‫آنچه گذشت...
‫ستوان، شبی که بی‌جی واینز مفقود شد کجا بودی؟
‫خونه بودم، پیش همسرم.
‫مایی وجود نداره.
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫ای‌جی‌اس اینجا یه شرکت نفت داره.
‫- نفتِ «اسپنسر». ‫- تام اسپنسر.
‫شاید تانکرها پُر از کوکائین بودن.
‫پالایشگاه «سول دل‌اورو».
‫«بادهای تاریک»
‫[پزشکیِ قانونیِ بخش]
‫«ترجمه از محمد سید»
‫[پلیس کنتیا]
‫مأمور ویژه، استیونز، به‌محض اینکه برسه...
‫می‌خواد اظهاراتت رو ببینه، ستوان.
‫مطمئنم برای تکمیل پرونده بهت نیاز داره، ‫پس جای دوری نرو.
‫چرا شما رو نذاشتن روی این پرونده؟
‫اینجایید دیگه. ‫چرا یه نفر دیگه رو فرستادن؟
‫من روی پروندۀ بی‌جی واینز کار می‌کنم، گروهبان.
‫و تا وقتی که مو رو از ماست نکِشیدم ‫به کارم ادامه می‌دم.
‫در این حین، پلیس قبیله‌ای...
‫دیگه روی پروندۀ هالزی کار نمی‌کنه، متوجه شدین؟
‫روشن شد، ستوان؟
‫ستوان؟
‫روشن شد.
‫ممنون.
‫پلیس قبیله‌ایِ ناواهو، بفرمائید.
‫جو.
‫بیا بریم قدم بزنیم.
‫باید یه مدت مرخصی بگیری.
‫همین الآن برو خونه و حالت رو خوب کن.
‫اینو بسپر به من.
‫من رو از این پرونده خط نمی‌زنه.
‫پشیزی به این پرونده اهمیت نمی‌ده.
‫«بی‌جی واینز، بی‌جی واینز.» ‫فقط همین براش مهمه.
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫توی این قضیه، منم پام گیره، جو.
‫اگه احتیاط نکنی، همه‌مون...
‫تقاص گناهان تو رو پس می‌دیم.
‫من که به شخصه، اصلاً همچین چیزی نمی‌خوام.
‫- نمی‌ذارم به اونجا کشیده بشه. ‫- خب، شاید...
‫شاید دستِ تو نباشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بعداً باهات صحبت می‌کنم.
‫ممنون که اومدین، مادر.
‫این کیه؟
‫یه خانم شفاگرـه.
‫اومده اینجا تا پاسگاه رو پاکسازی کنه.
‫وقتی کارش تموم بشه، می‌تونیم دوباره برگردیم
‫ولی در طول انجام مراسم، باید بریم بیرون.
‫ما کاری نداریم.
‫البته فعلاً.
‫پسرم...
‫عزیزم، وقتی مراسم رو اجرا کردم، ‫منو با ماشینت برسون خونه.
‫باید یه‌کم با هم وقت بگذرونیم.
‫چشم.
‫[پلیس ناواهو]
‫مادر...
‫هوم؟
‫بچه که بودم، وقتی مدرسۀ کاتولیک‌ها می‌رفتم...
‫بهمون یاد دادن که هم شیطان، هم حضرت عیسی، ‫بین آدما زندگی می‌کردن
‫نه به‌صورت استعاری، بلکه...
‫به‌صورت فیزیکی جفت‌شون روی زمین زندگی می‌کردن.
‫توی فرهنگ «دینه»، بهمون یاد دادن ‫که هیولاها روی زمین زندگی می‌کردن.
‫و به دستِ «قهرمان‌های دوقلو» کُشته شدن.
‫همه‌ش این فکر میاد توی ذهنم که...
‫هر کدوم‌مون یه خط قرمزی داریم...
‫که از وسط قلب‌مون رد می‌شه.
‫هوم.
‫و اون خط قرمز، هیولاها رو از انسان‌ها مجزا می‌کنه.
‫و متأسفانه من اون خط قرمز رو گذروندم.
‫مادر...
‫من از اون خط قرمز رد شدم.
‫این مدت، هیولا می‌دیدی؟
‫شما خودت اومدی پاسگاه و دیدی.
‫یعنی ممکنه کارِ «یه‌هیت‌سو» بوده باشه؟
‫وقتی هیولاها بهمون سر می‌زنن...
‫نشون‌دهندۀ اینه که یه چیزی توی زندگی‌مون ‫توازن نداره.
‫هیولاها یواشکی میان توی زندگی‌مون ‫و مثل خوره می‌افتن به جون‌مون.
‫و فقط وقتی می‌رن که...
‫راه سعادت رو پیدا کرده باشی.
‫جواب سؤالم رو ندادین.
‫نه، ندادم.
‫مأمور ویژه واشینگتن، کجاست؟
‫داخله.
‫هوم.
‫شبیه یکی از آشناهای قدیمی‌ام هستی.
‫بازرس واشینگتن، ‫ شما دارید در مورد قتل شوهرم تحقیق می‌کنید...
‫یا دارید در مورد من تحقیق می‌کنید؟
‫دارم سعی می‌کنم بفهمم...
‫که جفت‌شون یکی‌ان یا نه، خانم واینز.
‫یکی نیستن.
‫حتی با اینکه شوهرتون ‫طبق اظهارات شما در دادگاه...
‫تنها سه ماه بعد از مفقود شدنش...
‫ثروت خانوادگی‌تون رو ‫بعد از اون آتش‌سوزیِ مرگبار دزدیده...
‫- آتیش‌سوزیِ مشکوک! ‫- که جونِ خواهرتون رو گرفت.
‫و بعدش شما...
‫تنها بازماندۀ اون خونه شدین
‫که آسیب‌های دائمیِ حرارتی و شیمیایی...
‫به دستگاه تنفسی فوقانی‌اش وارد شده. ‫درست گفتم؟
‫بهتون می‌خوره آدمی باشید ‫که جنبۀ شنیدنِ حقیقت رو داشته باشه.
‫پس بذارید یه چیزی رو تعریف کنم.
‫بعد از مرگ خواهرم، ‫با شوهر سابق خواهرم ازدواج کردم.
‫بسته به زاویه‌دید شما...
‫گمون کنم بشه اینو مشکوک در نظر گرفت.
‫مشکوک‌بودنش اصلاً نیازی به زاویه‌دید نداره.
‫شوهرم غولی بود برای خودش، بازرس واشینگتن.
‫اون مُرده. ‫دلم براش تنگ نمی‌شه.
‫پول‌هاش هم دوباره به من رسیده،
‫حالا مهم نیست کائنات چطور این دستاورد رو محقق کرده.
‫کائنات شوهرتون رو نکُشتن.
‫شماها چرا باید همیشه...؟
‫من یه بیماری دارم، می‌دونی؟
‫آب می‌خوای؟
‫لابد با «امیلی کویین» صحبت کردین دیگه؟
‫کی؟
‫یه پیرزن خیلی خوش‌برخورد...
‫که مشکل بی‌خوابی داره
‫و یه سگ هم داره که توی خونه‌ش دستشویی می‌کنه.
‫چند هفته بعد از گُم‌شدنِ شوهرم...
‫وسط صحبت‌هاش گفت که حتماً یه مشکلی پیش اومده
‫چون اواخرِ همون شبی که گُم شد، ‫دیده یه ماشین پلیس...
‫داره از ورودیِ خونه‌مون می‌ره بیرون.
‫ماشین پلیس؟
‫سیاه و سفید.
‫مثل همونایی که بیرون‌ان؟
‫آره.
‫آره اتفاقاً.
‫گفت شوهر من عقب نِشسته بوده
‫و قیافۀ راننده رو ندیده
‫ولی همین‌طور که داشتن می‌رفتن، از پنجره...
‫شوهرم با امیلی چشم‌توچشم شده.
‫می‌گفت بهش می‌خورد که...
‫- نمی‌دونم والا. ‫- چی؟
‫که ترسیده باشه.
‫من هیچ‌وقت ندیدم شوهرم بترسه،
‫حتی از خودم... ‫خب، علی‌الخصوص از خودم!
‫تا الآن احساس لزوم نکردی بوده که
‫بیای اینو به بقیه بگی؟
‫خب، مسلماً نگه‌ش داشته بودم.
‫برای چی؟
‫برای همچین لحظه‌ای.
‫الآن نگاه نکن. (پشت سرمون)
‫ممنون.
‫چی برات بیارم، عزیز؟
‫این یارو به‌نظرت آشنا میاد؟
‫حدود ۱.۸ قد داره، نزدیک ۴۰ سالشه، شبیه هیپی‌هاست. ‫(نوعی خرده‌فرهنگ)
‫شاید هفتۀ پیش اومده باشه اینجا.
‫می‌دونید چندتا آدم موبلندِ هیپی...
‫هر روز میان اینجا؟
‫اون‌وقت انتظار دارید از هم تشخیص‌شون بدم؟
‫لطفاً یه‌بار دیگه نگاه کن.
‫رولت گوشت.
‫سفارش ویژۀ دوشنبه‌ها، رولت گوشت‌ـه.
‫سفارش ویژه رو گرفت، ‫با چای شیرین و «پای لیموی کی».
‫مگه نگفتی به خاطر نمیاریش؟
‫گفتم «انتظار دارید تشخیص‌شون بدم؟»
‫ولی توی این مورد، یادمه،
‫به‌خاطر اون یارو که سرِ میزش نِشسته بود.
‫آدم عجیب و ترسناکی بود.
‫چشماش ریز بودن، ‫از این کُت‌های شیکِ غربی پوشیده بود
‫که دوختِ روکار دارن و بندِ چرمی.
‫وقتی اونجا نِشسته بود...
‫مثل نورمن بیتسِ مکزیکی بود، ‫(شخصیت فیلم روانی اثر هیچکاک)
‫ولی بدجنس‌تر.
‫حول و حوش چه ساعتی بود؟
‫باید بعد از ۶:۳۰ بوده باشه
‫چون سفارش‌های ویژه از اون‌موقع شروع می‌شن
‫و ساعت ۱۰:۰۰ که رفتم، هنوز اینجا بود.
‫یارو ترسناکه رو می‌گی؟
‫نه، فقط هیپی‌ـه رو گفتم.
‫یارو ترسناکه بعد از ۱۵ دقیقه، زد به چاک.
‫به غذاش حتی لب هم نزد.
‫ولی می‌دونید، دلیل اصلیِ اینکه اون رو به خاطر میارم
‫اینه که به‌جای انعام...
‫یه جفت کفش بچگونۀ کهنه برام گذاشت.
‫کفش بچگونه؟
‫نمی‌خوای اینو بنویسی؟
‫[کفش بچگونه]
‫در مورد کفش بچگونه داشتم سر به سرت می‌ذاشتم، عزیز.
‫قیافه‌ات دیدن داشت!
‫هوم.
‫خیلی‌خب، چی می‌خورید؟
‫[مسافرخونه]
‫به‌به، اتاق ماه‌عسل.
‫تقریباً همون‌طور که برنامه‌ریزی کرده بودیم.
‫خوشگله.
‫خیلی گرمه.
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫اِما، کاملاً حق داری که حس و حالت این‌جوری باشه.
‫باید بهت می‌گفتم قراره چی‌کار کنم.
‫امیدوار بودی که مجبور نشی بهم بگی.
‫اِما، تمام سعی من بر این بوده که ‫این قضیه رو مختصِ خودم بکنم.
‫از اون شبی که وسط بیابون ولش کردم
‫سعی‌ام بر این بوده که پای تو رو ‫به این ماجرا باز نکنم.
‫حالا پام باز شده، ‫به بدترین شکل ممکن!
‫نمی‌دونم چطور باید کاری که کردم رو خنثی کنم.
‫حالا دقیق نمی‌دونم که اگه پاش برسه...
‫بازم همین کار رو می‌کنم یا نه، اِما.
‫ولی نمی‌خوام این بارِ سنگین رو به دوش تو بندازم.
‫خیلی خودخواهی!
‫من زنتم!
‫من مادر پسرمون هستم.
‫همه‌چی رو می‌ریزی توی خودت ‫و به من نمی‌گی.
‫درک می‌کنم هر روز با چه چیزهایی مواجه می‌شی.
‫می‌فهمم داری چی می‌کِشی.
‫ولی تو تنها کسی نیستی که داره زجر می‌کِشه.
‫تو تنها کسی نیستی که زجر کشیده.
‫نمی‌تونم این‌طور زندگی کنم، جو.
‫شرمنده.
‫نمی‌تونم.
‫می‌خوام از این خونه...
‫بری و برنگردی.
‫ستوان، من حکم تفتیش این محدوده رو دارم.
‫که یعنی این خونه، انباری‌های بیرون،
‫وسایل نقلیه‌تون و مِلک‌تون.
‫اون اسلحه رو توقیف کنید.
‫شرمنده، خانم لیپهورن.
‫- شرمنده، رئیس. ‫- دست‌هاتون ببرید پشت‌تون.
‫لازم نیست.
‫نمی‌خواد.
‫♪ حقیقت تنها چیزیه که... ♪
‫♪ الآن و همیشه باقی می‌مونه ♪
‫♪ حقیقت تنها چیزیه که ♪
‫♪ همیشگی‌ـه و هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنه ♪
‫♪ بریز توی خودت، دیگه بهش فکر نکن ♪
‫♪ هزار سال یه جا دفنش کن ♪
‫ ♪ بازم از بین نمی‌ره ♪ ‫♪ وجود داره ♪
‫♪ مثل الماس توی خاک، خیلی واضح و درخشانه ♪ ‫بفرمایید.
‫♪ حقیقت داره منو فرا می‌خونه ♪
‫♪ در اعماق دلِ زخم و زیلیِ من ♪
‫♪ حقیقت، پابرجا می‌مونه ♪
‫♪ وقتی که کل دنیا از هم می‌پاشه ♪
‫تانکرها از اینجا بارشون رو می‌زنن.
‫ایست‌بازرسیِ ماشین‌های سنگین اینجاست
‫و ورودی اصلی هم دقیقاً اینجاست.
‫پس اگه راننده‌ها دارن توی ماشین‌هاشون ‫موادمخدر حمل‌ونقل می‌کنن
‫باید از یه راه دیگه برن بیرون.
‫خب، نظر تو چیه؟
‫به‌نظرم بیا نوشیدنی‌هامون رو تموم کنیم، ‫تا دیروقت بیدار نمونیم،
‫اون‌وقت صبح زود...
‫بریم خونه.
‫داری مردّد می‌شی؟
‫الو؟
‫بله، همین‌جاست.
‫الو؟
‫هم‌خونه‌ات بهم گفت کجا می‌تونم پیدات کنم.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫می‌دونی، اون یارو که در موردش بهم گفته بودی،
‫همونی که ترسناک بود...
‫با کُت شیک چرمی!
‫یکی از مظنون‌های اصلیِ قتلِ «کاتا»ـست
‫به‌علاوۀ قتل دومی که اینجا اتفاق افتاده.
‫اسم اون یارو رو می‌دونی؟
‫- آره. ‫- می‌شه خمیردندونت رو قرض بگیرم؟
‫صبر کن. چیه؟
‫می‌شه از خمیردندونت استفاده کنم؟
‫راحت باش.
‫هنوز پشت خطی؟
‫آره.
‫«روبرتو سی. دی‌باکا»
‫این اسمیه که خودم...
‫روی گواهینامۀ رانندگیِ نیومکزیکو دیدم.
‫مطمئن نیستم واقعیه یا نه.
‫ممنون.
‫همین؟
‫همین.
‫مکزیک خوش بگذره.
‫♪ من... ♪
‫♪ خیلی عاشقتم ♪
‫♪ هر کاری که می‌خوای بکنی ♪
‫♪ از نظر من ایرادی نداره ♪
‫♪ چون بهم یه حسی می‌دی... ♪
‫♪ حس جوانی و طراوت ♪
‫آهای، آقای خواننده. حالت خوبه؟
‫شورتی!
‫بخواب درست می‌شه، پسر.
‫فردا گزارش خودمو رد می‌کنم
‫که در ملأ عام، خلاف کردم.
‫آها!
‫می‌خوای برسونمت؟
‫برسونی‌ام؟
‫برو بابا.
‫منو برسونی؟
‫خانم لیپهورن، من موظف هستم که بهتون اطلاع بدم
‫این خطر براتون وجود داره که بهتون...
‫اتهام مشارکت در این جُرمی زده بشه...
‫که بعد از پایانِ تحقیقات،
‫توسط قوۀ قضاییه مشخص می‌شه.
‫متوجهید؟
‫بله.
‫اطلاعاتی هست که مایل باشید...
‫در این لحظه، باهام در میون بذارید؟
‫نه.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫[جین وب]
‫[نامزد سابق شورتی]
‫[شورتی جعبه‌ابزارش رو پس می‌خواد!]
‫[جعبه‌ابزار]
‫[پلیس قبیله‌ای ناواهو]
‫[برای شکار رفته بودند]
‫[شکار]
‫[جورج کجاست]
‫[رینو]
‫[نامزد سابق شورتی]
‫[جعبه‌ابزار]
‫[جورج]
‫[جعبه‌ابزار]
‫[سیسیل چی می‌دونه؟]
‫[رینو]
‫اینم از این.
‫آخ.
‫یه چیزی بهت بگم؟
‫جدی می‌گم، شورتی.
‫بشین.
‫چیزی که باید بهت بگم خیلی مهمه.
‫وقتی زنِ مناسبِ خودت رو پیدا کردی،
‫باید بهش بگی چه حسی داری.
‫پشت گوش ننداز.
‫پیش خودت می‌گی حالا بذار برم بخوابم،
‫فردا بهش می‌گم چه حسی دارم.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫یه روز از خواب بیدار می‌شی ‫و به پنکه‌سقفی نگاه می‌کنی.
‫اگه گفتی کی زیر اون سقف، کنارته؟
‫هیچ‌کس!
‫رفیق، ماها همه‌مون یه‌سری کارها کردیم
‫که آرزومونه می‌تونستیم تغییرشون بدیم.
‫پسرم بچۀ خوبیه.
‫مثل من نیست.
‫بدجنس و بدذات نیست.
‫دلش می‌خواد بره پیش مامانش توی «رینو» زندگی کنه.
‫شاید بهتر باشه بذارم بره.
‫نه، رفیق.
‫باید پسرم رو پیدا کنی.
‫بگیر بخواب تا حالت خوب بشه. ‫فردا دوباره برو دنبالش.
‫باشه.
‫هوم.
‫بیا.
‫باج‌ـه.
‫اوه، اوه، اوه.
‫آهای!
‫بجنبید!
‫فرار کن!
‫یه کار ساده رو نتونستی انجام بدی.
‫هر کی هم که بودن...
‫چیزی ندیدن.
‫منو دیدن.
‫اه!
‫باج!
‫دیگه بسه!
‫از این به بعد، تو رئیس تیم امنیتی‌مون هستی.
‫هان؟
‫بریم.
‫شب سختی داشتی؟
‫آره.
‫زیاد از حد نوشیدنی خوردم.
‫عه؟
‫به‌خاطر یه یارو ‫که بیلیاردش بهتر از اونی بود که فکر می‌کردم.
‫باشه، باشه.
‫دیشب داشتم پوشۀ پرونده‌ها رو نگاه می‌کردم.
‫می‌دونستی شورتی زنگ زده پاسگاه
‫- و جعبه‌ابزارش رو می‌خواسته؟ ‫- آره.
‫آره، شورتی فکر می‌کنه پلیس‌های «اسکان‌بورو» برش داشتن.
‫یعنی اون‌موقع که رفته بودیم اونجا.
‫مدتیه داره به منم می‌گه براش پسش بگیرم.
‫من جعبه‌ابزار رو توی طویله دیدم.
‫وقتی رفتیم همون‌جا بود.
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی، بچه که بودم...
‫دلم می‌خواست کارتِ بیسبالِ «جو دی‌ماجیو» رو داشته باشم.
‫خیلی دنبالش بودم.
‫برای همین یه‌سری از ابزارهای بابام رو برداشتم
‫و به سمساری فروختم‌شون.
‫جورج ابزار رو برداشته!
‫آره، مامان جورج هم که توی رینو زندگی می‌کنه.
‫فکر می‌کنم احتمالاً جورج داره سعی می‌کنه ‫یه‌مقدار پول جور کنه
‫تا بلیتِ قطارِ اونجا رو بخره.
‫می‌رم با راجر صحبت می‌کنم ‫تا ببینم جورج رفته سمساری‌اش...
‫تا ابزار باباش رو بفروشه یا نه.
‫اگه این کار رو کرده باشه، ‫شاید راجر بدونه جورج کجاست.
‫آره.
‫- جو؟ ‫- بله.
‫دیشب با برن صحبت کردم.
‫خب؟
‫می‌گه یه یارو اونجاست
‫که با مشخصاتی که اون پیشخدمته بهمون داد مطابقت داره
‫برای مظنون‌مون.
‫اسمش «روبرتو سی. دی‌باکا»ـست.
‫یکی از رفقام که توی واشینگتن کار می‌کنه می‌گه...
‫«دی‌باکا» شاید یکی از مُخبرهای سازمان سیا بوده باشه
‫که توی گواتمالا براشون آدم می‌کُشته.
‫ازش برمیاد که اومده باشه توی پاسگاه پلیس،
‫یه نفر رو کُشته باشه ‫و بدون اینکه دیده بشه، رفته باشه بیرون.
‫اف‌بی‌آی حکم بازداشتش رو صادر کرده.
‫خیلی‌خب، خوبه. ممنون.
‫اگه حق با تو باشه ‫و «اِد هنری» هم توش دست داشته باشه
‫باید بریم به ادارۀ مبارزه با موادمخدر بگیم.
‫شاید بتونیم باج رو گیر بندازیم ‫ولی اسپنسر رو چی؟
‫حتی اگه بتونیم گیرش بندازیم، ‫دیگه ازشون کسی باقی نمی‌مونه؟
‫ممکنه هدف‌شون بشیم.
‫خب، قدم به قدم پیش می‌ریم.
‫یا اینکه هیچ کاری نمی‌کنیم.
‫من از اون‌جور پلیس‌هاش نیستم.
‫تو هم همین‌طور.
‫آره خب، ولی دلم نمی‌خواد بمیرم.
‫تو می‌خوای؟
‫حاضری؟
‫آره.
‫اون بچه، کل هفته می‌اومد پیشم ‫و خرت‌وپرت می‌فروخت.
‫امروز صبح هم چند قلم چیز آورده بود.
‫نگفت کجا اقامت داره؟
‫نه.
‫خیلی اهل حرف‌زدن نیست.
‫به گمونم زیر یه درختی چیزی می‌خوابه.
‫لباس‌هاش پُر از خار بود.
‫بهش پیشنهاد دادم یه بیل بخره، ‫چون به‌نظر می‌اومد داره با دست‌هاش...
‫توی بیابون، زمین رو می‌کَنه.
‫جو، اگه خبر داشتم کیه...
‫خاکِ روی دست‌هاش، چه رنگی بود؟
‫نمی‌دونم والا، رنگ خاک،
‫یعنی دست‌هاش و انگشت‌هاش قهوه‌ای بودن
‫و زیر ناخن‌هاش سیاه بودن.
‫سیاه.
‫زغال!
‫امکانش هست. احتمال داره.
‫آره به گمونم.
‫این دیگه چیه؟
‫«ترجمه از محمد سید»
‫جو، صدات قطع و وصل می‌شه. ‫دوباره بگو.
‫جو؟
‫[آنچه در آینده خواهید دید...]
‫انتظار داری کارهایی که کرده رو نادیده بگیرم؟
‫انتظار دارم پلیس باشی!
‫باید چشم‌هات رو باز کنی!
‫یالا، داره میاد.
‫کاری رو کردیم که مجبور بودیم بکنیم.
‫و حالا هر جور که شده...
‫باید بهاش رو پس بدیم.
‫«بادهای تاریک»