‌جا یه پایگاه نظامیه.
‫- بدون مجوز... ‫- پسری که اون‌جاست...
‫- احتمالا اون‌جاست. ‫- اون ۸ سالشه.
‫بر فرض این‌که زنده باشه، ‫اون با پدر مرده‌اش اون‌جا تنهاست.
‫مکس، تو بچه داری.
‫تصور کن یکی از بچه‌های خودت بود.
‫صبر کن.
‫الو؟
‫آیدا کورت، پلیس آخن.
‫- تو مسئول این پایگاهی؟ ‫- بله.
‫- تو توی محل حادثه بودی. ‫- شما مجوز دارین؟
‫کی می‌تونه اون مجوز رو بده من؟
‫آدمای توی ناتو.
‫- تو اسمی می‌دونی؟ ‫- نه.
‫- توی دفتر میدونن. ‫- شماره‌شون رو بده.
‫کسی اون‌جا نیست.
‫من الان مسئولم.
‫- می‌دونی داخل چی به چیه؟ ‫- نه. من فقط بیرون حصارها رو بررسی می‌کنم.
‫من به داخل دسترسی ندارم.
‫- ورود افراد متفرقه به اون‌جا ممنوعه. ‫- آره.
‫برید داخل!
‫من باید کارت شناساییت رو ببینم.
‫و بعد باید اظهاریه‌ات رو بگیرم.
‫به محض این‌که گروه ضربت ‫به ما علامت بده...
‫ما با سگ‌ها میریم داخل، خب؟
‫مکس داخله. ما منتظریم...
‫خیلی خب، رئیسم میگه که این‌جا پایگاه ‫ناتو هست و قوانین نظامی توش اجرا میشه.
‫بدون مجوز شما...
‫ایست! حرکت نکن!
‫این‌جا پر از مینه!
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.