‫- کارآگاه دایان فرای؟ ‫- به ادین‌دیل خوش اومدی.
‫با کارآگاه بن کوپر آشنا شدی.
‫بیش از حد باصلاحیت، و با این حال با کمال میل
‫زرق و برق لیدز رو با ادین‌دیل عوض کرده.
‫آره، ولی چرا؟
‫جسد جو کوپر کنار ماشینش پیدا شد، ‫از بس کتکش زده بودن فوت کرد.
‫پنج سال گذشته،
‫و هنوز به حل کردنش نزدیک نشدیم.
‫و احساس می‌کنم دارم ناامیدش می‌کنم.
‫تنها چیزی که لازمه بدونی اینه ‫که با یه پسری توی لیدز بودم.
‫گندش دراومد. اومدم اینجا. تمام.
‫شرمنده، بابا. مجبورم دست بکشم.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫توی این‌جور مواقع انتظار دارن که ما از پا بیفتیم،
‫سقوط کنیم، تسلیم بشیم.
‫ولی این رسم «موش‌های مرزی» نیست.
‫رسم «ویدنز» هم نیست.
‫هیچ‌وقت نخواهد بود.
‫[به آب فرث نه بگید!]
‫فکر می‌کنن می‌تونن بهمون زور بگن.
‫فکر می‌کنن می‌تونن بهمون دستور بدن.
‫فکر می‌کنن ما از خودمون دفاع نمی‌کنیم.
‫نمی‌تونستن بیشتر از این در اشتباه باشن.
‫ما توی یه نبردیم.
‫یه جنگ.
‫نه تنها واسه نجات یه روستا،
‫بلکه واسه احترام به گذشته و حفظ آینده‌مون.
‫و من اومدم اینجا که بهتون بگم
‫که اگه شرکت آب «فرث» بیاد سراغمون...
‫یا هر کس دیگه‌ای،
‫اون‌وقت موش‌ها رو رها می‌کنیم،
‫و اونا گوشت تن هر کسی رو که...
‫هر کسی که جرئت کنه ما رو به چالش بکشه، می‌جَوَن.
‫[گوساله‌ی چاق]
‫هال وس دو، فولده، فیرا مودور! ‫(درود بر تو، ای زمین، مادر انسان‌ها!)
‫هال وس دو، فولده، فیرا مودور!
‫و اگه قرار باشه سقوط کنیم...
‫در حال جنگیدن سقوط می‌کنیم.
‫فیرا مودور!
‫هال وس دو، فولده، فیرا مودور!
‫فقط یه زنگ بهمون بزن.
‫بن.
‫بن!
‫- چیه؟ ‫- آب دوش سرده.
‫خب؟
‫خب، آب داغ می‌خوام.
‫گذاشتی یه کم باز بمونه؟
‫آره.
‫یالا. زود باش، چون باید برم سر کار.
‫باشه. بسیار خب. از آبگرمکنه.
‫فشارش کم شده.
‫همیشه اینجوری میشه. درستش می‌کنم.
‫- چقدر طول می‌کشه؟ ‫- یه دقیقه بهم وقت بده.
‫صبحونه درست کردم. بفرما.
‫راستش من اهل قهوه و حرکتم.
‫اوه. باید می‌پرسیدم.
‫اوه، یه لحظه صبر کن. قبل از اینکه یادم بره.
‫کلیدهای قلمرو. گمشون نکن.
‫هیچنزـه. وقت انجام وظیفه‌ست.
‫بسیار خب. اینجا چی داریم؟
‫- اون کیه پشتمون؟ ‫- یکی که عجله داره.
‫هی، هی، هی. آروم رفیق.
‫- هی! داری خیلی تند میری. ‫- هی!
‫آروم‌تر، رفیق.
‫هی، وایسا!
‫- وایسا، وایسا! ‫- وایسا! هی!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫نزدیک بود بیای وسط صحنه جرم.
‫واقعاً؟ متوجه نشدم.
‫چی، پلیس یا نوار خطر رو ندیدی؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- فقط دور می‌زنم میرم.
‫نه، نه، اسم، لطفاً.
‫هبدن هستم، مایکل هبدن.
‫اینجا چیکار می‌کنی، آقای هبدن؟
‫دارم از سر کار میرم خونه.
‫گفتم از میان‌بر برم، ولی...
‫کجا کار می‌کنی، مایکل؟
‫- چه اهمیتی داره؟ ‫- فقط جواب سؤال رو بده.
‫توی شرکت آب فرث،
‫شرکت آبی که توی «هوپ ولی» هست.
‫اینجا چه خبره؟
‫بهت میگم چه خبره.
‫باید دور بزنی،
‫و مثل یه آدم عادی از جاده استفاده کنی.
‫یالا. برو.
‫شوخیش گرفته؟
‫گوش کن، الان وسط روستایی، دایان.
‫جاده‌ها اینجا فقط یه پیشنهادن.
‫همیشه قبل از ما می‌رسه. آخه چطوری؟
‫نمی‌دونم.
‫دکتر تیلور.
‫سلام.
‫حدود یه ساعت پیش توسط یه نفر که ‫سگش رو می‌گردوند پیدا شده.
‫مدارک هویتی همراشه؟
‫ممنون.
‫نیل گودوین، 23 ساله، اهل ویدنز.
‫زمان مرگ؟
‫مثل همیشه، بهترین چیزی که می‌تونم بگم ‫یه تخمین تقریبيه.
‫طبق رنگ‌پریدگی و سفت شدن مفاصل،
‫تقریباً مطمئنم تمام شب اینجا بوده.
‫- ابزار قتل پیدا شده؟ ‫- هنوز معلوم نیست.
‫ولی هر چی بوده، اون‌قدر محکم بوده ‫که جمجمه‌ش رو خرد کنه.
‫[ویدنز میگه: ما جابجا نمی‌شیم] ‫[دست از سر روستامون بردارید]
‫مایکل هبدن. پای شرکت آب فرث رو به ویدنز باز نکن
‫اینجا خونه‌ی نیله.
‫مشخصاً مرد خیلی پرشوری بوده.
‫- مشخصه که طرفدار شرکت آب فرث نیست. ‫- در خونه بازه.
‫سلام؟
‫- سلام؟ ‫- هی، هی.
‫- برو پشت. برو پشت. ‫- ها؟
‫وایسا! پلیس!
‫وایسا!
‫پلیس!
‫بسیار خب، نمی‌خوای بگی چرا
‫یه کشیش داره از دست پلیس فرار می‌کنه، رفیق؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- متأسفم.
‫من دِرِک آلتون هستم.
‫کشیش سنت آصف هستم.
‫توی خونه‌ی نیل گودوین چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردم یکی رو توی خونه دیدم.
‫ببخشید فرار کردم. منو ترسوندین.
‫فکر نکردی خود نیل باشه؟
‫خب، ماشینش بیرون نیست،
‫واسه همین یه کم نگران شدم.
‫شرمنده، ولی اتفاقی افتاده؟
‫متأسفانه جسد نیل امروز صبح پیدا شد.
‫چی؟
‫من همین دیروز دیدمش.
‫چطور؟ یعنی، امکان نداره.
‫خب، متأسفانه حقیقته.
‫نیل رو خوب می‌شناختی، آقای آلتون؟
‫نه. نه خیلی زیاد.
‫ولی دیروز دیدیش.
‫چه ساعتی بود؟
‫شاید حدود ساعت 4 عصر.
‫من یه جلسه آنلاین با کلیسای قبلیم داشتم، و...
‫خب، نیل یه سر اومد داخل که بگه ‫باید یه توک پا بره یکی رو ببینه.
‫از کجا اومد داخل؟
‫محوطه کلیسا.
‫تازگی به عنوان سرایدار شروع به کار کرده بود.
‫خیلی سفارش شده بود.
‫ظاهراً همیشه مشتاق کمک بود.
‫اشاره‌ای نکرد کی رو قراره ببینه، نه؟
‫نه. به من چیزی نگفت. متأسفم.
‫حالا میشه برم لطفاً؟
‫هضمش خیلی سخته.
‫ممنون بابت کمکت.
‫اگه سؤال دیگه‌ای داشتیم، باهات تماس می‌گیریم.
‫درک.
‫لوکاس، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دنبال نیل می‌گشتم. این دور و بره؟
‫ایشون لوکاس آکسلی هستن، همسایه نیل.
‫باورت نمیشه، ولی...
‫نیل...
‫متأسفانه جسد نیل امروز صبح کشف شد.
‫واقعاً؟
‫همین دیروز داشتم باهاش حرف می‌زدم.
‫چه موقع بود؟
‫دم غروب.
‫میشه یه کم دقیق‌تر بگی؟
‫من می‌شناسمت؟
‫تا جایی که می‌دونم، نه.
‫حدود ساعت شش بود.
‫بیرون کافه داشتم سیگار می‌کشیدم.
‫- کدوم کافه؟ ‫- فقط یه کافه این اطراف هست.
‫گوساله‌ی چاق.
‫من و نیل یه گپی زدیم.
‫من برگشتم داخل.
‫نگفت بعدش قراره کجا بره؟
‫نپرسیدم.
‫باید یه یادبود واسش بگیرید،
‫چون همگی خیلی دوستش داشتیم.
‫چش بود؟ دیدی چطوری داشت نگاهت می‌کرد؟
‫اوه، نمی‌دونم قضیه چی بود.
‫- یه نگاه به اطراف بندازیم؟ ‫- آره. بریم.
‫- این همونیه که فکر می‌کنم؟ ‫- یه چاه؟
‫زدی تو خال.
‫بیا یه نگاه بندازیم.
‫یه کم عجیبه.
‫چرا کسی باید توی باغش چاه داشته باشه؟
‫خب، تا نگاه نکنی نمی‌فهمی.
‫چیزی دیده نمیشه.
‫نه. هیچی نیست.
‫ارزش امتحان کردن رو داشت.
‫بیا خونه نیل رو درست بگردیم.
‫جنس خوبیه.
‫از عتیقه چیزی سرت میشه؟
‫ها؟ هر یکشنبه شب،
‫می‌رفتم حموم، یه نون و مربا،
‫و «آنتیک رودشو» بدون وقفه.
‫فکر کردم همه‌ی بچه‌ها باهاش بزرگ شدن.
‫- یه نگاه به این بنداز. ‫- ممنون.
‫اینا چیه؟
‫واو! اینا رو ببین.
‫انگار از نیل داشته اخاذی می‌شده.
‫«توبه کن یا بمیر.»
‫«قضاوت در راه است.»
‫«موش‌ها تو رو زنده زنده می‌خورن.»
‫«مرگ داره تو رو می‌پاد.»
‫اون چه کوفتیه؟
‫نیل گودوین، 23 ساله،
‫به علت ضربه جسم سخت به سر فوت کرده.
‫آخرین بار بیرون کافه‌ی گوساله چاق ‫در ویدنز زنده دیده شده
‫حدود ساعت 6 عصر دیروز.
‫دو ساعت بعد جسدش توی یه معدن سنگ محلی پیدا شد.
‫و کاری که باید بکنیم اینه که ‫تکلیف اون دو ساعت رو روشن کنیم.
‫تریسی، می‌تونی ببینی اون حروف ‫ممکنه از کجا اومده باشن؟
‫آره، آره. حتماً قربان.
‫بن، دایان، شما با کشیش دِرِک آلتون صحبت کردید؟
‫آره. یه کم ترسو بود، نه؟
‫عذر می‌خوام.
‫همچنین کسی رو دیدیم ‫که شبیه یه موجود شبیه موش لباس پوشیده بود
‫با یه ماسک عجیب.
‫- آره. یه موش. ‫- موش؟
‫- یه موش؟ ‫- آره. آره.
‫و هر کی بود، هر چی بود،
‫مستقیم جلوی خونه نیل ایستاده بود،
‫و بعد دود شد رفت هوا.
‫گوش کنید، میشه یه لحظه اینو بذاریم کنار؟
‫کسی قرار نیست ازم بپرسه چرا چند دقیقه دیر کردم؟
‫چرا چند دقیقه دیر کردی؟
‫آره. ممنون. داشتم پرونده‌های ‫قدیمی رو زیر و رو می‌کردم، و...
‫جدی؟ همه «اِما رانشا» رو فراموش کردن؟
‫کسی هست منو توجیه کنه؟
‫پرونده توئه، تاد.
‫بسیار خب.
‫اِما رانشا. تنها دختر هاوارد و سارا رانشا.
‫پنج سال پیش، داشت می‌رفت ‫نامزدش رو توی بیرمنگام ببینه.
‫هیچ‌وقت نرسید. توی مسیر ناپدید شد.
‫حالا یه حدس کوچولو بزنید نامزدش کی بود.
‫نیل گودوین؟
‫زدی تو خال.
‫به هر حال، آخرین باری که اِما دیده شد ‫توی یه دهکده کوچیک بود
‫بین ادین‌دیل و بیرمنگام.
‫نه شاهدی، نه دوربینی، گوشیش خاموش بود،
‫و والدینش متقاعد شدن ‫که همه چیز زیر سر نیل گودوینه.
‫شما دو تا قطعاً برمی‌گردید ویدنز.
‫میرید یه سر به خانواده رانشا می‌زنید.
‫اوه، رفیق. رفیق، یادت نره امشب ‫قراره ادای احترام کنیم، باشه؟
‫آره.
‫قضیه چیه؟
‫خب، درست در چنین روزی توی سال 1972،
‫دربی کانتی قهرمان دسته اول سابق شد.
‫موضوع مهمیه.
‫[ناشناس: سالگردمون مبارک]
‫- پیشنهاد ارتقا. ‫- اوه.
‫- خانم رانشا. ‫- بله.
‫کارآگاه بن کوپر. ایشون کارآگاه فرای هستن.
‫می‌تونیم بیایم داخل و یه گپی بزنیم، لطفاً؟
‫بله. بفرمایید.
‫- ممنون. ‫- می‌دونستم میاین.
‫به هاوارد گفتم.
‫گفتم اولین دری که می‌زنن، درِ خونه‌ی ماست.
‫منظورم وقتیه که فهمیدیم نیل به قتل رسیده.
‫خانم رانشا، می‌تونیم بپرسیم ‫دیروز عصر کجا بودید؟
‫خونه نشسته بودیم با هاوارد تلویزیون می‌دیدیم.
‫همسرتون تشریف دارن؟
‫طبقه بالاست.
‫میشه صداش کنید بیاد پایین؟
‫هاوارد!
‫پلیس اینجاست.
‫فکر می‌کنن ما کار نیل گودوین رو ساختیم.
‫ببخشید. داشتم وسایل روز اِما رو آماده می‌کردم.
‫از وقتی گم شده، دوست داریم هر سال ‫یادش رو زنده نگه داریم.
‫ما عکس‌ها و کارهای هنریش رو ‫توی کلیسای محل به نمایش می‌ذاریم
‫تا اهالی روستا به یادش باشن.
‫انگار که هیچ‌وقت نرفته.
‫داشتیم بررسی می‌کردیم
‫که دیشب کجا بودید، آقای رانشا.
‫بهش گفتم داشتیم تلویزیون می‌دیدیم.
‫که همینطور بوده.
‫بسیار خب.
‫می‌تونید بگید هر کدومتون ‫آخرین بار کِی نیل گودوین رو دید؟
‫یادم نمیاد. سارا؟
‫از من نپرس.
‫مثل طاعون ازش فراری بودیم.
‫هنوز بابت ناپدید شدن اِما ‫بعد از پنج سال اونو مقصر می‌دونید؟
‫کار خودش بود، بله. شک نکنید.
‫خب، طبق اطلاعات ثبت‌شده‌ی ما،
‫روزی که اِما ناپدید شد، نیل یه دلیل ‫موجه داشته که جای دیگه بوده.
‫یه مشت دروغ بود.
‫اون اِما رو از ما گرفت.
‫بی‌شک دلیلی داره که اینو می‌گید، خانم رانشا.
‫اون داشت اِما رو کنترل می‌کرد.
‫وقتی فهمیدیم، خیلی دیر بود.
‫باهاش در افتادیم، ولی اِما غیبش زد.
‫یه جایی قایمش کرده فقط واسه خودش، می‌دونم.
‫ولی نیل برگشت به ویدنز که زندگی کنه.
‫و من بارها و بارها التماسش کردم بگه اون کجاست.
‫خانمت همین الان گفت ‫مثل طاعون ازش فراری بودید.
‫پس کدومشه؟
‫آدم زرنگی اینجاست، سارا.
‫بهتره حواسمون باشه.
‫تنها چیزی که نیل بهمون گفت
‫این بود که باید اِما رو فراموش کنیم ‫و به زندگیمون برسیم.
‫اگه می‌دونستین چی کشیدم ‫تا اونو به این دنیا بیارم...
‫موقع زایمان تا پای مرگ رفتم.
‫ولی با تمام وجودم جنگیدم ‫چون قرار بود مادرش باشم.
‫و اون فکر می‌کرد ما باید به همین سادگی ‫بریم سراغ زندگیمون.
‫گوش کنید، بیاید فعلاً اِما رو بذاریم کنار.
‫اون دلیل اومدن ما نیست.
‫خب، این شما بودید که بحثش رو پیش کشیدید.
‫انگار شماها به کل فراموشش کردید.
‫هیچ‌کس بهمون زنگ نمی‌زنه.
‫هیچ خبر جدیدی نیست. هیچی.
‫خیلی‌خب، همون‌طور که همکارم گفت...
‫پنج سال گذشته، و ما ذره‌ای ‫به برگردوندنش نزدیک نشدیم.
‫ما داریم با این حفره‌ی بزرگ لعنتی ‫توی زندگیمون می‌میریم.
‫اگه وقت شد، سعی می‌کنم پیگیریش کنم.
‫قولی نمیدم،
‫ولی میشه برگردیم سر صحبت در مورد نیل، لطفاً؟
‫شنیدی عزیزم؟ قراره اِما رو پیدا کنه.
‫نه، من هیچ‌وقت اینو نگفتم.
‫اینا رو بگیر.
‫دختر زیبای ما رو بشناس.
‫اون‌وقت می‌فهمی چرا نیل ‫اونو فقط واسه خودش می‌خواست.
‫بسیار خب. زندگی نیل گودوین به طور خلاصه.
‫صورت‌حساب‌های بانکی، نامه‌ها، قبض‌ها اینجاست.
‫یعنی هر چی بخوای هست.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫تیم صحنه‌ی جرم اینا رو گشته.
‫آره، ولی من نگشتم.
‫اونا چیه؟ دفتر خاطرات اِما رانشا؟
‫آره.
‫- هاوارد رانشا بهم دادشون. ‫- آره، می‌دونم. وقت تلف کردنه.
‫چیزی نیست جز رنج‌های کلیشه‌ای ‫هر نوجوونی که تا حالا دیدی.
‫یه کم عمیق‌تر در مورد نیل تحقیق کردم.
‫خب، به نظر میاد هیچ‌وقت شغل تمام‌وقت نداشته،
‫ولی یه عالمه کار با پرداخت نقدی انجام می‌داده.
‫قوم و خویش نزدیک؟
‫آره. پدر و مادرش توی تصادف رانندگی کشته شدن.
‫خونه بهش ارث رسید.
‫و برادرش...
‫مهاجرت کرده نیوزیلند.
‫سابقه قبلی؟
‫آره. یه اخلال در نظم عمومی توی بیرمنگام.
‫بیرون یه کافه شبانه. ایست‌ساید.
‫ولی خب به جز اون، ‫مثل یه فرشته به نظر میاد.
‫کجای بیرمنگام می‌موند؟
‫- تاپتون لین. ‫- آره، رفتم اونجا.
‫می‌خواستم ببینم اِما ‫زیر تخته‌های کف اتاقش هست یا نه.
‫دست به هر کاری زدم تا اون والدین احمق ‫دست از سرم بردارن.
‫- اثری از گوشیش نیست؟ ‫- نه.
‫نه، اپراتور میگه خاموشه،
‫ولی قراره داده‌های تماس رو بفرستن
‫و آخرین دکل مخابراتی رو، هروقت پیدا کردن.
‫- ماشینش چی؟ ‫- نه. اثری از اونم نیست.
‫خب بچه‌ها، فردا جستجو رو گسترش میدیم.
‫احتمالش هست ماشین رو پیدا کنیم، ‫گوشی هم پیدا میشه. بن.
‫وقت دربیه. بریم.
‫وقت انجام وظیفه‌ست.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫اوه. فکر کردم بهت گفته بودن نادیده‌شون بگیری.
‫آره، ولی انگار امشب خونه تنهام،
‫پس چه کار دیگه‌ای جز این دارم؟
‫درسته. شب بخیر.
‫این چه صداییه؟ این چیه؟
‫باید با آهنگ حال کنی.
‫- یه لحظه خفه شو، رفیق. ‫- بگو.
‫اینو بهم بگو، باشه؟
‫اوضاع با هم‌خونه جدید چطوره؟
‫شروع شد. نه.
‫آره، این...
‫آره، خوبه. مشکلی نیست.
‫نه. نه.
‫می‌خوام بدونم خارج از ساعت کاری چطوریه،
‫بدون اون کت‌شلوارهایی که می‌پوشه، می‌خوام بدونم.
‫نمی‌تونم بهت بگم چطوریه ‫چون تازه رسیده اونجا،
‫پس نمی‌تونم جزئیاتی بهت بدم.
‫یه جوری بگو، مثلاً می‌خوای نامزدت رو بیاری خونه،
‫یا می‌خوای فوتبال ببینی یا...
‫نه، نه، نه، خب؟ بگو...
‫بگو می‌خوای با شلوارک بچرخی، خب؟
‫ببین، تنها چیزی که همیشه گفتم
‫اینه که هیچ‌وقت از آزادیم دست نمی‌کشم.
‫حقم واسه خودم بودن.
‫حق خدادادیه، آره؟
‫و مو به مو اجراش می‌کنم.
‫مو... مو به مو، بن.
‫وگرنه ببین، هیچ‌وقت زندگی نمی‌کنی.
‫اون‌قدرا هم پیچیده نیست. ‫اون‌قدرا هم پیچیده نیست.
‫به هر حال، من هم‌خونه دارم، نه بیماری لاعلاج.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫خب خدا کنه، چون وقتی حواست نبود
‫داشتم از لیوانت می‌خوردم.
‫- خب منم داشتم توی مال تو تف می‌کردم، رفیق. ‫- هووم.
‫[جو کوپر، افسر پلیس و مرد خانواده به قتل رسید]
‫[جسد اسطوره‌ی محلی، جو، ‫در کنار جاده‌ی بین شهری پیدا شد]
‫مامان، اینجایی؟!
‫مامان، واست شام آوردم!
‫مادر!
‫نیازی به داد زدن نیست، عزیزم.
‫از بالا بوت رو حس کردم.
‫- سلام. ‫- سلام، عزیزم.
‫و واسه شام خیلی دیره.
‫پس...
‫واقعاً واسه چی اینجایی؟
‫اوه، مستقیم رفتی سر اصل مطلب.
‫باید پلیس می‌شدی، مامان.
‫نه راستش، یه چیزی هست که می‌خوام ازت بپرسم.
‫چون اگه کسی بدونه، اون تویی.
‫خب، چی می‌دونی در مورد ‫موجودات موش‌مانند توی ویدنز؟
‫اوه.
‫فکر کنم منظورت ‫نسخه‌ی شیطانی رقصنده‌های موریس باشه.
‫به خودشون میگن موش‌های مرزی.
‫آره، این...
‫چرا اون‌طوری لباس می‌پوشن؟
‫خب، مربوط به کارگرهایی بود
‫که توی معدن سنگ ویدنز مردن.
‫دهه 1880 ریزش کرد.
‫صدها نفرشون مردن،
‫و وقتی همشون پیدا شدن، انگشت‌ها ‫و پاها و صورتشون جویده شده بود
‫و حتی توسط موش‌ها کامل کَنده شده بود.
‫- واو. ‫- آره.
‫کارگرها رو خوردن؟
‫بیشتر از خوردن.
‫جذبشون کردن.
‫واسه اون شرکت مهم نبود چند نفر بمیرن،
‫تا وقتی معدنشون بتونه اضافه کار کنه.
‫پس داستان اینه که موش‌های مرزی تشکیل شدن
‫تا از اون به بعد از ویدنز محافظت کنن.
‫«از موش‌ها بترسید، اونا شما رو زنده زنده می‌خورن.»
‫این چی بود؟
‫اوه، هیچی. فقط یه پیامی بود که خوندم.
‫اوه بن، مراقب باش.
‫وقتی موش‌های مرزی ضیافت می‌گیرن،
‫هم جسم رو می‌خورن، هم روح.
‫خب، گوشی توی بوته‌های خار پیدا شده
‫در مسیر مَم‌تور.
‫هنوز منتظر پزشکی قانونی واسه خون هستیم،
‫ولی اثر انگشت‌ها تأیید کرده
‫که در واقع گوشی نیل گودوین هستش.
‫حالا به نظر میاد قاتل نیل گوشی رو برداشته
‫و کیلومترها اون‌طرف‌تر دور انداخته.
‫پس دوربین مداربسته، دوربین ترافیک، همیشگی‌ها،
‫هر چی که نشون بدن.
‫- بله تریسی؟ ‫- آره.
‫حروفی که روی نامه تهدیدآمیز نیل بود رو بررسی کردم،
‫و به نظر میاد از توی انجیل بریده شده.
‫هنوز نمی‌دونیم کدوم نسخه، ‫ولی بخش فنی داره روش کار می‌کنه.
‫بسیار خب. بن؟
‫بن؟!
‫چیزی در مورد کشیش داری؟
‫هنوز دارم روش کار می‌کنم، قربان.
‫ادامه بده. شاید سال دیگه ‫نوشیدنی سبک بخوری بهتر باشه.
‫بفرما. واست سنگینش کردم.
‫اوه. ممنون.
‫بسیار خب، من... با مامانم صحبت کردم.
‫اون چیزی که دیروز دیدیم،
‫ظاهراً بهش میگن موش مرزی.
‫مثل رقصنده موریسه ولی یه کم وحشی‌تر.
‫- چیه؟ ‫- قبلاً می‌خواستم اینو بگم.
‫قول میدم...
‫فضولی نمی‌کردم یا سرک نمی‌کشیدم، ولی...
‫به چیزایی که در مورد پرونده قتل پدرت داری برخوردم.
‫فقط دنبال خودکار بودم، و بعد من...
‫اشکالی نداره. چیزی نیست.
‫به جایی نرسید، پس همش رو جمع کردم.
‫جای اون چیزا اینجا نیست، توی بایگانی؟
‫یه فرصت پیدا می‌کنم و همش رو برمی‌گردونم.
‫کسی که نمی‌فهمه، نه؟
‫قبل از اینکه این کار رو بکنی، ‫من... می‌تونم یه نگاه بندازم.
‫- یه نگاه تازه...؟ ‫- نه.
‫نیازی نیست. کارم باهاش تمومه، راست میگم.
‫ممنون. هووم.
‫بسیار خب.
‫دِرِک آلتون، بذار درست بشناسیمت، باشه؟
‫ایناهاش، توی کلیسای قبلیش.
‫کلیسای قشنگیه.
‫خب، چرا منتقل شدی به ویدنز؟
‫بن، داری بلند فکر می‌کنی.
‫صبر کن.
‫سنت مودن کلیسای قبلیشه،
‫و اون توی ایست‌ساید بیرمنگامه.
‫کسی به ایست‌ساید بیرمنگام اشاره نکرد، نه؟
‫آره. تریسی گفت وقتی نیل توی بیرمنگام بوده ‫اونجا زندگی می‌کرده.
‫آره. خودشه، خودشه.
‫پس شاید اون و آلتون همدیگه رو از قبل می‌شناختن؟
‫نه، گفت خیلی کم نیل رو می‌شناخته.
‫نه، ولی ما توی خونه نیل پیداش کردیم.
‫تو که اون مزخرفات مربوط به دزد رو ‫که سر هم کرد باور نکردی، نه؟
‫من میرم یه سری بهش بزنم.
‫- می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫اون جلوی محراب رو می‌گیره.
‫فکر کردم می‌تونیم بذاریمش یه گوشه.
‫می‌خوایم جلو و مرکز باشه.
‫عذر می‌خوام.
‫خبری ازش دارین؟
‫چی پیدا کردین؟
‫راستش اومدم کشیش آلتون رو ببینم.
‫شرمنده.
‫جناب کشیش، میشه یه لحظه خصوصی صحبت کنیم؟
‫بله. البته.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫فقط می‌خواستم باهاتون در مورد...
‫کلیسای قبلیتون حرف بزنم، سنت مودن. ‫اشکالی نداره اینجا بشینم، نه؟
‫بله. البته.
‫این چه ربطی به موضوع داره؟
‫می‌دونستید وقتی شما اونجا بودید ‫نیل توی ایست‌ساید زندگی می‌کرده؟
‫نه، اصلاً.
‫هیچ‌وقت بحثش بین شما دو تا مطرح نشد؟
‫- نه. ‫- عجیبه.
‫اصلاً اشاره‌ای نشد؟
‫هیچ‌وقت ازتون نپرسید از کجا منتقل شدید؟
‫هیچ‌وقت بهتون نگفت یه آپارتمان اشتراکی ‫توی ایست‌ساید داشته؟
‫ما به‌ندرت حرف می‌زدیم.
‫فقط فکر کردم شاید همین‌طوری گذری ‫یه چیزی گفته باشه.
‫به نظرم... عجیبه.
‫اون بیرون کار می‌کرد، قبرستون رو تمیز می‌کرد.
‫فکر کردم باید زیاد به هم برخورده باشید.
‫شاید یه گپی در مورد گذشته زده باشید.
‫دلیلی نداشتم برم اون بیرون.
‫و اینجا خیلی درگیر کلیسا بودم.
‫بسیار خب.
‫یه عکس از کلیسای قبلیت دیدم.
‫خیلی قشنگ بود.
‫و تمام اینا...
‫یه جورایی تنزل مقامه.
‫خب، خانه خدا هر جا که باشه خانه خداست.
‫انجیل قشنگیه.
‫می‌تونم یه نگاه بهش بندازم، نه؟
‫شرمنده، ولی اخیراً چند تاش دزدیده شده.
‫منظورم اینه که مردم یادشون میره دستشونه،
‫و بعد می‌برنش خونه.
‫سعی دارم همینایی رو که دارم نگه دارم.
‫دزدهای انجیل، ها؟
‫اگه بخوای می‌تونی چند تا اسم از ‫مظنونین احتمالی بهم بدی.
‫بهتره برگردم پیش خانواده رانشا.
‫بسیار خب. منم یه نگاه این اطراف میندازم،
‫و بعدش میرم.
‫بله. ممنون.
‫چرا باید این کار رو بکنید؟
‫می‌دونی، پدرم هم پلیس بود.
‫و بهم می‌گفت،
‫«مطمئن شو هر مسیری رو دنبال می‌کنی.»
‫هووم. خودم راه رو بلدم.
‫ممنون.
‫[توافقنامه خرید زمین]
‫گروهبان.
‫- چیه؟ ‫- یه نگاه به این بنداز.
‫ها. به نظر میاد قرار بوده یه پول گنده به نیل برسه.
‫اومدی توبه کنی؟
‫نیل داشته به شرکت آب فرث می‌فروخته.
‫اینجا نوشته نیل داشته خونه‌ش رو می‌فروخته
‫و از ویدنز می‌رفته.
‫چطور ممکنه؟
‫یه تابلوی اعتراضی بزرگ توی باغچه‌شه.
‫حتماً شرکت آب فرث راضیش کرده بفروشه.
‫همون جاییه که مایکل هبدن کار می‌کرد.
‫- حافظه‌ت خوبه‌ها. ‫- ممنون.
‫- بریم یه سر بهش بزنیم؟ ‫- آره. بریم.
‫اونجا می‌بینمت.
‫آره. نیل داشت می‌فروخت.
‫تقریباً یک هفته پیش موفق شدم راضیش کنم.
‫شرکت آب فرث خیلی خوشحال بود.
‫پس اون همه تابلو توی باغچه نیل چی؟
‫چون خیلی واضح مخالف شرکت آب فرث بود.
‫خب، من و نیل تصمیم گرفتیم ‫فروش رو بین خودمون نگه داریم
‫مبادا تلافی در کار باشه.
‫چه جور تلافی؟
‫خب، حتماً خشم این اطراف رو حس کردید.
‫اهالی روستا شورش می‌کردن.
‫همینجوریش هم سایه‌ام رو با تیر می‌زنن.
‫خب چی، می‌رفتن سراغ نیل؟
‫نه. خب اون مطمئن شد که نرن.
‫به محض اینکه پول می‌رفت توی حساب نیل،
‫قرار بود جمع کنه و بزنه به چاک.
‫آقای هبدن، برنامه‌های شرکت آب فرث دقیقاً چی بود؟
‫قرار بود ویدنز رو بخرن و بعد صافش کنن.
‫یه تصفیه‌خونه بزرگ آب جاش ساخته می‌شد،
‫و صدها شغل ایجاد می‌شد.
‫چیز خوبیه.
‫- ولی خونه‌تون رو از دست نمی‌دادید؟ ‫- اوه، اصلاً واسم مهم نیست.
‫به محض اینکه بهم پیشنهاد بدن،
‫پول شرکت رو می‌گیرم و گورم رو گم می‌کنم.
‫به نظر نمیاد بقیه روستا
‫- به این زودیا قصد فروش داشته باشن. ‫- اوه، می‌فروشن.
‫به محض اینکه بشنون خونه نیل فروش رفته،
‫مثل دومینو میشه.
‫فقط کافیه یک نفر تسلیم بشه،
‫و بقیه دنباله‌رو میشن، تضمینی.
‫چرا مشخصاً رفتید سراغ نیل؟
‫خب، بخاطر چاه توی باغچه‌اش.
‫مثل یه دروازه طبیعی به چشمه‌های زیرزمینیه.
‫گرفتنش یعنی شرکت فرث
‫به اصطلاح ویدنز رو تصاحب کرده.
‫فقط مسئله زمانه.
‫فکر می‌کنید احتمالش هست
‫که کسی در مورد
‫برنامه‌های نیل فهمیده باشه؟
‫چون داشت تهدید به مرگ می‌شد.
‫اوه خدا، من...
‫اصلاً به این فکر نکرده بودم.
‫کسی به ذهنتون می‌رسه که تهدیدش کنه؟
‫خب، نمی‌دونم باید بگم یا نه.
‫آخه اگه این باعث کشته شدن نیل شده...
‫آقای هبدن.
‫اینو از من نشنیده بگیرید.
‫ولی اگه کسی تهدید می‌فرستاده،
‫اون لوکاس آکسلی بوده.
‫همون یارویی که بیرون خونه نیل دیدیم.
‫خب، خصومتی بین نیل و لوکاس آکسلی بود؟
‫لوکاس آکسلیه.
‫همیشه خصومت هست.
‫خب، لوکاس آکسلی.
‫آره. بابام پسرش رو بازداشت کرد.
‫روآن، اسمش این بود.
‫احتمالاً واسه همین ‫اون‌جوری نگاهم می‌کرد،
‫یه شباهت دیده.
‫همه کاری می‌کرد.
‫دزدی، ضرب و جرح شدید، خرید و فروش اموال دزدی.
‫هر کاری بگی انجام می‌دادن.
‫راستش زنش، لیلی،
‫به بابام لوش داد.
‫ظاهراً همیشه به زنش بی‌وفایی می‌کرده،
‫اونم دیگه خسته شده بوده.
‫شایعه شد که فرار کرده ولز، ‫ولی بابام هیچ‌وقت باور نکرد.
‫تحقیق کرد ولی هیچی پیدا نکرد.
‫می‌دونی چیه؟ باید بگم...
‫فکر کنم با هبدن موافقم.
‫من اگه بودم اولین پیشنهاد رو قبول می‌کردم،
‫و باهاش فلنگ رو می‌بستم.
‫آره. نه، ولی این... این خونه‌شونه.
‫می‌دونی چی میگم؟
‫وقتی این روستاها برن، ‫واسه همیشه رفتن، مگه نه؟
‫و واسه چی؟ یه بطری آب توی سوپرمارکت.
‫- هووم. ‫- اگه اینجا زندگی می‌کردم، منم می‌جنگیدم.
‫و آدم می‌کشتی؟
‫این‌طور به نظر میاد، نه؟
‫آکسلی می‌فهمه که نیل داره می‌فروشه،
‫با تهدید شروع می‌کنه، جواب نمیده،
‫پس تشدیدش می‌کنه، می‌بره مرحله بعد
‫تا واسه هر کس دیگه‌ای که ‫فکر فروش داره درس عبرت بشه.
‫بهتره اینو جواب بدم.
‫سلام. کارآگاه فرای.
‫بله.
‫ممنون. نه، ممنونم. لطف کردید.
‫خداحافظ.
‫بیمارستان بود، چون ازشون خواستم سوابق پزشکی
‫اِما رانشا رو دربیارن.
‫دفترهای خاطرات تقریباً همون‌جوری بودن ‫که گروهبان گفت،
‫تا وقتی که متوجه برچسب‌های «دختر شجاع» ‫روی بعضی صفحات شدم.
‫مثل اونایی که وقتی بچه بودی ‫از دندونپزشک می‌گرفتی؟
‫آره. یا بیمارستان.
‫و حالا معلوم شده که هر برچسب
‫با یه مراجعه به بیمارستان مطابقت داره.
‫تعداد مراجعه‌ها خیلی زیاد بود.
‫اِما مدام توی اورژانس رفت و آمد داشته
‫درست تا زمانی که ناپدید شده.
‫شاید باید یه سر دیگه به خانواده رانشا بزنیم.
‫هاوارد هنوز کلیساست.
‫اوه، اشکالی نداره.
‫می‌تونیم با شما صحبت کنیم، خانم رانشا.
‫خب، الان چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫ما نگران تعداد غیرمعمول بالای مراجعات اِما
‫به بیمارستان در طول چندین سال شدیم.
‫نتیجه پسرونه بودنه،
‫انجام دادن کارهای احمقانه‌ای که پسرها می‌کنن.
‫حتی وقتی دو سالش بود؟
‫چون بیمارستان بهم گفت ‫اون موقع اولین باری بود که بستری شد.
‫اون بخاطر این بود که اون مریضی رو داشت.
‫اسمش چیه که هی می‌خوری به در و دیوار؟
‫دیسپراکسی.
‫هاوارد راست میگه. باهوشی.
‫اولین باری که اتفاق افتاد، بهش یه عروسک دادیم،
‫و معلوم شد اشتباه بزرگی بود.
‫چرا؟
‫خب، عادت شد.
‫می‌دونست هر بار که بره بیمارستان ‫یه عروسک می‌گیره.
‫می‌دونید بچه‌ها چطوری‌ان دیگه.
‫اِما داشت خونه رو ترک می‌کرد، خانم رانشا؟
‫چی باعث شده همچین فکری کنید؟
‫خب، توی یادداشت‌های پرونده ما،
‫نوشته اِما با چمدون رفته.
‫آخه چرا باید همچین کاری بکنه
‫اگه فقط داشته می‌رفته نیل رو ‫واسه آخر هفته ببینه؟
‫چون اون نیل مارمولک بهش گفته بود.
‫داشت کنترلش می‌کرد، بهتون که گفتیم.
‫بهش گفت چمدونش رو ببنده،
‫بهش گفت سوار اتوبوس شه،
‫و بهش گفت منتظرش می‌مونه،
‫منتظر تا دختر نازنینمون رو ببره.
‫نیل وقتی اِما ناپدید شد یه جای دیگه بوده،
‫و با این حال اصرار دارید اون بردتش.
‫با عقل جور درنمیاد.
‫نبودنش دروغ بود.
‫چرا گوش نمی‌دین؟!
‫اون گوشی که توی مَم‌تور پیدا شد،
‫معلوم شد به نام نیل گودوین نیست،
‫پس این پیام رو شنیدی بهم زنگ بزن، باشه؟
‫اوه.
‫- میشه مراقب باشی، رفیق؟ ‫- شرمنده، رفیق.
‫[برسد به دست دایان فرای]
‫خب. نظرت چیه؟
‫بیا فرض کنیم خانواده رانشا ‫بلایی سر اِما آوردن، باشه؟
‫یه جوری نیل می‌فهمه،
‫و اونا می‌دونن که نیل می‌دونه.
‫پس چی؟ اونا...
‫یه کاری می‌کنن که ساکتش کنن؟
‫- چیزیه که قطعاً باید پیگیری کنیم. ‫- آره.
‫- قهوه می‌خوای؟ ‫- نه، خوبم. ممنون.
‫بسیار خب.
‫[سالگردمون مبارک. دی‌.بی]
‫اون کوچولو کیه؟
‫اوه... چیزی نیست.
‫می‌خوای در موردش حرف بزنی؟
‫چیزی نیست، و ما هم کار داریم.
‫خب، مشخصاً یه چیزی هست، ‫چون تمام هفته هول بودی.
‫نامزد قبلیته یا همچین چیزی؟
‫قرار نیست در موردش حرف بزنیم،
‫و قطعاً اینجا در موردش حرف نمی‌زنیم!
‫خب تو توضیح بده، باشه؟ هر بار ‫پیام میده یا زنگ می‌زنه، خشکت می‌زنه.
‫پس مشخصاً نمی‌خوای ببینیش.
‫با این حال میاد اینجا، واست هدیه می‌ذاره.
‫- دیوونه‌ست؟ ‫- چیزی نیست.
‫باید کار درست رو بکنی و گزارشش بدی.
‫ولش کن، بن.
‫حواسم هست. بهم اعتماد کن.
‫بله، دکتر تیلور؟
‫بله؟
‫قربان. خرده‌چوب‌های توی زخم ‫سر نیل رو شناسایی کردن.
‫چوب سخته، از درخت گردوی سیاه.
‫گردوی سیاه.
‫احتمالاً با کل درخت که نزه تو سرش،
‫پس فقط باید بفهمیم
‫از گردوی سیاه چی می‌ساختن؟
‫خودت رو نشون بده.
‫خوشت میاد؟
‫نره‌خر ترسو.
‫هیچ‌وقت نگفتی چه بلایی سر قبلیه اومد.
‫راستش نمی‌دونم، لوکاس.
‫معلومه که نمی‌دونی.
‫ولی از درس‌هایی که خیلی وقت پیش گرفتی پند بگیر...
‫سکوت بهترین دوستیه ‫که هیچ‌وقت نمی‌دونستی داری.
‫بسیار خب، پس قطعاً گوشی نیل نیست.
‫نه. نه.
‫خب، اپراتور فکر می‌کنه یک‌بار مصرفه
‫چون جایی ثبت نشده.
‫ولی چیز عجیب اینه که وقتی بازش کردن،
‫تنها شماره‌ای که توش پیدا کردن مال نیل بود.
‫پس هر کی صاحب این گوشیه
‫- باهاش به نیل زنگ می‌زده. ‫- آره.
‫و طبق گفته اپراتورش،
‫اونم بهشون زنگ می‌زده.
‫ولی چرا گوشی‌ای که مال نیل نیست
‫باید خون و اثر انگشتش روش باشه؟
‫خدا می‌دونه.
‫بسیار خب، به هوای تازه نیاز دارم، ‫سرم داره منفجر میشه.
‫بسیارخب.
‫اشکالی نداره یه چیزی رو بهت بگم؟
‫به هر حال میگی، پس...
‫ببین، در مورد اِماست.
‫اون از یه اتوبوس پیاده شده توی...
‫ببین، دایان. دایان، سرم داره می‌ترکه، باشه؟
‫ما فقط... باید لوکاس آکسلی رو پیگیری کنیم،
‫بفهمیم کی به نیل زنگ می‌زده،
‫حالا بماند کی زده تو سرش با یه تیکه گردو.
‫که منم دارم همین کار رو می‌کنم.
‫ببین، اِما توی یه روستای کوچیک از اتوبوس پیاده شده.
‫هیچ دوربین مداربسته، هیچ دوربین ترافیکی،
‫هیچی نبود که حرکتش رو ضبط کنه.
‫ولی چرا از اتوبوس پیاده شده
‫وقتی اتوبوس داشته می‌بردش تا خود بیرمنگام؟
‫گروهبان همینو گفت.
‫گفت هر کی دزدیدتش از اون نقطه ‫سوارش کرده، مگه نه؟
‫اگه نیل کمکش کرده فرار کنه چی؟
‫اگه اونجا منتظر بوده تا ببرتش یه جای امن چی؟
‫آره، خب نیل یه دلیل غیبت موجه داشت، نداشت؟ ‫یه یارویی رو داشت.
‫تمام روز رو با اون توی بیرمنگام بوده.
‫باید با اون یارو صحبت کنیم.
‫هر مسیری، بن.
‫تک‌تکشون رو دنبال می‌کنیم.
‫می‌بینی؟ حالا این عجیبه.
‫چرا اینو میگی؟ از کجا آوردیش؟
‫نمی‌دونم، فقط یه جایی شنیدم. چرا؟
‫اوه، هیچی. فقط حرفی بود که بابام همیشه می‌گفت.
‫بسیار خب، بریم انجامش بدیم.
‫خب، ببینیم کی به نیل کمک کرده.
‫بن، اینو ببین.
‫- چیه؟ ‫- ببین.
‫- هر مسیر کوفتی. ‫- دِرِک آلتون.
‫بهم گفت هیچ‌وقت نیل رو ندیده.
‫سلام، درک.
‫فقط چند تا سؤال باید بپرسیم، اگه اشکالی نداره؟
‫شرمنده. یادم انداختید. ‫بهتره یه علامت بذارم یا...
‫اونو بذار واسه بعد. اونو بذار واسه بعد.
‫چرا بهم گفتی هیچ‌وقت نیل رو ندیدی
‫وقتی قبلاً توی بیرمنگام بود؟
‫چون ندیدم.
‫ولی دیدی، چون پنج سال پیش،
‫به پلیس بیرمنگام شهادت دادی و گفتی
‫روزی که اِما رانشا گم شد با نیل بودی.
‫نیل ازم خواست این کار رو بکنم.
‫گفت حرف یه کشیش رو باور می‌کنن.
‫باشه. باشه. پس کجا بوده؟
‫فقط گفت نیاز داره یکی بگه پیشش بوده.
‫منم سوالی نپرسیدم.
‫بسیار خب. می‌دونی که شهادت دروغ دادن ‫جرم سنگینیه؟
‫پس همین‌جوری رفتی ‫و واسش انجام دادی، آره؟
‫باید نیل رو خیلی خوب می‌شناختی
‫که همچین کاری واسش بکنی.
‫بیخیال درک، کلیسای قدیمی خودت رو
‫بی‌دلیل ول نمی‌کنی بیای یه روستای داغون، نه؟
‫من و نیل...
‫ما اون موقع همخونه بودیم.
‫من... من فکر کردم اون موقع با اِما بوده.
‫ظاهرسازی بود.
‫دوستای صمیمی بودن.
‫اِما کمکش می‌کرد،
‫نیل هم به اون کمک می‌کرد.
‫خب، خانواده رانشا در مورد تو و نیل می‌دونستن؟
‫از نیل متنفر بودن.
‫و شاید منم زیادی با حرارت ازش دفاع کردم.
‫خانواده رانشا اصرار دارن ‫که بیگناهی نیل دروغ بوده.
‫یعنی آخرش بهشون گفتی ‫واسش چیکار کردی؟
‫دو هفته پیش.
‫به زور از زیر زبونم کشیدن.
‫چیزی جز دوتا قلدر وحشتناک نیستن.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫اون چیه؟
‫خب، اگه خانواده رانشا تازه ‫متوجه شهادت دروغ دِرِک شدن،
‫معلوم میشه چرا نیل رو الان کشتن،
‫نه پنج سال پیش.
‫دِرِک!
‫فکر کردم... باید یه کم مرتبش کنم.
‫برزنت رو کشیدم کنار
‫جایی که نیل داشت تمیزکاری می‌کرد و...
‫بن، توی تابوت نیست.
‫مرد یا زن؟
‫فعلاً باید صبر کنید.
‫دستبند قشنگیه.
‫حداقل می‌تونی بگی چند وقته توی خاکه؟
‫واسه اینم باید صبر کنید.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫خودشه؟ اِمای منه؟
‫خودشه؟! اِمای ماست؟! خودشه؟!
‫متأسفم. ما واقعاً در این مرحله چیزی نمی‌دونیم.
‫شرمنده، دوستان. شرمنده.
‫- می‌دونم خودشه! ‫- اِما نیست، عزیزم. اِما نیست.
‫نمی‌تونه خودش باشه. اون یه جایی اون بیرونه.
‫زنده‌ست. می‌تونم حسش کنم. ‫تو هم می‌تونی. بگو که می‌تونی.
‫نمی‌فهمم.
‫چرا نیل باید جسدش رو بپوشونه
‫وقتی می‌تونی مثل یه آدم عادی به پلیس زنگ بزنی؟
‫و در عوض، به دِرِک میگه داره میره یکی رو ببینه.
‫و آخرش جنازه‌ش توی یه معدن متروکه پیدا میشه.
‫قرار بود من اونی باشم ‫که حمایت می‌کنه، ولی منو ببینید.
‫کِی نیل شروع کرد به پاکسازی قبرستون؟
‫دو روز پیش.
‫خیلی علف هرز گرفته بود.
‫نیل داشت کمک می‌کرد تمیزش کنیم.
‫کسی ابراز نگرانی کرد؟
‫به من که چیزی نگفتن.
‫داشت کار خیر می‌کرد.
‫به نظرم عجیب اومد که ‫قبل از تموم کردنش همین‌جوری ول کرد رفت.
‫اوه، ببخشید.
‫من... باید جواب بدم.
‫الان برمی‌گردم.
‫خب بگو.
‫- یالا، بگو. ‫- چی رو بگم؟
‫فکر می‌کنی اون جسد اِماست ‫که نیل از خاک درآورده، مگه نه؟
‫و اینکه والدینش گذاشتنش اونجا، نه؟
‫یا حداقل پدرش گذاشته.
‫طبق واکنش مادرش.
‫نه، ولی باید از نقشه فرارشون خبر می‌داشت.
‫باشه، بیا فرض کنیم می‌دونست.
‫و روزی که اِما رفت نیل رو ببینه،
‫خب رفته دنبالش،
‫اونو کشیده کنار و قبل از اینکه نیل برسه گرفتش.
‫آخه جای خیلی خوبی بود واسه دیده نشدن
‫چون اِما و نیل از قبل مطمئن شده بودن.
‫باشه، ولی اگه این‌طوره،
‫پس وقتی نیل می‌رسید اونجا
‫می‌فهمید که اونا بردنش، چون اونجا نبوده،
‫پس چرا همون موقع به پلیس زنگ نزده،
‫و گزارش گم شدنش رو بده؟
‫می‌دونی، اون دختر جوونیه.
‫ولی نه، در عوض برمی‌گرده ویدنز،
‫انگشت اتهام رو توی این پنج سال ‫سمت هیچ‌کس نمی‌گیره.
‫نه، من که باورم نمیشه.
‫گروهبانه. ماشین نیل رو پیدا کردن. بریم.
‫نزدیک جاییه که جسد پیدا شد.
‫- قشنگه. ‫- این عوضی خوش‌تیپ رو ببین.
‫طرفدار رَمزـه.
‫اثری از گوشی نیل هست، گروهبان؟
‫- نه، هیچی. ‫- نه.
‫ببین، می‌خوای بگی اینا رو با خرده‌کاری خریده؟
‫یه چیزی بهت بگم. من اینو قبلاً دیدم.
‫اعلام سرقتی شده، مطمئنم.
‫لوکاس آکسلی؟ ‫کِی پاش به این ماجرا باز شد؟
‫آخرین کسی که نیل گودوین رو زنده دیده، قربان.
‫هووم. معتقدیم سر فروش خونه‌ش به شرکت آب فرث
‫داشته نیل رو تهدید می‌کرده.
‫چطور؟
‫خب، شرکت آب فرث برنامه داره ویدنز رو صاف کنه
‫و به جاش یه تصفیه‌خونه بسازه.
‫اهالی روستا عصبانی‌ان.
‫یکی از اهالی، مایکل هبدن،
‫که واسه شرکت آب کار می‌کنه،
‫کمک کرده نیل خونه‌ش رو مخفیانه بفروشه.
‫ولی اگه صداش دربیاد...
‫- آره، هممون می‌دونیم آکسلی چه کارایی ازش برمیاد. ‫- هووم.
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫خانواده رانشا.
‫معتقدیم داشتن اِما رو آزار می‌دادن.
‫فعلاً فقط یه فرضیه‌ست،
‫ولی تعداد دفعاتی که بیمارستان رفته، ‫به نظر اینو نشون میده.
‫پنج سال پیش کسی متوجه نشد؟
‫منم فقط شانسی فهمیدم، قربان.
‫پس فکر می‌کنیم نیل در واقع کمک کرده ‫اِما از چنگشون فرار کنه،
‫اونا فهمیدن...
‫که به پدر و مادر خانواده رانشا انگیزه میده.
‫ولی مدرک بی‌گناهی دارن؟
‫خیلی راحت واسه همدیگه شهادت دادن، قربان.
‫ولی چطوری در مورد نیل فهمیدن؟
‫- یعنی اخیراً بوده؟ ‫- آره.
‫دِرِک آلتون، کشیش،
‫بهشون گفته که واسه نیل شهادت دروغ داده.
‫اوه، مرد خدا به پلیس دروغ میگه.
‫خب، مجبور بوده قربان، ‫با نیل رابطه‌ی نزدیکی داشته.
‫کارایی که ملت واسه رفاقت می‌کنن.
‫خب، اگه اهل شرط‌بندی بودم...
‫بهم می‌گفتید پولم رو روی کی بذارم؟
‫- آکسلی. ‫- خانواده رانشا.
‫عالیه. همین؟
‫خب، با توجه به داخل ماشین نیل، قربان،
‫قطعاً اهل دزدیه.
‫خب، گروهبان که مطمئنه.
‫که یه فاکتور دیگه رو وارد می‌کنه.
‫فکر می‌کنیم ممکنه نیل با کسی که باهاش کار می‌کرده
‫به مشکل خورده باشه.
‫و بعد فکر می‌کنیم ممکنه گوشی اون شخص باشه
‫که بالای مَم‌تور پیدا کردیم.
‫کی گوشی خودش رو پرت می‌کنه؟
‫آره، ما هم این سؤال رو داریم،
‫ولی هنوز نمی‌تونیم سر در بیاریم.
‫ولی آره، برداشت کلی فعلاً اینه.
‫- بفرما. ‫- فقط اینو می‌ذارم این بالا.
‫حسم رو در مورد این لعنتی یادتونه؟
‫معلوم شده دزدی بوده،
‫اونم از یه آدرس توی ویدنز.
‫ارثیه خانوادگی بود.
‫کجا پیداش کردید؟
‫با دلیل معتقدیم که نیل گودوین دزدیدتش.
‫نیل دزد نبود.
‫تقریباً تنها آدم درست و حسابی این اطراف بود.
‫خب، توی ماشینش پیداش کردیم.
‫باورم نمیشه.
‫اون حفاظ‌های امنیتی رو پشت پنجره‌ها گذاشت،
‫در ورودی رو نصب کرد، لعنتی یه تن وزنشه.
‫تمام این کارا رو کرد تا ازم محافظت کنه.
‫ازت محافظت کنه؟ نگفته بودید ‫به محافظت نیاز دارید.
‫خب، فکر می‌کردم مشخص باشه.
‫من شریک مرگ این روستای مسخره و کوچیکم.
‫پس شما هم تهدید می‌شدید؟
‫هر روز میان.
‫تهدیدها، نگهشون داشتید؟ ‫چون باید ببینیمشون.
‫نه، متوجه نشدید.
‫شخصاً میان.
‫این چه کوفتیه؟!
‫بهتون گفتم، هر روز، بدون وقفه.
‫موش‌های مرزی.
‫- می‌بینی چی دستشونه؟ ‫- آره، گردوی سیاهه.
‫- آکسلی می‌سازتشون. ‫- میرم باهاشون حرف بزنم.
‫نه! یه کم دیگه میرن.
‫بهتره صبر کنیم برن.
‫آره. نمی‌تونم.
‫نه، لطفاً. نمی‌تونن بیان داخل.
‫اینجا جامون امنه. نیل ردیفش کرده.
‫ما پلیسیم، چیزیمون نمیشه. بسپارش به ما.
‫ببخشید. پلیس.
‫می‌خوای ماسکت رو برداری؟ ‫باید چند تا سؤال بپرسیم.
‫ماسکت رو بردار، و برو عقب.
‫- برید عقب! ‫- دوباره تکرار نمی‌کنیم.
‫برو عقب. گفتم برو عقب!
‫دست از سرم بردارید! می‌شنوید؟!
‫پای شرکت آب فرث رو به ویدنز باز نکن، هبدن!
‫تنهام بذارید!
‫آقای هبدن، اسلحه رو بذار زمین.
‫- دارم هشدار میدم. ‫- مایکل، ما پلیسیم، یادت میاد؟
‫اینجاییم که کمک کنیم.
‫گفتم دست از سرم بردارید.
‫اینجاییم تا بفهمیم ‫چه اتفاقی واسه نیل افتاده، آقای هبدن.
‫اسلحه رو بذار زمین، آقای هبدن.
‫بفرما.
‫بسیار خب، باید چک کنیم هبدن ‫واسه اون شاتگان مجوز داره یا نه.
‫هرچند فکر نمی‌کنم شرایط روانی مناسبی ‫واسه داشتنش داشته باشه،
‫ولی هیچی معلوم نیست.
‫و باید بفهمیم کی پشت موش‌های مرزیه،
‫چون هر کدومشون می‌تونستن نیل رو تهدید کرده باشن.
‫ولی حتی نمی‌تونیم بدون حکم نقابشون رو برداریم.
‫اونوقت من فکر می‌کردم لیدز جای بدیه.
‫خیلی‌خب، باید بهم بگی قضیه چیه،
‫چون هر اتفاقی توی لیدز افتاده، ‫تا اینجا دنبالت اومده.
‫- و نگو چیزی نیست. ‫- چیزی نیست.
‫آدم این همه راه تا ادین‌دیل نمی‌کوبه بیاد ‫تا یه خرس عروسکی بیاره.
‫این دیوونگیه.
‫وقتی باهاش به هم زدم،
‫نتونست قبول کنه،
‫تا جایی که مجبور شدم بیام اینجا.
‫و حالا مشکل اینه که
‫هنوزم قبول نمی‌کنه.
‫این یارو اسم داره؟
‫دیوید.
‫دیوید برانا.
‫بسیار خب. و دیوید متأهله؟
‫این سکوتت یعنی بله.
‫ببین، قسم می‌خورم نمی‌دونستم. نمی‌دونستم.
‫و به محض اینکه فهمیدم ‫زن و بچه داره، تمومش کردم.
‫اگه نصیحت منو می‌خوای، ‫من تلفن رو برمی‌داشتم،
‫و به جرم ایجاد مزاحمت ازش شکایت می‌کردم.
‫- بن، به این سادگی نیست. ‫- چرا؟ بگو.
‫خب، حداقل می‌تونم یه عکس از این یارو ببینم؟
‫بیا.
‫آروم باش. رئیسه.
‫الو؟
‫بله؟
‫- می‌خواستید ما رو ببینید، قربان؟ ‫- آره. بشینید.
‫همین الان گزارش جسد ‫توی قبرستون ویدنز رو گرفتیم.
‫جسد متعلق به اِما رانشاست؟
‫نه. معلوم شده لیلی آکسلیه.
‫عروس لوکاس آکسلی.
‫سال‌هاست توی اون قبرستون خوابیده بوده،
‫حدوداً از زمانی که ظاهراً رفته ولز.
‫پس حق با بابا بود، واقعاً یه بلایی سرش اومده.
‫خب، اگه شوهرش رو لو داده،
‫لوکاس آکسلی لابد فهمیده و خب حالش رو گرفته.
‫شاید نیل حروف اول اسمش رو ‫از روی دستبند شناخته.
‫شاید این همون چیزیه که می‌خواسته ‫بیرون کافه با آکسلی در موردش حرف بزنه.
‫دکتر تیلور اشاره کرده ‫که لیلی با ضربات مهلک کشته شده
‫و ذرات گردوی سیاه توی زخمش هست.
‫پس تمام شباهت‌ها رو با قتل نیل گودوین داره.
‫لوکاس آکسلی.
‫فکر کردم وقتی دیدمت یه بویی به مشامم خورد.
‫تو پسر جو کوپر هستی.
‫اولش نشناختمت، ولی یه...
‫بوی گندی از بابات روت مونده.
‫خب، فقط خواستم بدونی، لوکاس،
‫جسدی رو که توی کلیسا پیدا شد شناسایی کردیم.
‫جسد عروست، لیلی بود.
‫امکان نداره. اون رفت سفر،
‫ساک بست و رفت.
‫نه، خودشه، لوکاس، شک نکن.
‫نیل وقتی داشت تمیزکاری می‌کرد پیداش کرد.
‫سال‌ها اونجا دفن بوده.
‫پس فکر کنم در هزینه خاکسپاری صرفه‌جویی میشه.
‫با توجه به اینکه قبلاً دفن شده.
‫وقتی کارتون تموم شد می‌تونید دوباره چالش کنید.
‫شنیدیم بین تو و نیل یه خصومتی بوده.
‫نیل یه سری چیز واسه فروش داشت.
‫هیچ خصومتی نبود.
‫چرا باید به نیل آسیب بزنم؟
‫من مشکلی باهاش نداشتم.
‫روزی که نیل به قتل رسید کجا بودی؟
‫تا آخر شب توی کافه بودم. تمرین می‌کردم.
‫جدی؟ تمرین چی؟
‫دفعه بعد باید بیای و خودت ببینی.
‫بسیار خب. کسی می‌تونه تأیید کنه که ‫تمام وقت توی کافه بودی؟
‫از کشیش بپرسید. بهتون میگه.
‫اوه، پس دِرِک آلتون هم موش مرزیه؟
‫معلومه که هست.
‫رقصیدن و سرود خوندن واسه یه موجود برتر...
‫واسه اون تفریحه.
‫ولی اونم به اندازه بقیه می‌دونه،
‫باید تمرین کنی تا بی‌نقص بشه،
‫وگرنه ارواح نمیان.
‫منظورت چیه، لوکاس؟
‫ما داریم واسه زندگیمون می‌جنگیم، عزیزم،
‫و داریم کمک احضار می‌کنیم.
‫و حرفم رو یادتون باشه، اونا میان.
‫و گرسنگی و خشمشون دنبالشون میاد...
‫سرتاسر این روستا، و موش‌ها میان بیرون واسه ضیافت.
‫ما تمام و کمال اهل ویدنز هستیم.
‫می‌دونیم اهل جایی مثل اینجا بودن یعنی چی.
‫کسایی مثل شرکت آب فرث،
‫سعی می‌کنن به آدم‌های کوچیک زور بگن.
‫خب، اونا نمی‌فهمن ما چی کشیدیم.
‫رسم موش‌های مرزی رو نمی‌فهمن.
‫چندین دهه گذشته از وقتی ‫اجدادمون جونشون رو از دست دادن...
‫همش بخاطر یه معدن به‌دردنخور.
‫اون مردها تا آخرین لحظه جنگیدن.
‫و ما هم همین کار رو می‌کنیم.
‫ما هر روز بهشون احترام می‌ذاریم.
‫ولی الان بیشتر از همیشه.
‫شرکت آب فرث داره نزدیک میشه.
‫این جنگی که براش آماده بودیم
‫داره مستقیم میاد دم در خونه‌مون.
‫و این زمان ماست.
‫زمان انتقام ماست.
‫که موش‌های مرزی قیام کنن
‫و چیزی که مال ماست رو پس بگیرن.
‫هال وس دو، فولده، فیرا مودور!
‫هال وس دو، فولده...
‫اولاً خیلی عالیه که این همه جمعیت رو اینجا می‌بینم،
‫مخصوصاً با توجه به اتفاقات اخیر.
‫به هر حال، ما به خاطر اِما اینجاییم.
‫نه فقط واسه به یاد آوردن،
‫بلکه واسه پس گرفتنش.
‫یعنی برگردوندنش به ویدنز...
‫از طریق هنرش و تمام این عکس‌های فوق‌العاده.
‫سارا و هاوارد می‌دونن که این روستا
‫جاییه که واقعاً اِما بهش تعلق داره.
‫ممنون.
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫لوکاس آکسلی نیاز به مدرک بی‌گناهی داره.
‫و شما که قبلاً با کمال میل انجامش دادید، پس...
‫می‌خوای یه جای امن‌تر در موردش صحبت کنیم؟
‫من اون شب توی کافه نبودم.
‫نمی‌دونم چرا لوکاس همچین حرفی زده.
‫خب پس کجا بودی؟
‫توی کلیسا. داشتم یه سری چیزا رو مرتب می‌کردم.
‫کسی می‌تونه تأیید کنه؟
‫نه؟
‫می‌دونی، باید بگم،
‫به نظرم عجیبه که اومدی اینجا
‫پنج سال بعد از اینکه نیل ارتباطش رو ‫باهات تموم کرد.
‫کاملاً تصادفی بود.
‫هنوزم واست مهم بود، مگه نه؟
‫حتی بعد از این همه سال،
‫نمی‌تونستی بیخیالش بشی.
‫نه، حقیقت نداره.
‫کِی فهمیدی نیل خونه‌ش رو فروخته؟
‫هفته پیش بهم گفت.
‫چطوری برخورد کردی؟
‫بهش گفتم واسش خوشحالم.
‫با وجود اینکه کل زندگیت رو ‫جمع کردی اومدی اینجا تا پیش اون باشی.
‫گفتی خوشحالی؟
‫خب، اخیراً سنگامون رو واکنده بودیم،
‫و توافق کردیم دوست باشیم.
‫به کسی گفتی که داره می‌ره؟
‫چرا باید این کار رو بکنم؟
‫تو یه موش مرزی هستی.
‫باید می‌دونستی اون فروش چه معنی داره.
‫من فقط موش مرزی شدم تا به نیل نزدیک‌تر باشم.
‫قسم می‌خورم، من... به کسی نگفتم.
‫می‌دونستم مردم عصبانی میشن،
‫ولی هیچ‌وقت نیل رو به خطر نمی‌نداختم.
‫نه، ولی دقیقاً اونو به خطر انداختی ‫وقتی به خانواده رانشا
‫در مورد شهادت دروغینت گفتی، مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫لطفاً تحرکاتت رو در شبی که نیل مرد شرح بده.
‫رفتم خونه‌اش.
‫خونه نبود، واسه همین رفتم دنبالش بگردم،
‫و آخر سر برگشتم کلیسا.
‫و بعدش چی؟
‫وقتی رفتم توی دفترم...
‫دیدم یکی رفته سر وقت کمدم.
‫درش باز مونده بود.
‫چی توش نگه می‌داشتی؟
‫لباس موش مرزیم رو.
‫و عصام دزدیده شده بود.
‫لوکاس، مطمئن نبودیم هنوز اینجا باشی.
‫فقط اهالی روستا.
‫غریبه‌ها رو راه نمیدیم.
‫رفتارت اصلاً خوب نیست، لوکاس.
‫همون قیافه مغرور پدرت رو داری.
‫و ببین چه بلایی سرش اومد.
‫دِرِک توی کافه نبود، لوکاس.
‫بهمون دروغ گفتی.
‫خب حالا می‌خوای کی رو بگیری؟ می‌خوای...
‫به یکی از دوستات اشاره کنی
‫که با ما بیاد اداره،
‫و بفهمیم اونم داره دروغ میگه؟
‫هاوارد.
‫یه لحظه بیا اینجا.
‫بله، لوکاس.
‫به این زائر بگو شبی که نیل خودش رو ‫به کشتن داد من کجا بودم.
‫- باید یه کم فکر کنم. ‫- گفتم بهش بگو.
‫تمام شب داشت توی کافه تمرین می‌کرد.
‫و تو اینو از کجا می‌دونی؟
‫چون...
‫منم داشتم باهاش تمرین می‌کردم.
‫هیچ‌کس تا موقع تعطیلی نرفت خونه.
‫بابات احتمالاً الان داره از اون بالا ‫بهت نگاه می‌کنه، با خودش میگه،
‫«نگاهش کن.
‫پسر احمقم ژن‌های احمقی منو به ارث برده.»
‫ولش کن، بن.
‫آره. ولش کن، بن.
‫بی‌شرف مغرور.
‫ببین، اگه قضیه این باشه،
‫پس شهادت هاوارد واسه لوکاس
‫به این معنیه که سارا شبی که ‫نیل کشته شده تنها بوده.
‫هاوارد مثل سگ از لوکاس می‌ترسه.
‫هر چی بگه تکرار می‌کنه تا راضی نگهش داره.
‫- یکیشون داره دروغ میگه. ‫- هووم.
‫و اگه سارا هاوارد رو مجبور کرده باشه ‫واسش دروغ بگه، پس...
‫قطعاً کار آدمیه که یه چیزی واسه پنهان کردن داره.
‫آره، ولی می‌دونیم لوکاس عصاها رو می‌ساخته،
‫پس فقط باید عصایی که نیل رو کشته پیدا کنیم،
‫و اونوقت گیرش انداختیم. چیز دیگه‌ای مهم نیست.
‫نه. باید با سارا حرف بزنم.
‫بسیار خب.
‫خانم رانشا، جسد اِما نبود که از خاک بیرون اومد.
‫جسد لیلی آکسلی بود.
‫پس حق با هاوارده.
‫اِما هنوز اون بیرونه.
‫خانم رانشا...
‫طبق گفته لوکاس آکسلی...
‫هاوارد وقتی نیل کشته شد پیش اون بوده.
‫که چیزی نیست که شما به ما گفتید. پس...
‫نمی‌خواید بهم بگید چرا دروغ گفتید؟
‫منظورم اینه...
‫می‌تونیم این بحث رو توی اداره پلیس ادامه بدیم.
‫به نظرم اون‌قدرا هم که ‫هاوارد فکر می‌کنه زرنگ نیستی.
‫منظورت چیه؟
‫خب که چی که هاوارد توی خونه پیش من نبود؟
‫معنیش این نیست که من خونه نبودم.
‫منظورم اینه که، آدمای بی‌گناه دروغ نمی‌گن.
‫من تمام غروب رو منتظر بودم.
‫درست مثل هر شب.
‫فقط محض اینکه شاید اِما برگرده خونه.
‫خانم رانشا، من اینجام تا در مورد نیل حرف بزنم.
‫ما به هم وصلیم، مادر و دختر،
‫در تاریکی و روشنایی.
‫اِما اینو بهتر از هر کسی می‌دونه.
‫آره، اما قطعاً در مورد تاریکی می‌دونه.
‫تو بچه نداری، نه؟
‫بعضی وقتا، یه مادر...
‫مجبوره کارایی بکنه که هم به خودش ‫آسیب بزنه هم به بچه‌اش.
‫فقط رنجیه که والدین باید تحمل کنن.
‫تو فقط یه پرورش‌دهنده نیستی،
‫معلم هم هستی.
‫و بعضی درس‌ها یه کم بیشتر ‫طول می‌کشه تا فهمیده بشن.
‫ولی می‌تونم بهت اطمینان بدم که همه چیز
‫با عشق و مراقبت قلبی انجام شده.
‫عصا رو توی ملک لوکاس آکسلی پیدا کردم.
‫به نظر میاد برنامه داشته همه‌شون رو بسوزونه.
‫امیدوارم پزشکی قانونی ثابت کنه ‫که واسه کشتن نیل استفاده شده.
‫این همون انجیلیه که باهاش تهدیدها رو فرستاده؟
‫باید خودش باشه.
‫فکر می‌کنی بتونیم سر قتل لیلی هم گیرش بندازیم؟
‫قطعاً انگیزه داره.
‫پزشکی قانونی داره دستبندش رو ‫واسه اثر انگشت چک می‌کنه.
‫نتیجه عالی میشه، اگه بتونیم.
‫تو انگار قانع نشدی، دایان؟
‫لوکاس آکسلی واسه قتل نیل مدرک بی‌گناهی داره.
‫خیلی آسون به نظر میاد.
‫بچه‌ها، مدیریت شواهد همین الان زنگ زد.
‫در مورد گوشی یه بار مصرفیه ‫که توی مَم‌تور پیدا کردن.
‫بیاید خودمون رو خلاص کنیم ‫و به این شخص زنگ بزنیم.
‫نه، چون این دستکاری مدارکه، گروهبان.
‫پس می‌خوایم چیکار کنیم؟ ‫فقط وایسیم نگاش کنیم؟
‫چه فایده‌ای داره؟
‫اسم تماس‌گیرنده نیل‌ـه.
‫به تریسی میگم موقعیت دکل رو پیدا کنه.
‫بیخیال، حتی اگه بکنه،
‫کی میگه تماس‌گیرنده همون‌جا می‌مونه؟
‫چرا باید اینو می‌گفتی، گروهبان؟
‫بدش من.
‫من اینو گردن نمی‌گیرم.
‫[الان نمی‌تونم صحبت کنم. ولی باید ‫همدیگه رو ببینیم. کِی و کجا خوبه؟]
‫یالا.
‫نیل؟ صبر کن.
‫فکر کردم این گوشی نیل نیست.
‫[نیل!!!! کجا بودی؟]
‫- [نیل!!!! کجا بودی؟] ‫- [باید همدیگه رو ببینیم.]
‫[حتما. کتری آبی. یک ساعت دیگه می‌بینمت.]
‫کتری آبی. یه کافه‌ست، دور نیست.
‫- می‌دونم کجاست. بریم. ‫- منم میام.
‫آروم باش. شبیه پلیس‌های در حال مأموریت شدی.
‫شاید دیدنمون.
‫امکان نداره...
‫اون اِما رانشاست.
‫اِما...
‫متأسفانه نیل نمیاد.
‫نمی‌فهمم.
‫کجاست؟ شما کی هستید؟
‫من کارآگاه بن کوپر هستم.
‫ایشون کارآگاه دایان فرای هستن.
‫ببین، شاید بهتره بشینیم و حرف بزنیم.
‫چرا؟ قضیه چیه؟
‫فکر کنم بهتره بشینی، اِما.
‫نیل کجاست؟
‫متأسفانه...
‫متأسفانه نیل چند روز پیش کشته شد.
‫چی؟!
‫اِما، درک می‌کنم که شوکه‌کننده‌ست...
‫ولی باید چند تا سؤال ازت بپرسیم.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫یه چای یا آب قبل از اینکه شروع کنیم؟
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫خب، واسه همین اینجاییم. ‫داریم سعی می‌کنیم بفهمیم.
‫درک می‌کنیم که سخته...
‫ولی به کمکت نیاز داریم، اِما.
‫فکر می‌کنی بتونی کمکمون کنی؟
‫با نیل شروع می‌کنیم.
‫می‌دونیم که کمکت کرد ‫از دست پدر و مادرت فرار کنی.
‫اون جونم رو نجات داد.
‫مطمئن نیستم چقدر دیگه ‫توی اون خونه دووم میاوردم.
‫برچسب‌های «دختر شجاع» رو دیدم، پس می‌فهمم.
‫اون که ترسناکه مامانمه.
‫شرط می‌بندم بهتون گفته که ‫سر زایمان من نزدیک بود بمیره.
‫بهش اشاره کرد.
‫هر روز زندگیم همین حرف تکراری رو بهم می‌گفت.
‫انگار تقصیر من بوده.
‫«نزدیک بود منو بکشی.»
‫بارها و بارها می‌گفت.
‫ولی بعضی وقتا حرف کافی نبود.
‫بعضی روزها تا حد مرگ کتکم می‌زد.
‫بعدش به خودم میومدم ‫می‌دیدم با دست شکسته افتادم
‫یا فکم ترک برداشته.
‫واقعاً متأسفم که این اتفاقات واست افتاده، اِما.
‫چرا پدرت دخالت نکرد؟
‫چقدر بهش التماس کردم.
‫اون‌قدر جیغ می‌زدم که صدام می‌گرفت،
‫و اون فقط... می‌ایستاد و تماشا می‌کرد.
‫هیچ کاری نمی‌کرد جز اینکه بعدش واسم ‫یه عروسک مسخره می‌خرید.
‫کسی خبر داشت؟
‫خدمات اجتماعی دخالت کرد؟
‫وقتی شروع شد که دو سالم بود.
‫و اگه با بی‌اعتمادی به پدر و مادر خودت بزرگ شی،
‫پس چی باعث میشه فکر کنی
‫می‌تونی به بزرگسال دیگه‌ای اعتماد کنی؟
‫ولی به نیل اعتماد کردی.
‫هیچ پولی پس‌انداز نکرده بودم.
‫نمی‌دونستم کجا برم.
‫و بعد اون با این نقشه اومد، و جواب داد.
‫تا دو هفته پیش.
‫توی بیرمنگام زندگی می‌کردم.
‫داشتم مغازه رو می‌بستم. توی یه کافه کار می‌کنم.
‫و وقتی داشتم تابلوی «تعطیل» رو ‫برمی‌گردوندم، من... دیدمشون.
‫پدر و مادرم رو.
‫سعی کردن بیان داخل.
‫خدا رو شکر منو ندیدن، توی سایه بودم.
‫ولی اگه چند ثانیه زودتر بود، اومده بودن داخل.
‫کاملاً شانسی بود،
‫ولی خطر از بیخ گوشم گذشت.
‫پس نیل یه نقشه دیگه کشید؟
‫بهم گفت همه چی رو ول کنم. ‫گوشیم، آپارتمانم.
‫بهم گفت قایم شم تا بتونه یه کم پول جور کنه.
‫ولی نه با فروش خونه‌اش؟
‫ماه‌ها طول می‌کشید تا پول دستش بیاد.
‫البته که نه. و اون اتفاق دیگه نمی‌افتاد.
‫نظرش عوض شده بود.
‫فروخته بودش، اِما.
‫آخرین باری که دیدمش،
‫بهم گفت قراره با یه نفر توی شرکت آب حرف بزنه
‫تا فروش رو کنسل کنه.
‫چی؟ صبر کن...
‫نیل بهت گفت چرا دیگه نمی‌خواد بفروشه؟
‫اون و کشیش به یه جور توافق رسیده بودن.
‫به جایی رسیده بود ‫که دِرِک داشت نیل رو دیوونه می‌کرد،
‫داشت فراریش می‌داد.
‫ولی حلش کردن،
‫و دیگه نیاز نبود نیل از اونجا بره.
‫پس چطوری می‌خواست واست پول جور کنه؟
‫خب... با فروختن چیزهایی که دزدیده بود.
‫قرار بود به محض اینکه با لوکاس آکسلی توافق کرد،
‫روی گوشی جدیدی که بهم داده بود بهم زنگ بزنه.
‫بگه آماده رفتن بشم.
‫می‌دونی نیل کی رو پیش معدن می‌دیده؟
‫نمی‌دونستم قراره کسی رو ببینه. ‫واقعاً نمی‌دونستم.
‫باشه. باشه. و سوال آخر، قول میدم.
‫چطور شد که گوشی‌هاتون جابه‌جا شد؟
‫تصادفی بود.
‫عجله داشت، و اشتباهی مال منو برداشت.
‫باید اون گوشی رو ببینیم، اِما.
‫حالا چی میشه؟
‫نباید منو وارد این ماجرا کنید.
‫تو بخشی از تحقیقات قتلی، اِما.
‫نباید بذارید والدینم بفهمن پیدام کردید.
‫بخصوص حالا که نیل اینجا نیست که کمکم کنه.
‫خواهش می‌کنم بهشون نگید.
‫بسیار خب، به محض اینکه قفل این گوشی رو باز کنیم،
‫می‌فهمیم نیل با کی قرار داشته.
‫وقت تعطیل شدن مدرسه‌ست. ‫الان توی ترافیک گیر می‌کنیم.
‫بیخیال، حتماً چند تا میان‌بر بلدی.
‫بن...
‫- چیه؟ ‫- ما توی «هوپ ولی» هستیم.
‫خب؟
‫وقتی هبدن رو توی معدن دیدیم،
‫گفت داره از سر کار میان‌بر می‌زنه.
‫دفاتر شرکت آب فرث توی هوپ ولی هستن.
‫نقشه رو یادته؟
‫بیخیال.
‫اگه بخواد از پیش معدن رد بشه، ‫میره در جهت مخالف.
‫داری چی میگی؟
‫فقط برو، توضیح میدم. برو!
‫آقای هبدن، باید حرف بزنیم.
‫مایکل، باید حرف بزنیم.
‫مایکل.
‫پنجره رو چک کن.
‫مایکل.
‫نه. از پشت میرم.
‫داره فرار می‌کنه!
‫- آقای هبدن. ‫- مایکل!
‫آقای هبدن. وایسا!
‫تو بازداشتی.
‫برگرد. برگرد.
‫با من میای.
‫ما یکم قبل توی هوپ ولی بودیم.
‫در مورد میان‌بر معدن ‫که از سر کار داشتی می‌رفتی بهمون بگو، لطفاً.
‫آره.
‫چند باری نجاتم داده.
‫چرا می‌پرسید؟
‫معلوم شده که واقعاً میان‌بر نیست.
‫تو رو می‌بره جهت مخالف، می‌بینی؟
‫چرا بهمون دروغ گفتی، آقای هبدن؟
‫ببینید، ما گوشی نیل رو داریم.
‫و فکر می‌کنم پیام‌هایی بین شما دوتا توش پیدا کنیم
‫که قرار گذاشتید همون شبی که کشته شده ‫همدیگه رو توی معدن ببینید.
‫من نیل رو ندیدم، قسم می‌خورم.
‫کِی فهمیدی تصمیم گرفته توی ویدنز بمونه؟
‫تصمیم نداشت. داشت می‌فروخت.
‫فکر می‌کنیم بهتون زنگ زده، و می‌خواسته ببینتتون.
‫و قرار بوده بگه نظرش عوض شده.
‫و دیدید نقشه‌هاتون نقش بر آب شده.
‫چون اگه نیل نمی‌فروخت،
‫اونوقت هیچ‌کس دیگه هم زیر بار نمی‌رفت.
‫و شرکت آب فرث شروع می‌کرد ‫به گشتن دنبال جاهای دیگه،
‫و تو تا ابد توی ویدنز گیر می‌افتادی.
‫پس قبول کردی ببینیش.
‫- اصلاً اینجور نبوده. ‫- بیخیال، مایکل.
‫- همش توی گوشیه. ‫- ببینید، تمومش کنید، لطفاً.
‫می‌دونم پیشتون نیست.
‫دارید بلوف می‌زنید. مشخصه.
‫فکر کردی گوشی نیل رو ‫وقتی کشتیش انداختی دور، درسته؟
‫ولی اون در واقع گوشی اِما رانشا بوده،
‫چون نیل اشتباهی گوشی اونو برداشته.
‫پس گوشی نیل پیشش بوده.
‫و... خب، حالا پیش ماست.
‫این مسخره‌ست.
‫اِما رانشا سال‌ها پیش گم شده.
‫خب، ما همین امروز عصر ‫باهاش صحبت کردیم، مایکل.
‫اگه بخوای می‌تونیم تمام روز اینو ادامه بدیم.
‫حافظه‌ات رو یکم قلقلک بدیم؟ بسیار خب. ‫خب نیل بهت میگه نمی‌فروشه.
‫موش‌های مرزی شب و روز دارن تعقیبت می‌کنن.
‫لوکاس آکسلی یکی از اون موش‌هاست،
‫و اون مردیه که خیلی بیشتر از ‫تهدید کردن از دستش برمیاد.
‫پس وحشت می‌کنی، ‫و می‌فهمی باید نیل رو راضی کنی
‫تا به هر قیمتی که شده نظرش رو عوض کنه.
‫آره، و این افکار توی ذهنت می‌چرخه.
‫و بعدش کشیش آلتون رو می‌بینی،
‫و می‌دونی عصاش رو کجا نگه می‌داره.
‫و برش می‌داری، مایکل.
‫بعدش قرار می‌ذاری نیل رو توی معدن ببینی،
‫و وقتی می‌بینیش...
‫کجای کار اشتباه پیش رفت؟
‫نیل متأسف بود.
‫واقعاً بود.
‫ولی از فروختنش حس بدی داشت.
‫خونه‌ی پدریش بود.
‫جایی بود که تمام خاطراتش از والدینش اونجا بود.
‫فقط نمی‌تونست انجامش بده.
‫و بعدش؟
‫مایکل.
‫آدم خیلی خوبی بود.
‫به‌طرز غیرمعمولی مهربون.
‫گمونم فکر می‌کردم با طرز فکر من کنار میاد.
‫ولی نیومد.
‫و یهویی من داشتم...
‫داشتم اون عصا رو می‌چرخوندم...
‫تا جایی که زور داشتم.
‫چرا اون عصا رو با خودت بردی؟
‫واسه این بود که بندازی گردن لوکاس آکسلی؟
‫می‌دونستم یه تحقیقاتی انجام میشه، و...
‫می‌دونستم اسمش میاد وسط،
‫واسه همین انداختمش توی ‫وسایلی که قرار بود آتیششون بزنه.
‫و خدا می‌دونه به اندازه کافی بهتون سرنخ دادم
‫تا برید دنبال اون عصای کوفتی بگردید.
‫چرا فردا صبحش رفتی پیش معدن؟
‫فکر کردم شاید مدرکی جا گذاشته باشم.
‫می‌خواستم برم بگردم.
‫قبلش هول کرده بودم ‫و گوشی رو دور انداخته بودم.
‫ولی می‌دونید چیه؟
‫هر کاری کردم، تقصیر اونا هم هست.
‫روستا...
‫موش‌های مرزی.
‫اونا دیوونه‌ام کردن.
‫دیگه نمی‌تونستم درست فکر کنم.
‫موش‌ها نمیان، لوکاس.
‫بزن به چاک. اینجا ملک خصوصیه.
‫تو لیلی رو کشتی و توی محوطه کلیسا چالش کردی.
‫و اگه نیل تصادفی پیداش نمی‌کرد...
‫قسر در رفته بودی.
‫لوکاس آکسلی، به اتهام قتل ‫لیلی آکسلی بازداشتت می‌کنم.
‫مجبور نیستی چیزی بگی،
‫ولی ممکنه به دفاعت آسیب بزنه ‫اگه موقع بازجویی چیزی رو نگی
‫که بعداً توی دادگاه بهش استناد کنی.
‫هر چیزی بگی ممکنه علیهت استفاده بشه.
‫نمی‌دونی چه غلطی کردی.
‫اثر انگشتت روی دستبند لیلی بود، لوکاس. ‫تمومه.
‫ببینید...
‫اومدم چون می‌خواستم شخصاً این خبر رو بهتون بدم.
‫اِما رو پیدا کردید؟
‫درواقع داریم پرونده اِما رو می‌بندیم.
‫چی...؟ نمی‌تونید این کار رو بکنید.
‫ما می‌خوایم برگرده. اون متعلق به ماست.
‫آره، اون برنمی‌گرده.
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫مدرکی پیدا کردم که نشون میده اِما فرار کرده.
‫با کمک نیل.
‫زنده‌ست؟
‫پس اون دزدیدتش؟!
‫کاری که نیل کرد، آقای رانشا، ‫یه عمل خیرخواهانه بود.
‫اون آدم خوبی بود.
‫فقط می‌خواست به مردم کمک کنه.
‫چی میگی واسه خودت؟
‫اگه انتخاب کرده یه زندگی دور از شما داشته باشه، ‫این به خودش مربوطه.
‫اون دختر کوچولوی ماست.
‫چیزی که هست، آقای رانشا، اون یه آدم بالغه.
‫و اگه می‌خواد از دست جفتتون خلاص بشه،
‫پس باید یاد بگیرید بهش احترام بذارید.
‫- لیاقتش رو داشتیم. ‫- بفرما.
‫- نوش جان. ‫- نوش جان.
‫اوه. خوبه.
‫خانواده رانشا چطور بودن؟
‫روانی.
‫و آره، عصبانی.
‫ولی رسماً پرونده‌ی اِما رو بستم.
‫درست سر وقت واسه باز کردن یه پرونده جدید ‫علیه نامزد سابقت، نه؟
‫گوش کن، می‌دونم نمی‌خوای بشنوی،
‫ولی بهترین کار همینه، ‫به جرم مزاحمت بندازش زندان.
‫بذار اول به روش خودم انجامش بدم، باشه؟
‫می‌خوام... می‌خوام صبر کنم.
‫دِرِک آلتون پنج سال طول کشید ‫تا عقلش بیاد سر جاش.
‫ببین، فکر کردم قراره جشن بگیریم؟
‫لوکاس آکسلی رو گرفتی.
‫باعث افتخار پدرت شدی.
‫آره. یه کار درست انجام دادم.
‫کلی کار درست انجام دادی.
‫بن... اگه می‌خوای...
‫نمی‌دونم، ایده‌های جدید رو ‫در مورد پرونده پدرت بررسی کنیم.
‫نه. نه. فایده نداره.
‫یه بن‌بسته.
‫مطمئنی؟
‫آره. آره.
‫من... فقط میرم.
‫آره.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫می‌تونم بگم یه تحولاتی توی زندگیت داشتی،
‫یه چیز تازه، و ممکنه مجبور باشی ‫بر یه مانعی غلبه کنی،
‫ولی بعدش اوضاع قطعاً عوض میشه.
‫حالا بیشتر مردم می‌ترسن وقتی ‫این کارت رو می‌بینن، ولی نگران نباش.
‫می‌تونه به معنی مرگ یه چیز منفی باشه
‫یا پایان یه راه طولانی و دشوار.
‫ولی هر چی که هست...
‫فکر می‌کنم خیلی چیزا در انتظارت باشه،
‫حتی شاید چشم‌انتظارش باشی.
‫من قبولش می‌کنم.
‫توی ادین‌دیل تازه‌واردی یا فقط یه رهگذری؟
‫اوه، رهگذریم.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم یه کم بمونم.
‫بدون حکم.
‫بدون حقوق.
‫چیز زیادی نیست که ندیده باشم.
‫- حتی قتل؟ ‫- مرگ مرگه.
‫به دو زن در یک منطقه حمله شده
‫به فاصله چند هفته از هم.
‫ارتباطشون چیه؟
‫وقتشه بیای خونه، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫همین الان از اینجا برید!
‫باید بهش گوش می‌کردم.
‫باید گوش می‌کردم، ولی نکردم.
‫و خیلی دیره.
‫در پرونده قتل جو کوپر...
‫آیا اعتراف می‌کنی که مسیر عدالت رو منحرف کردی؟