ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫بی بارون‌ترین فوریه دنیا.
‫- پر بارون‌ترین مارس چهل سال اخیر. ‫- آره.
‫بعدش بارون نیومد ولی ماه مه سردی داشتیم.
‫بعد وارد گرم‌ترین ماه ژوئن شدیم.
‫- از اونموقع... ‫- پر بارون‌ترین ژوئیه رو تجربه کردیم.
‫- سردترین و پر بارون‌ترین ژوئیه. ‫- آره.
‫با توجه به اینکه آب و هوا دقیقاً برعکس
‫چیزی که ما می‌خواستیم بود،
‫امیدمون به یه پاییز معمولی
‫با نور خورشید بود.
‫ولی نه.
‫ماه مهم دروی محصولات هم باب دل ما نبود.
‫امروز قرار بود آفتابی باشه. ببین.
‫و حالا کیلب محصولات رو چیده بود
‫تا آماده کمباین بشن،
‫زمان داشت از دست می‌رفت.
‫هر چقدر بیشتر توی دشت می‌موندن و برای ‫برداشت خیس بودن،
‫بیشتر هم نابود می‌شدن.
‫به عدد زیر پونزده نیاز داریم.
‫۱۸.۴.
‫لعنتی.
‫نُه خوبه.
‫۱۸.۳.
‫باید کمتر از نُه باشه.
‫۱۷.۵. گندش بزنه.
‫سلام. تست رطوبت گرفتین؟
‫خیسیش رو حس می‌کنم.
‫۱۸.۶.
‫امسال وحشتناک بود. محصولات خشک نمیشن.
‫- چنده؟ ‫- هفده درصد.
‫فکر کنم رکورد دفعات گرفتن تست رطوبت زمین رو شکستم.
‫تست رطوبت، تست رطوبت، دوباره تست رطوبت.
‫یه بار دیگه هم تست رطوبت.
‫روز تموم شد ولی نه، امروز شدنی نیست.
‫فشار رومون بیشتر شده بود،
‫چون حالا اندی کیتو نگران
‫عملکرد زمین گندم‌های وحشیش بود...
‫- صبح بخیر. ‫- چطوری؟
‫چون می‌ترسید که تو استفاده از
‫کود نیتروژنی خساست به خرج داده باشه.
‫فکر نکنم اوضاع اینجا خوب باشه.
‫اینجا خیلی کم از نیتروژن استفاده کردیم،
‫حدود یازده کیلو.
‫تو اون زمین چقدر استفاده کردین؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چند صد کیلو بیشتر؟
‫- کیلب می‌دونه. ‫- آره.
‫پس چند صد کیلو اونجا و یازده کیلو...
‫نمی‌دونم، فکر کنم همین حدودا باشه.
‫ولی فکر کنم توازن این زمین دستمون نیومده.
‫از نیتروژن کمی استفاده کردیم.
‫انرژیش کمه.
‫بعد علافی در همچین روز خسته‌کننده‌ای،
‫شرایط بهبود پیدا کرد.
‫بهتر به نظر میاد.
‫جو دو سر...
‫به زیر پونزده درصد نیاز داریم.
‫شد پونزده درصد!
‫تا سایمون بیاد، زمین آماده‌ست.
‫طبق معمول، چارلی در فصل برداشت محصول ‫رفته بود تعطیلات.
‫یعنی کیلب مسئول همه چیز بود.
‫پس وقتی منتظر اومدن کمباین بودیم،
‫گفت برم دفترش
‫تا یه جلسه مهم داشته باشیم.
‫سلام.
‫خب...
‫به دفتر من خوش اومدی!
‫خب، از کی اینجا می‌مونی؟
‫از وقتی شدم مدیر مزرعه.
‫- خب اون که چند ماه پیش بود. ‫- می‌دونم!
‫یه کم جا باز کردم و...
‫کی دکور داخلی اینجا رو انجام داده؟ ‫نیکی هسلم؟
‫نه، خودم!
‫دفتر کاریه.
‫- دفتر نیست. ‫- خوبه!
‫این میز رو تو انبار پشتی پیدا کردم.
‫و این یکی یه دراوره با...
‫برق اینجا زیاد خوب نیست.
‫بدترین دفتریه که تا حالا دیدم.
‫- نیست! خشکه. ‫- ولی ماشین لباسشویی داری.
‫آره، و یه دستگاه خشک‌کن.
‫بگذریم، بریم سر بحث‌های مهم‌تر.
‫- چارلی رفته آمریکا. ‫- می‌دونم.
‫فصل درو نزدیکه، اونم رفته.
‫- دقیقاً. رفته. ‫- آره.
‫ولی به عنوان مدیر مزرعه،
‫من مسئول سلامتی و امنیت مزرعه‌م.
‫ای خدا...
‫ده دقیقه. بیشتر طول نمی‌کشه. ‫این پرونده رو چک می‌کنیم.
‫- چی هست؟ ‫- اگه می‌خوای بخون.
‫ارزیابی‌های خطری که انجام دادم رو بخون.
‫- ارزیابی خطر انجام دادی؟ ‫- آره.
‫مجبور شدم. وظیفمه.
‫اگه بلایی سرت بیاد، می‌دونی تقصیر کیه؟
‫من. میفتم زندان.
‫و صورت من رو واسه زندان نساختن.
‫اون روز داشتیم سنگ می‌بردیم تو پارکینگ، خب؟
‫خب.
‫وقتی می‌خواستی ماشین رو ببری چی شد؟
‫- اوه، یدک‌کش اومد. ‫- آره.
‫- خیلی خطرناکه. ‫- چرا؟
‫- کابل‌های برق بالای سرمون... ‫- کابلی نبود.
‫خیلی خب، نبود، ولی اگه بود...
‫خب، نیستش.
‫ممکن بود درشون بیاری و خودت یا بقیه رو ‫به کشتن بدی.
‫ولی کابل نبود.
‫می‌دونی اگه خوردی به کابل برق، روش درست ‫بیرون اومدن از تراکتور چیه؟
‫- نه. ‫- روش درستش
‫در صورت برخورد با کابل،
‫چون با تراکتورت برخورد می‌کنه،
‫اینه که مثل خرگوش‌ها بپری.
‫در رو باز کن، یه قدم بلند بردار، و تا جایی که میشه
‫بلند بپر.
‫- نمی‌تونم بپرم. ‫- پاهات می‌شکنه.
‫و زانوهام توان ندارن...
‫تو تراکتور می‌شینم
‫چون لاستیک‌های پلاستیکیم نمی‌ذارن ‫بلایی سرم بیاد.
‫ولی چون آنتن نداری نمی‌تونی بهم زنگ بزنی.
‫چرا؟
‫چون برق باعث از بین رفتن آنتن میشه.
‫یه مدت که بگذره مردم متوجه نبودم میشن.
‫من نمیشم.
‫بگذریم. تو گوشیت برنامه مکان‌یاب داری؟
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫اگه تصادف کردی، سه کلمه مخصوص بگو
‫تا بفهمم کجایی.
‫نمی‌دونم اینی که میگی چیه. ‫فکر کردم خودت باید کلمات رو انتخاب کنی.
‫نه.
‫نوشته بود، «برای جایی که هستید سه کلمه ‫انتخاب کنید.»
‫ولی فکر کردم اگه برای تو بفرستمش،
‫از کجا قراره بفهمی کدوم سه کلمه رو انتخاب کردم؟
‫بذار دستم رو گرم کنم.
‫به خدا... قول میدم!
‫ببین...
‫جدی میگم. تو گوشیم دارمش و نوشته بود...
‫- هر چی... گردو، تافی، گربه. ‫- آره.
‫خب، من اون کلمات رو نمی‌خوام.
‫- یکی دیگه انتخابشون کرده. ‫- آره.
‫خب، خوشم نمیاد.
‫من نویسنده ستون روزنامه هستم.
‫کسی کلماتشون رو انتخاب نمی‌کنه. ‫خودم انتخاب می‌کنم.
‫آره، کسی که این برنامه رو نوشته
‫برای هر مکان سه کلمه انتخاب کرده.
‫- خب، برنامه رو دارم. ‫- خوبه.
‫خیلی خب. بگذریم.
‫«هنگام سوخت‌گیری سیگار نکشید؟»
‫- نه. ‫- نمی‌دونستم.
‫هر وقت داشتم بنزین می‌زدم سیگار می‌کشیدم.
‫همیشه.
‫ای کاش راست می‌گفتی.
‫چند ساعت بعد،
‫کیلب رفت دیدن سایمون و کمباینش
‫که جوهایی که تو زمین
‫کلزا کاشته بودن رو برداشت کنن.
‫بی‌سیم داری، سایمون؟
‫آره.
‫و فکر کنم می‌خواست بدون کمک من
‫کارش رو انجام بده.
‫فکر کنم امیدواره پیداشون نکنم، ولی ‫می‌کنم.
‫بهشون پیشنهاد کمک میدم.
‫و خوشحال میشه.
‫خبرهای خوبی دارم! اومدم کمکتون.
‫ای وای...
‫این یدک‌کش دست تو باشه، من اون یکی ‫یدک‌کش رو برمی‌دارم.
‫یدک‌کشی که کیلب می‌خواست ازش استفاده کنم
‫تا نصفه پر بود.
‫مجبور شدم وصلش کنم و باز بهش بار بزنم.
‫به خدا،
‫هنوز نمی‌دونم چطوری باید یدک‌کش رو ‫وصل کنم.
‫بالا. برو بالا.
‫- درسته؟ ‫- نه.
‫از فرمون استفاده کن.
‫دکمه کوچولو رو بزن، واسه فرمون هیدرولیک...
‫به هیدرولیک نیاز داری.
‫از اون کوچولو...
‫قفله یا نه؟
‫- چه می‌دونم. ‫- اون دکمه کوچولو قفله؟
‫چی؟
‫حاضرید؟
‫یه کم برو جلو.
‫چی؟ عقب؟
‫یه کوچولو برو جلو. وای!
‫چطوری اینا واسه جت‌های جنگی
‫تو ارتفاع نه کیلومتری سوخت گیری می‌کنن
‫ولی کشاورزها هنوز نتونستن
‫- یه راه آسون‌تر... ‫- نه، باز رفتی جلو.
‫خودت گفتی!
‫- واو. لعنتی. ‫- آره!
‫این شد یه چیزی.
‫همه‌ش سه ساعت طول کشید.
‫باریکلا.
‫می‌خوای قبل رفتن از هیدرولیک استفاده کنی؟
‫چطوری؟
‫- قفلش رو باز کن. ‫- باز کردم.
‫فکر کنم.
‫برو پایین.
‫نه، نه، نه. برو پایین.
‫اوه، شوخی...
‫من... نمی‌تونم. اعصابم رو خرد کرد.
‫یه بیل و کیسه بده بهش. ‫با دانش‌آموزها همین کار رو می‌کردیم.
‫بذار بریزتشون تو کیسه.
‫نه!
‫لعنتی.
‫درسته. اومد بالا.
‫نه، وایسا!
‫لعنتی.
‫میشه توافق کنیم...
‫از الان به بعد، خودت وصلشون کن.
‫وقتی شلنگ رو وصل می‌کنین، ‫مگه همیشه یه شکل هستن؟
‫آره. من همیشه همین کار رو می‌کنم. ‫ولی تراکتورت داغونه.
‫رانندگی هم بلد نیستی.
‫مشکل من نیستم.
‫چرا. هر دفعه سوار میشی، دکمه غلط ‫رو فشار میدی.
‫چون هر دفعه سوارش میشم،
‫هر دکمه یه کار متفاوت انجام میده. ‫قبول داری دیگه.
‫آره، چون تراکتور آشغالیه.
‫خوشبختانه، پسرخونده‌م اون هفته داشت ‫تو مزرعه کارهای آزمایشی انجام می‌داد،
‫پس تونست خوشی
‫جمع کردن جوهای ریخته شده‌ی من رو ‫تجربه کنه...
‫بریم.
‫دارم میام.
‫منم رفتم پیش سایمون تا بقیه بارش رو بگیرم.
‫خرابش نکن، جرمی. گند نزن.
‫استرس گرفته. ‫دستپاچه شده.
‫برو چپ. برو سمت چپ. برو چپ!
‫از روش ریختی. ببین...
‫همه‌ش رو ریختی.
‫چی؟
‫باز چیکار کردم؟
‫کلی جو ریختی سمت چپ.
‫خیلی نزدیک بودی.
‫نمی‌فهمم. هیچی نمی‌فهمم.
‫نوبت بردن بار بعدیم که رسید،
‫سایمون یه تصمیم تحقیرآمیز گرفت.
‫ام، من همینجوری که وایسادم بار میزنم.
‫می‌دونم تو خونه تماشا می‌کنین و بهم ‫می‌خندین،
‫ولی مهم اینه که:
‫کیلب نیست تا ببینه.
‫ولی با اینکه توانایی دروم رو از دست داده بودم،
‫اون روز تونستیم محصول جوی هر دو زمین ‫رو خرمن کنیم
‫و ببریم تو انبار.
‫تا چشمت دربیاد مک‌دونالدِ اسکاتلند.
‫الان می‌تونیم پوره مخصوص چیپینگ نورتون بخوریم.
‫هرچند، نتونستیم از درو کردن لذت ببریم
‫چون آب و هوا دوباره اون روی زشتش رو ‫نشونمون داد.
‫رفتم تو سایت هواشناسی.
‫نوشته امشب ساعت ده بارون میاد.
‫ام، گوشی من گفت ساعت نُه.
‫این برنامه رو ریختی؟
‫نروژیه؟
‫- کدوم یکیه؟ ‫- امروز بارونیه.
‫من از سایت هواشناسی بی‌بی‌سی دیدم.
‫برنامه نروژیه هم خوبه.
‫- آره. ‫- همه‌شون میگن ساعت ده.
‫- ساعت ده؟ ‫- ده.
‫لعنتی. نگاه کن.
‫این داره میاد.
‫بدبختمون می‌کنه.
‫وقتی تمام برنامه‌ها می‌گفتن باد و بارون در راهه،
‫کیلب یه تصمیم عصرگاهی گرفت.
‫به نظرم کار زمین رو تموم کنیم، ‫چون بهرحال اینجاییم...
‫تو مدیر مزرعه‌ای.
‫بعدش بریم تو زمین کشاورزی احیایی.
‫آره. خیلی خب. اندی خوشحال میشه.
‫آره. کارش رو تموم کنیم.
‫به نظرم اندی نگران همینه، نه؟
‫گندم ما جلوی این هوا دووم میاره.
‫یه کم آسیب می‌بینه ولی میشه آسیابش کرد.
‫آره. یعنی قبل اینکه بتونی...
‫خب، میشه باهاش نون درست کرد، نه غذای گاو.
‫دقیقاً. یا غذای مرغ.
‫به نظرم نگرانه که چون چندتا محصول هستن،
‫یه وقت قدرت آسیاب شدنشون رو از دست بدن.
‫- که تو این هوای بد ممکنه. ‫- آره.
‫اندی پیشبینی کرده بود که چون کود زیادی
‫نریخته بود،
‫زمینش نمی‌تونست محصول زیادی بده.
‫و اشتباه هم نمی‌کرد.
‫یعنی یک سوم زمین
‫و نصف یدک‌کش هم پر نشد.
‫خب، کار این زمین خیلی زود تموم میشه.
‫آره.
‫خیلی کمه، نه؟
‫ارزشش رو داشت؟
‫آره. مسخره بازی درنیار.
‫کل سال بابت اینکه یکی زمینت رو دزدیده ‫عجیب رفتار می‌کردی.
‫خب، نباید می‌ذاشتی یکی تو زمین من ‫بذرپاشی کنه.
‫همیشه منفی‌بافی، به حرفت گوش نمیدم.
‫چون همیشه هوای اهالی دانکستری‌ها رو دارم.
‫دانکستری‌ها؟
‫- اسممونه دیگه. ‫- ای خدا!
‫- جفتمون اهل دانکستر هستیم. ‫- حتماً عضو یه فرقه‌اید!
‫دانکستر به دنیا...
‫کوین کیگان، دایانا ریگ رو داده،
‫و الان داریم کشاورزی رو نجات میدیم.
‫نمی‌خوام بدجنس بازی دربیارم، ‫ولی حالیم نیست چی میگی.
‫- تا حالا اسم کوین کیگان رو نشنیدی؟ ‫- نه!
‫نخست وزیر بوده؟
‫- نه، کاپیتان فوتبال. ‫- اوه!
‫اه...
‫تا شب بی‌وقفه کار کردیم،
‫و قبل بارش بارون گندم اندی رو درو کردیم.
‫و روز بعدش، این ترکیب جدید گندم و لوبیا
‫رفت که آسیاب بشه.
‫یعنی می‌تونستیم تمرکزمون رو بذاریم ‫روی بلای جونمون...
‫کلزا.
‫باید به خودمون یادآوری کنیم...
‫میگن اگه کلزات رو تا قبل شروع
‫برنامه مورتون نکاشتی،
‫که یه برنامه کشاورزی واسه همین اطرافه،
‫اوایل سپتامبر پخش میشه، ‫دیگه نکارش چون خیلی دیره.
‫ما به برنامه مورتون نرسیدیم.
‫به کیلب گفتیم کلزا نکاره.
‫ولی کاشت.
‫بیشترش شکست خورد.
‫ولی این زمین نه.
‫منتظریم ببینیم محصول چطوره.
‫چندتا زمین داریم؟ ‫دوتا زمین؟
‫معمولاً تو صد هکتار می‌کاریم، خب؟
‫کلزا منظورمه.
‫و امسال بیست هکتار کاشتیم.
‫آره. چقدرش محصول نداد؟
‫- فقط یک زمین. هشتاد هکتار. ‫- نه، دو زمین محصول ندادن.
‫- نه، یک زمین. ‫- اوه.
‫معذرت خواهی کن.
‫ببخشید که محصول اشتباهی رو کاشتی.
‫نه، عذرخواهی کن.
‫ببخشید که اشتباهت بزرگتر از اشتباه من بود.
‫یه لحظه مهربون باش.
‫- کارت عالی بود. ‫- ممنون.
‫اینم از این.
‫- چند باشه؟ ‫- زیر نه.
‫دوازده!
‫تا دو ساعت دیگه قابل دروئه.
‫خب، چند ساعت بعدش برگشتیم
‫که باز تست رطوبت بگیریم.
‫- صبح چند بود؟ ‫- دوازده درصد.
‫- باید کمتر از نه باشه. ‫- آره.
‫چیز زیادی از سال‌های کشاورزیم یادم نیست
‫ولی یه چیز رو خوب یادمه که تو تلویزیون هم پخش شد،
‫چارلی بهم گفت
‫که یه پیمان‌کار مثل کیلب یا سایمون همیشه میگه،
‫«اوه، عیب نداره، نگران رطوبتش نباش.»
‫و چارلی گفت، «اگه خیلی مرطوبه
‫نذار محصول رو برداشت کنن.
‫هیچوقت اجازه نده.»
‫پس اگه بالای نُه باشه، نمی‌ذارم کمباین کنه.
‫چیه؟
‫ده. هنوز خیلی خیسه.
‫دیگه می‌تونی تصمیم بگیری چون الان گفتی ‫من پیمان‌کارم.
‫چیکار کنیم؟
‫می‌خوای امروز با همین ده درصد درو کنیم
‫و یه مقدار پول سر خشک کردنشون خرج کنیم؟
‫یا تا آخر هفته صبر کنیم تا گندم آماده بشه؟
‫اگه رقم هگبرگ گندم از دست بره، ‫دیگه نمیشه آسیابشون کرد.
‫درست نیست وقتی گندم آماده‌ست اینجا ‫رو درو کنیم.
‫تصمیم با خودت. بگو.
‫میگی، «تو یه پیمان‌کاری. ور ور ور.»
‫بگو دیگه. تصمیم بگیر.
‫چارلی گفت درو نکنیم...
‫آره، می‌دونم. ولی الان باید تصمیم بگیری.
‫بگو دیگه. تا بریم...
‫وقتی هی حرف میزنی نمی‌تونم تصمیم بگیرم.
‫باشه. بگو. من خفه میشم.
‫«من یه پیمان‌کارم.»
‫احتمالاً درو کردن کلزا
‫- پنج شش ساعت طول می‌کشه. ‫- آره.
‫و گندم...
‫تا ظهر چهارشنبه آماده میشه.
‫قول میدم.
‫تصمیمت رو بگیر.
‫باورم نمیشه چارلی رفته تعطیلات.
‫میشه تصمیم بگیری؟
‫- نمی‌تونم... ‫- من می‌گیریم. محصول رو درو می‌کنیم.
‫- حاضری؟ ‫- چارلی گفت این کار رو نکنیم.
‫الان به سایمون زنگ میزنم. تموم شد رفت.
‫وقتی سایمون اومد، من رفتم سراغ قارچ‌ها
‫و گذاشتم کیلب با استرس منتظر بمونه
‫تا بفهمه ریسک کاشت کلزا نتیجه داده یا نه.
‫سایمون، می‌شنوی؟
‫آره.
‫اوضاع خوبه؟
‫ام، آره. خب، آره.
‫یک چهارم رو طی کردیم.
‫یک چهارم؟
‫الان انگار هر هکتار، یک چهارمِ تن محصول میده.
‫گندش بزنه.
‫بیشترشون غلاف ندارن.
‫مشکل کلزا همینه: یه محصول سبکه.
‫وقتی رسیده بودن به زمین دوم و آخر ‫محصول رسیدم.
‫ام...
‫- افتضاح بود. ‫- در این حد؟
‫خیلی.
‫نه، چقدر محصول داد؟
‫اوه، هر هکتار سیصد کیلو.
‫شوخی می‌کنی؟
‫یدک‌کش اولین زمین رو تموم کرده؟
‫آره. من جات بودم نمی‌رفتم سر بزنم.
‫این کار رو با خودت نکن.
‫- فهمیدی منظورم رو؟ ‫- آره. ده هکتار؟
‫- آره. ‫- لعنتی.
‫یه بار دیگه،
‫آب و هوا همه چیز رو خراب کرد.
‫این ساقه‌ی کلزاست. ‫غلافش کو؟
‫لعنتی. غلاف نداره.
‫و ببین. پشتت رو ببین.
‫می‌بینی؟ هم نازکه هم باد می‌بردش.
‫اینقدر نازک شده که اگه باد و بارون بیاد،
‫هر محصولی رو که می‌خوایم با خودش می‌بره.
‫راستش...
‫هم خودم عصبانی شدم، هم تو.
‫مشخصه عصبانی هستی.
‫خسته شدم.
‫اگه وقت دیگه‌ای بود دست می‌انداختمت
‫و می‌گفتم کلزا نکاری.
‫حوصله ندارم.
‫می‌دونی...
‫غصه نخور.
‫- اوه، جون به لب شدم. ‫- چی؟
‫خب، آدم اینقدر وقت و زحمت و پول وسط می‌ذاره.
‫می‌دونم پول من نیست. می‌دونی.
‫شوخی می‌کنیم دیگه. ولی...
‫نمی‌خوام محصول بدی بده، می‌دونی؟
‫یه نوشیدنی برات می‌گیرم.
‫باشه.
‫آخی، رفیق.
‫- رو اعصابه دیگه، نه؟ ‫- آره.
‫- با هم شریکیم، نه؟ ‫- آره.
‫میرم یدک‌کش رو بیارم.
‫بار رو می‌برم و همینجا می‌بینمت، خب؟
‫باشه.
‫وقتی محصول کلزا رو برداشت کردیم، ‫یه استراحتی به خودمون دادیم،
‫منم رفتم لندن دیدن نوه جدیدم...
‫و کیلب شد مسئول خوک‌های باردار.
‫نزدیک به زایمانه.
‫خیلی نزدیکه. امشب؟
‫یه جای راحت می‌خواد.
‫انگار آدم با شوهرش بره اتاق عمل.
‫یکی باشه دستش رو بگیره...
‫پشتش رو ماساژ بده.
‫گوشش رو بخارونه.
‫چیزی نیست. آره.
‫آره، هیچی نیست.
‫ببینید، آروم شد.
‫روز بعدش، خوک کوچولوها به دنیا اومدن.
‫یه عالمه بودن.
‫اینقدر زیاد بودن...
‫که دیلوین دامپزشک اومد
‫که مهندسی اجتماعی انجام بده.
‫پونزده، شونزده‌تا.
‫آره، خیلی زیادن.
‫براش سخته بیشتر از دوازده‌تا بچه بیاره.
‫- آره. ‫- دوازده، سیزده.
‫به نظرم بهتره کوچولوها رو برداریم
‫و ببریم اونور.
‫همه رو با هم به دنیا آورد.
‫آره.
‫بذاریمشون اونجا. فرصت زنده موندنشون بیشتره.
‫باشه.
‫ببینش.
‫آره، ببینش. چه ریزه میزه.
‫خیلی کوچولو هستن.
‫خیلی.
‫ببین، یه مادر.
‫دارن خودشون رو سیر می‌کنن.
‫دیدن این منظره چیز جالبیه.
‫وقتی برگشتم، با لیسا رفتیم دیدن خوک‌ها
‫که به تازه واردها سلام بدیم.
‫اوه...
‫فوق‌العاده‌ست!
‫اندازه اون یکی رو.
‫هیچی نشده سنگینن!
‫ایناهاش. کاه تو بدنشه.
‫وای خدا! چقدر زیادن!
‫آفرین!
‫دیگه بهت نمیگیم سوییز.
‫تو ماه مارس، سوییز سه‌تا بچه آورد.
‫- درسته. ‫- ایندفعه یازده‌تا بچه.
‫- نه! ‫- آره.
‫- سوییز! ‫- یازده بچه.
‫تعداد کلی خوک‌هایی که تو مارس داشتیم
‫- بیست و هشت بچه خوک بود. ‫- آره.
‫ایندفعه پنجاه و سه‌تا.
‫واو. فکر کنم خوششون میاد تو تپه بچرخن.
‫فکر کنم چون جنگل اینجاست خوشحالن.
‫آره فکر کنم.
‫ولی مهم‌تر از اینا، این حلقه خوک‌ها هستا؟
‫خب.
‫جواب داده؟
‫دفعه قبلی،
‫بیست و هشت درصد خوک‌ها توسط مادرشون ‫له شدن.
‫- اوه. ‫- این دفعه،
‫سیزده درصدشون.
‫اوه، عالیه.
‫- عالیه. ‫- هی.
‫پسر! دیدی چندتا بچه خوک داریم؟
‫دیدم؟ ‫موقع به دنیا اومدنشون کمک کردم.
‫ببین چی میگم. متنفرم که اعتراف کنم، خب؟
‫حلقه کلارکسون؟ جواب داد.
‫آره.
‫مشخصه، خودش به حلقه تکیه داده
‫و بچه‌ها دورش می‌چرخن.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫باید زایمان خوکی رو بیخیال می‌شدیم
‫چون وقت برداشت جو بود.
‫و همونطور که چارلی نگران بود...
‫یادته اینا رو دیرتر کاشتیم؟
‫آره.
‫باعث شده اینا یه جوونه‌های کوچولو بزنن.
‫و اونایی که دیرتر رسیدن رو سخت میشه برداشت کرد.
‫نشونه‌هایی بودن که می‌گفتن این هوای عجیب،
‫محصول جو رو هم نابود کرده بود.
‫این جوئه. ‫و مشکل ما اینه که...
‫سبزه رو. این یه سبزه.
‫نباید اینجوری کنه.
‫گندم زمستونی محصول بعدی برای برداشت بود.
‫صبحونه، نهار و شام.
‫و بعدش، کیلب رفت سراغ آخرین محصول بزرگ...
‫گندم دوروم. ما داریم میایم.
‫که راننده کمباین دستیار کمکش می‌کرد.
‫- خوبی، رفیق؟ ‫- خوبی؟
‫- آره. ‫- خوبم.
‫آره، نمیشه...
‫لعنتی‌ها، بهتره که آدم...
‫از اون بالا آویزون شدن...
‫عیب نداره. نگران نباش. گفتم بیام دیدنت.
‫آره، عیب نداره.
‫باید... حتی وقت نکردم برم دستشویی.
‫هنوز یاد نگرفتن چطوری و از کجا باید بیان، نه؟
‫می‌دونی، نمیشه بقیه رو تو ماشین بار زد.
‫هنوز دارن خشک می‌شن.
‫رفته رومانی، نه؟
‫- جان؟ ‫- خانم هیستینگ رو میگم.
‫سایمون هنوز هست.
‫آره، خوب کشاورزی می‌کرد، نه؟
‫آره.
‫کیلب خسته چند روز بعد کارش رو تموم کرد.
‫ولی وقت استراحت نداشتیم...
‫سلام!
‫چون چارلی برگشت...
‫برنزه نشدی. سالمی.
‫آره.
‫...و خیلی سریع سراغ محصولات رو گرفت.
‫جوی بهاری رو درو کردیم.
‫- خوبه. ‫- امیدوارم بشه باهاش نوشیدنی تولید کرد.
‫آره.
‫بیشتر از همه نگران همونم.
‫ام، دوروم واسه تولید پاستاست.
‫- آره. ‫- چون آب و هوای کانادا باز
‫قاطی کرده. خیلی گرمه.
‫- پس قیمت دوروم... ‫- قیمتش چنده؟
‫عالیه.
‫- ششصد، پونصد پوند در ازای هر تن. ‫- باشه.
‫تو برو اون سمت.
‫وقتی چارلی و کیلب داشتن نمونه جمع می‌کردن
‫که کیفیت محصول رو مشخص کنن،
‫من داشتم آخرین درآمد از بخش
‫زراعت نشده مزرعه رو حساب می‌کردم،
‫که یه جریان درآمد غیرمنتظره
‫از محصولی به دستم رسید که می‌گفتیم چشم خورده.
‫بیاید نزدیکم.
‫سیب‌زمینی.
‫آریا، نه، اونجا سیب‌زمینیه! نه!
‫از روی سیب‌زمینی‌هام بیاید کنار! برید اینور.
‫نه. احمق‌ها. یالا. برید کنار.
‫ساده بگم، لیسا یکی از
‫زمین‌هایی که برای خردل برداشته بودم رو
‫برداشت و توش سیب‌زمینی کاشت،
‫چون می‌خواست یه بار دیگه تولید چیپس رو ‫امتحان کنه.
‫می‌دونی مردم انگلیس سالانه چقدر چیپس می‌خورن؟
‫- نه. ‫- شش میلیارد.
‫- شش میلیارد بسته چیپس؟ ‫- بسته.
‫- واسه همین لینکر اینقدر پولداره. ‫- آره، دقیقاً.
‫خیلی هیجان انگیزه.
‫ولی محاسبه حساب‌هامون باعث شد
‫یه مشکل دیگه در حساب و کتاب‌های ‫دیدلی اسکوات به وجود بیاد.
‫پنجاه تُن داریم. میشه...
‫خب، هر تن میشه صد هزار کیلو، نه؟ آره.
‫نه؟
‫یک تُن میشه چقدر؟
‫- هزار کیلو. ‫- هر هزار کیلو میشه یک تن.
‫درسته.
‫پس میشه نیم میلیون گرم
‫تقسیم بر صد و بیست.
‫پس باید...
‫چهار میلیون...
‫نه، از این زمین میشه چهار هزار و دویست بسته ‫چیپس تولید کرد.
‫از کجا... نه!
‫تو یه تُن یک میلیون گرم داریم.
‫میشه پنجاه میلیون.
‫- فکر کنم ممیز رو اشتباه گذاشتم. ‫- آره فکر کنم.
‫- چهارصد هزار بسته چیپس. ‫- نه.
‫نه. میشه ۴,۱۶۰,۰۰۰...
‫لیسا، طرح کاری تو که از منم بدتره.
‫نه.
‫- ببینم چه عددی از خردل درآوردی. ‫- حساب نکردم.
‫پس از کجا می‌دونی تو رقابت جلو میفتی؟
‫تو ذهنم...
‫در نهایت، توافق کردیم
‫که سیب‌زمینی‌ها می‌تونن... ‫یه مقداری بهمون سود بدن.
‫بعد، با یدک‌کشم راه افتادم،
‫که زمین خردلی که لیسا صاحبش نشده بود ‫رو درو کنم.
‫اوه. سخت میشه.
‫فکر کنم می‌تونم تراکتور رو رد کنم،
‫ولی یدک‌کش چی؟
‫ام...
‫لعنتی...
‫حالا چه غلطی بکنم؟
‫خب، کمباین رو چطوری بیاریم این داخل؟
‫خب، تراکتور رو چطوری می‌خوای جابجا کنی؟
‫- می‌تونم ببرمش کنار. ‫- ببرش دیگه. می‌تونی جابجاش کنی؟
‫چون خودم موندم.
‫نکن!
‫اوه...
‫به فکر خودم نرسیده بود.
‫لعنتی.
‫بمون...
‫عجبا.
‫راننده داریم و کسی که بلده پشت فرمون بشینه.
‫تو فقط بلدی پشت فرمون بشینی.
‫نه، یادم رفت می‌تونم بلندش کنم. ‫اینجوری رد میشد.
‫- آره. ‫- ولی یادم رفت.
‫مهم‌تر از اون اینه که چطوری اون رو ‫بیاریم داخل؟
‫ام...
‫مشکل کاشت محصول تو زمینی که توش ‫زراعت نمیشه،
‫و باید زودتر می‌فهمیدم،
‫اینه که هیچکدوم از دروازه‌ها
‫واسه دستگاه‌های کشاورزی مدرن طراحی نشدن.
‫پس سایمون و کیلب مجبور شدن از یه ‫مسیر فرعی رو اعصاب و طولانی بیان.
‫یا خدا.
‫آره.
‫و برای رسیدن به زمین خردل،
‫مجبور شدیم حصار رو خراب کنیم.
‫ام، خب. چیکار کنیم؟
‫این زمینی بود که پنج ماه پیش
‫کیلب از توانایی کاشت من راضی نبود.
‫ببین، اینجا بذرپاشی می‌کنی و میای جلو.
‫اینجا رو جا گذاشتی.
‫ببین، باز هم جا گذاشتی.
‫ولی الان که اومدیم،
‫به نظرم نتیجه تاثیرگذاره.
‫وقتی کمباین زدن سایمون تموم شد،
‫با یدک‌کش اومدم که محصول رو بار بزنم.
‫اینم از پنکه.
‫اینم از خردل. ببین، چه زیاده!
‫چقدر زیاده!
‫همین؟
‫خب...
‫خب، گمونم بهتره سفارش قایق موتوری ‫رو کنسل کنم.
‫وقتی انتظارات مالیم رو پایین آوردم،
‫تصمیم گرفتم با دونه‌هایی که برام مونده بود
‫خردل خوشمزه‌ای درست کنم.
‫من اومدم
‫۱.۳ لیتر روغن گیاهی ریختم توش.
‫الان می‌خوام، این چهل‌تا شیشه‌ست،
‫۲.۲ لیتر سرکه سیب اضافه کنم.
‫الان می‌فهمم چرا جیمز می تصمیم گرفت ‫برنامه آشپزی شروع کنه.
‫می‌تونی بشینی و وسایل رو بریزی تو شیشه.
‫شربت زنبور.
‫آب سیب!
‫اه! چهارصد میلی‌لیتر.
‫فکر کنم یه کم زیادی آب سیب ریختم ‫ولی عیبی نداره.
‫شکر قهوه‌ای نرم و سبک.
‫مثل اینکه باید سریع هم بزنم. ‫پس...
‫باید کلاه بذارم. اوه، این...
‫فکر کنم کلاهه.
‫خب، دونه خردلم باید شکسته بشه
‫که مواد داخلش بیاد بیرون.
‫و یه خردل شکن دارم.
‫دونه‌ها رو می‌ریزم توش و...
‫باید درش رو برداری.
‫آخه چرا...
‫ببین.
‫خب، موقع برداشتن در خردل شکن دقت کنید،
‫اینا رو بریزید داخلش.
‫اینم از این. عالیه.
‫حاضرید؟
‫درسته. انگار فرق خاصی نکرده،
‫ولی خب شکسته شدن.
‫و هم بزنید.
‫وقتی خردل تموم شده ریخته شد تو شیشه،
‫کل... سی و شش‌تاشون رو برداشتم
‫بردم فروشگاه محصولات کشاورزی.
‫اوه!
‫- کی فکرش رو می‌کرد! ‫- ببین.
‫«دونه داغ جرمی.»
‫خب، می‌دونی، دونه خردله. ببین. ‫خردل سیب و عسل.
‫«دونه داغ...»
‫این که گیلاسه.
‫«دونه داغ جرمی» و دو طرفش گیلاسه.
‫آره، نمی‌دونم چرا.
‫سیبه؟
‫ممکنه. آره. سیبه.
‫و شش پوند هستن.
‫ولی باید توضیح بدیم...
‫هوم... نه، واسه این سایز...
‫نه، خودم حساب کتاب کردم.
‫هفت پوند. شش پوند تو دلزفورد.
‫خیلی کوچیکه... ‫خیلی خب. ۵.۵۰، شش پوند؟
‫نه، شش پوند! ‫اگه می‌خوای پول از دست بدی، ۵.۵۰ پوند بفروش.
‫- شش پوند. ‫- باشه.
‫- قول میدم، شش پونده. ‫- باشه.
‫قرار بود چیز... ام...
‫اون توپ‌های کریسمسی محصول همینجان؟
‫ام...
‫صبح روز بعد،
‫چارلی با خبرهای مهمی اومد دیدنم،
‫چون نتیجه تست کیفیت محصولاتمون
‫به دستش رسیده بود.
‫- صبح بخیر، جرمی. ‫- چارلی، چطوری؟
‫و باید صادق باشم،
‫خیلی استرس داشتم.
‫گندم آسیاب... ‫همون گندم زمستونیه.
‫آره، موفقیت آمیز بود.
‫گندم دورومت عالیه.
‫- اوه! ‫- از یه جهاتی.
‫و از جهات دیگه عالی نیست.
‫- پونزده درصد رطوبت. خوبه. ‫- آره.
‫- ۱۵.۴ پروتئین. ‫- خب.
‫- عالیه. ‫- خب.
‫رقم هگبرگ. باید دویست و پنجاه باشه.
‫ولی ۱۳۳ـه.
‫خمیر همینقدر کش‌دار میشه.
‫قابلیت کشش خوبی بهش میده. ‫خمیر کششی.
‫دیدی که پاستا رو...
‫دوست داشتم وانمود کنم می‌فهمم چی میگی.
‫قابل استفاده نیست.
‫- پس نمیشه باهاش پاستا درست کرد. ‫- نه.
‫پس باید بدیم به خورد گاوهایی که نداریم.
‫آره.
‫چند تن داریم؟
‫حدود صد و پنجاه.
‫صد و پنجاه تُن،
‫باید در ازای هر تُن چهارصد پوند می‌گرفتیم.
‫- آره. ‫- میشه شصت هزار پوند.
‫و در واقع قراره...
‫چقدر گیرمون میاد؟
‫با گندم خوردنی امروز، حدود ۱۷۵ درمیاریم.
‫۲۶,۲۵۰.
‫پس ۳۳,۷۵۰ پوند از دست دادیم.
‫- پس... ‫- ۳۳,۷۵۰ پوند.
‫چون بارون اومد.
‫متاسفانه بازم مونده.
‫- پس... ‫- یعنی بدتر هم میشه؟
‫نتیجه جو هم اومد.
‫جو...
‫خب، رشد نمی‌کنه.
‫چون یه بخش از گیاه مُرده.
‫پس رویش لازم رو نداره.
‫یعنی چی؟
‫یعنی نمیشه باهاش نوشیدنی درست کرد.
‫لعنتی.
‫پس نوشیدنی رو چیکار کنیم؟
‫ام...
‫و باز میگم، یه لحظه نوشیدنی رو بیخیال،
‫اگه می‌شد بفروشیم چقدر درمی‌آوردیم؟
‫حدود صد و هشتاد تُن جو داریم.
‫و میشد...
‫۲۳۵ پوند.
‫- هر تُن. ‫- آره.
‫پس ۴۲,۰۰۰ پوند درمی‌آوردیم.
‫اگه میشد باهاشون هاک‌استون درست کرد.
‫آره.
‫- چقدر درمیاریم؟ ‫- صد و شصت؟
‫به عنوان غذای حیوون؟
‫- ۲۸,۰۰۰ پوند، پس... ‫- چهارده هزار پوند از دست دادیم.
‫۱۴,۰۰۰.
‫پس ۱۴,۰۰۰ پوند سر جو از دست دادیم.
‫- سی هزار... ‫- سی و چهار هزار.
‫سی و چهار هزار پوند سر خمیر پاستا.
‫مشکل ما جوئه.
‫مشکل بزرگیه. ‫زنگ میزنم کارخونه.
‫گندم دورومت، اگه بتونیم کیفیتش رو ببریم بالا،
‫که گاهی اوقات تو فروشگاه شدنیه،
‫تبدیل میشه به غذای حیوانات.
‫ولی هنوز ناامید نشدم.
‫اوه، چه خبرهای افتضاحی.
‫پس، ما... من...
‫آره. امسال از کارم لذت نبردم.
‫خواستم بعد این اخبار وحشتناک حال خودم رو خوب کنم،
‫تصمیم گرفتم لیسا رو سورپرایز کنم.
‫پس تو یه روز آفتابی زیبا، رفتیم پیش تیم،
‫تیمِ دام‌پرور.
‫بیا دنبالم.
‫- خوشم میاد بیایم جاهای دور. آخی! ‫- می‌دونم.
‫نه...
‫پپر!
‫- آخی! شوخی! ‫- آره.
‫- یک سالی میشد ندیده بودیمش. ‫- آره. ببینش.
‫- حالا یه سورپرایز بزرگ. ‫- چی؟
‫اون گوساله‌ی پپره.
‫من نمی‌فهمم.
‫پپر باردار شد.
‫- گوساله‌ی پپره. ‫- آخی!
‫کوچولو...
‫- چقدر نازی. ‫- ای جان.
‫پپر دیدلی رو ببین!
‫چه گوساله قشنگی.
‫اوه، ببینش... ‫چه صورت قشنگی داره!
‫پپر، آفرین. عالی به نظر میای.
‫نه، چون وقتی به چارلی گفتم،
‫چه بلایی سر پپر میاد وقتی بقیه مادرها...
‫میشه برشون گردونیم پیش تیم؟
‫گفت، «سوالی نپرس که دوست نداری ‫جوابش رو بدونی.»
‫فکر کن چقدر سورپرایز شدم که نُه ماه بعدش...
‫بهترین سورپرایزیه که می‌تونستی نشونم بدی.
‫آخی!
‫تیم!
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫همون گاوی که شما داشتین.
‫- نه. ‫- همون گاو؟
‫- مایسترو؟ ‫- آره، مایسترو.
‫- برکهارت؟ ‫- برکهارت مایسترو.
‫یعنی برش گردوندی و باردار شد؟
‫آره. حدود یک ماه بعدش.
‫راستش رو بخوای بی‌ادبانه‌ست، تیم.
‫- از آکسفوردشیر خوشش نمیومد، نه؟ ‫- نه.
‫- برگشت نورث‌همپشایر. ‫- آره، از اونجا...
‫از شورای منطقه‌ی آکسفورد خوشش نمیومد.
‫- آره، بچه آورده. ‫- عالیه.
‫رز و هری اسمش رو گذاشتن تاباتا.
‫- تاباتا؟ ‫- مخففش میشه تبی. آره.
‫- خیلی پرروئه. ‫- جدی؟
‫- پپر و تبی. ‫- پپر و تبی، آره.
‫- خیلی خوشگله. ‫- و مامان خیلی خوبی هم هست.
‫- خیلی ذوق کردم. ‫- می‌دونم...
‫جز اینا، دیگه چیزی واسه خوشحالی نداریم.
‫عالیه.
‫معروف‌ترین گاو دنیا مامان شده.
‫یک هفته بعدش، نتایج خرمن اومد،
‫معنیش این بود که نوبت فینال بزرگ ‫تخته سفید بود.
‫- خب، اینم از این. ‫- لحظه مهمیه.
‫با کیلب تو دفتر جلسه گذاشتیم
‫که بفهمیم کی برنده شده.
‫خب...
‫با کشاورزی در بخش زراعت نشده مزرعه...
‫من ۲۷,۶۱۴ پوند درآوردم.
‫سود؟
‫- سود. ‫- واو.
‫یه عالمه زحمت کشیدم
‫که حتی نتونم یه ماشین مینی کانتریمن بخرم.
‫می‌تونستم بیشتر از اینا رو
‫با فروش قهوه تو ایستگاه پدینگتون دربیارم.
‫- ولی... ‫- ولی خب سوده دیگه.
‫از اونی که فکر می‌کردم بیشتر درآوردی.
‫گاوها رو.
‫گاوها. ببین...
‫به عنوان گاودار میگم،
‫کارت عالی بود.
‫- چندتا گاو بود؟ ‫- این پول از پنج‌تا گاو دراومد.
‫پنج هزار پوند در ازای هر گاو.
‫یه پرورش‌دهنده احشام معمولی با حیوانات ‫تپل می‌تونه تقریباً
‫۱.۸۰۰ پوند دربیاره.
‫خب ما هم ون برگر فروشی داریم.
‫آره، یه فروشگاه براشون داریم.
‫آره.
‫قارچ، ببین.
‫صد در صد باید بیشتر قارچ پرورش بدیم.
‫- ببین. ‫- ولی نباید بیشتر قارچ بخوریم.
‫تقریباً باهاشون هفت هزار پوند سود کردم. ‫فکر خوبی بود.
‫بزها...
‫- می‌خوای نگه داریشون؟ ‫- البته.
‫باید بکشیشون.
‫یعنی چی؟
‫- بکششون و بخورشون. ‫- نه!
‫- بیست و نه‌تا بز نر هستن.
‫- نمیشه باهاشون کاری کرد. ‫- نه. من دوستشون دارم.
‫- گزنه، فاجعه به تمام معنا. ‫- آره، بیخیالش.
‫- گوشت گوزن... ‫- به نظرم باید به کارمون ادامه بدیم،
‫چون این طرفا پر آهو و گوزنه.
‫در نتیجه زیاد پول از دست ندادم.
‫تو ۲۷,۰۱۴ پوند سود کردی ولی خیلی زحمت کشیدی.
‫- سلام. ‫- سلام، چارلی.
‫- سلام. چطوری؟ ‫- دارم حساب کتاب می‌کنم.
‫عالیه.
‫ببین.
‫یه پیشرفت سی درصدی با کشاورزی در بخش زراعت نشده.
‫پنجاه درصد افزایشه.
‫- نه. ‫- چرا.
‫- چرا؟ ‫- چون ۲۷,۰۱۴ پوند سود کردی،
‫و چقدر خرج کردی...
‫- پنجاه و سه هزار. ‫- یه کم کمتر از پنجاه و چهار هزار.
‫پس...
‫اگه یه پوند به من بدی،
‫من یک و نیم پوند بهت پس میدم.
‫- اینجا دقیقاً همین اتفاق افتاده. ‫- اوه.
‫- اوه، من... ‫- من گیج شدم.
‫نمی‌فهمم. بگذریم.
‫پول از دست ندادیم. مهم همینه!
‫- سود کرده! ‫- سود کردم.
‫نوبت من که تموم شد،
‫وقتش بود که چارلی بگه اوضاع ‫کاری کیلب چطوره.
‫خب. سبز یا قرمز؟
‫اول قرمزها رو ببین.
‫خب، پیمان‌کارها، میشه پول تو، سایمون،
‫و استخدام.
‫۴۶,۲۷۹ پوند.
‫خب؟
‫هزینه کلی میشه...
‫۱۸۳,۰۰۰.
‫- صد... ‫- ۱۸۳,۰۱۱ پوند.
‫- صفر، یک، یک. ‫- صد و هشتاد؟
‫پس اینقدر...
‫وحشتناکه که آدم بخواد برای کاشت غذا ‫اینقدر پول خرج کنه.
‫کل این هزینه فقط...
‫می‌دونم. و بعدش،
‫ما... قلبم داره تند میزنه.
‫- قلب منم همینطور. ‫- خب، کلزا.
‫- ماژیک سبز؟ ‫- آره.
‫کلزا راستش... ‫مقدارش بیشتر بود...
‫۱۰,۱۷۲ پوند.
‫حق داشتی که کلزا کاشتی.
‫حق داشتم و نداشتم.
‫محصول یه زمین افتضاح بود، خب؟
‫ولی خوشبختانه، دست بری هیل جنوب درد نکنه،
‫محصولات خوبی اونجا کاشتیم.
‫- و مقدار محصول... ‫- خیلی زیاد بود.
‫- اونی که وحشتناک به نظر میومد... ‫- خوب بود.
‫- و زمینی که... ‫- ولی اگه کلزا نمی‌کاشتی،
‫یه چیزی می‌کاشتی که از اینم
‫بیشتر سود می‌داد.
‫آره. ولی خوشبختانه، اندازه هزینه درآوردم و یه ‫مقدار هم سود کردم.
‫آره، درسته.
‫خیلی خب، خوبه. بعدی چیه؟
‫- گندم. ‫- گندم.
‫ام، خبر خوب اینه که: آسیاب شد.
‫و... آره.
‫آره، گندم زمستونی...
‫- پس میشه باهاش نون درست کرد، که غذای آدمه. ‫- گندم نون.
‫۹۳,۲۰۴ پوند.
‫میشه هر تن ۲۵۰ پوند.
‫هر تُن ۲۵۰ پوند، آره.
‫یالا، ادامه بده.
‫- جو هم آسیاب شد. ‫- آره.
‫امسال شمال اروپا تو کاشت جو به ‫مشکل خورد.
‫فنلاندی‌های بدبخت.
‫۲۶,۸۳۵ پوند.
‫و رسیدیم به علف، که زمین علوفه خشک شده
‫- بالای مزرعه بود. ‫- خب.
‫۴,۸۹۰.
‫آخرش چندبار برداشت کردی؟
‫- سه بار. ‫- سه بار؟
‫ولی یونجه ازش درنیومد.
‫پس نمی‌تونی چیزی به آماندا هولدن بفروشی.
‫نه متاسفانه.
‫- زمین اندی کیتو؟ ‫- کشاورزی احیایی.
‫۷,۲۰۶ پوند.
‫به خوبی بهترین زمین گندم خودمون نیست، ‫ولی از بدترین زمین ما بهتره.
‫پس سود کرده.
‫اگه گندم زمستونی بود، میشد...
‫نه. نه. بذار حرفم رو بزنم.
‫مثبت اندیش باش.
‫خیلی خب، ممکن بود اگه به روش خودت کشت کنی ‫بیشتر سود کنی.
‫ولی پولی از دست ندادیم.
‫و ممکنه به امید خدا...
‫- خاک بهتر شده باشه. ‫- کیفیت خاک بهتر شده باشه.
‫و چیزیه که...
‫نمی‌خوام مثل آدم‌های ریاکار اینستاگرامی ‫صحبت کنم،
‫ولی خاک برام مهمه. پس... خوبه.
‫گندم دوروم؟ پاستا؟
‫فکر نمی‌کردی بشه باهاش کاری، نه؟
‫نه، ولی شد.
‫- جدی؟ ‫- خب...
‫رقم هگبرگش رسید به صد و هفتاد،
‫ولی چون امسال سال سختی بود، می‌دونین،
‫با متیو کار کردیم، آسیابش کردن و ‫تبدیلش کردن به آرد،
‫پس قابل تبدیل شدن به پاستاست.
‫- ایول! ‫- چه خبر خوبی.
‫تونستیم گندم رو آسیاب کنیم.
‫۶۰,۱۶۵ پوند.
‫- ما... ‫- شصت هزار پوند...
‫یک، شش، پنج.
‫یک، شش، پنج!
‫رقم گرد خوبیه، نه؟ ببینین!
‫خدای من. عالیه.
‫- هرچند، جوی بهاری... ‫- یا خدا.
‫نمیشه باهاش هاک‌استون درست کرد، نه؟
‫بهترین کیفیت غذای حیوونه.
‫۲۵,۵۲۶.
‫ولی اگه باهاش نوشیدنی درست می‌کردیم،
‫سودمون به شصت هزار پوند می‌رسید؟
‫تقریباً دو برابرش.
‫خیلی خب.
‫میشه حساب کنیم؟ بخش مهمشه.
‫- خب، ماژیک سبز، پایین سمت راست. ‫- سودت باید از ۲۷,۶۰۰ بگذره.
‫خب، دویست...
‫چی؟
‫و ۲۷,۹۹۸.
‫پس سود کلیت شد ۴۴,۰۰۰...
‫از من بیشتر شد که.
‫۹۸۷.
‫خب، اینم از این.
‫اوه!
‫باریکلا. تو اولین سال مدیر مزرعه بودنت
‫من رو شکست دادی.
‫ولی ما یه تیم هستیم.
‫پس اگه این دوتا رو به هم اضافه کنیم... ‫چهل، پنجاه...
‫۷۲,۵.
‫- هفتاد و دو. ‫- میشه ۷۲.۰۰۰ پوند.
‫- خب، راستش... ‫- ۴۰۴ هکتار مزرعه.
‫در ازای هر ۰.۴۰۴ هکتار، هفتاد و دو پوند.
‫امروز می‌تونیم بریم رستوران.
‫ولی کیلب، همونطور که می‌دونی،
‫مزرعه همیشه پول می‌خواد، درسته؟
‫و ما دور سال دیگه رو شروع کردیم.
‫پس کل اون پول رو واسه بذر،
‫- کود و سم‌پاش می‌خوام. ‫- چی؟
‫- نمی‌تونیم بریم رستوران؟ ‫- نه.
‫- هر قرون پول رو می‌خوای؟ ‫- آره.
‫بذر، کود و سم‌پاش. تازه پول پیمان‌کارها ‫رو حساب نکردم.
‫پس مهمون من.
‫یه چیزی.
‫اگه تو بخش کشاورزی نشده زراعت نمی‌کردم ‫به مشکل می‌خوردیم.
‫آره.
‫یه موضوع دیگه اینه که
‫من آدم خوش شانسی هستم که منبع درآمد ‫دیگه‌ای هم دارم.
‫ولی اگه یه کشاورز عادی باشیم و این کار، ‫کار تمام وقت و تنها شغل ما باشه،
‫دو سال آدم اصلاً پول نمیاره...
‫- آره. ‫- بدبخت میشیم که.
‫خیلی سخته.
‫به خاطر نوسانی که تو قیمت گندم
‫- و قیمت کود دیدیم... ‫- آره.
‫آدم نمی‌دونه کجاست. نمیشه برنامه‌ریزی کرد.
‫یه پروانه تو چین پر بزنه آدم ورشکسته میشه.
‫دیوونگیه.
‫حداقل قبلاً با دریافت کمک هزینه هم
‫یه درآمد ثابت میشد داشت، اونا رو هم دارن برمی‌دارن.
‫- خیلی سخته... ‫- من دوست دارم فکر کنم
‫که آینده کشاورزی روشن و درخشانه و نسل جوونی ‫قراره وارد کار بشن.
‫مخصوصاً خودم! من بیست و پنج سالمه.
‫احتمالاً می‌تونم تا شصت سال دیگه کار کنم.
‫چطوری؟ چطوری؟
‫نمی‌دونم! به خدا نمی‌دونم.
‫- چطوری؟ ‫- ولی می‌خوام مثبت اندیش بمونم
‫چون کارم رو دوست دارم.
‫باز با رئیس جمهور صحبت می‌کنم. ‫ببخشید، منظورم نخست وزیره.
‫- رئیس جمهور! ‫- لعنتی.
‫رئیس جمهور...
‫سخت بود هر قرونی که درآوردیم رو بدیم به چارلی
‫تا برای سال آینده بذر و کود بخره.
‫چون یعنی اینقدر زحمت کشیدیم
‫که آخرش هیچی درنیاریم.
‫آره. یه سال پر آشوب دیگه هم گذشت.
‫ولی همونطور که رسم شده،
‫تیم دیدلی اسکوات دور هم جمع شدن تا ‫درباره سالی که گذشت صحبت کنن...
‫با پیکنیک تو جنگل
‫کنار یکی از شکست‌های من.
‫کار سد تموم نشد.
‫ببین!
‫- کارمون رو برعکس انجام دادیم. ‫- می‌خواستم همین رو بگم.
‫- اصلاً کارش رو شروع کردین؟ ‫- وحشتناکه.
‫جفتتون آبروریزی کردین.
‫انگار دوتا بچه رفتن اونجا بازی کردن، نه؟
‫- آره. ‫- چی؟
‫دقیقاً همینجوریه.
‫واو!
‫سگ‌ها هنوز آموزش ندیدن.
‫- خیلی کثیفی! ‫- نه، برو. برو.
‫چند روز پیش داشتم فکر می‌کردم.
‫کشاورزها غر میزنن. معمولاً دلیل خوبی براش دارن.
‫کارشون سخته. پول کمی می‌گیرن.
‫به خاطر آسیب زدن به محیط زیست از ‫همه حرف می‌شنون.
‫چرا برای سر پا نگه داشتن صنعت کشاورزی ‫تلاش می‌کنن؟
‫می‌دونی، چرا؟
‫و یادم اومد چهار سال پیش گفتی،
‫«کشاورزی یه سبک زندگیه.»
‫- موافقی دیگه. ‫- آره.
‫آره. خب، می‌دونی، سال اولی که اومدم،
‫گفتم، «برگردم لندن یا بمونم همینجا؟»
‫حتی به ذهنمم نرسید...
‫اوه، لعنتی.
‫الان همچین فکری دیگه به ذهنم نمی‌رسه.
‫سه‌شنبه بعدی باید برم لندن.
‫از الان دلم گرفته، دنبال یه بهونه‌م که بپیچونم.
‫- یادته رفتی آفریقا؟ ‫- آره.
‫- دوست ندارم اعتراف کنم. ‫- خب.
‫تقریباً دلم برات تنگ شده بود.
‫با این حرفت هواپیماش سقوط می‌کنه.
‫وقتی گفتی «تقریباً...»
‫جدی؟
‫به عنوان یه آدم دلم براش تنگ شده بود، ‫نه واسه کمک‌هاش تو مزرعه.
‫- چی می‌خوای، کیلب؟ ‫- واسه چای خوردن‌هامون،
‫صحبت‌هامون، آخر هفته غذا خوردن‌هامون، ‫گپ زدن‌هامون،
‫صحبت‌های درباره مزرعه، و...
‫- اینجا آدم به دوست و رفیق نیاز داره. ‫- آره.
‫بهش نیاز داریم... ‫وگرنه فضای خیلی تنهایی میشه...
‫می‌دونم.
‫و امسال هم مثل همیشه سخت و خسته کننده بود،
‫آب و هوا بد بود، ناامید شدیم، کشته دادیم.
‫خوک‌ها وحشتناک بودن. ‫بارونس و این حرفا.
‫ولی بیاید از این نظر بهش نگاه کنیم.
‫برای اولین بار پدربزرگ شدم،
‫از آخرین باری که اینجا دور هم جمع شده بودیم.
‫تو دوباره پدر شدی.
‫و تو،
‫آقا جرالد، سرطان رو شکست دادی.
‫آره.
‫- به افتخارش بنوشیم. ‫- آره.
‫- نوش جان. ‫- دمت گرم، رفیق.
‫- آفرین. ‫- نوش جان. ممنون.
‫دوستان، ممنون که کشاورزی رو برام تبدیل به ‫بهترین کار دنیا کردید.
‫منم می‌خوام از همه تشکر کنم،
‫بر و بچه‌های فیلمبرداری و رفقام.
‫همه‌تون به من و خانواده‌م لطف داشتید.
‫خیلی ممنون.
‫- جرالد، عالیه. ‫- ما همیشه پیشتیم.
‫خوبه.
‫نوش جان.
‫نوش جان، رفقا.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.