‫آنچه گذشت...
‫می‌دونستی دارن محل حفاری رو ‫دوباره باز می‌کنن؟
‫ما چیزی نداریم که بخوای.
‫همه‌ش اینجاست؟
‫تا آخرین قِرون.
‫پیشکش آوردی؟
‫باید یه نگاه بندازی. ‫پدر بنجامین سو!
‫خانوادۀ دیگه‌ای دارید ‫که باید بهشون خبر داده بشه؟
‫نه.
‫می‌خواستم از ستوان لیپهورن تشکر کنم...
‫بابت خاک کردنِ پدربزرگم.
‫شما نعمتی برای این جامعه هستید.
‫بگو که داره اذیتت می‌کنه.
‫اسمی که بهم داد، فرانک ناکای بود.
‫فکر می‌کنه با یه روح خبیث رو در رو شده.
‫می‌دونم دیدمش.
‫چرا اومدیم اینجا؟
‫آدمایی که براشون عزیزم، نگران هستن.
‫فکر می‌کنن که زیادی به این پرونده ‫وابستگیِ شخصی دارم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید «
‫[پنج ماه قبل از دزدی از ماشین حمل پول]
‫آقایون!
‫بفرمائید، بشینید.
‫[عمارت بی‌جی واینز]
‫گرسنه‌تونه؟
‫شنیدیم علاقه‌مند...
‫به خرید حوزۀ نفتی هستی.
‫خبرها سریع می‌رسه.
‫اومدیم بهت هشدار بدیم ‫که این کار رو نکنی.
‫- جانم؟ ‫- به زمین ما کاری نداشته باش.
‫اسامی‌تون رو بهم نگفتید، رفقا.
‫ما جامعۀ بوفالو هستیم.
‫جامعۀ چی؟
‫شنیدی چی گفت.
‫جامعۀ بوفالو.
‫اسمتون رو نشنیدم.
‫ما «دینه» هستیم، ‫برای شما سفیدپوست‌ها ناواهویی هستیم.
‫برای استعمارزدایی و آزادسازی زمین‌هامون ‫می‌جنگیم.
‫ما فرهنگِ استعمارگرایانۀ سرمایه‌دارانۀ...
‫زیست‌گاهی‌تون رو رد می‌کنیم.
‫ببین، اگه دنبال کار می‌گردی...
‫می‌تونم رئیس تیم امنیتی‌ام بکنمت.
‫اون روز که محل حفاری...
‫منفجر شد، تیم امنیتی‌ات کجا بود؟
‫چند تا سرخپوست رو از دست دادیم. ‫شش تا داداش!
‫گفتن حادثه بوده.
‫و ما رو مقصر دونستن.
‫می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫نمی‌دونم، ولی مطمئنم بهم میگی.
‫فکر می‌کنم اون پایین...
‫چیزی پیدا کردن که از نفت ارزشمندتر بوده.
‫خب، عجب داستانی!
‫ولی من توی این شهر تازه‌واردم.
‫چیزی از این قضیه نمی‌دونم.
‫توی این شهر تازه‌وارده!
‫ما شش قرنه که اینجاییم.
‫شماها چی می‌خواید؟ ۱۰۰۰ دلار؟
‫می‌تونم عملیش کنم.
‫ما بخشی از این زمین هستیم. ‫فروشی نیستیم.
‫خب، از اونجایی که بخشی از زمینی هستید...
‫که الان خریدم...
‫پس به گمونم این یعنی مال منید.
‫باهات در تماس می‌مونیم.
‫از قالی ناواهویی‌ات خوشم میاد.
‫ولی سرخپوست‌ها ساختنش،
‫و از زیر پات می‌کشیمش بیرون.
‫مشکل همینجاست، آقایون.
‫شاید شما درستش کرده باشین،
‫ولی پول ندارید بخریدش.
‫همینجا پرتش کن پایین، چیپ!
‫اینجا محل تخلیه نیست.
‫نقشه‌مون عوض شد. ‫همینجا پرتش کن پایین.
‫«بادهای تاریک»
‫سلام.
‫هنوز درد داره؟
‫حالش خوبه. ‫فقط دوباره مثل قدیماش شده.
‫چه خوب.
‫- اوه! بیا اینو بهش بده. ‫- ممنون
‫چه کلاه قشنگی.
‫قبل از اینکه امروز صبح...
‫از نیویورک سیتی به سمت غرب عازم بشه...
‫رئیس جمهور نیکسون با رقیب قدیمی‌اش،
‫فرماندار نلسون راکفلر صبحانه خورد.
‫ولی طبق گفته‌های دبیر مطبوعاتیِ کاخ سفید...
‫کاش از اون قمقمه که کریسمس برات خریدم...
‫استفاده می‌کردی.
‫می‌دونی که از این ماگ خوشم میاد.
‫به زودی سالی از بیمارستان مرخص میشه.
‫به چیزی که در موردش حرف زدیم فکر کردی؟
‫به نظرم توی سرپناهی که توی گلوپه ‫زندگیش بهتر بگذره.
‫دیر شده. ببخشید.
‫توی پروندۀ خشونت خانگیِ گرویینگ تاندر ‫به یه اسم رسیدیم.
‫- یکی از معاون‌هات اسمشو پیدا کرد؟ ‫- صد درصد.
‫اِما پیدا کرد.
‫فرانک ناکای.
‫- اسمش براتون آشناست؟ ‫- تا حالا چیزی ازش نشنیدم.
‫- نخیر. ‫- خب، اون کهنه‌سربازه.
‫پایان خدمت داره. جانبازه.
‫قهرمان جنگیه؟
‫آره، از طرفی هم ‫زنانِ کم سن و سال رو کتک می‌زنه.
‫خدا می‌دونه دیگه چیکار می‌کنه.
‫- بیاید بریم بیاریمش. ‫- کجاست؟
‫امیدوار بودم اینش رو تو بتونی بفهمی.
‫اون مرد سرخپوسته.
‫بعضی وقتا به‌خاطر صلاحِ بقیه...
‫باید یکی رو فدا کنیم.
‫همین‌جوریش هم به اندازۀ کافی ‫فدایی دادیم.
‫چرا نمیشه همه‌شون رو نجات بدیم؟
‫چون ما خالق دنیا نیستیم.
‫ساده‌لوح هم نیستیم.
‫چرا زنِ مک‌گینیس این نامه رو فرستاده؟
‫- می‌خواد چیو لاپوشونی کنه؟ ‫- قشنگ معلومه که تودار بود.
‫نقاشی‌ها، اون یارو که اومد داخل ‫و سراغ اون و نقاشی رو گرفت.
‫اون یا لستر بهت مشخصاتی داد؟
‫چیز به‌درد بخوری نگفتن.
‫توی سرقت ماشین حمل پول ‫یه مرد سفید پوست نبود...
‫- که ژست پلیس گرفته بود؟ ‫- چرا.
‫برگشتیم سراغ تئوریِ همۀ این جرائم ‫به هم مربوطن؟
‫هلی‌کوپتر یه جایی توی منطقۀ سرخپوست‌نشین ‫فرود اومد، نه؟
‫یا نقص فنیِ موتور داشتن، ‫یا سوختشون تموم شده. خدا می‌دونه!
‫یا از اول اینطوری نقشه کشیده بودن.
‫- وای خدا. ‫- لستر؟
‫اشکالی نداره. ‫می‌تونید... می‌تونید بهم بگید.
‫چیو بگیم؟
‫واندا زنده نموند؟
‫چی میگی برای خودت؟
‫تو چی میگی برای خودت.
‫- یعنی نمُرده؟ ‫- تا جایی که من می‌دونم نه!
‫باید در مورد نامه باهاش صحبت کنیم، لستر.
‫خب، خب، نمیشه جو.
‫شرمنده، لستر، ولی مجبوریم.
‫آخه نمیشه. ‫رفته توی کُما.
‫همین دیروز باهاش حرف زدم.
‫دکترها فکر می‌کنن ‫عنکبوت گازش گرفته.
‫باید یه لحظه با سالی صحبت کنم.
‫- لازم نیست ازم اجازه بگیری. ‫- می‌دونم، ولی...
‫گفتم شاید بهتر باشه ‫تو رو هم در جریان بذارم.
‫راستی...
‫«چی» در مورد قبیله‌ام ازم پرسید.
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم.
‫بهش گفتی؟
‫نه. هنوز نه.
‫به جو نگو.
‫- سلام پدر روحانی! ‫- خیلی ممنون که اومدی.
‫هیچ راه ارتباطی‌ای باهاتون نداشتم،
‫برای همین خودم دست به کار شدم ‫و ترتیب این قضیه رو دادم.
‫ببین، نیازی نیست دلیل کارِت رو توضیح بدی.
‫من اعتقادم اینه که هیچ‌کس ‫نباید برای کار خِیر تنبیه بشه.
‫محض احتیاط، حساب کردم چند قدم میشه.
‫همینجاست.
‫(صحبت به زبان سرخپوستی)
‫دعا می‌کنم سفر ابدیِ خوشی داشته باشه.
‫فامیلی دارید که بهش خبر بدیم، پدر روحانی؟
‫یه برادر دارم.
‫از بچگیم خبری ازش ندارم.
‫از شنیدنش ناراحت شدم.
‫اون اسب وحشی‌ای بود که رام نمی‌شد.
‫از مدرسه اخراج شد.
‫ادعا می‌کردن که کلیسا رو به آتیش کشیده.
‫کدوم مدرسه؟
‫سنت مایکلز.
‫راست می‌گفتن؟
‫کلیسا رو به آتیش کشیده بود؟
‫به اعتقادِ من، این کارها از اون بر می‌اومد.
‫با فرمان‌برداری مشکل داشت.
‫آره، اینجور آدما رو می‌شناسم.
‫منم همینطور.
‫اینجور افراد میان سراغم ‫و دنبال رستگاری می‌گردن.
‫هیچ‌وقت برای رستگاری دیر نیست.
‫سرکارها، با اجازه‌تون...
‫یه سری متعلقاتِ پدربزرگم هست...
‫که دوست دارم همراهش بفرستمشون.
‫یه چیز دیگه، پدر روحانی.
‫احیاناً واندا مک‌گینیس رو نمی‌شناسید؟
‫توی فروشگاه تبادل اجناس دیدمش. ‫در همین حد.
‫- چطور؟ ‫- ناخوش ـه.
‫اگه تونستید یه سر برید عیادتش. باشه؟
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫اگه خدا بخواد.
‫بهم گفته بود فامیل نداره.
‫اگه جای تو بودم، ژله رو اینجا نمی‌خوردم.
‫شنیدم ممکنه باعث بشه ‫یه روز دیگه هم اینجا موندگار بشی.
‫دارم بهتر می‌شم. ‫می‌گن می‌تونم به زودی برم خونه.
‫پس بذار اینو ازت دور کنم.
‫گوش کن، سالی...
‫باید دو سه تا سؤال ازت بپرسم.
‫در مورد فرانک ناکای.
‫فکر می‌کردم گفتنِ اسمش کفایت کنه.
‫باید پیداش کنیم.
‫می‌دونی کجاست؟
‫اونا فقط میان خونه.
‫اونا؟
‫فرانک و دوستش.
‫اسم دوستش رو نمی‌دونم ‫و قیافه‌اش رو نمی‌شناسم.
‫شب‌ها میاد و با مادرم صحبت می‌کنه.
‫از مادرم می‌ترسی، مگه نه؟
‫اونی که باید ازش بترسی، اون نیست.
‫بازم لوبیا!
‫- عزیزم گله نکن. ‫- گله نکنم؟
‫غذاست دیگه.
‫از جون ما چی می‌خواید؟
‫رفتارتون خیلی وحشیانه‌ست.
‫شما اهریمن‌هایی هستید ‫که اومدید درِ خونۀ ما.
‫سلام پسر.
‫نزدیک بود بهم تیر بزنی.
‫دفعۀ بعدی می‌زنم.
‫سرکار لیپهورن.
‫اومدید این مرد جوان رو بذارید و برید؟
‫یه کم سن و سالش برای مدرسه‌مون بالاست.
‫خواهر دوریس، این جیم چی ـه.
‫معاون جدیدمونه.
‫خوشوقتم خواهر روحانی.
‫میشه بابت یه سری اطلاعات مزاحمتون بشیم؟
‫امیدوارم مشکلی پیش نیومده باشه.
‫نه، فقط یه دانش‌آموزِ قدیمی ‫داره سعی می‌کنه برادرش رو پیدا کنه.
‫- چند وقت پیش؟ ‫- حدود ۲۰ سال پیش.
‫پس پرونده‌های بایگانی‌شده رو می‌خواید.
‫بفرمائید.
‫همه‌شون رو کشیشی که خوانش‌پریشی داشت ‫بر اساس حروف الفبا مرتب کرده.
‫ولی دیگه اینا خدمتِ شما.
‫ممنونم، خواهر.
‫می‌خوای جنسیت بچه‌ات رو بدونی؟
‫قراره یه مادر فوق‌العاده داشته باشه.
‫یه ایده‌ای دارم.
‫حس می‌کنم توی خونۀ ما خیلی راحتی.
‫می‌خوای پیش من و جو بمونی؟
‫خب، همۀ «ت»‌ها رو گشتیم. ‫«تسو» پیدا نشد. ‫(سو: تسو نوشته میشه که «ت» خوانا نیست)
‫فکر کنم باید بریم «س»‌ها رو بگردیم.
‫شاید بر اساس آوایی مرتبشون کرده باشه.
‫اینجا کلی خاطرات رو به یادم میاره.
‫اینجا مدرسه می‌رفتی؟
‫نه، اینجا ازدواج کردم.
‫قصه‌ش مفصل ـه.
‫مدرسۀ «همگون‌سازی» می‌رفتم.
‫ولی مثل اکثر همکلاسی‌هام...
‫به زور نیاورده بودنم مدرسه.
‫پدر و مادرم فکر می‌کردن ‫این بهترین کار برای منه.
‫عجب!
‫منم همیشه به حرفشون گوش می‌کردم.
‫به محض اینکه رسیدم، ‫موهام رو زدن...
‫و لباس‌هام رو در آوردن.
‫ولی هیچ‌وقت نتونستن غرورم رو خُرد کنن.
‫برای این کار یه چیز دیگه لازم بود.
‫بگذریم.
‫این دیوونگی ـه.
‫خیلی وضعیت ناجوریه.
‫خودتو آروم کن. ‫دیگه تقریباً تمومه.
‫پس نقشه‌مون چی شد؟
‫یه نقشۀ جدید داریم.
‫عه، یه نقشۀ جدیدِ دیگه.
‫من یه پیشنهاد بهتر برات دارم.
‫سهمم رو بده تا من راهم رو بکشم و برم.
‫تا وقتی کاری که شروع کردیم رو ‫تموم نکنیم نمیشه!
‫نه، ببین، تو خودت کاری که شروع کردی رو ‫تموم کن.
‫من هیچ اهمیتی به این چیزا نمیدم.
‫فردا توی محل پرتابِ اصلی...
‫منتظرت هستیم.
‫اگه با یه ماشین پلیس اومده بودیم، ‫تعجب نکن.
‫بفرما.
‫بنجامین سو. ‫(بنجامین تسو)
‫بنجامین سو...
‫و برادر دوقلوش، جیمز.
‫چه نکته‌ای در مورد کشیش‌مون بنجامین، ‫متوجه میشی؟
‫- عینک نداره. ‫- آره.
‫این یکی چی؟
‫- عینک داره. ‫- جیمز سو!
‫امروز صبح پیشش بودیم.
‫حرومزاده!
‫وای خدا! برادر! برادرِ دوقلو!
‫اینکه خودشو کشیش جا بزنه جرم نیست،
‫ولی بدون شک داره در مورد ‫همۀ چیزای دیگه هم دروغ میگه.
‫به نظرت مردمی که خودشون رو کشیش جا بزنن ‫میرن جهنم؟
‫سرخپوست‌هایی که به بهشت و جهنم فکر می‌کنن!
‫- خودمم تجربه‌ش رو داشتم. ‫- بله.
‫با این مدارکی که داریم ‫بهمون حکم میدن دیگه؟
‫بعد از اینکه برای بازجویی آوردیمش، ‫بهمون میدن.
‫بیا یه بار تو رانندگی کن.
‫عه!
‫برای شام برنامه‌ای داری؟
‫چندین ساله که برای شام ‫برنامه‌ای ندارم.
‫الان داری!
‫میان تا منو بگیرن.
‫منتظر باش یکی‌شون بیاد داخل، ‫اون یکی رو بزن.
‫دوتا سرخپوست دیگه فدایی میشن.
‫راه بهتری سراغ داری؟
‫ماشین توی غار رو بردار، ‫توش رو پر از پول کن
‫و مثل یه جفت پلیس می‌ریم.
‫مورمن‌ها چی؟
‫تقاص جون‌هایی که ‫توی محل حفاری داده شد رو میدن.
‫توی انجیل نوشته قصاص کنید.
‫اون ترفیع توی واشینگتن رو جدی گفتی؟
‫وای خدا! مطمئنم یه خبر خوب داری.
‫حق با تو بود.
‫اون سرقتِ توی گلوپ، ‫کار جامعۀ بوفالو بود.
‫اون یارو رو یادته...
‫که از سرقت بانک تعاونیِ استوکتون ‫بازداشتش کردیم؟
‫- فرانک ناکای که نامیراست؟ ‫- خودش اینطور ادعا می‌کنه.
‫اون مظنونیه...
‫که یه شاهدِ پروندۀ خشونت خانگی ‫شناساییش کرده.
‫حالا اون توی منطقۀ سرخپوست‌نشین ـه. ‫فکر کنم پیت ساموئلز هم باشه.
‫آماده‌ای خبر رو بهت بگم؟
‫اسم واقعیِ این یارو رو پیدا کردم، رفیق.
‫فکر کنم بهتر باشه یه اتاق بگیریم.
‫چون نمی‌خوام جلوی...
‫این همه آدم اسمش رو بگی.
‫نه نمی‌خواد.
‫اسمش جیمز سو ـه.
‫خودشو بجای برادر دوقلوش جا زده ‫که کشیش بوده.
‫عجب، پسر!
‫می‌دونستم کارِت درسته ولی وای!
‫زدی تو خال.
‫خیلی خب، بیا پسرا رو خبر کنیم و بگیریمش.
‫یه مُشت مأمور اف‌بی‌آی بیان اینجا؟
‫خبرش پخش میشه و فرار می‌کنن.
‫چرا فکر می‌کنی تا الان فرار نکردن؟
‫خب، همین امروز صبح پیشش بودم.
‫نیارشون.
‫پسرا رو نیار.
‫اینو بسپار به من و لیپهورن.
‫وقتی بازداشتش کردیم،
‫حکم فدرالت رو بیار و سوار ماشینش کن.
‫وگرنه لیپهورن سعی می‌کنه ‫پروندۀ قتلش رو پیگیری کنه،
‫و اونجوری باید برای اتهاماتِ سرقت از بانک، ‫منتظر بمونیم.
‫لیپهورن رو بدجوری بازی دادی.
‫بهت افتخار می‌کنم، چی.
‫خدمتکار!
‫در روز سوم...
‫میشه در رو باز کنی، عزیزم؟
‫- آره. ‫- ممنون.
‫- سلام آقای چی. ‫- سلام خانم لیپهورن.
‫عه.
‫چای سرخپوستی.
‫ببین عزیزم، حداقل یکی هست ‫که برام کادو بیاره.
‫سلام چی.
‫- هر کانال رادیویی‌ای که خواستی بزن. ‫- ممنون.
‫باید اون تلویزیون قدیمی رو بندازیم دور.
‫هوم.
‫می‌دونی، آلومینیوم جواب میده.
‫- تلویزیون توی مسافرخونه‌ام اونجوری درست شد. ‫- هوم.
‫با این همه پولی که خرج آلومینیوم کردیم،
‫می‌تونستیم یه تلویزیون جدید بخریم.
‫- آره، می‌دونم. ‫- میشه اینو باز کنی؟
‫ممنون.
‫عه، اونا آخرین بطری‌های نوشابه بود.
‫به گمونم باید آب بخوری.
‫چی، برنامه‌ات چیه؟
‫برنامۀ خاصی ندارم.
‫هوم. تا حالا این طرفا نیومده بودی.
‫احتمالاً واسه اینه که ‫هیچ‌وقت برنامۀ خاصی ندارم.
‫بفرما.
‫هوم.
‫- ممنون. ‫- ایول.
‫هوم.
‫مزۀ غذاهای مامانم رو میده.
‫بابت پسرتون متأسفم.
‫برنادت اون شب خیلی خوشگل شده بود، مگه نه؟
‫میشه بس کنی؟
‫اِما همیشه می‌خواد دستِ جوون‌ها رو ‫بذاره توی دستِ همدیگه.
‫عزیزم، باور کن این دوتا به هم نمی‌خورن.
‫چیه؟
‫لازم نیست من دستشون رو ‫بذارم توی دست همدیگه.
‫بیخیال.
‫داری شوخی می‌کنی دیگه؟ ‫چی، داره شوخی می‌کنه، مگه نه؟
‫واقعاً؟
‫- باورم نمیشه! ‫- گولت زدن!
‫آره به گمونم.
‫خیلی خوبه که توی این خونه، ‫صدای خنده می‌شنوم.
‫آره، خیلی خوبه.
‫دفعۀ بعدی، باید بگیم «برن» هم بیاد.
‫به شرط اینکه برای تلویزیون آلومینیوم بیاره.
‫سالی فردا شب برمی‌گرده.
‫چی؟
‫ترسیده و جایی نداره بره،
‫برای همین دعوتش کردم بیاد اینجا بمونه.
‫- چند وقت؟ ‫- تا هر وقت که خودش بخواد.
‫با هم مشورت کرده بودیم؟
‫نه. ولی من این تصمیم رو گرفتم.
‫کار درست، همینه.
‫الان وقتش نیست.
‫- همیشه میگی وقتش نیست. ‫- باید بره گلوپ.
‫نمی‌خواد بره گلوپ.
‫آره، درک می‌کنم ولی به‌خاطر خودش...
‫خودت آوردیش اینجا.
‫آره، برای چند شب، نه برای همیشه، اِما.
‫چرا؟ چون دیگه به‌دردت نمی‌خوره؟
‫- اصلاً این‌طور نیست! ‫- فکر کنم بهتر باشه برم.
‫بگیر بشین، جو!
‫بابت شام ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام رودریک.
‫احیاناً دیروز درِ طویله رو باز نذاشته بودی؟
‫تاکو رو پیدا نمی‌کنم.
‫نگران نباش. ‫قبلاً هم فرار کرده بوده.
‫- پیداش می‌کنم. ‫- فعلاً!
‫هِی... چه کلاه ایمنیِ قشنگی.
‫جیم پلانکت شدم. ‫(بازیکن فوتبال آمریکایی)
‫از کجا آوردیش؟
‫بازار کهنه‌فروش‌ها. ‫خانم «نز» بهم دادش.
‫عه.
‫نظرت چیه...
‫یه دلار با یه بسته هویج بهت بدم ‫تا اونو ازت بخرم؟
‫خیلی خب.
‫ممنون.
‫خیلی گرمته؟
‫فکر کنم به‌خاطر فلفل سبزِ دیشبه.
‫آره، بهت هشدار داده بودم.
‫شرمنده بابت دیشب.
‫اشکالی نداره.
‫درگیر مسائل مختلفی هستیم.
‫درک می‌کنم.
‫می‌دونی، اگه حرفی که اِما می‌زد ‫حقیقت داشته باشه...
‫باید برنادت بیشتر بشناستت.
‫آره، دنبال وقت مناسبم.
‫هوم. به این نتیجه رسیدم ‫که هیچ‌وقت وقت مناسب پیدا نمیشه.
‫می‌خواستم شب مراسم بهش بگم...
‫ولی نمی‌دونم تا کِی اینجا موندگارم.
‫به محض اینکه این پرونده بسته بشه،
‫احتمالاً یه پاسگاه دیگه برام پیدا می‌کنن.
‫پروندۀ به این بزرگی، ‫یه شغل بزرگ توی شهر برات جور می‌کنه، نه؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫آره.
‫اینجا دلمون برات تنگ میشه.
‫سلام، خانم نز؟
‫- اینو از کجا پیدا کردین؟ ‫- از اون یارو «بیگی».
‫ریموند بیگی؟
‫ممنون.
‫یه نفر چهارنعل از اینجا رد شده.
‫جای نعل‌ها رو می‌بینی؟
‫نیروی کمکی آوردن.
‫شاید بهتر باشه ما هم نیروی کمکی خبر کنیم.
‫چه نیروی کمکی‌ای؟
‫برو بالای تپه. ‫ببین یه موقع برامون کمین نکرده باشن.
‫خبری نیست.
‫از پشت برو.
‫برادر سو؟
‫پلیس قبیله‌ای.
‫باید یکی دوتا سؤال ازتون بپرسیم.
‫برادر سو؟
‫سو؟
‫خبری نیست.
‫تاکو؟
‫سرتو بدزد!
‫چی! حالت خوبه؟
‫تیر ندارم!
‫تکون بخوری می‌کُشمت!
‫گرفتمش!
‫بشین! بشین!
‫به‌به، مأمور اف‌بی‌آیِ ‫مورد علاقه‌ام هم که اومده!
‫مگه نگفتی نمی‌شناسیش؟
‫ما از قدیم همدیگه رو می‌شناسیم.
‫تو مأمور اف‌بی‌آی هستی؟
‫چی.
‫تو هم نمی‌خواستی بهم بگی؟
‫بیاید ببریمش بیمارستان.
‫یالا! بیاید بریم.
‫سرخپوست‌های بدبخت!
‫در حالت عادی برای تو هم یه لیوان می‌ریختم ‫ولی این خیلی قدیمی ـه...
‫و چیزای خوبم رو ‫به آدمایی که نمی‌شناسم نمی‌دم.
‫اشکالی نداره.
‫من برای مسائل کاری اومدم.
‫بگو ببینم چی می‌خوای.
‫می‌دونم کی می‌خواد زمین نفت‌خیزِ...
‫اطرافِ معدنت رو بخره.
‫من خبر نداشتم.
‫می‌خوام باخبرت کنم.
‫خب، دوباره می‌خرمش.
‫نمی‌تونی.
‫ببین، از اینجا تا آخرِ این منطقه...
‫می‌تونی همۀ حقوق معدنیش رو صاحب بشی...
‫ولی فقط ناواهویی‌ها می‌تونن ‫زمین‌ها رو صاحب بشن
‫و اونا می‌خوان تو رو بزنن کنار.
‫اونا کی هستن؟
‫اسم جامعۀ بوفالو رو شنیدی؟
‫- جامعۀ بوفالو؟ ‫- اوهوم.
‫منظورت اون دوتا کهنه‌سربازِ سرخپوست ـه؟
‫آره خودشونن.
‫چرا باید حرفت رو باور کنم؟
‫من یه جور میانجی‌ام.
‫در ازای ۵ هزار دلار، ‫بهت می‌گم کجا می‌تونی خودشون...
‫و پولی که دزدیدن رو پیدا کنی.
‫تا فردا وقت داری.
‫[مرکز درمانیِ سرخپوست‌ها]
‫یه حکم برای گرفتنِ...
‫اون مردی که بازداشت کردی بهم می‌رسه.
‫فرانک ناکای یه زندانیِ فدرال محسوب میشه
‫و من ناظرِ انتقالش به اف‌بی‌آی هستم.
‫نشان و تفنگت رو بده من.
‫توی پاسگاه تحویل دادمشون.
‫از اولش در مورد اونا می‌دونستی؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫منو فرستادن اینجا ‫تا پروندۀ سرقت از بانک رو حل کنم.
‫دوتا قتل سر راه حرفه‌ات قرار گرفت ‫و ریسک نکردی؟
‫الان که همه چی مشخص شد،
‫هنوزم می‌تونم توی قضیۀ ‫مسافرخونۀ «بیگ‌راک» کمکت کنم.
‫هیچ چیز بین من و تو مشخص نشده.
‫- جو! ‫- بگو ستوان لیپهورن!
‫و دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام ریختت رو ببینم.
‫می‌فهمی؟
‫خیلی خب.
‫شاید حق با اونا بود.
‫شاید زیادی به این پرونده ‫وابستگیِ شخصی داری.
‫بیا!
‫از روم پاشو لعنتی!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید «
‫قسمت بعدی «بادهای تاریک»:
‫چرا بهم نگفتی «چی» مأمور اف‌بی‌آی ـه؟
‫همۀ هدیه‌های خوب، ‫هدیه‌ای آسمون‌های بالای سرمونه.
‫پلیس ناواهو!
‫حکم دارم!
‫یه بار توی زندگیت شاد باش، پسر.
‫آدم بَده رو گرفتی.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم کارم رو انجام بدم.
‫«بادهای تاریک»