‫آنچه گذشت...
‫این مال پسرم بود. ‫روزی که مُرد، این نشان رو بسته بود به کمرش.
‫این توی جعبۀ تو بود.
‫پسرم جایی مُرده که الآن مِلک تو حساب می‌شه.
‫هیچ ربطی به من نداره.
‫واینز چاه رو منفجر کرد تا درامکو رو بترسونه
‫که اونجا رو ارزون بهش بفروشن.
‫عدالت سفیدپوستی و عدالت سرخپوستی، با هم فرق دارن.
‫امروز هم مثل دوران من این موضوع صدق می‌کنه.
‫باید بفهمم اینا زیر سر کیه، اِما.
‫می‌دونم. باید بفهمی.
‫- گشت مرزی؟ ‫- صرفاً یه مصاحبه‌ست.
‫چرا داری برای گشت مرزی مصاحبه می‌دی؟
‫باید راه خودم رو پیدا کنم.
‫خداحافظ، برنادت.
‫گمونم بالأخره ازت تأثیر گرفتم.
‫وقتی کسی رو می‌کُشی، ‫طرف بهت پیوند می‌خوره.
‫توی این دنیا هر جا بری، اونم اون شخص هم همراهته.
‫حتی شاید توی دنیای بعدی هم همین‌طور باشه.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫♪ از برج مراقبت به سرگرد «تام» ♪
‫♪ از برج مراقبت به سرگرد تام ♪
‫♪ قرص‌های پروتئینت رو بخور ♪
‫♪ و کلاه ایمنی‌ات رو سرت کن ♪
‫♪ ده ♪
‫- ♪ از برج مراقبت به سرگرد تام ♪ ‫- ♪ نُه، ده ♪
‫♪ هشت، هفت، شش ♪
‫- ♪ شمارش معکوس شروع می‌شه، موتورها روشن ♪ ‫- ♪ پنج، چهار ♪
‫♪ سه، دو ♪
‫♪ سیستم احتراق رو چک کن ♪
‫♪ و خدا یار و نگه‌دارت باشه ♪
‫♪ از برج مراقبت به سرگرد تام ♪
‫♪ واقعاً فراتر از انتظارات پیش رفتی ♪
‫اه!
‫ستوان لیپهورن...
‫...تمام!
‫ستوان لیپهورن...
‫ناتالی.
‫(صحبت به زبان سرخپوستی)
‫صدام رو داری، ناتالی؟
‫(صحبت به زبان سرخپوستی)
‫کافی نیست.
‫همه رو بفرست.
‫همین الآن!
‫[هفت روز قبل]
‫هوم.
‫مال من رو برشته‌تر درست کن.
‫یه لحظه ببخشید. ‫بذار اینو ببرم اون سمت.
‫اون خرت‌وپرت‌های بیرون چیه؟
‫بهت گفتم که، برای جونورهای موذی‌ـه.
‫عه، این چیه؟
‫عه، حالا قراره برات ‫یه سیستم محافظت در برابر موش کور بسازم، آره؟
‫یا این کار رو می‌کنی یا گرسنگی می‌کِشی.
‫می‌‌شه حواست به این تخم‌مرغ‌ها باشه؟
‫لیپهورن هستم، بفرمائید.
‫بله.
‫کجا؟
‫- صبح به‌خیر. ‫- صبح به‌خیر.
‫تا الآن چی فهمیدی؟
‫- شنیدم اوضاع اون بالا خیلی ناجورـه. ‫- خیلی‌خب.
‫وقتی از بازنشستگی برمی‌گردی سرِ کار، ‫مجبورت می‌کنن اون ساعت‌مُچی رو پس بدی؟
‫نه، می‌دونن موقتاً برگشتم
‫تا اون نیروی جدید رو بیارن.
‫خوشحالم از دیدنت، گوردو.
‫- منم همین‌طور، جو. ‫- سلام.
‫- سلام «چی». ‫- سلام رئیس، چه موردی پیش اومده؟
‫خب...
‫ارنستو کاتا و جورج بولگز رو داریم.
‫جفت‌شون چهارده ساله بودن.
‫شب رو خونۀ خانوادۀ کاتا خوابیدن
‫و امروز صبح که مادر خانواده رفته بیدارشون کنه، ‫دیده نیستن.
‫سر و کلۀ بولگز توی مدرسه پیدا شده.
‫نگه‌ش داشتن.
‫ولی کاتا از دیشب تا حالا دیده نشده.
‫نیروها دارن دنبالش می‌گردن؛
‫توی بیمارستان‌ها و مدرسه‌ها،
‫یا هر جا که یه حیوونِ زخمی ‫شاید سینه‌خیز اومده باشه تا آخرین نفس‌هاش رو بکِشه.
‫خانوادۀ بولگز رو می‌شناسی؟
‫اسم‌شون رو شنیدم.
‫باباش شورتی بولگزـه.
‫از جنگ ویتنام که برگشت، موجی و روانی شده بود.
‫بابابزرگش یکی از بچه‌های «اولد وومن رانینگ» بوده.
‫«هِنری» اون قدیم‌ندیم‌ها همیشه باهاش دعوا داشت.
‫پس کاملاً منطقیه.
‫پدر و پسر کپیِ همدیگه‌ان. ‫داشته با چاقوی خنجریِ باباش بازی می‌کرده.
‫آره.
‫ولی چاقو نبوده، گوردو.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫پس خوب شد تو رو خبر کردم، رفیق.
‫- پس چی بوده؟ ‫- یه چیز سنگین‌تر.
‫اونا علامت فرورفتگی‌ـه.
‫شاید قَمه بوده.
‫پلیس‌ها می‌گن کارِ «لیورونا» بوده. ‫(طلسم «زنِ گریان»)
‫همون «ساحرۀ چال‌ها».
‫آمریکایی‌های مکزیکی‌تبار توی مدرسه ‫سعی می‌کردن این‌جوری بترسونن‌مون.
‫می‌گفتن اگه لیورونا ببینه دارید کنار این نهرها پرسه می‌زنید
‫سرتون رو از بدن‌تون قطع می‌کنه.
‫آره. مثل افسانۀ «یه‌هیت‌سو» توی ناواهو.
‫رد پاهای کفش چرمی، ‫از اون رد لاستیک‌های ماشین...
‫و از بالای تپه شروع می‌شه.
‫یه پیرزن دیشب یه وانت قرمز دیده
‫که مال این دور و بر نبوده.
‫پس اگه لیورونا یه وانت قرمز رنگ نداشته باشه
‫که باهاش یه قَمه حمل کنه، ‫بولگز محتمل‌ترین مظنون‌مونه.
‫پس...
‫می‌ریم بچۀ خانوادۀ بولگز رو سوار می‌کنیم.
‫اگه بدونه «ارنستو» کجاست... ‫(ارنستو کاتا)
‫پیداش می‌کنیم.
‫راستی...
‫اونا رد پای کفش چرمی نیستن، گوردو.
‫ای بابا!
‫حتماً حس خوبی داره که عالم دهر هستی!
‫خانم سوئنسون هستم، بفرمائید.
‫اوهوم.
‫ممنون.
‫جایی نری‌ها!
‫بولگز رو از کجا می‌شناسی؟
‫خیلی وقت پیش با هم مدرسه می‌رفتیم.
‫- اون تویی؟ ‫- آره.
‫- دو و میدانی شرکت می‌کردی؟ ‫- مسابقات کشوری!
‫این عکس مال مسابقات کنفرانس‌ـه.
‫دو هفته بعد «بیلی میلز» رو...
‫توی یه مسابقۀ دو، توی کانزاس، شکست دادم.
‫- بیلی میلز که مدال المپیک داره؟ ‫- اون زمان هنوز مدال المپیک نداشت.
‫کاش یه نفر از اون صحنه عکس می‌گرفت، نه؟
‫- ستوان لیپهورن؟ ‫- بله خانم.
‫- خانم سوئنسون هستم. ‫- خوشوقتم.
‫منم خوشوقتم.
‫«جیم چی»...
‫تو رو یادمه.
‫از این‌طرف بیاید.
‫کمدش کجاست؟
‫جورج بولگز؟
‫جورج!
‫آهای!
‫- جورج! ‫- آهای!
‫بیلی میلز، آره؟
‫[مرز ایالات متحده و مکزیک] ‫[هاچیتا، نیومکزیکو]
‫[۴۵۶ مایلیِ جنوبِ زیستگاه «ملت ناواهو»]
‫- از واحد ۱۰۹ به مرکز. ‫- ۱۰۹ بفرما.
‫یه مورد توقف مشکوک وسیلۀ نقلیه ‫حدوداً در ۱۰ کیلومتریِ شرق «ویستا ورده» دارم
‫توی جادۀ ششم شهرستان.
‫ماشین فورد اف۱۰۰ پنل، به پلاک مکزیک.
‫بخش اول پلاک اینه: «ب ۷۷۷».
‫می‌رم از نزدیک نگاه کنم. تمام.
‫واحد ۱۰۹، احتیاط کن. ‫نیروی کمکی تا ۲۵ دقیقۀ دیگه می‌رسه.
‫هی!
‫وایستا!
‫باشه.
‫عه، عه. تفنگت رو بنداز زمین.
‫من بهتون آسیبی نمی‌زنم.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫باشه، باشه. تفنگم رو میندازم زمین.
‫باشه؟
‫خیلی آروم و بدونِ حرکت اضافه ‫کمربندِ تفنگم رو در میارم.
‫می‌بینی؟
‫می‌ذارمش زمین.
‫مسئله‌ای نیست.
‫من می‌خوام کمک‌تون کنم.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫نه به خودت آسیب می‌زنم، نه به دخترت.
‫لطفاً تفنگت رو بنداز زمین.
‫بهتون آسیبی نمی‌زنم.
‫می‌خوام کمک‌تون کنم.
‫هی!
‫هی! هی!
‫- مامان! ‫- بس کن!
‫نه، نه، نه، نه.
‫مامان!
‫چیزی نیست. آروم باش. ‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫آروم باش، آروم باش. چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫وایستید!
‫ببخشید؟
‫دنبال ایستگاه پلیس «کایین‌تی» می‌گردم.
‫از سه نفر هم پرسیدم.
‫گفتن همین طرفه.
‫(صحبت به زبان سرخپوستی)
‫ببخشید، چی؟
‫(صحبت به زبان سرخپوستی)
‫[پلیس کاینتا]
‫عه.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫آره...
‫[پلیس کاینتا]
‫ممنونم.
‫فکر کنم کسی که تفنگم رو برداشته
‫دنبال اون زنه و دختره بوده.
‫فکر کنم داشتن فرار می‌کردن
‫تا از کشور خارج بشن، نه اینکه بیان داخل.
‫خب، رؤیای آمریکایی برای همۀ آدما نیست، مانوئیلیتو.
‫خب، دوست دارم این پرونده رو ادامه بدم ‫و باهاشون صحبت کنم.
‫نظرت چیه که اون هوش و ذکاوت بالات رو...
‫صرفِ اون ماشین سفید با پلاک مکزیک کنی؟
‫نظرت چیه؟
‫در مورد این قضیه اشتباه نمی‌کنم، قربان.
‫فکر می‌کنم یه ماجرایی داشته باشه.
‫من صد درصد مطمئنم که یه ماجرایی داره،
‫چون همه‌شون یه ماجراهایی دارن
‫و اینجا هزارتا ماجرا هست، مانوئیلیتو.
‫ولی لُب کلام اینه که...
‫اون دو نفری که اینجا هستن، ‫غیرقانونی توی این کشور حضور دارن.
‫و هر ماجرایی که داشتن، ‫به‌محض اینکه تو دستگیرشون کردی...
‫تموم شد، مگه نه؟
‫حالا وظیفه‌ات رو انجام دادی و ختم کلام!
‫خب؟
‫این پرونده و دیپورتِ قریب‌الوقوع اون دو نفر
‫به کسِ دیگه‌ای تحویل داده شده.
‫نه!
‫شیرفهم شد؟
‫بله قربان.
‫اخراجت کرد؟
‫نه.
‫خوبه.
‫سلام، شورتی.
‫باید با پسرت جورج صحبت کنم.
‫ندیدی‌اش؟
‫بچه‌مه، مگه نه؟
‫منظورش امروز بود.
‫یکی از رفقای جورج گُم شده؛ ارنستو کاتا.
‫شاید آسیب دیده باشه.
‫باید پیداش کنیم.
‫من تازه برگشتم.
‫با «چش‌ناهاش» رفته بودم شکار.
‫اینجا نبودم.
‫حالا دیگه پلیس شدی؟
‫عه، عه، بیا عقب ببینم.
‫ببین، ببین، شورتی...
‫به نفعته این کار رو نکنی.
‫گُم شید برید بیرون.
‫من دیگه حرفی باهاتون ندارم.
‫خیلی‌خب، خونسرد باش. ‫برو توی خونه.
‫برو عقب. برو!
‫عجبا!
‫ببین.
‫خیلی‌خب، حواست به اون یارو باشه.
‫خونسردی‌ات رو حفظ کن.
‫چیزهای شیرین دوست دارن.
‫عه؟
‫می‌دونی، پسر من...
‫وقتی هم‌سن‌وسال تو بود ‫یه مزرعۀ مورچه داشت.
‫آره.
‫موقعی که براشون تونل و پُل می‌ساخت، نگاه‌ش می‌کردیم.
‫بعضی‌هاشون رو با شیشۀ مربا و شِن درست کردیم.
‫می‌دونستی مورچه‌ها می‌تونن ۲۰ برابر وزن خودشون رو حمل کنن؟
‫آره؟
‫بعضی‌هاشون حتی چشم هم ندارن.
‫بله، یه بویی از خودشون منتشر می‌کنن.
‫با حس بویایی‌شون همدیگه رو پیدا می‌کنن.
‫نمی‌دونم اون کجاست.
‫خب، اگه فکر می‌کنی که جورج...
‫توی دردسر افتاده، اشتباه می‌کنی.
‫فقط می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫امروز صبح اومد اینجا
‫و گفت یه هیولا دنبالش بوده.
‫گفت ارنستو رو گرفته.
‫عه؟ چه‌جور هیولایی؟
‫یه‌هیت‌سو.
‫مشکل تو با شورتی بولگز چیه؟
‫قدیما توی مدرسه بهم زور می‌گفت.
‫اوضاع اون‌قدر بد شد ‫که مامانم رفت به خانواده‌اش گفت.
‫تا به خودم اومدم دیدم اون و بابای شورتی عاشق هم شدن.
‫باباش هم خیلی بی‌شرف بود.
‫یه شب تو روش وایستادم
‫چون زده بود دندون جلوی مامانم رو کَنده بود.
‫اگه مامانم جلوش رو نمی‌گرفت، همون‌جا منو کُشته بود.
‫زنِ فوق‌العاده‌ای بوده، ‫مادرت رو می‌گم.
‫ببین عذر شورتی موجه هست یا نیست.
‫سپر ماشینش قهوه‌ای بود.
‫شاید شب بوده و یه نفر فکر کرده قرمزـه.
‫از اونجا شروع کن.
‫پلیس قبیله‌ای ناواهو.
‫بفرمائید.
‫بله.
‫جورج، کل دنیا منتظرن.
‫حرکتت رو برو دیگه.
‫فیلت رو ببر کنار رُخ و کیش کن.
‫عه.
‫کیش و مات.
‫خیلی ممنون!
‫- چه خبره؟ ‫- اون مأمور اف‌بی‌آی‌ـه.
‫- زنگ زدم ولی جواب ندادی. ‫- خیلی‌خب.
‫ببخشید؟
‫واقعاً باید یه قانون بذارن و کُشتنِ مگس‌ها رو...
‫ممنوع کنن.
‫واقعاً از نظر مهندسی، حیرت‌انگیزن.
‫تنها نقص‌شون اینه که انقدر رو مُخ‌ان.
‫به‌خصوص اون یکی.
‫چه کمکی از دستم برمیاد، افسر؟
‫من ستوان لیپهورن هستم.
‫می‌خواستم همین سؤال رو ازت بپرسم.
‫ستوان! بله دیگه.
‫حالت چطوره؟ خوشحالم از دیدنت.
‫شک داشتم امروز برمی‌گردی اینجا یا نه.
‫سیلویا واشینگتن هستم از اف‌بی‌آی.
‫اتفاقاً اهل واشینگتن هم هستم،
‫که خیلی جالبه، قبول داری؟
‫مأمور ویژه سیلویا واشینگتن از واشینگتن.
‫چه کمکی از دستم برمیاد، مأمور ویژه؟
‫هیچ کمکی، جدی می‌گم. ‫فقط قهوه و یه فضای کاری.
‫من اومدم اینجا تا چندتا پروندۀ نیمه‌تموم
‫توی منطقۀ سرخپوستی رو تکمیل کنم.
‫خلاصه، نباید بیشتر از دو سه روز طول بکِشه.
‫اشکالی نداره اینجا بشینم؟
‫به‌نظر می‌اومد کسی ازش استفاده نمی‌کنه.
‫نه، عیبی نداره.
‫اگه کمکی از دستم برمی‌اومد بهم بگو.
‫- حتماً. ‫- خیلی‌خب.
‫ستوان، یه چیزی.
‫آممم...
‫این یارو بی‌جی واینز...
‫می‌شناختی‌اش؟
‫خب، اینجا از هر کسی بپرسی ‫یا می‌شناخته‌ش، یا اسمش رو شنیده.
‫آدم محبوبی بوده یا...؟
‫نه خیلی.
‫ظاهراً پارتی‌اش کُلُفت بوده، می‌دونی؟
‫مافوق‌هام توی واشینگتن بهم گفتن که...
‫از اون آدمایی نبوده که به‌طرز مرموزی گم‌وگور بشه.
‫الآن داشتم پرونده‌ش رو می‌خوندم.
‫در ظاهر همون چیزی که انتظارش داشتم به‌نظر میاد؛
‫یه پروندۀ معمولی و روتین.
‫بله. خب، همون‌طور که گفتم، ‫اگه کمکی از دستم برمی‌اومد...
‫ولی یه مسئله‌ای هست:
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫نمی‌تونم دقیق بگم کجای کار.
‫و یه‌جورایی فکر می‌کنم احتمالاً این رشته سرِ دراز داره!
‫به‌نظرت منطقی میاد؟
‫نمی‌دونم.
‫هر اتفاقی برای آقای واینز افتاده یا نیفتاده
‫خارج از اختیارات قانونیِ منه.
‫عه، خیلی‌خب.
‫درسته.
‫گرفتم چی می‌گی.
‫خب، وقتی یه چیزهایی پیدا کردم...
‫اگه چیزی لازم داشتم بهت می‌گم.
‫- چرا که نه؟ ‫- اوهوم.
‫[رمبلر]
‫آخه...
‫چرا نمی‌خواد جزو این تحقیقات باشم؟
‫چون تحقیقاتی در کار نیست.
‫بی‌خیال شو.
‫♪ و حواست نیست داری با کی حرف می‌زنی ♪
‫♪ تمرکز کن ♪
‫اون وَن رو پیدا می‌کنم، الیندا.
‫ته‌وتوش رو در میارم که چه خبره.
‫«برن»، من از مردم اودهام هستم، نه از مردم ناواهویی.
‫توی قبایل‌مون، زن‌هایی مثل ما ‫جامعه رو می‌گردونن.
‫می‌خوای توی چیزهای مختلف راهت بدن؟
‫باید صبر کنی نوبتت برسه.
‫♪ و اگه نمی‌تونی باشی... ♪
‫سلام.
‫♪ عاشق اونی باش که باهاشی ♪
‫می‌رم دست به آب.
‫♪ عاشق اونی باش که باهاشی ♪
‫شنیدم امروز تفنگت رو گُم کردی.
‫گُمش نکردم. یه نفر دزدیدش.
‫تمایزی که توی کارهای پلیسی، فرقی نداره.
‫♪ یه دختر، کنار تو هست ♪
‫عاقبت اون زنه و دخترش چی می‌شه؟
‫فردا برمی‌گردن مکزیک.
‫صبر کن ببینم، ازشون بازجویی شده؟
‫نه نشده.
‫خودشون داوطلبانه تصمیم گرفتن برن.
‫گارزا فردا صبح زود، همراهی‌شون می‌کنه.
‫فکر می‌کنم اون زنه و دخترش رو داشتن قاچاق می‌کردن.
‫- یه نفر باید باهاشون صحبت کنه. ‫- خیلی‌خب.
‫گوش کن، مأمور مانوئیلیتو، ‫کاری که امروز کردی...
‫اینکه اون زنه رو با صحبت‌هات آروم کردی، ‫دل و جیگر می‌خواست.
‫و وقتی خبرش رو شنیدم، پیش خودم گفتم...
‫آره، در تمام لحظات روز ‫هوای این دختره رو دارم.
‫«دختر»؟
‫عجب!
‫خیلی سخت می‌گیری، نه؟
‫دوست داری دخترهایی که باهاشونی سخت نگیرن؟
‫آسون به دست بیان؟
‫عجب! خیلی‌خب.
‫گوش کن، قصد بی‌احترامی نداشتم.
‫تو جون‌شون رو نجات دادی. ‫اونا هم فردا می‌تونن برن خونه‌شون.
‫به همین بُرد قانع باش.
‫خب...
‫اگه زن‌های دیگه‌ای هم دارن قاچاق می‌شن، ‫«بُرد» حساب نمی‌شه.
‫امروز یه گرگ صحرایی دیدم.
‫کجا؟
‫توی جاده.
‫زدم بغل.
‫داشت به کدوم سمت می‌رفت؟
‫شمال.
‫اخیراً انگار حالِت خیلی خوب نیست.
‫آره. خواب خوب نداشتم.
‫حالم خوبه، اِما.
‫هوم.
‫جو!
‫اون بیرون چی‌کار می‌کنی؟
‫[گشت مرزی ایالات متحده]
‫دوست هستم. ‫(به اسپانیایی)
‫دوست هستم.
‫فردا برتون می‌گردونن مکزیک.
‫باید برید یه جای امن.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫داشتید از دست یه نفر فرار می‌کردین.
‫از دست کی؟ چرا؟ ‫(به اسپانیایی)
‫کی توی وَن سفید بود؟
‫می‌تونید چیزی بهم بگید؟
‫اسمش رو بدید؟ هر چی!
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫خانم...
‫بابام...
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫متوجه نمی‌شم چی می‌گید.
‫خانم...
‫این یعنی چی؟
‫خوک.
‫[مزرعۀ مورچه]
‫من نگران جورج و ارنستوئم.
‫می‌خوام کمک‌شون کنم.
‫سیسل، تو هم می‌خوای کمک‌شون کنی، مگه نه؟
‫خوبه.
‫باید بهم بگی کجائن، سیسل.
‫فکر می‌کنم می‌دونی ‫و فکر می‌کنم می‌خوای بهم بگی.
‫فکر کنم رفته باشن اونجا...
‫که چاله‌های بزرگ می‌کَنن.
‫همون‌جا که باستان‌شناس‌ها هستن؟ ‫محل حفاری؟
‫آره.
‫اون و ارنستو بعضی وقتا اونجا کار می‌کنن
‫و وقتی بابا سر داداشم داد می‌زنه...
‫می‌ره اونجا.
‫اون چادر رو چک کن.
‫باشه.
‫پلیس قبیله‌ای ناواهو.
‫جورج بولگز، اونجایی؟
‫جورج بولگز؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫گروهبان جیم چی هستم از پلیس قبیله‌ای ناواهو.
‫حق ندارید همین‌جوری پاشید بیاید اینجا. ‫مگه صاحب مِلک‌اید؟
‫اتفاقاً حق داریم. ‫اینجا زمینِ ناواهوئه.
‫ولی آدمای خوش‌برخوردی هستیم، پس...
‫درسته زمینِ ناواهوئه
‫ولی اون کاروان، ملک شخصی‌ـه.
‫بله، درش باز بود. ببخشید دیگه.
‫ستوان لیپهورن هستم، از پلیس قبیله‌ای ناواهو.
‫تدی آیزاکس هستم. ‫من مدیر این پروژه‌ام.
‫برای دکتر رینولدز کار می‌کنم.
‫این کاروانی که رفتی توش سرک کشیدی، مال ایشونه.
‫دنبال دوتا پسربچه می‌گردم؛ ‫جورج بولگز و ارنستو کاتا.
‫شاید اینجا باشن.
‫یه‌مقدار برامون کار کردن.
‫کار فنّی نبوده ‫ولی خیلی میان اینجا.
‫اینجا روی چی کار می‌کنید؟
‫چیزی از مردم «فولسوم» می‌دونی؟
‫با سرنیزه‌های خاص‌شون معروفن،
‫البته اگه درست یادم باشه.
‫من توی دانشگاه ایالتی آریزونا، انسان‌شناسی خوندم.
‫دکتر رینولدز اعتقاد داره ‫اون مردم به غرب مهاجرت کردن،
‫یعنی به اینجا، و وقتی رسیدن اینجا،
‫ساختِ یه نوع جدیدی از سرنیزه رو شروع کردن.
‫چیزی که اینجا دنبالش می‌گردیم، ‫اون خط ارتباطیِ از قلم افتاده‌ست
‫که مردم فولسوم رو به ناواهو مرتبط می‌کنه.
‫آخرین باری که اون پسرها رو دیدین ‫کِی بود، خانم آیزاکس؟
‫چندوقتی می‌شه ندیدم‌شون.
‫آخرین باری که اینجا بودن، دعواشون شد
‫و به زمین حفاری آسیب زدن.
‫دکتر رینولدز بهشون گفت برن و دیگه برنگردن.
‫به‌نظرت دکتر رینولدز ‫امروز به محل حفاری برمی‌گرده؟
‫نه. از جمعه توی یه کنفرانس توی «فلگستف» بوده.
‫من امروز صبح برگشتم. ‫ایشون فردا برمی‌گرده.
‫خیلی‌خب.
‫خب، اگه اون پسرها رو دیدی ‫بهمون خبر بده، باشه؟
‫حتماً.
‫پلیس قبیله‌ای ناواهو، بفرمائید.
‫بله، گوشی یه لحظه.
‫- ستوان؟ ‫- بله.
‫رئیس سنا، روی خط یک.
‫سلام، گوردو.
‫سلام، چی پیدا کردی؟
‫مسیر پستچی، جوریه که هفته‌ای یکبار میاد اینجا.
‫گفت دیده یه وانت قرمز...
‫دیروز صبح حدود ساعت ۳:۰۰ ‫اینجا پارک کرده.
‫این رد لاستیک‌ها تا اینجاها ادامه دارن، ‫بعدش کلاً محو می‌شن.
‫ظاهراً دور زده و برگشته سمت بزرگراه.
‫آره.
‫اگه زودتر اون پسرها رو پیدا نکنیم،
‫مخصوصاً کاتا رو...
‫دیگه لازم نیست بهت بگم چی می‌شه.
‫دیروز سر و کلۀ اف‌بی‌آی ‫توی پلیس قبیله‌ای پیدا شد.
‫عه؟
‫دارن مفقود شدنِ بی‌جی واینز رو پیگیری می‌کنن.
‫چیزی برای پیگیری‌کردن نیست.
‫بی‌جی واینز سربه‌نیست شده.
‫و دلیل خوبی هم داشت، ‫جفت‌مون اینو می‌دونیم، جو.
‫و تنها چیزی که...
‫ما دربارۀ آقای بی‌جی واینز می‌دونیم همینه، نه؟
‫گوردو؟
‫ای بابا.
‫چرا خودم ندیدمش؟
‫ظاهراً این بالا هم اومده.
‫آره.
‫مواظب خودت باش.
‫گوردو؟
‫- خون. ‫- عه.
‫جو.
‫- تو از اون‌طرف بیا. ‫- باشه.
‫اینجا یه چیزی مُرده و بوی جهنم گرفته!
‫بوش رو حس می‌کنی؟
‫آره، دارم می‌بینمش.
‫لاشۀ یه حیوون‌ـه.
‫- خبری نشد؟ ‫- نه.
‫گردن وامونده‌ام گرفته.
‫اه!
‫- گندش بزنن! ‫- ای خدا.
‫- گوردو. ‫- چیه؟
‫یه چیزی توی دهنشه. درش بیار.
‫خودت درش بیار.
‫- نمی‌تونم. ‫- چرا می‌تونی.
‫تو توانمندترین آدمی هستی که تا حالا دیدم.
‫- منظورت چیه که نمی‌تونی؟ ‫- گوردو!
‫گندش بزنن.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫(آنچه در آینده خواهید دید...)
‫پزشکی قانونی گفته که سلاح قتل...
‫مثل یه‌جور پنجه بوده.
‫(آنچه در این فصل خواهید دید...) ‫با عقل جور در نمیاد، گوردو.
‫اون کسی که افتاده دنبال جورج،
‫الآن اون روی سگِ منو می‌بینه.
‫به‌نظرت هنوز زنده‌ست؟
‫وَن رو پیدا کردم.
‫توی مزرعۀ اسپنسر یه خبرهایی هست.
‫خودت رو توی دردسر میندازی.
‫چیزی هست که می‌خوای ازم بپرسی؟
‫شبی که بی‌جی واینز مفقود شد، کجا بودی؟
‫اصلاً می‌فهمی چی‌کار کردی؟
‫پلیس قبیله‌ای ناواهو! دست‌ها بالا!
‫اگه چیز دیگه‌ای رو از قلم انداخته باشم چی؟
‫ترتیبی دادم که هیچ‌کدوم از این جریان‌ها ‫گریبان‌گیر من نشه.
‫توی فرهنگ «دینه»، به ما سرخپوست‌ها ‫یاد دادن که هیولاها روی زمین، راه می‌رن.
‫آخرش همه‌مون تقاص گناهان تو رو پس می‌دیم.
‫کاری که مجبور بودم رو کردم.
‫«بادهای تاریک»