‫آنچه گذشت‌...
‫می‌خوام اینو ببری آزمایشگاه ‫و بدی آنالیزش کنن.
‫چه جوری میشه آخه؟
‫دست بردار، جیم. می‌تونی بی خیال ‫فیلم بازی کردن بشی. من می‌دونم تو عضو اف‌بی‌آیی.
‫ازت نمی‌خوام بخوریش.
‫می‌خوام آنالیزش کنی.
‫امیدوار بودی چی پیدا کنی؟
‫فکر کردم شاید هلیکوپترت رو پیدا کردم.
‫توی اون نمونه آب مایع هیدرولیک بود.
‫گزارش کالبد شکافی قتل های بیگ راک رو می‌خوام.
‫بگیرشون.
‫هی! تو گفتی مثل یه...
‫فکر می‌کنه با یه روح پلید رو به رو شده.
‫مطمئنم.
‫اون داشت کنترل ذهنم رو در اختیار می‌گرفت،
‫و سعی کرد یه تیکه از مو هام‌ رو بکنه.
‫به نظرم توی پناهگاه زنان در گلوپ جات بهتر باشه.
‫من یه اسم می‌خوام.
‫- همش هست؟ ‫- تا قرون آخرش.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫می‌چسبیم به نقشه.
‫شما قرار بود یه تابلوی نقاشی رو برام نگه دارین.
‫اونو ۵ دقیقه پیش فروختم.
‫به کی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید و محمد مسعودی‌ «
‫چرا همه بهمون خیره شدن؟
‫به ما نه. به نشون.
‫ریموند بیگی رو ندیدی؟
‫این قطعه‌ی نقره رو بابابزرگم درست کرده.
‫در زمان تبعید مردمان ناواهو گردنش کرده بود.
‫ریموند.
‫هی! وایستا! وایستا!
‫واسه چی فرار می‌کنی؟
‫برو بگیرش، ببری.
‫من واسه این کار خیلی پیر شدم.
‫فرار نکن!
‫یه دونه گیلاسی لطفا.
‫هی! وایستا!
‫بیا اینجا!
‫- اه، لعنتی. ‫- دست از سرم بردار!
‫خدایا، وایستا!
‫وایستا دیگه!
‫تموم شد؟
‫من می‌تونم کل روز دنبالت بدوئم.
‫مسخره بازی هاتون تموم شد؟
‫- واسه چی فرار کردی، ریموند؟ ‫- نمی‌دونم.
‫از آخرین بار کار اشتباهی نکردم.
‫قبل اینکه از نیروی دریایی اخراج بشی...
‫- غواصی می‌کردی؟ ‫- متخصص پاک سازی مین بودم.
‫دسته‌ی آلفا در "نا به‌."
‫می‌خوای امروز پول حلال دربیاری؟
‫میشه اینو ببری؟ ممنون.
‫همه چی مرتبه؟
‫به بلوغ رسیدم، عمه جون.
‫اوه.
‫اینا رو میدم با خودت ببری خونه.
‫مجبورم برم خونه؟
‫چی شده؟ به بابات گفتی؟
‫آره. اون خشکش زد.
‫اون نمی‌دونست چی بگه یا چیکار کنه.
‫باید واست مراسم کینالدا رو ترتیب بده.
‫من باهاش حرف می‌زنم.
‫راستش می‌خواستم بدونم...
‫هیچی!
‫اون سمت رو بگرد!
‫طی ۱۶ ماه خلاف‌ترین پرونده‌مون...
‫چاقو کشی سر یه شل نوشیدنی بود.
‫حالا توی یه بازه‌ی ۳ هفته‌ای دو فقره قتل...
‫و یه مورد سرقت از بانک داریم.
‫به نظرت اینا با هم مرتبط هستن؟
‫نه. چیزی واسه پیگیری نیست.
‫درست به نظر نمیاد.
‫به نظر کاملا تصادفیه... چیز مستدلی نیست.
‫آره...
‫به جز اینکه اون رد لاستیک ها دم خونه‌ی گرویینگ تاندر...
‫با اون رد لاستیک هایی که توی بیابون...
‫در محل گم شدن ‫اون خانواده‌ی مورمنی پیدا کردیم مطابقت داره.
‫یه خودروی چهار چرخ متحرک.
‫توریست ها احتمالا ماشین‌شون خراب شده ‫و تو جاده یه ماشین دیگه سوار شدن رفتن.
‫ماشین سالم سالم بود.
‫تو از کجا می‌دونی؟ ‫سوئیچش رو پیدا نکردیم.
‫با سیم هاش روشنش کردم.
‫چیه؟ من همیشه که پلیس نبودم.
‫- هیچی! ‫- بازم بگرد.
‫دارم خسته میشم.
‫خب، شاید نباید مثل خرگوش...
‫توی بیابون می‌دوییدی.
‫همچنین یه شاهد رو دارم...
‫که شاید بتونه یه سری مسائل رو روشن کنه.
‫کی؟ کجا؟
‫اون دختره گرویینگ تاندر... ‫مهمون خونه‌ی منه.
‫هنوز اطلاعاتی نداده؟
‫نه، هنوز نه.
‫ولی معاونم رو گذاشتم روش کار کنه.
‫برنادت؟
‫نوچ، زنم.
‫بیا تو. خوش اومدی.
‫سلام، سالی. ‫این برادرزاده‌ام نانوبا ست.
‫اون چهار روز اینجا پیش ما می‌مونه.
‫عیبی نداره باهات هم اتاق بشه؟
‫نانوبا قراره مراسم کینالداش رو جشن بگیره.
‫نمی‌دونم این چیه.
‫نگران نباش. ما یادت میدیم.
‫هیچی.
‫خب، شاید یه جا رو از قلم انداختی.
‫- یه دور دیگه برو. ‫- عمرا! کِی پولم رو میدین؟
‫پولت رو میدیم.
‫باید اونجا باشه.
‫- بفرما خودت برو. ‫- سلام!
‫پلیس پروو امروز صبح زنگ زد! ‫اونا پلاک رو چک کردن!
‫ویلسون اسمیت، چهل ساله،
‫به همراه زنش، کارن، ۳۶ ساله،
‫و دو تا بچه هاشون، لوسی و کاساندرا،
‫دوازده و نه ساله، ‫همگی رسما گم شدن.
‫هنوز فکر می‌کنی همه چی تصادفیه؟
‫این هم چشمم بهش خورد. ‫توی صندوق عقب ماشین پیداش کردم.
‫چیه؟
‫رسید خرید تابلوی نقاشی از مغازه‌ی مک‌گینیسه.
‫- خب؟ ‫- خب، نقاشی‌ای‌...
‫توی ماشین پیدا نشد.
‫آدمربایی یا بدتر.
‫باید قضیه رو با مامور های فدرال حل کنم.
‫شما فعلا برین پیگیر این بشین.
‫و سعی کنین همدیگه رو نکشین، ها؟
‫به حد کافی بدبختی سرم ریخته.
‫کِی پول منو میدین؟
‫می‌دونی که من رانندگی بلدم، نه؟
‫می‌دونی کجا داری میری؟
‫اینجا خیلی تابلو نداره.
‫مسیر توی ذهنم مرور میشه.
‫خوبه، چون وقتی میری بیرون ماموریت...
‫و تا صد ها کیلومتر...
‫دور تا دورت هیچی نیست،
‫مهمه که بتونی به بقیه بگی کجا پیدات کنن.
‫سلام، رودریک.
‫وایستا.
‫دوستته؟
‫اسب هام رو تیمار می‌کنه.
‫- چند تا اسب داری؟ ‫- بی خیال شو، چی.
‫من اهل گپ زدن نیستم.
‫خیلی خب. فقط می‌خوام وقت‌مون بگذره.
‫دست از سرت برمی‌دارم.
‫چهار تا خودم دارم، و از دو تا اسب هم نگهداری می‌کنم، ‫من جمله موستانگ اما.
‫امکانات خوبی دارم.
‫یه تریلر وسط ۸ هزار متر زمین،
‫چاه آب تمیز... ‫هر چی می‌خوام رو دارم.
‫دوست دارم فرصت شد بیام ببینم.
‫فقط در صورتی که بخوای اسب بدی برات نگه دارم.
‫هیچ کس نمیاد خونه‌ی من.
‫هیچ کس؟
‫من حامل آفتابم.
‫خیلی خب.
‫تا حالا هیچ کس نیومده‌ی توی تریلرت؟
‫عجیبه.
‫اهالی اینجا یه مشت بچه ننه هستن....
‫که تن به کار نمیدن، ‫از مامان هاشون تلکه می‌کنن،
‫و سعی دارن بیان توی تریلرم...
‫بدون اینکه حتی در مورد قبیله‌ام چیزی بپرسن.
‫با همین اسب ها راحتم، ممنون.
‫لعنتی.
‫ماشالا‌.
‫- صبح به خیر، لستر. ‫- سلام.
‫ببین کی اینجاست، لیپهورنتس...
‫زوج پویای منطقه‌ی سرخپوست نشین.
‫چه کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫می‌خواستم بدونم می‌تونی ‫توی یه موردی کمک‌مون کنی یا نه.
‫آره، رسید یکی از نقاشی های زشت واندا ست.
‫یادته به کی فروختی؟
‫یه خانواده‌ی مورمنی بودن.
‫سرخوش و شنگول بودن...
‫حتی بیشتر از باقی مورمن ها.
‫به یکی از بچه هاشون ‫یه اسب اسباب بازی دادم.
‫احیانا یه خودروی لینکلن کانتیننتال...
‫نداشتن؟
‫- چرا. همه چی مرتبه؟ ‫- اونا گم شدن.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌تونی بهمون بگی؟
‫چرا، یه یارو سفید پوسته چند دقیقه بعدش اومد،
‫دنبال همون نقاشی بود،
‫با زنم کار داشت،
‫که می‌خواستم ته توی ماجرا رو دربیارم.
‫چه شکلی بود... ‫قد، هیکل، رنگ مو؟
‫یه سفید پوست بود،
‫مثل کتفیش هانتر سیبیل داشت. ‫[بازیکن بیسبال]
‫دیگه ویژگی خاصی نداشت.
‫خب، اگه چیز دیگه‌ای به ذهنت رسید، خبرمون کن.
‫باشه، و اگه شما هم ‫چیز دیگه‌ای فهمیدین، خبرم کنین.
‫- ممنون، لستر. ‫- خیلی خب، ممنون.
‫خیلی خب.
‫سلام.
‫قراره کل قبیله رو غذا بدین، پدر روحانی؟
‫حضرت عیسی پنج قرص نون و ۲ تا ماهی رو ‫چند برابر کرد تا جمعیت گرسنه‌ای رو سیر کنه.
‫من به یه کیسه برنج بسنده می‌کنم.
‫[صحبت به زبان سرخپوستی]
‫سلام، عمو جو.
‫اوه، سلام.
‫جمع‌مون جمعه.
‫نانوبا به بلوغ رسیده.
‫اوه. خب، چرا برادرت نمی‌تونه...
‫چون اون نمی‌تونه.
‫اینجا یه کم جشن و خوشی به کارمون میاد.
‫خب، من فردا باید برم فلگستف.
‫خیلی خب.
‫اوه، و حالا که داری میری اونجا،
‫نانوبا یه کمربند لازم داره.
‫اونا تمام نوشابه هام رو خوردن.
‫- چیز دیگه‌ای لازم نداریم؟ ‫- هیزم.
‫همیشه هیزم بیشتر به کار میاد.
‫خیلی خب.
‫اون هنوز چیزی بهت نگفته؟
‫پیرهنت رو دربیار.
‫- لکه‌اش رو برات تمیز می‌کنم. ‫- خیلی خب.
‫دست و پا چلفتی‌ام دیگه!
‫سلام، یازی. چه وانت قشنگی.
‫خریدم و پولش رو دادم، ‫اگه سوالت اینه.
‫میشه مدارک ماشین رو ببینم؟
‫شرمنده مزاحم شدم.
‫چه خبره؟
‫هیچی. به خاطر نشونه.
‫سلام، واندا.
‫این دوست جدیدت کیه؟
‫رفاقتی با هم نداریم.
‫بهت برنخوره، عزیزم. ‫برنی فراری همچین آش دهن سوزی هم نیست.
‫اجناس اضافی رو می‌فروشی؟ ‫کناره یه پولی به جیب می‌زنی؟
‫- جرمه؟ ‫- شاید لستر از این قضیه خوشش نیاد.
‫خیلی وقته دیگه واسم مهم نیست ‫لستر از چی خوشش میاد.
‫هممم.
‫خب، اونم خیلی با هنر تو حال نمی‌کنه.
‫می‌دونی، یه خانواده‌ی مورمنی...
‫یکی از نقاشی هات رو خریدن، ‫بعدش گم شدن.
‫من همچین جادویی ندارم.
‫خب، کنجکاوی‌مون واسه اونا نیست.
‫دنبال اون یارو سفید پوسته هستیم ‫که بعد اونا اومد...
‫که دقیقا همون تابلو رو بخره.
‫هنر من مشهوره.
‫آر.سی. گورمان باید حواسش رو حسابی جمع کنه. ‫[هنرمند آمریکایی]
‫این یارو اومده تو رو ببینه، ‫و ناراحت رفته.
‫شما دو تا با هم سر و سری دارین؟
‫من از مرد های سفید پوست خوشم نمیاد...
‫یا پلیس ها.
‫دیگه کاری ندارین؟
‫خداحافظ، واندا.
‫اون دروغ میگه.
‫آره، می‌دونم.
‫هممم.
‫خب، ستوان.
‫دراز بی‌قواره.
‫- دیر کردی. ‫- من با ساعت سرخپوستی کار می‌کنم.
‫خب، دلم می‌خواست بشینم، ‫ولی ساعت ۴ قرار دارم.
‫اگه می‌دونستم،
‫برات کیک بی شیرینی می‌آوردم.
‫- قرار گلفه. ‫- اوه.
‫حیف زمین که واسه زمین گلف هدر بره.
‫خب، بهتر از یه زمین بایر و بی خاصیته.
‫خب...
‫یه خانوادۀ چهار نفره یهویی با هم غیبشون زد.
‫توجیهی براش داری؟
‫هنوز نه.
‫خب، چون جسدی در کار نیست ‫یعنی پرونده‌اش مال خودته.
‫اگه چیزی عوض بشه، ‫بازم مال خودته.
‫کوپن من برای جرم و جنایت پر شده.
‫به گمونم آخرای عمرت ‫فقط همون پرونده رو حل کنی.
‫آره. بدرود، رفیق!
‫جزئیاتِ جدیدِ پروندۀ اتسیتی/سو رو می‌خوام.
‫خب، اون پرونده دیگه بسته شده.
‫منظورت چیه که بسته شده؟
‫به خانواده‌ها چی بگم؟
‫بهشون بگو می‌تونن بیان جسدها رو تحویل بگیرن
‫می‌گم بفرستنشون مرده‌شور خونۀ شهر.
‫این خانواده‌ها وسیله‌ای برای تحویل گرفتنِ ‫جسدها ندارن.
‫خب، تو افسر قانونی، لیپهورن.
‫می‌تونی خودت برشون گردونی.
‫وگرنه تحویل دولت داده می‌شن.
‫چی شده، مامان بزرگ؟
‫نخارون!
‫می‌خوای زشت و بی‌کس بشی؟
‫بی‌کس؟ نه، مادربزرگ.
‫قول می‌دم نهایت تلاشم رو بکنم.
‫اینجوری خوبه؟
‫بهتر شد.
‫داری خوب پیش می‌ری، نانوبا.
‫♪ به محض اینکه به دنیا میای ♪ ‫♪ کاری می‌کنن حس حقارت کنی ♪
‫♪ و به جای این کارها، بهت فرصت نمی‌دن ♪
‫♪ تا وقتی اون‌قدر دردناک بشه ♪ ‫♪ که دیگه هیچی حس نکنی ♪
‫- سلام، برادر. ‫- عصر بخیر.
‫- از چه قبیله‌ای هستید؟ ‫- ملت ناواهو.
‫اینا کمربند هستن.
‫چند؟
‫♪ یه قهرمان طبقۀ کارگر، چیز خوبیه ♪
‫♪ اگه می‌خوای قهرمان باشی ♪ ‫♪ فقط دنبال من بیا ♪
‫چرا اومدیم اینجا؟
‫با خودم گفتم از نو شروع کنیم.
‫خیلی خب، پس از نو شروع کن.
‫خوشم نیومد که واندا ‫اونجا باهات اونجوری صحبت کرد.
‫می‌دونی، ما همکاریم.
‫باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫واندا همینجوریه دیگه.
‫بجز بداخلاق بودن کار دیگه‌ای بلد نیست.
‫اون‌وقت سر این قضیه اذیت نیستی؟
‫خب، اینجا باید پوست‌کلفت باشی.
‫اگه نباشی چی؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫اینجا خونۀ منه.
‫جاییه که توش بزرگ شدم.
‫عه.
‫- اینجا خیلی قشنگه. ‫- آره.
‫چرا گذاشتی رفتی؟
‫چاره‌ای نداشتم.
‫عاشق اینجام...
‫می‌دونی؟
‫مامانم با یه آدم عوضی آشنا شده
‫یه روز، یارو کتکش زد و...
‫مامانم با ماهیتابه زد برق از سر یارو پرید.
‫دو هفته بعد، رفتم مدرسه...
‫ولی هیچ‌کدوم از بچه‌ها باهام حرف نمی‌زدن.
‫بعداً فهمیدم واسه این بود ‫که یه نفر اینو نوشته.
‫(به زبان سرخپوستی نوشته شده)
‫«ساحره».
‫شایعه همینجوری دهن به دهن شد.
‫همۀ دوست‌هاش بهش پشت کردن.
‫می‌دونی چه حسی داره بچه باشی...
‫و موقع گریه کردنِ مامانت، ‫بهش دلداری بدی؟
‫روز بعد، ماشینش رو پر از وسایل کرد ‫و گذاشتیم رفتیم.
‫بین یه مُشت غریبه مُرد.
‫اون هم یه زمان پوستش کُلُفت بود.
‫متأسفم که همچین اتفاقی براتون افتاده.
‫قدیما آرزوی اینو داشتم که ‫برگردم اینجا و یارو رو پیدا کنم
‫و کار ناتمومِ مادرم رو تموم کنم.
‫ولی یه نفر زودتر از من این کار رو کرد.
‫برادرزادۀ اِما داره جشن می‌گیره.
‫توی خونۀ لیپهورن.
‫بد نیست تو هم یه سر بیای.
‫کمک کنی و نذاری آتیش خاموش بشه.
‫تو هم میای؟
‫هر جا توی منطقۀ سرخپوست‌نشین ‫مراسمی باشه،
‫من اولین نفرم!
‫خیلی خب.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫من هنوز توی فلگستف هستم.
‫- کمربنده رو گرفتی؟ ‫- معلومه.
‫از سرخپوست‌های «دینه» گرفتم، ‫نه «پوئبلو».
‫ببین، شب باید بمونم.
‫جو، اینجا لازمت دارم.
‫آره، می‌دونم.
‫ولی فردا صبح جسدها رو بهم می‌دن.
‫دارم میارمشون خونه، اِما.
‫- موفق شدم! ‫- می‌دونستم موفق می‌شی.
‫هر چی مسیر طولانی‌تری رو بُدویی ‫زندگیت طولانی‌تر می‌شه.
‫می‌شه امروز توی کارِ ذرت‌ها کمک کنم؟
‫معلومه که می‌شه.
‫چند؟
‫(صحبت به زبان سرخپوستی)
‫[پلیس ناواهو]
‫سلام.
‫هلن.
‫سلام.
‫دختر فوق‌العاده‌ای بود.
‫واقعاً می‌گم.
‫پدر سو؟
‫سلام؟
‫(صحبت به زبان سرخپوستی)
‫- کمک! ‫- کمک!
‫- آهای؟ ‫- آهای؟
‫ما این پایینیم.
‫- آهای؟ ‫- آهای!
‫- کمکمون کنید. ‫- ما این پایینیم.
‫- ما اینجاییم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫می‌بینم که با مهمون‌‌هامون آشنا شدی.
‫نمی‌فهمم.
‫همچین تضمینی...
‫با توجه به کوتاهی‌کردنِ تو، ضروریه.
‫لطفاً ما رو بیار بیرون.
‫نقاشیِ جدید کجاست؟
‫پلیس داره در مورد اونی که فروختن ‫پرس‌و‌جو می‌کنه.
‫یه رسید توی ماشین پیدا کردن.
‫من چیزی بهشون نگفتم. ‫قسم می‌خورم!
‫بهت اعتماد می‌کنم.
‫تو به آرمان‌مون وفاداری.
‫گیرۀ موی قشنگی داری.
‫از کجا آوردیش؟
‫- توی بازار. ‫- می‌شه ببینمش؟
‫می‌شه نگهش دارم؟
‫میراث خانوادگی ـه.
‫تو که گفتی توی بازار خریدیش.
‫یه نفر رو می‌شناسم ‫که خیلی از این خوشش میاد.
‫ممنونم، واندا.
‫خواهش می‌کنم.
‫حواست باشه کسی موقع بیرون رفتن نبینتت.
‫به نظرت خبرکشی می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫خودت می‌دونی محض احتیاط ‫اینو به کی بدی.
‫اوهوم.
‫هر چی هیزم برات مونده رو می‌برم، لستر.
‫خب، مراقب باش با خودت...
‫عنکبوتِ بیوه نبری خونه.
‫اونا عاشق اینجور هیزم‌ها هستن.
‫همین کم مونده عنکبوت نیشم بزنه.
‫- آره. ‫- چقدر باید بدم؟
‫بیخیال بابا، برای مراسم ـه.
‫مهمونِ من.
‫عه، ممنون. مرد خوبی هستی.
‫- سخته ولی سعیم رو می‌کنم. ‫- آره.
‫گوش کن، جو، هوم...
‫خیلی خب، جو، یه چیز دیگه برات دارم.
‫چیه؟
‫هوم...
‫باید حسابی مراقب باشم، جو.
‫اینو پیدا کردم.
‫نمی‌گم کجا پیداش کردم، ‫ولی باید یه نگاه بهش بندازی.
‫پدر بنجامین سو. ‫فلورنس.
‫آره، آره. ‫هاستین ازم خواست پُستش کنم.
‫به یکی دیگه گفتم این کار رو بکنه و...
‫چیز دیگه‌ای در مورد این موضوع ندارم بگم.
‫آخرین باری که پدر سو رو دیدی کِی بود؟
‫حدود یه ساعت پیش اومد اینجا...
‫و ازم پرسید تو کجا زندگی می‌کنی.
‫چی بهش گفتی؟
‫چیزی بهش نگفتم.
‫گوش کن. ‫ولی فهمید...
‫که پدربزرگش رو خاک کردی.
‫چیز دیگه‌ای در این مورد ندارم بگم.
‫- ممنون، لستر. ‫- اوهوم.
‫سلام.
‫- ببخشید دیر کردم. ‫- سلام.
‫کمربندم رو یادم رفته بود بیارم.
‫خوب شدم؟
‫اگه بخوام باهات روراست باشم،
‫جوری به نظر میاد که انگار ‫اصلاً نمی‌دونی داری چیکار می‌کنی.
‫خب، اسم طرف چیه؟
‫نمی‌دونم داری دربارۀ چی حرف می‌زنی.
‫دواین ـه؟
‫دواین؟ برو بابا.
‫می‌دونستی توی قرار دوم‌مون ‫برام گیاهِ یوکای آمریکایی آورد؟
‫من یه سیاستی دارم...
‫که هیچ موجود زنده‌ای نباید محصور بشه.
‫اگه دواین نیست، پس کیه؟
‫اومدش.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اِما لیپهورن، جیم چی.
‫تیپ زدی، جیم چی!
‫خوشحالم که بالاخره ‫اون پسرک پلیسِ دانشجو...
‫که کلی تعریفش رو شنیدم رو ‫شیک و پیک کردی.
‫ممنون از مهمان‌نوازی‌تون.
‫انقدر پر حرفی نکن!
‫مشغولِ کار شو، پسرک خوشگل!
‫مراقب باشید، مراقب باشید.
‫- سلام. ‫- سلام. خوبی؟
‫خیلی خب. عالی.
‫چی، بیا بریم قدم بزنیم.
‫- چطور اینو پیدا کردی؟ ‫- مک‌گینیس.
‫خب، چی نوشته؟
‫التماس پدر بنجامین می‌کنه ‫که بیاد خونه،
‫نوشته برادرش برگشته به همون ‫سبک زندگیِ سابقش.
‫- برادرش؟ ‫- اوهوم.
‫موضوع اینه که این نامه به دستش نرسیده.
‫پس اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- شما دوتا رو دم آتیش نیاز داریم. ‫- باشه، الان میایم.
‫می‌فهمیم چی به چیه.
‫ممنون.
‫برای چی؟
‫که منو دعوت کردی.
‫می‌خوام عذرخواهی کنم.
‫ببخشید. فکر کنم گوش‌هام مشکل پیدا کردن.
‫وقتی اومدی توی پاسگاه، با خودم گفتم:
‫«وای، این پسره بلد نیست چطور رفتار کنه.»
‫خیلی هم شبیه عذرخواهی نیست.
‫اشتباه قضاوتت کردم،
‫یعنی یه کم.
‫بابتش شرمنده‌ام.
‫عذرخواهیت رو قبول می‌کنم.
‫اون‌قدرها که فکرش رو می‌کردم ‫با هم فرق نداریم.
‫چطور؟
‫وقتی خیلی بچه بودم، پدر و مادرم...
‫منو فرستادن مدرسۀ شبانه‌روزی.
‫اولاش خیلی هم بد نبود.
‫بعضی از بچه‌های دیگه ‫ازم محافظت می‌کردن.
‫ولی بدتر و بدتر شد.
‫اولین باری که فرار کردم،
‫یازده سالَم بود.
‫فکر می‌کردم می‌تونم ‫تا یه جایی خودمو برسونم.
‫جو اومد منو گرفت و باید برم می‌گردوند،
‫و اینجوری بود که با هم آشنا شدیم.
‫پس لیپهورن دستگیرت کرد؟
‫اینجا کنار یه مجرمِ سابقه‌دار نِشستم.
‫آره.
‫دفعۀ دوم، یکی از راهبه‌ها ‫اومده بود بهم سر بزنه.
‫پدر و مادرم مریض بودن.
‫خیلی مریض بودن.
‫دوباره فرار کردم.
‫وقتی رسیدم خونه...
‫در و پنجرۀ کلبه‌مون تخته شده بود.
‫خونۀ طاعون‌زده!
‫جو و اِما کمکم کردن که سر و سامون بگیرم.
‫زیر پر و بالم رو گرفتن.
‫جو جونیور برام مثل داداش کوچولوم بود. ‫(پسرِ جو)
‫خوش‌شانسی.
‫یه خانوادۀ جدید پیدا کردی.
‫آره.
‫پدر سو...
‫لطف کردین که بهمون سر زدین.
‫می‌خواستم از ستوان لیپهورن تشکر کنم...
‫که پدربزرگم رو خاک کرد.
‫سلام پدرروحانی.
‫به اندازۀ کافی نمی‌تونم ‫برای لطفت ازت تشکر کنم.
‫تو نعمتی برای این جامعه‌ای.
‫ممنونم پدر. شما هم همینطور.
‫متأسفانه می‌خواستم یه لطف دیگه ‫در حقم بکنی.
‫می‌شه یه سفر دیگه...
‫به مزرعۀ پدربزرگم بیای؟
‫تا بهم نشون بدی کجا خاکش کردی.
‫حالت... حالت خوبه؟
‫سالی!
‫آره.
‫برنادت، ماشین رو روشن کن.
‫چیزیت نمی‌شه.
‫خوب کسایی هوات رو دارن.
‫- برو. ‫- حرکت کن.
‫براش دعا می‌کنم.
‫خوب می‌شه.
‫هوم.
‫خب، فکر نکنم اون‌موقع که...
‫داشتی در مورد خانواده‌ات صحبت می‌کردی ‫اینو گفته باشی:
‫از کدوم قبیله‌ای؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تو و بچه چیزیتون نمی‌شه.
‫فرانک ناکای.
‫چی؟
‫سالی این اسم رو بهم گفت.
‫کاری که ازم خواستی رو کردم.
‫حالا ازت می‌خوام تو برام یه کاری بکنی.
‫چه کاری؟
‫وقتی حال سالی خوب شد،
‫می‌خوام اون و بچه‌ش اینجا بمونن.
‫آنچه در قسمت بعدیِ ‫«بادهای تاریک» خواهید دید:
‫از جون ما چی می‌خواید؟
‫اومدی پیش من تا به رستگاری برسی.
‫هیچ‌وقت برای این کار دیر نیست.
‫باید دو سه تا سؤال ازت بپرسم،
‫در مورد فرانک ناکای.
‫بدجوری لیپهورن رو بازی دادی.
‫مسخره‌ست!
‫«بادهای تاریک»
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید و محمد مسعودی‌ «